OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 22 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 961 ครั้ง
    13 พ.ค. 61


แมวประท้วงหาเจ้าของ...แมวถูกทิ้ง

Cr. TW. ของคุณ @sharecats



:: เพชร ::

 

ตอนนี้ผมกำลังตกที่นั่งลำบาก...มาก

สถานการณ์เข้าขั้นเลวร้ายจนอยากส่งสัญญาณ SOS ขอความช่วยเหลือจากคนรอบข้าง...แต่ไม่มีใครเข้าเข้าผมเลยสักคนเดียว!

พ่อ...แม่ พี่ชาย พี่สะใภ้ หลานชาย เพื่อน

ทุกคนดูมีความสุขจนไม่น่าคบหา!

 

อัณณ์เป็นเจ้าของที่น่ากลัวและไม่น่าทำให้โกรธที่สุดในโลกเลย!

 

“ทำหน้าบึ้งแบบนั้นทำไมครับ?” เสียงคนใจดีถาม ใบหน้าที่มีรอยยิ้มก็ยังคงยิ้มอย่างอ่อนโยน วันนี้ ENVI มีเฉลยสายรหัสผมไปยืนคอยอัณณ์หน้าบ้านแล้วอ้อนขออัณณ์มานั่งด้วยดูด้วย

 

ก็ผมเป็นพี่เขยของ ENVI นี่นา

อัณณ์งอนผม...ผมรู้ ผมเป็นแมวความรู้สึกเร็ว เรื่องคนอื่นช่างเถอะ แต่เรื่องของอัณณ์ผมรู้ดี คนอื่นโกรธก็หลบหน้า ไม่คุย คือรู้ว่าโกรธรู้ว่างอน แต่อัณณ์ของผมไม่ใช่แบบนั้นเลย...

อัณณ์ยังคงยิ้มให้ผมเหมือนปกติ ผมอ้อนก็ตามใจ เอาสตรอเบอรี่มาฝาก ทำอาหารให้ทาน...

 

แต่...

อัณณ์ไม่ยอมลูบหัวผม

อัณณ์โหดร้าย...

 

รู้ว่าผมชอบสัมผัสของเขา ชอบให้อัณณ์ลูบหัว แต่นี่เป็นบทลงโทษของผมที่ทำให้อัณณ์ต้องจัดการปัญหาน้องผึ้งคนเดียว ตอนนี้น้องผึ้งก็เป็นแฟนคลับผมกับอัณณ์ไปแล้ว ที่สำคัญยังชื่นชมบูชาพี่อัณณ์ของเธอจนไอ้ชากับช้างมันล้อผมเรื่องนี้ไม่เลิก

 

พวกเพื่อนชั่วร้าย!

 

“อัณณ์...” ผมเรียกเสียงอ้อน ปกติก็เสียงอ้อนอยู่แล้ว...แต่วันนี้ผมจะอัพเลเวล!

“ครับ?” ดวงตาเรียวของอัณณ์ทอประกายยิ้มๆ แต่ไม่ยอมสัมผัสตัวผมเหมือนทุกที

 

คนใจดี ใจเย็น นี่ไม่น่าทำให้โกรธจริงๆ เลย

คราวหลังจะไม่ทำแล้ว!

ผมเป็นแมวที่หลาบจำ ครั้งเดียวเกินพอ!

 

“เอาล่ะค่ะ น้องๆ ปีหนึ่งมากันครบแล้วนะคะ ของขวัญทุกคนเก็บเอาไว้ให้ดีกันนะคะ เดี๋ยวหายแล้วจะร้องไห้กันแย่เลย” น้องๆ พากันหัวเราะกับคำกล่าวเป็นกันเองของเฮดชั้นปีสอง ENVI เบาเรื่องกฎระเบียบกว่าคณะผมเยอะ น้องๆ ก็ผ่อนคลายกว่าด้วย

“ถ้าอย่างนั้นเรามาเริ่มเฉลยสายรหัสกันได้ดีกว่าค่ะ...ให้น้องแนะนำตัว ชื่อสาย แล้วพี่คนที่คิดว่าตัวเองเป็นสายพร้อมเดินเข้าไปหาได้เลยนะคะ ปีสองล้อมน้องค่ะ!” น้องๆ ในเสื้อสีชมพูที่เป็นสีประจำสาขาต่างห้อมล้อมปีหนึ่ง บรรยากาศรื่นเริง เมื่อน้องคนแรกขานชื่อและเดินเข้าไปหาสาย แต่พี่ในสายดันแกล้งให้น้องเต้นเพลงตลกๆ แต่ก็ยังยอมรับเข้าสาย

“เบากว่าของผม...”

“พี่ก็ว่าแบบนั้น นาวีเข้มและตลกกว่าสาขาพี่เยอะ” อัณณ์หันมายิ้ม ผมจึงเอนหัวพิงไหล่อัณณ์ทันที ไม่สนใจสายตาคนอื่นๆ ที่มองมาด้วย

“จะถึงคราวแมนยูแล้วค่ะพี่อัณณ์” ยายตัวเล็กที่นั่งข้างๆ อัณณ์ฉีกยิ้มกว้าง กดมองกล้องในมือตัวเองไปด้วย ดีนะวันนี้ปายไม่หนีบจอมมารพี่เพลิงมาด้วย ไม่อย่างนั้นผมคงถูกรอยยิ้มและดวงตาพี่เพลิงทำเอาประสาทเสียจนอยากตีกับอลาสกันตัวร้ายขึ้นมาสักที

 

คนอะไรร้ายกาจ...ชอบแกล้ง

นิสัยไม่ดี!

 

“แกล้งน้องไปเยอะแล้ว ยังไม่พออีกเหรอครับ?” อัณณ์ถามปาย

“พอแล้วค่า! ปายเป็นพี่ที่ดี ไม่รังแกน้องไปมากกว่านี้แล้ว แม้ปายจะโดนมาเยอะก็เถอะ!” ปายหัวเราะ

“อัณณ์ทำ?”

