( YOONGI X YOU ) DANGER ผู้ชายอันตราย[BAD]

ตอนที่ 8 : DANGER : Chapter 8 :: 100% ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 186 ครั้ง
    13 ม.ค. 61

B
E
R
L
I
N






















































     "ยังปวดอยู่รึเปล่า?"    ร่างสูงเอ่ยถามคนตัวเล็กน้ำเสียงปนเป็นห่วงนิดๆ ตอนนี้จีมินและวีได้พาคุณออกมาจากโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้วล่ะ หลังจากที่หมอตรวจอาการคุณเสร็จหมอก็อนุญาตให้คุณกลับบ้านได้...





     "อ่า...ยังปวดๆอยู่เลยT^T"  ถึงอาการจะหายดีแล้วแต่หมอดันเล่นเอาเข็มฉีดยาขนาดใหญ่2เข็มมาฉีดใส่ข้อเท้าของคุณเพื่อรักษาให้เยื่อด้านในเริ่มรักษาตัวถ้าทำแบบนี้ทุกอาทิตย์อีกไม่นานคุณก็สามารถกลับมาเดินได้เหมือนเดิม...





     "อืมไอ้จีมินก็กลับไปแล้ว...งั้นเราไปหาอะไรกินก่อนดีกว่าฮึบ!" 





     "อ่ะ!นี่เดี๋ยวฉันก็ตกหรอก-^-!"





     "ฮ่าๆโทษทีๆ^^"  





     เสียงหัวเราะหยอกล้อกันของวีและคุณระยะเวลาในการเดินวีให้คุณขี่หลังมาตลอดทาง ไม่นานนักร่างสูงก็มาหยุดตรงหน้าร้านขายขนมหวาน...







     "เอ?มาที่นี่ทำไมอ่ะ?" คุณชะโงกหน้ามองประตูหน้าร้านด้วยความสงสัย





     "พามากินหนม^_^"





     "อ่อ..."







     กริ้ง~






      "ยินดีตอนรับค่า~^^" พนักงานสาวเอ่ยเสียงหวานตอนรับคุณทั้งสอง วีส่งยิ้มให้พนักงานก่อนที่จะเดินดูชั้นวางขนาดกลาง4ชั้นตั้งเรียงกันเป็นระเบียบบนชั้นวางมีขนามมากมายหลายสีสันถูกจัดวางเรียงกันเป็นแถว...






     "อยากินอันไหนบอกฉันเลยนะ...ฉันเลี้ยง^^"





     "จริงหรอ....งั้นฉันอยากกินเยลลี่น้ำตาล^^" 





     "ได้เลยครับเดี๋ยวหยิบให้^^"  มือหนาข้างซ้ายหยิบซองขนมเยลลี่น้ำตาลสีชมพูลงกระตร้า...





     "เอาเยลลี่ไข่ดาว เอาสายไหมแล้วก็เอา...."














      ตึก ตึก ตึก







      "อ่าหนักชิป..."   ร่างหนาเดินไปบ่นไประหว่างทาง...พอออกมาจากร้านขายขนมเท่านั้นแหละ ถุงนี่เต็มไม้เต็มมือไปหมดเลย วีเป็นคนบอกเองหนิว่าเลี้ยง คุณเลยสั่งไม่ยั้ง






      "หนักหรอ...ขอโทษนะที่ซื้อเยอะอ่ะ"






      "ไม่เป็นไรหรอก...สำหรับเธอแล้วฉันยอมได้หมดแหละ^_^"






      "อะ...อื้ม-////-"   ทำไมรู้สึกเขินๆล่ะเนี่ย














     @คอนโดวี




     เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงวีขับรถมาถึงหน้าคอนโดที่เค้าพักอาศัยอยู่คนเดียว...ขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะหมุนพวงมาลัยหักเลี่ยวรถ..สายตาคมเหลือบไปเห็นรถWMสีดำหรูคันนึงจอดอยู่ทางเข้า...ซึ่งวีจำมันได้ดีเพราะรถนั้นเป็นรถของ 'ยุนกิ'






      "....."  หลังจากที่ร่างสูงดับรถสนิทมือหนาปลดสายเบลออกจากตัว...






