Fic Exo MAMA SECRET SCHOOL

ตอนที่ 26 : MAMA SECRET SCHOOL:CHAPTER 24 เมื่อผ่านปัญหาก็จะเจอความสุข 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 พ.ค. 61

CHAPTER 24

MAMA SECRET SCHOOL

เมื่อผ่านปัญหาก็จะเจอความสุข



"เอ้าสัสแล้วมึงทำได้ไง จะเลิกชอบตอนนี้สายไปแล้วมั้ง"เทาพูดเพราะดูจากสภาพไคตอนนี้กล้าฟันธงได้เลยว่าชอบดีโอขนาดเลิกไม่ได้แล้ว

"โอ้ยเหี้ย ทำไรไม่ได้สักอย่าง แล้วกูต้องทำไงว่ะ"ไคสถบอย่างหัวเสียกับเทา

"จะทำห่าไรล่ะ ทำที่ตามที่ไอ้นีออนบอกไปนั่นแหละมึงก็ทำตัวดีๆ กูถามจริงเหอะ มึงคิดว่าตัวเองเป็นยังไงว่ะถึงได้รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าขนาดนั้น"เทาถามอย่างไม่เข้าใจเพื่อนของเค้าที่ต้องนั่งคอตกคิดมากเรื่องนี้

"...กูว่ากูเหี้ย ไม่มีความพยายามเรียนก็เรียนแบบขอไปที ทำไรไม่จริงจังสักอย่างไงสัส"ไคบอกเทา

"แล้วไงว่ะ แล้วมันเกี่ยวเหี้ยไร"เทาบอก

"นี่มึงแกล้งโง่ป่ะเนี่ย ก็กูไม่ดีพอไงง่ายๆ!!"

"ไม่ใช่!! กูหมายถึงแล้วมันเกี่ยวไรกะความรู้สึกของดีโอว่ะว่าเค้าชอบมึงไหม?"เทาพูดไคก็ชะงักไปเลยในทันที

"อะไรว่ะ อย่างดีโออ่ะนะจะชอบกู"ไคบอก

"โอ้ย!!มึง ดีโอของมึงอ่ะคนนะเว้ยไม่ใช่หุ่นจะไม่มีความรู้สึก มึงตัวติดกับดีโอขนาดนี้เค้าต้องมีความรู้กะมึงบ้างแหละไม่งั้นเค้าจะเตือนให้มึงแดกอาหารญี่ปุ่น สอนการบ้านมึง ติวสอบให้มึง นั่งแดกข้าวเป็นเพื่อนมึงไง"เทาพูดเถียงไคไปให้มันหายโง่สักที

"...กูไม่รู้ว่ะ"ไคบอกอย่างเหม่อลอย

"แล้วมึงจะเอาไงต่อ กลับไปนอนไหมสัสหน้าตาแลง่วงฉิบหายแหละ"เทา

"เออ..."

"..."

"ต่อตอนนี้กูเป็นยังไง เค้าก็ไม่รับรู้อยู่ดี"










ณ บ้านหลังที่94

"ลู่หาน"

"หืม?"

"ไปกันได้แล้ว"

"อืม แต่เซฮุน.."

"?"ร่างสูงหยุดการกดS.P.Dหันกลับไปมองหน้าอีกคนอย่างสงสัย

"นายสัญญามาอย่างหนึ่งได้ไหม"พอลู่หานถามออกไปเซฮุนจึงเดินเข้ามาประชิดตัวลู่หานจึงต้องเงยหน้ามองอีกคนที่สูงกว่า

"อะไรล่ะ"เซฮุนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่นุ่มกว่าทุกครั้ง

"สัญญากับฉัน ว่าจะต้องไม่มีการทำร้ายร่างกายเกิดขึ้น"ลู่หานพูดพร้อมกับทำหน้ากังวล อีกคนเห็นอีกยื่นมือมาจับมือลู่หานทำให้ลู่หานตกใจหลังจากนั้นก็ไม่มีบทสนทนาอีกเลยจนกระทั่ง

"ไปกันเถอะ"นิ้วเรียวยาวกดปุ๋มแล้วหายไปพร้อมกันทันที

พรึบ!!!

