มาเฟียร้ายพ่ายแผนรัก (อีบุ๊ค)

ตอนที่ 10 : บทที่ 5 วิมานสวรรค์ของนักท่องราตรี (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    24 มิ.ย. 62

ต่อค่า... ฝากอุดหนุนอีบุ๊คด้วยนะคะ วางที่เมพแล้วจ้า



ายตัดไปแล้ว แต่แพรไหมก็ยังคงกำโทรศัพท์ไว้แน่นอย่างใช้ความคิด ดูเหมือนมาเฟียวายร้ายจะรับรู้การเคลื่อนไหวของเธอเกือบตลอดเวลา แผนการที่วางเอาไว้ก่อนหน้าจะดำเนินต่อไปหรือยุติมันดี เธอไม่รู้ว่าน้องชายนายจ้างจะนำเรื่องที่บอกกับเธอไปเล่าให้ผู้เป็นพี่ชายฟัง แล้วหรือยัง

                “เป็นยังไงบ้างครับ” คุณพ่อบ้านถามขึ้นเมื่อเห็นคุณหมอเอาแต่กำโทรศัพท์นิ่ง ไม่ยอมพูดอะไรออกมา

                “ค่ะ...ว่าไงนะคะ” แพรไหมถามกลับเพราะเธอไม่ทันได้ฟังว่าคุณพ่อบ้านพูดอะไร

                “เป็นยังไงบ้างครับ” คุณพ่อบ้านถามคำถามเดิมอีกครั้ง

                “เอ่อ...คุณเดนิสให้ฉันไปรับเจ้าไต้ฝุ่นที่ทำงานนะคะ”

                แพรไหมอ้ำอึ้งเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจทำตามความประสงค์ ตั้งแต่เริ่มแรกของตัวเอง เป็นไงเป็นกัน ถ้าไม่ทำก็เท่ากับปล่อยเวลาให้เสียไปโดยเปล่าประโยชน์ ขอลองเสี่ยงดูสักครั้งก็แล้วกัน

                “เดี๋ยวผมบอกคนขับรถให้ไปส่งครับ” คุณพ่อบ้านไม่ได้เอะใจอะไร แถมยังอำนวยความสะดวกให้อีกด้วย

                “ขอบคุณค่ะ” แพรไหมกล่าวพร้อมกับยิ้มบางๆ ส่งให้ ‘ขอโทษนะคะคุณพ่อบ้าน แต่ฉันมีความจำเป็นที่จะต้องทำแบบนี้’

                “รอสักครู่นะครับ ผมจะไปบอกเด็กให้เตรียมรถ” แล้วคุณพ่อบ้านก็เดินนำหน้าหญิงสาวทั้งสองออกไปเพื่อสั่งลูกน้องที่ อยู่ข้างนอกให้เตรียมรถ

                “แล้วแผนการที่วางเอาไว้ล่ะคะ” ขวัญข้าวกระซิบถามคุณหมอ ไหนว่าจะไปโรงแรมกึ่งผับนั้นไม่ใช่หรือไร แล้วทำไมถึงเปลี่ยนใจไปหานายจ้างเสียได้

                “เราจะฉวยโอกาสนี้ออกไปไงคะ” แพรไหมใช้มือป้องปาก กระซิบบอกข้างหู

                “จะดีเหรอคะ”

                ขวัญข้าวมองหน้าคุณหมออย่างเป็นกังวล พวกเธอสองคนกำลังจะออกไปข้างนอกโดยที่มีลูกน้องของนายจ้างเป็นคนไปส่ง งั้นนายจ้างก็อาจจะรู้ว่าพวกเธอเดินทางไปที่ไหนกันน่ะสิ

                “อย่าห่วงเลยค่ะ...พี่มีแผนแล้ว”

                “ยังไงคะ” ขวัญข้าวอดที่จะถามออกมาไม่ได้

                “มันอยู่ในนี้ ...รีบไปกันเถอะค่ะ” แพรไหมชี้ที่ศีรษะประกอบว่าแผนการอยู่ในหัวอันแสนฉลาดของตนเรียบร้อย มือบางจูงมือขวัญข้าวให้เดินออกไปสมทบกับคุณพ่อบ้านที่หน้าคฤหาสน์

                “ผมบอกคนขับรถให้แล้วครับ...เชิญครับ” คุณพ่อบ้านบอก พร้อมกับจัดการเปิดประตูให้แพรไหมกับขวัญข้าว เสร็จแล้วก็ปิดประตู คนขับรถเคลื่อนรถออกจากหน้าคฤหาสน์อิซนอฟมุ่งหน้าไปยังอิซนอฟ แกรนด์ทาวเวอร์ตามที่ได้รับคำสั่งทันที

                ใช้เวลาไม่นานรถยนต์สุดหรูก็วิ่งเข้าสู่ถนนสายเศรษฐกิจ

                “จอดให้เราลงตรงร้านข้างหน้าด้วยนะ” แพรไหมสั่งคนขับรถ เมื่อสังเกตเห็นร้านเสริมสวย สถานที่เนรมิตให้ตัวเองกับขวัญข้าวพร้อมสำหรับการท่องราตรีในคืนนี้

                “คุณผู้หญิงจะไปหานายใหญ่ไม่ใช่เหรอครับ” คนขับรถถาม อย่างแปลกใจกับคำสั่งนั้น ที่แตกต่างจากคุณพ่อบ้านบอกโดยสิ้นเชิง เขาได้รับคำสั่งให้พาทั้งสองไปหานายใหญ่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น

                “เดี๋ยวฉันไปหาเจ้านายคุณเอง” แพรไหมพูดขึ้น

                “ไม่ได้หรอกครับ...ผมได้รับคำสั่งให้พาคุณทั้งสองไปพบเจ้านายเพียงเท่านั้น” คนขับรถไม่ยอมทำตามคำสั่ง

                “ทำตามที่ฉันบอกเถอะน่า”

