(E-book) BAIT #TEVA เทวาล่าเหยือ (เทวากินเด็ก)

ตอนที่ 23 : BAIT TEVA #เทวากินเด็ก : 22 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,759
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 193 ครั้ง
    23 ต.ค. 61


เทวากินเด็ก

22

“เฮือก!”

ฉันสะดุ้งขึ้นมาด้วยความตกใจเพราะเมื่อกี้เหมือนฉันจะฝันร้ายไป อ่า ช่างเป็นฝันที่น่ากลัวจริงๆแต่ที่น่ากลัวกว่าความฝันของฉันเมื่อกี้คือโลกแห่งความเป็นจริงนี่ต่างหากละ

“ตื่นแล้วเหรอคะหนูอัญ พี่ทำอาหารเช้าไว้ให้ มาทานสิ”

สิ่งแรกที่ฉันเห็นคือใบหน้าของพี่เทวาที่อยู่ห่างจากใบหน้าของฉันไม่ถึงคืบซึ่งตอนนี้เขากำลังมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก ใช่ สายตาที่เขาใช้มองฉันตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้มันเป็นสายตาที่เต็มเปรี่ยมไปด้วยความรัก และฉันก็หลอกตัวเองมาโยตลอดว่าสายตาแบบนี้มันคือสายตาของพี่ชายมองน้องสาว เพราะความรักอะไรนั่นนะ มันเป็นไปไม่ได้หรอกสำหรับเราสองคน ฉันถึงได้ปลีกตัวออกห่างจากความรู้สึกนั่นมายังไงละ

“...”

ฉันเงียบแล้วพลิกตัวไปอีกทางเพื่อหลีกหนีจากสายตาของพี่เทวาก่อนที่ขอบตาของฉันจะร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง อ่า ฉันร้องไห้มาเกือบทั้งคืนแล้ว และตอนนี้ฉันก็กำลังร้องไห้อีก

“หนูอัญ”

“อัญขออยู่คนเดียวได้ไหมคะ”

ฉันเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือก่อนที่น้ำตาหยดหนึ่งมันจะไหลออกมาจากดวงตาของฉันอย่างห้ามไม่อยู่ ตอนนี้ฉันไม่กล้าไปสู้หน้าใครที่ไหนทั้งนั้น ฉันมันเลว ฉันมันใจง่ายที่ยอมปล่อยตัวไปตามอารมณ์ของตัวเองแบบนั้น ฉันมันเป็นน้องสาวที่เลว ฉันเป็นลูกที่เลว

“ไม่ได้”

แต่น้ำเสียงทีเด็ดขาดของพี่เทวาที่เอ่ยขึ้นมาเมื่อกี้ทำให้ฉันชะงักไปทันที แต่ฉันก็ไม่กล้าที่จะหันไปมองว่าตอนนี้พี่เทวาทำสีหน้าแบบไหนอยู่กันแน่ ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเราสองคนถึงได้ทำบาปแบบนั้นลงไปได้ เราเป็นพี่น้องกัน เรื่องแบบนี้มันไม่ควรเกิด ฉันอยากมีครอบครัวที่อบอุ่น ฉันไม่ต้องให้มันเกิดเรื่องแบบนี้เลย

“พี่ปล่อยให้อัญอยู่คนเดียวมามากพอแล้ว ต่อจากนี้ไปพี่จะไม่ให้อัญอยู่คนเดียวอีก”

“ฮึก”

ฉันได้แต่ปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมาด้วยความรู้สึกผิดต่อบาปที่ตัวเองทำลงไป

“มาสู้โลกแห่งความจริงเถอะอัญ อัญเป็นเมียพี่แล้วนะ”

“ไม่ใช่ อัญเป็นน้องสาวพี่”

ฉันหันกลับไปโต้ตอบด้วยใบหน้าที่อาบไปด้วยน้ำตา แต่ทันทีที่ฉันเห็นใบหน้าของพี่เทวาแล้วน้ำตาที่เคยไหลอยู่แล้วมันยิ่งไหลออกมามากขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