ณ บ้านหลังที่10

มือเล็กป้อมๆของซิ่วหมิ่นจับผ้าห่ม ห่มให้คนที่นอนอยู่บนเตียงอย่างเบามือ

แกร้กกกก

!! ซิ่วหมิ่นหันไปมองเพื่อนอีกคนที่เข้ามาทางประตูหลังจากที่คุยกับลู่หาน แล้วก็ตามมาที่บ้านตามคำพูด

"เลย์หลับไปแล้วเหรอ"ร่างบางเอ่ยถามก่อนจะเดินเข้ามาและปิดประตูให้เรียบร้อย

"อืม ร้องไห้จนเหนื่อยก็เลยหลับ"ซิ่วหมิ่นบอก

"งั้นเหรอ"

"อืม"ซิ่วหมิ่นยืนมองแบคฮยอนที่เดินมานั่งข้างเตียงอย่างไม่ไว้ใจทำให้แบคฮยอนผิดสังเกต

"มองอะไรน่ะ ซิ่วหมิ่น มีอะไรรึเปล่า"แบคฮยอนถาม

"นายน่ะ"

"ห้ะ?"

"มีอะไรที่รู้กันกับลู่หานแล้วไม่บอกฉันรึเปล่า"ดวงตาแบคฮยอนอึ้งไปสักพักก่อนจะเปลี่ยนเป็นตาสระอิดังเดิมแล้วตอบซิ่วหมิ่น

"โธ่ ซิ่วหมิ่นจะมีอะไรล่ะ ไม่มีอะไรหรอก"

"อย่ามาโกหกฉันแบคฮยอน"

"ซิ่วหมิ่น..."

"บังเอิญว่าฉันเห็นที่ห้องสมุดว่าเซฮุนกับลู่หานไปหาอะไรกัน"

"..."

"ทำให้ฉันรู้ว่าภูติน้ำแข็งไม่ได้มาเพราะเป็นปรากฎการณ์"ซิ่วหมิ่นบอก

"..."

"ฉันรู้นะ ว่าพวกเราไม่ได้ปลอดภัยตลอดเวลาอย่างที่ผ.อ.ชอบพูด"ซิ่วหมิ่นบอก

"ซิ่วหมิ่น"

"พูดมาเถอะแบคฮยอน"

"..."

"ถ้าหากเรื่องนี้เกี่ยวกับความปลอดภัยของทุกคนในโรงเรียน มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เราจะมาปิดบังอีกแล้วนะ"



ณ บ้านหลังที่12

"ไข้หายหมดรึยังคยองซู"ซูโฮถามพรางเอามืออังหน้าผากอีกคนที่นอนอยู่บนเตียง

"อื้อ หายแล้วล่ะซูโฮ"ดีโอตอบและยิ้มให้ซูโฮหายห่วง

"งั้นเหรอ ดีแล้วล่ะ งั้นผักผ่อนเถอะไข้จะได้หายไง"

"แต่ฉันนอนมาสองชั่วโมงแล้วนะ นอนไม่หลับแล้วอ่ะ"ดีโอบอกกับซูโฮพร้อมกับทำสีหน้าแบบเด็กๆ

"ไม่ง่วงก็ต้องนอน ร่างกายยังต้องการการพักผ่อนนะคยอง"ซูโฮพูดโดยมีความเป็นแม่สูงมากจนดีโอต้องก้มหน้าอย่างสำนึกผิด

"อื้อ ก็ได้"พอดีโอตอบตกลงซูโฮจึงหันไปแล้วเตรียมหยิบเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ 

"นี่ซูโฮ"

"หืม?"

"เมื่อบ่ายนี้ ซูโฮคุยอะไรกับไคเหรอ"

"!!"ซูโฮหันควับมามองดีโอทันทีแล้วมองอย่างตกใจ เพราะเม้มปากอย่างน่าสงสัยสุดๆ

"เป็นเรื่องที่บอกฉันไม่ได้เหรอซูโฮ"ดีโอที่สังเกตเห็นก็ต้อสงสัยและคาดเดาได้จาดนิสัยส่วนตัว

ที่ว่า...ถ้าหากมีเรื่องปิดบังจะชอบเม้มปาก

"ตอนนี้มันยังบอกไม่ได้อ่ะคยอง โทษทีนะ"ซูโฮบอกอย่างรู้สึกผิด

"งั้นเหรอ..."ดีโอบอกพร้อมด้วยสีหน้าที่กังวลว่ามันอาจจะเป็นเรื่องที่ร้ายแรงขนาดที่บอกเค้าไม่ได้เลย

"แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะคยอง ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร"ดีโอเงยหน้าขึ้นมามองซูโฮตาโตทันทีที่ได้ยิน

"งั้นหรอกเหรอ"ดีโอเริ่มที่จะยิ้มออกมาได้

"อืม ก็แค่เรื่องที่มันSencitiveน่ะ ไม่มีอะไร"ซูโฮพูดเอาแค่นั้นก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปทันที

"เรื่อง เซนท์ซิทีฟ? เรื่องความรักเหรอ???"

