OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 24 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 765 ครั้ง
    22 ก.พ. 61



ผมเป็นแมว เป็นแมว...ไม่ใช่เสือ เมี้ยว เมี้ยว~~~
CR. TW ของคุณ rikunow



               หญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากเกทผู้โดยสารขาเข้าของท่าอากาศยานตกเป็นเป้าสายตาของผู้คนมากมาย ไม่ใช่แค่เพียงรูปร่างสูงโปร่ง บอบบาง ราวนางแบบ หรือแฟชั่นเสื้อผ้าที่สวมเน้นรูปร่างงดงามสมบูรณ์ของเธอให้ชัดเจน เสื้อผ้าที่แค่มองก็สามารถรู้ได้ว่าเป็นของแบรนด์แนม ใบหน้ารูปไข่สวมแว่นกัดแดดบดบังแต่ก็สัมผัสได้ว่าต้องเป็นคนสวยมากแน่ๆ ยิ่งเมือเธอถอดแว่นออกโบกมือให้ชายหนุ่มอีกคนก็ยิ่งยืนได้อย่างดี

“ทำไมมาช้านักล่ะ! ฉันรอแกมานานแล้วนะ!” เสียงหวานนั้นเปี่ยมความหงุดหงิดดวงตาก็จ้องมองอย่างไม่ชอบใจ

“ผมเพิ่งเลิกเรียนแม่จะพักที่นี่หรือไปที่โน่นเลย”

“อย่าเรียกฉันว่าแม่! ฉันเดินทางมาตั้งไกล พักที่นี่ก่อนให้คนมาดูแลฉันด้วย”

เกรย์ ฮิลลารีถอนหายใจเบาๆ บางทีเขาก็คิดนะว่าสิ่งที่ทำไปน่ะไม่คุ้มค่าเขาเพิ่งเลิกเรียน และรีบขับรถมากรุงเทพฯ ทันที

 

แต่สิ่งที่ได้รับไม่มีแม้ทำทักทายเลย มีแต่คำสั่งแสนเอาแต่ใจ

รู้ว่าแม่เป็นคนแบบนี้แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้เหมือนกัน

 

“รีบๆ ไปสิ ไปเอากระเป๋าให้ฉันด้วย ดีๆ นะ ในนั้นมีแต่ของจำเป็น” เธอสะบัดผม สวมแว่นและเดินออกไปอย่างไม่สนใจ ทิ้งให้เด็กหนุ่มได้แต่ถอนหายใจอย่างจำยอม

ไม่เคยเข้าใจผู้หญิงคนนี้เลยจริงๆ ไม่เข้าใจตั้งแต่ให้เขาย้ายมาเรียนที่ประเทศไทย แถมยังให้จับตาพี่น้องต่างพ่ออย่างพระเพลิงกับอัณณ์อีก ถึงรู้ว่าแม่มีจุดประสงค์เรื่องที่ดินและสมบัติ แต่ก็ไม่ควรต้องจริงจังขนาดนี้เลย

เกรย์ส่ายหน้าแต่ยอมทำตามคำสั่งของคนเป็นแม่แต่โดยดี โดยไม่รู้ตัวว่าการกระทำทุกอย่างตกอยูภายใต้สายตาสองคู่

“แม่ของนายดูเป็นสาวสวยเกินกว่าจะเป็นคุณแม่ลูกสามนะพระเพลิง

“เธอก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคุณแม่ลูกสามอยู่แล้ว” พระเพลิงยักไหล่ จิบกาแฟช้าๆ “ลงทุนมาเองแบบนี้สงสัยคราวนี้คงต้องการจะเอาที่ดินของพ่อไปให้ได้จริงๆ เฮ้อที่มีอยู่ก็น่าจะพอแล้วแท้ๆ”

“นายดูไม่ทุกข์ร้อน?

“หืม? ฉันก็ซีเรียสนะสิงห์ แต่แค่คิดว่าคนพวกนี้ทำอะไรมากไม่ได้ น้องชายฉันมีคนดูแลดี ขอบใจนายที่วันนี้นายขับรถมาให้ฉัน”

สิงหไกรสร กลอกตาใส่เพื่อนสนิท “เพราะนายบอกฉันว่ามีธุระด่วน ระวังไว้เถอะลูกน้องฉันจะหมั่นไส้นายเอาสักวัน”

“หึๆ เท่านี้พวกเขาก็หมั่นไส้ฉันมากพออยู่แล้วที่ทำบอสของพวกเขาเหมือนบอดี้การ์ดส่วนตัว”

“ใครให้นายมีฝีมือกันล่ะ ยังไงมาทำงานให้ฉันดีไหม?

“นี่คือแช่งให้ฉันถูกไล่ออก? นายอยากได้ลูกน้องที่กล้าชี้นิ้วสั่งเจ้านายหรือไงสิงห์ ก่อนกลับไปแถววังหลังก่อนล่ะกันซื้อขนมไปฝากยายหมีของฉันสักหน่อย” รอยยิ้มของคนพูดอ่อนโยนลง ทำให้เพื่อนสนิทหมั่นไส้ไม่น้อย

 

คนไม่มีแฟนพอมีแล้วก็น่าหมั่นไส้จริงๆ

 

“เห่อแฟนจริงๆ”

“ไว้นายมีแล้วจะรู้เองล่ะ แต่นายมันเอาแต่ทำงาน ฉันว่านายเลือกมือขวาของนายมาแต่งงานด้วยไปเลยสิ”

“มือขวาฉันเป็นผู้ชาย หมอนั่นเหมือนหุ่นยนต์ไป” ส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะยิ้มนิดๆ เมื่อเห็นใบหน้าของหุ่นยนต์มือขวาที่ยืนอยู่ไม่ห่างกระตุกนิดๆ พระเพลิงก็เห็นดังนั้นสองเพื่อนสนิทจึงพากันยิ้มที่ได้รังแกคนอื่น

“วันเกิดนายที่จะถึงปีหน้าพวกเราคงมารวมกัน พาเธอมาแนะนำตัวกับพวกเราด้วยล่ะเพลิง” เขายิ้มบาง สิงหไกรสรไม่ใช่คนที่มีเพื่อนเยอะ ตั้งแต่ม.ปลาย เขาก็มีเพื่อนสนิทแค่สองคน หนึ่งคือพระเพลิง อีกคนคือลุกซ์ อาจเพราะไม่มีใครกล้ามาทำความรู้จักเขา แต่แค่เพื่อนสองคนที่มีก็ทำให้เขารู้จักมิตรสหายและสิ่งสำคัญมากขึ้น

“เฮ้อเจ้าพวกอยากรู้อยากเห็นนั่นจริงๆ เลย ยังดีนะที่รู้จักเกรงใจ ไม่อย่างนั้นคงส่งคนมาถ่ายภาพยายปายเกลื่อนแน่ๆ” พระเพลิงถอนหายใจเบาๆ

“หึๆ ใครให้นายไม่มีแฟนล่ะ พอมีเลยทำให้พวกเราอยากรู้ไง ฉันจะเพิ่มคนให้ดูแลน้องอัณณ์ให้แล้วกัน น้องนายก็เหมือนน้องฉัน เห็นกันมาตั้งแต่เด็กๆ อีกอย่างอัณณ์เป็นเด็กดีด้วย”

