My Lady เกมรัก เเผนร้าย

ตอนที่ 6 : องครักษ์เเบบลับๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    29 ก.ย. 61


และในที่สุดเขาก็แย่งโทรศัพท์จากมือของฉันไปจนได้ว่าแต่เขาจะเอาโทรศัพท์ฉันไปทำไมล่ะน่ะแถมเหตุการณ์ตอนนี้ดูเหมือนว่า เขาจะไล่ให้ฉันไปเปลี่ยนชุดเฉย นี่เหรอ.....ผู้ชายที่จะเป็นสามีในอนาคตของฉันภายในไม่กี่เดือนข้างหน้ากับความเผด็จการของเขา ไหวไหมถามใจดู.....

 

30 นาทีผ่านไป....

                ฉันใช่ระยะเวลาเปลี่ยนชุดเตรียมตัวแต่งหน้าอยู่นานพอพอสมควร จนปานนี้พี่หนึ่งเขาคงไม่รอแล้วมั่ง ไปแอบดูหน่อยล่ะกันฉันแอบไปมองเขาที่ขอบประตูห้องรับแขกที่ไหนได้ เวลาตั้งนานที่ไหนได้เขาก็ยังนั่งยู่ที่เดิมอย่างมากเขาก็เดินไป เดินมาแถวๆบริเวณห้อง อิตานี่จะรอฉันไปถึงไหน (จะรอดไหมชีวิต) เวลานานพอแล้วนะตีเนียนออกห้องไปเลยดีกว่า ฉันค่อยตีเนียนทำเป็นไม่สนใจเขาเดินผ่านเขาอย่างหน้าเฉย

 

                                                เดี่ยว......

เป็นคำเดียวที่เขาพูดออกมา ณ ตอนที่ฉันเดินผ่านแล้วเขาจะเรียกทำไม และประโยคต่อไปนี้จะเป็นจุดกำเนิดของตัวเขาส่วนฉันน่ะเหรอต้องจำใจทำในสิ่งที่เขาบัญชาไง

                                                หยุดก่อน...หมุนตัวสิ

                                                ทำไมฉันต้องทำตามที่นายสั่งด้วย

                                                แน่ใจนะว่าไม่ทำ.....เขาไม่พูดเปล่าเขาขยับตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ(อะไรของเขาอีกล่ะเนี้ย) และเขาก็มาชิดตัวฉันจนได้

                                                นายจะทำอะไรของนาย

                                                หืม....จะแต่งตัวแบบนี้น่ะเหรอที่จะออกไปข้างนอกรึคุณแต่งตัวไปยั่วใครกันแน่ ถ้าคุณจะแต่งตัวแบบนี้ไม่หาเสื้อคลุมใส่หน่อยไหมอย่างน้อยก็เป็นความปลอดภัยของตัวเอง

แล้วยังไงสุดท้ายและฉันก็ปฎิเสธคำพูดของเขาไม่ได้ก็ต้องทำตามในสิ่งที่เขาบอก ใช้เวลาเลือกหยิกเสือคลุมไม่นาน เดินออกจากห้องไปพร้อมกับเขาโดยที่จะรับหน้าที่เป็นคนขับรถอีกตามเคยด้วยความเป็นเมืองกรุงมันต้องใช้เวลาในการเดินทางอยู่พอสมควรเพราะรถติดทางยาวเป็นห่างว่าวนานพอสมควรกว่าจะมาถึงสถานบันเทินจนได้


 


NTP

ไนต์คลับที่บรรดาเพื่อนของฉันนัดมามันเป็นไนท์คลักลางเมือง นั้นก็คือไนท์คลับที่เรียกว่า NTP Bar แล้วฉันจะทำยังไงต่อล่ะที่เนี้ย ใช่ว่าฉันจะไม่เคยมาในที่แบบนี้นะ ถามว่ามาบ่อยไหมก็นานๆมาครั้งหนึ่งแต่การมาครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิมเพราะมันมีใครบางคนติดส่อยห้อยตามมาด้วยไง(มาถึงจุดนี้ทำตัวไม่ถูกล่ะจ้า) อยู่ดีๆคนข้างตัวก็เรียกชื่อ

 

คุณ.... อะนี่ผมคืนให้ (เขาเรียกเพื่อคืนโทรศัพท์ที่เขายึดไปแต่แรก)

                ผมเมมเบอร์ของผมไว้ในเครื่องของคุณเรียบร้อยแล้วนะ  ถ้าจะกลับก็โทรเรียกผมล่ะกัน

                อืม ได้ (อยู่ดีๆฉันก็รู้สึกว่าเขานิ่งขึ้นกลับรู้สึกว่าเขาจะเป็นคนที่สามารถปกป้องเราได้) แล้วนี่ คุณจะไปไหน...

