OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 23 : SP. THANK II.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,895
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 776 ครั้ง
    13 ก.พ. 61

ตอนพิเศษ 2.


ขอบคุณยอด Favorites เกิน 2,000

*เนื้อเรื่องตอนนี้อาจเกิดในอนาคต...ซึ่งอีกหลายตอน และอีกนานนนนนนน ทีเดียวเลยค่ะ 55555

 



“กลับมาแล้วครับ...หือ?” ส่งเสียงในลำคอเมื่อเห็นหน้าบ้านมีรถที่ไม่คุ้นตาจอดอยู่ คนตัวเลิกคิ้ว แต่ใบหน้าหล่อเหลาชวนมองนั้นยังดูมึนๆ และง่วงหาวราวแมวขี้เซาตัวโต

 

ต้องมีคนมาป่วนแน่ๆ

 

“กลับมาแล้วหรือครับเพชร...” เสียงทักทายอันแสนอ่อนโยนและรอยยิ้มอบอุ่นราวช่วยเยียวยาความเหนื่อยล้าจากงานหนักให้เบาบางลง เพชรน้ำหนึ่งวิ่งเข้าหาคนเรียกและรวบร่างนั้นมากอดหมับด้วยความคิดถึงทันที

“อัณณ์!” น้ำเสียงออดอ้อนราวแมวเรียกหาเจ้าของ ใบหน้าก็ซบกับไหล่ คลอเคลียไม่ห่าง ไล้สัมผัสตั้งแต่หน้าผาก จูบเปลือก ชนจมูกกัน และจบลงที่จุมพิตบางเบาบนริมฝีปาก

 

เท่านี้...ก็กลับมาถึงบ้านแล้ว

 

“คิดถึงที่สุดเลย!

อัณณ์ยิ้มลูบหัวเจ้าแมวตัวโตเบาๆ ก่อนจะจูงมือเข้าไปในบ้าน บรรยากาศที่ผ่อนคลายและมีกลิ่นอายของแสงแดด การตกแต่งเรียบง่ายแต่อบอุ่นทำให้เพชรน้ำหนึ่งยิ้มมากขึ้น...ก่อนจะหุบยิ้มลงทันทีเมื่อเห็นว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญนั่งดูทีวีอยู่บนโซฟา

พอเห็นเขากลับมายังโบกมือและกินของว่างที่เพชรน้ำหนึ่งจำได้เลยว่านั่นน่ะฝีมืออัณณ์ของเขา

“มาทำไมกันครับ?” ถามเสียงหงุดหงิดทันที น้ำเสียงช่างแตกต่างกับเมื่อครู่จนอัณณ์หัวเราะ ส่ายหน้าเบาๆ

“เดี๋ยวๆ พี่ชายมาหาน้องชายไม่ได้หรือไงแมว? อีกอย่างนี่มันบ้านพี่เหมือนกันนะ”

“ไม่รู้...ไม่สน”

“พูดอย่างนี้มาต่อยกันดีกว่ามา”

“ได้...”

“ทำไมเจอหน้ากันก็ท้ารบกันแล้วล่ะคะ?” ปายส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ พี่เพลิงก็คิดถึงเพชรเหมือนกัน ยังพูดถึงอยู่บ่อยๆ เลย ตอนนั่งเครื่องมาก็บ่นถึง แล้วดูสิ...ผู้ชายร้ายกาจนี่

“พี่เพลิงมากวนนี่นา” เพชรน้ำหนึ่งเบ้ปาก ถอดชุดสูทที่ใส่ออก “ปายหยุด?”

“เอาวันหยุดสะสมมาใช้น่ะ พี่เพลิงคิดถึงเพชรกับพี่อัณณ์พวกเราสองคนเลยนั่งเครื่องมาเลยจ้ะ”

“พี่คิดถึงอัณณ์แต่ไม่คิดถึงแมวนะ ยายเปี๊ยกโมเมแล้ว” พระเพลิงยักไหล่ กอดไหล่สาวน้อยที่บัดนี้ส่วนสูงก็ยังไม่เพิ่มขึ้นแม้จะผ่านมาหลายปีและมีลูกชายแล้ว...

 

ภรรยาของเขาเอง...

 

“เอาล่ะครับ” อัณณ์กับปายจะไปทำอาหาร พี่เพลิงกับเพชรอย่าท้ารบกันนะครับ ถ้าใครก่อเรื่องอัณณ์จะให้อดข้าวจริงๆ ด้วย

“ไม่ทำ...ผมเด็กดีของอัณณ์” เพชรน้ำหนึ่งยิ้มอ้อน ตาคมพราวระยับ จนคนถูกอ้อนหยิกแก้มด้วยความหมั่นไส้

“เราน่ะตัวดีเลย...”