“ขอบใจนะสิงห์ อ้อมีคนของสกุลกุสลาดูแลยู่ห่างๆ ด้วยนะ”

“น้องอัณณ์ดันไปเป็นเจ้าของลูกชายคนสุดท้องของบ้านนั้นสินะ” คราวนี้สิงหไกรสรได้แต่ทำสีหน้าหนักใจ จนพระเพลิงเลิกคิ้ว

“เจ้าแมวนั่นทำไมหรือ? ก็รู้สึกว่าเป็นแค่แมวชอบอ้อนและน่าหมั่นไส้”

“นั่นสิแต่คนในวงการอย่างฉันรู้ดีเลยว่าลูกชายบ้านสกุลกุสลาน่ะร้ายมาก คนพี่พร้อมด้วยฝีมือและสมอง รับคุ้มครองงานไหนก็ไม่เคยพลาดส่วนคนน้อง” สบตาเพื่อนสนิท พอได้ยินคำพูดต่อมาพระเพลิงก็หัวเราะเบาๆ อย่างสบายใจ

“ถ้าได้ลงมือก็เหมือนเสือที่กำลังล่าเหยื่อนั่นล่ะ”

 

 

ปึ่ก! ปึ่ก! พลั่ก!


ผมยืนมองเจ้าแมวที่ออกกำลังยามเช้าโดยการซ้อมศิลปะการต่อสู้กับพี่เพทายในห้องซ้อมของบ้านสกุลกุสลา สองพี่น้องดูจะเอาจริงกันเกินกว่าคำว่าซ้อม วันนี้เป็นวันหยุด และอีกสองวันก็จะเข้าสู่เทศกาลสอบกลางภาคของมหาลัยผมแล้ว นั่นหมายถึงจะเป็นช่วงที่เห็นซอมบี้เดินกันเกลื่อนมหาลัย

เทอมนี้ผมมีสอบ 5 ตัว เป็นวิชาสาขาเกือบทั้งหมด ลำบากตรงที่วิชาสาขาคือข้อเขียนอาจารย์จะแจกกระดาษคำถามหนึ่งแผ่นกับสมุดคำตอบหนึ่งเล่มโหดร้ายจนไม่อยากนึกถึงครับ

แต่ที่หนักกว่าผมคงเป็นเจ้าแมวเพชร น้องมีสอบ 10 ตัว สอบทุกวันเลย บางวันสอบเช้า-เย็นด้วย ตอนเจ้าแมวเห็นตารางสอบตัวเองยังงอแงไม่เลิกเลยครับ ส่วนทำไมผมถึงมาอยู่บ้านเพชรได้น่ะเหรอ

เพราะแมวขี้เห่อบางตัวนั่นล่ะครับวันก่อนพอตกลงรับปากเป็นแฟนไปแล้ว คนแรกที่น้องอวดเลยคือพี่เพลิงอวดจนพี่เพลิงหมั่นไส้รบรากันอยู่สักพัก เพชรยังไม่เลิกเห่อ ตอนเย็นเมื่อวานนาวีฯ มีประชุมสี่ชั้นปีเจ้าแมวพาผมไปแนะนำตัวโดยไม่บอกล่วงหน้า เล่นเอาอยากตีแมวมากจริงๆ คิดว่าผมอายมากแค่ไหน เดี๋ยวนี้เดินในมหาลัยเด็กนาวียกมือไหว้ผมอย่างนอบน้อมยิ่งกว่าน้องในสาขาสิ่งแวดล้อมของผมเสียอีก

ยังความเห่อของเจ้าแมวยังไม่หมดประกาศให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ในนาวีรู้แล้วก็พาผมมาบ้านตัวเอง แนะนำตัวกับทุกคนเสร็จสรรพว่าเราเป็นแฟนกันเรียบร้อย เล่นเอาผมอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี ดีนะที่คุณพ่อคุณแม่เจ้าแมวท่านใจดี และรู้นิสัยเพชรดีเลยหันไปสั่งสอนน้องแทนผม พอมาค้างบ้านน้องตื่นเช้ามาเลยกลายเป็นออกกำลังกายกันแบบนี้เฉย

“ฝีมือดีขึ้นนี่นาเพชร หมัดหนักด้วย” พี่เพทายซับเหงื่อยีหัวเพชรจนยุ่ง น้องทำหน้าบึ้งปัดมือพี่ชายตัวเองออก

“พี่ทายขี้เกียจเอง” ก่อนจะถอนใจ “รบกับพี่เพลิงต้องหมัดหนัก” แถมยังทำท่าจริงจังมากด้วย ผมได้แต่ส่ายหน้า พี่ชายผมน่ะจอมมารขี้แกล้งจริงๆ

“แสดงว่าต้องมีฝีมือแน่ๆ น้องอัณณ์ครับถ้าพี่ชายน้องอัณณ์ว่างบอกมาซ้อมมือกับพี่บ้างนะ เบื่อเพชรแล้ว ชอบหาว่าพี่รังแกตลอด”

“ได้สิครับพี่เพลิงเป็นพวกอยู่นิ่งๆ ไม่ค่อยได้เสียด้วย เดี๋ยวผมบอกให้ พี่เพทายคงต้องอนุญาตให้พี่เพลิงถ่ายภาพที่นี่เป็นค่าจ้างแล้วล่ะครับ”

“ฮะๆ เอาสิได้ช่างภาพเก่งๆ มาเก็บภาพบ้านแม่ปลื้มแน่ๆ ว่าแต่” พี่เพทายยักไหล่ ก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างที่ไม่ค่อยน่าไว้วางใจ… "มาลองฝีมือกันสักหน่อยไหมครับน้องอัณณ์ เห็นคนของเราบอกว่าน้องอัณณ์ฝีมือดีมากเลย”

“ไม่ให้! เดี๋ยวอัณณ์เจ็บ” ไม่ทันได้อ้าปากพูดก็มีคนค้านแทนเสียแล้วล่ะครับ เพชรทำหน้าาบึ้ง “พี่ทายมาต่อยกับผมเลย อย่างแกล้งอัณณ์ ไม่อย่างนั้นผมจะฟ้องพี่เพลิง”

“ขี้ฟ้องจริงๆ ทำหน้าเหมือนแมวทำไม พี่ไม่หลงกลเพชรหรอก” สองพี่น้องเขารบรากันอีกรอบ ส่วนผมได้แต่ยิ้ม เห็นคุณพ่อท่านโบกมือเรียกจึงลุกไปหา

“ไปวิ่งริมหาดกับพ่อไหมอัณณ์ปล่อยเจ้าสองคนนั้นไว้นี่ล่ะ”

ผมเหลือบมองสองพี่น้อง ก่อนจะพยักหน้า และตามคุณพ่อท่านไป หาดยามเช้าค่อนข้างสงบ ปราศจากนักท่องเที่ยว กลิ่นอายทะเลลอยตามสายลม ได้ยินเสียงคลื่นกระทบฝั่งเบาๆ ผสานไปกันจังหวะการวิ่ง

 

เป็นเช้าที่ผ่อนคลายไปอีกแบบ

 

“ลูกชายพ่อบังคับอัณณ์คบหรือเปล่า? เพชรน่ะเป็นพวกเอาแต่ใจตัวเองแบบเงียบๆ นิสัยแบบนั้นเลยมีแต่คนตามใจทั้งนั้น” ถึงน้ำเสียงจะต่อว่าแต่คุณพ่อท่านก็เป็นห่วงนั่นล่ะครับ

