ภรรยาของตัวร้าย [ลวง] สนพ.เฟยฮุ่ย

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 689,081 Views

  • 6,322 Comments

  • 14,043 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    68,088

    Overall
    689,081

ตอนที่ 20 : บทที่สิบเก้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3572 ครั้ง
    14 ม.ค. 62

เยี่ยนหลงเยี่ยเป็นคนเข้มแข็ง หรือบางทีอาจเป็นคนไม่ไยดีโลกอย่างแท้จริง


เขาหาได้รู้สึกอะไรไม่ ต่อการโดนเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้ตบหน้าต่อสายตาฝูงชน คล้ายกับมันเป็นเรื่องเคยชิน ตั้งแต่ต้นจนจบงาน ไป๋อวี้หลันแลเห็นรอยยิ้มบางเบาซึ่ง ประดับไว้บนดวงหน้า


เช่นเดียวกับหมิงอี้เหอผู้ซึ่งไม่ไยดีทุกสรรพสิ่ง ราวกับว่าทุกอย่างเป็นเพียงบทละคร ฉากการแสดงที่ต้องเล่นไปตามบทบาท นางขยับตัวลุกขึ้นก้าวเดินไปพร้อมกับเขา ยามเยี่ยนหลงเยี่ยบอกว่าต้องการกลับตำหนักบูรพา


ไป๋อวี้หลันพยายามจะทำความเข้าใจ ชั่วขณะหนึ่งนัยน์ตาของนางเผลอสบเข้ากับ ดวงตาดำขลับของไป๋หลัวซาน ซึ่งจดจ้องอยู่ก่อนแล้ว จดหมายหลายฉบับที่ผ่านมา ค่อนข้างมีแต่น้ำมากจนเกินพอดี หลายครั้งที่อีกฝ่ายไม่ยอมตอบคำถามของนาง ให้ถูกคือทำเหมือนว่าไม่เห็น


หากเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้เพียงแต่งตั้งตัวร้ายขึ้นมาบังหน้า นั่นออกจะเป็นการกระทำ ที่ยุ่งยากเกินจำเป็น เยี่ยนหลงเสวี่ยเป็นบุตรสายตรงซึ่งเกิดจากฮองเฮา การแต่งตั้งเขา เป็นองค์ไท่จื่อตั้งแต่แรกก็ย่อมได้ ทั้งขุนนางเองก็ไม่ต้องแตกออกเป็นสองฝ่าย นี่ไม่เรียกว่าเป็นการสร้างปัญหาให้ยุ่งยากกว่าเดิมหรอกหรือ


ถึงจะบอกว่าใช้เยี่ยนหลงเยี่ยเป็นโล่ก็เถอะ แต่ด้วยปัญญาของโอรสสวรรค์ เขาคงมีอำนาจพอปกป้องเยี่ยนหลงเสวี่ยได้ไม่ยากนักหรอก นี่ไม่นับรวมฐานอำนาจมาก มายซึ่งหนุนองค์ชายรองอยู่


เห็นได้ชัดว่าการแต่งตั้งเยี่ยนหลงเยี่ยขึ้นมาแทนรั้งแต่จะสร้างปัญหามากกว่าเดิม เมื่อคิดถึงตรงนี้ไป๋อวี้หลันค่อนข้างเศร้าใจ อย่างไรก็ตามนางยังมองไม่เห็นถึงผลประโยชน์ ใด นอกจากปัญหาวุ่นวายยุยงให้ลูก ๆ ฆ่ากันเอง


จิตใจของโอรสสวรรค์สุดยากจะหยั่งถึง หรือเป็นพวกโง่เขลาเบาปัญญากันแน่


ไม่แน่ว่าบางทีเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้อาจตั้งใจเลือกตัวร้ายตั้งแต่แรก ที่หมายเอาอกเอาใจเยี่ยนหลงเสวี่ยก็เพื่อเป็นการถ่วงอำนาจ เพราะเยี่ยนหลงเยี่ยเองก็ใช่ จะชมชอบบิดา อนาคตเขาจะก่อกบฎ ทว่าถ้าหวาดระแวงถึงเพียงนี้ไยถึงยังแต่งตั้งตัวร้าย