“พี่เพลิงก็อย่ารังแกเพชรนะคะ”

“พี่ไม่ทำร้ายแมวหรอก”

“ปายไม่ค่อยเชื่อเลย...” ปายกลอกตา ดีนะเธอไม่พาเจ้าตัวป่วนมาด้วย ไม่อย่างนั้นล่ะก็...ความวุ่นวายโดยแท้แน่ๆ แต่ถึงจะคิดมากสาวน้อยก็จับมือพี่รหัสที่เปลี่ยนสถานะมาเป็นน้องสามียอมเดินเข้าครัวไปทำอาหาร

ห้องรับแขกที่เหลือเพียงสองหนุ่มทำให้ทั้งคู่สบตากันก่อนยักคิ้ว จากนั้นก็ยิ้มให้กันขำๆ พวกเขาแค่ชอบพูดกระทบกันไปมา บางทีก็ออกกำลังกายโดยหมัดกันบ้าง แข่งโน้นนี่กันบ้าง

 

แต่ลูกผู้ชาย...คุยกันแบบนี้ง่ายกว่าเยอะ

 

“พี่เพลิงกลับจากรัสเซีย?”

“อืม พอดีลงงานที่นั่นน่ะ งานเดี่ยว ปายได้หยุดยาว ส่วนพีพีก็ปิดเทอม เลยพาหมีกับลูกหมีไปเที่ยวด้วย สนุกดี” รอยยิ้มนุ่มนวล ดวงตาคมทอประกาย...ความสุข

 

การมีคนของตัวเองอยู่ข้างกัน... มีครอบครัวเคียงข้าง

มันมีค่ายิ่งกว่าอะไรจริงๆ

 

“พีพี?” ถามถึงเจ้าหลานชายวัยสามขวบที่กำลังซนยิ่งกว่าลิงทั้งฝูง

“อยู่กับคุณยายของเขาที่กระบี่น่ะ   กลับจากรัสเซียก็ไปกระบี่เลย ชวนมาแล้วแต่ไอ้ลูกชายบอกว่าให้พ่อกับแม่สวีทกัน” พระเพลิงส่ายหน้า ลูกชายของเขาแสบและป่วนยิ่งกว่าอะไร เป็นเด็กที่เรียนรู้ได้เร็ว อาจเพราะโตมากับสภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างแตกต่างกับเด็กวัยเดียวกันด้วย

 

แต่เป็น...ของขวัญล้ำค่าที่เติมเต็มชีวิตของเขาให้สมบูรณ์

 

เพชรน้ำหนึ่งหัวเราะ “เจ้าลิง”

“พี่ก็ว่างั้น เราล่ะยุ่งมากเลยล่ะสิ?”

“ผมยุ่งมากเลย...หมั่นไส้พี่เพลิง”

“อิจฉาพี่ล่ะสิ?” ยักคิ้วให้

“ไม่อิจฉาหรอก ผมว่างแล้วจะพาอัณณ์ไปเที่ยวให้ทั่วเลย”

“หืม? ได้ข่าวว่าอัณณ์ไม่ว่างนะ”

“พี่เพลิงมั่วแล้ว”

“เหอะๆ เดี๋ยวก็ได้เป็นแมงหงอยเฉาตายอยู่บ้าน แล้วเป็นไง...งานเรียบร้อย”

“อื้อ...ไม่ยาก แค่ไปไกล”

เพชรน้ำหนึ่งเอียงหน้าคว้าของว่างที่เจ้าของทำมากิน ไม่สนใจว่าจะเป็นการแย่งพระเพลิง คิดถึงอาหารของอัณณ์จะแย่อยู่แล้ว

 

เชฟพวกนั้นฝีมือสู้อัณณ์ไม่ได้สักคนเดียว! กินแล้วไม่ฮีลหัวใจเอาเสียเลย!