     "วี...เป็นอะไรรึเปล่า?"  คุณถามวีที่เอาแต่นั่งเงียบไม่ยอมพูด




    "เอ่อเปล่าหรอก...(ชื่อคุณ)"




    "หื้ม?"





    "เธอนั่งรอฉันอยู่บนรถก่อนได้มั้ย..."  ร่างสูงไม่พูดเปล่ามือของเค้าเลื่อนมากุมมือเล็กเอาไว้..คุณเริ่มหน้านิ่วขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจก่อนที่จะพูดว่า...





     "ทำไมล่ะ?" 




     "ฉันคิดว่า...ไอ้ยุนกิมันอยู่ในห้องของฉัน"   น้ำเสียงถูกเปล่งออกมาอย่างแผ่วเบา..เรื่องนี้วีไม่กล้าที่จะปิดบังคุณหรอก...มันดีด้วยซ้ำถ้าคุณรู้ว่ายุนกิอยู่ที่นี้จะได้รู้ทันและหนีเค้าไปพ้นๆซะ




     "จะจริงหรอ...!?"  ตกลงจะรู้สึกดีใจหรือเสียใจกันแน่เนี่ย...




    "อืมคงงั้น...เอาเป็นว่าเธอรอฉันอยู่นี่ก่อนนะ"





    "เอ่อ...ได้สิฉันจะรอ"    ร่างสูงส่งยิ้มให้คุณเล็กน้อยก่อนที่จะเปิดประตูลงจากตัวรถไป..ร่างเล็กได้แต่นั่งมองชายหนุ่มเดินออกไปจากลานจอดรถจนหายไปในอาคารขนาดใหญ่...




     ยุนกิมาที่นี่หรอ?...แล้วเค้าจะรู้มั้ยว่าคุณมาอยู่กับวีตลอดทั้งบ่าย..จู่ๆลางสังหรณ์รู้สึกไม่ดีก็ทำให้คุณกระวนกระวายใจไม่ดีเลย













     
































     ก๊อกๆ






     "เชิญ..."    ชายชราวัยกลางคนเอ่ยขึ้นในขณะที่เค้ากำลังก้มหน้าเซ็นเอกสารสำคัญอยู่นั้น..ได้มีบุคคลทั้งสามคนเปิดประตูเข้ามาในห้องผอ.ของโรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่ง...





     "ผอ.ค่ะมีคนขอเข้าพบค่ะ"





     "อือ?...สองคนนี่หรอ เชิญนั่งก่อนสิ"  มือแก่ฝายเชิญให้ผู้มาใหม่ทั้งสองนั่งลงบนเก้าอี้ประจันหน้ากับโต๊ะทำงานใหญ่...





     อาจารย์สาวพลางก้มหน้าเล็กน้อยพร้อมเดินออกไปจากห้องผอ. ภายในห้องเหลือเพียงชายแก่และชายหนุ่มทั้งสองนั่งมองหน้ากันอย่างเงียบๆ..ก่อนที่ชายแก่จะเริ่มเปิดบทสนทนาขึ้น





     "พวกคุณสองคนมีธุระอะไรกันหรอครับ..." 




     "ก่อนอื่นเลยนะครับ...ผมมีชื่อว่า 'พัค จินยอง' เป็นเลขาส่วนตัวของคุณยองแจ---!"  ชายหนุ่มที่มีนามว่าจินยองพูดยังไม่ทันจบชายอีกคนก็พูดแทรกขึ้น...





     "ผมชื่อ 'ชเว ยองแจ' เราสองคนมาที่นี่เพราะอยากจะให้ทางโรงเรียนของคุณช่วย..."  จินยองมองหน้ายองแจที่กำลังพูด




     "ช่วยอะไรหรอครับ...?"  นาม 'ชเว' ชื่อนี้มันคุ้นๆนะ...ชายแก่นึกคิด





     "นี่เอกสารตามหาคนหายครับ..."  ยื้นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ผอ.โรงเรียน





     "ครับ?..."  หยิบขึ้นมาดู




     "คือผมกำลังตามหาน้องสาวของผมครับ...เธอกับแม่หายตัวไปตั้งแต่เธอยังแบเบาะ เวลามันก็ผ่านมาตั้ง17ปีแล้วผมก็ยังตามหาพวกเค้าไม่เจอ..นี่ก็เป็นโรงเรียนสุดท้ายของประเทศเกาหลีแล้วที่ผมตามหาเธอ  ผมอยากจะให้ผอ.ช่วยสืบหาประวัติเด็กนักเรียนหญิงทั้งหมดจะได้มั้ยครับ..."





