[ Stranger things AU ] Pretty Babysitter Boy : END ( Steve & Billy //Harringrove )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,044 Views

  • 73 Comments

  • 40 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    87

    Overall
    1,044

ตอนที่ 11 : Stay away

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    8 มิ.ย. 62


Chapter 10

Stay away

21 / 05 / 2561

 


 

          เมื่อคืนหลังจากที่สตีฟออกมาจากห้องน้ำ บิลลี่ก็พยายามไม่กวนใจสตีฟอีก เพราะเขารู้ดีว่าอีกฝ่ายเหนื่อยจากการช่วยทำงานบ้านให้เขากับแม็กซ์มาทั้งวัน แล้วไหนจะยังต้องมาถูกโกหกเรื่องที่ยางล้อรถเขาแบนอีก

 

          ใช่ บิลลี่โกหกสตีฟ มาตลอดทั้งเมื่อคืนนี้เนี่ยแหละ

 

          การเคลื่อนไหวครั้งสุดท้ายของสตีฟที่บิลลี่เห็นก็คือตอนที่อีกฝ่ายพลิกนอนตะแคงข้างหันหลังมาให้เขา จนมาถึงตอนนี้ใบหน้าของสตีฟก็ยังคงหันไปที่เดิม แต่ลำตัวแผ่หงายขึ้นมาเล็กน้อย

 

          บิลลี่ปัดปอยผมสีน้ำตาลที่ถึงแม้จะผ่านค่ำคืนที่ยาวนานมาแต่ก็ยังคงทรงดีอยู่เหมือนเก่า สตีฟงึมงำตอนที่ปลายนิ้วของบิลลี่ลูบหัวตัวเองเบาๆ แต่ก็ยังไม่รู้สึกตัว

 

          น่ารัก...บิลลี่นึกอย่างมันเขี้ยว แต่ก็ทำได้เพียงแค่ยื่นหลังปลายนิ้วชี้ไปที่แก้มของสตีฟ แล้วลากนิ้วลงมาอย่างแผ่วเบา

 

          เบา...แต่มากพอที่จะทำให้สตีฟรู้สึกตัวตื่น พอได้ยินเสียงอีกฝ่ายครางอืมขึ้น บิลลี่ก็รีบละปลายนิ้วออกในทันที ตอนแรกสตีฟทำหน้าเหมือนกำลังสะลึมสะลือ แต่พอเห็นว่าเขาเป็นคนที่ทำให้ตัวเองตื่น ก็เบิกตากว้างขึ้นแล้วเขยิบตัวหนีไปจนชิดผนังห้อง

 

          บิลลี่เริ่มรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนกับตัวอันตรายขึ้นมาซะอย่างงั้น

 

           เอ่อ...

 

           กี่โมงแล้ว?” สตีฟชิ่งถาม มุขเดียวกับรอบที่แล้วไม่มีผิด

 

           หนึ่งโมงสิบห้าบิลลี่ตอบโดยที่ไม่ละสายตาไปจากเขา สตีฟจึงเป็นฝ่ายลุกขึ้นแล้วหยิบข้าวของของตัวเองขึ้นมาแทน จะกลับแล้วเหรอ?”

 

           อืมสตีฟคว้าเสื้อผ้ามาพาดแขนตัวเองเอาไว้ เขาหันกลับไปแล้วพบว่าบิลลี่กำลังยืนในระยะประชิดอยู่ทางด้านหลัง

 

           ให้ฉันเดินไปเป็นเพื่อนที่ไดเนอร์มั้ย?”

 

           ไม่ ไม่เป็นไร นายอยู่นี่เถอะ ฉันไปเองคนเดียวได้ ส่วนเสื้อผ้านายไว้ฉันจะซักมาคืนให้นะ

 

           สตีฟ...บิลลี่พึมพำเหมือนอยากจะพูดอะไรซักอย่าง แต่สุดท้ายเจ้าตัวก็กลับเปลี่ยนมาเป็นรอยยิ้มแทนซะอย่างงั้น กลับบ้านดีๆ นะ

 

           ดีอยู่แล้วล่ะน่า

 



          .



 

 

You’re no good for me

Baby you’re no good for me

You’re no good for me

But baby I want you, I want




          เฮ้อ...

