ชายาอ๋องกระดูกเหล็ก (สนพ.สถาพรบุ๊คส์)

ตอนที่ 21 : บุปผาเริงรมย์ (รีไรต์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73,743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 730 ครั้ง
    16 ก.พ. 61



" นะ นะ พี่รอง...ท่านช่วยพาหนี่ว์เอ๋อร์ไปหน่อยนะเจ้าคะ "

 

          จางซูหนี่ว์พยายามใช้น้ำเสียงออดอ้อนสุดฤทธิ์  พลางกระพริบตาปริบ ทั้งยังส่งสายตาละห้อยไปให้ผู้เป็นพี่ชายคนรอง  เพื่อหวังให้เขาเป็นคนพานางเข้าไปยังหอคณิกา หลังจากที่เล่าถึงจุดประสงค์ในการไป และความตั้งใจทำการค้าเกี่ยวกับสถานเริงรมย์ของนางให้พี่ชายได้ฟัง

 

           ไม่ หากท่านพ่อ ท่านแม่ และพี่ใหญ่รู้เข้ามีหวังเอาข้าตายแน่  ที่พาเจ้าเข้าไปยังหอคณิกานั่น "

 

          จางฮุ่ยเฟิงปฏิเสธเสียงแข็ง พลางตั้งท่าจะเดินหนีผู้เป็นน้องสาวไปเสียอีกทาง  หากแต่นางก็ไม่ยินยอมให้เขาทำเช่นนั้นโดยง่าย  ยังคงเดินตามตื๊อ ออดอ้อน พร่ำรำพันหาเหตุผลมากล่าวอ้างกับเขาเสียมากมายให้ยอมพานางไป 

 

สองสามวันมานี้นางเกาะติดเขาเสียยิ่งกว่าอะไร  ซึ่งเขาก็คงใจอ่อนกับนางไปนานแล้ว หากว่าสถานที่ที่นางจะให้เขาพาไปนั้นมิใช่หอคณิกา 

 

          ดูเถิด...สตรีในห้องหอดีดีที่ไหนเขาคิดพิเรนทร์จะไปสถานที่เช่นนั้น ดั่งน้องสาวของเขาบ้างเล่า

 

          " ท่านพี่...ข้าก็แค่อยากเข้าไปดูการแสดงของพวกนางเท่านั้น  ได้ยินว่าพวกนางถูกฝึกฝนมาเป็นอย่างดี ล้วนมีฝีมือในศาสตร์ของการร่ายรำ ขับร้อง เล่นดนตรีเป็นเลิศ  หนี่ว์เอ๋อร์เพียงอยากเข้าไปดูเพื่อที่จะนำมันมาต่อยอด พลิกแพลง คิดการแสดงที่แตกต่างไปจากเดิมที่มีอยู่แล้ว สร้างความแปลกใหม่ให้กลุ่มลูกค้า มิได้หรือเจ้าคะ "

 

          นางเอ่ยเหตุผลให้จางฮุ่ยเฟิงได้ฟัง พลางโน้มน้าว เรื่องทำการค้าคงไม่มีผู้ใดให้คำปรึกษากับนางได้ดีเท่าพี่รองผู้นี้อีกแล้ว  

 

          " ข้าไม่เข้าใจเจ้าจริงๆ หนี่ว์เอ๋อร์  กิจการค้าของตระกูลเราก็ใหญ่โตครอบคลุมเกือบทุกอย่าง หากเจ้าเบื่ออยากหาสิ่งใดทำก็มาช่วยข้าที่หอการค้าสกุลจางก็ได้  งานมีให้เจ้าเลือกทำเยอะแยะ "

 


          จางฮุ่ยเฟิง พยายามเบี่ยงเบนความสนใจของน้องสาว เผื่อนางจะเปลี่ยนความตั้งใจ ก็ไม่รู้ว่าน้องสาวหัวอ่อน ว่าง่ายของเขาหายไปอยู่เสียที่ใด  ตอนนี้เขาชักจะคิดถึงนางในตอนนั้นเสียแล้ว  ด้วยนางเปลี่ยนไปราวกับคนละคนเลยทีเดียว

 