                ไม่ต้องห่วงผมหรอก ไม่ใช่คุณคนเดียวนะที่มีนัดกับเพื่อนน่ะ ผมอยู่แถวๆนี้แหละ

                (ใครเป็นห่วงนายกัน)

                หลังจากที่แยกกับพี่หนึ่งฉันก็จัดการโทรหา ยั้ยน้ำรินเพื่อนสุดแสบหนึ่งในกลุ่มเพื่อนสาวของฉัน เพื่อถามนางว่าโต๊ะที่พวกเขานั่งรอกันอยู่ตรงไหน และก็ได้คำตอบว่าโต๊ะที่พวกเขานั้นอยู่ไม่ไกลมากนักจากจุดที่ฉันยืนอยู่

                               

                                ไงบ้างแก

                                แม้กินไม่รอเลยนะ

                                ก็แกมาช้าเองอะ

                                รถมันติดอะ ช่วยไม่ได้

                                ค่า.....

                อ้าปากตอบพร้อมกันคืออะไรพูด  ทุกคนเหมือนจะแซวฉันอยู่เบาๆรู้สึกแม้งยังไงก็ม้ายรู้แต่ก็เอาเถอะเรื่องแบบนี้มันกลายเป็นเรื่องธรรมดาในกลุ่มอยู่แล้ว

 

@@@@______@@@@

               

[บันทึกพิเศษของ ทักษกร]

                ย้อนเวลากลับไป2 อาทิตย์ก่อนหน้า ณ สนามบิน

                ผมได้เดินทางกลับจากประเทศอเมริกาเนื่องจากผมได้จากบ้านเกิดของตัวเองไปเรียนทางด้านของการแพทย์เฉพาะทางของแผนก ศัลยแพทย์ เป็นระยะเวลานานถึง 6ปีเต็มและตอนนี่ก็ได้เวลากลับบ้านของตัวเองแล้ว ผมก้าวเท้าลงจากเครื่องได้ไม่นานก็มีเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของผมผ่านหูเข้ามาพอดี ผมก้มมองหน้าจอแล้วก็พบว่า

ฮัลโหล  ว่าไงครับพ่อ (นั่นคือ พ่อ ของผมเอง)

ลงจากเครื่องรึยังลูก พ่อรออยู่หน้าเกรดนะ

ครับผม(จากได้ยินอย่านั้นผมก็วางสาและรีเดินจ้ำเท้าไปที่หน้าเกรดทันที

เมื่อถึงแน่นอนว่าผมเห็น พ่อ แม่ และบรรดาพี่น้องทั้งสองคนกำลังรอผมอยู่ก่อนแล้ว ทางด้านผมเหรอก็รีบวิ่งไปกอดแนบชิดทีละคนๆด้วยความคิดถึงมีหยอกกันบ้างจากตามประสา ไม่นานก็มาถึงบ้านผมคิดไว้แล้วว่าผมขอเวลาพักผ่อนประมาณสองอาทิตย์ก่อนตัวผมเองจะเริ่มทำงานและเรื่องนี้ผมก็ได้ทำการแจ้งประสงค์นี้ให้คุณพ่อเรียบร้อยแล้ว ระหว่างนั้นผมก็ได้ยินบางอย่างเกี่ยวกับยั้ยตัวแสบจากปากของพ่อกับแม่ของผมเอง แต่พอฟังแล้วแทบจะไม่เชื่อกับหูตัวเอง

                                หนึ่งพ่อมีอะไรจะคุยด้วยหน่อย

                                อะไรครับพ่อ (ผู้ใหญ่อยู่กันพร้อมหน้า)

                                ลูกยังจำน้อง ฟ้าใส ได้ไหม คือตอนนี้กิจการครอบครัวของน้องเขากำลังมีปัญหาหนัก แต่พ่อกับแม่คิดว่าน้องเขายังไม่รู้ปัญหานี้นะ

แล้ว...พ่อกับแม่จะให้ผมทำอะไรครับ

พ่อแปลกใจว่าใครจะกล้าโกงบริษัทของพ่อ พ่อกับลุงวินจึงเห็นผ่องกันว่าจะให้ลูกๆทั้งสองคนแต่งงานกันเพื่อสืบหาความจริง

(ว่าไงนะสิ่งที่พ่อพูดใช่ว่าผมจะไม่เต็มใจนะแต่มันจะเร็วไปไหม และผมก็คิดว่าถ้าน้องเขาเห็นหน้าของผมเขาจะเกลียดผมเข้าไส้ไหมนะ)