     "แล้วผมจะรู้ได้ยังไงครับว่าเด็กผู้หญิงคนไหนคือน้องสาวแท้ๆของคุณ..."




     "เธอน่าจะมีชื่อติดไว้อยู่ข้อมือตอนเด็กๆ...ผมจำชื่อของเธอได้ครับ..เธอมีชื่อว่า---!!"










     Rrrrrrrr!










     ยองแจพูดยังไม่ทันจบเสียงโทรศัพท์เครื่องหรูของเค้าก็ดังขึ้น..ทำให้ร่างสูงขออนุญาตออกไปรับสายผู้ที่โทรมาใหม่ข้างนอกห้อง





     ไม่นานนักยองแจก็เดินกลับเข้ามาในห้องตามปกติ...





     "มีอะไรหรอครับ...?" จินยองถามยองแจที่กลับมานั่งลงข้างๆแต่สีหน้าของเค้าดูเคลียดผิดปกติ





     "คือบริษัทมีปัญหานิดหน่อยน่ะ...เอาเป็นว่าผมฝากคุณช่วยอีกแรงนึงด้วยนะครับ อ่ะ!นี่ครับข้อมูลเกี่ยวกับน้องสาวของผม"  ยื้นกระดาษสีขาวขนาดA4ให้ผอ.โรงเรียน





      "ครับ...ผมจะพยายามช่วย^^"  





     หลังจากนั้นยองแจและจินยองก็ได้เดินออกไปจากห้องผอ. ชายแกยกกระดาษแผ่นสีขาวสะอาดแต้มด้วยหมึกสีดำปรากฏขึ้นเป็นตัวอักษรตีพิมพ์...






    __________



     ข้อมูลจากโรงพยาบาลXXX




     ชื่อ: ชเว (ชื่อคุณ)


     อายุ(ประมาณ):  17 ปี


     เพศ: หญิง


     กรุ๊ปเลือด: O


     น้ำหนัก: ไม่ระบุ


     ส่วนสูง: ไม่ระบุ


    เกิดวันที่: 25/12/00


    กำเนิดที่: โรงพยาบาลXXX



บิดา: ชเว คังซู


    มารดา: ชเว นาจอง


    พี่น้อง: พี่ชาย 1 คน-นาม: ชเว ยองแจ


    บ้านเกิด: เขต-ยงซาน 13/08


     __________     









     "ชเว (ชื่อคุณ)...ชเว นาจอง ทำไมโลกมันกลมขนาดนี้นะ หึ!:)" ชายแกนั่งไล่อ่านตัวหนังสือไปเรื่อยๆจนสายตาไปสะดุดกับชื่อของบุคคลที่เค้าเคย 'รัก' และไว้ใจมากที่สุด 'ชเว นาจอง' 'แม่ของคุณ'





     ก๊อกๆ





     "ผอ.'มิน'ค่ะได้เวลาประชุมแล้วค่ะ"





     "อื้ม...เดี๋ยวผมตามไป"  เค้าไม่พูดเปล่าในขณะนั้นความคิดดีๆก็ผุดขึ้นมาบนหัวสมองของเค้าอย่างรวดเร็ว..มันเป็นแผน แต่แผนอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน..ทั้งพ่อและลูกลึกลับพอๆกัน






































::70%::













       "อึก...."  ทำไมมันรู้สึกร้อนๆแบบนี่นะ...มือเล็กกุมประสานกันเอาไว้แน่น คุณนั่งกลืนน้ำลายไปหลายอึกพร้อมเม็ดเหงื่อไหลออกมาเป็นระยะ..เป็นอะไรก็ไม่รู้ร่างบางนั่งรอวีนานแล้วนะ ทำไมยังไม่กลับมาอีก...