          " ก็ข้าไม่ชอบทำการค้าเช่นนั้นนี่นา  ข้าชอบการแสดง การร่ายรำ ขับร้อง ชอบอะไรที่ดูแล้วเพลิดเพลินเจริญตาเจริญใจ ดูแล้วสนุกสนาน ยิ่งถ้ามีคนชอบในสิ่งที่เราทำ หนี่ว์เอ๋อร์คงมีความสุขมาก"

 

          " เจ้าจึงคิดจะเปิดกิจการสถานเริงรมย์นี่นะ "

 

          " เจ้าค่ะ"   

 

          หญิงสาวตอบรับ พลางฉีกยิ้มแป้นส่งให้พี่ชายเป็นการประจบ  ความออดอ้อนของน้องสาวที่มีต่อพี่ชายที่คอยตามใจอยู่เรื่อย  ประจบอีกสักหน่อย เอาผลกำไรโน้มน้าวอีกสักนิด นางเชื่อว่าอย่างไรเสียจางฮุ่ยเฟิงต้องยอมช่วยนางแน่นอน

 

          " เฮ้อ..."

 

          จางฮุ่ยเฟิง ได้แต่ถอนหายใจในความดื้อรั้นของน้องสาว  ความคิดการค้าของนางที่ได้เล่ามามันก็เข้าทีดีอยู่หรอก  แต่อีกใจก็ไม่อยากให้น้องสาวต้องมาเกี่ยวข้องกับสิ่งเหล่านี้เลย  

 

          เพราะถ้าเปิดสถานเริงรมย์ขึ้นมาจริงๆ ดูท่าทางนางคงจะควบคุมดูแลด้วยตนเองเป็นแน่  และก็อาจจะได้พบเจอคนมากหน้าหลายตาด้วย ทั้งดีและไม่ดี กล่าวตามตรงเขานั้นก็ทั้งห่วงและหวงผู้เป็นน้องสาวอยู่มาก  

 

          อีกอย่างสิ่งที่คิดจะทำ...แค่คิดมันง่าย  แต่กว่าจะสำเร็จนั้นไม่ได้ง่ายเลย  นางถูกเลี้ยงดูอย่างประคบประหงมมาตลอดทั้งชีวิตของนาง  จะรับแรงกดดันและปัญหาที่จะเกิดขึ้นระหว่างการทำงานได้หรือ..

 

          " พี่รอง ท่านลองคิดดูสิ ตระกูลจางน่ะยังไม่เคยทำกิจการเกี่ยวกับสถานเริงรมย์ใช่หรือไม่  ถือเสียว่าข้าช่วยขยายกิจการการค้าของตระกูลให้ครอบคลุมในทุกด้านยิ่งขึ้น ไม่ดีหรือไร...ท่านดูแลในเรื่องค้าขายสินค้า  ส่วนข้าดูแลในเรื่องค้าขายความสนุกสนาน ความพึงพอใจให้แก่ลูกค้า  สถานเริงรมย์ของข้าไม่ได้ร่วมค้าขายประเวณีดั่งหอคณิกา  เพียงนำเสนอการร่ายรำสวยงาม การแสดงแปลกใหม่  การขับร้อง การเล่นดนตรี เป็นสถานที่ให้กลุ่มลูกค้าได้ใช้พบปะสังสรรค์ผ่อนคลายจากความเหนื่อยล้า ความกังวล   หากเราวางแผนกลยุทธ์การค้าดี  คาดว่าทุกอย่างจะดำเนินไปได้ด้วยดีเป็นแน่...กำไรก็จะงอกเงยขึ้นๆ "


          จางซูหนี่ว์ เอ่ยหว่านล้อม...

 

          " ทุกอย่างย่อมมีการลงทุน และความเสี่ยง  "

 

          จางฮุ่ยเฟิง ยังค้านอยู่ แม้ว่าจะคล้อยตามน้องสาวไปเสียเกือบครึ่งแล้วก็ตาม

 

          " แน่นอน ทุกอย่างย่อมมีความเสี่ยง...แต่อย่าลืมว่าทุกอย่างต้องมีการเริ่มต้นเช่นกันเจ้าค่ะ  หากกลัวที่จะเสี่ยงก็ไม่มีการลงมือทำเสียที..หนี่ว์เอ๋อร์จึงได้ชวนให้พี่รองพาไปดูหอคณิกาอย่างไรเจ้าคะ  ไปดูเพื่อเอามาเป็นแนวทางเฉยๆ  ส่วนที่โรงเตี๊ยมน่ะ ข้าไปดูเองเมื่อใดก็ได้ "

 

          หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นงานเป็นการ แต่สายตาเว้าวอน

 

          " เอาล่ะๆ ก็ได้ๆ หากข้าไม่ช่วยเจ้า เจ้าคงหาทางไปอยู่ดีใช่หรือไม่..."