                แพรไหมหน้าตาบึ้งตึงไม่พอใจกับความจงรักภักดีของลูกน้องมาเฟียวายร้าย

                “คงจะไม่ได้หรอกครับ” คนขับรถยังยืนยันคำเดิม กฎก็คือกฎ ถ้าใครทำผิดก็ต้องได้รับโทษ ไม่มีการยกเว้น เขาจึงต้องเซฟตัวเองเอาไว้ ด้วยการทำตามคำสั่งของคุณพ่อบ้านอย่างเคร่งครัด

                “นายชื่ออะไร” แพรไหมถามเพื่อที่จะได้ตีสนิทกับคนขับรถ ที่หน้ามึนไม่ยอมทำตามคำสั่งของเธอ

                “มารัตครับ” คนขับรถชำเลืองมองคนถามผ่านทางกระจกมอง หลังอย่างไม่ไว้ใจ ผู้หญิงคนนี้ฉายแววความฉลาดผ่านทางสีหน้าและแววตา คงจะไม่ปล่อยให้เขาได้ปฏิเสธคำสั่งนั้นเป็นแน่

                “นายเห็นผู้หญิงคนนี้ไหม...” นิ้วเรียวสวยชี้ไปที่หญิงสาวอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ “นี่คือว่าที่นายหญิงในอนาคตของนายนะ”

                “คุณแพร!” ขวัญข้าวร้องเสียงหลง แตกต่างจากคนขับรถที่ยังทำหน้ามึนเหมือนกับไม่ค่อยจะเชื่อในคำพูดของคุณหมอคนสวยเท่าไร

                “แล้วยังไงครับ” ร้องถามออกไปอย่างไม่เข้าใจ

                “แล้วยังไงเหรอ...นายก็ต้องทำตามคำสั่งที่ฉันบอกสิ”

                แพรไหมแว้ดออกมาอย่างเหลืออด ถ้าสามารถลงไปนอนดิ้นไปดิ้นมาเหมือนเด็กที่โดนขัดใจได้ เธอคงจะทำไปแล้ว

                “ต้องขอโทษด้วยนะครับ...ผมคงทำตามคำสั่งของคุณผู้หญิง หรือแม้แต่ว่าที่นายหญิงไม่ได้”

                “เอาละ...” แพรไหมถอนหายใจยาวอย่างยอมแพ้

                “ฉันยอมบอกความจริงนายก็ได้ เจ้านายคุณเขาไม่ได้สั่งให้ฉันไปหาหรอก แต่ว่าฉันมาที่นี่ได้หลายวันแล้ว ก็เลยอยากเปลี่ยนบรรยากาศ ออกมาเที่ยวข้างนอกบ้างเท่านั้นเอง” หญิงสาวแสร้งทำหน้าตาหน้าให้ดูน่าสงสาร

                “แล้วยังไงครับ”

                มารัตทำหน้าตาย ไม่เข้าใจความหมายที่คุณหมอต้องการจะสื่อ

                แพรไหมถอนหายใจหนักยิ่งกว่าเดิม ที่คนขับรถไม่เข้าใจความต้องการของตัวเอง

                “แล้วยังไงเหรอ...นายก็ปล่อยให้เราสองคนลงจากรถสิ”

                “ผมขอโทร.บอกนายใหญ่ก่อนละกันนะครับ”

                “ไม่ได้นะ!” แพรไหมร้องห้ามเสียงดัง

                “ทำไมล่ะครับ” มารัตถามด้วยความสงสัย

                “เจ้านายกับลูกน้องเหมือนกันอย่างกับแกะ” แพรไหมบ่นพึมพำ “ถ้างั้นฉันขอแวะร้านเสริมสวยสักครู่หนึ่งก็แล้วกัน”

                หญิงสาวชะโงกหน้าบอกพลางยิ้มหวานหยาดเยิ้มส่งให้คนขับ

                “เอ่อ...” มารัตถึงกับอึ้ง เอาแล้วไง แพ้คนสวยอีกแล้วใช่ไหม ยิ้มแสนหวานของคุณหมอกำลังทำให้เขายอมทำตามคำสั่งอย่างง่ายดาย

                “ขอร้องละนะ”

                แพรไหมส่งยิ้มหวานหยดย้อยเติมลงไปให้อีกพร้อมกับออดอ้อน ขนาดน้องชาย มาเฟียวายร้ายยังยอมเปิดเผยข้อมูลเพียงเพราะยิ้มหวานหยดย้อยของเธอ แล้วจะไปเหลืออะไรกับคนขับรถที่ไม่ได้เย่อหยิ่งเหมือนกับเจ้านาย

                “ก็ได้ครับ” มารัตถอนหายใจเบาๆ ำใจต้องหักพวงมาลัยเข้าไปจอดหน้าร้านเสริมสวย ชายหนุ่มดับเครื่องยนต์ แล้วเดินลงจากรถอ้อมฝั่งมาเปิดประตูให้หญิงสาวทั้งสองคน

                “จะตามเข้าไปหรือจะรออยู่ข้างนอก” แพรไหมถามขึ้นพลางลอบสังเกตอาการของคนขับรถ ก่อนจะสะบัดหน้าพรืดอย่างไม่พอใจกับคำตอบของอีกฝ่าย

                “ผมตามเข้าไปอำนวยความสะดวกให้ดีกว่าครับ” มารัตยิ้ม ‘จะไว้ใจผู้หญิงที่แสนฉลาด และยิ้มสะเทือนใจอย่างคุณหมอได้ยังไง ถึงแม้ดูเหมือนกับยอมก็ตามเถอะ แต่พอลับหลังอาจจะแอบทำอะไรให้ต้องเดือดร้อนอีกก็ได้’ คิดได้ดังั้นชายหนุ่มก็รีบเดินตามทั้งสองคนเข้าไปในร้านอย่างรวดเร็ว

