#รอยสักจอน [JUNGKOOK X YOU] *tattoo Jeon*

ตอนที่ 23 : Chapter Jeon : 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,701
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    10 ก.พ. 63

B
E
R
L
I
N





Chapter 22















    "เยจิน"

    "พี่จองกุก"

    "เอ่อ...สองคนรู้จักกันหรอคะ?"    รินทำหน้าเหว๋อทันที พร้อมชี้นิ้วสลับกันกับชายหนุ่มและเลขาของหล่อน..ต่างฝ่ายต่างเงียบลงผิดปกติ จนรินต้องอดสงสัยไม่ได้

    เพราะเยจิน ทำหน้าตาแปลกๆ เหมือนจะร้องไห้...


    "นี่!! จะยืนมองหน้ากันอีกนานมั้ย!?" และมองหน้ากันแบบนี้ หล่อนก็ย่อมทนไม่ไหวอีกต่อไป..เยจินเป็นแค่เลขา ไม่มีสิทธิ์มาเล่นหูเล่นตาหรืออะไรกับจองกุกเด็ดขาด ไม่งั้นหล่อนโดนไล่ออกแน่ๆ!!

    "เอ่อ..ขอโทษค่ะ" เยจินรีบชักสีหน้ากลับ ก่อนที่จะถอยตัวหนีแล้วเดินไปหยุดอยู่ด้านหลังของริน


    "เหอะ.." รินหลุดเสียงออกมาจากลำคอก่อนจะเหลือบสายตาไปมองหล่อนอย่างไม่พอใจ..ก่อนที่จะตัดสินใจไปคุยกับชายหนุ่ม โดยที่ไม่สนใจคนด้านหลัง

    "เราไปเข้าประชุมกันเถอะค่ะ^^"

    "ครับ...อืม จริงสิ ผมมีเรื่องจะบอกคุณอยู่เรื่องนึง"

    "อะไรคะ?"

    "วันที่จะไปดูงาน ผมจะเอาภรรยาผมไปด้วย..คุณคงไม่ว่าอะไรนะ" เสียงทุ่มของร่างสูง ร่ายยาวจนถึงคำสุดท้าย และคำพูดของจองกุกก็ทำให้สองสาวหน้าซีดเป็นไก่ต้ม เพียงแค่เพราะคำว่า 'ภรรยา' ที่มันชั่งแทงใจดำพวกหล่อนเหลือเกิน

    "ดะ..ได้ค่ะ!"

    "ถ้าคุณว่าแบบนั้น ก็ดีครับ..เพราะถ้าไปกับคุณสองคน ผมคงอึดอัดแย่^^" ว่าจบ ชายหนุ่มก็เดินผ่านหน้าไป และตรงไปที่ห้องประชุมทันที



    "ชิล์!!..ยัยนั่น มารชีวิตฉันแท้ๆ!"


    ไม่รู้ว่ามันจะเป็นเพียงเรื่องโกหกหรือจริง หล่อนก็ยังอยากได้จองกุกมาครอบครองอยู่ดี เพราะผู้ชายแบบนี้หาง่ายซะที่ไหนกัน...เรื่องศีลธรรมมันคงทำให้หล่อนมีความสุขไม่ได้ หากไม่ได้ลงมือทำด้วยตัวเอง แย่งชิงด้วยตัวเอง และได้มาครอบครองแม้อีกฝ่ายจะมีครอบครัวแล้วก็ตาม . . .










    YOU



    ช่วงเวลาต่อมา . . .


    รอยามให้จองกุกประชุมงานอยู่นานพอสมควร..และฉันก็เบื่อเอามากๆ จึงเดินลงมาจากตึกบริษัท แล้วหนีออกมานั่งชิวที่ร้านกาแฟใกล้ๆนี้นี่เอง


    ตอนนี้ฉันได้แต่นั่งเอ้อระเหยเพียงลำพัง...โกโก้ปั่นในแก้วก็ใกล้จะหมด แล้วก็ใกล้จะได้สั่งมาเพิ่มอีกแก้วแล้วสิเรา-..-



    "น่าเบื่อชะมัด..."

    งานก็ทำจนหมดแล้ว นี่ก็ว่างจัด ไม่รู้จะทำอะไรต่อดี..ไปไหนไกลก็ไม่ได้ เพราะหมอนั่นต้องโวยวายแน่หากฉันนั่งแท็กซี่หนีกลับบ้านน่ะ


    "เฮ้อ~" ถอนหายใจเป็นรอบที่10 มันจะเบื่ออะไรหนักหนาเนี่ย!-..-



    "มานั่งทำอะไรอยู่คนเดียวครับ?"

    "คะ!..คุณฮยอนบิน สวัสดีค่ะ^^"

    "ครับ^^"

    อยู่ๆคุณฮยอนบิน เลขาชายของจองกุกก็โผล่มาได้ทันเวลาที่ฉันเบื่อพอดีเลยแฮะ...แต่จะว่าไป เห็นหน้าเขาแล้วก็นึกขำๆว่าฉันกำลังเล่นผิดคน กะว่าจะแก้แค้นจองกุกหน่อย แต่ก็ทำไม่ได้เพราะพวกเขารู้จักกัน แล้วรู้จักกันดีมากด้วย


    "เอ่อ แล้วประชุมเสร็จแล้วหรอคะ?"