 

          จางฮุ่ยเฟิงตัดสินใจในที่สุด  เมื่อเห็นว่าล้มล้างความตั้งใจของจางซูหนี่ว์ไม่ได้  ช่างดื้อรั้นเสียจริงๆ แต่อย่างน้อยความเป็นห่วงน้องสาวก็มีมากกว่า ครั้นจะปล่อยให้นางเข้าไปสถานที่เช่นนั้น  ตามลำพังอิสตรีได้อย่างไรกัน  หากนางรูปโฉมขี้ริ้วขี้เหร่ก็ว่าไปอย่าง 

 

         แต่ตรงข้ามรูปโฉมนางสะดุดตาผู้พบเห็นเช่นนี้  ให้เข้าไปเองตามลำพังคงแย่  และยังดีที่นางก็คงจะรู้ตัวในข้อนี้ดีอยู่  จึงได้มาขอให้เขาเป็นผู้พานางเข้าไป ก็ถือว่ายังรู้จักหาความปลอดภัยให้ตัวนางเองในระดับหนึ่ง

 

          " พี่รอง ท่านใจดีกับหนี่ว์เอ๋อร์ที่สุดเลย...คิดไว้แล้วว่าอย่างไรท่านก็ต้องช่วยข้าได้ ไม่เหมือนพี่ใหญ่หรอกชอบหายหน้าหายตา ยามที่ข้าต้องการความช่วยเหลืออยู่เรื่อยเลย "

 

          จางซูหนี่ว์ เข้าไปเกาะแขนจางฮุ่ยเฟิง พลางเอนศีรษะพิงต้นแขนพี่ชายเป็นการประจบ

 

          " พี่ใหญ่ทำไมหรือ แล้วเจ้าต้องการความช่วยเหลือใด "

 

          จางฮุ่ยเฟิง เอ่ยพลางขมวดคิ้วอย่างนึกสงสัย


          " ก็ ไม่มีอะไรหรอกเจ้าค่ะ ข้าแค่บ่นไปตามประสาเท่านั้น "

 

          เผลอบ่นไปเสียแล้ว จะให้บอกอย่างไรได้ว่าพี่ใหญ่ชอบหายอยู่เรื่อย ปล่อยนางลอยแพอยู่ในวังนั่นกับจวิ้นอ๋องอย่างไรเล่า แล้วอย่างไรล่ะ...น้องตัวเองถูกเขารังแกยังไม่รู้เลย

 

          " พูดถึงพี่ใหญ่ก็ดี เรื่องที่เราจะไปหอคณิกานี่ห้ามให้ผู้ใดรู้เป็นอันขาดเข้าใจหรือไม่ ท่านพ่อ ท่านแม่ พี่ใหญ่ ก็ห้ามรู้  เดี๋ยวเจ้าถูกลงโทษข้าไม่รู้ด้วยนะ  ตัวข้าเองก็คงโดนบ่นไปอีกนานเลย  โดยเฉพาะท่านแม่ผ่านไปเป็นปีก็ไม่ลืมหรอก "

 

          จางฮุ่ยเฟิง เอ่ยย้ำน้องสาว

 

          " แน่นอน  ข้าจะเก็บเป็นความลับ "

 

         นางตกปากรับคำต่อพี่ชายเป็นอย่างดี  จากนั้นจึงพากันวางแผนขออนุญาตมารดาไปช่วยงานจางฮุ่ยเฟิงที่หอการค้าสกุลจาง ซึ่งตั้งอยู่ในย่านการค้าและอาจจะค้างคืนที่นั่น ด้วยว่าที่นั่นนั้นมีห้องพักที่จัดเตรียมเอาไว้สำหรับรับแขกอยู่ชั้นบนสุด 

 

