(YAOI) Because love you. เพราะว่าพี่เป็นของผม

ตอนที่ 10 : รักแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    28 ก.พ. 62

          ชุนเดินหน้ามาหา สัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม แต่แค่เวลาสั้นๆ ชุนกลับหยุดแล้วถอยออก 
          "เนม...กลัวผมใช่มั้ย"
          "..."
          "กลัวว่าผมจะทำแบบนั้นอีก"
          สีหน้าเศร้าสร้อยนั่นทำเอาใจอ่อน ไม่ว่าชุนจะเป็นยังไงชุนก็เป็นเพื่อนสนิทในวัยเด็กของผม ชุนดีกับผมมาก คอยเป็นเพื่อนเล่นและคอยเป็นเพื่อนเรียน เขาไม่เคยทิ้งผมเลยสักครั้งแม้ลำบากแค่ไหนก็ตาม
          "จะบอกไม่กลัวก็ดูโกหก แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว"
          "เกลียดผมรึเปล่า คงเกลียดสินะ"
          ยอมรับว่ารับไม่ได้กับพฤติกรรมจู่โจมครั้งก่อน แต่ถึงขั้นเกลียดนั่นแรงไป ต่อให้เลวร้ายแค่ไหน ผมให้อภัยได้สำหรับคนสำนึกผิด และชุนก็คงไม่อยากให้เกิดขึ้น
          "ฉันไม่เกลียดนายหรอก ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่"
          รอยยิ้มจริงใจส่งให้ หวังว่าจะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนของเรากลับมาเหมือนเดิม
          "แต่ผมไม่เคยคิดเป็นเพื่อนเลยสักนิด"
          ชุนเริ่มเดินหน้าเข้าหาผมอีกครั้ง และครั้งนี้เขาดูจะไม่หยุดอยู่เฉย ถึงชุนจะตัวเล็กเหมือนผู้หญิง แต่พละกำลังกลับเหมือนผู้ชายปกติทั่วไป บางครั้งยังรู้สึกว่าแรงจะมากกว่าผมด้วยซ้ำ 
          "แต่เราเป็นเพื่อนกัน"
          "ผมไม่อยากเป็นเพื่อนกับเนม ผมชอบเนมมาก แม้ตอนนี้ผมจะไม่คู่ควรกับเนม แต่ผมก็ยังชอบเนม ชอบเนมคนเดียว"
          "แม้ฉันจะมีคนที่ชอบอยู่แล้วน่ะเหรอ"
          เท้าทั้งสองข้างของชุนชะงัก เขาก้มหน้าลงมองพื้น ตอบเสียงอ้อมแอ่ม
          "ใช่..."
          "แต่พี่เนมเป็นของผม"
          มือหนึ่งโอบรอบตัวผมจากข้างหลังดึงเข้าหาตัว ความสูงที่ต่างกันทำให้ศีรษะผมอยู่แค่ระดับคอ ก่อนมืออีกข้างจะจับมือผมยกขึ้นจรดริมฝีปากลงมา
          ดูบ้างสิเว้ยว่าอยู่ที่ไหน!
          "ทำอะไร ปล่อยเดี๋ยวนี้"
          "ผมแค่แสดงความรัก"
          เก็บไว้แสดงที่บ้านไม่ใช่โรงเรียน ยังดีที่เช้ามาก คนเลยน้อยจนแทบนับได้ ถ้ามีใครเห็นเข้าคงเป็นเรื่องซุบซิบทั้งโรงเรียน
          "จะมีสักครั้งมั้ยที่นายจะไม่ขัดขวาง"
          "รอชาติหน้าบ่ายๆ ตอนนั้นผมอาจไม่ต้องทำอะไร รอพี่เนมมาเป็นของผมก็พอ"
          แขนผมถูกกระชากออกจากอ้อมกอดเรย์อิ ด้วยแรงของชุนทำผมเกือบหน้าขมำ แถมเจ้าตัวยังดันผมมาไว้ข้างหลัง
          "แกมันก็ความคิดสกปรกไม่ต่างกัน"
          "แต่ผมไม่คิดเอาเปรียบพี่เนมอย่างที่รุ่นพี่ชุนทำ"
          "แต่แกก็แอบฉวยโอกาสทุกครั้งที่เนมเผลอ"
          ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมใคร มันใช่เรื่องที่ต้องเอามาพูดที่โรงเรียนมั้ย อยากลาหยุดอีกสักสามวันจริงๆ
          "เลิกทะเลาะกันได้แล้ว เรย์อิ...นายควรจะไปเตรียมตัวเรียน ส่วนชุน นายโตแล้วนะ รู้ใช่มั้ยห้องเรียนอยู่ทางไหน พวกนายสองคนวุ่นวายจริงๆ"
          ผมเดินนำหน้าทั้งสองคนออกไป ถ้าไม่พูดตัดบท สายกว่านี้ได้เกิดคนมุงแน่ กลายเป็นประเด็นร้อนในสายตาคนอื่น ชุน...ที่เหมือนผู้หญิง แย่งผู้ชายอย่างผม เรย์อิ...รุ่นน้องมากความสามารถ ชอบผู้ชายด้วยกัน ยิ่งนึกภาพตามยิ่งปวดหัว ความสัมพันธ์แปลกประหลาดอะไรวะเนี่ย
          ปึก!
          เพราะมัวแต่ปล่อยให้สมองคิดแต่เรื่องไร้สาระจนลืมดูทาง ทำให้ชนคนอื่นไม่ตั้งใจ จนคู่กรณีล้มก้นกระแทกพื้นอย่างจัง
          "โอ้ย!"
          "เป็นอะไรรึเปล่าครับ"
          ผมดึงมืออีกฝ่ายลุกขึ้น เขาปัดเนื้อปัดตัวสำรวจร่างกายตัวเอง เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรสึกหลอจึงเงยหน้ามอง
          "พี่เนมใช่มั้ย...พี่เนม! พี่เนมจริงๆ ด้วย!"
          แรงกระโดดของอีกฝ่ายโถมมาที่ตัว โชคดีตรงนี้มีผนังเลยกระแทกตรงนั้นแทน ดีกว่ากลิ้งลงพื้นข้างล่าง
          "นายเป็นใคร"
          "จำผมไม่ได้เหรอ ผมไง...รักแรกของพี่"


#ติดตามความเคลื่อนไหวที่เพจ นิยายวาย-Yaoi นะจ๊ะ ;)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น