นางถอนหายใจยาวเหยียดยิ่งใช้สมองขบคิดยิ่งไม่เข้าใจ นัยน์ตาดอกท้อหม่นแสงลง บางทีผู้ซึ่งให้คำตอบนางได้อาจมีเพียงไป๋หลัวซาน ชายผู้นั้นอยู่ข้างกายฝ่าบาท เขาต้องรู้แน่นอน และสามารถไขข้อข้องใจของนางได้ ไม่แน่ว่าในอนาคตนางอาจเข้าใจ


ร่างกำยำของหมิงอี้เหอตีขนาบข้างเยี่ยนหลงเยี่ย เหล่าตัวร้ายสบตากันครั้งหนึ่ง ปลายเท้าของพวกเขาหยุดนิ่งลงอย่างพร้อมเพรียง “องค์ชายรองคงมาขอคำชี้แนะ จากองค์ไท่จื่อเป็นแน่”


เยี่ยนหลงเยี่ยเหยียดยิ้มกว้าง เรียวนิ้วมือสอดเข้าไปตามซอกนิ้วของนาง แล้วกล่าวโดยไม่มองหน้าอีกฝ่าย “น้องรองย่อมต้องมาปรึกษาเปิ่นไท่จื่อตามบทบาทของ เขา ส่วนจะทำตามหรือไม่นั่นอีกเรื่อง”


คล้ายกับตกอยู่ในสถานการณ์ที่ทำได้เพียงเฝ้ามอง ไม่อาจไล่ตามความคิดของ พวกเขาทัน นางพลันตระหนักถึงความจริงอีกหลายอย่าง นึกถึงหม่าเอ๋อร์ไท่รั่วซี ในปู้ปู้จิงซิน แม้นจะรู้ประวัติศาสตร์และเหตุการณ์ทุกอย่างดี ทว่ากลับไม่อาจทำอะไรได้ เรื่องบางเรื่องแม้รู้ก็ใช่ว่าจะจัดการได้เป็นเช่นนี้เอง


ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนาง ความทรงจำเลือนรางตั้งแต่แรกเริ่ม อ่านนิยายมานาน ทั้งยังไม่ค่อยรับรู้ถึงเรื่องของตัวร้าย สิ่งที่เขียนเอาไว้ก็แค่เรื่องสำคัญ ซึ่งรายละเอียด แสนน้อยนิด ถูกตัวร้ายปิดหูปิดตา เทียบไม่ได้กับหม่าเอ๋อร์ไท่รั่วซีเลยด้วยซ้ำ


บางทีถ้าลองบอกเขาว่าอนาคตท่านจะก่อกบฏมีจุดจบไม่สวย หรือบอกให้เขาหยุดสิ่งที่คิดจะทำ เยี่ยนหลงเยี่ยคงคิดว่านางเข้าพวกกับพระเอก หรือเขาอาจจะไม่ฟังนางเลยก็ได้ เหมือนกับที่องค์ชายแปดไม่ได้เลือกหม่าเอ๋อร์ไท่รั่วซี


และตอนนี้นางก็ยังหาคำอธิบายให้เขาเข้าใจไม่ได้ว่าทำไม ทำไมจึงเป็นเช่นนั่น รู้เหมือนเป็ดนี่นับว่าไร้ประโยชน์จริง ๆ


กว่าจะรู้ตัวอีกทีเสียงสนทนาของพวกเขาเงียบหายไป ครั้นเงยหน้าขึ้นเหล่าตัวร้าย กำลังจ้องมองนาง ดวงตาคู่นั้นทอประกายฉายแววขบขัน หมิงอี้เหอขยับแว่นตาทรงกลม พลางกระตุกยิ้ม


