(YAOI) Because love you. เพราะว่าพี่เป็นของผม

ตอนที่ 9 : เพื่อนสนิท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    10 ก.พ. 62

          ถ้านี่ไม่ใช่การจัดฉาก ถ้ามันไม่ใช่การถูกแกล้ง แล้วมันเรียกว่าอะไร
          ร่างกายเริ่มรู้สึกหน่วงๆ แต่ก็อบอุ่นเพราะมีคนข้างหลังคอยกอดไว้ แต่ใจในกลับหนาวสะท้าน สมองกำลังคิดหาเหตุผลมาหักล้าง เหตุการณ์เมื่อตอนเด็กๆ คืออะไร เรย์อิไม่ได้ถูกแกล้ง แล้วที่เขาร้องไห้ล่ะ ทำไมต้องร้อง
          "ก่อนหน้านั้นเกิดอะไรขึ้น"
          ฝ่ามือร้อนไปด้วยพิษไข้โอบใบหน้าด้านข้างทั้งสองฝั่งของเรย์อิ ดวงตาของเขาเห็นเงาร่างของผมสะท้อนอยู่ในนั้น เขาถอนหายใจก่อนยกมือของตัวเองวางทับหลังฝ่ามือของผมอีกที
          "พี่อาจจำไม่ได้ว่าเคยช่วยใครหลายคน แต่เด็กพวกนั้นจำได้"
          นั่นก็จริง ผมเคยช่วยเด็กๆ ที่เคยถูกรังแกอยู่บ่อยๆ แต่ก็นานๆ ครั้งอ่ะนะ
          "แล้วนายไปมีเรื่องกับพวกนั้นยังไง เขาถึงได้แกล้ง..."
          "พวกนั้นไม่ได้แกล้ง แต่เป็นผมต่างหากที่ทำ"
          เรย์อิดึงผมเข้าไปกอด แรงรัดแม้จะไม่มาก แต่ผมก็ขยับตัวไม่ได้ เลยทำได้แค่ปล่อยให้เขากอดอยู่อย่างนั้น
          "..."
          "รูปนั่นก็ไม่ใช่รูปของผม แต่เป็นรูปของเด็กพวกนั้น"
          "..."
          "น้ำตานั่นก็ไม่ใช่การถูกรังแก แต่เป็นฝุ่นผงตอนรถวิ่งผ่าน"
          "..."
          "ที่พวกเขาต่อว่านั่นก็ไม่ใช่การล้อ แต่เป็นการตอกย้ำเรื่องโกหกของผม"
          "..."
          "ผมอิจฉาพวกนั้นที่มีคนช่วยเหลือขณะที่ผมเอาแต่หมกตัวอยู่คนเดียว ผมเลยบอกว่าพี่เป็นของผม ของผมเท่านั้น"
          นิสัยเด็กสุดๆ! เด็กพวกนั้นคิดว่าผมเป็นใคร เห็นเป็นของเล่นรึไง ถึงได้โอ้อวดแย่งกันไปมา
          แต่ก็โล่งอกไปทีที่เรื่องมันไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่คิด
          "แล้วนายรู้จักฉันแล้วเหรอ ถึงกล้าบอกเด็กพวกนั้นว่าฉันเป็นของนาย"
          "ไม่รู้จัก"
          ไม่รู้ก็ยังกล้า ไอ้เด็กงี่เง่านี่ ให้ตายเถอะ ถ้าไม่ป่วยพ่อจะขยี้หัวแรงๆ เลยคอยดู ผมคิดไปไกลเลยนะ คิดว่าเรย์อิจะร้ายกาจ ทำเรื่องไม่ดี เป็นเด็กเกเร แต่พอได้ยินรู้สึกสบายใจไปอีก ยิ่งกลัวเรื่องพีคๆ อยู่ด้วย
          "เด็กบ้าเอ้ย"
          "ได้ยินนะ"
          ใครสน ได้ยินแล้วไง ผมป่วยอยู่ เขาไม่ทำไรหรอก กล้าทำคนป่วยหายดีเมื่อไหร่จะเอาคืนเป็นร้อยเท่า
          "จะกอดแบบนี้อีกนานมั้ย ไม่หนาวขนาดนั้นสักหน่อย"
          "แต่ผมหนาว แล้วก็อยากกอดไปตลอดชีวิต"
          เรย์อิคลายอ้อมกอดจากผม เขายิ้มอย่างอ่อนโอน ยิ้มอย่างมีความสุขจนพลอยให้คนอย่างผมอดที่จะยิ้มตามไม่ได้
          "จากตอนนั้นจนถึงตอนนี้ นายโตขึ้นมากเลยนะ"
          ผมขยี้ผมไอ้เด็กนี่เบาๆ แถมเจ้าตัวยังก้มให้ขยี้ตามใจชอบอีก
          "ใช่ ผมโตแล้ว และผมก็เข้าใจอะไรมากขึ้นหลังจากที่โต"
          "..."
          "ผมเข้าใจ ผมรักพี่มากขึ้นทุกวัน"