“พี่น้องที่ไหนเขาทำกันแบบนี้”

ก็เพราะรู้ว่าทำไม่ได้ไงฉันถึงต้องมานอนร้องไห้ด้วยความรู้สึกผิดแบบนี้

“เลิกโทษตัวเอง เพราะนี่มันเป็นความผิดของพี่”

พี่เทวาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลึกแต่แฝงไปด้วยความรู้สึกจริงจังก่อนที่เขาจะเอื้อมมือมาปาดน้ำตาออกจากแก้มให้กับฉันอย่างเบามือ ใบหน้าของพี่เทวายังดูใจดีเหมือนเดิม ไม่ว่าจะเจอกับปัญหาอะไรเขาก็ยิ้มให้ฉันทุกครั้ง

“ผิดที่พี่ห้ามใจตัวเองไม่ได้”

พี่เทวาไม่ได้ผิดหรอก ฉันต่างหาที่ผิด ผิดที่ทำตามใจตัวเองไปแบบนั้น ถ้าพี่เทวารู้ว่าจริงๆแล้วความรู้สึกของฉันที่ฉันเก็บไว้ข้างในก้นบึ้งของหัวใจเป็นยังไง ความเป็นพี่น้องของเราสองคนได้จบลงไปแน่ ฉันจึงเลือกที่จะเก็บมันไว้อยู่อย่างนี้ต่อไปดีกว่า

“ผิดที่พี่รักอัญมากกว่าความรู้สึกที่พี่ชายเขามีให้น้องสาว”

“....”

“ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้พี่ตั้งใจทำให้มันเกิด พี่จะรับผิดชอบอัญเอง”

ไม่ได้ มันเป็นไปตามที่พี่เทวาบอกไม่ได้

“ไม่ พี่เทวาไม่ต้องรับผิดชอบอัญ”

“ทำไม” 

“ปล่อยมันไปเถอะค่ะ ถือซะว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้น”

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเอ่ยคำพูดที่ไร้เยื่อใยกับพี่เทวาไปแบบนี้ แต่นอกจากคำพูดแล้วการกระทำของฉันก็ดูแปลกไปด้วยเหมือนกัน นั่นก็คือฉันปัดมือของพี่เทวาที่ลูบแก้มฉันอยู่เมื่อกี้ออกไปจนมือของพี่เทวาหลุดออกไปห่างจากแก้มของฉัน

“ไม่มีทาง อัญเป็นเมียพี่นะ”

“ไม่ อัญไม่อยากเป็น อัญอยากเป็นแค่น้องสาว”

ถึงความรู้สึกที่ฉันมีต่อพี่เทวามันจะมากกว่านั้นก็เถอะ แต่เราเป็นพี่น้องกัน เราเป็นครอบครัวเดียวกัน ฉันไม่อยากทำให้คุณแม่ผิดหวังที่ฉันทำตัวแบบนี้ทั้งๆที่ท่านเป็นคนรับเลี้ยงฉันมาเองกับมือ ฉันมาทำเองแบบนี้กับลูกชายของท่านไปแบบนี้แล้ว ฉันไม่มีทางสู้หน้าท่านได้อีกแน่ๆ

“ตอนนี้อัญจะไม่ยอมรับ แต่ต่อจากนี้ไปพี่จะทำให้อัญยอมรับมันเอง”

น้ำเสียงของพี่เทวาดูจริงจังมากขึ้นกว่าเดิมแต่มันไม่ใช่แค่น้ำเสียงแต่สีหน้าของพี่เทวาก็ดูจริงจังมาก มากซะจนฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าฉันจะต้านทานเขาเอาไว้ได้หรือเปล่า

“เพราะต่อจากนี้ไปคำว่าพี่น้องของเรามันจบลงแล้ว หลังจากนี้จะมีแค่คำว่าผัวเมีย”