ณ บ้าน 00

พรึบ!!!

ทั้งสองคนที่วาร์ปมาพร้อมกันตอนนี้ก็มาถึงที่จุดหมายแล้วแต่ยังไม่มีใครคิดที่จะก้าวเข้าไปสักคน ได้แต่มองหน้ากันอยู่อย่างงั้น

"เซฮุน นายยังไม่ได้ตอบฉันเลย"ลู่หานทวงคำสัญญาตอนนั้น

"...ฉันไม่รู้ ว่าควรจะตอบยังไง"เซฮุนบอกด้วยน้ำเสียงนิ่งจนลู่หานเองก็ตกใจ

"ทำไมล่ะ..."ลู่หานเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเซฮุนถึงรับปากกับเค้าไม่ได้  เมื่อได้ยินดังนั้นแล้วเซฮุนจึงกระชับมือบางให้แน่นขึ้นทั้งสองข้างแล้วพูดต่อในระยะประชิดว่า

"เพราะมันคือเรื่องของนาย ฉันไม่รู้ว่าตัวเองจะทำอะไรลงไปบ้าง"เซฮุนพูดขึ้นพร้อมกับมองลู่หานอย่างอ่อนโยนลู่หานเองก็จับมือเซฮุนตอบเหมือนกัน

"เซฮุน คือตอนนี้มัน..."

"ไว้ค่อยคุยเถอะ แต่ฉันคงรับปากกับนายไม่ได้ว่าจะไม่ทำอะไรไอ้คริส"เซฮุนบอกก่อนจะเดินนำไปที่บ้านที่ประตูบ้านของคริสทันที

ก็อกๆ

เอี้ยดดดดด

ร่างสูงที่อยู่ในบ้านเปิดประตูออกมาเจอกับเพื่อนตัวสูงคู่แข่งของเค้าก็ต้องทำหน้างงทันที

"มึงมาหากูทำไม !? ลู่หาน..."คริสเอ่ยถาม และตกใจที่เซฮุนไม่ได้มาคนเดียว

"นายก่อเรื่องเอาไว้นะคริส เราอยากจะคุยด้วยซักหน่อย"ลู่หานพูดโดยเน้นคำว่า เรา ไว้ให้คริสฟังคริสที่ได้ยินก็ลอบมองทั้งสองคนทันทีด้วยความสงสัย

"เข้าไปคุยข้างในดีกว่า ข้างนอกหูตามันเยอะ"เซฮุนบอกก่อนจะกวาดสายตาไปรอบๆ เพราะแถวโซนบ้านคริสถึงเงียบในระดับหนึ่งแต่ด้านข้างก็เป็นทะเลสาบที่มีพวกชอบมาว่ายน้ำเล่น

"เข้ามา"คริสผลักประตูเอาไว้ก่อนจะให้ทั้งสองคนเข้าไปภายในบ้านที่สุดแสนจะหรูหราของสิทธิ์พิเศษLucky Studentอีกครั้งนับจากที่มาฉลองตอนที่ได้รางวัลในการแข่งขันทำรายงานล่าสัตว์

"จะว่าไปนายกับฉันก็ไม่ได้คุยกันมาสักพักเลยนะ ลู่หาน"คริสพูดก่อนจะนั่งลงบนโซฟาตัวเล็กและเหลือที่โซฟาตัวใหญ่เอาไว้ และแน่นอนคริสก็ถึงกับต้องคิ้วกระตุกเมื่อเซฮุนและลู่หานมานั่งข้างกัน

"ว่าไงล่ะลู่หาน มีอะไรจะคุยกับฉัน"คริสเอ่ยถามลู่หาน

"เรื่องเลย์"