    "ครับ พึ่งเสร็จเมื่อกี้เอง..." ร่างสูงของเขาถือวิสาสะนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับตัวฉัน และฉันก็ยินดีมากที่เขาจะมานั่งคุยเป็นเพื่อนแบบนี้

    "เห้อ!..."

    "เป็นอะไรครับ?"

    "ฉันแค่รู้สึกเบื่อๆน่ะค่ะ.."

    "งั้นถ้าเบื่อ..เรามาหาเรื่องคุยกันดีกว่า^^"

    "อะไรล่ะคะ"

    "ผมอยากให้คุณเล่า..ว่าเจอกับบอสได้ยังไง"

    "เจอ?"

    "ครับ:)"

    ตายล่ะ...ประวัติหมอนั่น ชั่งยาวเหยียดเหลือเกิน งานนี้จะเล่าจบมั้ยเนี่ย -..-



    แล้วฉันก็ตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดที่เจอมา..ตอนแรกเขาก็ไม่อยากจะเชื่อหรอกนะว่าจองกุกจะเป็นคนแบบนั้น แต่จะให้ทำไงได้ล่ะ ก็คนมันเคยเลวจะให้พูดดีๆได้ยังไง..บุญหัวแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่ตายก่อน

    หลังจากนั่งชิวที่ร้านกาแฟได้สักพัก เราสองคนก็เดินออกมาจากร้าน พลางพูดคุยกันจนสนิทสนม..แต่ในขณะนั้น อยู่ๆเม็ดฝนก็ตกลงมาเสียดื้อๆ ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้มและทุกคนที่เดินอยู่ต้องวิ่งหลบกันให้วุ่น



    "อ๊ะ!.."

    ร่างเล็กตัดสินใจหาที่หลบ แต่ทว่ารองเท้าส้นสูงที่ใส่อยู่กลับส้นหักลงมา ทำให้เสียหลักก่อนที่จะล้มลงท่ามกลางแอ่งน้ำที่ชื่นแฉะไปเสียหมด...


    "คุณ(ชื่อคุณ)!..." เมื่อเห็นแบบนั้นชายหนุ่มจึงรีบก้มตัวลงมาประคองร่างเล็กเอาไว้ ก่อนที่จะเปิดสูทออกก่อนจะนำร่างบางเข้ามาอยู่ใต้เสื้อ เพราะชุดที่ใส่อยู่นั้นเปียกฝนจนเห็นด้านใน..แขนแกร่งของฮยอนบินช้อนคนตัวเล็กขึ้นเหนือพื้นด้วยความเร่งรีบ เพราะฝนเริ่มตกแรงขึ้นเรื่อยๆ..แต่ทว่าระหว่างที่กำลังจะเดินออกไปต้องหยุดชะงักเพราะร่างใหญ่ๆตรงหน้ากำลังเดินตรงมาที่ฮยอนบินและฉัน ก่อนที่ฉันจะเบิกตากว้างเพราะผู้ชายคนนั้นชักสีหน้าไม่พอใจสุดๆ !



    "เอามานี่!!"

    "อ๊ะ! นี่ฉันเจ็บนะจองกุก!!" อยู่ๆเขาก็เอื้อมมือมาดึงตัวฉันออกจากแขนของฮยอนบิน ก่อนที่จองกุกจะกระชากตัวฉันไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาแทน และด้วยความว่าฉันเจ็บเท้าเพราะส้นสูงหักแบบนี้จึงไม่สามารถต่อต้านอะไรเขาได้...


    จะมาทำกันเจ็บแบบนี้ไม่ได้นะ งั้นฉันโกรธจริงๆด้วย !!!




    "เอ่อ บอสครับ---!"

    "คราวหลังไม่ต้องมาเจอกันอีก!..เธอนี่มันจริงๆเลย!"

    "ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย!"

    "กลับบ้าน!!.." ว่าจบเขาก็อุ้มฉันขึ้น ก่อนที่จะพาเดินหนีออกไปด้วยอารมณ์ที่กำลังโกรธสุดๆ..เอะอะก็ใช้แต่อารมณ์เป็นหลัก ไม่ยอมฟังกันเลยจริงๆ คนเอาแต่ใจ!!!








    ปึก!!



    ไม่นานนัก เราสองคนก็โผล่มาอยู่ในรถซะแล้ว..จองกุกทำตัวตึงตัง จับของวางของก็เสียงดังไปทั่ว ซึ่งมันบ่งบอกได้ว่าเขากำลังอารมณ์เสียอย่างไงอย่างงั้นแหละ !


    "นี่ วางดีๆ เดี๋ยวมันก็พังหรอก..!" ฉันหันไปดุเขา ที่ทำหน้าหงิกหน้างออยู่ข้างๆ

    "..."