พูดจบพี่เทวาก็เดินออกไปจากห้องโดยทิ้งให้ฉันนอนร้องไห้อยู่ในห้องคนเดียวต่อไปอย่างนั้น ทำไมกัน ทำไมมันต้องเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นด้วย คุณแม่อัญขอโทษ พี่เซนอัญเป็นแฟนที่ดีของพี่เซนต่อไปไม่ได้อีกแล้ว 


เทวา Talk 

ผมออกมาจากคอนโดแล้วตรงดิ่งไปที่ห้องของไอ้เมืองเหนือทันที เพราะผมรู้สึกว่าถ้าอยู่ในห้องตัวเองต่อไปผมอาจคิดฟุ้งซ่านไปเองคนเดียวแน่ ผมรักหนูอัญ อันนั่นคือความรู้สึกที่ผมรู้มานานแล้ว แต่ทำไม ทำไมหนูอัญต้องปฏิเสธความรู้สึกของผมด้วย เราสองคนเป็นผัวเมียกันแล้ว ทำไมเธอถึงได้ดื้อด้านที่จะเป็นแค่พี่น้องต่อไปอีกทั้งๆที่ความจริงแล้วมันไม่มีทางเป็นแบบนั้นต่อไปได้

แต่ยังไงก็เถอะ ตอนนี้ผมขอออกมาตั้งหลักก่อนดีกว่า เพราะเรื่องที่เกี่ยวกับหนูอัญผมต้องใช้ความคิดค่อนข้างมากหน่อยเลยต้องถ่อสังขารมาขอความช่วยเหลือจากไอ้เมืองเหนือถึงคอนโดมันยังไงละ เพราะถ้าผมคิดเองคนเดียวผมคงได้ทำเรื่องเหี้ยๆลงไปแน่

“มีอะไรวะ”

มันยังคงเช้าไปสินะ ไอ้เมืองเหนือมันถึงได้มาเปิดประตูห้องให้ผมด้วยท่าทางงัวเงียแบบนี้ แต่ในความงัวเงียของมันกลับแฝงไปด้วยความไม่พอใจซ่อนอยู่ด้วย อ่า มันคงหงุดหงิดที่ผมมาหามันแต่เช้าแบบนี้สินะ แต่จะทำไงได้ ตอนนี้ผมมืดแปดด้านไปหมด และคิดว่าคนที่จะทำให้ผมหายมืดได้คงมีแค่ไอ้เมืองเหนือคนนี้คนเดียวนี่แหละ

“กูมีเรื่องอยากปรึกษา”

“เช้าไปไหม”

มันเอ่ยแล้วลงสายตาขวางๆมองมาที่ผมก่อนที่มันจะเปิดทางให้ผมได้เดินเข้าไปในห้องของมันด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยเต็มใจสักเท่าไหร่

“มีเรื่องอะไรว่ามา กูจะได้รีบกลับไปนอนต่อ”

นี่มันห่วงเรื่องนอนมากกว่าเรื่องเพื่อนสินะ เพราะมัวแต่นอนแบบนี้ไงมันถึงไม่มีแฟนกับเขาสักทีทั้งๆที่เพื่อนในกลุ่มเขามีแฟนเป็นตัวเป็นตนกันหมดแล้ว และหนึ่งในนั้นก็กำลังรวมตัวผมเข้าไปด้วย

“กูมีอะไรกับอัญแล้ว”

ผมเอ่ยบอกมันไปด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเป็นกังวล

“อืม แล้วไงวะ”

“...”