"..."พอลู่หานพูดขึ้นคริสก็ขมวดคิ้วเข้าหากันทัน ตามด้วยเซฮุนที่กระตุกยิ้มอย่างนึกสมเพช

"นายก่อเรื่องไว้กับเพื่อนฉัน ก็เลยมาเพื่อเคลียกับนายถึงที่"ลู่หานบอกอย่างใจเย็น

"หึ เลย์นี่ดีนะ มีเพื่อนอย่างนาย ทั้งที่เป็นปัญหาของตัวเองแต่ให้เพื่อนมาเคลียให้"คริสพูด

"แล้วมึงล่ะดีกว่าคนอื่นสักแค่ไหน"คริสหันมามองอีกคนตาขวางทันที

"มึงหมายความว่าไงไอ้ฮุน"คริสถามอย่างเอาเรื่อง

"เซฮุน"

"ถ้าหากว่ามึงจะบอกว่าเลย์ขี้ขลาด แล้วตัวมึงล่ะไม่อยากให้เลย์ไปยุ่งกับใครก็เลยต้องว่าร้ายคนอื่น เหอะ กล้าหาญสักแค่ไหน"เซฮุนพูดอย่างนึกสมเพชคนที่เคยได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของตัวเอง

"ไอ้ฮุน!"

"หยุดทั้งคู่นั่นแหละ!!"ลู่หานพูดห้ามทั้งสองคน

"มาให้คุยกัน ไม่ได้ให้มาทะเลาะกัน"ลู่หานพูดสรุปทำให้ทั้งสองฝ่ายยอมอยู่นิ่งๆ

"ที่ฉันมาเคลียเอง เพราะปัญหานี้มีฉันเข้ามาอยู่ในประเด็นที่นายยกขึ้นมา"ลู่หานพูดพร้อมกับมองคริสด้วยสายตาที่จริงจังและไม่พอใจนัก

"แล้วยังไงล่ะลู่หาน นายจะโทษว่าฉันผิดคนเดียวงั้นสิ?"คริสพูด

"ตอนแรกก็คิดแบบนั้น เพราะสิ่งที่นายคิดอยู่ฉันรู้มาตั้งนานแล้ว ไม่สิ มีคนที่รู้ก่อนฉันซะด้วยซ้ำ"ลู่หานพูดก่อนลอบมองมาที่เซฮุนที่คอยลอบมองตัวเองอยู่เหมือนกัน

"เหอะ ใช่ ฉันชอบนายมาตั้งนานแล้วและไอ้ฮุนก็รู้เรื่องมานานแล้วด้วยถึงได้มองจิกฉันอยู่ทุกครั้งเหมือนตอนนี้นี่ไง"คริสพูดพร้อมกับมองที่เซฮุนแล้วแสยะยิ้มใส่

"และสิ่งที่ฉันจะบอกนายก็คือ ฉันไม่ต้องการให้นายเอาฉันไปเปรียบเทียบกับเลย์แล้วทำร้ายจิตใจเพื่อนฉันไปมากกว่านี้ เลย์ก็คือเลย์ ฉันก็คือฉัน"ลู่หานพูด

"หึ จะบอกให้นะลู่หาน ว่าเพื่อนรักของนายเองนั่นที่ยกนายขึ้นมาเปรียบเทียบกับตัวเอง"คริสพูดอย่างรู้สึกมีชัยแต่หารู้ไม่ว่ามันคือดาบสองคม

"ใน ครั้ง นี้"ลู่หานพูดเน้นให้ฟังทีละคำให้คริสเข้าใจถึงความหมายที่ต้องการจะสื่อ

"ก็ได้ ฉันยอมรับว่าฉันเคยเอาเลย์มาเปรียบเทียบกับนายหลายครั้ง"คริสพูด

"แล้วนายจะเถียงกับเลย์ไปทำไม ในเมื่อเลย์คือคู่ของนายไม่ใช่ฉัน"ลู่หานเข้าประเด็นที่เลย์บอกว่าคริสอยากได้เค้าเป็นคู่มากกว่าตัวเอง

"ก็ใช่ ฉันสนใจนายตั้งแต่วันแรกแล้วไม่ได้สนใจเลย์"คริสพูดอย่างต้องการเอาชนะและไม่นึกแยแสคนที่ถูกกล่าวถึงเลยสักนิด

"มึงก็เลยทำให้เค้าปวดใจโดยการทำเหมือนเป็นตัวสำรองงั้นสิ?"เซฮุนที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นมาบ้าง แต่ก็ทำให้คริสใจกระตุกในใจทันที

"...!!!"