     เป็น 'ห่วง' จัง











     @ห้องของวี








      แอ๊ด~





     ร่างสูงของวีเปิดเข้าไปในห้อง...นัยต์ตาสีดำเข้มเบิกกว้างตกใจสิ่งมีชีวิตตรงหน้า 'ยุนกิ'




     "มึงมาทำไม!?"  ประโยคช์แรกอันแสนดึกดึนของวีเปล่งขึ้นถามคนตรงหน้า..กะไว้แล้วเชียวมันต้องอยู่ในห้องแน่ๆ





     "....."   ยุนกิยังคงเงียบ..





     "ตอบกู!...มึงมาที่ห้องกูทำไม!?"





     "มา...หาของ"




     "ของ?...หาของอะไรของมึง!?"  คิ้ววีเริ่มขมวดขายาวก้าวเดินเข้าไปประจันหน้ากับยุนกิสองต่อสอง..ยุนกิยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยสายตาพลางตวัดมองร่างของวีด้วยหางตาก่อนที่จะพูดว่า...





     "อ่อ!ลืมไป...ไม่ได้มาหาของ แต่มาหา'เมีย'ว่ะ:)"





      "เมีย?...ใครเมียมึง!?"  ต้องเป็น(ชื่อคุณ)แน่ๆ...ร่างสูงมองคนตัวกลางด้วยสายตาอันโกรธเคือง มือหนาของวีกำหมัดแน่นพร้อมที่จะปล่อยใส่คนตรงหน้าทุกเวลา





     "เมียใครน่า~....เมียกูหรือเมียมึง โอะ!ต้องเมียกูสิ หึ!:)"





     "กูถามว่าใครเมียมึง!!"










      ผวั๊ะ!










     กำปั้นหนักกระทบลงแก้มซ้ายของยุนกิอย่างรุนแรง...ร่างหนาเซถอยหลังไปตามแรงชกของวี..ยุนกิยกมือขึ้นแตะมุมปากข้างซ้ายพร้อมเลือดที่ปรากฏขึ้นรอยแดงช้ำเล็กน้อย...แต่แค่นี้มันทำอะไรเค้าไม่ได้หรอก เจ็บกว่านี้ก็โดนมาแล้ว





     "หึ!...แรงได้แค่นี้หรอว่ะ"  ยุนกิพูดขึ้น





     "..."




     "กูจะบอกอะไรให้นะเว้ย...ยัยนั่นน่ะเป็นของกูแล้ว ก็เหมือนที่พวกมึงทำกับไอรีนยังไงล่ะหึ!:)"





      "ไอรีน...ยัยนั่นเกี่ยวอะไรด้วยว่ะ แล้ว(ชื่อคุณ)ล่ะ!มึงทำแบบนั้นกับเธอทำไมทั้งๆที่เธอไม่รู้เรื่องอะไรด้วยซ้ำ!!"











     ผวั๊ะ!









     เป็นอีกครั้งที่วีพุ่งตัวเข้าไปชกยุนกิอย่างจัง..แต่ครั้งนี้คนอย่าง มินยุนกิ ไม่ยอมให้วีทำร้ายเค้าอยู่ฝ่ายเดียวหรอก...






     "กูจะทำอะไรก็เรื่องของกู!!"






     ผวั๊ะ!






     "อัก!..."





     ผวั๊ะ!






     "เรื่องนี้มึงไม่ควรเสือก!"






     ผวั๊ะ! ผวั๊ะ! ผวั๊ะ! ผวั๊ะ! ผวั๊ะ!






