สุนทรีย์แห่งอารมณ์

ตอนที่ 12 : พักเสียเถิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ก.ค. 58



386728_166514966780945_154020494697059_264303_694238079_n_large







...พักเสียเถิด...



 
เหน็ดเหนื่อย...
เมื่อยล้า กับการงาน
ความคาดหวังจากคนรอบข้าง
ความบาดหมาง ที่ตนเองไม่ได้ก่อ

ท้อแท้...
กับวันแย่ๆ ที่ถูกตัดพ้อ
ความผิดหวัง ล้มเหลว นั้นมากพอ
ให้ใจดวงน้อยๆ สิ้นแรง

เดียวดาย...
เมื่อเจอปัญหา ไร้คนช่วยแก้
ถูกเหยียบย่ำ ซ้ำเติม รังแก
ขวากหนามที่มีแต่...สู้ลำพัง

เจ็บปวด...
กี่เรื่องราวที่ผ่านมา พลาดพลั้ง
บาดแผลเพิ่มอดีต ให้จดจำ
ทรมาน และบอบช้ำ หลายครา

เศร้าซึม...
หดหู่ เบื่อหน่าย และไร้ค่า
หมดสนุก ชีวิต ไร้วิญญาฯ
เหี่ยวเฉา เฉยชา ไปวันๆ

ชีวิต...
เมื่อก้าวเดิน ผ่านมา เจ็บหลายครั้ง
อุปสรรค ระหว่างทาง ไม่จีรัง
แต่บั่นทอน พลัง และแรงใจ

ช้าก่อน...
อย่าปล่อยจิต ลอยคว้าง ไร้จุดหมาย
พักเสียเถิด พักสักนิด จงผ่อนคลาย
หาความหมาย ของความสุข จาก ความสงบ



O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

37 ความคิดเห็น

  1. #20 นาบีน้อย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 00:23
    ชอบอันนี้เลยค่ะ เพราะชีวิตเองก็เป็นแบบนี้เลย ท้อแท้ เหนื่อย แต่ฝืนไปก็ยิ่งเหนื่อยกว่าใช่ไหมคะ 
    อย่างที่ว่าไว้ในกลอนแหละค่ะ พักเถิด ควรให้ตัวเองได้พักบ้าง
    #20
    0