"ถ้าหากว่ามึงไม่ได้คิดอะไรกับลอเร็ต ก็อย่าให้ความหวังเค้าเหมือนกับเพราะเค้าคือตัวสำรองของมึงอีก"

"นายเป็นคนดังนะคริส"ลู่หานพูดเป้นความหมายนัยๆทำให้คริสหันมาสบตา

"ได้ยินมาว่านายเป็นพ่อ Playboy เก่า แต่ขอบอกเอาไว้ก่อนเลยน่ะ ว่าอย่าเอานิสัยที่ต้องหาใครมาเป็นตัวสำรองมาใช้กับเพื่อนฉัน"ลู่หานเริ่มเปลี่ยนสีหน้าเข้าสู้โหมดซีเรียส

"แล้วนายจะทำไม"คริสยังไม่ยอมแพ้

"พูดขนาดนี้ยังดื้อดึง กูไม่เคยคิดเลยว่ามึงจะเลวไปได้ขนาดนี้"เซฮุนเอ่ยพูดประโยคอันแสนเจ็บแสบใส่คริส

"ไอ้ฮุน!!!"

"หยุดนะคริส!!"ลู่หานตะโกนเรียกสติดึงความสนใจคริสมาอีกครั้ง

"ยังไงเลย์ก็เป็นคู่ของนาย แม้แต่Lucky Studentอย่างฉันหรือนายไปบอกกับผ.อ.ตอนนี้ที่ผ่านมาเกือบครึ่งเทอมแล้วก็คงเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ เอาตามจริงจากความคิดฉัน ฉันไม่อยากให้นายมาเป็นคู่ของเพื่อนฉันแล้วด้วยซ้ำ"ลู่หานพูดความจริงจากความคิดของตัวเองทั้งหมดอย่างไม่สนใจอีกคนแล้ว

เพราะถ้าหากอีกฝ่ายแรงมา ถึงเวลานั้นก็ไม่มีอะไรต้องสนแล้วล่ะ

"เหอะ ฉันก็ไม่อยากจะดูแลเพื่อนนายแล้วเหมือนกันนั่นลู่หาน แล้วไอ้เรื่องเปลี่ยนคู่ที่ว่าถ้าทำได้ฉันก็จะเปลี่ยนเป็นนายตั้งแต่วันแรกแล้ว"คริสลุกขึ้นเถียงกลับ ลู่หานจะลุกขึ้นบ้างตามด้วยเซฮุนที่เดินมาอยู่ฝั่งลู่หาน

"เสียใจด้วยนะคริส บังเอิญว่าชะตาของนายกับฉันคงไม่ได้เดินอยู่บนทางเดียวกัน"ลู่หานพูดอย่างไร้เยื่อใย

"เหอะ คงอยากเดินกับไอ้ฮุนล่ะสิ"คริสประชดตอบ

"!!"เซฮุนหันมามองตาขว้างทันที

"เซฮุน!อย่า"ลู่หานรั้งเซฮุนเอาไว้เหมือนเซฮุนทำท่าเหมือนจะไปต่อยคริส เซฮุนที่รู้สึกตัวก็ยอมอยู่นิ่งแต่โดยดีแล้วหันมาหาลู่หาน

"โทษที"เซฮุนบอกขอโทษเพราะเค้าเหลืออดกับคริสเต็มทนแล้ว เมื่อเซฮุนยอมหยุดลู่หานจึงยิ้มออกมา

"อืม"

"หวานกันพอรึยังล่ะ ห้ะ"แต่ทั้งสองคนคงจะลืมไปว่ามีอีกคนยืนอยู่ตรงหน้า

"!!"ทั้งสองคนหันมามองคริสพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย

"อย่ามาทำเป็นทนดูไม่ได้คริส เพราะถ้าหากนายยังรู้สึกแบบนี้แล้วเคยนึกถึงใจเลย์บ้างรึเปล่าว่าเลย์จะรู้สึกยังไงที่ตัวเองโดนเปรียบเทียบ"ลู่หานโต้กลับอย่างไม่ลังเล

"..."