“กระหม่อมต้องรีบไปตระเตรียมการ”ทาสแมวกล่าว จงใจชำเลืองมองมาที่นาง “หวังว่าครานี้ไท่จื่อเฟยจะขี่ม้าเป็นเสียทีนะพะย่ะค่ะ”


เยี่ยนหลงเยี่ยเปล่งเสียงหัวเราะแผ่วเบา ยิ่งพอเห็นสีหน้างงงวยของนาง เหล่าตัวร้ายส่ายหัวราวปลงตก ก่อนหลงเยี่ยจะโบกมือให้อีกฝ่ายกลับไปได้ “ไปเถอะ เปิ่นไท่จื่อเองก็มีงานต้องทำ”


ท่านแม่ทัพหมิงพยักหน้า ยังไม่เลิกจะกระตุกยิ้มเป็นต่อ ก่อนหมุนตัวเดินออกไป เมื่อได้ทำให้นางกลายเป็นตัวโง่งมโดยสมบูรณ์


สาบานได้ถ้ารู้เท่าพวกเขา นางหรือจะมีสภาพเหมือนหมูในเล้าเช่นนี้


ตัวร้ายยกมือลูบหัวคล้ายปลอบใจนาง น้ำเสียงของเขานุ่มนวลชวนหลงใหล “ไหน ๆ น้องรองก็รับหน้าที่จัดการทุกอย่าง ไว้ข้าจะสอนเจ้าขี่ม้า”


งานกระชับความสัมพันธ์ เรียกให้ถูกก็คือการเสด็จประพาส พาเหล่าสนมทั้งหลาย ไปเปิดหูเปิดตาแลโลกกว้าง หลายปีก่อนนางก็มีโอกาสได้ไป ส่วนเรื่องการขี่ม้านั้น บางที อาจไม่ใช่ทางของนาง


ไป๋อวี้หลันกัดปาก แล้วส่ายหน้าช้า ๆ “บนหลังม้ามิใช่ที่ของหม่อมฉัน”


เยี่ยนหลงเยี่ยพยักหน้าราวเข้าอกเข้าใจในความสามารถของนาง “เช่นนั้นเจ้าก็อาจโดนเหล่าองค์หญิงและพระสนมล้อเลียนไปอีกปี”


นัยน์ตาดอกท้อหรี่ลงไล่สำรวจดวงหน้าคมคาย พยายามจ้องมองเข้าไปในดวงเนตร ไป๋อวี้หลันเขย่งตัวขึ้น “ว่าแต่ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่”


สามีของนางเลิกคิ้วสูง รอยยิ้มของเขาขยับกว้างขึ้นและกว้างขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นตัวยิ้มไม่หุบ “ถ้าข้ายังเป็นอะไร บางทีคงตายไปนานแล้ว นี่เป็นเรื่องปรกติซึ่งเกิดขึ้นระหว่างข้ากับเขา”


ชาชินงั้นหรือ…


เรียวนิ้วมืออุ่นร้อนวาดลงบนข้างแก้ม เยี่ยนหลงเยี่ยโคลงหัวลง ก่อนหน้าผากของพวกเขาจะแนบชิดติดกัน “ดังนั้นเจ้าไม่ต้องกังวลไป คิดเพียงแค่ว่าจะต้องขี่ม้าให้ได้ก็พอ”


“...”

“นั่นเป็นเพราะสามีของเจ้า เขาฉลาดมาก และเขารู้ดีว่าจะจัดการอย่างไร”นางได้ กลายเป็นเด็กน้อยของเยี่ยนหลงเยี่ยโดยสมบูรณ์ หลงเยี่ยลูบหัวนางสองสามครั้ง “ไป๋อวี้หลันน่ะแค่ขี่ม้าให้เป็นก็พอ หรือจะให้ดีเจ้ากิน ๆ นอน ๆ รักษาสุขภาพให้ดี ข้าจะยินดีเป็นพิเศษ อาจมีรางวัลให้ด้วย”


ทำไมถึงได้รู้สึกเกลียดชังความไม่เป็นอะไรเลยของเขา ไม่ต้องการแม้เพียงความช่วยเหลืออะไรจากนาง หรือว่าหน้าที่ในการทะลุมิติครั้งนี้ของนางคือการกินและนอน...