“เฮ้ เดี๋ยวนะ เมื่อกี้มึงบอกว่าไงนะ มึงมีอะไรกับอัญแล้วอย่างนั้นเหรอ”

สงสัยตอนที่มันฟังตอนแรกมันคงยังไม่ตื่นดีสินะ แต่ตอนนี้คงหลับกันไม่ลงแล้วละ ก็ดูสีหน้าที่ตกใจสุดขีดของมันสิ อ่า เป็นใครบ้างละที่จะไม่ตกใจ ก็ไอ้พี่ชายมาสารภาพว่าจับน้องสาวตัวเองทำเมียแบบนี้ เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วที่ทุกคนที่ได้ฟังประโยคนี้ต้องตกใจ

“อืม กูจับทำเมียแล้ว”

ผมตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแล้วก้มมองดูมือของตัวเองด้วยท่าทางที่คิดหนัก โดยไม่สนใจท่าทีตกใจของไอ้เมืองเหนือนั่นเลยสักนิดเดียว

“ตั้งแต่เมื่อไหร่”

“วันก่อน”

“เฮ้อ กูเชื่อมึงเลยจริงๆ จับน้องสาวทำเมียได้ไง”

“มึงก็รู้คำตอบดียังจะมาถามกูอีก”

ใช่ เพื่อนทุกคนในกลุ่มรู้ดีว่าผมกับอัญไม่ได้เป็นพี่น้องแท้ๆกัน และพวกมันก็รู้กันด้วยว่าผมรู้สึกยังไงกับน้องสาวบุญธรรมของตัวเอง

“กูต้องทำไง ตอนนี้อัญไม่ยอมแม้แต่จะมองหน้ากู”

ใช่ ที่ผมต้องมานั่งเป็นกังวลแบบนี้ก็เพราะว่าหนูอัญคนเดียว เธอไม่ยอมมองหน้าผม ไม่ยอมแม้แต่จะพูดด้วย วันๆเอาแต่ร้องไห้ จนผมเริ่มคิดแล้วว่าที่ผมทำไปแบบนั้นมันดูเหมือนขื่นใจเธอหรือเปล่า แต่ผมรักอัญนี่นา ผมไม่อยากให้เธอไปเป็นของใคร ผมอยากเก็บเธอไว้เป็นของผมคนเดียว ใครจะว่าผมเอาแต่ใจและเห็นแก่ตัวแค่ไหนก็ว่ามาได้ตามสบาย ผมไม่แคร์เพราะคนที่ผมแคร์มีคนเดียวคือหนูอัญเท่านั้น

“มึงฝืนใจอัญเหรอ”

ผมไม่ได้ฝืนใจอัญ เราสองคนร่วมมือกันทำดีแต่ตอนนั้นหนูอัญจะเมาก็เถอะ แต่ผมก็ถือว่าเธอเต็มใจให้ผมเอง

“เปล่า”

“...”

“ตอนนั้นอัญเมา”

“เหี้ย มึงเล่นเอาตอนเมา”

เป็นใครมันจะห้ามใจไหวกันวะตอนนั้น ผมอดทนมามากแล้วที่ต้องมานอนร่วมเตียงกับหนูอัญแบบนี้ทุกวันโดยที่ต้องห้ามตัวเองไม่ให้ทำอะไรเธอ พอมาเจอเธอยั่วแบบนั้นแล้วความอดทนที่ผมสะสมมาหลายปีมันก็ขาดสะบั้นไปแบบไม่เหลือชิ้นดี

“กูมาขอคำปรึกษามึง ไม่ใช่ให้มึงมาซ้ำเติมกูแบบนี้”

ไอ้เมืองเหนือมันมีข้อดีเยอะ แต่ข้อเสียของไอ้เมืองเหนือมันมีเพียงแค่อย่างเดียวเท่านั้นแหละก็คือมันเป็นคนขี้บ่น

“กูจะให้คำปรึกษาอะไรมึงได้ กูไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้วยความรักนะ แต่..กูบอกมึงคำเดียวก็แล้วกันว่า..”

“...”