     ร่างสูงของยุนกิกระหน่ำหมัดลงใบหน้าของวีอย่างต่อเนื่อง...ซึ่งวีทนความเจ็บนี้ไม่ไหวร่างหนาล้มกระแทกลงพื้นจนแน่นิ่ง







      "ถ้ากูไม่คิดว่ายัยนั้นมาอยู่ที่นี้กับมึง..กูคงไม่แบกสังขารจนมาถึงที่นี้หรอก หึ!โชคดีนะเพื่อน"    เท้าใหญ่เขี่ยร่างของวีก่อนที่จะเดินออกไปจากห้อง...จากสายที่ลูกน้องของยุนกิรายงานมาว่าไม่พบคุณอยู่ที่ห้างและที่อื่นๆก็ไม่มี..ยุนกิเลยตัดสินใจที่จะอยู่ที่คอนโดของวีต่อจนวีเดินเข้ามาในห้องพร้อมถามว่า'มึงมาทำไม!'ซึ่งนั่นทำให้ยุนกิรู้ว่าเพื่อนตัวดีของเค้าต้องมีเรื่องอะไรบิดบังเค้าแน่ๆ..ไม่งั้นวีไม่กล้าที่จะถามแบบนั้นออกมาหรอก



































      แก่ก!






     "ยุนกิ..."   คุณเผลอพูดชื่อของยุนกิออกมาเบาๆแขนเล็กพลางกอดถุงขนมในมือแน่น..มันนานแล้วนะที่วีขึ้นไปบนคอนโดแล้วยังไม่กลับลงมาอีก...







     ไม่นานนักนัยต์ตากลมก็เหลือบไปเห็นบุคคลที่ไม่คาดคิดที่กำลังเดินตรงมาทางรถของวี...แน่ล่ะเพราะคุณนั่งอยู่บนรถคิดจะหลบยุนกิตอนนี้มันก็ไม่ทันแล้วเพราะเค้ากำลังเดินมาทางนี้!แถมสีหน้ายังน่ากลัวอีกด้วย...




     "ออกมา!!"






     หมับ!






     หายใจยังไม่ถึง5นาที...ร่างสูงของยุนกิก็โผล่หัวเข้ามาในตัวรถพร้อมดึงร่างบางให้ลงจากตัวรถอย่างไร้ความปราณี






     "ว่าแล้วต้องมาอยู่ที่นี่!...กลับบ้าน!!"





     "โอ้ย!เบาๆสิฉันเจ็บ!!"





     มือหนาฉุดกระชากคนตัวเล็กไปตามแรงดึงของเค้า...คุณได้แต่เดินขากะเผลกตามหลังยุนกิ





    ได้ยินไม่ผิดหรอ...เดินขากะเผลกนั่นหมายความว่ายาหมอคงดีแน่ๆเลย..คุณถึงสามารถเดินตามยุนกิได้ 





     แต่ยังไงมันก็ยังเจ็บอยู่ดี...TvT






     "เข้าไป!!"  เสียงทุ่มตวาดใส่ร่างบางพร้อมจับตัวคุณยัดเข้าไปในรถWMคันโปรดของเค้าอย่างไม่เบามือ





     ทำไม...ทำไมเค้าถึงรู้สึกหงุดหงิดมากขนาดนี้นะ กะไอ้แค่ตามหายัยตัวปัญหาอย่างคุณทำไมคนอย่าง มินยุนกิ ต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย..ไม่รู้ล่ะ!ยังไงซะตอนนี้ยุนกิก็เป็นผู้ครอบครองคุณด้วยอำนาจและอิทธิพล เค้าจะทำอะไรกับใครก็ได้ตามใจของเค้า...รวมถึงคุณด้วย




















      @บ้านยุนกิ...







      ตลอดทางคุณเอาแต่นั่งเงียบไม่กล้าที่จะเอ่ยปากพูดประโยคช์ต่างๆออกมา ในหัวสมองพลางคิดคำถามต่างๆนาๆว่าทำไมเรียกบอร์ดี้การ์ดแล้วยังไม่เข้ามาช่วย แล้วทุกคนหายไปไหนหมด สุดท้ายฉันก็ตื่นขึ้นมาที่โรงพยาบาลเพราะจีมินช่วยเอาไว้ แล้วทำไมคุณต้องบอกเรื่องนี้กับยุนกิด้วย! บอกไปเค้าจะเชื่อมั้ยล่ะห้ะ!!!








     ร่างสูงอุ้มร่างเล็กขึ้นพาดบ่าพร้อมเดินเข้าไปในตัวบ้าน...และยุนกิไม่ลืมที่จะดึงถึงขนมออกจากมือคุณพร้อมโยนมันลงถังขยะอย่างไร้เยื่อใย













     @ห้องนอนยุนกิ...