    "เมื่อกี้ทำตัวหน้าอายจริงๆเลย"

    "ใช่สิ! ฉันไม่ได้ดีเหมือนมันหนิ!" น้ำเสียของเขาเอ่ยประชดประชัน ก่อนจะพ้นลมหายใจออกมาเสียงดัง...

    "อะไร...นี่คิดอะไรอยู่?"

    "..."

    "ตอบ..."

    "..."

    "ตอบสิ!! นายเป็นอะไรเนี่ยจองกุก!?"

    "ก็ฉันหึง!! เข้าใจมั้ย หึงเว้ย!!..คนอุส่าห์รีบประชุมรีบกลับมาหา แล้วเป็นไงล่ะสุดท้ายเธอก็มาแอบอยู่กับมันสองต่อสองอะ ไม่คิดจะรอฉันเลยใช่มั้ย !"

    " 0_0 " พูดซะกูรู้สึกผิดเลย...



    สิ้นเสียงของจองกุก เขาก็เงียบลงก่อนจะชักสีหน้างอนใส่ฉัน...



    นี่เขากำลังงอนฉันอยู่..ซึ่งฉันผิดที่ไม่รอเขา ?



     "อ่า...." จะให้พูดยังไงดีล่ะเนี่ย นี่ฉันเป็นคนผิดสินะที่ทำแบบนั้น..ก็ฉันเบื่อหนิ จะให้ทำยังไงได้เล่า!-_-

    "เอ่อๆ ฉันผิดเองแหละ..." สุดท้ายฉันก็ต้องเป็นฝ่ายง้อเขาเองเสียแล้วสิ


    จองกุกทำเป็นไม่สนใจ ก่อนที่เขาจะสาร์ทรถแล้วขับออกไป...ตลอดทางเขาเอาแต่เงียบใส่ แม้ว่าฉันจะขอโทษไปแล้วเขาก็ยังไม่หายโกรธ..นี่คงงอนหนักสินะเนี่ย


    ตัวโตขนาดนี้ยังงอนเป็นเด็กไปได้...!!










    @บ้าน




    และแน่นอนเมื่อมาถึงบ้าน จองกุกก็ยังไม่หายงอนฉัน พอมาถึงที่เขาก็เดินเข้าไปในบ้านอย่างไม่สนใจฉันเลยสักนิด!!...


    ตอนนี้ฟ้าก็มืดแล้ว ฉันได้แต่นั่งๆนอนๆอยู่ในห้อง...ส่วนจองกุกน่ะหรอ อาบน้ำอยู่น่ะ คุยด้วยก็ไม่คุย ไม่รู้ว่าจะให้ฉันทำยังไงต่อดี -..-


    "อาบน้ำนานไปแล้วนะ!!" ฉันลุกออกจากเตียง ก่อนที่จะเดินไปเคาะประตูห้องน้ำ..ได้ยินเสียงน้ำไหลนะ แล้วก็ได้ยินเสียงสระผมด้วย แต่คนในนั้นกลับไม่ตอบและเงียบใส่...



    จ้า พ่อคนขี้งอน -..-



    "งั้นฉันจะรออาบนะ!!"



    เงียบกริบ...








    แอดดดด..



    เวลาต่อมาในที่สุดจองกุกก็ยอมออกมาจากห้องน้ำ..เขาที่ตกอยู่ในสภาพที่ยังไม่แต่งตัวดี ทรงผมที่ยังเปียกจากการสระผม และ...พ่อเอ้ย ถ้าจะเดินแก้ผ้าออกมาแบบนั้น...


    "กรี๊ด!! ทำไมไม่นุ้งผ้าห้ะ!!?" ฉันร้องขึ้นด้วยความตกใจ พร้อมหยิบหมอนขึ้นมาโยนใส่จองกุก หมอนั่นรับหมอนได้ทันแล้วเขวี่ยงไปอีกทาง...



    ไม่นะ..น่ากลัว




    "จองกุก!!"

    "หึ!"

    แม้ว่ามือของฉันจะยกขึ้นปิดหน้า แต่ทว่าได้ยินเสียงขำในลำคอของเขาที่เล็ดรอดออกมา...


    "นี่นายแกล้งกันใช่มั้ย!?"

    "เปล่าหนิ..." จองกุกตอบเสียงนิ่งๆก่อนจะเดินวนไปรอบห้อง..เพื่อ?


    หมอนั่นแกล้งฉันจริงๆด้วย !!


    แต่พอรู้ตัวอีกที..จองกุกก็เดินออกไปแล้วอะ ?




    "หึ่ย!!!"








    ตกดึก...