          เป็นเช้าที่สดใสดีจริงๆ
          ผมมาโรงเรียนแต่เช้า มาก่อนเรย์อิซะอีก อาการป่วยก็หายสนิทเนื่องจากมีเด็กงี่เง่าคอยดูแลไม่ยอมห่าง แต่เมื่อผมอาการดีขึ้นก็รีบย้ายตัวเองกลับบ้านทันที เดี๋ยวไอ้เด็กนิสัยเสียจะรั้งไว้ไม่ให้กลับ
          "เนม..."
          เสียงเรียกเบาๆ เอ่ยอยู่เบื้องหน้า ผมเพิ่งสังเกตเห็นเด็กผู้ชายผมยาว ผมของเขาถูกมัดรวบยกสูงไว้ข้างหลัง ชุดนักเรียนชายโรงเรียนเดียวกันทำให้นึกออกว่าเจ้าของใบหน้านี้เป็นใคร
          "มีอะไร"
          "จำผมไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ"
          จีจี้เดินเข้ามาหาผมแทบประชิดตัว แต่ผมก็ถอยห่างทันทีที่อีกฝ่ายเดินมาใกล้
          "จำได้สิ คนที่เกือบจะถ่ายวีดีโอโป๊ตัวเอง ใครจะลืมได้ลง"
          "นั่นสินะ แม้จะไม่ใช่เรื่องดี แต่เนมก็จำได้"
          "ต้องการอะไร"
          ผมถามอีกฝ่ายตรงๆ ภาพลักษณ์ของเขาดูเปลี่ยนไปเมื่อสวมชุดนักเรียนชาย แตกต่างกับความหวานน่ารักใสซื่อของเด็กผู้หญิงลิบลับ แต่นั่นก็เป็นเพียงภาพที่เขาสร้างเพื่อแหกตาเท่านั้น
          "ผมแค่มาถวงสิทธิ์ของผมคืน ไม่ได้เหรอ..."
          เขากำลังพูดเรื่องอะไร
          "..."
          "เนมคงจะลืมผมแล้วจริงๆ แต่ก็ช่วยไม่ได้ เมื่อร่างกายของเราสองคนแตกต่างกันขนาดนี้ แต่เนมใจร้ายมากนะ เนมกล้าลืมเพื่อนคนสำคัญได้ลงคอ"
          ตอนเด็กๆ ผมมีเพื่อนมากมาย แต่ถ้าจะสนิทก็มีเพียงไม่กี่คน ก็จะมีเรย์อิ ไอ้วาย แล้วก็ชุน แต่ชุนก็ต้องไปรักษาตัวที่ต่างประเทศด้วยเหตุผลบางอย่างก่อนที่ผมจะเจอเรย์อิซะอีก จะบอกว่าเขาเป็นหนึ่งในเพื่อนสนิท...
          หนึ่งในเพื่อนสนิทเหรอ...
          "ชุน! หรือจะเป็นนาย!"
          "ในที่สุดก็จำได้สักที"
          จีจี้หรือชุนยืนหัวเราะอย่างคนเสียสติ ก่อนจะใช้มือลูบหน้าเสยผมไปข้างหลัง
          "ทำไมถึงเป็นชุน"
          "ถ้ารู้ว่าเป็นผม ก็คงจะไม่ทิ้งสินะ"


#ติดตามความเคลื่อนไหวที่เพจ นิยายวาย-Yaoi นะจ๊ะ ;)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น