                ดนิสอุ้มเจ้าไต้ฝุ่นเดินฮัมเพลงเข้าไปในตัวบ้านอย่างอารมณ์ดี ไม่รู้ว่าป่านนี้แม่ของเจ้าไต้ฝุ่นกำลังทำอะไรอยู่ พอได้ยินเสียงก็อยากจะเห็นหน้าจึงต้องละทิ้งงานกลับมาบ้านอย่างที่เห็น เขายอมรับว่าตั้งแต่ มีปากเสียงกันเมื่อหลายวันก่อน อารมณ์ของเขาก็ขึ้นๆ ลงๆ โดยเฉพาะ เมื่อวานที่แพรไหมกล้าขัดคำสั่งของเขาออกไปข้างนอกกับน้องชาย โดยที่ไม่ขออนุญาตก่อน กว่าจะกลับมากันก็ดึกดื่น พอเขารู้ก็เกิดความรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ยามนึกถึงความสนิทสนมของทั้งสองคนที่เพิ่งเจอกัน แต่กลับคุยกันถูกคอเสียเหลือเกิน นึกแล้วก็อยาก จะลงโทษคนอวดดีที่กล้าขัดคำสั่ง แต่พอได้เห็นหล่อนยังโกรธเขาอยู่ ก็ไม่กล้าทำอะไรให้อีกฝ่ายโกรธหนักขึ้นไปกว่าเดิม แต่ว่าตอนนี้แพรไหม หายโกรธแล้ว เขาจำเป็นที่ จะต้องให้บทเรียนแก่หญิงสาว ที่ทำให้จิตใจเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแบบนี้

                บรรดาคนรับใช้รีบเดินเข้าไปหาเจ้านายเพื่อทำหน้าที่ของตัวเองเหมือนเช่นทุกวัน แต่วันนี้มีสิ่งที่แตกต่างออกไปคือนายใหญ่กลับบ้านก่อนเวลา

                “ไปตามแพรไหมมาพบฉันที่สระว่ายน้ำด้วย” เดนิสสั่งพ่อบ้าน ที่เดินออกมาต้อนรับ

                “เอ่อ...คุณหมอกับคุณขวัญข้าวออกไปหาเจ้านายนี่ครับ” คุณพ่อบ้านอ้ำอึ้งเล็กน้อย ก่อนจะบอก คุณหมอเล่นพวกเขาอีกแล้วเหรอเนี่ย เมื่อวานก็ทีหนึ่งแล้ว ดีนะที่ออกไปกับนายน้อย พวกเขาก็เลยโดนไม่หนัก แต่วันนี้สงสัยจะงานเข้าของจริง เขาน่าจะสอบถามจากนายใหญ่ให้รู้เรื่องก่อนจะปล่อยให้ไป ก็เจ้านายสั่งห้ามไว้ว่าไม่ให้คุณหมอกับแม่อุ้มบุญออกไปข้างนอกก่อนได้รับอนุญาตเด็ดขาด

                “ออกไปหาฉัน...ใครสั่งไม่ทราบ!” เดนิสตวาดเสียงดังลั่น ดวงตาคมกริบวาวโรจน์กราดมองบรรดาลูกน้องที่ยืนตัวลีบก้มหน้าหลบสายตาคม แค่ผู้หญิงสองคนก็ยังปล่อยให้ออกไปได้

                “แพรไหมออกไปกับใคร” ผู้เป็นนายย้อนถามเสียงห้วน

                “ผมให้คุณมารัตขับรถไปให้ครับ” พ่อบ้านรีบรายงานก่อนที่ เจ้านายจะโมโหไปมากกว่านี้ ทุกอย่างต้องตั้งอยู่บนกฎของนายใหญ่ ถ้าแหกกฎเมื่อไรเตรียมตัวรับโทษทัณฑ์ที่มาพร้อมกับพายุทอร์นาโดที่พัดทุกอย่างให้หายไปในพริบตา

                “ผมจะโทร.ถามมารัตว่าอยู่ที่ไหน” ริคแกนเอ่ยขึ้น ถ้าได้โมโห แล้วก็อย่าหวังว่าใครจะกล้าเข้าหน้าได้ ขนาดเขาเป็นถึงลูกน้องคนสนิท ยังแอบสยองเลย เมื่อก่อนโมโหร้ายกว่านี้อีก แต่ช่วงหลังๆ มานี้ไม่ค่อย จะได้เห็นใครทำให้ไม่พอใจ เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่าไม่ควรจะทำให้มาเฟียวายร้ายต้องอารมณ์เสีย คงจะมีแต่คุณหมอคนเดียวที่ยังไม่รู้หรืออาจจะรู้ แต่ไม่สนใจ ก็เลยจัดชุดใหญ่ให้กับพวกเขาแทบจะทุกวันเลยก็ว่าได้

                “ฉันให้เวลานายสามนาที” คนโมโหบอกอย่างหงุดหงิด

                “ครับ” ริคแกนขานรับแล้วก็รีบออกไปโทรศัพท์หาเพื่อนสนิท เพื่อที่จะได้ถามว่าพาหญิงสาวทั้งสองไปไหน ดีนะที่พ่อบ้านยังไหวพริบดี ถึงได้ให้มารัตขับรถไปส่ง ถ้าเป็นคนอื่นคงจะโดนคุณหมอสับขาหลอก จนหาทางกลับบ้านไม่ถูกเป็นแน่

                “ทำงานไม่ได้เรื่อง...จะไปไหนก็ไป”

                เดนิสไล่ลูกน้องพลางกระแทกตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างแรง ในใจก็คาดโทษตัวต้นเหตุที่ทำให้ตัวเองอารมณ์เสีย

‘กลับมาเมื่อไรจะเอาให้หนักเลย อุตส่าห์รีบกลับบ้าน แทนที่จะออกมาต้อนรับ กลับหนีออกไปข้างนอกไม่บอกสักคำ ค่ำมืดแบบนี้เกิด อันตรายขึ้นแล้วจะทำยังไง อยากไปทำไม่ขอดีๆ จะอำนวยความสะดวก พาไปด้วยตัวเองเลย’

            ถ้าแม่แกกลับมาเมื่อไร ต้องโดนลงโทษแน่” ชายหนุ่มคาดโทษ จ้องมองลูกชายคนผิดด้วยสายตาวาวโรจน์