“ใช่เลยค่ะพี่เขย! พี่อัณณ์น่ะนะให้ปายนั่งพับเพียบไทยแลนด์กลางตึกเรียนรวม คือตอนนั้นเพิ่งเลิกเรียน เด็กเยอะมาก อับอายมาก ไหนจะไปจีบถังขยะให้คนอื่นๆ ได้ยิน ยืนสังเคราะห์แสงร้องเพลงคณะอีก โหดร้ายมากเลยค่ะ!

“อัณณ์โหด”

“ไม่เท่าเพชรหรอกครับ วีรกรรมเราเยอะ น้องชา น้องช้าง และน้องนาวีปีสามเล่าให้พี่ฟังเยอะเลย”

 

พวกเพื่อนทรยศ!

 

ผมแบะปาก “ผมเด็กดี...พวกนั้นใส่ร้าย”

อัณณ์ส่ายหน้าจ้องผมอย่างขำๆ ปกติมือเรียวนั้นต้องลูบหัวหรือไม่ก็ดึงแก้มผมแล้ว แต่ตอนนี้...อัณณ์ไม่ทำ

 

งือ...น้อยใจแล้วนะ

แมวที่เจ้าของไม่สนใจยังไม่หนักเท่าแมวที่เจ้าของไม่ลูบหัวเลย!

 

สักพักน้องตัวขาวหน้าตาน่ารักชื่อแมนยูก็เดินเข้ามา ผมไม่ได้รู้จักน้องคนนี้ไปมากกว่าที่เป็นแฟนไนท์หรอก แล้วดูอัณณ์สิ! ไม่ลูบหัวผมแต่ลูบหัวน้องตัวขาวนี่!

ฮึ่ม!

“เอ่อ...พี่เพชร สวัสดี...สวัสดีครับ” ตัวขาวๆ ยกมือไหว้ผม แต่ผมกำลังขึงตาใส่ดุๆ จนน้องตัวสั่น...เอาเข้าไป แค่ขึงตาเอง ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ใส่ด้วย ไม่สงสารหรอก...ใครให้อัณณ์ไม่ลูบหัวผมแต่ลูบหัวน้องเขาล่ะ

 

ผมพาลก็ได้!

 

“เพชร...” อัณณ์หันมาดุ ผมแบะปาก รับไหว้น้องตัวขาวแล้วก็ไม่สนใจอีก ได้ยินปายหัวเราะขำๆ

“เอ่อ...ผม...ผมทำอะไรผิดเหรอครับพี่ปาย พี่อัณณ์ หรือว่า...หรือพี่เพชรไม่ชอบหน้าผม?”

“เปล่าจ้า! พี่เขยของพวกเราแค่พาลทุกคนจ้ะ ยูอย่าคิดมาก เดี๋ยวไปรวมกับเพื่อนๆ แล้วมาเจอพวกพี่หน้าบันไดตึกนะ ตามพี่ฟราวมาได้เลยจ้ะ” น้องตัวขาวยิ้มแหย พอผมมองก็รีบวิ่งไปทันทีเลย...ขี้กลัวจริงๆ

“ง่วงแล้วหรือครับ? พรุ่งนี้เพชรเรียนเช้าไม่เห็นต้องมากับพี่เลย...” อัณณ์หันมาถาม

“ไม่เอา...มาเฝ้าอัณณ์ เฝ้าเจ้าของ” ผมบอก เอาน้ำเสียงแมวมาใช้ ถึงจะไม่สมวัยไปสักนิด...แต่อย่าได้สนใจ

“แมวที่นิสัยไม่ดีต้องถูกสั่งสอนบ้างนะครับ...ถึงพี่จะเป็นทาสแมว แต่ถ้าไม่ดุ แมวจะครองโลก”

“ผมไม่ครองโลก...” อยากครอบครองอัณณ์มากกว่า ขังไว้ให้ผมเห็นคนเดียว อยู่กับผมทั้งวัน

“พี่เพทายบอกพี่ว่าเพชรเจ้าเล่ห์ เป็นเสือร้าย”

 

พี่ชายนิสัยไม่ดี!

 

“พี่ทายใส่ร้าย ผมเด็กดีของอัณณ์” ผมเอนหัวซบไหล่อัณณ์คลอเคลียแถวซอกคอที่มีกลิ่นหอมที่ผมชอบที่สุด

“คุณพ่อคุณแม่เพชรก็บอกพี่แบบนั้นนะครับ”

 

ทุกคนดูมีความสุขที่ผมถูกอัณณ์งอน!

 

“คุณพ่อคุณแม่ก็ใส่ร้ายผม...”

“เฮ้อ...ตรงนี้มดไต่จริงๆ เลย...” ปายบ่นด้วยเสียงขำๆ ได้ยินเสียงกดชัตเตอร์จากกล้องถ่ายรูปตัวโปรดของปายด้วย

ผมเงยหน้าขึ้นเบ้ปากใส่เธอ “ปายอิจฉา?”

“เปล่าค่า! พี่เพลิงอยากได้รูปเพชรอ้อน บอกว่าจะเอาส่ง IUCN* ให้มาจับตัวแมวสายพันธุ์ใหม่”

อัณณ์หัวเราะ ส่ายหน้าเบาๆ ส่วนผมหน้าหงิกทันทีเลย ผมไม่ใช่ของแปลกสักหน่อย...ถึงจะเป็นแมวก็เป็นแมวของอัณณ์คนเดียว

“เฉลยสายกันครบแล้ว! ให้น้องๆ กลับมานั่งรวม เดี๋ยวพี่จะปล่อยไปพูดคุยกันตามแต่ละสาย...ปีสองล้อมน้องเหมือนเดิมเลยค่ะ”

เด็กๆ ทำงานกันอย่างแข็งขัน แป๊บเดียวก็เป็นระเบียบ ผมกอดก็ยังไม่เลิกอ้อนอัณณ์เหมือนเดิม

พรึ่บ!