ซึ่งจางฮุ่ยเฟิงก็อาศัยนอนค้างที่นั่นอยู่บ่อยๆเช่นกันยามที่การงานรัดตัว  และครั้งนี้ก็คงใช้เหตุผลเดิมแต่เพิ่มเติม คือ มีจางซูหนี่ว์อาสาไปช่วยงานพี่ชายเท่านั้น



ช่วงค่ำของวันต่อมา ณ หอบุปผาเริงรมย์

 

          " พร้อมหรือไม่ คุณชายซู "

 

          จางฮุ่ยเฟิง หันไปพูดกับหนุ่มน้อยหน้ามนที่ยืนอยู่ข้างกายเขาในขณะนี้  หรือก็คือจางซูหนี่ว์ที่เขาให้นางแต่งกายเป็นบุรุษแทน  แม้จะดูขัดตาไปบ้างกับรูปหน้าหวานละมุนเกินชาย แต่ถ้ามองว่าเป็นบุรุษหน้าหวานก็คงพอจะได้อยู่กระมัง  ให้นางปรับท่าทางการเดิน การนั่ง กิริยาเลียนแบบบุรุษก็ใช่ว่าจะดูน่าเกลียด  ทั้งเลือกมาในยามค่ำจะได้ไม่เป็นที่สังเกตของใครมากนัก

 

          " พร้อมแล้วขอรับ คุณชายจาง "


          จางซูหนี่ว์เอ่ยตอบรับผู้เป็นพี่ชายพลางกดเสียงให้ต่ำลงอีกนิด  พี่ชายของนางมิได้ให้เพ่ยเพ่ยตามมาด้วย  เพราะถ้าหายมาพร้อมกันทั้งนายทั้งบ่าวจะเป็นที่สังเกต  จึงให้เพ่ยเพ่ยรออยู่ที่หอการค้า ทั้งให้บอกกับทุกคนว่าจางซูหนี่ว์เข้านอนเร็วกว่าปกติ นายอยู่ที่ใดสาวใช้คนสนิทก็อยู่ที่นั่น  

 

          ส่วนตัวจางซูหนี่ว์นั้นแอบออกมาทางด้านหลังกับผู้เป็นพี่ชาย และบ่าวคนสนิทของพี่ชายอีกสองคนที่คอยอารักขา

 

          ทำไมต้องแอบน่ะหรือ ดูการแต่งกายของนางสิ  หากเดินออกมาอย่างสง่าผ่าเผยตามปกติ ทุกคนในหอการค้าก็ต้องสงสัยว่าจะไปที่ใด  คนที่พบเจอหน้ากันบ่อยๆ เหตุใดจะจำใบหน้านางมิได้ แม้จะแต่งกายเป็นบุรุษก็เถิด  ดีหน่อยที่จางซูหนี่ว์นั้น มิค่อยออกไปที่ใดบ่อยนักจึงไม่ค่อยเป็นที่รู้จักเท่าใด...

 

          " ถ้าพร้อมแล้วก็ตามมา "

 

          จางฮุ่ยเฟิง ออกเดินนำผู้เป็นน้องสาวเข้าไปด้านใน

 

          บรรยากาศด้านในนั้น เมื่อก้าวเข้าไปนั้นมีสาวงามหลายนางเข้ามาเชื้อเชิญให้ไปนั่งที่โต๊ะ  คอยพะเน้าพะนอรินสุรา พลางบีบนวดให้อย่างเอาใจ ซึ่งก็ไม่ได้ต่างไปจากที่คิดเท่าไรนัก  ตัวนางออกจะประดักประเดิดอยู่สักหน่อย ที่มีคนมาคอยบีบนวดถึงเนื้อถึงตัวเช่นนี้  จึงบอกปัดพวกนางไปอย่างสุภาพ 

 

ให้แตะเนื้อต้องตัวมากไปเดี๋ยวได้รู้กันพอดีว่าเป็นสตรีหาใช่บุรุษ  หากแต่ก็ยอมรับสุราที่พวกนางรินให้มาจิบพอเป็นพิธี เพื่อไม่ให้ดูต่างจากบุรุษอื่นทั่วไปนัก  แต่ที่ดูจะเคลิบเคลิ้มสุขใจเป็นที่สุดคงหนีไม่พ้นพี่รองของนาง 