    บรรยากาศด้านนอกยังคงมีฝนตก อากาศเย็นๆทำให้ร่างเล็กอยู่บนเตียงต้องนอนกระชับผ้าห่มผืนหนาเอาไว้แน่นๆเพื่อทำให้ร่างกายอบอุ่นในค่ำคืนที่แสนเงียบ...คนตัวเล็กนอนหลับไม่รู้เรื่องอะไรและกำลังฝันหวานอยู่แน่ๆ ดั่งความคิดของชายหนุ่มตอนนี้



    ร่างหนาพลางคลานขึ้นเตียงช้าๆ และทำตัวให้เงียบมากที่สุด หลังจากที่เมื่อหัวค่ำตอนนั้นหนีลงไปนอนข้างล่าง...แต่ตอนนี้เขารอจังหวะให้คนตัวเล็กนอนหลับสนิทแล้วค่อยแอบขึ้นเตียงมาทีหลัง..ร่างของจองกุกนอนลงข้างๆหญิงสาว พร้อมสายตาคมมองใบหน้าหวานๆกำลังหลับตาพริ้มอยู่ข้างกาย ชายหนุ่มยกยิ้มบางๆก่อนที่จะใช้นิ้วเกลี่ยเส้นผมที่ปิดหน้าของคนตัวเล็กออก..ก่อนจะตัดสินใจพรมริมฝีปากลงบนหน้าผากมนของคนรัก...



    "คราวหลังอย่าไปยุ่งกับใครอีก...ฉันน่ะโคตรหวงเธอเลย"

    "..."

    "ฝันดียัยเด็กดื้อ..."










    วันดูงาน . . .



    ทุกคนต่างตื่นเช้าขึ้นมาเตรียมตัวที่จะออกเดินทาง..การเดินทางครั้งนี้ไม่ได้ขึ้นรถไม่ได้ขึ้นเรือ แต่เดินทางไปพร้อมกับรถไฟต่างหากล่ะ

    ร่างเล็กลากกระเป๋าเดินทาง โดยที่มีชายหนุ่มเดินตามติดมาไม่ห่าง...



    "นี่จะย้ายบ้านรึไง..."

    "อะไร...ไม่สักหน่อย!"

    "แล้วขนอะไรมาเยอะแยะ"

    "ข้าวของ ของใช้ส่วนตัว..."

    "หรอ..อืม"


    ตอนนี้จองกุกยังมีอารมณ์งอนค้างอยู่นิดๆ พูดด้วยบ้างแต่ไม่กวนเหมือนครั้งก่อนๆ..ซึ่งมันทำให้ฉันหงุดหงิดใจแปลกๆที่หมอนั่นยังงอนอยู่จนถึงตอนนี้...


    "นี่ รอด้วยยย!!"








    @ไร่องุ่นนอกเมือง


    ใช้เวลาอยู่ประมาณ2ชั่วโมง ในที่สุดก็มาถึงสักที นั่งรถไฟจนปวดตูดไปหมดเลยเฮ้อ!!...ตอนนี้เราเดินทางมาถึงที่พัก มันคือบ้านพักหลังเล็กๆแต่ละหลังอยู่ไปตามจุดต่างๆที่ลูกค้าต้องการที่จะเลือกพัก และแน่นอนว่าจองกุกเลือกจุดที่ไกลสุดเพราะบอกว่ามันเป็นส่วนตัวดี....


    เราสองคนเดินเข้ามาในห้องพักเล็กๆ ขนาดห้องกระทัดรัดพออยู่กันได้..และก็มีแค่เตียงเดียว-..-


    "นี่..นายนัดกับลูกค้ากี่โมง?"

    "หกโมงเย็น.."

    "อ๋อ" ร่างเล็กพยักหน้าเข้าใจเล็กน้อย ก่อนจะลากกระเป๋าไปวางไว้ก่อนที่จะเปิดกระเป๋าแล้วเริ่มเอาของออกมาเก็บไว้ข้างๆเตียง ตามมาด้วยจองกุกที่เก็บของไม่ต่างกัน..แต่เขาเก็บของอย่างเงียบๆและคงรอให้ฉันเป็นฝ่ายพูดอยู่ฝ่ายเดียวสินะ



    "เห้อ!...นี่จองกุก นายยังโกรธฉันอยู่หรอ?" และเมื่อฉันรู้สึกอึดอัด จึงพูดทำลายบรรยากาศตอนนี้ซะ !

    "เปล่าหนิ..."

    "โกหก!! ท่าทางแบบนั้น คำพูดแบบนั้น..นายยังโกรธฉันอยู่จองกุก จองกุกนายน่ะคิดมากไปแล้วคิดหรอว่าฉันจะ...ไปยุ่งกับคนอื่น..." ร่างเล็กค่อยๆเบาประโยคสุดท้ายลง ก่อนจะตัดสินใจวางของในมือลง แล้วเดินไปที่ด้านหน้าของชายหนุ่มก่อนที่จะเขี่ยกระเป๋าเสื้อผ้าออกและนั่งตรงหน้าจองกุก


    "อะไรของเธอ?"

    "ฉันบอกว่า! ฉันไม่มีวันไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่นยังไงเล่า!!"