 

หลังเรียนจบเขาก็เข้ามาช่วยพี่ชายและพ่อดูงานของที่บ้าน รวมถึงลงทุนทำธุรกิจอู่ต่อเรือกับเพื่อนๆ ด้วย เลยทำให้วุ่นวายไปหมด ช่วงแรกๆ เหนื่อยมาก ล้มเหลวจนท้อ แต่โชคดีที่เขามีคนมากกมายคอยให้กำลังใจ โดยเฉพาะคนใจดีของเขาที่อยู่ข้างๆ กันเสมอไม่ว่าเวลาไหน ทำให้เพชรน้ำหนึ่งเผชิญปัญหาเหล่านั้นไปได้ พอทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง งานก็เยอะและยุ่ง ทำให้เขาแทบไม่มีเวลา

 

แต่...โชคดียิ่งกว่าอะไรทั้งหมดที่ได้เจอกับอัณณ์

คนที่เข้าใจเพชรน้ำหนึ่งที่สุดในโลก

 

เขายุ่ง เขาไม่มีเวลาให้ อัณณ์ไม่เคยหงุดหงิด ไม่เคยเรียกร้อง ซ้ำยังเอาใจใส่กันอีก ทำอาหารมาส่งถึงที่ กลับมาดึกบางวันอัณณ์ก็อยู่รอ พออ้อนถามคนใจดีก็บอกว่าเวลาอัณณ์ยุ่ง เพชรน้ำหนึ่งก็เอาหน้าหล่อๆ มาให้เห็นเสมอ

 

ตั้งแต่คบกันมา...น้อยครั้งมากที่พวกเขาทะเลาะกัน

มันไม่ใช่แค่รัก แค่เชื่อใจ แต่พวกเขาใส่ใจ เข้าใจ และปรับตัวเข้าหากัน

 

“กลับมากี่วันครับ?”

“สักอาทิตย์หนึ่งล่ะมั้ง จะพาปายไปเที่ยวด้วย อุตส่าห์เก็บวันหยุดเอาไว้รอพี่ว่างนี่นา อีกอย่างพีพีก็บอกให้พ่อกับแม่เที่ยวกันตามสบาย เจ้าตัวจะอยู่อ้อนคุณยาย”

เพชรน้ำหนึ่งเอียงคอ ท่าทางเหมือนแมวกำลังครุ่นคิด ทำให้พระเพลิงหัวเราะ...โตจนมีธุรกิจเป็นของตัวเองอายุจะเลขสามอยู่แล้ว แต่ก็ยังติดนิสัยแมวๆ อยู่อีก และยิ่งอัพเลเวลมากขึ้นเมื่ออ้อนน้องชายของเขา

 

จะไม่ให้หมั่นไส้ได้ยังไงล่ะ

แต่ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า...เจ้าแมวหน้ามึนนี่น่ะดูแลอัณณ์ได้ดีมากพอๆ กับพี่ชายอย่างพระเพลิง

ทั้งร่างกาย...และหัวใจ

 

“ไปด้วยกัน...หาพีพี อัณณ์ต้องดีใจแน่”

พระเพลิงยักไหล่ แย่งขนมกลับมากินทำให้เพชรน้ำหนึ่งขึงตาใส่ ผู้ชายตัวโตสองคนที่อายุมากแล้ว คนหนึ่งมีหน้าที่การงานในตำแหน่งสูง อีกคนเป็นคุณพ่อลูกหนึ่งแล้ว แต่ทั้งคู่ยังแหง่ๆ ใส่กันเหมือนหมากับแมวไม่ผิด

“เอาล่ะครับ เลิกสงครามทางสายตาแล้วมาทานข้าวกันดีกว่านะครับ” อัณณ์เอ่ยปราม วางอาหารลงบนโต๊ะ ทำให้แมวหิวโซบางตัวยิ้มกว้างทันที ร่างสูงผุดลุกขึ้นมาช่วยจัดโต๊ะ

“คิดถึงฝีมืออัณณ์”

“ทานเยอะๆ นะครับ พี่ทำแต่ของโปรดเราทั้งนั้นเลย เพชรผอมไปแล้วจริงๆ”

“ก็ไม่มีใครทำอร่อยเท่าอัณณ์เลย” เพชรน้ำหนึ่งบุ้ยปาก

อัณณ์หัวเราะ “พี่เพทายโทรฯ มาบอกพี่ว่าเราน่ะพาลคนอื่น ไม่เป็นแมวเลือกกินสิครับ”

เพชรน้ำหนึ่งขมวดคิ้ว พี่ชายขี้ฟ้อง! “ก็ผมรักอัณณ์”

“ไม่เกี่ยวแล้วครับ”

“งื้อ!” แขนแข็งแรงรวบร่างเจ้าของมากอดหมับ หอมแก้มไปหลายฟอด ทำราวกับอีกสองคนในบ้านเป็นอากาศ

“มดไต่แล้วแมว...เลิกอ้อนเจ้าของแล้วมากินข้าว”

“พี่เพลิงอิจฉา? อัณณ์ของผมดีที่สุด”

“ฮะๆ ค่ะๆ พี่อัณณ์คนดีที่สุดจริงๆ เรามาทานข้าวกันดีกว่านะคะ” ปายหัวเราะอย่างขบขัน ตักข้าวสวยร้อนๆ ส่งให้ทุกคน

 

อาหารธรรมดา...แต่รสเลิศในความรู้สึก

แค่มีครอบครัวทานด้วยกัน...