 

          สตีฟนั่งคนหลอดในแก้วเป๊ปซี่พลางถอนหายใจออกมาใส่ห้องนั่งเล่น จะมีอะไรน่าเบื่อไปกว่าคืนวันอาทิตย์ที่ไม่มีอะไรทำ แถมยังต้องมานั่งเหงาฟังเพลงอยู่คนเดียวในบ้านอีก

 

          ถ้าตอนนี้เขายังอยู่ที่บ้านฮาร์โกรฟ ป่านนี้เขาจะกำลังทำอะไรอยู่กันนะ? สตีฟคิดต่อจากนั้น แล้วเขาก็ค้นพบว่าป่านนี้ตัวเองคงจะกำลังล้างจานอาหารเย็นแล้วเตรียมตัวให้บิลลี่ขับรถพากลับมาส่งที่บ้านอยู่ล่ะมั้ง?

 

          ว่าแต่บิลลี่จะคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้นเหมือนกันบ้างมั้ยนะ...

 

          !!! ทันใดนั้นเสียงคุ้นหูก็ดังขึ้น สตีฟลุกขึ้นเพื่อไปดูที่หน้าต่างให้แน่ใจว่าเจ้าของเสียงเครื่องยนต์กับเพลงร็อคดังเตะหูนั้นเป็นของใคร

 

          เป็นหมอนั่นจริงๆ ด้วย...สตีฟไม่รู้ว่าบิลลี่มาที่บ้านเขาทำไม แต่เขากลับรู้สึกดีใจแถมยังหลุดยิ้มกว้างออกมาซะอย่างงั้น สตีฟเปิดประตูออกไปดูบิลลี่ที่หน้าบ้าน บิลลี่ลงจากรถมายืนค้ำกับขอบประตู ส่งรอยยิ้มหวานพลางสายตาก็จ้องหน้าเขาเอาไว้

 

           ฉันฝันไปรึเปล่า? หรือนั่นมันนายจริงๆ แฮร์ริงตันบิลลี่ทัก บริบทเดียวกับในคืนบ้านั่นไม่มีผิด

 

           นี่หน้าบ้านฉัน นายไม่ได้ฝันไปหรอก พวก

 

           ไม่ใช่แบบนั้น นายต้องพูดว่า เออ ฉันเอง ไม่ต้องฝันเปียกล่ะ สิ ถึงจะถูกบิลลี่ยิ้มขันพลางเดินเข้ามาหาสตีฟที่หน้าประตูบ้าน

 

           มาเวลาป่านนี้มีอะไรรึเปล่า?”

 

           คืนนี้ฉันมีเดท ก็เลยอยากจะมาขอยืมไดร์เป่าผมบ้านนายซักหน่อย

 

          สตีฟสะดุดลมหายใจ มีเดทอย่างงั้นเหรอ?

 

          สตีฟกระพริบตา แกล้งย่นคิ้วทำสีหน้าสงสัยตอบกลับไป แล้วบ้านนายไม่มีไดร์ให้ใช้แล้วรึไง ถึงต้องถ่อมาลำบากชาวบ้านเค้าตอนมืดๆ ค่ำๆ แบบนี้น่ะฮะ!?”

 

           ไอมีน่ะมันมีบิลลี่เอาเเขนยันกับขอบประตูบ้านพลางยื่นหน้าเข้ามาในระยะกระชั้นชิดจนสตีฟต้องเอนตัวถอยหน้าหนีออกมา แต่ซูซานใช้เป่าผมให้แม็กซ์อยู่ มันก็เลยไม่ว่าง

 

          แล้วจะอยู่รอจนสองคนนั้นใช้เสร็จก่อนไม่ได้รึไงฟะ!?

 

           น่าสตีฟ สาบานว่าฉันจะไม่เปลืองค่าไฟบ้านนายมากนักหรอก

 

          ก็ไม่ได้ห่วงเรื่องนั้นซักหน่อย!

 

           ว่าไงล่ะ ถ้าไม่รีบอนุญาตฉันจะขโมยไดร์เป่าผมบ้านนายล่ะนะบิลลี่ทำท่าจะเดินผ่านรัศมีวงกบประตูเข้ามา สตีฟจึงรีบดันอกห้ามอีกฝ่ายนึงไว้

 

           เฮ้ๆๆ! หยุดเลย ให้ตายสิ เรื่องแค่นี้อย่ามาทำเป็นงี่เง่านักได้มั้ย?” ฉันล่ะเอือมนายแล้วจริงๆ นะ

 

           โอเคๆ ฉันไม่งี่เง่าแล้วก็ได้

 

          หมับ! แต่บิลลี่คว้ามือสตีฟแล้วเริ่มออกแรงลากไปที่บันไดทันที

 

           ไดร์เป่าผมนายอยู่ไหน อ๋อ อยู่ที่ห้องนอนนายใช่เปล่า?”