“ไม่หรอกครับผมชอบเพชรจริงๆ อาจจะนานมากแล้ว แต่เพราะเราเป็นผู้ชายทั้งคู่เลยปล่อยไว้ให้เป็นความสัมพันธ์แบบไม่มีชื่อเรียกมาสักพัก แต่พอนานๆ เข้าก็รู้สึกว่าแค่นั้นไม่พออยากมีสิทธิในตัวกันและกันมากกว่านี้”

“อัณณ์ดูเป็นผู้ใหญ่กว่าลูกชายพ่อนะ”

“อาจเพราะผมโตมากับพี่เพลิง พี่ชายผมมีมุมมองที่ไม่เหมือนใคร ทำให้ผมโตตามไปด้วย เคยเจออะไรมาหลายๆ อย่างล่ะมั้งครับ” พวกเราหยุดวิ่งกันแล้วเปลี่ยนมาเป็นการเดินคุยแทน

“อย่าลืมพาพี่ชายอัณณ์มาให้พ่อกับแม่เจอนะ ได้ยินกิตติศัพท์มานานแล้ว”

ผมยิ้ม พี่ชายผมเป็นคนมีเสน่ห์ดึงดูดแค่ชื่อก็ทำให้คนบ้านเจ้าแมวสนใจมาก

“ได้สิครับพี่เพลิงเองก็อยากมาทักทายอยู่เหมือนกัน” ผมหัวเระาเบาๆ” เพชรมีครอบครัวที่อบอุ่นนะครับผมไม่แปลกใจเลยที่น้องจะโตมาเป็นเด็กดีแบบนี้”

 

ต่างกับผม

แต่นั่นล่ะครอบครัวของผมมีแค่พ่อ และพี่ชาย

 

คุณพ่อเหลือบมามองผม “อัณณ์เองก็เติบโตมากับครอบครัวที่อบอุ่นและเป็นที่รัก อย่าทำหน้าแบบนั้นเลยเดี๋ยวลูกชายพ่อมาเห็นจะขู่ว่าพ่อรังแกแฟนเขาเอานะ”

ผมยิ้มขำ เจ้าแมวก็คงทำแบบนั้นจริงๆ เพชรจะชอบเหมารวมว่าทุกคนรังแกผม ทั้งๆ ที่ผมก็ไม่ใช่คนที่ถูกใครรังแกได้ง่ายๆ

“ผมมักได้ยินผู้ใหญ่พูดเสมอว่าไม่มีพ่อแม่คนไหนไม่รักลูกแต่ผมเจอมากับตัว และผมก็คิดว่าแม่ที่ไม่รักลูกตัวเองน่ะ มีจริงๆ นะครับ

คุณพ่อท่านถอนหายใจก่อนจะยื่นมือมาลูบหัวผมเบาๆ “สำหรับพ่อคำว่า ครอบครัว ไม่ใช่แค่เขาเป็นเพียงผู้ให้กำเนิด แต่สองคำง่ายๆ นี้ก่อมาจากความผูกพันบางคนเราผูกพันกับเขามากกว่าครอบครัว บางคนแม้เป็นสายเลือดเดียวกันแต่ไม่เคยผูกพัน อัณณ์ไม่จำเป็นต้องคิดมากเรื่องแบบนี้หรอกนะ” รอยยิ้มใจดีนั้นทำให้ผมยิ้มตาม สัมผัสอบอุ่นอ่อนโยนเหมือนสัมผัสของคุณพ่อที่เสียไป จนทำให้หลับตารับความอบอุ่นนั้นต่อ จวบจนรู้สึกว่าร่างกายถูกรวบเข้าสู่อ้อมแขนอันแสนคุ้นเคย พร้อมกลิ่นอายคุ้นจมูก

“พ่อรังแกอัณณ์”

 

นั่นไงเพชรโมเมว่าผมถูกรังแกจริงๆ ด้วย

 

“นี่ตามเจ้าของมาถึงนี่ จมูกไวจริงๆ ลูกชาย มาแล้วก็มาวิ่งกับพ่อ อัณณ์ด้วยนะ”

“ผมวิ่งแทนอัณณ์ให้อัณณ์ไปพัก”

“พี่เขาแข็งแรงกว่าเราอีกเพชร อย่ามึนให้มาก เดี๋ยวพ่อส่งไปทำงานยากๆ เลยนี่”

เพชรทำตาละห้อยใส่คุณพ่อ “ไม่เอาผมจะสอบวันจันทร์แล้ว”

“หนังสือก็ไม่อ่านติดเจ้าของอยู่นั่นล่ะ เกรดตกเทอมนี้ระวังถูกล้อ”

“ไม่ตกผมเก่ง”

แมวหลงตัวเองอีกแล้วแต่เท่าที่ฟังมาเพชรคือว่าที่เกียรตินิยมอันดับหนึ่งของนาวีอีกคนเลยนะครับ สงสัยเพราะเป็นแมวด้วย น้องกินปลาเยอะ(?) กินสตรอเบอรี่เยอะ(?)

“พ่อแกล้งอะไรอัณณ์?” มือใหญ่แตะแก้มผม ดวงตาบอกว่าฟ้องมาเลย ฟ้องมาเลย จะเอาคืนให้เอง น่ารักจนอดไม่ได้ที่จะหยิกแก้มไป

 

เจ้าแมวนี่ขยันทำให้ทาสแมวใจละลายได้ทุกวันจริงๆ

 

“คุณพ่อแค่ให้กำลังใจเรื่องที่บ้านครับไม่ได้แกล้งพี่เลย”

“จริงๆ นะ”

“จริงครับ”

“อื้อ! เชื่ออัณณ์”

“เออดี พ่อพูดไม่เชื่อ เจ้าของพูดล่ะเชื่อ ตามพี่เขาไปเลยไหม? พ่อกับแม่ไม่เลี้ยงเพชรแล้ว”

เพชรยืดไหล่ จับมือผมแกว่งไปมา “อัณณ์เลี้ยงผม”

“ไม่เอาครับ เพชรเป็นแมวไฮโซพี่เลี้ยงไม่ไหวหรอก อยู่กับคุณพ่อคุณแม่ท่านไปก่อนนะครับ”

“งื้อ! อัณณ์!”

“ฮะๆ สมน้ำหน้า ระวังไว้เถอะเดี๋ยวทั้งพ่อทั้งแม่ ทั้งเจ้าของไม่เลี้ยงล่ะน่าดูเลย”

“พ่อผมลูกนะ”

“เอ้า! โทษที พ่อลืม”

ผมหัวเราะกับบรรยากาศอบอุ่นของสองพ่อลูก รู้สึกว่าบ้านนี้น่ารักมาก ทุกคนดูปรับตัวเข้าหากัน ที่พวกเขายอมรับผมง่ายๆไม่ใช่แค่นิสัยส่วนตัวของผมแต่เพราะเพชรมั่นใจว่าผมคือคนที่ใช่

 

พวกท่านก็แค่รักคนที่เพชรรักเท่านั้นเอง

 

ถ้าพาพี่เพลิงมาอีกคนต้องอบอุ่นและวุ่นวายแน่ๆ

แต่นั่นก็ให้ความรู้สึกถึงครอบครัวจริงๆ




...........................50%...........................