                “ผมรู้แล้วครับว่าคุณหมออยู่ที่ไหน”

                ริคแกนเดินเข้าไปหาเจ้านายที่นั่งหน้าตาบึ้งตึงอยู่ตรงโซฟา

                “อยู่ไหน”

                “ไนต์คลับที่คอร์สตันแกรนด์โฮเต็ลครั บ” ริคแกนบอก หลังจากโทร.สอบถามถึงได้รู้ว่าหญิงสาวทั้งสองอยู่ที่นั่น แล้วไปรู้จักกันได้อย่างไร เพราะคนที่รู้และสามารถเข้าได้ มีแต่สมาชิกเท่านั้นเดิมที สถานที่แห่งนั้นเป็นไนต์คลับส่วนตัวของนายใหญ่และพวกเพื่อนสนิทเท่านั้น แต่พอเห็นว่ามีเหล่าคนรวยอยากจะเข้าไปใช้บริการ จึงเปิดให้บุคคลภายนอกเข้าใช้ บริการโดยการเป็นสมาชิกเท่านั้นถึงจะเข้าได้ นอกจากนี้ก็ยังเปิดกาสิโน ไว้บริการอีกด้วย

                “แพรไหมอยู่ที่สโมสร!” เดนิสอุทานอย่างตกใจ คิ้วขมวดมุ่นอยู่ครู่ใหญ่ ไม่มีทางที่แพรไหมจะรู้จักที่นั่นได้ถ้าไม่มีคนบอก แล้วใครกันล่ะที่เป็นคนบอก ไนต์คลับหรือสโมสรเป็นชื่อสำหรับเขากับเพื่อนสนิท ที่ใช้เรียกกัน

                “ครับ”

                “แพรไหมรู้จักที่นั่นได้ยังไง”

                “ผมจะไปสืบให้ครับ” ลูกน้องคนสนิทบอกอย่างรู้ใจเจ้านายว่าต้องการอะไร เขานับถือความสามารถของคุณหมอจริงๆ ที่สามารถล้วงเอาความลับขั้นสุดยอดของนายใหญ่ไปได้ สถานที่ที่คุณหมออยู่ตอนนี้ มีทุกอย่างที่เป็นความลับของเจ้านาย ไม่ว่าอยากรู้อะไร ก็ได้รู้แต่ว่าจะมี ฝีมือในการล้วงความลับจากเหล่าลูกน้องที่ทำงานอยู่ที่นั่น หรือแม้แต่สาวๆ สวยๆ ที่เคยขึ้นเตียงกับนายใหญ่ได้ไหม อย่างคุณหมอนี้เรียกได้ว่ามีฝีมือ สามารถนำความลับสุดยอดออกมาจากที่นั่นได้อย่างไม่ต้องสงสัย

                “แล้วมารัตก็ปล่อยให้แพรไหมเข้าไปข้างใน โดยไม่ได้รับคำสั่งจากฉันเนี่ยนะ”

                “ทนลูกอ้อนกับยิ้มหวานๆ ไม่ไหวนะครับ” ริคแกนยิ้มแหยๆ ได้ฟังมารัตเล่า เขาก็อดที่จะขำไม่ได้

                “ฉันจะไปสโมสร” เดนิสลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วก็ก้าวฉับๆ ออกไปอย่างรีบร้อน ทำเอาลูกน้องคนสนิทถึงกับรีบวิ่งตามให้ทันเจ้านาย ไปอย่างงุนงง นายใหญ่คงจะไม่ได้กลัวว่าคุณหมอจะรู้ความลับขั้นสุดยอดเข้าหรอกนะ ถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น มันคงจะเป็นงานหนักน่าดูสำหรับ เจ้านายและลูกน้องอย่างพวกเขา ไม่นึกว่าคนที่คิดอะไรก็ฉายออกมาทางหน้าตาอย่างคุณหมอจะไม่มีพิษสง แต่ที่ไหนได้ พิษสงเยอะจัดจนพวกเขาเดือดร้อนไปตามๆ กัน ขนาดนายใหญ่ยังร้อนรนจนต้องรีบตามไปหาถึงที่นั่นเลย

                ด้านมารัตหลังวางสายจากเพื่อนสนิทก็ได้รับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาไม่น่าพลาด หลงกลคุณหมอเลยจริงๆ เจ้านายโมโหมาก ที่กลับบ้านไปไม่เจอคุณหมอ ตอนนี้ทุกคนกำลังหัวหมุน แต่คุณหมอกลับนั่งดื่มอย่างสบายอารมณ์ ริคแกนกำชับให้เขานั่งเฝ้าคุณหมอเอาไว้อย่าให้คลาดสายตา ห้ามไม่ให้คุยกับทุกคน แล้วก็พยายามสอบถามว่าไปรู้ข้อมูลของที่นี่มาจากใคร ชายหนุ่มกำลังจะก้าวเดินเข้าไปหาคนที่นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์เครื่องดื่มในโซนวีไอพี แต่ก็ถูกดึงชายเสื้อเอาไว้เสียก่อน

                “คุณขวัญข้าวมีอะไรหรือเปล่าครับ” มารัตเลิกคิ้วเล็กน้อยอย่างสงสัย

                “ฉันจะเข้าห้องน้ำน่ะค่ะ...แต่ไม่รู้ว่าไปทางไหน” ขวัญข้าวเอ่ยเสียงอ่อนเสียงหวาน

                “ตรงไปแล้วก็เลี้ยวซ้ายครับ”

                “คุณไปส่งฉันหน่อยสิคะ ฉันกลัว...นะคะ” ขวัญข้าวอ้อนวอน ดวงตากลมโตดำขลับเฝ้ารออย่างมีความหวัง

                “เอ่อ...”