 

           อะ...

 

           ต้องใช่แน่ๆ เพราะถ้าไม่ได้อยู่ที่ห้องนอนนายแล้วจะไปอยู่ที่ไหนได้ล่ะเนาะ~”

 

          จะรู้ดีเกินไปแล้วโว้ย!!!

 

          โดยไม่รอฟังคำทัดท้าน บิลลี่ก็ลากสตีฟเข้าไปในห้องนอน แล้วจัดการให้ตัวเองนั่งรอบนเก้าอี้หน้ากระจกจนเสร็จสรรพ แน่นอนว่าครั้งนี้สตีฟไม่มีทางเต็มใจให้ แต่เขาก็ยอมหยิบไดร์จากอีกมุมหนึ่งของห้องมาตามคำขอ

 

           ไดร์ให้หน่อยสิ

 

          สตีฟหันไปทำตาดุ เหมือนจะกลายร่างเป็นมังกรเพื่อพ่นไฟออกมาใส่หัวบิลลี่ ไม่

 

           อย่าพูดว่าไม่ซี่~ ไดร์ผมให้เพื่อนก่อนไปเดทกับสาวหน่อยจะเป็นไรไปยิ่งยกเหตุผลนี้ขึ้นมาอ้างก็ยิ่งไม่อยากไดร์ให้มากเข้าไปใหญ่นั่นแหละ! สตีฟ~”

 

          สตีฟกอดอกทำหน้าบึ้ง ถึงจะทำน้ำเสียงออดอ้อนแต่ก็ไม่มีทางได้ผลหรอกนะ!

 

           ถ้านายไม่ไดร์ให้ ฉันจะถือว่านายไม่อยากให้ฉันไปเดทนะ

 

           “...”

 

           แล้วก็ถือว่านายกำลังหึงฉันอยู่ด้วย!

 

           นี่! อย่าหลงตัวเองให้มันมากนักได้มั้ย!?”

 

           ก็ถ้าฉันหลงตัวเองจริง นายก็ทำให้ฉันสิ

 

          ใครจะไปทำให้ล่ะ! ก็ในเมื่อฉัน...ไม่อยากให้นายไป ที่จริงแล้วไม่อยากให้นายพูดว่ามีเดทกับคนอื่นออกมาเลยด้วยซ้ำ!

 

          นี่เขาต้องทำเป็นพูดว่าไม่เป็นไร เพื่อปล่อยบิลลี่ไปอีกคนอย่างงั้นใช่มั้ย?

 

           สตีฟ?”

 

           เออ ก็ได้ ฉันทำให้สตีฟเสียบสายไดร์เป่าผมกับปลั๊กไฟ แล้วเริ่มละเลงลมไปบนหัวของบิลลี่ สตีฟหยิบเส้นผมสีทองขึ้นมาจับดูเลยพอจะรู้ว่ามันยังมีความชื้นหลงเหลืออยู่ ที่จริงแล้วบิลลี่จะปล่อยให้มันเเห้งแบบธรรมชาติก็ยังได้

 

          นี่เขาต้องเซ็ตผมให้บิลลี่ด้วยมั้ยเนี่ย?

 

           ว่าแต่รถนายไปเปลี่ยนล้อใหม่แล้วล่ะสิ ถึงได้ขับมาที่บ้านฉันแบบนี้ได้

 

           ช่าย...แต่เมื่อวานนี้ที่ฉันบอกนายว่ายางล้อแบน ที่จริงแล้วคือว่าฉัน...โกหกน่ะ โอ้ย!บิลลี่ร้องเสียงหลง เพราะสตีฟชกไหล่เขาเต็มแรง

 

           ว่าไงนะไอสิงโต!? นี่นายโกหกฉันมาตลอดทั้งเมื่อคืนนี้เลยอย่างงั้นเหรอ!

 

           ก็ฉันอยากให้นายค้างอ่ะ นอนคนเดียวมันเหงานี่นาทำน้ำเสียงเหมือนหมาหงอยไม่พอยังจะทำสายตาปริบๆ มาให้เขาผ่านทางกระจกส่องหน้านี่อีก

 

           ถ้าฉันจับนายได้ตั้งแต่เมื่อคืน ฉันจะวิ่งฝ่าสายฝนกลับมาสาปแช่งนายที่บ้านแน่ๆ!