ไฟที่ให้ความสว่างอยู่รอบบริเวณดับลงทันที แสงเทียนเล็กๆ ค่อยๆ สว่างขึ้น...จากมือของน้องปีสองที่ยืนเป็นวงกลมพร้อมเสียงร้องเพลิงนุ่มนวลพร้อมเพรียง...ที่แค่ฟังผมก็จุดรอยยิ้มขึ้นมา แค่ฟังก็นึกถึงตอนตัวเองอยู่ปีหนึ่ง...เคยยืน...ณ. จุดนั้น...

 

เจ้านกน้อยล่องลอยโผบิน จากแผ่นดินทะเลสีคราม ความเหงาเอยมาคอยเหยียบย่ำ...ให้ทรมาน

ฝ่าลมแรงด้วยแรงท้าทาย สู่จุดหมายที่ไกลลิบตา             เพียงพบเธอ...ทุกวันเห็นหน้า อิ่มเอิบดวงมาลย์

 

ผมได้ยินเสียงอัณณ์ร้องเพลงคลอไปกับคนอื่นๆ ใบหน้าที่เห็นในระยะใกล้เต็มไปด้วยความสุข ความอ่อนโยน และความภาคภูมิใจ

 

ดูมีเสน่ห์มาก...

จน...

 

ดอกไม้...แย้มกลีบ บานแล้วในใจฉัน       จงหอมชั่วนิรันดร์ มิโรยร่วงผ่านจากใจเราผอง

 

“อัณณ์...” ผมเรียกเบาๆ ทำให้ใบหน้าของอัณณ์หันกลับมามอง รอยยิ้มบางๆ และดวงตาที่ทอประกายนั้น...

จุ๊บ!

“เพชร!” อัณณ์ทำตาโต แม้จะมืดแต่ผมก็รู้ว่าอัณณ์กำลัง...แก้มแดง

“ก็อัณณ์ไม่ยอมสัมผัสผม...” ผมจ้องตาอัณณ์ไม่หลบ คนใจดีนิ่งไปเหมือนทำอะไรไม่ถูก ท่าทางน่ารักเสียจนผมต้องยิ้มตาม

ฟอด!

“เจ้าแมว!” อัณณ์กุมแก้มตัวเองแล้วขึงตาดุๆ ใส่ผม...แต่น่ามองมากกว่าน่ากลัวนี่สิ ผมจับมืออัณณ์มาแนบแก้มตัวเอง ก่อนวางบนหัวผม

 

จะมอบความรักด้วยใจภักดี มอบชีวีให้เธอคุ้มครอง ความหวังดีจงมาปกป้อง...ทั้งตื่นและฝัน**

 

“อัณณ์ไม่สัมผัสผม...ผมสัมผัสอัณณ์เองก็ได้”


....................50%.......................



“ตามมาง้อถึงบ้านนี่ต้องเรียกว่ามีสปิริต...หรือง่อยกันแน่นะแมว” พี่เพลิงเอ่ยทักขึ้นเมื่อผมเสนอหน้ามาเป็นแขกของบ้านอย่าไม่สนใจ พอเฉลยสายรหัสเสร็จก็ตามติดอัณณ์ทันทีเลย...

 

ไม่ได้หรอก ต้องรีบง้อ

ผมไม่อยากเป็นแมวถูกทิ้ง!

 

“พี่เพลิงกวน” ผมเบ้ปากมองร่างสูงๆ ที่อยู่ในชุดผ้ากันเปื้อน “ทำอาหาร?”

“จมูกดีจริงๆ เข้าบ้านมาก่อน อัณณ์ไปอาบน้ำให้เรียบร้อยเดี๋ยวลงมาทานข้าวกัน”

“ครับ...นานๆ ทีพี่ชายจะลงครัว อัณณ์ล้างท้องรอไว้แล้ว เพชรอยู่กับพี่เพลิงไปก่อนนะครับ” อัณณ์ยิ้ม ก่อนจะหันมามองผมแล้วชะงักนิดหนึ่ง “อย่าตีกันนะครับ”

“พี่ไม่รังแกแมวหงอยหรอกน่า” พี่เพลิงโบกมือไล่ ส่วนผมก็พยักหน้าหงึกหงักรับปากทุกอย่าง...ตอนนี้ผมจะไม่หาเรื่องอะไรให้อัณณ์ไม่พอใจ...เด็ดขาด

พอพ้นร่างอัณณ์พี่เพลิงก็มองผมกึ่งยิ้มกึ่งบึ้ง “ไปช่วยพี่ยกอาหารไป เก็บไอ้ท่าทางแมวงอยของเพชรไปด้วย กับพี่น่ะใช้ไม่ได้ผลหรอก ขัดหูขัดตามากกว่า”

ผมเอียงหน้า ไม่สนใจคำพูดแขวะของจอมมาร “เมื่อกี้เห็นคนรอบๆ” รอบบ้านพี่เพลิงยังมีคนเฝ้าดูอยู่ห่างๆ แต่เหมือนจะดีขึ้นกว่าครั้งก่อน...ไม่ง่อยทำอะไรผลีผลามแล้ว

“อืม...เดี๋ยวพรุ่งนี้ คุณแม่พี่ก็มาถึงที่นี่พอดี พวกนั้นต้องเฝ้าดูเอาไว้สิ” นี่ก็ตอบอย่างไม่ทุกข์ร้อน

“มีเรื่องอะไรเหรอครับ?”