เพราะอย่างผมเลยต้องมาสังเกตชีวิตของน้องเขาผ่านการปลอมตัวเป็นลูกค้าของน้องเขาที่ตั้งอยู่ใกล้กับโรงพยาบาลที่พ่อของเป็นผู้บริหารอยู่นั้นแหละ ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปีเธอเปลี่ยนไปมากเลยผมว่าตอนเด็กของเธอดูน่ารักใสๆดูสมวัยแต่พอเวลาผ่านไปความเป็นเอกลักษณ์ของผู้หญิงเริ่มออกมากขึ้นมันเลยทำให้ตอนนี้เธอน่ารักและมีความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นกว่าแต่ก่อนและหลายวันต่อมาอะไรบางอย่างที่ผมกำลังคิดอยู่ในหัวมันกำลังจะเกิดขึ้นภายในไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า นั่นคือการนัดดูตัวกับน้องเขาในวันนี้เมื่อตอนบ่ายที่ผ่านมา

ผมขอย้อนกลับไปเมือเช้า

วันนี้ผมเองกะว่าก่อนถึงเวลาดูตัวในช่วงบ่าย ช่วงเช้าพ่อบอกว่าจะพาผมไปดูการทำงานแผนกต่างๆในโรงพยาบาลจึงผมก็เต็มใจ วันนี้ผมเลยต้องตื่นนอนมาเตรียมตัวแต่เช้า

                                เป็นไงบ้างลูก พร้อมไหมวันนี้

                                อือ พ่อครับไม่พร้อม ก็ต้องพร้อมแล้วละพ่อ

                                555 อะๆรีบกิแล้วไปไปกันเลยดีกว่าเดี๋ยวสาย

มาถึงโรงพยาบาลแล้วก่อนที่จับรถเข้าตัวตึกผมชรอรถแล้วเลียวดูร้านกาแฟที่ตั้งอยู่ข้างโรงพยาบา ลก่าจะขับรถเข้าโรงพยาบาลไป

พ่อตรวจงานในตำแหนงผู้บริหารพรางพาผมแวะเที่ยวดูตามแผนกต่างๆ ไปด้วยและค่อยที่จะแนะผมให้ทุกคนรู้จักตัวผมไปด้วยในตัว คนที่พบเห็นยิ้มแย้มแจ้มใส่เป็นอย่างดีไม่ว่าจะเหนื่อยกับงานก็ตาม จนมาถึงแผนกงานที่ผมต้องร่วมงานด้วยนั่นคือแผนก และทันทีที่ไปถึงศัลยกรรมก็มีเคสด่วนเข้ามาพอดี มีความจำเป็นจะต้องเข้าผ่าตัด PMH ผมได้ยินมาว่าหมอมีไม่พอ พ่อหั่นหน้ามาทางอย่างรู้ทัน ผมก็ทำตามอย่างเลียงไม่ได้ เพราะคิดเสมอว่า การต่อชีวิตคนนั้นมีนสำคัญ เราสองคนปรึกษากันไปพรางพร้อมดูอาการคนไข้

                อยากลองดูหน่อยไหมล่ะ (เราความเห็นตรงกัน)

                ครับ

                วันนี้นัดอย่าไปสายนะ

                ผมไม่แน่ใจนะว่าจะรับปาก เพราะการผ่าตัดแต่ละครั้งมักจะใช้เวลานานพอสมควร

 

3ชั่วโมงผ่านไป

ใช้เวลานานพอสมควรในการเข้าผ่าตัดครั้งนี้แล้วนัดจะไปทันไหม มองนาฬิกาที่ข้อมือก็พบว่า....

มันเลยเวลานัดมาได้ประมาณครึ่งชั่วโมงได้เลยจัดการธุระตรงหน้าโดยบอกกับพยาบาลดูแลอย่างใกล้ชิด ถ้ามีความเคลื่อนไหวอย่างไหนให้รายงานผมทันที ทำทุกอย่าเรียบน้อยก็ทำการขับรถตรงไปที่นัดหมายด่วนจี้

พอมาถึงผมก็รีบขอโทษตามมารยาทโชคดีไป ที่ทุกคนเข้าใจเหตุผลของผม เฮ้อ~~__!!! ทำการสั่งอาหารในส่วนของตัวเอง

บรรยากาศบนโต๊ะคึกคักไม่เงียบเหงาแต่ผมสังเกตเห็นว่าใครบางคนทำหน้าบูดนั่งกินอาหารอยู่ด้วย อยากรู้เหมือนกันนะ ไม่นานน้องเขาก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

.........