 

           เพราะแบบนี้ฉันเลยต้องโกหกนายยังไงเล่า

 

          สตีฟทำหน้ามุ่ยไดร์ผมให้บิลลี่ต่อ ก่อนจะสะดุ้งขึ้นอีกครั้ง ตอนที่มือหนายื่นมาจับมือเขาไว้ข้างหนึ่งแล้วเอาไปวางแช่ที่หัวไหล่ตัวเองเอาไว้

 

           มือนายนุ่มจัง ขอจับแบบนี้ไปนานๆ เลยได้มั้ยดูสิ ยังจะมีหน้ามาพูดกับเขาแบบนี้ทั้งที่กำลังจะไปเดทกับสาวอื่น โคตรจะใจร้ายเลยมั้ยล่ะ!?

 

           ปล่อยเลย

 

           เดี๋ยวก่อนสิ...ขออยู่แบบนี้ก่อนไม่ได้เหรอ?”

 

           ไม่ได้...นายกำลังจะทำให้ฉันอยากร้องไห้

 

           เถอะน่า ขอแป๊ปนึงเถอะนะสตีฟอยากจะสะบัดมือบิลลี่ทิ้ง แต่พอบิลลี่ทิ้งหัวตัวเองลงมา ใจเขาก็อ่อนยวบ

 

          เขาต้องรู้สึกแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนกัน?

 

          สตีฟไดร์ผมให้บิลลี่จนแห้ง แล้วยืนรอส่งจนบิลลี่ขับรถออกไป ความรู้สึกเว้าโหวงข้างในของสตีฟในตอนนี้ ไม่ต่างไปจากคืนที่เขาแอบมองแนนซี่ในงานสโนวบอลนั่นเลยซักนิด

 

          ยอมรับเถอะว่านี่คือสิ่งที่สมควรจะเกิดขึ้นเพราะบิลลี่ก็คือบิลลี่ หมอนี่ก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว

 

          ไม่เป็นไร...ต้องพูดประโยคนี้อีกแล้วสินะ

 



          .

 



          มาลีนเป็นสาวผมดำสวยคนหนึ่งที่ชอบมายืนส่งยิ้มหวานให้บิลลี่ตั้งแต่หกเจ็ดวันที่แล้ว แต่เขาก็ไม่เคยคิดอยากจะชวนเธอออกเดท จนกระทั่งรู้สึกว่าสตีฟมีอิทธิพลต่อตัวเองมากเกินไปนั่นแหละ ถึงได้ชวนเธอออกมา

 

          นี่ตูทำถูกแล้วใช่มั้ยเนี่ย?

 

           บิลลี่ กาแฟเธอเย็นหมดแล้วนะเสียงมาลีนทำให้บิลลี่หลุดออกจากภวังค์ เขาพบว่าตัวเองคนช้อนในแก้วกาแฟมานานอยู่พักใหญ่ จนมันไม่มีควันลอยออกมาอีกแล้ว

 

           เอ่อ ไม่เป็นไร ฉันอยากกินกาแฟเย็นอยู่แล้วน่ะ

 

           ฮึๆ ถ้าอย่างงั้นเธอก็สั่งกาแฟเย็นมาซะตั้งแต่ทีแรกสิเธอหัวเราะ ก่อนจะยื่นเท้าเล็กๆ ของตัวเองมาลูบไล้ขาของเขา ภายใต้บรรยากาศที่สุดแสนจะโรแมนติกในร้านไดเนอร์  หากแต่สถานที่แห่งนี้กลับทำให้บิลลี่เอาแต่คิดถึงใครบางคนที่เคยปะกันตรงทางเข้าประตูร้าน

 

          ในตอนนั้นเขารู้สึกดีใจที่ได้เจอสตีฟอยู่ในร้านไดเนอร์นี่มากแค่ไหนกันนะ...ประมาณว่าถ้ามีหาง เขาก็คงจะกระดิกมันแล้ววิ่งไปรอบๆ ตัวสตีฟได้เลยล่ะมั้ง

 

           คืนนี้พ่อกับแม่ของฉันไม่อยู่บ้าน...เธอช่วยไปอยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อยได้ม้า~”

 

          โอ้ก๊อด! นั่นเป็นประโยคที่ชายหนุ่มทุกคนต่างรอคอยเมื่อถึงเวลาเดท แต่บิลลี่กลับนั่งสำลักกาแฟราวกับว่าเพิ่งทำอะไรผิดไป และมันหายใจแทบไม่ออกตอนที่เขาเห็นภาพหลอนของสตีฟที่กำลังยืนมองมาทางนี้

 

          ไม่ ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้นายมามีอิทธิพลต่อความคิดของฉันมากไปกว่านี้แน่ๆ!