วันศุกร์ตอนค่ำและวันเสาร์ ผมอยู่บ้านของเพชร พอค่ำอาทิตย์น้องก็มานอนกลิ้งบ้านผมจนพี่เพลิงส่ายหน้าอย่างระอา บอกว่าหมั่นไส้แมวติดเจ้าของ ยังดีที่ไม่รบรากันเหมือนคราวก่อนๆ เพราะผมต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบ ที่จริงก็อ่านมาตั้งแต่หลายวันก่อนแล้วล่ะครับ

ผมไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือรวมกับคนอื่น เพราะเวลาจะสอบผมชอบอยู่กับตัวเอง ดังนั้นเลยเลือกอ่านหนังสืออยู่กับบ้านมากกว่าไปห้องสมุดหรือโรงอาหาร เพื่อนๆ ก็รู้ แต่เดี๋ยวพอใครมีแนวข้อสอบ ไลน์กลุ่มก็เด้งรัวๆ นัดกันไปอ่านด้วยกันอีกนั่นล่ะ

ส่วนครั้งนี้พิเศษออกไป เพราะในสวนดอกไม้เล็กๆ ทีผมปลูกเองมีเจ้าแมวตัวโตกับพี่ชายมาแย่งพื้นที่ของผมไป คนหนึ่งก็มาอ่านหนังสือเหมือนผมนั่นล่ะ อีกคนมานั่งดูอัลบั้มภาพของตัวเอง

“เพชรสอบอะไรเป็นวิชาแรกครับ?

“Ship Dynamics* ครับ” แมวที่บัดนี้สวมแว่นสายตาทำให้น่าเอ็นดูมาก เงยหน้าขึ้นมามองผม เพชรใส่แว่นเฉพาะเวลาอ่านหนังสือเท่านั้น พอช่วงสอบผมเลยได้เห็นแมววอร์ชั่นน่ารักมุ้งมิ้งจนอยากบีบแก้มเล่น

 

น่ารักไปแล้วนะแมว! ทาสอย่าผมใจบางไปหมดแล้ว!

 

“อัณณ์?” เพชรเอียงหน้าคงเห็นผมเหม่อไป ก่อนจะยิ้มนิดๆ “ชอบมองหน้าผมผมหล่อ?

“แค่กๆ” พี่เพลิงไอขัด ปรายตามองมองจนเพชรหน้ามุ่ย

“พี่เพลิงอิจฉาปายไม่อยู่ สม”

“เดี๋ยวเถอะแมว ตอนแรกพี่ว่าจะรับปายไปทานข้าวข้างนอก แต่เห็นแบบนี้พาน้องมาทานข้าวด้วยกันดีกว่า ขัดขวางแมวบางตัว หมั่นไส้”

“พี่เพลิงอ่ะ! ผมให้บัตรลดปายไปแล้ว”


หืม?


“นี่ติดสินบนแฟนพี่อีกแล้วล่ะสิ?” พี่เพลิงเลิกคิ้ว ส่ายหน้าขำๆ

“เปล่านะแค่เอ็นดู ตัวเล็กๆต้องกินเยอะๆ เดี๋ยวเตี้ยลงแล้วอัณณ์เป็นห่วง”

พี่เพลิงหัวเราะ พยักหน้าเห็นด้วย “จริงๆ นั่นล่ะ ยายหมีนั่นสูงถึงร้อยห้าสิบหรือเปล่าก็ไม่รู้ เอาเป็นว่าเห็นแก่ที่ทำดี พี่จะปายไปทานข้าวก่อน เดี๋ยวกลับมา อัณณ์เอาอะไรไรไหม?”

ผมยิ้ม อยากให้น้องรหัสมาได้ยินผู้ชายสองคนนี้พูดกันจริงๆ เลย มีหวังได้ถูกปายเขม่นแน่ๆ “เอาไทยากิไส้ถั่วแดงที่โรบินสันมาให้อัณณ์สักสองชิ้นนะครับพี่เพลิง” เวลาอ่านหนังสือผมต้องการของหวานเกับกาแฟป็นพลังงาน “เพชรทานไหมครับ?”

“อื้ม! พี่เพลิงเลี้ยงนะ”

“ก็ได้ฝากอัณณ์ด้วยล่ะแมว” พี่เพลิงหยิบพวงกุญแจรถกับกระเป๋าเงินและกล้องเดินออกไป เพชรยิ้มน้อยๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนตักผมแล้วหยิบชีทเรียนมาอ่าน

 

เอาเข้าไป


“ตักอัณณ์สบายผมชอบ”

“ถ้าหลับไปอ่านไม่จบจะทำยังไงครับหืม?” ผมลูบหัวน้องเบาๆ ตาคมปรือลงราวจะหลับ

“ไม่เป็นไรผมจำได้ ผมเก่ง”

อดไม่ได้ที่จะดึงแก้มแมวหลงตัวเอง

“งื้ออัณณ์อ่ะ”

“ถ้าเกรดตกแล้วพี่จะขำเรา”

“อัณณ์ไม่ทำหรอกผมเป็นแมวที่ดี”

“ครับๆ” ยอมแพ้เลยจริงๆ แมวตัวนี้ทำให้ผมใจบางตลอด

“แต่” เพชรมองผมตาวิบวับ “ถ้าได้เกรดเพิ่มจะจูบอัณณ์นะ”

“แมวลากมก”

“งื้อ! ก็อัณณ์น่าจูบนี่นา ปากน่าฟัด”

คำพูดคำจา ผมเลยขยำหน้าแมวเป็นการแก้เขิน และหยิบชีทเรียนของตัวเองขึ้นมาอ่าน พยายามไม่สบตาวิบวับมีเสน่ห์คู่นั้นเพราะเห็นแล้วใจอ่อนทุกที

 

แต่

 

“ถ้าตั้งใจอ่านหนังสือและได้เกรดดีพี่จะพิจารณาอีกทีนะคุณแฟน”

“งื้อ!” น้องรัดเอวผม เปลี่ยนมาซุกหน้ากับท้อง พูดเสียงอู้อี้ “จริงๆนะถ้าอัณณ์แกล้งผมอีกคราวนี้จะ

“จะทำอะไรพี่ครับ” มีขู่แล้วสินะแมวน่ะ

“ไม่บอกหรอกกับอัณณ์น่ะลงมือทำเลย”

“แสดงว่าพี่ไว้ใจเพชรไม่ได้แล้ว?

“งื้อ! ไว้ใจได้ผมเด็กดีของอัณณ์”

ผมหัวเราะ “แล้วนี่ไม่อ่านหนังสือกับเพื่อนหรือครับ?

“อ่านพวกมันลากไปให้ติว พวกเพื่อนขี้เกียจ” เพชรกลิ้งมานอนหงายดีๆ เบ้ปาก “ค่ำๆ ค่อยไป อัณณ์?

“พี่ขออยู่ที่บ้านดีกว่าครับ ที่มหาลัยคนเยอะทั้งห้องสมุด ทั้งโรงอาหาร”

“อื้อ! เดี๋ยวผมกลับมาบ้านอัณณ์”

“คืนนี้จะนอนบ้านพี่เหรอครับ?