 

ดูเอาเถิด..ขอร้องแทบตายกว่าจะพานางมาที่นี่  นางนั้นหรือก็นึกว่าเป็นห่วงน้อง  ไฉนพอเข้ามาแล้วจึงมิใคร่สนใจนางสักเท่าใดเลย  หันไปหัวร่อต่อกระซิกหยอกเย้ากับนางนางเหล่านั้นเฉย 

 

          ดูท่าทางจะมาบ่อยเสียด้วยสิ เห็นนางที่นั่งข้างๆพี่ชายนั้นพูดคุยแลสนิทสนมอยู่พอสมควร  คราที่เดินเข้ามาที่นี่สตรีนางนั้นเมื่อเหลือบมาเห็นพี่รอง  ก็ยิ้มหวานโปรยเสน่ห์ตรงดิ่งเข้ามาหาทันที  

 

          พิโธ่เอ๋ย...พี่ชายนางประมาทไม่ได้นะนี่  มาดคุณชายเจ้าสำราญออกลายเสียแล้ว

 

          " คุณชายจาง บอกว่าคุณชายเป็นสหายที่มาจากต่างเมืองหรือเจ้าคะ "


          หญิงสาวชุดส้มสีสันออกจะแสบตาไปสักหน่อยเอ่ยถามนาง  พลางนั่งเบียดกายเข้ามาใกล้นางเล็กน้อย  ทั้งยิ้มหวานหยดย้อยถูกส่งมาให้  แม้นเป็นหญิงด้วยกันก็ขอสารภาพว่านางก็เขินไม่น้อยเลย  คงเป็นวิธีมัดใจลูกค้าอย่างหนึ่งสินะ  


          " ใช่แล้ว ข้าเพิ่งมาจากต่างเมือง เอ่อ มาทำธุระน่ะ จึงแวะมาหาคุณชายจางผู้เป็นสหายเสียหน่อย...ว่าแต่เจ้าชื่ออันใดหรือแม่นางคนงาม "


          จางซูหนี่ว์เอ่ยตอบ พลางเบี่ยงประเด็นให้ไปไกลๆตัว ทั้งเอื้อมมือไปเชยคางนางเป็นการหยอกล้อ  ยังสายตากรุ้มกริ่มที่ส่งไปให้แม่นางชุดส้มอีก  เอาน่าไหนๆก็ปลอมเป็นชายแล้วก็ต้องเอาให้สุด  ดูท่าทางแม่นางเองก็ขวยเขินอยู่ไม่น้อย 



          " เลี่ยงลี่ เจ้าค่ะ "

 

          " เลี่ยงลี่ ความงามที่สว่างไสว  ช่างเหมาะสมกับแม่นางยิ่งนัก เพราะความงามของเจ้านั้นส่องประกายจนดวงตาข้าแทบบอดอยู่แล้ว "

 

          จางซูหนี่ว์หยอดคำหวานไปอีกหนึ่งคำรบ  

 

          " อ่ะ แฮ่ม  คุณชายซู ท่านนี่ก็ปากหวานปานน้ำผึ้งมิใช่เล่นนะ  ดูเถิด..แม่นางเลี่ยงลี่เขินจนชายเสื้อยับเสียแล้วนั่น "

 

          จางฮุ่ยเฟิง ที่แม้จะหันไปพูดคุยกับแม่นางที่นั่งอยู่ข้างกาย  หากทว่าความจริงแล้วก็ยังให้ความสนใจน้องสาวอยู่เพียงนางไม่รู้ตัวเท่านั้น  และเมื่อเห็นการกระทำของจางซูหนี่ว์ที่พูดจาหวานหูเกี้ยวพาแม่นางเลี่ยงลี่อยู่  ก็ออกจะขำท่าทางนั้นอยู่ไม่น้อย  ด้วยว่าไม่เคยเห็นมุมนี้ของน้องสาวเลยสักครา  

 

          เล่นหูเล่นตาแพรวพราวเหลือเกินนะเจ้าตัวแสบ  ขนาดนางคณิกาแท้ๆยังขวยเขินบิดชายเสื้อไปจนแทบขาดแล้วนั่น  เอ่ยสัพยอกน้องสาวแล้วก็ต้องหลุดขำออกมา  เมื่อจางซูหนี่ว์หันมาถลึงตาใส่เขา และหันกลับไปส่งยิ้มหวานให้แม่นางเลี่ยงลี่ต่อ