.


.


.


นัยน์ตาดอกท้อเบิกกว้างขึ้น พลางเหลือบมองตัวร้ายที่กำลังหลับสนิท เรียวขางามตวัดลงบนพื้นหินอ่อน ก่อนขยับลุกเดินออกไป ชายอาภรณ์ยาวประพื้น มือเรียวเอื้อมหยิบตะเกียงไฟ แล้วเข้าไปในห้องด้านหลัง


ผืนกระดานขาวถูกคลี่ออก ไป๋อวี้หลันไล่สายตามองปรากฎเป็นตัวอักษรเลือนราง หลายข้อความที่นางบันทึกเอาไว้ ส่วนใหญ่เป็นรายชื่อของคนที่จะมามีบทบาท ในอนาคคต รวมถึงเหตุการณ์สำคัญ หนึ่งในนั้นคืองานกระชับความสัมพันธ์ เสด็จประพาสทางใต้ของเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้


สารภาพตามตรงว่ามันนานมาก ทั้งนางก็จำไม่ได้ด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แสงเทียนวูบสะท้อนในดวงตา ปลายพู่กันจุ่มน้ำหมึกดำเข้ม ขยับลากลงบนกระดาน ความเป็นไปได้มากมายถูกจดบันทึกลงไป เหมือนกับทุกครั้ง เช่นเดียวกับข้อสันนิษฐาน เดิมซึ่งถูกขีดทิ้ง


สิ่งที่ยังไม่รู้ก็คือเหตุผลการก่อกบฏของเขา แม้นว่านางจะคิดเอาไว้เป็นเพราะเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้บีบบังคับ ไม่ต้องการยกบัลลังก์ให้เขา 


ทว่ามันยังมีบางอย่าง ซึ่งนางยังไม่เข้าใจอยู่ 


ไป๋อวี้หลันสูดหายใจเข้า หากจะหยุดเยี่ยนหลงเยี่ย แรกเริ่มที่ต้องทำคือการตามหาสาเหตุ แล้วก็แก้ไขมันซะ 


กระนั้นแล้วเหล่าตัวร้ายกลับไม่ยอมบอกอะไรนาง ทั้งที่พวกเขาต้องเดินร่วมทางกัน ราวกับไม่ยอมรับนางเข้าทีมตัวร้าย


นางถอนหายใจยาวเหยียดนึกหงุดหงิดใจอยู่ไม่ใช่น้อย 


ต่อให้พวกเขาไม่ยอมบอก คิดหรือว่านางจะไม่มีปัญญากระเสือกกระสนรู้ด้วยตนเอง 


อย่างไรก็ตามข้อสันนิษที่พอเป็นไปได้มากที่สุด อย่างการถูกบีบบังคับจากเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้ถูกเขียนลงไป


.


.


.


ทิวทัศน์ของทุ่งหญ้าเขียวขจีและหุบเขาสูงชันปรากฎอยู่เบื้องหน้า หมู่เมฆขาวโพลนประดับอยู่บนท้องฟ้ากว้างใหญ่ ไป๋อวี้หลันหรี่ตาลง มือยกบดบังแสงอาทิตย์ซึ่งสาดส่องสู่นัยน์ตา ครั้นสูดหายใจเข้าจึงได้กลิ่นอายของผืนหญ้า 


เสด็จประพาสทางใต้ ขบวนเสด็จที่ยิ่งใหญ่กว่าทุกปีของเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้ 