"หรือถ้าหากว่าเลย์ไม่มีความหมายกับนาย หรือถ้าหากนายไม่ได้ชอบเลย์ก็ปล่อยเลย์ไปซะ แล้วก็ทำหน้าที่ในฐานะของคู่เทคที่ดี"ลู่หานพูดสรุป

"..."

"สิ่งที่ฉันอยากจะพูดวันนี้ก็คือ ฉันอยากให้นายไปขอโทาเลย์ซะแล้วเริ่มดูแลเค้าในฐานะของคู่ที่อ.จับให้บ้าง และเลิกเอาเลย์ไปเปรียบเทียบกับใคร"ลู่หานพูดสรุปทุกอย่างถึงจุดประสงค์ที่ตัวเองมาที่นี่

"เหอะ นายก็พูดเหมือนฉันผิดคนเดียว! ทั้งที่ครั้งนี้หมอนั่นเริ่มก่อนหมอนั่นก็เหมือนกันนั่นแหละเอาฉันไปเทียบกับไอ้เจบี!! ถ้าหากจะผิดมันก็ผิดกันทั้งคู่นั่นแหละเว้ย!!"คริสที่มีความต้องการอยากเอาชนะอยู่ท่วมหัวพูดขึ้นมาอีก


"ศักดิ์ศรีของมึงน่ะ มันไม่มีใครไปย่ำยีได้นอกจากตัวมึงเองนั่นที่เลือกทำลาย!เหมือนตอนนี้ ที่เกียรติที่มึงรักษามานาน ตกต่ำไปเพราะความอยากเอาชนะของมึงที่มันท่วมหัวไปแล้ว!!"เซฮุนที่อดทนเงียบมานานพูดขึ้นมาบ้าง ทำให้คริสยิ่งคิดโมโหพุ่งเข้ามาจะต่อยเซฮุนไม่ต่างกับเซฮุนที่เตรียมจะต่อยสวนไปเช่นกันแต่

"หยุดได้แล้ว!!"ลู่หานเอาตัวเองมาแทรกกลางก่อนที่คริสจะเข้ามาถึงตัวเซฮุน แล้วจ้องหน้าทั้งสองอย่างหมายหัวเซฮุนจึงลดหมัดลงทันที

"ลู่หาน!จะมาขว้างทำไม"คริส

"หยุดบ้าสักทีไอ้คริส!! แล้วแหกตาดู! ว่าตอนนี้มึงน่ะเหมือนหมาบ้ามากแค่ไหน!!"เซฮุนที่ได้สติจากการกระทำของลู่หานพูดเถียงคริสแล้วดันให้ลู่หานกลับไปยืนหลังตน

"ทำไม!! เรื่องทุกอย่างที่มันเกิดขึ้นมันก็ผิดทั้งกูกับเลย์แหละว่ะ! ทำไม!?หรือมึงกลัวว่าจะเสียลู่หานให้เป็นเมียกูห้ะ อ๊อก!!!..."เซฮุนที่สุดจะทนแล้วพุ่งเข้าต่อยคริสอย่างไม่ลังเลอะไรทั้งนั้น

"มึงอย่ามาพูดกับลู่หานแบบนี้!!"เซฮุนบอกอย่างโมโห

ตุบ!!

"คริส! เซฮุนหยุด!!"ลู่หานรีบวิ่งเข้าห้ามเซฮุนทันทีคอยกันเซฮุนเอาจนคริสลุกขึ้นตั้งหลักได้อีกครั้งและทำท่าจะพุ่งเข้ามาหา แต่มันผิดคาดกับที่ทั้งสองคนคิดเอาไว้

พรึบ!!!

"โอ้ยคริส เจ็บ!! ปล่อย!"คริสดึงลู่หานที่พยามขัดขืนเข้าไปกอดทันทีและแสยะยิ้มให้กับเซฮุนที่มองอย่างคับแค้นใจในตอนนี้

"ไงล่ะ!! แค้นกูใช่ไหมล่ะ!! เข้ามาต่อยกูอีกสิ เดี๋ยวลู่หานก็โดนลูกหลงไปด้วยเหอะ!!"เซฮุนมองอย่างครุ่นคิดว่าเค้าจะชิงตัวลู่หานคืนมายังไง

"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!!"

ปัก!!!