 

          " คุณชายจางพูดไม่ผิดเลยเจ้าค่ะ  สหายของท่านผู้นี้ปากหวานนัก สตรีใดต้องคารมไม่อายม้วนก็ให้รู้ไป  วาจาหวานหู ใบหน้าหรือหวานละมุนนัก  ผิวพรรณก็ดียิ่ง  หากมิติดที่ว่าเป็นชาย คงเป็นสตรีที่มีรูปโฉมงดงามหาใครเปรียบยากเป็นแน่ "


          แม่นางชุดม่วงที่นั่งข้างกายของจางฮุ่ยเฟิงเอ่ยขึ้นบ้าง

 

          " คงเป็นไปไม่ได้หรอก ข้าเป็นชายไหนเลยจะกลายเป็นอิสตรีได้เล่า "

 

          จางซูหนี่ว์ เอ่ยเสียงเข้มเป็นการกลบเกลื่อน

 

          " อ่ะนั่น!!  ฉางเยว่กำลังจะเริ่มร่ายรำแล้ว "

 

          แม่นางเลี่ยงลี่ เอ่ยขึ้นเป็นการเรียกความสนใจของทุกคนไปยังบริเวณพื้นที่ด้านหน้าอันว่างเปล่า  ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เตรียมไว้สำหรับการแสดง

 

          " ฉางเยว่  นางเป็นคนเด่นของที่นี่หรือ "

 

          จางซูหนี่ว์เอ่ยถาม เพราะดูหลายโต๊ะรอบข้างนั้นให้ความสนใจอยู่ไม่น้อย  รวมถึงพี่ชายของนางด้วย

 

          " ใช่เจ้าค่ะ นางเป็นดาวเด่นของที่นี่ เพิ่งเข้ามาอยู่ได้ไม่กี่เดือนแต่มีฝีมือในการร่ายรำ  ขับร้อง ทั้งยังเล่นเครื่องดนตรีได้เกือบทุกชนิด  จึงมิแปลกที่จะโดดเด่น รูปโฉมก็งดงามไม่น้อย แต่นางมิได้หลับนอนกับผู้ใดนะเจ้าคะ หลังจากแสดงเสร็จแล้ว ก็มีเพียงพูดคุยเป็นเพื่อนแขกบ้างเท่านั้น "

 

        " อ้อ เป็นเช่นนั้นหรอกหรือ "

 

          นางพยักหน้าเป็นเชิงว่าเข้าใจ  จากนั้นเพียงไม่นานเสียงบรรเลงดนตรีก็ดังขึ้น มีสาวงามสี่คนร่ายรำออกมาด้วยชุดที่ออกจะกรุยกรายเล็กน้อย  หากแต่ชายผ้าที่แขนนั้นยาวออกมา ...ระบำชายผ้าสินะ

 

          พวกนางยักย้ายส่ายสะโพก ร่ายระบำสวยงามอยู่มิน้อยหากแต่นางก็ว่ายังมิงามจับตานางสักเท่าใด  

 

     จนกระทั่งมีสตรีอีกนางที่ออกมาเป็นคนสุดท้าย  รูปโฉมงดงามอ่อนหวานยิ่งนัก  รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น  กำลังร่ายรำด้วยท่วงท่าและชายผ้าที่พลิ้วไหว ชุดสีฟ้าที่นางสวมใส่พลิ้วไปตามจังหวะเคลื่อนไหวเหมือนดั่งสายน้ำ  ทักษะการร่ายรำของนางไม่ธรรมดาจริงๆ นี่ก็คงจะเป็นแม่นางฉางเยว่ เป็นแน่

 

          จางซูหนี่ว์เหลือบไปมองพี่ชายของนางก็เห็นว่าตกตะลึงไปเป็นที่เรียบร้อยเสียแล้ว  หลงโฉมแม่นางฉางเยว่เข้าอีกคนแล้วเป็นแน่