    " !! "

    ว่าจบ มือเล็กก็ถือวิสาสะดึงคอเสื้อของร่างหนาให้ใบหน้าของชายหนุ่มเข้ามาใกล้..ก่อนที่ริมฝีปากเอิบอิ่มจะประกบไปที่ริมฝีปากของจองกุกโดยที่ชายหนุ่มไม่ทันตั้งตัว


    จองกุกเบิกตากว้าง เมื่อโดนคนตัวเล็กชิงจูบไปเสียดื้อๆ แต่ทว่าเสียสติไปเพียงครู่เดียว เขาก็กลับดึงคนรักเข้ามาอยู่ในอ้อมแขน..แล้วบดริมฝีปากใส่ร่างเล็กด้วยความดุดันและเอาแต่ใจ..


    "อื้อ!..." กำปั้นน้อยๆทุบตีแผงอกหนา และพยายามดันร่างออกจากตัวของจองกุก...



    ไม่สิ..ฉันควรเป็นฝ่ายนำ แต่ทำไมเขาถึงได้เป็นฝ่ายคุมล่ะเนี่ย !!!



    "อ๊ะ!..." ผละจูบออก

    "...บอกฉันก่อน ฉันถึงจะหายโกรธ:)" แม้ริมฝีปากจะห่างจากกัน แต่มือหนาของชายหนุ่มยังประคองแผ่นหลังบางเอาไว้พร้อมแนบชิดกายบางเข้าหาตัว เบียดกันจนอดอัด และร่างกายร้อนรุ่มด้วยความเขินอาย


    "อ..อะไร?"

    "บอกรักฉัน..บอกรักฉันจริงๆ" เสียงทุ่มกระซิบข้างหู พลางทำสายตาออดอ้อนขอความเห็นใจจากฝ่ายหญิง

    "อึก!..•///•"

    "เถอะนะ เลิกทำเป็นไม่รักฉันได้แล้ว..อย่าหลอกความรู้สึกตัวเองสิ"

    "คะ..ใครหลอก"

    "ก็เธอไง...เธอรักฉัน ใช่มั้ย?" ยิ่งพูดจองกุกยิ่งกอดแน่นขึ้น คนตัวเล็กเริ่มมีความเขินอายขึ้นมาเล็กน้อย และหัวใจกำลังเต้นแรงอย่างห้ามไม่ได้...จองกุกรู้ทุกอย่าง รู้ทุกอย่างที่เป็นฉัน แม้ว่าฉันกำลังหลอกเขา..แต่สุดท้ายแล้ว เขาดูออก เขาอ่านใจฉันได้


    "ฉะ..ฉัน..."

    "หื้ม ว่าไง..พูดสิ ไม่งั้นจะโกรธหนักกว่าเดิม!"

    "ฉัน..."

    "โกรธจริงๆแล้วนะ!!"

    "อ..อ่าๆ!!"

    "เร็วววว!"

    "ฉัน...รัก..."

    "รักอะไร!?" จองกุกกำลังกดดันฉันอยู่นะ !


    "ฉันรักนาย!! พอใจรึยัง!!!"


    "พอใจ!! ป่ะขึ้นเตียง!!..." เสียงของเขาร้องตอบก่อนที่จะอุ้มฉันขึ้นเหนือพื้นแล้วโยนขึ้นเตียงไป..ตามมาด้วยร่างใหญ่ๆของเขาที่ทับตัวฉันไว้ไม่ให้หนีไปไหน


    "จองกุก! หยุดเลยนะ!!.."

    "เมียบอกรักทั้งที ต้องจัดสักดอก!!"

    "ดอกอะไร!?"

    "ดอกหอมที่เอาไว้ผัดกับตับๆๆ!" ไม่ว่าเปล่าจองกุกก็กระเด้งสะโพกใส่เอวฉัน!!..อ้าก! ทะลึ่ง! นี่จริงจังป่ะเนี่ย!!

    "อย่าาาา!! ><"






    เสียงหยอกล้อกันด้านในบ้านพักที่มีความเป็นส่วนตัว แต่ทว่ากลับมีคนมาแอบยืนฟังแบบนี้ ไร้ความเป็นส่วนตัวมากเหลือเกิน..ร่างของหญิงสาวยืนกำหมัดแน่นด้วยแววตาที่โกรธแค้นมานับหลายปีที่ผ่านมา สองคนนั้นมีความสุขกันทั้งๆที่เธอจมปักอยู่กับความทุกข์มานับปี

    จนในที่สุด เธอคิดว่าจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่..แต่ใครจะรู้ว่าต้องกลับมาเจอกันอีกในคนต่างสถานะ ที่เมื่อก่อนเคยเป็นแฟนกัน แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นคนที่ไม่รู้จักกันเสียแล้ว...เหตุการณ์ทั้งหมดมันเกิดเพราะ...


    "เพราะแกอี(ชื่อคุณ)...ฉันจะทำให้แกหายไปจากชีวิตพี่จองกุกซะ!! มึงด้วยอีริน...อย่าหวังจะได้ครอบครองพี่จองกุกของฉันเลย หึ!"