      ตุบ!!






      "โอ้ย!!!"   ร่างหนาทิ้งตัวคุณลงบนเตียงอย่างแรงมือหนาพุ่งเข้ามาบีบคางเล็กจนเส้นเลือดขึ้นหน้าของยุนกิ..คุณเผลอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดบวกกับข้อเท้าที่แสบเป็นระยะๆ





      " 'ร่าน' นักใช่มั้ยไปอยู่กับมันห้ะ!?...หึ! คิดจะหนีฉันงั้นหรอ?"





      "ฮึก!ฉันปะเปล่า..."   





      "เปล่าหรอหึ...ปฏิเสธไปมันก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรหรอกนะ(ชื่อคุณ)..สู้เธอ'ตาย'ไปมันจะไม่ดีกว่าหรอ"





      "คุณจะทำอะไรน่ะ!..."   ร่างบางเบิกตากว้างเพ้งมองชายหนุ่มตรงหน้าที่กำลังใช้มืออีกข้างล้วงอะไรสักอย่างออกมาจะเอว








   



     แกร๊ก!











     "ฮึก!ฮือ!"   ปืนกระบอกเล็กถูกมือของยุนกิล้วงออกมาพร้อมเล็งมาที่หัวของคุณ..ร่างบางได้แต่นั่งสั่นคลอใบหน้าหวานเต็มไปด้วยคราบน้ำตาที่แปะเปื้อนเต็มแก้มของคุณ...






     "เธอน่าจะ'ตาย'ไปเลยนะ(ชื่อคุณ)...อยู่ไปก็หนักโลกเปล่าๆ คนไร้ค่าอย่างเธอไม่ควรมีชีวิตอยู่ด้วยซ้ำหึ!:)" 














     ปัง!!










     "อ๊ะ!!!"







     ฟุบ!













     @เวลา 03:55






      ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นวันใหม่...พระอาทิตย์เริ่มปรากฏตัวขึ้นช้าๆ แต่พระอาทิตย์ดวงเดียวยังสู่เส้นประสาทการตื่นตัวของคนเราไม่ได้หรอก..ใครๆก็ต่างพากันตื่นเช้าเพื่อทำกิจวัตรประจำวันเช่นทุกๆวัน...






     แต่วันนี้ผิดปกติเพราะยุนกินอนไม่หลับทั้งคืน...จนนัยต์ตาสีดำเข้มเอาแต่จ้องมองคนตัวเล็กที่นอนหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียงข้างๆกายเค้านี่เอง






     อันที่จริงยุนกิไม่ได้ยิงหัวคุณจริงๆซะหน่อย...แค่แกล้งยิงเฉียวต้นแขนของคุณจนเลือดออกไปมาก..แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าคุณกลัวจนสลบไปเลย











    แค่ยิงขู่เฉยๆ(ไอ้โรคจิต!:ไรท์)










     "ทำไมฉันต้องหงุดหงิดเวลาที่เธอขัดคำสั่งฉันด้วยว่ะ...แต่มันไม่มากพอที่เธอไปอยู่กับไอ้วีหรอกนะ(ชื่อคุณ)"   ร่างหนานั่งพึมพัมอยู่บนเตียงสายตายังไม่เลิกมองคุณ...หัวสมองของยุนกิเลยพลาดไปนึกถึง'ไอรีน'หญิงสาวที่เค้าแอบมีใจให้..แต่ทำไมกัน ทำไมไอรีนไม่เคยเห็นหัวเค้าเลยแม้แต่นิดเดียว







    คงเป็นเพราะ...เค้าเคยทำกับไอรีนเหมือนคุณในตอนนี้แต่รุนแรงน้อยกว่า..ใครๆก็รู้ว่ายุนกิอยากได้อะไรก็ต้องได้





     และตัวไอรีนเอง...เค้าเลยเผลอทำร้ายเธอไปจนในวันหนึ่งไอรีนทนไม่ไหวสุดท้ายคุณก็กลายเป็นเหยื่อแทนซะเอง