“ให้อัณณ์บอกเองดีกว่า เรื่องนี้เกี่ยวกับอัณณ์เต็มประตูเลย พี่บอกได้สั้นๆ แค่เรื่องที่ดินนั่นล่ะ”

“อือ”

“ยกสองจานนี้ออกไปก่อน ใส่ถุงมือกันร้อนด้วย อัณณ์บอกว่าเพชรเป็นแมวไฮโซ”

“เปล่าสักหน่อย...” ผมยิ้ม นั่นน่ะ...แค่อยากอ้อนให้อัณณ์ดูแลและใส่ใจต่างหาก ไม่ได้เกี่ยวกับไฮโซหรืออะไรเลย เรียนคณะที่ต้องฝึก คลุกดิน คลุกฝุ่น ลุนน้ำ ลุยโคลน เรื่องเล็กน้อยแบบนี้น่ะไม่ได้กระทบอะไรเลย

“เห็นเพชรแล้วพี่ล่ะอยากตีจริงๆ หมั่นไส้”

“ผมฟ้องอัณณ์” อัณณ์รู้ว่าพี่ชายตัวเองร้ายกาจ และรู้ว่าผมก็ไม่ใช่ย่อย แต่ผมอ้อนชนะพี่เพลิงแน่ๆ “จะฟ้องปายด้วย”

พี่เพลิงหัวเราะ “แมวขี้ฟ้องเอ๊ย!” ดวงตาคมพลันหรี่ลงก่อนเหยียดยิ้มนิดๆ ที่มุมปาก ปรายตาไปมองข้างนอก “ถึงจะดูอยู่ห่างๆ...และห่างค่อนข้างมาก แต่ช่วยไม่ได้พี่เป็นพวกความรู้สึกไว เพชรเองก็คงเหมือนกัน?”

“อื้อ!” ผมพยักหน้า...ทั้งฝึกจากพาณิชยนาวี หรืองานของที่บ้านผมก็มีประสาทสัมผัสที่ค่อนข้างเร็วอยู่แล้ว

“ถูกมองเงียบๆ มาครึ่งวันก็หงุดหงิดเหมือนกัน” จอมมารหักนิ้วตัวเองเสียงดัก ก่อนตะโกน “อัณณ์! พี่กับแมวจะไปทิ้งขยะหน้าปากซอย ไม่เกินยี่สิบนาทีจะกลับมานะ”

“ครับ”

ได้ยินเสียงอัณณ์ตอบกลับมา พี่เพลิงยักคิ้ว ยิ้มบางให้ผม “ไประบายอารมณ์กันดีกว่าแมว ไหนๆ ก็มีกระสอบทรายมาให้ใช้งานถึงที่สักที ได้ยืนเส้นยืดสายสักหน่อยก็ไม่เลว...เนอะ”

ผมเหยียดยิ้มขึ้นมาบ้างเหมือนกัน เข้าใจที่พี่เพลิงบอกแจ่มแจ้งเลย ดีเหมือนกัน...ช่วงนี้ก็หงุดหงิดมาก เพราะทุกคนพากันมีความสุขที่ผมถูกอัณณ์งอน ทั้งเพื่อน ทั้งครอบครัว ดังนั้นไประบายออกก็ไม่เลวทีเดียว

 

พาลก็ได้...ผมยอมรับ

 

 

 

“ไปทิ้งขยะกันนานจริงๆ เลยนะครับทั้งสองคนน่ะ” อัณณ์ยืนกอดอกอยู่หน้าประตูบ้านเมื่อผมกับพี่เพลิงกลับมาถึง ท่าทางของพวกเรานั้นสบายเหมือนเพิ่งไปวิ่งมากกว่า อีกอย่าง...พี่เพลิงน่ะสมแล้วที่ได้ชื่อว่าจอมมาร ศิลปะป้องกันตัวต่างๆ ล้วนใช้ได้คล่องแคล่ว ท่าทางก็ปราดเปรียวว่องไว ทำเอาคนบ้านผมที่เฝ้าระวังอึ้งกันไปหมดเลย

“อัณณ์...” ผมยิ้มอ้อนทันที เรียกชื่อและถลาจะเข้าไปหา แต่ก็หยุดชะงักไว้ก่อน...ตอนนี้ผมเป็นแมวตัวเหม็น ไม่ควรใกล้อัณณ์

“เหงื่อเต็มไปหมดแล้ว...ไปอาบน้ำเลยนะครับ ทั้งคู่เลย” มือเรียวนั้นเอื้อมมาแตะแก้มผมเบาๆ...สัมผัสอ่อนโยนที่แสนคิดถึงทำเอาอดเบิกตาโตไม่ได้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะท่าทางของผมหรือเปล่าที่ทำให้ดวงตาเรียวนั้นพราวไปด้วยความเอ็นดู...และมีความหวานผ่านดวงตา

 

ที่ผมรู้สึกดี...

 

“ดีใจจัง...” ผมจับมืออัณณ์เอาไว้ “อัณณ์สัมผัสผมแล้ว”

อัณณ์ยิ้ม เปลี่ยนมายืดแก้มผม แม้จะเจ็บไปนิดแต่ยอมให้อัณณ์รังแกผมได้ตามสบายเลย “แกล้งเพชรไปคนที่ใจอ่อนก็คือพี่เอง เห็นเราเป็นแมวหงอยแล้วพี่ก็รู้สึกผิดเหมือนกัน”

ผมยิ้ม “ไม่ใช่หรอก...อัณณ์แค่ไม่อยากเขินแล้วเท่านั้นเอง โอย...” พอผมเอ่ยเรื่องที่แอบจุ๊บกันหอมแก้มอัณณ์ตอนเฉลยสายก็ถูกหยิกแก้มแรงๆ เท่านั้นไม่พอหัวยังถูกพี่เพลิงยีจนยุ่งอีก

“หมั่นไส้จริงๆ ไปอาบน้ำห้องอัณณ์ไป เดี๋ยวมากินข้าวกัน เลิกอ้อนเจ้าของได้แล้ว”

“พี่เพลิงอิจฉา?” ผมยืดไหล่ยิ้มอวดทันที ปายไม่ได้อยู่ที่นี่...ผมจะอ้อนอัณณ์โชว์ให้อลาสกันตัวร้ายตาร้อน

“ขี้อวด” พี่เพลิงบ่นคว้าคอผมให้เดินไปอาบน้ำโดยมีอัณณ์ส่งเสียงหัวเราะตามมา

แล้วอาหารมื้อนั้น...ก็เป็นมื้อที่พี่เศษและอบอุ่นไม่แพ้ทานกับที่บ้านเลย...