“อื้ม! ไปส่งอัณณ์สอบด้วย”

ผมยิ้ม ดึงแก้มน้องเล่นเบาๆ เป็นแมวที่น่ารักจริงๆ นั่นล่ะ เหมือนทำความดีแล้วรอรับคำชมเลย

“พี่ไปเองก็ได้นะครับ พี่เพลิงก็อยู่ด้วย”

“ผมจะไปส่งแฟน” บอกได้เต็มปากเต็มคำมากเลยเจ้าแมวความมั่นหน้าของน้องทำให้ผมแก้มร้อนอีกแล้วไม่ดีเลยเพชรขยันทำให้ผมใจบางลงทุกๆ วัน

“ครับๆ เอาที่สบายใจเลย”

“อัณณ์น่ารัก” ดูมีหน้ามายิ้มอ้อน “จริงสิสอบเสร็จไปเที่ยวกันนะครับ”

สอบกลางภาคนี่น่ะเหรอครับ? แต่มหาลัยเราสอบแล้วไม่หยุดสอบกลางภาคนะ” ถ้าคุณสอบเสร็จสุดท้ายของเทศกาลสอบ และวันต่อไปมีเรียนก็ถ่อสังขารไปเรียนนั่นล่ะครับ

“ไฟนอลครับ

“แล้วไป พี่นึกว่าเพชรจะชวนพี่เหลวไหลแอบไปเที่ยวแล้ว” ผมยิ้มขำเมื่อเจ้าแมวทำหน้างอประท้วง ดวงตาคมองน้องฉายชัดเลยว่า ตัวเองเป็นแมวที่ดี

 

ผมน่ะเป็นมนษย์ทาสใส่ร้ายแมว!!

 

“ครับ..เพชรเป็นแมวที่ดีของพี่เนอะ แล้วเราอยากไปที่ไหนล่ะครับสอบไฟนอลเสร็จน่าจะช่วงปลายปีพอดี ขึ้นเหนือไหมครับ? มีสตรอเบอรรี่ของโปรดเราด้วย”

“ตอนนี้ผมทานแค่อัณณ์ปลูก คนอื่นไม่อร่อย”

“เวอร์แล้วครับ” ขี้เห่อจริงๆ จะทำอะไรเพชรก็ชมผมตลอดล่ะ ในสายตาน้องนี่ผมน่ะดีไปทุกอย่างจริงๆ นะครับ

“ไปกันสองคน” มือใหญ่สอดประสานกับมือของผมกำไว้หลวมๆ “ไม่ต้องชวนคนอื่นพวกขี้แกล้ง วุ่นวาย” จากนั้นก็แบะปาก

“ฮะๆ ไปกันหลายคนไม่สนุกกว่าเหรอครับ?

เพชรทำหน้างอ “เดทต้องสองคน”

 

เจ้าแมวขยันปล่อยดาเมจจริงๆต้องทำให้ผมแก้มแดงทุกชั่วโมงหรือไงกันนะ

 

“อัณณ์เขินอีกแล้วผมชอบ” ผมหยิกแก้มแมวช่างแกล้งไปหนึ่งที แต่พอยิ่งปู้ยี้ปู้ยำแก้มน้องเท่าไหร่เจ้าแมวก็ยิ่งยิ้มมากขึ้น จนหัวเราะออกมาเบาๆ

 

แมวร้ายกาจ!

 

“อ่านหนังสือได้แล้วครับ! เดี๋ยวไปติวกับเพื่อนไม่รู้เรื่องเอานะ”

“ก็ได้ๆไม่ล้ออัณณ์แล้ว” เพชรยิ้มน้อยๆ ที่มุมปาก “อัณณ์น่ารัก”

“เพชร!”

“งื้อ! ก็น่ารักจริงๆ นี่นา” ร่างสูงนั้นลุกขึ้นจากตักผม เอาหัวมาคลอเคลียตรงไหล่ ก่อนจะเริ่มอ่านชีทของตัวเอง

 

ท่านี้มันเหมาะแก่การอ่านหนังสือตรงไหนกันนะ

 

เมื่อเพชรไม่ซนแล้ว ผมก็เริ่มตั้งใจอ่านหนังสือของตัวเอง วิชาที่ผมสอบวิชาแรกคือ Envi Manage*วิชาสาขาที่แน่นอนว่าเป็นข้อเขียน และมีชีทเรียนเยอะมากแทบจะเป็นวิชาที่รวมความรู้พื้นฐานตั้งแต่ปีหนึ่งยันปีสี่เลยก็ว่าได้

การจัดการสิ่งแวดล้อมคือกระบวนการใช้ทรัพยากรสิ่งแวดล้อมอย่างมีประสิทธิภาพและเป็นระบบ  ผมอ่านไปสักพักแมวบางเริ่มทำตัวเป็นแมวซุกซน ใช้ปลายจมูกชนแก้มผมเบาๆ เหมือนกับกำลังแกล้งเล่น ผมพยาพยามไม่สนใจ อ่านต่อไป... โดยนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เจ้าแมวเพชรยังไม่เลิกเกเร คราวนี้หนักขึ้นถึงขั้นงับคอผมเบาๆ จนผมอ่านอะไรไม่เข้าหัวแล้ว!

“เพชร!” ผมดุ ทำให้เจ้าแมวเงยหน้าขึ้นมามองผมนิดนึง ตาละห้อยน่าสงสาร

 

แต่เพชรน่ะร้ายชอบทำตาแบบนี้เพราะรู้ว่าผมจะไม่โกรธเขา

 

“อ่านดีๆ เลยครับ

“ก็แบบนี้ผมจำได้ดีกว่า” ดูคำแก้ตัวของแมวเกเร อ่านไประรานผมไปนี่คือการเพิ่มความจำงั้นเหรอ!

“ไม่ใช่แล้วครับ!” ผมดึงจมูกโด่งอย่างหมั่นไส้ เห็นน้องยังจ้องปากผมไม่เลิกเลยยกหมัดขึ้นขู่ เพชรได้แต่งอแง ยกสองมือขึ้นยอมแพ้ เหมือนเห็นหูกับหางน้องลู่ลงอย่างน่าสงสารเลย

 

แล้วทาสอย่างผมทำอะไรได้อีกล่ะนอกจากใจอ่อนไปตามระเบียบ

ทาสแมวนี่ไม่ดีเลยจริงๆ

 

ฟอด!

ผมจัดการหอมแก้มแมวไปหนึ่งครั้ง เห็นดวงตาคมเบิกขึ้นนิดๆ อ้าปากอย่างน่าขัน ก่อนแก้มน้องจะขึ้นสีแดงๆ ทำให้ผมหัวเราะที่แกล้งแมวเจ้าเล่ห์คืนได้ หยิบชีทเรียนที่ถูกดึงออกไปเข้ามือ ก่อนจะล้มตัวลงบนตักกว้าง เป็นหมอนให้ผมเสียดีๆ เลยเจ้าแมว จะได้ไม่ว่างมาระรานผมอีก

“อัณณ์

“ไม่ดื้อ ไม่ซน แล้ว่านไปดีๆ ครับ แล้วพี่จะหอมอีกข้างคุณแฟน”

“งื้อ!” น้องแก้มแดง ทำตาโต พยักหน้าหงึกหงักอย่างว่าง่าย มือใหญ่เกลี่ยแก้มผมเบาๆ ก่อนจะตั้งใจอ่านหนังสืออย่างขยันขันแข็งผิดกับตอนแรกลิบลับ จนผมได้แต่ส่ายหน้าขำๆ

 

ทาสอย่างผมต้องมีวิธีกำราบแมว

 

แล้วตอนก่อนออกไปติวกับเพื่อนๆ เพชรก็ทวงรางวัลของการทำตัวเป็นแมวที่ดีขยันอ่านหนังสือ แต่แทนที่น้องจะให้ผมหอมแก้ม เจ้าแมวกลับเป็นฝ่ายฟัดเสียจนแก้มผมแทบช้ำแทน

 

 

 

“ฮึ่ก! ไม่ไหวแล้ว! ตำลึงเขียนอะไรใส่ไปบ้างไม่รู้ทำไมอาจารย์ออกข้องสอบยากแบบนี้!”