 

 

“เพชรผอมไปเยอะเลย...” มือเรียวลูบแก้มอีกคนเบาๆ หลังทานอาหารเสร็จก็ออกมาเดินย่อยในสวน และจบลงที่ต้องมานั่งบนชิงช้าไม้เป็นหมอนให้แมวขนฟูบางตัวนอน กลิ้งไปกลิ้งมาราวเจ้าเหมียวประกาศอาณาเขต

เพชรน้ำหนึ่งจับมือนั้นมากอบกุมไว้ ที่จริงเขาไม่ได้ผอมไปหรอก...อัณณ์พูดแบบนี้ทุกครั้งที่เขาไปทำงานหลายวันติด เขารู้ดีว่าอัณณ์เป็นห่วง จึงได้เอามือนั้นมาแนบแก้มและเอียงเข้าหาอย่างคิดถึง

“อัณณ์เป็นยังไงบ้าง?”

 

เพราะพวกเขาอยู่ด้วยกัน และผูกพันกันมาก ดังนั้นแค่การโทรคุย วิดีโอคอล ไม่ได้ช่วยบรรเทาความรู้สึกที่อยู่ในใจให้เบาบางลงเลย...

ความคิดถึง...

 

“พี่ก็สบายดีครับ เคลียร์งานไปหมดแล้ว ได้วันหยุดยาวด้วย...ว่างๆ พี่ก็ปลูกต้นไม้ ทำอาหาร ขับรถไปอ่านหนังสือริมทะเลบ้าง นอกจากคิดถึงเพชรแล้วก็ไม่มีอะไรแล้วครับ”

อัณณ์ลูบขน...ไม่สิหัวของเจ้าแมวเล่นอย่างเพลินมือ เขาทำงานเกี่ยวกับแล็ปสิ่งแวดล้อม ดังนั้นจึงมีการออกพื้นที่บ่อย พอเสร็จก็นำมาวิเคราะห์ผล ดังนั้นงานจึงยุ่งมาก แต่วันหยุดก็ยังได้หยุด...และได้หยุดยาวด้วย

ตั้งแต่เรียนจบมาก็ลองผิดลองถูกอยู่หลายอย่างเหมือนกันกว่าจะเจองานที่ชอบและลงตัว...แต่อัณณ์โชคดีที่มีหลายคนยื่นความช่วยเหลือให้หลายทาง ไม่ว่าเขาจะทำอะไร อาจเพราะตอนเรียนเขาคอยช่วยเหลือคนอื่นอยู่เสมอๆ ก็ได้

เขากับเพชรใช้ชีวิตด้วยกัน อยู่ในบ้านหลังนี้ บางครั้งก็ไปบ้านของเพชร ซึ่งทุกคนยินดีให้การต้อนรับ เป็นครอบครัวใหญ่ที่อบอุ่นมาก แม้พวกเขาจะยุ่งเพราะงานด้วยกันทั้งคู่

 

แต่ความรักความผูกพันที่มี...ก็ไม่เคยจืดจางลง

นับวัน...

ยิ่งแน่นแฟ้นมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ

บางที...เวลาก็ไม่ได้ทำให้คนรักต้องเลิกรากัน...แต่เวลากลับยิ่งสร้างสายใย ความผูกพันระหว่างกันให้ให้ลึกซึ้งตราตึงยิ่งขึ้น

เพราะนี่คือคนที่เป็นอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต

คนที่เติมเต็มหัวใจให้สมบูรณ์...