เพราะมีคนสำคัญทานด้วย มีเรื่องราวของกันและกันเป็นเครื่องเคียง

 

 

“มานอนได้แล้วครับ...เห็นพรุ่งนี้บอกพี่ว่ามีเรียนเช้า”

“อื้อ...” ผมนั่งมองต้นกระบอกเพชรจำนวนไม่น้อยที่เรียงรายอยู่ริมหน้าต่าง มีหลากสี บางต้นก็ออกดอกสวยงาม แสดงว่าคนเลี้ยงต้องใส่ใจดูแลมากแน่ๆ

 

เขาว่า...คนที่ปลูกต้นไม้เก่ง ดูแลต้นไม้เก่งจะเป็นคนที่อ่อนโยน...จริงๆ ด้วย

 

ห้องของอัณณ์นั้นไม่ได้ใหญ่เหมือนห้องผม แต่สบายตา มีหนังสือเป็นตู้ๆ ส่วนมากเป็นการ์ตูนและหนังสือประวัติศาสตร์ ผนังมีภาพสถานที่ท่องเที่ยวและโปสการ์ดต่างๆ ตกแต่ง ริมหน้าต่างวางต้นไม้เล็กๆ น่ารัก กลิ่นอายสดชื่น...เหมือนเจ้าของห้อง

“อัณณ์เก่งจัง” ผมเอ่ยชม เอาหัวไปหนุนตักอัณณ์ ปล่อยขาให้ห้อยลง ทำให้ดวงตาเรียวหันมามอง พอแหงนมองแบบนี้...ตาของอัณณ์สวยมาก

 

เหมือนเอาดวงดาวมาใส่ไว้เลย...

ชอบที่ดวงตาคู่นี้จ้องมองผม...และจะชอบยิ่งกว่าหากมองแค่ผมคนเดียว

 

“พี่เก่งตรงไหนครับ?” มือเรียวลูบหัวผม จนอดไมได้ที่จะพริ้มตาให้อัณณ์ทำตามใจ ก็ผมเป็นแมวของอัณณ์นี่นาจะเกาคาง ลูบหัว ได้ทั้งหมดนั่นล่ะ

 

แค่อัณณ์ชอบก็พอ!

 

“เก่งที่ทำให้ผมเป็นขนาดนี้...” อัณณ์หัวเราะ ดีดจมูกผมเบาๆ

“เพราะเพชรยอมให้พี่มากกว่า อืม...เหมือนที่พี่ยอมให้เรา”

ผมจับมืออัณณ์มากุมไว้ ก่อนจะเลื่อนให้มือนั้นมาแตะลงตำแหน่งหน้าอกด้านซ้าย...ตำแหน่งที่มีก้อนเนื้อสีแดงๆ ที่กำลังเต้นรัว

 

หัวใจ...

 

“หัวใจเพชรเต้นเร็วจัง...ตื่นเต้นอะไรครับ หืม?”

“กลัวถูกเจ้าของทิ้ง” ผมรีบบอก อัณณ์เลยหัวเราะขำ จนได้แต่บุ้ยปากใส่ “ก็จริงนี่นา อัณณ์ไม่ยอมสัมผัสผม...ใจร้าย”

“ก็แมวนิสัยไม่ดี โยนให้พี่จัดการเองทำไมครับ ทั้งๆ ที่เราก็ทำได้”

ผมทำหน้าหงอย มีความผิดติดตัวนี่นา...

“ดูสิ...ทำหน้าแบบนี้ขี้โกงอีกแล้ว” อัณณ์ใช้อีกมือจิ้มแก้มผม “ที่จริง...ตอนนั้นพี่ก็อยากบอกนะว่าเพชรเป็นแมวของพี่...แต่เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน เรายอมให้อีกฝ่ายเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัว มีอิทธิพลกับตัวเอง พี่เคยคิดว่าเป็นแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว”

“อือ...เพราะผมก็รู้”

“แมวฉลาด ไว้จะส่งสตรอเบอรี่ของโปรดไปให้นะครับ”

“งื้อ! ชอบ...ชอบกินของอัณณ์” ใครปลูกก็ไม่อร่อยเท่าอัณณ์ พี่เพทายแขวะผมทุกทีล่ะ

“แต่พอปายบอกว่ามีคนจีบเรา...พี่ก็หงุดหงิด แถมเพชรยังให้พี่จัดการทั้งๆ ที่พี่ไม่ได้มีสิทธิอะไรเลย พี่ยิ่งหงุดหงิด...พี่นี่...นิสัยไม่ดีจริงๆ ด้วยนะครับ”

“ผมก็นิสัยไม่ดี...อยากให้อัณณ์หึง อยากให้อัณณ์หวง แต่ไม่ชัดเจนเอง”

“แมวขนฟูอย่างเราก็สมควรถูกทำโทษแล้วนี่ครับ” อัณณ์ยิ้ม หรี่ตาลงนิด จนผมต้องรีบส่งยิ้มอ้อนเอาใจ

 

ไม่ได้หรอก...ไม่ทำให้อัณณ์งอนแล้ว!

 

“ตั้งแต่เข้าไปทักอัณณ์วันนั้น...ผมก็รู้แล้วว่า...อัณณ์คือคนที่ผมตามหา” ผมเกลี่ยมืออัณณ์เล่น “เป็นคนเดียวที่ผมอยากให้มาอยู่เคียงข้าง...อัณณ์ใจดีกับทุกคน แต่ผมรู้...ผมพิเศษกว่าใคร”

“หลงตัวเองอีกแล้ว...” อัณณ์บอกแต่แก้มขึ้นสีแดง มือที่ผมจับอยู่ก็ร้อนด้วย

“อัณณ์ก็เขินอีกแล้ว...”

“เพชรนี่!