“ในเมื่อมึงมาถึงนี้แล้ว มึงก็เดินหน้าเต็มที อย่าปล่อยให้หลุดมือ นี่คือนำแนะนำของกู”

ไม่รู้สิ ถึงจะเป็นคำพูดเรียบๆง่ายๆดูเหมือนไม่มีอะไร แต่มันกลับทำให้ความมั่นใจของผมมันกลับมา ต่อจากนี้ไปผมจะไม่ลังเลที่จะทำอะไรอีกแล้ว เพราะผมไม่อยากเสียเธอไป หนูอัญเธอเป็นของผม ของผมคนเดียวเท่านั้น

อีกทางด้านหนึ่ง

ดา Talk

ภายในห้องนอนของฉันที่มีแสงลอดผ่านม่านหน้าต่างมาเป็นหย่อมๆพอให้ห้องมันสว่างขึ้นมาได้บ้าง ฉันรู้สึกตัวนานแล้วแต่ฉันไม่มีเรียวแรงพอที่จะขยับตัวและอีกหนึ่งประเด็นคือฉันไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้เนื่องจากแขนของคนคนหนึ่งที่พาดอยู่ที่ลำตัวของฉันตอนนี้มันทำให้ฉันไม่กล้าที่จะขยับตัว

พรึบ!

การเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยแต่มันกลับสร้างความตื่นตระหนกให้แก่ฉันเป็นอย่างมาก คนที่นอนซ้อนหลังของฉันอยู่ตอนนี้เหมือนจะรู้สึกตัวแล้ว มันดีที่เขารู้สึกตัวแต่ฉันก็รู้สึกกลัวที่ต้องมาเผชิญกับเขาอีกครั้ง

เขาเป็นผู้ชายที่ฉันพึ่งนอนด้วย ใช่แล้ว ฉันพึ่งเสียตัวไป  ความบริสุทธิ์ที่ฉันรักษามานานมันถูกพรากไปแบบที่ไม่มีวันหวนกลับมา  ถามว่าทำไมฉันไม่โวยวายหลังจากที่รู้สึกตัว ฉันอยากจะโวยวายนะ อยากจะร้องไห้แล้วอาระวาทออกมาให้รู้แล้วรู้รอด แต่ฉันทำแบบนั้นไม่ได้ ฉันเรียกร้องความรับผิดชอบจากคนคนนี้ไม่ได้ เพราอะไรนะเหรอ ก็คนที่พรากความบริสุทธิ์ไปจากฉันได้ชื่อว่าเป็นแฟนของเพื่อนสนิทฉันยังไงละ หึ ถูกแล้ว ฉันเสียตัวให้แฟนเพื่อน

“ตื่นแล้วช่วยเอาแขนออกไปด้วยค่ะ”

ฉันเอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความเงียบด้วยน้ำเสียงแหบแห้งเมื่อรู้สึกได้ว่าคนที่นอนกอดฉันอยู่ตอนนี้เขาตื่นแล้ว แต่ที่น่าสงสัยไปมากกว่านั้นคือทำไมเขาไม่ลุกออกไปให้พ้นจากที่นี่สักที เขาจะกอดฉันต่ออยู่แบบนี้ไม่ได้นะ

“...”

เขาไม่ตอบอะไรออกมาแต่ก็ยอมเอาแขนของเขาออกไปจากตัวของฉันแต่โดยดี และเมื่อเป็นอิสระฉันก็ดีดตัวลงขึ้นทันที ถึงจะเจ็บปวดร่างกายอยู่ตัวเองหน่อยๆโดยเฉพาะบริเวณนั้น แต่ฉันก็กัดฟันฝืนตัวองลุกขึ้นจากที่นอนก่อนที่จะเดินไปเก็บเสื้อผ้าของตัวเองที่หล่นกระจัดกระจายบนพื้นห้องรวมกับเสื้อผ้าของเขาขึ้นมาสวมให้เรียบร้อยโดยไม่หันกลับไปมองเลยว่าคนที่นอนอยู่บนเตียงของฉันตอนนี้จะมองมาที่ฉันอยู่หรือเปล่า หรือว่าเขากำลังทำสีหน้าแบบไหนอยู่กันแน่ ฉันไม่สนใจหรอก หน้าของเขาตอนนี้ฉันไม่อยากจะเห็น

“จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ”