          แต่ก็คงไม่แปลกเพราะเมื่อลองหันไปสังเกตเหล่าบุรุษโดยรอบ ก็พากันเคลิบเคลิ้มมองนางกันตาละห้อยเชียว  คิดๆดูหลายคนก็น่าจะมีลูกเมียอยู่ที่บ้านกันเสียแล้ว  ยังมาหาเศษหาเลยกันนอกบ้านอยู่อีก  แต่ก็นั่นล่ะของสวยๆงามๆใครบ้างจะไม่อยากดู 

 

      นี่ถ้าวันใดนางต้องมีสามี..แล้วสามีหนีออกมาเที่ยวหาความสำราญกับสตรีอื่นเช่นนี้  บ้านคงแตกเป็นแน่

 

        " เอ๊ะ!! "

 

          จางซูหนี่ว์รำพึงออกมาอย่างแปลกใจ  เมื่อหางตาเหลือบไปเห็นใครบางคนช่างคุ้นตานักเดินออกไปทางประตู เห็นเพียงหลังไวไวเท่านั้น  หากแต่ก็คล้ายพี่ใหญ่ของนางมิน้อยเลย  

 

       จากนั้นจึงไล่สายตาแหงนหน้าขึ้นไปชั้นบนก็ไปปะทะเข้ากับสายตาของใครบางคน  ที่กำลังมองมายังด้านล่างดูเหมือนเขากำลังยืนมองการแสดงร่ายรำนั้นอยู่  แต่ทำไมนางจึงรู้สึกว่าสายตาเขานั้นมองโต้ตอบกับนางอยู่มากกว่า...

 

          บุรุษที่สวมหน้ากากไว้เพียงครึ่งหน้าด้านบน  คุ้นแหะ...

 

          ในใจแวบคิดไปถึงคนๆหนึ่งที่เป็นเจ้านายของพี่ชายนาง  ด้วยเมื่อครู่นั้นรู้สึกคล้ายเห็นหลังจางฮุ่ยหรานอยู่ไหวไหว  ทว่าตรองดูอีกครานั้นคงไม่ใช่เแน่  เขาจะมาทำสิ่งใดที่หอคณิกากันเล่า...

 

          อีกอย่างเขาคนนั้นหนวดเคราครึ้มเชียว  แต่.....คนนี้ไม่มี


เถียนเถียนเองค่ะ

          จะทยอยอัพที่รีไรต์แล้วนะคะ...ขอบคุณที่ยังติดตามจ้าา

         
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 730 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,484 ความคิดเห็น

  1. #6452 1988yongsi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 08:54
    พี่หนวด​ เพ้ย.. พี่อ๋องโกนหนวดแล้วววว
    #6,452
    0
  2. #6385 sunee1998 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 17:51
    ซ้อนเนื้อหาไว้คือต้องตามทางไหนค่ะกำลังสนุกเลยค่ะ