“เว้นไปหลายข้อมาก มั่วแหลกเลยด้วย หลักการทำ การจัดการสิ่งแวดล้อม อะไรไม่รู้โว้ย!”

“พวกมึงพรุ่งนี้สอบวิชาอะไรกันวะ? ใครมีแนวบ้างกู ไม่ไหวแล้ว แหวะ!”

“เฮ้ยๆ ไปกินมื้อเที่ยงกันพวกมึง! กูหิว กูใช้พลังงานกับข้อสอบอาจารย์เมฆไปหมดแล้ว!”

“ดรอปทันไหมวะ?

“ดรอปบ้านมึง! วิชาเจอร์ ดรอปมึงก็ห้าปีล่ะ!”

“ทำไมกูเห็นปลาว่ายไปมา ไม่เอากูจะเลี้ยงหมาเลี้ยงแมว! พวกมึงเอาปลาออกไปจากหัวกูที!”

ผมยิ้มกับสภาพเพื่อนๆ แต่ละคน ไม่ว่าจะสาวสวย จะหนุ่มหล่อ ก็เหมือนซอมบี้กันไปหมด ดาวสาขาอย่างตำลึงยังไม่แต่งหน้ามาสอบเลย เพราะตอนผม.โทรไปปลุกคุณเธอยังไม่ตื่นด้วยซ้ำ ช่วงสอบน่ะหน้าสด เสื้อไม่รีด ผมไม่ค่อยหวีกันทั้งนั้นล่ะครับ นอนวันละแค่สามสี่ชั่วโมง ซัดแต่กาแฟ เครื่องดื่มชูกำลังกันทั้งนั้น

 

ชีวิตช่วงนรกของเด็กมหาลัยที่ทุกคนต้องเจอ

 

ผมเองก็ได้นอนไปแค่สี่ชั่วโมงกว่าๆ เมื่อคืนตั้งใจจะอ่านให้หมดทุกชีท แต่อันไหนจำไม่ไหวก็เท พี่เพลิงก็ไล่ให้ผมไปนอนสองสมรอบ เช้ามาเจอข้อสอบก็อึ้งไปเหมือนกันข้อเขียนทั้งนั้น บางข้อประยุกต์ใช้ก็มี ยังสงสัยเหมือนกันว่าอาจารย์ท่านไปเอาข้อสอบต่างดาวที่ไหนมาออกพวกผมเคยเรียนกันด้วยหรือไงนะ

“เก็บแรงไว้อ้วก hazardous กันดีกว่านะ” ผมปลอบเพื่อนๆ เลยได้สายตาดุๆ มาแทน

“อย่าพูดถึง! กูยังไม่ได้แตะสักชีทเลย! ใครมีสรุปของรุ่นพี่เอามาให้กูถ่ายหน่อย”

“อัณณ์! ยืมสมุดเลคเชอร์มาซีหน่อยนะ!”

“กรรม! ทำไมกูคลื่นไส้กว่าเดิมวะเนี่ย

เวอร์กันจริงๆ เลย พวกเราปีสี่พากันทยอยเดินลงจากตึกสาขา ยังดีที่ไม่ต้องไปสอบตึกเรียนรวมไม่อย่างนั้นคนจะเยอะมาก ต้องยืนรอลิฟท์นานๆ หรือไม่ก็เดินลงบันได้กันไปเอง ยิ่งเป็นซอมบี้กันแบบนี่แรงจะเดินยังไม่ค่อยจะมีกันเลยครับ

“พรุ่งนี้อัณณ์ไม่มีสอบ เดี๋ยวเอาสรุปที่ทำไว้มาให้นะ” ผมบอกเวกับตำลึง

ขอบใจนะอัณณ์! ตำลึงสมองไปหมดแล้ว เวน่ะสบายกว่าตั้งเยอะสอบแค่ 4 ตัวเอง ENG. ก็ไม่ต้องสอบแล้ว”

เวตีหัวตำลึง “ตอนนั้นใครให้ไปลงเรียนภาษาเกาหลีกับญี่ปุ่นกัน พอมหาลัยเปลี่ยนระเบียบใหม่เลยต้องมาตามเก็บ ENG. กันอีกตัวเลย”

“เอ้า! เพื่ออปป้า เพื่อเด็กๆ ตำลึงทำได้ย่ะ! ถ้าไม่ติดสัมนาเทอมหน้าตำลึงจะไปลงเรียนภาษาจีน เด็กๆ จีนน่ารัก!” พอพูดถึงประเด็นนี้ซอมบี้สาวนามตำลึงก็ดูจะกระปี้กระเป่าขึ้นเยอะ จนผมกับเวส่ายหน้าขำๆ

“เทอมที่แล้วทันทันลงเรียนจีน เห็นบอกว่าอาจารย์ตัด A ที่ 95 คะแนนนะ”

“หะ! โหดไปแล้ว!” ตำลึงเบ้ปาก “เด็กๆ ของตำลึง

พวกเราลงมาถึงชั้นล่างกันพอดี สายตาผมเห็นร่างสูงที่นั่งอ่านหนังสืออยู่กับเพื่อนๆ แทบจะทันที พอรู้ว่าถูกมองก็เงยหน้ามาและยิ้มบางๆ ให้ผม คนที่เมื่อคืนบอกว่าจะมานอนบ้านผม แต่สดท้ายติวกับเพื่อนๆ จนเกือบเช้า แล้วแวะมารับผมมาสอบทีเดียวเลย

“อัณณ์” เพชรเละเพื่อนๆ เดินมาหาพวกเรา น้องๆ ยกมือไหว้เวกับตำลึง เพื่อนสาวของผมดูจะหายจากการเป็นซอมบี้แล้ว

“น้องเพชรใส่แว่นแล้วน่ารักจังเลย!”

“สอบเสร็จแล้วเหรอครับ?” ผมถามเด็กทั้งสามคนไปพร้อมๆ กัน เดี๋ยวหาว่าสนใจแต่เจ้าแมว

“สอบเสร็จแล้วครับพี่อัณณ์ ข้อสอบยากมากเลย! มีแต่คำนวณ อาจารย์ไม่ให้แมมสูตรด้วย ก่อนเข้าห้องสอบยังรีสตาร์ทครื่องคิดเลขพวกผมใหม่ทุกคน โหดมาก!” น้องช้างโวยวาย

“ใช่เลยครับ ข้อสอบบรรทัดเดียว แต่คำนวณสามแผ่น A4 ยังไม่จบเลย! อาจารย์โหดร้าย!”