     17 : 00 น.


    บรรยากาศยามเย็นในไร่องุ่นที่ไร้เมฆฝน ร่างบางสวยในชุดเดรสอ่อนๆเดินไปตามสวนองุ่น ลมเย็นๆพัดผ่านจนกระโปรงแทบจะปลิวขึ้นพาดหัว..มือเล็กจับหมวกฟางบนหัวไว้แน่น ก่อนจะกวาดสายตามองไปอีกด้านที่ตอนนี้จองกุกกำลังยืนคุยกับเจ้าของไร่อยู่


    อันที่จริงแล้ว ฉันจะได้ไปฟังด้วยเพราะนี่คืองานของฉัน แต่เขาไม่ยอมน่ะสิเพราะเจ้าของไร่เป็นผู้ชายแล้วก็หล่อมากด้วย..ฉะนั้นเขาจึงไม่ให้ฉันอยู่ตรงนั้นเพราะคำสั้นๆที่เรียกว่า'หวง'



    "แม่หนู อยากลองเก็บองุ่นดูมั้ย^^"

    "เอ๊ะ! ฉันหรอคะ?" นิ้วเรียวชี้เข้าหาตัวเพราะจู่ๆเสียงของป้าที่เป็นคนสวนพูดขึ้น ระหว่างที่ฉันเดินอยู่..ป้าแกเผยยิ้มอ่อนๆก่อนจะพยักหน้าและควักมือเรียกฉัน ก่อนที่ฉันจะรีบเดินเข้าไปหาใกล้ๆ


    เก็บพวงองุ่นหรอ..น่าสนุกดีแฮะ เพราะฉันไม่เคยทำมาก่อนเลย ^^



    "กะ..เก็บยังไงหรอคะ?" ร่างเล็กหันไปถามด้วยความสงสัย

    "หนูก็ใช้กรรไกรค่อยๆตัดพวงองุ่นจากเถา..อย่าใช้มือดึง เมื่อตัดแล้วใส่ตระกร้าเลยจ้ะ^^" คุณป้าคนสวนอธิบายให้ฉันอย่างละเอียด ฉันทำความเข้าใจอยู่สักพัก..พร้อมเริ่มลงมือทำด้วยตัวเอง


    องุ่นไซน์มัสแคทเป็นองุ่นพันธุ์พิเศษที่แพงเอามากๆ และเนื้อของมันเหมือนเยลลี่ ซึ่งฉันชอบมันมากๆ ซื้อมากินทีหมดเกือบแสนแหนะ!



    "อ๊ะ! ได้แล้ว~" เสียงหวานพูดกับตัวเอง พร้อมดีใจกับผลงานของตัวเองที่ตัดพวงองุ่นมาได้หนึ่งพวงใหญ่ๆแน่นๆ ก่อนจะวางใส่ตระกร้าแล้วเริ่มเก็บต่อไปเรื่อยๆ..ตอนนี้ฉันเริ่มสนุกมากแล้ว ทำไปโดยไม่เบื่อเลย

    แบบนี้ ขอคุณพ่อทำสวนแบบนี้ไว้ที่บ้านหลังใหญ่ก็จะดีเอามากๆ ><








    คนตัวเล็กยืนทำกิจกรรมเพียงลำพัง ด้วยรอยยิ้มที่สนุกสนาน..รินยิ้มเหยียดก่อนจะเดินไปใกล้ พร้อมกับท่าทางที่ทำทีมาเป็นพูดดีด้วย...


    "ทำอะไรอยู่หรอคะ?" เสียงของรินพูดข้างหู พร้อมตัวของหล่อนที่ยืนช้อนหลังอยู่ใกล้ๆนี่เอง

    "อ๊ะ!!" ร่างเล็กสะดุ้งด้วยความตกใจ ก่อนที่จะหันไปมองรินที่อยู่ๆก็โผล่มา..ผู้หญิงคนนี้ทำตัวน่ากลัวชะมัด !


    "เก็บองุ่นอยู่หรอคะ..ให้รินเก็บช่วยนะ^^" ไม่ว่าเปล่าหล่อนก็ถือวิสาสะเอื้อมมือมาแย่งตระกร้าฉันไป แล้วหยิบกรรไกรขึ้นมาทำตามฉัน..ฉันยักไหล่ไม่ว่าอะไร ก่อนจะตัดสินใจยืนเก็บองุ่นอย่างเงียบๆ

    ฉันน่ะไม่อยากสนใจเธอเลยสักนิด..เพราะ รู้สึกไม่ชอบขี้หน้าหล่อนเลย!!

    "เห้อ! คุณจองกุกน่ะ หล่อดีเหมือนกันนะคะ^^"

    "...?"

    "ช่วงที่คุณยังไม่โผล่มา..เขาดูแลฉันดีมากๆเลยค่ะ เทคแคร์เป็นอย่างดีเหมือนเป็นแฟนกันแหนะ^^"


    นี่กำลังจะบอกว่าฉันเป็นตัวปัญหาขัดขวางความสุขของพวกคุณสินะ เหอะ!!