      ยุนกิรีบสะบัดความคิดบ้าๆนั้นออกไปจากหัว...ร่างหนาพลางทิ้งตัวนอนลงข้างๆคุณ ยุนกิหันหน้าไปมองคุณเล็กน้อยก่อนที่จะหลับตาลง..แต่เค้าต้องปรือตาขึ้นอีกครั้งเพราะเสียงละเมอของคุณดังขึ้นอย่างแผ่วเบา







      " 'วี'...ฮึกชะช่วยฉันด้วย"





     "หึ..."  ยุนกิเค้นเสียงหัวเราะในลำคลอออกมาเบาๆหลังจากที่ได้ยินคุณละเมอชื่อของวี





    เอ่อ...พอนึกถึงวีแล้ว พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนนี่หว่าเอาไงว่ะ ถ้าไม่ไปก็โดนพ่อบ่นยันปีหน้าแน่ ท่านยิ่งเป็นผอ.อยู่ด้วย...






     "เฮ้อ...พรุ่งนี้ค่อยว่ากันที่หลังแล้วกัน"
      

      










::100%::







       #TALK~

       ครบ100%~ไหนบอกว่าจะมาอัพเร็วไง5555+พอดีไรท์งานเยอะอ่ะค่ะเลยแต่งช้า

       อยากเข้าเรื่อง...อีกิแกทำร้ายผัว--!เอ้ย!เมนฉันแหะๆ เลวทั้งพ่อทั้งลูก! คอยดูเถอะจะให้ยองแจเอาปืนมาสั่งสอนแกชิ!

      สงสารนางเอก...กลัวจนสลบไปเลย เดี๋ยวเถอะๆยุนกิทำเค้าไว้เยอะเดี๋ยวก็รู้สึก!!!

      คอมเม้น+กำลังใจ(อัพช้าอ่าาาาาาT^T)




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 186 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

442 ความคิดเห็น

  1. #429 Hannywol (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 21:57
    ในฐานะที่เป็นน้องสาวพี่ยองแจ ขออนุญาตเอาเลขาพี่ชามาเป็นเลขาตัวเองแทนได้มั้ย 5555555. // พี่กิใจร้ายย ใจร้ายมากกก // แทแทของเราจะเป็นไงบ้างนะ ㅠㅠ
    #429
    0
  2. #137 ☆ Pineberry (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 11:20
    ทำร้ายเกินไปแล้ววว อยากให้นางเอกเป็นบ้าจนเสียสติ อยากให้นางเอกโรคจิตจิตไม่ดีทำร้ายตัวเองไปเลย เอาให้ตายเลยลูกกก TT TT สงสารเราเถอะะะ เราอ่อนแอจนจะเป็นบ้าแทนนางเอกแล้ว
    #137
    0
  3. #121 MIN YOONGI (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 10:36
    แม่งเอ้ยย เกลียดขนาดยิงกันเลยเหรอห้ะ

    ทำร้ายกันมากไปแล้วน้ะ คอยดูจะให้พี่ยองแจเอาปืนยิงกระบานเลยย วีล้ะเป็นไงบ้างป่านนี้คงตามหาเราแย่แล้วว