นางหมุนตัวกลับไปมองเยี่ยนหลงเยี่ย เขาสวมอาภรณ์สีฟ้ากระจ่าง ดวงหน้าคมคายไว้ซึ่งรอยยิ้มบางเบาและยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน 


เสียงใสของเหล่าองค์หญิงตัวน้อยดังกังวาน นัยน์ตากลมโตเปล่งประกายสมวัย จะอย่างไรก็ค่อนข้างเหมือนเดิม ต่างเพียงแค่ยิ่งใหญ่ขึ้น และองค์ชายรองเป็นคนรับหน้าที่จัดเตรียมเท่านั้น 


อวี้หลันเยี่ยนหลงเยี่ยกวักมือเรียกนาง พร้อมสาวเท้าเดินมาใกล้ ด้านหลังตามติดด้วยหมิงอี้เหอผู้ซึ่งโอบอุ้มแมวของเขาไว้แน่น 


สหายของตัวร้ายกระตุกยิ้มสูงให้นางเช่นปรกติ พลางขยับปากเป็นคำพูดไร้เสียง ขี่ม้า


นี่นับเป็นการล้อเลียนอย่างเห็นได้ชัด 


เยี่ยนหลงเยี่ยย่อมสังเกตเห็นการล้อเลียนระยะประชิดนี้ ทว่าเขากลับปล่อยผ่านไป ก่อนยื่นมือออกมาจับจูงนาง แล้วกล่าวเสียงเรียบต่างจากทุกทีมีใครบางคนที่ข้าอยากให้เจ้าพบ


นางเลิกคิ้วสูงใครกัน


เป่ยหนานฉางฮ่องเต้เป็นหมิงอี้เหอที่ตอบคำถามนี้ พลางส่งเสี่ยวมาวมาให้นางหวังว่าเขาจะโปรดปรานเสี่ยวมาวอยู่บ้าง


ตัวร้ายกลอกตาให้แก่คำพูดนั้น กระนั้นแล้วหมิงอี้เหอก็เพียงแต่ไหวไหล่อย่างไม่ไยดี เหล่าตัวร้ายได้ทำให้นางกลายเป็นคนโง่เขลาอีกครา ไป๋อวี้หลันกลอกตาตามสามี 


เป่ยหนานฉางฮ่องเต้ ใครกัน?


อย่างไรก็ตามเยี่ยนหลงเยี่ยไม่ได้ไขข้อสงสัยนี้ให้แก่นาง สายตาของเขามันบอกว่าเมื่อไปถึงก็จะรู้เอง อวี้หลันก้มมองเสี่ยวมาวในอ้อมแขนครั้งหนึ่ง จากนั้นสาวเท้าตามหลังเขาออกไป 


มิใช่ว่าเราควรไปร่วมตัวกับฝ่าบาทก่อนหรอกหรือนางถาม ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้รับคำตอบใดจากเขาคืนนี้จะมีงานเลี้ยง อย่างไรเสียก็ต้องได้พบกับฮ่องเต้จากทุกแว่นแคว้น


เยี่ยนหลงเยี่ยชำเลืองมองนาง เขาฉีกยิ้มอ่อนโยน แสงแดดพร่าสาดส่องยังร่างสูงสง่า ภาพที่เห็นช่างดูราวกับเทพเซียน จะว่าไปแล้วยามนี้เขาเป็นคนจัดเตรียมอาภรณ์ให้นาง 


อาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ปักลายดอกเบญจมาศ เรือนผมของนางเขาก็เป็นคนทำด้วยตนเอง ทั้งหมดนี้เพื่อเป่ยหนานฉางฮ่องเต้งั้นหรือ ?