“ก็ทำผิดกันเอง” เพชรหันไปบอกเพื่อน “เน้นให้อ่านแล้วขี้ฟ้อง”

“เดี๋ยวเถอะมึง! ก็อ่านนั่นล่ะ แต่กูจะงอแงกับพี่อัณณ์มึงมีปัญหาอ่อไอ้เสือ พี่อัณณ์ที่แสนใจดี มีน้ำจิตน้ำใจถามพวกกู ไม่เหมือนมึงสอบเสร็จนแรก แล้วมีหน้ามาโบกมือให้ก่อนอกจากห้องอีก!”

“กำลังใจ”

“ไม่ต้องการโว้ย!” น้องชากับน้องช้างประสานเสียงกัน รุมกันตบตีแมวเพชร

ผมกับเพื่อนหัวเราะ ก็เหมือนพวกเรายามอยู่ด้วยกันทะเลาะกันได้ งี่เง่าใส่กันได้ เอาแต่ใจใส่กันได้ เพราะรู้ว่าจะทำอะไรไปก็ไม่ถูกโกรธ

 

นี่คือเพื่อนสนิท

 

“ไปทานข้าวกันไหมครับ” ผมชวน

“ไปครับ!”

“ไปแน่นอนอยู่แล้วครับพี่อัณณ์!”

แต่ดูเหมือนมีแมวบางตัวไม่พอใจ ล็อคคอเพื่อนตัวเอง “ไม่ให้ไป

“พี่อัณณ์ชวนกูนะไอ้เสือ ไม่เกี่ยวกับมึง” น้องช้างบอก

“เกี่ยว”

“หือ? แถลงไขสิ”

“ก็แฟนเกี่ยวทุกอย่าง” เพชรบอกเสียงจริงจัง จนพวกผมแทบอยากจะมองบนใส่น้อง ตำลึงกรี๊ดเบาๆ ส่วนเวนั้นส่ายหน้าอย่างระอาสุดๆ ยิ่งน้องชากับน้องช้างนี่ทนไม่ไหวถึงขั้นตีหัวเจ้าแมวไปหลายทีเลย

“พี่เว พี่ตำลึงไปทานข้าวกัน ผมเลี้ยง”

 

แมวเลี้ยงตลอดจริงๆ

 

“น้องเพชรสายเปย์! น่ารักมากอ่ะอัณณ์ ตำลึงอยากได้แฟนแบบนี้ ซื้อที่ไหนได้บ้างอ่ะ!”

“ไม่น่าจะซื้อไหวหรอกนะตำลึงแบบนี้น่ะ” เวหัวเราะ แฟนอัณณ์นี่ฉลาดจริงๆ สิบน้ำใจแบบนี้ปฏิเสธลำบากเสียด้วย”

“พี่อัณณ์มีร้านอยากไปไหมครับ?” น้องช้างยิ้มกว้าง อย่าไปโรงอาหารนะ ผมเบื่ออาหารที่นั่นแล้ว กินมาตั้งแต่ปีหนึ่ง!”

“ไหนๆ ไอ้เสือมันเลี้ยงแล้ว อาหารญี่ปุ่นดีกว่า!”

“เออๆ กูต้องการพลังงาน! ไปๆ”

เพชรเตะเพื่อนตัวเอง ก่อนหันมามองพวกผม “อาหารญี่ปุ่นนะครับ?

“ว่าไง?” ผมถามความเห็นเพื่อนๆ

“ตำลึงกินได้ทุกอย่างที่เป็นของฟรี!”

“นั่นสิแต่ต้องไปห้างกันล่ะนะแบบนี้”

เพชรเอียงหน้าเล็กน้อย อมยิ้มนิดๆ ก่อนจะจูงมือผมโดยไม่สนใจเสียงแซว เสียงล้อของเพื่อนๆ “ไป…J-PARK กันดีกว่าครับ มีไข่หวานอร่อยมาก ยำสาหร่าย อัณณ์ชอบ”

 

เป็นแมวน่ารักจริงๆเลย จำได้ด้วยว่าผมน่ะชอบกินไข่หวานกับยำสาหร่าย

 

“ที่นี่ทำไดฟุกุสตรอเบอรี่อร่อยด้วยใช่ไหมครับ พี่เพลิงเคยซื้อมาฝากพี่อยู่”

“อื้อ!” เพชรตาวาวๆ จนผมหัวเราะ ไม่รู้ว่าจะพาผมไปทานของชอบ หรือตัวเองอยากไปกันแน่

“เดี๋ยวผมจะสอบยาวแล้วอยากกินข้าวกับอัณณ์” ทำตาละห้อย จนผมได้แต่ลูบหัวน้องปลอบใจ รู้ดีว่าแมวขนฟูจะสื่ออะไรจากตารางสอบน้อง ต่อไปเป็นวิชาหนักๆ ทั้งนั้น อีกอย่างเวลาสอบของเราสองคนตรงกันแค่วันนี้วันเดียว ถัดจากวันนี้เจ้าแมวคงไม่ว่างมาส่ง มากินข้าวกับผมแล้วล่ะครับ จนกว่าจะสอบกลางภาคเสร็จนู่นล่ะ

 

เท่ากับว่าผมจะไม่เจอแมวไปเกือบอาทิตย์แน่ๆงานนี้แฟนขนฟูของผมได้ส่งข้อความมางอแงอีกชัวร์ๆ

“เฮ้อ! อาหารญี่ปุ่นจะเปลี่ยนเป็นของหวานอีกแน่ๆ เลย” ตำลึงบ่น

“แวะซื้อ Mask กันก่อนดีไหมล่ะ? จะได้ไม่เหม็นลิ่นความรักแถวนี้” เวเสนอด้วยเสียงน่าหมั่นไส้

“สรุปคือพวกกูเพื่อนๆ ตาดำ นี่ได้แต้มบุญจากพี่อัณณ์ เพราะอยากเลี้ยงแฟนไอ้เสือมันเลยยอมเลี้ยงอาหารญี่ปุ่นเพื่อน?

“มึงทำใจเถอะไอ้ชา มึงก็ดูความเห่อของมัน ปกติเวลาสอบมันหลับไปชั่วโมงนึงก่อน ให้อาจารย์ปลุกโน่นมันถึงออก วันนี้มันอุตส่าห์เสร็จคนแรกมารอพี่อัณณ์”

ผมกับเพชรมองหน้ากันยิ้มๆ น้องหันกลับไปมองฝูงซุบซิบที่เดินตามหลังมาไม่ห่าง ก่อนจะเลิกคิ้วนิดๆ ท่าทางเท่ห์ แต่เพราะคนทำเป็นแมวเลยดูน่ารักมากกว่า

“อิจฉา?

“คนขี้อวด!!”