“หึๆ” ผมหัวเราะ ยอมให้อัณณ์หยิกแก้ม ก่อนจะผุดลุกขึ้นได้ยินเสียงอัณณ์บอกให้ระวังตกเตียง ผมหันหน้าเข้าหาอัณณ์ จับไหล่อัณณ์ไว้ มองดวงตาคู่สวยที่สะท้อนเพียงภาพของผมคนเดียว...

ก่อนจะค่อยๆ ปล่อยไหล่และเอื้อมมือมารวบมืออัณณ์ทั้งสองข้างมากอบกุม สอดปลายนิ้วประสานกันแนบแน่น

“อัณณ์...”

“ครับ”

ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ มันตื่นเต้นยิ่งกว่าเวลาไหนๆ ยิ่งในห้องมีกันแค่สองคน ตรงหน้าผมมีแค่อัณณ์ และได้ยินเสียงหัวใจของเราสองคนที่เต้นระรัว...

 

เต้น...เป็นจังหวะเดียวกัน

 

“คบกันผมนะครับ...เป็นแฟนกับผม...นะครับ”

อัณณ์อึ้งไปหลายนาที ท่าทางอ้าปากค้างเหมือนคนเอ๋ออย่างที่ไม่เคยเห็นจากคนใจเย็นที่มักควบคุมสติตัวเองได้ดี แถมแก้มยังแดดจัดราวคนเป็นไข้ ทำเอาผมต้องยิ้มอย่างเอ็นดู

 

น่ารักจัง...อืม...น่าฟัดด้วย

 

“นะครับ...”

เห็นสติยังไม่เข้าร่างอัณณ์ผมเลยโน้มใบหน้าไปประทับริมฝีปากลงบนปากที่ผมเคยสัมผัส...กดจูบช้าๆ อ้อยอิ่ง ก่อนจะเม้มกลีบปากอัณณ์เบาๆ ฉวยจังหวะที่อัณณ์เผลอสอดปลายลิ้นเข้าไปชิมความหอมหวานภายใน

 

จูบครั้งนี้แนบแน่นและหวานล้ำยิ่งกว่าจูบไหนๆ

สัมผัสแรกที่สอดผสาน และสื่อว่าเราทั้งคู่...ใจตรงกัน

 

ผมผละออกมาจากริมฝีปากของอัณณ์ ได้แต่แลบลิ้นเบาๆ อย่างเสียดาย...ก็เคยได้ยินมานะว่าจูบจะหวาน...แต่ไม่นึกว่าพอสัมผัสจริงๆ...จะหวานขนาดนี้

“เจ้า...แมว” อัณณ์ขึงตามองผม ไม่น่ากลัวหรอก...คนดุที่แก้มแดงน่ะ น่าฟัดมากกว่า

“นะครับ...” ผมย้ำอีกครั้งถึงคำขอเมื่อครู่ อัณณ์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ กำลังจะเอ่ยปากผมเลยยิ้มบางๆ ก่อนจะฉกจูบอัณณ์ไปอีกครั้ง...

“งื้อ...เพชร!

“ก็อัณณ์ไม่ยอมตกลงนี่นา...อัณณ์ไม่ตกลงผมจะจูบจนปากอัณณ์ช้ำ และยอมตกลง” เป็นแมวต้องมีเขี้ยวเล็บบ้างอะไรบ้าง...ยิ่งเห็นคนที่ชอบอยู่ใกล้ตัวแบบนี้ก็ต้องเอามาใช้

 

ผมเป็นแมวที่ดี...ไม่ทำอะไรมากกว่านี้หรอก...จริงๆ นะ

 

“เราให้พี่พูดสักคำหรือยังครับ” อัณณ์หรี่ตา

ผมเอียงหน้า ยิ้มอ้อนอีกครั้ง “นะครับ...เป็นแฟนกับผม”

“เฮ้อ...ถ้าจูบอีกพี่จะส่งเสียงเรียกพี่เพลิง และจะช่วยพี่เพลิงรังแกเราด้วย” อัณณ์เอ่ยเสียงเรียบ ดวงตาเรียววาววับว่าเอาจริง ทำให้ผมที่กำลังโน้มใบหน้าเข้าหาชะงักทันที

 

งื้อ! ไม่อยากต่อกรกับพี่เพลิงนี่นา! แถมอัณณ์ไม่เข้าข้างอีก

 

“ก็ได้...” ผมเอ่ยเสียงหงอย ช้อนตาขึ้นมอง จนอัณณ์ส่ายหน้า ลูบหัวผมเบาๆ

“หากคบกันแล้วพี่มีสิทธิในตัวเรานะครับ...รู้หรือเปล่าว่าพี่ไม่ใจดีอย่างที่เห็นแบบนี้”

“อะไรที่เป็นอัณณ์ผมโอเคทุกอย่าง” ผมบอกอย่างเอาใจ อัณณ์เลยหมั่นไส้หยิกแก้มผมอีกแล้ว

“เพชรนี่เสือจริงๆ เลย ร้ายกาจจนพี่ยังยอมเรา...ใครให้พี่เป็นทาสแมวกัน”

“เป็นของผมได้คนเดียว...ผมก็เป็นทาสเจ้าของ”

อัณณ์หลุดยิ้มน่ามอง รอยยิ้มที่ทำให้ผมยิ้มตามไปด้วย รู้สึกอบอุ่นหัวใจจนอยากยืดเวลาแบบนี้ออกไปนานๆ

“ถ้าอย่างนั้น...” ผมเอียงหน้าถามอีกครั้ง คนใจดีไม่ตอบ แต่กลับลุกขึ้นไปปิดไฟ แล้วเดินมานอนบนเตียง จากนั้นก็ดึงผมให้นอนลงเหมือนกัน

“อัณณ์อ่ะ!” ผมส่งเสียงประท้วง ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ กับผ้าห่มที่สะบัดคลุมเราสองคน...กำลังจะประท้วง แต่สัมผัสได้ถึงแขนที่วางพาดเอว กับกลิ่นหอมที่ผมชอบเพราะศีรษะของอัณณ์เคลื่อนมาวางบนอกผม

 

นี่มัน...