 

           ได้สิ

 

          ไม่นานบิลลี่ก็พาสาวน้อยมาลีนขึ้นไปบนรถ เขาได้แต่คิดในใจว่าจะทำอะไรกับเธอดีต่อจากนี้...แต่ในหัวเขาตอนนี้กลับไม่ยอมคิดถึงเรื่องอย่างว่านั่นเลยซักนิด

 

          เพราะถ้าเกิดว่าเขาทำแบบนั้น และเธอเที่ยวไปโพนทะนาให้คนในโรงเรียนฟังแล้วสตีฟมาได้ยินเข้า หมอนั่นจะ...รู้สึกยังไง?

 

          ทั้งที่บิลลี่ไม่รู้ว่าสตีฟคิดยังไงกับเขา แต่เขากลับรู้สึกกลัวว่าสตีฟจะเสียใจและบิลลี่ไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้สึกแบบนั้น

 

          หรือแม้แต่ความคิดมากของเขาในตอนนี้ก็เช่นกัน

 

           บิลลี่ ลงมาสิ” มาลีนเรียกเมื่อบิลลี่ขับรถมาส่งเธอถึงที่บ้าน แต่เขากลับเอาแต่นั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัยจนเธอต้องเป็นฝ่ายเข้ามาเรียก บิลลี่?”

 

           เธอกลับเข้าบ้านไปเถอะ

 

           “!!!?”

 

           ฉันไม่มีอารมณ์

 

          บิลลี่บอกลาเธอด้วยประโยคนั้น ก่อนจะขับรถกลับไปที่บ้านของแฮร์ริงตัน

 



          .

 



          สตีฟโยนกระป๋องเบียร์เปล่าลงบนพื้นข้างสระว่ายน้ำหลังบ้าน หลังจากที่เขานั่งดื่มมันมานานอยู่พักใหญ่จนมาถึงกระป๋องสุดท้าย

 

          ป่านนี้บิลลี่คงขึ้นสวรรค์ไปถึงไหนต่อไหนแล้ว เลิกคิดถึงไอบ้านั่นซักทีเถอะน่ะ!

 

          สตีฟลุกขึ้นจากเก้าอี้ชายหาดด้วยสีหน้าบูดบึ้ง หลังจากที่ทำตัวเละเทะมานาน เขาก็คิดว่าตัวเองควรจะรีบเก็บกวาดก่อนที่พ่อกับแม่จะกลับมาเห็นแล้วบ่นให้หูชาเล่นดีกว่า

 

          ตู้ม! แต่ยังไม่ทันที่สตีฟจะก้มลงไปเก็บกระป๋องเบียร์อันแรก ไอขาไม่รักดีก็โซเซไปใกล้กับขอบสระ ก่อนจะพาร่างของเขาตกลงไปในนั้น...เย็นชะมัด เย็นจนรู้สึกชาไปทั่วทั้งตัวเลย

 

          โดยเฉพาะตรงหน้าอกนี้ มันเจ็บจน...ชาไปหมดแล้ว

 

           สตีฟ!เสียงเรียกนั่น ใครบางคนกำลังเรียกเขาอยู่บนเหนือขอบสระ เสียงของบิลลี่? ไม่ ไม่มีทาง หมอนั่นไม่มีทางกลับมาที่นี่แน่

 

           สตีฟ!

 

           สตีฟ!

 

           สตีฟ!!!เสียงของบิลลี่ดังมากที่สุดในความคิดของสตีฟในวินาทีสุดท้าย ก่อนที่แขนของเขาจะถูกดึงขึ้นไปแผ่หงายร่างอยู่บนพื้นหิน สตีฟลุกขึ้นมานั่งสำลัก แล้วดวงตาของเขาก็ได้สบกับแววความวิตกกังวลที่ฉายออกมาจากคนที่นั่งอยู่ข้างๆ

 

           บิลลี่?