นับว่าเป็นประโยคแรกที่เขาเอ่ยกับฉันในวันนี้ แต่ฉันไม่รู้หรอกว่าเขากำลังแสดงสีหน้าแบบไหนตอนที่พูดออกมาเมื่อกี้ แต่น้ำเสียงเรียบนิ่งเหมือนไม่ได้สนใจอะไรนั่นมันทำให้ฉันตัดสินใจไม่หันกลับไปมองเขา

“ดาไม่มีอะไรจะพูดค่ะ”

ฉันตอบไปอย่างใจเย็นแล้วหลับตาของตัวเองลงช้าๆทั้งๆที่ยังยืนอยู่เพราะรู้สึกว่าน้ำตามันจะไหลออกมาซะให้ได้เลยต้องหลับลงเพื่อไม่ให้มันไหลออกมา

“เมื่อคืน”

ขอร้องละ อย่าพูดถึงมันขึ้นมาอีกเลย

“....”

“ฉันเมา”

“...”

“...”

จบประโยคนั้นห้องของฉันก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง เรื่องเมื่อคืนที่เขาพูดขึ้นมานั้น ฉันจำได้ว่าเขาเมา ฉันไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุอะไรทำไมเขาถึงได้เมากลับมาแบบนั้น ตอนนั้นฉันพึ่งกลับมาจากบ้านแม่ซึ่งมีพี่ชายของฉันเป็นคนมาส่ง เนื่องจากมันดึกมากแล้วแม่ฉันไม่อยากให้ฉันกลับคนเดียว และพี่ชายฉันก็จะกลับคอนโดเหมือนกันเลยอาสามาส่งถึงที่

เราออกจากบ้านมาก็ดึกแล้ว แต่เนื่องจากเมื่อคืนเป็นคืนวันศุกร์แล้วบังเอิญว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้นด้วยเลยทำให้การจราจรติดขัด กว่าฉันจะมาถึงห้องก็ปาไปซะดึกมากแล้ว แต่ใครจะคิดละว่าฉันต้องมาเจอแฟนเพื่อนสนิทของตัวเองเมาหัวราน้ำมาแบบนี้ ฉันตั้งใจปิดลิฟต์แล้วแต่คนเมาเร็วกว่าที่คิดไว้เขาเลยแทรกตัวเข้ามาอยู่ในลิฟต์กับฉันจนได้

แต่ด้วยความเข้าใจผิดหรือว่าอะไรก็ไม่รู้เรื่องมันถึงได้มาจบกันที่เตียงแบบนี้ ตอนนั้นฉันจำได้ว่าเขาเรียกฉันด้วยชื่อของเพื่อนฉัน มันไม่ใช่ชื่อฉัน ฉันรู้และฉันก็ไม่ได้อยากให้เขาเรียกชื่อฉันหรอก แต่เขาเข้าใจผิดว่าฉันเป็นเพื่อนฉันไง สถานการณ์มันเลยแย่ลงกว่าที่คิดไว้เสียอีก ฉันขัดขืน ฉันดิ้น ฉันข่วนเขา ฉันตีแล้ว แต่มันไม่ได้ผลและสุดท้ายมันก็เป็นอย่างที่เห็น

ผู้ชายของเพื่อนที่เราไปมีอะไรด้วย ถามว่าตอนนี้ฉันรู้สึกยังไง ฉันอยากร้องไห้แต่ต้องห้ามตัวเองไว้เพราะฉันไม่อยากร้องไห้ต่อหน้าเขา ฉันรู้สึกผิดต่อเพื่อนของตัวเองที่ดันทำเรื่องแบบนั้นลงไปถึงจะไม่ได้เกิดจกความตั้งใจของฉันก็เถอะ แต่ฉันก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี เพื่อนคนเดียวของฉัน ต่อจากนี้ไปฉันจะมีหน้าไปเจอเธอได้อีกยังไงกัน

“กลับห้องพี่ไปเถอะค่ะ ดาอยากอยู่คนเดียว”

ฉันตัดสินใจเอ่ยขึ้นมาอีกครั้งด้วยจิตใจที่เข้มแข็งขึ้นกว่าเดิม

“ฉัน..”