 

“อืม...เพชรตัวใหญ่กว่าพี่ กล้ามเนื้อก็แข็งแรงกว่า แสดงว่าเราฝึกมาตั้งแต่เด็กแล้วสินะครับ” อัณณ์ปีนขึ้นมาทับบนตัวผม ใช้แขนชันตัวเองไว้ ใบหน้าของเราสองคนอยู่ใกล้กันมาก...มากจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน

 

ผมหน้าร้อนผ่าว และหัวใจก็เต้นเร็วสุดๆ...นี่ผม...กำลังเขิน

 

“กล้าเนื้อหน้าท้องแบบนี้ต้องฝึกนานจริงๆ...แต่...สวยมาก” มืออีกข้างไล้หน้าท้องผมเบาๆ สัมผัสหวิวๆ ที่ปลุกสัญชาตญาณในตัว

 

อยากขย้ำเจ้าของ!

 

อัณณ์เหมือนสัมผัสได้ถึงความร้อนแรงจากตัวผม แสงไฟรางๆ ทำให้ผมเห็นว่าคนใจดีกำลังคลี่ยิ้ม...แต่เป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์...และกลั่นแกล้งยั่วเย้า

“ส่วนสำหรับคำตอบของพี่...” อัณณ์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ จากนั้น...ริมฝีปากนั้นก็ทาบทับกับริมฝีปากของผมอย่างนุ่มนวล ขบกัดเหมือนเป็นขนมหรือหมากฝรั่ง และผละออกไปช้า เสียงทุ้มนุ่มกระซิบเบาๆ ข้างหู “จะไม่ตกลงได้ยังไงกันล่ะครับ...แฟน”

 

อึก...

ผมโดนดาเมจของคำนี้ทำร้ายอย่างรุนแรง รู้สึกอยากจับอัณณ์มารวบโยนลงบนเตียง แล้วกักขังใต้ร่างฟัดให้หนำใจ!

 

“อืม...เป็นแฟนกันแล้วนะครับเจ้าแมว อย่าดื้อให้มากล่ะรู้ไหม...ส่วนวันนี้...” มือของอัณณ์หยุดมือผมที่กำลังจะโอบเอวเอาไว้ แรงที่ส่งมานั้นไม่น้อย จนผมขมวดคิ้วนิดๆ ร่างอัณณ์กลิ้งลงจากเตียง ก่อนจะรวบหมอนตัวเองขึ้นมาแล้วยิ้มให้ผม

“คืนนี้พี่จะไปนอนกับพี่เพลิง...เพราะแมวของพี่กำลังจะกลายร่างเป็นเสือแล้ว”

“งื้อ! อัณณ์อ่ะ!” ผมรีบลุกขึ้น จะคว้าข้อมืออัณณ์แต่เจ้าตัวก็เดินออกไปอย่างรวดเร็วแล้ว แถมยังโบกมือให้ผมอีก

“ฝันดีนะครับเพชร...ฝันดีครับแฟน”

ผมอ้าปาก ถูกอัณณ์เอาคืนเสียแล้ว! ความรู้สึกที่ถูกหยอกเย้า แกล้งปั่นป่วนให้สูงและทิ้งไปอย่างไม่รับผิดชอบ ให้ผมจมอยู่กับอารมณ์ที่อัณณ์ก่อไว้คนเดียว

 

แฟนของผมคนนี้...ไม่น่าไปทำให้อารมณ์ไม่ดีจริงๆ นะครับ

งื้อ!



ไหนใครบอกแมวร้ายกาจคะ? ไม่มี๊ไม่มี แมวออกจะเป็นแมว 5555...พี่อัณณ์เป็นเจ้าของที่เกิดมาเพื่อกำราบแมวแบบเพชรนี่ล่ะค่ะ รังแกพี่เขาก็โดนเอาคืน ไม่รู้จะเห็นใจหรือสมน้ำหน้าดี 55555

เห็นยอด Favorites เกิน 2000 แล้ว แสดงว่าต้องปั่นตอนพิเศษมาขอบคุณคนอ่านที่น่ารักทุกคน...เดี๋ยวจะส่งเจ้าแมวกับเจ้าของมาเสิร์ฟนะคะ หวานจนมดขึ้นจอแน่ๆ ^_^

ทุกคำแนะนำและคำติชม รวมถึงคำผิดต่างๆ คนเขียนพร้อมรับฟังและแก้ไขค่า แต่ยังไม่ได้ปรับเปลี่ยนตอนนี้แน่ๆ ตรวจทวนยังไม่มีเวลาเลย ฮือออ T_T

อากาศประเทศไทยโหดร้ายขึ้นทุกวัน ไหนจะฝุ่นละอองอีก รักษาสุขภาพด้วยนะคะ แล้วก็ขอบคุณสำหรับความห่วงใยที่มีให้กันค่าาา ^_^ ดีใจ ^_^ ดูแลตัวเองกันด้วยนะคะ

สำหรับวันนี้...ฝันดีและราตรีสวัสดิ์ค่ะ ^_^

10/02/2561


NOTE : *IUCN คือ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources หรือ World Conservative Union : IUCN) เป็นองค์การระหว่างประเทศที่จัดตั้งขึ้นด้วยเป้าหมายเพื่อการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ขึ้นบัญชีรายชื่อ IUCN

**เพลงรักน้อง


     เอามาส่งครึ่งหนึ่งก่อน ตอนนี้ค่อนข้างยาวเลยค่ะ แมวยังพาลไม่เต็มสตรีมเลย 5555 ส่วนอีกครึ่งที่เหลือเจอกันวันเสาร์ทีเดียวเลยนะคะ คนเขียนถูกอากาศทำร้ายอีกแล้ว T_T

     เรื่องคำผิดทักได้ตลอดค่ะ แต่คนเขียนอาจไม่ได้แก้เร็วๆ นี้นะคะ T_T ตรงไหนที่คนเขียนลืมๆ ชวนเตือนกันได้ค่ะ ขนาดอ่านทวนยังไม่ค่อยมีเวลาเลย