 

“คราวหน้าผมจะไม่ไปหลายวันแล้ว” เพชรน้ำหนึ่งคว่ำหน้า ซุกใบหน้าลงกับหน้าท้องของอัณณ์ มือกอดรอบเอวเจ้าของ สูดกลิ่นหอมอันแสนอบอุ่น

“ดีเหมือนกันครับ...พี่ไม่อยากคิดถึงเรามากๆ” อัณณ์หัวเราะ เห็นภาพแมวที่ไปร้องเมี้ยวๆ ทะเลาะกับพี่เพทายขึ้นมารางๆ

“งื้อ! ผมเชื่ออัณณ์” เขาเป็นแมวที่ดีของอัณณ์ หลายปีมานี้ก็เป็นไม่เปลี่ยน

 

ถ้ามีรางวัลแมวดีเด่นแห่งโลก เพชรน้ำหนึ่งมั่นใจว่าเขาต้องได้รางวัล!

 

“ไปเที่ยวกระบี่กันนะครับ”

“อ๋อ...ไปหาน้องพีพีด้วยสินะครับ พี่คิดถึงหลานเหมือนกัน” อัณณ์ยิ้มอ่อนโยน นึกถึงเจ้าตัวน้อยที่ชอบออดอ้อนและทะเลาะกับอาเพชรเพราะแย่งนอนตักเขาแล้วก็ขำ

“เจ้าลิงกวนประสาท” เพชรน้ำหนึ่งงึมงำ ชอบใช้ความเป็นเด็กมาอ้อนอัณณ์ของเขา น่าเตะลงทะเลจริงๆ เลย

เจ้าแมวตัวโตลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะยกตัวเจ้าของมานั่งตักและโอบไว้ เอาคางวางบนไหล่อัณณ์ เป็นคลอเคลียซอกคอกับใบหูอีกฝ่าย เป็นอันเสร็จกระบวนการเริ่มอ้อนของแมวจนฟู

“กอดอัณณ์แล้วมีความสุข”

“อ้อนจะเอาอะไรอีกครับหืม?”

เพชรน้ำหนึ่งยิ้ม หอมแก้มอัณณ์ฟอดใหญ่ทั้งซ้าย ขวา ราวกลัวหากหอมไม่เท่ากันเดี๋ยวอีกข้างจะน้อยใจ ก่อนจะทาบทับริมฝีปากลงไปบนกลีบปากที่แสนคิดถึง สอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปลิ้มรสความหอมหวานที่เป็นของเขาเพียงคนเดียว

สัมผัสยิ่งทวีความร้อนแรงมากขึ้นเมื่อเจ้าของแมวให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี มือเรียวโอบรอบลำคอแกร่ง เอียงหน้ารับสัมผัสนั้นด้วยความคิดถึง และเปลี่ยนความหอมหวานซึ่งกันและกัน

“งื้อ...” เพชรน้ำหนึ่งผละออกมาอย่างอ้อยอิ่ง หยาดน้ำใสที่เชื่อมปลายลิ้นของทั้งคู่ ค่อยๆ ขาดลง เขาแลบลิ้นออกมาเบาๆ ท่วงท่าเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ สลัดคราบเจ้าแมวขนฟูกลายเป็นเสือร้ายทันที

“อยากฟัดอัณณ์...แล้ว” ดวงตาคมวาบวับ แฝงแววปรารถนา เร้าร้อน จนคนอายุมากกว่าได้แต่หน้าร้อนผ่าว ถึงจะเห็นจนชิน...ก็ยังเขินอยู่ดี

 

ผ่านมาหลายปี...ก็เขินอยู่

 

เพชรน้ำหนึ่งยิ้มชอบใจกับอาการน่ารักของอีกฝ่าย ก่อนจะอุ้มอัณณ์พาดบ่าและพาเดินเข้าไปในตัวบ้าน

“เพชร!

“จะฟัดอัณณ์” เจ้าแมวมั่นหน้า และก้าวดุ่มๆ เมินสองสามีภรรยาที่นั่งดูทีวีกันอยู่

พระเพลิงเหลือบตามองมองแวบเดียว ก่อนจะเอ่ย “คืนนี้มีบอลชิงแชมป์ ลงมาด้วยล่ะ”

“งื้อ!” เพชรน้ำหนึ่งรับคำ ก่อนจะมุ่งหน้าเข้าห้องนอน วางร่างอัณณ์ลงบนเตียง และเจ้าแมวหน้ามึนก็อัพเลเวลเป็นเสือขย้ำเจ้าของทันที...

 

ที่จริงอัณณ์ก็ขัดขืนได้นะ แต่เขาเป็นทาสแมว...กี่ปีมานี้ก็ยังเป็นทาสแมวไม่เปลี่ยน

ดังนั้นจึงได้แต่ยอมให้แมวตัวโตวางอำนาจและกินได้เต็มที่...