                มารัตลังเล มองหน้าแม่อุ้มบุญสลับกับคุณหมอคนสวยที่นั่งห่าง ออกไปไม่ไกลอย่างครุ่นคิด ผู้หญิงตรงหน้าเขาคงจะไม่เท่าไร แต่อีกคน ที่นั่งห่างออกไปต่างหากคือสิ่งที่เขากังวล ทำเป็นไม่สนใจ แต่ดูเหมือนว่าคุณหมอกำลังจะกันเขาออกจากวงสนทนาหลังจากที่เขาเป็นคนพาเข้ามา

            นะคะ”

            ขวัญข้าวยิ้มหวานหยดย้อยพลางแตะมือลงบนหลังมือหนาเบาๆ เธอได้รับคำสั่งจากคุณหมอให้กันคนขับรถออกไปห่างๆ เพื่อที่จะได้ ดำเนินแผนได้อย่างสะดวก ก็อีกฝ่ายเล่นนั่งเฝ้าพวกเธอจนไม่มีใครสักคน กล้าเดินเข้ามาใกล้ๆ โชคดีที่โทรศัพท์ดัง ชายหนุ่มเลยขอตัว คุณหมอก็เลยสั่งให้เธอกันเขาเอาไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้

            ก็ได้ครับ” มารัตลอบถอนหายใจ แบบนี้ทุกทีสิน่า เทคแคร์ บรรดาผู้หญิงของเจ้านายมาก็เยอะ แต่ไม่เคยเสียเหลี่ยมขนาดนี้มาก่อน บอกใครๆ ก็คงจะไม่เชื่อ ว่าเขาแพ้ให้กับรอยยิ้มหวานๆ ของหญิงสาวชาวไทยสองคนนี้

            พรไหมมองตามขวัญข้าวกับคนขับรถหน้าคมที่เดินหายไปทางห้องน้ำ ก่อนถอนใจเบาๆ ถ้าไม่ทำแบบนี้ก็คงไม่ได้ทำตามแผนกันพอดี นายมารัตเอาแต่นั่งเฝ้าพวกเธอจนไม่มีใครกล้าเดินเข้ามาทัก เธอจะคุยกับบริกรก็ไม่ได้ กลัวชายหนุ่มนำไปเล่าให้มาเฟียวายร้ายฟัง กว่าเธอจะสามารถสั่งให้พามาที่นี่ได้เลือดตาแทบกระเด็น หลังจากเนรมิตตัวเองเสร็จ เธอก็สั่งให้เขาพามา ดีนะที่เธอศึกษาข้อมูลเป็นอย่างดี ไม่อย่างนั้น อย่าหวังว่าจะสามารถผ่านเข้ามาได้ เพราะที่นี่เปิดให้บริการสำหรับสมาชิกเท่านั้น แต่ว่าเธอมากับนายมารัต คนขับรถที่ไม่ธรรมดา เขาสามารถพาเธอสองคนเข้ามาโดยไม่ได้พูดอะไรสักคำ พอได้เห็นโรงแรมสุดหรู ที่ตกแต่งอย่างสวยงาม พวกเธอก็พากันร้องออกมาอย่างตกตะลึง มารัต พาเธอกับขวัญข้าวลงมาในส่วนของไนต์คลับที่อยู่ชั้นใต้ดินของโรงแรม นอกจากไนต์คลับแล้ว ยังมีกาสิโนที่อยู่เลยไปอีกนิดหนึ่งด้วย

            วันนี้คุณเดนิสไม่มาเหรอ” เสียงของหญิงสาวที่เดินเข้ามานั่งลงหน้าเคาน์เตอร์ร้องถามบริกร

            “ไม่มาครับ”

            น่าแปลก ปกติเขามาทุกวันนี่นา” หญิงสาวนิรนามเอ่ยออกมาอย่างสงสัย

            รับอะไรเพิ่มไหมครับ” บริกรหันไปถามแพรไหมที่นั่งหูผึ่ง ฟังบทสนทนาของทั้งสองอยู่

            “เหมือนเดิม” แพรไหมสั่ง บริกรรีบทำหน้าที่ของตัวเองอย่างรวดเร็ว มือบางรับเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์เล็กน้อย แต่ถ้าดื่มเข้าไปมากๆ อาจจะมึนเมาได้เหมือนกัน

            แล้วราเชลกับฮันนาไปไหน” หญิงสาวนิรนามถามต่อ

            วันนี้คุณอลันมานะครับ”

            คุณลูฟมาที่นี่!”

            เสียงอุทานอย่างตกใจของแพรไหม ทำให้บริกรกับหญิงสาวที่คุยกันอยู่หันมามองอย่างพร้อมเพรียงกัน

            คุยกันต่อเถอะค่ะ” แพรไหมยิ้มแหยๆ พลางผายมือเชิญ เพื่อบอกให้รู้ว่าตามสบาย อย่าสนใจเธอเลย แค่คุยกันเรื่องของมาเฟียวายร้ายให้เธอได้ยินก็พอ แต่หญิงสาวนิรนามกลับหันมาถาม

            เธอรู้จักคุณอลันด้วยเหรอ”

            เขาออกจะดังขนาดนี้” แพรไหมจำใจตอบ

            เธอคงจะเป็นพวกที่ตามตื๊ออยากมีความสัมพันธ์กับพี่น้องตระกูลอิซนอฟสินะ” หญิงสาวนิรนามเบ้ปาก

            คอกแคก!”