    ชอบมากๆเลยค่ะติดแล้วค่ะตอนนี่
    #6,385
    1
    • #6385-1 เถียนเถียน(จากตอนที่ 21)
      31 มีนาคม 2562 / 18:27
      เขียนใกล้จบแล้วเรื่องนี้ ขอบคุณที่ชื่นชอบค่ะ อ่านในตอนที่เปิดให้อ่านก่อนนะคะ ในเนื้อหาที่สมบูรณ์รอติดตามในรูปเล่มนะคะ สนพ.สถาพรบุ๊คส์ รายละเอียดเมื่อวางจำหน่ายจะแจ้งให้ทราบอีกครั้งค่ะ
      #6385-1
  3. #6220 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 10:58
    โกนหนวดแล้ววว จุดพลุ!!
    เออๆเราก็ว่าแม่ชายห้า งืมๆ
    #6,220
    0
  4. #5971 pemipond (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 18:36
    อ่าาาาาา ช่างบังเอิญ
    #5,971
    0
  5. #5538 Montree Accoban (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 15:20
    มีความเป็นไปได้95%ว่าจะเป็นแม่องค์ชายห้านะครับคนจ้างฆ่าเนี่ย ถ้าไรท์ไม่แอบซุกตัวละครอื่นเอาไว้อีก
    #5,538
    0
  6. #4958 mayar (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 21:25
    คนบงการเจ้าเดิมแหง รักสามเส้าชีเกี่ยวไรกับอ๋องนะ งุนงงงวย
    #4,958
    0
  7. #4804 Monqter (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 00:46
    แม่องค์ชายห้าแน่ๆเลยอ่ะ
    #4,804
    0
  8. #4669 KAKARN_MATO (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 21:29
    นอกจากฮองเฮาก็แม่ขององค์ชายหมอหรือเปล่าหรือใครอีกกก
    #4,669
    0
  9. #4224 เมมฟิส (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 20:49
    คนบงการคือสวี่กุ้ยเฟยรึเปล่า
    #4,224
    0
  10. #3903 รินหัวใจใส่ลาเต้ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 08:47
    มารดาองค์ชายที่เป็นหมอหรือป่ะที่คุยกันนั้นนะและจ้างนักฆ่าร้ายนักนะ
    พูดถึงว่าขนาดสตรีที่งามที่สุดในวังยังสั่งฆ่าท่านอ๋องอันนี้คงเป็นฮองเฮาละเนอะ กับพระเอกนะนางเอกเราคงต้องรักอ๋องในแบบเถื่อนๆแบบนี้แระ
    ตอนนี้ยังไม่รักอะดิทำไงก็ไม่ดีในสายตานางไปเสียหมดแระ ไว้ให้รักก่อนเหอะ คิกคิกๆ
    #3,903
    0
  11. #3212 ริยา (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 22:50
    อ่านถึงตอนที่ 21 ขอทายว่าแม่องค์ชายห้ารึป่าวที่จ้างวานฆ่าท่านอ๋อง
    #3,212
    1
  12. #3081 pommys (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 13:46
    คำผิด
    พรางตัว ใช้ ร. เรือ
    #3,081
    0
  13. #3035 21112544 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 18:26
    นอดงมๆ นรคม จริงๆนะ
    #3,035
    1
  14. #2161 phonphimon0123 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 11:21
    ต่ออออออ
    #2,161
    0
  15. #2160 Maypanitanan (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 11:18
    ต่อคร้าต่อ
    #2,160
    0
  16. #2159 haroopokky (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 10:57
    รอต่อไปปป
    #2,159
    0
  17. #2158 Hatepolice (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 10:38
    แหนะ ๆ ๆ นางเริ่มจะหาเรื่องให้อ๋องปวดหัวอีกแล้วนะเนี่ย 555
    #2,158
    1
  18. #2157 JubJujube (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 09:44
    เด่วนา จะให้ใครพาไปน้อ
    #2,157
    0
  19. #2156 RT61212162 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 07:35
    ขอบคุณค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #2,156
    1
  20. #2155 Distress (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 07:33
    ขอบคุณค่ะ
    #2,155
    0
  21. #2154 เฉินตง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 07:16
    ชอบนะ...เรื่องนี้ตัวร้ายมีมิติดี ไม่ร้ายวี้ดว้าย จะฆ่ากันลูกเดียวเลย
    #2,154
    1
  22. #2153 +:XiaoYue:+ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 06:50
    คิดถึงเขามากๆระวังจะไปเจอเขาที่หอนางโลมนะ 555 นางอาจจะไปนั่งหน้าหนวดสืบราชการลับอยู่ที่นั่นก็ได้ ไม่สิป่านนี้นางคงโกนหนวดแล้วแหละ
    #2,153
    1
  23. #2152 roselynn (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 06:08
    กลิ่นทะแม่งๆ แม่ชายห้าแน่ๆเลย ชัวร์....ไว้ใจคนวังหลวงไม่ได้เลยสินะ  แล้วชายหมอจะร้ายด้วยมั้ยล่ะเนี่ย....
    นางเอกซนนะลูก หาเรื่องเที่ยวซะงั้น ว่าแต่จะไปเปิดการค้าอะไรเหรอ...
    ต่อค่ะไรท์//มีเรื่องให้คิดตามตลอดเลย
    #2,152
    1
  24. #2151 หวังหวางเฟย (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 00:53
    มีความคิดถึงใช่ไหมนั่น? หน้าลุงแกถึงโผล่มาได้อ้า คิคิ
    #2,151
    1
  25. #2149 PandaPhung (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 00:36
    เอ้า พาคุณชายเข้าไปด้วยเลยค่า ปลอดภัยหายห่วง55555
    #2,149
    1