     ขอบคุณสำหรับความห่วงใย คอมเมนต์ กำลังใจ และคำติชมต่างๆ นะคะ เพราะทำให้คนเขียนมีกำลังใจและอมยิ้มมีความสุขได้ตลอดเวลาเลย ปลื้มมมมมมม

     ตอนนี้ประเทศไทยอากาศโหดร้าย กลางคืนหนาวมาก แต่กลางวันแดดเปรี้ยงเลย คนเป็นภูมิแพ้นี่ไม่ไหวจะเคลียร์ ทุกคนรักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ

     สำหรับวันนี้...ราตรีสวัสดิ์และฝันดีนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 961 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3037 Airzaa1810 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 23:42
    โดนคนเลี้ยงจัดการซะแมวหมดสภาพ
    #3,037
    0
  2. #2976 Kim-kibom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 23:04
    555 สงสารดีมั๊ยเนี่ย
    #2,976
    0
  3. #2941 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 02:11
    สมนังแมว5555555 เป็นแฟนกันแล้ววววว กรี๊ดดดดด
    #2,941
    0
  4. #2938 ilove_________ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 00:00

    คนเลี้ยงร้ายกว่าแมวจ้าาาา
    #2,938
    0
  5. #2912 RealThxnB (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 17:59
    ถ้าเจ้าของไม่ร้าย จะคุมแมวได้ยังไง จริงมั้ยยยย
    #2,912
    0
  6. #2832 Miki_milky (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 20:37
    โธ่เจ้าของแมวนี่ร้ายจิงๆๆ
    #2,832
    0
  7. #2480 khunsom08 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 23:56
    ทาวแมวร้ายกว่าแมวอีก
    #2,480
    0
  8. #2374 «PhuengAugust» (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 16:46
    เป็นเจ้าของแมวต้องกำราบอมวได้ค่ะ กี้ดดดดด เค้าเป็นของกันและกันแล้วค่ะ สิทธิ์เต็มที่แล้ววว
    #2,374
    0
  9. #1932 TiuLip (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 21:49
    กีสสสสสสสส เจ้าของก็แสบเจ้าแมวก็ร้าย แต่เข้ากันได้ดีมากเลยค้า น่ารักมากๆเลยงื้ออออ เขินจริงจัง.///.
    #1,932
    0
  10. #1824 Daw Prdz KS (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 09:15
    ทำไมน่ารักกันงี้โง้ยยยยย
    #1,824
    0
  11. #1547 liver2541 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 20:10

    พี่อัณณ์สมแล้วที่เป็นน้องชายพี่เพลิงรายก้าจไม่น้อยทีเดียว ปราบแมวเสียอยู่หมัดเลยค่ะ 5555


    FC พี่อัณณ์ค่า!


    เขาเปงแฟนกันแล้ววววว เป็นการขอคบมี่สงสารแมวมากค่ะ 55555

    #1,547
    0
  12. #1481 SUNOBA (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 16:34
    พี่อัณณ์ ร้ายกาจ ที่เค้าว่าสัตว์เลี้ยงมักจะเหมือนเจ้าของใช้ได้กับสองคนนี้จริงๆ ร้ายทั้งคู่เลย
    .
    .
    .
    แม่ขาาาาา เค้าเป็นแฟนกันแล้วค่าาาาา แล้วพี่อัณณ์เจ้าเล่ห์มากเลยยยย น้องแมวของพี่อัณณ์ก็น่ารักกกกก.
    .
    .
    อร๊ากกกกกกกกกกกกก ฟินนนนน //ปาดกำเดาแล้วนอนตายอย่างสงบ
    #1,481
    0
  13. #1453 angle-wing (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 17:55
    FCพี่อัณณ์สุดๆ
    #1,453
    0
  14. #902 yoyo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 20:14
    เขินจนจะละลายแล้วววว

    เขาเป็นแฟนกันแล้วค่ะแม่ขาาาา



    ป.ล ชอบความพี่อัณณ์ ใจเย็นสยบทุกอย่าง ปรบมือรัวๆ ค่ะ 5555
    #902
    0
  15. #871 cncdwr (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 10:20
    ฮรืออออ เขินอีกล้าววววววววว
    #871
    0
  16. #862 babieyeom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 02:51
    ฮือออออออออออ ใจบางไปหมดแล้ววว TT เขินอ่ะ เขินโว้ยยยยยยย ฟหกด่าสวฟหกด่าสว พฮึกกกกกกกกกก กรี๊ดดดดดดหฟฟหกดดดกก
    #862
    0
  17. #781 WindyWeed_Wolny (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 21:11
    ขอบคุณค่าา สนุกมาก
    #781
    0
  18. #757 TiAMo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:47
    นิยายสนุกมากเลยค่ะ
    #757
    0
  19. #714 mothergod (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:17
    โดนซะบ้างเจ้าเสือห่มหนังแมวว
    #714
    0
  20. #676 TAKKYJAA (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:13
    ถถถถถถถถถถ -้เสือเถอะ 5555555
    #676
    0
  21. #597 Mint Sch (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:25
    สรุปพี่อัณณ์ร้ายสุด5555555
    #597
    0
  22. #563 Chooon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:49
    พี่อันนน~~
    #563
    0
  23. #554 Ray_SeX_HapPy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:05
    ถถถ นุ้งแมวผู้น่าสงสาร 555555555
    #554
    0
  24. #543 rannydewppO5 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:02
    ใจบางหมดแล้วค่าาาาา ทั้งฟินทั้งขำเลยค่ะไรท์เตอร์ พี่อัณณ์เจ้าของแมวที่แท้ทรูจริงๆ ค่ะ
    คบกันแล้วววว คบกันแล้วววว ดีต่อจายยยย
    #543
    0
  25. #517 แบคแมน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:44
    เป็นแฟนกันแล้วววว แมวกับเจ้าของที่แท้ทรู
    #517
    0