เป็นตอนพิเศษสำหรับขอบคุณคนอ่านทุกคนค่ะ...เนื้อเรื่องตอนนี้อาจเกิดขึ้นในอนาคตอีกยาววววววว และอีกนานนนนนน ^_^

คนเขียนต้องไปลงพื้นที่ต่างจังหวัดเป็นอาทิตย์ อาจจะไม่มีโอกาสได้อัพนิยาย ว่างจังๆ อีกทีก็ 19 ตอนเย็นเลยทีเดียว ดังนั้นถือว่าตอนนี้เป็นของขวัญวันวาเลนไทน์ล่วงหน้าไปด้วยเลยค่ะ ^_^

ปัญหามลพิษ และอากาศแปรปรวนไม่หยุด เห็นข่าวว่าจะหนาวอีกแล้ว รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

สำหรับวันนี้ ราตรีสวัสดิ์ และฝันดีค่ะ ^_^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 776 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3038 Airzaa1810 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 13:07
    แมวมึนเอยยยยยย
    #3,038
    0
  2. #2977 Kim-kibom (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 10:29

    น่ารักมากจริงๆ

    #2,977
    0
  3. #2833 Miki_milky (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 20:44
    น่ารักจิงๆๆเลย
    #2,833
    0
  4. #2481 khunsom08 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 00:03
    ครอบครัวสุขสันต์
    #2,481
    0
  5. #2181 Mr.BlackPiG (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 17:02
    คำผิดตรงคำว่าแมวค่ะ แมวเฉาตาย
    งือออ ทำไมมันละมุนอย่างงี้ เหม็นความร้ากกกกก
    #2,181
    0
  6. #1549 liver2541 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 20:20

    หวานเหลือเกิ๊นนนนน!

    น้อพีพี ลูกชายพี่เพลิง...มาหาพี่มาจ๊ะ ไม่ได้จีบพ่อก็ขอลูกค่ะ 55555

    #1,549
    0
  7. #1482 SUNOBA (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 19:31
    มดกัดจนปวมหมดแล้วเนี่ย
    #1,482
    0
  8. #903 yoyo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 20:15
    มดขึ้นจอหมดแล้วเจ้าค่ะ
    #903
    0
  9. #717 พชรพล ประทุมรัตน์ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:33
    เหม็นฟามฮัก
    #717
    0
  10. #601 zoeyluck (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:19
    โง้ยยยยยย ละมุนอะไรเบอร์นี้
    #601
    0
  11. #598 Mint Sch (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:35
    โอ้ยยย หยุดยิ้มไม่ได้เลยค่ะ
    #598
    0
  12. #556 FahMairsa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:57
    เจ้าเสืออออออ
    #556
    0
  13. #555 หางสีเงิน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:19
    โอ้ยยยย เสือปลอมตัว!!
    #555
    0
  14. #553 Gedd111 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:21
    บรรยายน่ารักมากกกก ชอบอ่ะ เขินนน
    #553
    0
  15. #552 one outs (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:36
    แมวน่ารักกกกกก
    #552
    0
  16. #551 xxsunshinexx2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:19
    อยากไปเป็นทาสแมวบ้างจัง งื้อออ ดีต่อใจ❤
    #551
    0
  17. #549 Rujie Taew (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:22
    ฟินมากกกกกกก
    #549
    0
  18. #548 Vampire Dragon (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:52
    ทำข้อสอบชีวะแล้วคิดถึงเรื่องนี้ตลอดเลย
    #548
    0
  19. #547 noowiwie (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:43
    กรี๊ดดดด น่ารักมากกกกกกกกก ><
    #547
    0
  20. #545 SuSaya (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:58
    น่ารักอ่ะ อยากเลี้ยงแมว
    #545
    0
  21. #544 rannydewppO5 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:13
    ฟินจนจะทะลุชั้นบรรยากาศได้แล้วค่ะไรท์ขาาาา อะไรจะน่ารักขนาดนี้ หวานจนมดไต่แล้ววววว แมวน่ารัก
    #544
    0
  22. #542 จีจี้ซัง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:30
    ฟินแตกตัว เฮ้ย!! ตัวแตก มากกกกกกก
    #542
    0
  23. #541 DaDa Suttida (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:27
    รอออออออ
    #541
    0
  24. #540 nightmask (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:02
    ตัวจะระเบิดไปเลยจ้า
    #540
    0
  25. #539 Helen Luciano Raphael (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:37
    ฟินมากๆเลยค่ะ
    #539
    0