    ส่วนบริการ์ดพี่ยองแจขอเก็บไว้พิจารณาเป็นสามีน้ะ555
    #121
    0
  4. #120 PraewaNalinrat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 10:27
    กรี๊ดดดดดดดดดด อยากรู้แล้วคะ
    ตื่นเต้นมากเวอร์ อยากรู้ว่าจะเป็นไงต่อ กรี๊ดหนักมากคร่ะไรท์ รีดคนนี้รออยู่นะคะ
    #120
    0
  5. #119 I_WaNabee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 07:46
    ร้ายทั้งพ่อทั้งลูก อยากให้นางเอกหนีไปอีกคน อีกิมีนจะได้ตรอมใจตาย หนีไปจนมันหาไม่เจอเลยย หมั่นไส้พระเอก!
    #119
    0
  6. #118 Iceicej (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 03:27
    ยองแจ ตามหานางเอกให้เจอเร็วๆนะ พานางเอกหนีไปเลย หมั่นไส้ยุนกิมาก
    #118
    0
  7. #117 ยืนงงในดงตรีนน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 01:27
    ทำไมกิโรคจิตอย่างงี้ เก้วกาด ไม่เป็นไรเราชอบ -..-
    #117
    0
  8. #113 MIN YOONGI (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 06:33
    กิของเค้าทำไมชอบทำร้ายเค้าอยู่เรื่อยไม่รักแล้วมาตามหาทำไม เกลียดเรามากก้ปล่อยเราไปสิ้ งื้ออ
    #113
    0
  9. #112 Iceicej (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 05:01
    พี่ห้ามทำอะไรแทแทกับนางเอกนะ ส่วนตาลุงมินอะไรเนี่ย ก็อย่ายุ่งกับครอบครัวคนอื่นค่ะ
    #112
    0
  10. #111 preeyanut9855 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 02:28
    นี่ กลัวพระเอกแล้วนะ 555
    #111
    0
  11. #110 BLACK WITH (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 22:36
    อิกิผ้าทำไรอิแทนะและห้ามทำไรนางเอกเราด้วยส่วนพ่ออิกิ....ลุงแกจะทำอะไรกันแน่เนี่ยทำไมมีเงื่อนงำเยอะแท้
    #110
    0
  12. #109 I_WaNabee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 21:17
    นางเอกเป็นน้องยองแจ พ่อยุนกินี่ร้ายใช่มั่ย! แล้วยุนกิจะทำยังไงถ้าเจอนางเอก จะทำร้ายเค้าอีกมั้ย ขาก็ยังไม่หายดี ถ้าโดนทำร้ายอีกจะไม่พิการไปเลยหรอ?
    #109
    0
  13. #108 Thitiyakorn Wisschumathaluck (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 19:14
    อยากให้อัพรัวๆเยอะๆมาก ค้างหนักมาชอบๆๆๆๆๆ ติดตามค่ะ
    #108
    0
  14. #107 Thitiyakorn Wisschumathaluck (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 17:55
    โอ้นยนยยย ค้างงงง รีบมาอัพต่อด่วนนนนนน
    #107
    0
  15. #106 MIN YOONGI (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 06:14
    รีบมาต่อนะไรท์ อารมณ์มันค้างงงง😢
    #106
    0
  16. #105 BLACK WITH (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 21:48
    กรี้ดดดดดดยองแจ๊!!!!!! อร้ายยยยยยย!!!! //เดี๋ยวๆอิแตงไม่ใช่พระเอกนะแต่อะไรคือใครจะฆ่านางเอกอ่ะอิกิหรอ!!! 0.0ไม่นะไม่ๆๆๆ
    #105
    0
  17. #104 Sinxmlz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 01:48
    ต่อน้าาาไรท์ฮือออ
    #104
    0
  18. #103 Iceicej (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 00:13
    ยองแจ ... 5555 พี่ชายนางเอกชัวร์ๆ
    #103
    0
  19. #102 only_2545 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 22:01
    มาต่อเร้วๆน้ะไรท์อยากอ่านเเร้วว ต่อเร้วเด่วให้10บ.5555555
    #102
    0
  20. #101 ยืนงงในดงตรีนน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 21:05
    เจิมมมมม
    #101
    0
  21. #100 วนิดา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 19:45
    มาต่อแหม๋คุณไรท์ข้อยท่าจนจะขี้แตกแร้วเด้อพี่น้อง
    #100
    0
  22. #99 SIRINTIP__ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 19:43
    มาต่อเร้วๆนะไรท์อยากอ่านน
    #99
    0
  23. #98 Nakiji-Zashiko (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 19:37
    ยัยแตงมาาาา
    รอค้าาา
    #98
    0
  24. #97 preempnn2545 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 19:17
    ฮือออ รอเด้ออออ
    #97
    0
  25. #96 I_WaNabee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 19:14
    เออยุนกิเข้าใจผิดอีกและ เออตายๆไปซะก็ดี รีดชักสงสารนางเอกอยู่ไปก็ทรมานกันเหลือเกิ้นนนนน ทั้งที่นางไม่ได้ทำอะไรใครเลย ชีวิตบัดซบจริงๆ
    #96
    0