            แพรไหมถึงกับสำลักเครื่องดื่มออกจากปากทันทีที่ได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย

            เอ๊ะ...หรือว่าติดใจเสียงคำร่ำลืออันร้อนแรงเข้าให้”

            “คำร่ำลืออะไร” แพรไหมหันขวับไปมองอย่างรอคอยคำตอบ

            ร้อนแรง ดุดัน ดั่งนักล่า” หญิงสาวนิรนามบอกเสร็จถึงกับ ทำหน้าเคลิ้มชวนฝัน

            “ผู้หญิงที่เคยขึ้นเตียงด้วยให้คำจำกัดความมาแบบนี้”

            ร้อนแรง ดุดัน ดั่งนักล่า” แพรไหมทวนคำอีกฝ่าย ‘น่าภูมิใจตายละ ก็ว่าทำไมถึงหาแม่ของลูกไม่ได้ เพราะแบบนี้นี่เอง แค่นี้ก็สามารถยืนยันได้แล้วมั้ง ว่าทำไมถึงไร้ประสิทธิภาพ แล้วทำ ฉันต้องรู้สึกไม่พอใจด้วยนะ’

            ใช่...แบบเธอคงจะไม่สามารถเข้าไปพิสูจน์คำร่ำลือได้หรอก” หญิงสาวนิรนามเหยียดยิ้มเยาะ

            เธอรู้ได้ไงว่าฉันยังไม่เคย” ริมฝีปากสวยยิ้มมุมปากนิดๆ

            “หมายความว่ายังไง” หญิงนิรนามหันมามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น

            ฉันขอถามอะไรเธอสองข้อแล้วจะบอก” แพรไหมต่อรองอย่างมีชั้นเชิง

            ว่ามาสิ” ได้ฟังคำพูดของผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ที่หน้าตาสวยงาม อย่างกับนางฟ้าตกมาจากสวรรค์ คนที่มีนิสัยอยากรู้อยากเห็นแบบเธอ อดใจไม่ไหว บางทีแม่นางฟ้าตกสวรรค์คนนี้อาจจะช่วยให้เธอแก้เผ็ด ใครบางคนได้ แผนร้ายบางอย่างผุดขึ้นมาในสมองของหญิงนิรนาม

            “ฉันอยากรู้จักผู้หญิงที่ได้ขึ้นเตียงกับคุณเดนิสบ่อยที่สุด”

            “ผู้หญิงผูกขาดนั่นน่ะเหรอ”

            “ผู้หญิงผูกขาดคืออะไรเหรอ” แพรไหมเลิกคิ้วถามด้วยความงุนงง

            “นี่เธอ! ไปมุดอยู่ที่ไหนมา...ถึงได้ไม่รู้จักแม่ผู้หญิงคนนั้น”

            หญิงนิรนามส่ายหัวอย่างเอือมระอา ข่าวออกจะดังไปทั่วโลก แต่ทำไมหล่อนถึงไม่รับรู้ข่าวสารอะไรเลย

            “ใคร” แพรไหมเร่งเอาคำตอบ

            “ก็แม่ราเชล...ยายผู้จัดการที่ดูแลที่นี่ไง”

            คนไหน” แพรไหมถามขณะที่สอดส่ายสายตามองไปรอบๆ เพื่อหาเป้าหมายที่จะช่วยในแผนการของตัวเอง

            นี่ไง” หญิงนิรนามเปิดภาพจากโทรศัพท์ของหล่อนให้ดู

            ส่งรูปให้ฉันด้วย” แพรไหมไล่สายตามองพินิจผู้หญิงในภาพโดยละเอียด รูปร่างแบบสาวยุโรปที่มาพร้อมกับหุ่นเซ็กซี่ขยี้ใจชาย มิน่าอีตามาเฟียวายร้ายถึงได้มอบตำแหน่งผู้หญิงผูกขาดให้ แพรไหมแอบเบ้ปากอย่างหมั่นไส้

            ทำไมฉันจะต้องทำตามที่เธอบอกด้วย”

            เถอะน่า...ไม่อยากจะรู้หรือไง” แพรไหมกระตุ้นต่อมความ อยากรู้อยากเห็นของหญิงสาวนิรนาม “ถ้าบอก ฉันจะเลี้ยงเหล้าเธอด้วย”

            “ก็ได้” ความอยากรู้ว่าทำไมแม่นางฟ้าตกสวรรค์คนนี้ ถึงอยากรู้เรื่องของคนที่ตัวเองแอบรัก และอยากจะใช้หล่อนเป็นเครื่องมือ ทำให้หญิงนิรนามยอมส่งรูปทางบลูทูธให้แก่แพรไหม

            ฉันต้องการยืมมือเธอช่วยหรอกนะ ถึงยอม ไม่อย่างนั้นอย่า หวังว่าฉันจะยอมเปิดเผยข้อมูลของเจ้านายเป็นอันขาด’

            อีกข้อหนึ่ง”

            แพรไหมยกเครื่องดื่มขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว แล้วก็ถาม ในสิ่งที่เธอไม่รู้จะถามอย่างไรไม่ให้รู้สึกกระดากอาย แต่พอแอลกอฮอล์ ผสมเข้าไปในสายเลือด แล้วความกล้าก็เพิ่มขึ้นมานี่คือเหตุผลว่าทำไมเธอ ถึงต้องสั่งเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ผสมอยู่

            ฉันจะไปหาพวกยาปลุกเซ็กส์ได้จากที่ไหน”

            “เธอคิดจะทำอะไร” หญิงนิรนามสะบัดเสียงถามค่อนข้างจะไม่พอใจ นี่หล่อนจะเอายานั้นไปใช้กับใคร อย่าบอกนะว่าใช้กับคนที่เธอแอบรัก

            “บอกมาเถอะน่า” แพรไหมบอกอย่างรำคาญ จะยืดเยื้อให้มันได้อะไรขึ้นมา ในเมื่อผู้หญิงคนนี้ก็ยอมบอกเธอเกือบหมด ทำไมเธอจะดูไม่ออกว่าเพราะอะไรหล่อนถึงยอมบอกเธอง่ายๆ แบบนี้ นัยน์ตาแสนร้ายกาจ ที่พยายามซ่อนอย่างไรก็ไม่มิดยามที่เอ่ยถึงผู้หญิงที่ชื่อราเชล เธอไม่รู้ว่าสองคนนี้มีปัญหาอะไรกัน แต่เธอไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้ ถึงหล่อนอาจจะยอมช่วยก็ตาม ถ้าให้เดาตัวต้นเหตุของความขัดแย้งก็คงจะเป็นคนที่เธอกำลังแอบหาข้อมูลอยู่เป็นแน่