เวลาผ่านไปพอสมควรน้องเขาไปเข้าห้องนานผมจึงตัดสินใจที่จะขออนุญาติบุคคลร่วมโต๊ะเดินออกไปเดินตามหาน้องเขา  ผมเดินออกมาได้จากกลุ่มนั้นได้ผมก็เดินตรงไปที่ห้องน้ำแต่โชคดีที่ผมเจอเขาระหว่างการเดินไปเข้าห้องน้ำดีเลยจะได้แต่งงานโดยไม่ต้องมีใครมารบกวน ผมเดินเข้าไปจูงมือเธฮโดยที่เธอไม่ได้ตั้งตัวไม่พูดอะไรสักคำ

เดี่ยวแล้วนี่ จะพาฉันไปไหน

อะ...นี่ไงถึงล่ะ เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง เรื่องแต่งงานของเราสองคน (จะคุยยังไงให้ยอมแต่งล่ะเนี้ย)

แล้วมันทำไมเหรอ.... ดูท่าเธอถามออกมาด้วยความสงสัยจริง

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการแต่งงานล่ะค่ะ

ก็เราเลยต้องแต่งงากันเพื่อค้นหาความจริงในครั้งนี้ของโครงว่าใครเป็นคนโกงไง ผมบอยไปอย่านั้นแหละมันแค่เหตุผลส่วนหนึ่ง

อยู่ดีๆเธอก็มีข้อแม้ขึ้นมาเอง ผมขี้เกรียจจะฟังเลยจูงมือเธอกลับร้านเป็นไงล่ะ ผลรับที่ได้เธอโวยวายไปตลอดทางแถมมีคนมองตลอดทางกระทั่งคนในร้านอาหารเองก็เถอะ ไม่เว้นแม้แต่พ่อแม่ของพวกเราเองก็จับตามองอยู่ไม่ขาด แถมพ่อกับแม่ผมให้ไปส่งน้องเขาอีกผมล่ะเต็มใจมากเลยล่ะ หลังจากเราสองคนแยกตัวออกจากพ่อกับแม่เรียบร้อยแล้วผมก็หั่นไปถามเธอว่า

                จะซื้ออะไรเข้าคอนโดรึเปล่า....

                                แต่เธอกลับส่ายหน้าแล้วรีบเดินไปที่รถของผม

เดี่ยว...... เดินไปแบบนั้นรู้เหรอว่ารถของผมจอดอยู่ไหน เธอเดินมุ่งหน้าอย่างเดียว

                จากที่สามารถขึ้นรถมาได้แล้วระหว่างขับรถผมเห็นเธอนั่งเงียบมาตลอด ผมล่ะไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย!!! เปิดเพลงหน่อยละกันไม่นานผมขับรถมาจนถึงคอนโดของเธอเรียบร้อยแล้วยังไงผมก็ไม่ปล่อยให้เธออยู่คนเดียวหรอก เพราะว่าผมแอบได้ยินเรื่องที่ว่าวันนี้อยากจะออกไปเที่ยวกลางคืนและนี่คือเหตุผลที่จะอยู่ต่อ แต่ดูเหมือนว่าเธอไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่ ผมเลยทำการให้เธอสโลลาบการที่สะกดจิตเธอค่อยเข้าไปใกล้ตัวเธอจนสามารถโอบกอดได้และขอมือถือมาจนได้

แต่ก็เอาเถอะใครจะยอมให้เธอไปที่แบบนั้นคนเดียวล่ะแล้วถ้าเกิดเธอแต่งตัวเซ็กซี่อีกล่ะจะทำไง โอ้ย!! คิดล่ะปวดหัวหลังจากที่ปล่อยให้เธอไปเปลี่ยนชุดผมรีบต่อสายหาเพื่อนทันที

                                เออ คืนนี้ไปไหนป่ะมึง

                                ได้ที่ไหนล่ะ

                ผมก็บอกตามที่นัดหมายไปเรียบร้อย ผมจะทำนอกเหนือจากนั้นผมจะติดตั้ง GPS ในโทรศัพท์มือถือของเธอและเอาเชื่อมต่อกับเครื่องของผมโดยตรง ทีนี่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอผมจะตามไปช่วยได้ทัน เธอเดินออกมาใส่ชุดเซ็กชี่ผมเลยไล่เธอไปหาเสือคลุมใส่

NTP

หลังจากที่แยกจากฟ้าเรียบร้อยแล้วผมก็เดินไปที่โต๊ะที่มีเพื่อนของผมนั่งรออยู่แล้ว แต่ก็ไม่วายหามุมโต๊ะนั่งที่สามามองเห็นเธอได้อย่าถนัดตา มองค่อยจนเพื่อนทักเป็นคำเดียว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น