    "หรอคะ..."

    "ใช่ค่ะ เราสองคนน่ะ..เกือบจะมีความสัมพันธ์ดีๆด้วยกันอยู่แล้วเชียว ^^" พูดจบหล่อนก็เดินไปอีกทาง แล้วทิ้งระเบิดไว้กับฉัน..ฉันโยนกรรไกรในมือทิ้งก่อนที่จะเดินออกไปจากสวน..ไปให้ไกลที่สุด จะได้ไม่อยู่ขัดขวางความสุขของพวกเธอ !!







    "เหอะ!! ยัยนี่หน้าด้านชะมัด!..."

    ดอกหญ้ายาวๆในมือถูกฟัดไปมาจนน่าสงสาร เพราะมีมนุษย์อารมณ์เสียกำลังเดินบ่นอยู่เพียงลำพัง ใกล้ๆลำธาร ที่ห่างจากสวนมาไกลพอสมควร..

    ตอนนี้หญิงสาวมีความรู้สึกโกรธ และ หงุดหงิดใจ เพราะคำพูดของรินที่ทำให้ฉันไม่มีอารมณ์อยากทำอะไรทั้งนั้น!!..เพราะมันทำให้ฉันนึกถึงเมื่อ4ปีก่อน ช่วงที่ฉันไม่อยู่ เราไม่รู้ว่าพวกเขาทำอะไรกันบ้าง จองกุกทำตัวยังไงกับรินระหว่างที่ฉันไม่อยู่...เขาอาจทำดีกับริน แต่เมื่อฉันกลับมาเขาก็มาเอาใจฉัน หรือว่าตอนที่เขาออกมาทำงานจะแอบมากิ๊กกับรินกันสองต่อสอง



    "อ้าก!! หงุดหงิดเว้ย!!!"



    "หงุดหงิดหรอ?...ลงไปเล่นน้ำหน่อยมั้ย :)"

    "ห้ะ...อ๊ะ! ยะ..เยจิน!!!" ตากลมเบิกกว้าง พลางเผลอหลุดเรียกชื่ออีกคนออกมาอย่างเต็มปาก..เยจิน เธอมาทำอะไรที่นี่..ไม่ได้เจอหล่อนมานานพอสมควร

    "หึ!! หน้าโง่อยู่ได้..วันนี้ฉันมาแก้แค้น :)" เยจินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น พร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างน่ากลัวพลางค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้น..เท้าของฉันขยับถอยหนีหล่อนเพราะตอนนี้หล่อนทำหน้าตาเหมือนคนบ้าไม่มีผิด !


    อีกนิดเดียว..ด้านล่างเป็นลำธาร ซึ่งที่เรายืนอยู่ตอนนี้เป็นหน้าผาค่อนข้างสูง ขืนตกลงไปต้องเจ็บตัวมากแน่ๆ



    "ไปตายซะ!!"



    ผลัก!




    "เยจิน!! กรี๊ดดดดด!!"


    เยจินพูดทิ้งท้ายก่อนที่มือของเธอจะผลักฉันให้ถอยหลังจนสุดแรง..จนในที่สุดร่างของฉันก็พลัดตกลงไปด้านล่างพร้อมเสียงกรีดร้องออกมาจนสุดเสียง...เมื่อหญิงสาวตกลงไป เยจินก็หัวเราะออกมาอย่างสะใจที่ได้ผลักอีกคนตกลงไปในลำธารลึกที่เต็มไปด้วยโขดหินมากมาย...


    "งานนี้ใครจะมาช่วยแก ฮ่าๆ!" จากนั้นเยจินก็ก้มลงหยิบก้อนใหญ่พอกำมือมาถือไว้..ก่อนที่จะเขวี้ยงลงไปด้านล่าง ซึ่งเป้าหมายของเธอคือฉัน...


     ปึก !!


    "โอ้ย!!.."
 

    มะ..ไม่นะ หัวฉัน..เลือดไหลออกมาไม่หยุด













 To be continued





    #TALK



    หายหน้าหายตาไปนานเลย..ไรท์นี่แหละ! ขอโทษคร้าบ กราบงามๆเลยที่ไม่มาอัพสักที ใครคิดถึงไรท์เม้นด้านล่างเลยยย อิ_อิ

    ตอนหน้า...ไปตบเยจินกันค่ะ !! เกลียด! ผู้เค้าไม่เอายังจะมาทำร้ายเมียเค้าอีก!! งานนี้จองกุกจะยอมหรอเมียโดนทำร้ายแบบนี้ หึๆ! :)



    ติดตาม ~~~









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,565 ความคิดเห็น

  1. #1186 Peachy Girl🍑🍑 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 08:47
    อ่านเเล้วมันเเบบอะไรของเเกยัยเยจินห้ะ!?
    #1,186
    0
  2. #1151 MiNg_pssss (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:59

    นังบ้าาาา ????