            เสน่ห์แรงจริงๆ นะมาเฟียวายร้าย มีแต่คนแอบรักแอบชอบ เต็มไปหมด เชอะ แล้วฉันจะไปสนใจทำไม จะมีผู้หญิงทั่วโลกมาชอบ อีตาบ้านั่นก็ไม่ใช่เรื่องของฉันสักหน่อย’

            ผู้ชายที่ยืนคุมอยู่ตรงทางเข้านั่นไง” หญิงนิรนามสะบัดเสียงตอบพลางชี้มือให้ดูอย่างเสียมิได้

            ฉันยังไม่เคยได้ขึ้นเตียงกับคุณเดนิส อย่างที่เธอคิดนั่นแหละ”

            “นี่เธอ! หลอกถามฉันเหรอ” หญิงนิรนามชี้หน้าด่าแพรไหม

            “ฉันไม่ได้หลอกถามเธอหรอกนะ...แค่อยากรู้อะไรนิดหน่อย เท่านั้นเอง” แพรไหมอธิบายอย่างใจเย็น

            “รู้อะไร”

            เอาเบอร์มาสิ เผื่อบางทีฉันอาจจะทำให้เธอสมหวังก็ได้”

            แพรไหมตัดบทเพื่อที่จะได้ยุติการสนทนากับผู้หญิงตรงหน้าที่เริ่มแสดงธาตุแท้ออกมาทีละน้อย จนเริ่มรู้สึกไม่ค่อยจะปลอดภัย ยามได้สบตามาดร้ายของหล่อน

            ฉันให้เธอแล้วจะได้อะไรตอบแทน” หญิงนิรนามเริ่มเข้าแผนร้ายของตัวเอง

            ฉันเป็นนักวิจัยการสืบพันธุ์ของมนุษย์...รับรองว่าถ้ามีอะไรบางอย่างที่เกี่ยวกับคุณเดนิส ฉันให้เธอทำแน่ ถ้าฉันพร้อมแล้วจะติดต่อกลับไป”

            เธอเป็นนักวิจัยการสืบพันธุ์ของมนุษย์” หญิงนิรนามถามย้ำ

            “นักวิจัยการสืบพันธุ์ของมนุษย์” เสียงเข้มห้วนของชายหนุ่มเจ้าของฉายามาเฟียวายร้ายดังขึ้น ทำให้ทุกคนที่อยู่ในบริเวณนั้นหันมามองกันเป็นตาเดียว

            “คุณเดนิส!”

            คุณเดนิส!”

            เสียงของหญิงสาวสองคนอุทานชื่อชายหนุ่มอย่างพร้อมเพรียงกันแต่ทว่าความรู้สึกของทั้งสองคนกลับแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แพรไหมอุทานออกมาอย่างตกใจที่เห็นมาเฟียวายร้าย ก้มหน้าหลบตาคมเข้มที่ตวัดมองมาอย่างไม่พอใจ ส่วนหญิงนิรนามนั้นร้องออกมาอย่างดีใจที่ได้เห็นชายหนุ่มที่เธอแอบรัก จึงต้องมาที่นี่ทุกวันเพื่อที่จะได้เจอพ่อมาเฟียเทพบุตรในฝัน ก่อนส่งสายตาเชิญชวนให้เดนิสอย่างเปิดเผย แต่ชายหนุ่มกลับไม่สนใจสายตาเชิญชวนนั้นสักนิด

            “เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ นายใหญ่”

            เสียงหวานของหญิงสาวหุ่นเซ็กซี่ถามขึ้นทันทีที่เดินเข้ามาสมทบกับเจ้านายที่ยืนอยู่กับสองสาวที่เธอรู้จักดีคนหนึ่ง ส่วนคนที่สวยราวกับนางฟ้า เธอไม่รู้ว่าเป็นใคร

            ไม่มีอะไรหรอก ราเชล...ฉันแค่มารับคนผิดกลับไปลงโทษเท่านั้น”

            เดนิสเอ่ยเสียงเหี้ยม ตาคมเข้มตวัดมองตัวต้นเหตุด้วยความไม่พอใจ แค่ได้ยินเสียงเหี้ยม คนที่มีความผิดถึงกับก้มหน้าลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ มือทั้งสองข้างจิกเข้าที่หน้าขาตัวเองแน่น เธออยากจะหายตัวออกไปจากตรงนี้ ไม่นึกเลยว่ามาเฟียวายร้ายจะมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ตอนนี้ ไหนคุณพ่อบ้านบอกเธอว่าเขาประชุม กว่าจะกลับก็ดึกดื่น แต่นี่ยังไม่ถึงสองทุ่มด้วยซ้ำ เธอไม่คิดว่าเขาจะประชุมเสร็จเร็ว ก็เลยไม่ทันได้ระวังนายมารัตที่ขอตัวไปรับโทรศัพท์สินะ ดูแล้วเขาคงจะโมโหมากเลย

            มิเชล...เธอมายุ่งวุ่นวายอะไรกับนายใหญ่”

            ผู้หญิงที่ชื่อราเชลหันหน้าไปถามหญิงสาวนิรนามอย่างตำหนิ

            “อย่ามาหาเรื่องฉันนะ...ฉันแค่คุยกับผู้หญิงคนนี้เท่านั้น” มิเชลตวาดกลับ

            “รู้จักกันด้วยเหรอ” หันไปถามเสียงห้วน

            “ไม่รู้จัก” แพรไหมรีบปฏิเสธ ดวงตากลมโตอดที่จะมองผู้หญิงที่ชื่อราเชลไม่ได้

            “ใช่ค่ะ...ผู้หญิงคนนี้แค่มาถาม...”