 

           สตีฟ! นายเป็นอะไรรึเปล่า?”

 

           นาย...มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

 

           แล้วนี่มีเบียร์อยู่เต็มไปหมด อย่าบอกนะว่านาย...ดื่มเบียร์แล้วกระโดดลงไปเล่นน้ำอย่างงั้นเรอะ!?”

 

           “...”

 

           ถ้านายจมน้ำแล้วฉันมาไม่ทัน นายจะเป็นยังไง!?”

 

           “...”

 

           ทีหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ ฉันเป็นห่วง...อื้อ!

 

          ความร้อนผ่าวกระจายอยู่บนริมฝีปาก หลังจากที่สตีฟดึงคอเสื้อของบิลลี่เข้ามาใกล้ เป็นอีกจูบนึงที่สตีฟตั้งใจ หากแต่ความรุกล้ำกลับมีมากยิ่งขึ้น แม้จะไม่มีแอลกอฮอล์ แต่สตีฟรู้ดีว่ายิ่งนับวันเขาก็ยิ่งต้องการคนตรงหน้านี้มากยิ่งขึ้น...ในทุกๆ วัน

 

          และมันก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกละอายใจตัวเอง

 

           อืมบิลลี่กดจูบสตีฟแน่นขึ้นพร้อมกับร่างที่โหมทับเข้ามา ขณะที่สตีฟก็พยายามใช้มือยันพื้นห้ามตัวเองไม่ให้เอนตัวลงไปตามที่ใจบิลลี่ต้องการ เพราะว่าเขาไม่ต้องการทำแบบนั้นตอนที่ความรู้สึกของบิลลี่ยังไม่ชัดเจนอยู่แบบนี้

 

          สตีฟหลับตาแน่นขณะที่ถอนริมฝีปากออกมา บิลลี่มองเขาด้วยสายตาร้อนแรงไม่มีเปลี่ยน มันเต็มเปี่ยมไปด้วยแรงปรารถนา ก็แค่ความปรารถนาแต่ไม่ใช่ความรัก

 

          สตีฟไม่รู้ว่าตัวเองใส่ใจเรื่องนั้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ว่าเขาเข้าใจแล้วล่ะว่าพวกผู้หญิงรู้สึกยังไง และมันเจ็บปวดมากแค่ไหนตอนที่พวกผู้ชายทำทุกอย่างลงไปโดยที่ไร้ความรู้สึกแบบนั้น เพราะในตอนนี้เขาก็กำลังรู้สึกไม่ต่างกัน 


          เพราะฉะนั้น...

 

           บิลลี่

 

           เขาจึงควรจะทำในสิ่งที่ถูกต้อง

 

           บิลลี่ ฉันว่าเรา...

 

           ก่อนที่มันจะ...

 

           เราห่างกันซักพักนึงเถอะนะ” 


           เจ็บปวดไปมากกว่านี้

 

 


----------------------------------------------------------

ห่างกันซักพัก~ ห่างกันซักพัก~ เพราะเธอไปรักคนอื่นมากกว่าาา~ เจ็บปวดแทนคนฟังมากค่ะ โฮ่ววว

บิลลี่นางใจร้ายค่ะที่ไปเดทกับสาวอื่น แถมยังมีหน้ามาเปลืองค่าไฟบ้านสตีฟอีก ฮึ่มมม ไรท์ไม่รู้ว่าไดร์ในยุค 80s ที่บ้านเค้าเป็นยังไง แต่ก็คงจะคล้ายๆ กับในยุคนี้ ( เท่าที่ไรท์ลองค้นหาดูนะคะ >_< ) จะเป็นยังไงต่อไปก็เจอกันตอนหน้านะจ้ะๆ

ในตอนนี้มีเนื้อเพลง Diet Mountain Dew ของ Lana Del Rey ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #32 Mayyongchy (@Mayyongchy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 07:42
    บอกเลยว่าเจ็บ
    #32
    0
  2. #20 Here.I.Am (@supernovas) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 00:13
    ม่ายยย ใจตรงกันแต่ทำไมต้องห่างกัน ;-;
    #20
    0
  3. #19 //shinon// (@Nike123) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 22:42
    เพลงพี่หวาย นี่แล่นเข้ามาในหัวเบยยยยย
    ง้อตีฟสิบิลลี่ง้อตีฟจิแงงงงง&#128546;
    #19
    0