"โอ้ยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!"พอคริสเผลอเพียงนิดเดียวลู่หานก็สบโอกาสเตะเข้าไปที่หน้าแข้งเต็มแรงทำให้คริสร้องโอดครวญทันที และเมื่อลู่หานหลุดออกมาแล้วเซฮุนเองก็เข้าไปต่อยไอ้คริสที่ท้องซ้ำอีกทีก่อนจะดึงลู่หานออกมา

ผลัก!!

"อึก! ลู่หาน!"คริสร้องโอดครวญด้วยความเจ็บ 

"ดูท่าว่าเราคงจะคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ!! งั้นขอบอกเอาเลยล่ะกันนะ ตอนนี้ฉันยังเห็นว่านายจะเป็นเพื่อนอยู่ ถ้าหากนายขอโทษเลย์ฉันจะขอให้เลย์ยกโทษให้ แต่ถ้าหากนายไม่ทำก็เตรียมตัวตัดเพื่อนเถอะคริส!!"ลู่หานพูดออกมาอย่างสุดทนโดยที่ทำได้แค่ข่มอารมณ์ไม่ให้ตัวเองอารมณ์ร้อนตามไปอีกคน

"อึก!! ลู่หานนายนี่มัน!!"

"และเรื่องสุดท้ายที่ฉันโมโหที่สุด โทษทีนะคริสที่นายชอบฉันแต่ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับนายเลย!!"ลู่หานเสียงดังฝังชัดให้คริสได้ยินแล้วเลิกเพ้อสักที

"....อึก ไอ้ฮุนเพราะมึง!! อ้อก!!!"คริสที่พยายามจะเข้ามาหาแต่ก็ไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ด้วยความเจ็บ

"หึ"เซฮุนสถบออกมาอย่างสังเวชอีกคน

"ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับใครเลยคริสทุกอย่างอยู่ที่ตัวนายเอง! และฉันไม่เคยคิดที่จะสนใจนายสักนิด"ลู่หานยังตอกย้ำทำให้คริสที่เถียงกลับมาอย่างยากลำบาก

"อึก ลู่หาน ที่่ผ่านมา อึก นายไม่เคยมองฉันแบบนั้นบ้างรึไง!!"คริสที่พยายามพูดพูดออกมาในที่สุด

"ใช่!! และก็ขอโทษทีนะคริส ที่ฉันมีคนที่ฉันเลือกแล้ว"ลู่หานพูดออกมาทำให้ตอนนี้ตกเป็นเป้าสายของทั้งสองคนที่ขนาบข้าง

"ไอ้ฮุน!! ทุกอย่างเป็นเพราะมึง!!"คริสที่ยืดแขนไปจับเซฮุนได้สำเร็จ

ปัก!!! พรึบ!!!

"อ้อก"แต่เซฮุนเตะออกไปแล้วกระชากเสื้อคริสขึ้นมามองจ้องตากัน

"มึงตาสว่างสักทีสิว่ะ!! แล้วก็เลิกทำให้คนอื่นต้องเจ็บเพราะมึงสักที!!!"เซฮุนตะคอกใส่หน้าคริสแล้วก็สะบัดมันทิ้งให้นอนไปกับพื้น

"ตอนนี้มันยังไม่สายหรอกนะ คริสที่จะปรับปรุงตัวแต่วันนี้คงไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้วล่ะ"ลู่หานพูดก่อนจะเดินเข้าชิดเซฮุน

"...ไปเถอะ"

หมับ!!!

ปัง!!!

"อึก เฮ้อ...."คริสมองดูเซฮุนที่เดินจูงมือลู่หานออกไปจากบ้านของเค้าอย่างไม่สนใจเค้าเลย ทำให้คริสเลือกที่จะนอนมองเพดานแล้วหลับใหลไปซะเพื่อที่จะทำใจกับเรื่องราวที่ทุกอย่างที่เค้าเองก็ไม่รู้ว่าควรทำยังไง

ณ บ้านหลังที่7

พรึบ!!