                มิเชลยังพูดไม่ทันจบประโยค เสียงของแพรไหมก็พูดแทรก ขึ้นก่อน

                “ฉันแค่มาเที่ยวแล้วก็ถามเรื่องทั่วไปเท่านั้น”

                “จริงหรือเปล่ามิเชล” เดนิสถามย้ำเพื่อความแน่ใจ

                “ค่ะ”

                “เชิญคุยกันตามสบายนะคะ ฉันขอตัวก่อน” แพรไหมพูดพลางลุกขึ้นยืน

                 “จะรีบหนีไปไหน”

                เดนิสก้าวเข้าไปขวางร่างบางที่กำลังจะเดินหนี ก่อนจะค่อยๆ ดันตัวหญิงสาวให้ชิดกับบาร์เครื่องดื่ม

                “เธอมาที่นี่ทำไม” เดนิสชะโงกหน้าไปถามชิดใบหูนุ่มพร้อมกับโอบเอวบางเข้ามาแนบอก

                “อุ๊ย! ฉะ...ฉันก็มากินลมชมราตรีน่ะสิ” แพรไหมตอบตะกุกตะกัก รีบเบือนหน้าหนีริมฝีปากหยักได้รูปที่กำลังจะแนบชิดพวงแก้มนวล

                “คิดว่าฉันจะเชื่อหรือไง”

                “แล้วแต่คุณสิ” แพรไหมบ่นพึมพำ “ปล่อยได้แล้ว”

                ร่างบางพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดออกจากวงแขนแข็งแรง แต่ก็ไร้ผล

                “นี่ดื่มเหล้าด้วยเหรอ”

                เดนิสส่งสายตาตำหนิให้คนในอ้อมกอด สายตาคมเลื่อนลงไป สำรวจการแต่งกายของคุณหมอคนสวย เดรสสั้นเกาะอกเหนือเข่าสีน้ำเงิน ที่ช่วยขับผิวขาวให้นวลผ่อง เนินเนื้อนวลที่โผล่พ้นเกาะอกตัวสวยและเรียวขานวลเนียนส่งผลให้คนมองโมโหหนักกว่าเดิม มือหนาดันร่างบางให้ชิดอกแกร่งเพื่อจะได้ปกปิดส่วนวับแวมที่มันทำให้เขาหงุดหงิด ร่างกายของแพรไหมเป็นของเขา ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิ์มอง คนที่จะมองและสัมผัสได้ต้องเป็นเขาคนเดียวเท่านั้น

                “มันเรื่องของฉัน...” แพรไหมแหวกลับเสียงแข็ง “ฉันว่าคุณเอาเวลาไปจัดการเรื่องของตัวเองดีกว่า”

                “หึๆ” เดนิสหัวเราะในลำคอด้วยความขบขัน

                “แต่ฉันว่าเธอควรจะจัดการเรื่องของตัวเองก่อนนะ”

                กระซิบบอกชิดพวงแก้มพลางกดจมูกลงบนแก้มนวลอย่างอดใจไม่ไหว เป็นรองแล้วยังจะมาทำปากเก่งอีก แพรไหมสามารถทำให้เขา มีหลากหลายอารมณ์ในเวลาเดียวกันได้อย่างง่ายดาย

                “ปล่อยฉันนะ” แพรไหมสั่งเสียงห้วน ทั้งผลักทั้งดิ้นออกจากอกแกร่ง ทันทีที่เห็นรอยยิ้มร้ายกาจก็รับรู้ได้ว่าภัยร้ายกำลังมาเยือนใน อีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

                “เลิกดิ้น...แล้วก็มาหาข้อสรุปของเรื่องที่เกิดขึ้นกันดีกว่า”

                เดนิสไม่พูดพร่ำทำเพลงช้อนตัวหญิงสาวขึ้นอุ้ม ปากแข็งไม่ยอมรับความจริง ก็ต้องเจอวิธีแบบนี้ละ เขาไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ก็ได้ แค่สั่งให้ลูกน้องไปนำภาพ จากกล้องวงจรปิดที่มันบันทึกทั้งภาพและเสียง ก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขาจะสั่งสอนให้แพรไหมได้รู้ว่า คนที่กล้าโกหกผลลัพธ์มันจะเป็นอย่างไร หล่อนจำเป็นที่จะต้องได้รับบทเรียน ว่าหากำให้คนอย่าง เดนิส อิซนอฟ ของขึ้นจะต้องรับผิดชอบ อีกอย่าง เขาเบื่อที่จะเล่นตามเกมของแพรไหมแล้วด้วย ขอเปลี่ยนเป็นคนคุมเกมก็แล้วกัน อยากรู้นักว่าแม่นักวางแผน จะจัดการชีวิตของตัวเองอย่างไร

                “ว้าย...ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ”

                “หุบปาก...ถ้าไม่อยากโดนปิดปากด้วยปากของฉัน”

                คำสั่งที่ดุดันกับนัยน์ตาคมกริบที่วาวโรจน์ของคนสั่ง ทำให้ แพรไหมรีบปิดปากของตัวเองลงทันที ปล่อยให้ชายหนุ่มอุ้มเดินไปตาม ความประสงค์ของเขาอย่างไม่สามารถทำอะไรได้ เธอเชื่อแล้วว่าทำไม ชายหนุ่มถึงได้รับฉายาว่ามาเฟียวายร้าย ผู้ชายคนนี้สามารถทำลายล้าง ทุกสิ่งทุกอย่างได้ภายในพริบตา ถ้าเธอรอดพ้นจากสถานการณ์บ้าๆ นี้ ไปได้ จะไม่ขอลองดีกับชายหนุ่มอีกเลยตลอดชีวิต

                ราเชลและมิเชลยืนมองเจ้านายอย่างตกตะลึง ถึงแม้ภายนอก จะดูโมโห แต่พวกเธอกลับมองเห็นความรักใคร่หึงหวงที่ฉายแววผ่าน ดวงตาสีน้ำตาลคมกริบ ริคแกนหันไปมองหญิงสาวทั้งสองคนด้วยความ รู้สึกแตกต่างกันออกไป หวังว่าใครบางคนที่ได้เห็นแบบนี้จะเลิกหวัง ลมๆ แล้งๆ ได้เสียที การแอบรักใครสักคนไม่ได้ทำให้รู้สึกดีเลยสักนิดเดียว





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #10 Orathaiff (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 19:34
    หายไปนานเลยนะคะ
    #10
    0