“อย่าพูดให้ดารู้สึกผิดไปมากกว่านี้เลยค่ะ แค่นี้ดาก็รู้สึกผิดกับยัยอัญจะแย่อยู่แล้ว”

พูดถึงชื่อของเพื่อนสนิทขึ้นมาแล้วขอบตาของฉันมันก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที อ่า ไม่ได้นะ อย่าพึ่งไหลออกมาเด็ดขาด

“แต่ฉัน...”

“ดาขอร้อง กลับไปเถอะค่ะ ดาไม่อยากฟังอะไรอีกแล้ว”

ฉันเอ่ยอีกครั้งแต่ก็ยังไม่ได้ยินเสียงว่าคนที่ฉันยังหันหลังให้อยู่ตอนนี้จะขยับเขยื้อนตัวไปไหนเลยสักนิด

“แค่หน้าพี่ดาก็ไม่อยากมอง”

“ได้ แต่หลังจากนี้เราต้องได้คุยกัน” 

“ดาไม่มีอะไรจะคุยกับพี่อีก”

“...”

“ออกไป ดาไม่อยากเห็นหน้าพี่”

พูดจบก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของเขาเดินออกไปจากห้องก่อนที่เสียงประตูจะปิดลงด้วยเสียงที่ค่อนข้างดังตามอารมณ์ของคนปิด ทันทีที่ประตูปิดลงน้ำตาที่ฉันกลั้นมาได้สักพักมันก็ค่อยๆไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย ก่อนที่ฉันจะฟุบตัวลงนั่งกับพื้นแล้วกอดร่างกายที่สั่นเทาของตัวเองไว้แน่น

“ขอโทษนะอัญ ดาขอโทษ ฮึก”



​​


ไรต์จะอัพถึงตอนที่ 25 นะคะ หมดโควต้าอัพแล้ว

ยังไงก็ฝากติดตามเรื่องนี้ต่อกันนะคะ

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ kihyun gif



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 193 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

367 ความคิดเห็น

  1. #305 som_kiki (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 19:23

    สนุกง่า
    #305
    0
  2. #303 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 01:13
    ชอบคู่ดาอ่ะ
    #303
    0
  3. #302 Tia_Tia (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 20:11
    เซน กับ ดา ชอบเคมีคู่นี้ สำหรับเราสองคนนี้เป็นพระเอกนางเอก รอนะค่ะ
    #302
    0
  4. #301 Puig (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 19:59
    งงอ่ะค่ะ อัพถึงแค่ตอนที่25เองเหรอค่ะ แล้วไรท์ตะทำอะไรต่ออ่ะ
    #301
    0
  5. #300 0800909607 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 13:54
    ได้โปรดดดมาต่อได้แล้วววว
    #300
    0
  6. #291 Apinya Bunpakdee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 19:04
    มาต่อเร็วๆนะค่าาาาาา
    #291
    0
  7. #283 minmin_world (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 12:49
    กรี๊สสสสสสสส
    #283
    0
  8. #282 Panida154870 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 12:33
    ขอเรื่องของน้องดาค้าาามันค้างงงง
    #282
    0
  9. #281 Mee I'ya (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:45
    อยากอ่านเรื่องดาค่ะ
    #281
    0
  10. #280 kaekae2526 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 18:58

    มารอจร้าาา
    #280
    0
  11. #279 SupattraRooRob (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 17:39
    เจิมจ้าาาาาา
    #279
    0
  12. #278 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 15:59
    ไม่ผิดจ้าเพราะอัญชันก็ผิดต่อพี่เค้าเหมือนกัน เรื่องมันเศร้า
    #278
    0
  13. #277 Water33 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 15:27
    เอาแล้วๆเพื่อนรักหักเหลี่ยมกันแล้วได้น้องเค้าแล้วอย่าลืมรับผิดชอบเค้าด้วยหล่ะ
    #277
    0