แสงของS.P.Dดับลงเมื่อมาถึงที่หมาย เซฮุนจึงเก็บS.P.Dทันทีที่มาถึง

"ไม่เป็นไรนะ..."เซฮุนเอ่ยถามลู่หานด้วยความเป็นห่วง

"อื้อ...นายล่ะเป็นอะไรรึเปล่า"ลู่หานยกมือขึ้นสัมผัสกับใบหน้าของเซฮุนทันทีทำให้อีกสะดุ้งเล็กน้อย

"ฉันไม่เป็นไรหรอก"เซฮุนดันมือลู่หานออกแล้วก็กุมเอาไว้แทน

"งั้นเหรอ...ดีแล้วล่ะ"ลู่หานพูดและยิ้มออกมาให้เซฮุนทันที

"เราไม่ได้ทำเกินไปใช่ไหม?"ลู่หานพูดถึงประเด็นที่เพิ่งผ่านมาเมื้อกี้ ทำให้เซฮุนต้องคว้ามืออีกข้างของลู่หานเข้ามากุมทันที

"มันสมควรได้รับ ไม่ต้องคิดมากหรอก"เซฮุนพูด

"อื้อ...โอเค"

"ว่าแต่ตอนนั้น"

"ห้ะ?"ลู่หานทำหน้าสงสัยทันที

"ที่พูดตอนอยู่หน้าบ้านน่ะ จริงรึเปล่า"เซฮุนเอ่ยถามอย่างอ่อนโยนและมีความหวังเอามากๆ ทำให้ลู่หานเริ่มหน้าแดงทันทีที่ได้ยิน

"อื้อ-////-"ลู่หานตอบทำให้เซฮุนนึกอมยิ้มนิดเหมือนกับได้รับความสุขอะไรมา

"นายล่ะ ที่พูดน่ะจริงเหรอ"ลู่หานถามกลับอย่างเขินๆ

"เห็นหน้าฉันเหมือนคนพูดเล่นรึไง"เซฮุนยังตอบอย่างเย็นชาตามสไตล์แต่หน้ามันคงไม่เย็นชาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

"นายก็พูดให้ชัดๆสิ ไม่งั้นใครจะรู้"ลู่หานตอบเหมือนกับไม่รู้แล้วกุมมือเซฮุนให้แน่นขึ้น เซฮุนจึงใช้โอกาสนั่นดึงมือลู่หานขึ้นมาจูบทันที

จุ๊บ

"-////-"

"ชัดพอไหม"เซฮุนบอกทำให้ลู่หานเริ่มหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุกไปเสียแล้ว

"กลับบ้านไปเลยน่ะ "ลู่หานผลักเซฮุนออกไปทันทีอย่างเขินๆ

"แน่ใจว่าไม่ให้อยู่ต่อ"เซฮุนเริ่มหยอด

"ฉันง่วงฉันจะนอน"ลู่หานพูด

"ได้ งั้นฉันกลับล่ะ"เซฮุนพูดก่อนจะหยิบS.P.Dขึ้นมาอีกครั้ง

"ฝันดีล่ะ"ลู่หานพูดแบบไม่ได้ให้ไปมอง ก็ตอนนี้หน้ามันแดงจนร้อนแล้วจะให้หันไปได้ยังไง

"อืม"

พรึบ!!!

"แล้วมาหาฉันในฝันด้วย"







--------------------------------------------------------------------------------

Talking with writer

มาหาไรท์ในฝันไหมคะ5555

สวัสดีค่าาาา ตอนนี้ 22.47น. มาอัพแล้วค่ะ แต่งมาทั้งวันหุหุ ตอนนี้เค้ารู้ใจกันไปคู่หนึ่งแล้วนะคะ แต่เรื่องเลื่อนสถานะนี่ไม่รู้เมื่อไหร่นะ และตอนหน้าก็คงต้องมีคู่ที่เลื่อนสถานะด้วยเหมือนกันนั่นแหละนะ กี่คู่ดีน้อออออ แล้วสัตว์ประจำตัวตอนหน้าให้ใครเจอดีน้าาาาา อยากรู้จังเลยยยยย ฝากคอมเม้นและติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
B
E
R
L
I
N

72 ความคิดเห็น

  1. #61 tayoul2255 (@tayoul2255) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 11:38
    เรือฮุนฮานเค้าเเล่นแล้วนะะะ เขินแทน.ยืนบิด
    #61
    1
    • #61-1 N.P.J789 (@229668942) (จากตอนที่ 26)
      1 มกราคม 2561 / 18:51
      กัปตันเรือเราเค้าออกตัวแรงเนอะ
      #61-1