    #1,151
    0
  3. #1124 porkarun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:30
    ปักหมุดเลยง้าบบบ💗💗
    #1,124
    0
  4. #1123 JK_nest9704 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:28

    เเยจินอีบ้า! อีโรคจิต!

    #1,123
    0
  5. #1110 Kim24v (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:42
    อยากกินดอกหอมผัดตับจังเลยค่ะพี่ขาาาา 55555
    #1,110
    0
  6. #1109 JJK901 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:08
    ตบมัน หมั่นไส้ เดี๋ยวบอกพ่อเลยนังนี่หนิ วอแวเก่ง
    #1,109
    0
  7. #1108 Fxngg (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:27

    จองกุกจัดการอีเยจินขั้นเด็ดขาดเลยนะอีรินด้วยบังอาจมาทำแม่ของลูกเขา

    #1,108
    0
  8. #1107 Jungkook_am (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:35
    อย่าจัดการเยจินคนเดียวเอาอีรินไปด้วยรำคาญลูกตา ถ้ามุดเข้าฟิคได้นี่จะถีบยอดหน้าให้
    #1,107
    0
  9. #1106 ma_mo6547 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:25
    ตอนหน้าขอให้กุกเเก้เผ็ดเยจินเเบบเเซ่บๆเลยนะคะรอค่ะชอบมากกก
    #1,106
    0
  10. #1105 jk_bell (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:21
    อยากให้กุกจัดการแบบเด็ดขาด​

    ดึงนิสัยตอนนั้นมาใช้กับพวกหล่อนเลย
    #1,105
    0
  11. #1104 jk_bell (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:20
    อยากให้ไรท์มา​อัพเร็ว​ๆเหมือนเมื่อก่อนง่ะ
    #1,104
    0
  12. #1103 VEENnJK (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:47

    นังเยจินนน!!!!!! แกทำกับนางเอกงี้ได้งัยย ตอนหน้าขอให้กุกแก้แค้นให้นางเอกทีเถอะละจัดการยัยรินด้วยยย//มาต่อไวๆนะคะไรท์~♥~~♥~

    #1,103
    0
  13. #1102 Namwan_in (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:45
    คิดถึงมากเลยค่ะ

    //อยากตบตนจนมือสั่นแล้วค่ะ//อินจัด// แค่นังรินก้เป็นแมงหวี่แมงวันอยู่แล้ว ยังเจอโจทย์เก่ามาแก้แค้นอีก ยั่กตามไปบึ้มบ้านนางจังเลยค่ะ^-^.

    รักไรท์นะคะ

    สู้ๆค่ะ มาอัพบ่อยๆนะคะ
    #1,102
    0
  14. #1101 Chim (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:42

    อิเยจินอิบ้า!! (รอNCนะไรท์5555 ห่างจากน้องมานานริ้ว)

    #1,101
    0
  15. #1100 may0870872456 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:31
    คิดถึงง
    #1,100
    0
  16. #1099 Icekiki25 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:24
    มาต่ออีกนะ อย่างนี้ต้องให้กุกจัดการ

    ืนังตอทั้งหลาย เขามีลูกมีเมียเเล้วยังอยากจะได้เขาอีก
    #1,099
    0
  17. #1098 Park cmin (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:16
    รีบต่อนะ~~ หมั่นไส้นางอยากจะตบล่ะ ผู้ไม่เล่นก็อยากจะเอา #นุ้ไม่มีนย.ให้อ่านแล้วไรท์แต่ล่ะคนไม่ลงนย.เลยเหงาสุดๆ
    #1,098
    2
    • #1098-1 Icekiki25(จากตอนที่ 23)
      10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:26
      ใช่ๆ พออัพก็อัพพร้อมๆกัน พอหายก็หายกันไปหมด เเล้วชั้นจะอ่านอะไร5555
      #1098-1
  18. #1097 Fifth Epan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:55
    คือบับ

    ไรท์โยนรีททิ้งตรงหน้าผาเถอะตัดจบได้เหมือนละครหลังข่าวมาก อุเเงงง
    #1,097
    0
  19. #1096 Lisagirl3 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:53

    รอค่าา จองกุกมาช่วยเร็ว!

    #1,096
    0
  20. #1095 «※Prime※» (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:47

    กี้ดดด จองกุกต้องมาช่วยแล้วไหม ไรท์รีบมาต่อนะค้า
    #1,095
    0
  21. #1094 «※Prime※» (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:47

    กี้ดดด จองกุกต้องมาช่วยแล้วไหม ไรท์รีบมาต่อนะค้า
    #1,094
    0
  22. #1093 «※Prime※» (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:47

    กี้ดดด จองกุกต้องมาช่วยแล้วไหม ไรท์รีบมาต่อนะค้า
    #1,093
    0
  23. #1092 p0993136611 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:43
    จองกุกรีบๆมาช่วยนะ เยจิน-นี่!!!!!! เขาไม่เอาแล้วก็ยังหน้าด้านมาอีกกกกกกกก!!!!!//ค้างมากไรท์
    #1,092
    0