 




           ขี้อวดระดับโลกจริงๆ แมว ทำอะไรเอาใจเจ้าของเสียทุกอย่างจริงๆ ค่ะ ไม่เห่อเล้ยยยย ไม่เห่อเลยยยย วิธีการอ่านหนังสือแบบเมวเพชรไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่างนะคะ ^_^ ช่วงสอบน่ะเครียดจริงๆ เชื่อว่าหลายๆ คนคงเจอซอมบี้เกลื่อนมหาลัยเหมือนกัน 55555

       ตอนต่อไปเจอกันวันเสาร์นะคะ ช่วงนี้อากาศร้อน อย่าร้อนตามสภาพอากาศกันนะคะ รักษาสุขภาพกันด้วยน้าาาาา แดดเผาจนสุกได้จริงๆ อยากกระโดดลงน้ำเย็นๆ สักที่ เฮ้ออออ

สำหรับใครที่กำลังสอบ เป็นกำลังใจให้นะคะ ไม่ไหวก็เทค่ะ 55555...ไม่สิ อ่านเยอะๆ ค่ะ อาจารย์ชอบออกแบบครอบจักรวาลกันตลอด พักผ่อนเยอะนะคะ อ้ะ...หมูกะทะช่วยได้จริงๆนะคะ กินเสร็จมาอ่านหนังสือต่อ ^_^

      สำหรับวันนี้...ฝันดีนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

22/02/2561 

 

 


Ship Dynamics วิชา พลศาสตร์ของเรือ

*Principles of Environmental Management หลักการจัดการสิ่งแวดล้อม ความรู้ทั่วไปและกิจกรรมต่างๆ ที่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ทั้งทางตรงและ ทางอ้อม ปัจจัยและกระบวนการที่ทำให้เกิดปัญหา แนวทางป้องกันและปรับปรุงแก้ไข

 

ความแมวขี้เห่อ ความแมวขี้อวด จะเพื่อน จะพี่ จะครอบครัวก็จะอวดเจ้าของนะคะ 5555

เพิ่งได้มีเวลาแต่งเองค่ะ กลับมาถึงวันที่ 19 ตอนเย็น เจอสภาพอากาศไปน็อคเลยจริงๆ ปรับตัวไม่ทันนนนน อะไรจะร้อนขนาดนี้

วันนี้ก็ยังน็อคอยู่ คนเขียนปรับตัวกับสภาพอากาศแปรปรวนไม่ค่อยได้ ยิ่งต้องเดินทางยิ่งเบลอค่ะ แต่จะพยายามมาอัพให้ถี่นะคะ คนอ่านทุกคนอย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะคะ ช่วงนี้หน้าร้อนแล้ว ร้อนมากจริงๆ เพลียง่ายทั้งกายและใจอีก 5555 

ขอบคุณสำหรับกำลังใจ คอมเม้นท์ คำติชม ขอบคุณมากๆๆๆๆๆ ค่าาาา ทำให้มีกำลังใจเขียนตอนต่อไปได้เรื่อยๆ เลย ^_^

สำหรับวันนี้...ฝันดีนะคะ

21/02/2561


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 765 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3039 Airzaa1810 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 13:36
    แมวอวดเจ้าของจ้าาาา
    #3,039
    0
  2. #2834 Miki_milky (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 22:04
    อวดแฟนโคตรๆๆ
    #2,834
    0
  3. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 17:14
    อ่านตอนนี้แล้วร้องไห้เลยอะ เรื่องครอบครัวนี่อ่อนไหวจริงๆ ร้องไห้แทนพี่อัณณ์55555
    #2,560
    0
  4. #2482 khunsom08 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 00:24
    เป็นแฟนกันแล้วน่ารักมาก
    #2,482
    0
  5. #2375 «PhuengAugust» (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 17:35
    คนแต่งเก่งจริงๆนะเราว่า
    #2,375
    0
  6. #1651 Nm'mi (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 01:12
    อ่านตอนแรกก็นึกว่าม.ไหน พอเจอเจปาร์ค อ้อเกษตรศรีราชานี่เอง น้องแมวใจบางไปอีกค่ะ ละลายแล้ว
    #1,651
    0
  7. #1550 liver2541 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 20:30

    การสอบมันโหดร้ายจริงๆค่ะ ขนาดม.ปลายหนูยังว่าโหดเลยอ่ะ 5555 แต่ถ้าได้แบบแมวสักคนก็ดีนะคะ เอาพี่เพลิงด้วย...ยังอยากได้อยู่

    #1,550
    0
  8. #1483 SUNOBA (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 20:45
    การสิบมันโหดร้ายเสมอ สอนเท่าบ้่าน แต่ดันออกรอบจักรวาล 5555
    #1,483
    1
    • #1483-1 SUNOBA(จากตอนที่ 24)
      8 พฤษภาคม 2561 / 20:45
      สอบ***
      #1483-1
  9. #1416 Maysang1996 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 10:24
    บางวิชาของจีนตัดเอที่95จริงๆค่ะ 55555
    #1,416
    0
  10. #904 ัyoyo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 20:16
    เห็นด้วยกับทุกคน เพชรเป็นคนขี้อวดค่ะ! แมวขี้อวด!
    #904
    0
  11. #654 Vovore (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:50
    เพิ่งเข้ามาอ่าน อ่านรวดเดียวเลย และบอกเลยว่าชอบมากค่ะ น่ารักมากเลย ทั้งแมวทั้งเจ้าของแมว อยากได้แมวแบบนี้สักตัว ภาษาก็ละมุนเวอร์ เนื้อเรื่องก็ละมุนเวอร์ //ทำไมเพิ่งมาเจออ่ะ
    #654
    0
  12. #653 Wheel-Woy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:10
    อ่านยาวรวดเดียวตั้งแต่ตอนแรกบอกเลยว่าหลงนักมากกกกกก
    ทั้งแมวทั้งเจ้าของ
    งื้ออออออออเคา้อยากได้แบบนี้มั่งอ่ะ
    #653
    0
  13. #652 ryokicharlotte (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:17
    ชอบเรื่องนี้ละมุนเวอร์ ดีต่อใจจริงๆ
    #652
    0
  14. #651 0933683985 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:41
    แมวน่ารักมาก ทาสแมวก็น่ารักมาก
    แมวเขิน ทาสแมวเขิน คนอ่านยิ่งเขิน 5555
    #651
    0
  15. #650 RoseBack (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:55
    งือออ ชอบเรื่องนี้มากกกก
    บรรยายดีเวอร์ แมวน่ารัก ทาสแมวยิ่งน่ารักมากเข้าไปใหญ่ หลงรักทุกคนเลย งื้ออออ~
    #650
    0
  16. #649 Thicha_Chocolate (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:11
    กรี๊ดดด อยากให้ทำเป็นหนังสือเลยอ่า อยากได้ๆมากเลยค่า
    #649
    0
  17. #648 noowiwie (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:19
    เจ้าแมวขี้อวดดดดด!
    #648
    0
  18. #647 I'm anonymity for you (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:12
    เจ้าแมวขี้อวดจริงๆเลยยยย 5555555
    #647
    0
  19. #646 หญิงสาวผู้ใฝ่หาY (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:24
    โอ๊ยยยย ทาสแมวอย่างฉันจะละลายยย งื้อ ปวดแก้มไปหมด
    #646
    0
  20. #644 หางสีเงิน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:31
    ความอวดวะ
    #644
    0
  21. #641 Pitchayapak1302 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:45
    อ่านมารวดเดียว ขอเม้นก่อนว่าเป็นทาสแมวงื้ออออออ
    #641
    0
  22. #640 N เอ็น (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:06
    TT micro econเทอมนี้เราก็เห็นปลาลอยไปลอยมาเหมือนกัน แน่นจนจะเป็นปลากระป๋องอยู่แล้ว ฮืออออ
    #640
    0
  23. #639 TAEJESSIYEONCA (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:55
    เจ้าแมวเอ้ยยยยย ทั้งหมั่นไส้ ทั้งเอ็นดู
    #639
    0
  24. #638 Lai Arin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:48
    อยากได้แบบนี้ หาที่ไหนค้ะ5555
    #638
    0
  25. #637 Pepper__myMint (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:32
    แมวน่ารักอีกแล้วนะ
    #637
    0