เสด็จแม่ของข้า คือธิดาของเป่ยหนานฉางฮ่องเต้ที่มาแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างแคว้น เป่ยหนานฉางฮ่องเต้จึงเปรียบดั่งพระอัยยิกาของข้า


ชั่วขณะดวงตาของนางวูบไหว เยี่ยนหลงเยี่ยยังฉีกยิ้ม นัยน์ตาของเขาทอประกายวาวโรจน์ พลันภาพเบื้องหน้าปรากฎให้เห็นร่างสูงสง่าของชายวัยกลางคน ซึ่งยืนอยู่กับเหล่าราชองครักษ์ต่างแคว้น 


เป่ยหนานฉางฮ่องเต้จดจ้องนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตรงเข้าสวมกอดเยี่ยนหลงเยี่ยหลงเยี่ย


ดวงหน้าคมคายเปลี่ยนเป็นเรียบเฉย เยี่ยนหลงเยี่ยหลบตาลงต่ำนั่นไป๋อวี้หลัน ภรรยาของข้า” 


ตอนนั้น ดวงเนตรของเป่ยหนานฉางเปล่งประกายวาววาบ ไป๋อวี้หลันลอบเหยียดยิ้ม


หม่อมฉันไป๋อวี้หลัน บุตรีของราชเลขาธิการไป๋เพคะ


ข้อสันนิษฐานที่ว่าการบีบบังคับจากเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้ถูกขีดทิ้ง


.

.

.







         






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.572K ครั้ง

127 ความคิดเห็น

  1. #6302 Strawberrya_a (@Strawberrya) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:17
    อ้าวทำไมถูกขีดทิ้งอ่ะ ดูเป็นศัตรูกับตามากกว่าหรอ??
    #6302
    0
  2. #6301 Strawberrya_a (@Strawberrya) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:17
    อ้าวทำไมถูกขีดทิ้งอ่ะ ดูเป็นศัตรูกับตามากกว่าหรอ??
    #6301
    0
  3. #5840 wani14 (@0933150768) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:07
    งงตรงที่เราไม่สามารถเดาอะไรได้555
    #5840
    0
  4. #5700 김조이 (@jack94_joy97) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 07:08
    ตามอ่านหลายเรื่อง แต่ที่พีคคือนิยายเรื่องที่เราชอบนั้น ไรท์เป็นคนเดียวกัน สรุปคือเรารู้แล้วว่าชอบสำนวนการแต่งแนวอึนๆของไรท์ ไม่ว่าเรื่องไหน ต่อให้ตัวเอกรักกันก็มีกำแพงบางอย่างที่เข้าไม่ถึงกัน และยอมรับสถานะที่จะเว้นระยะห่างไม่คุยกันตรงๆ
    มันเป็นอะไรที่น่าหงุดหงินและน่าหลงไหนในเวลาเดียวกัน ถ้าไรท์ไม่ทอล์คนี้เราคิดไม่ถึงจริงๆ เพิ่งรู้ตามอ่านนิยายของไรท์หลายเรื่องขนาดนี้ รอหวั่นฝูหรงอยู่เหมือนกันนะคะ
    #5700
    0
  5. วันที่ 5 มกราคม 2562 / 23:24
    ว่าแล้วววว ว่ามันคุ้นมากคล้ายเรื่องลู่เอิน ทำไมซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้บ้างคะ //ขำ
    #5644
    1
    • #5644-1 Topsecret Myname'sprae (@kiyominea) (จากตอนที่ 20)
      21 มกราคม 2562 / 10:12
      ใช่ค่ะ ก็ว่าอยู่เหมือนกัน
      #5644-1
  6. #5626 Ma_meowww (@chokearn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 00:14
    อ่านมาหลายตอน คุ้นการแต่งแบบนี้มาก จนพึ่งมารู้ว่านักเขียนคือคนเดียวกับคนที่เเต่งนิยายที่ชอบที่สุดคือเรื่อง ลู่เอิน....ช็อก
    #5626
    0
  7. #5498 FhonNahmfon (@FhonNahmfon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 16:13
    แอบติดตามผลงานไลท์มานานทั้งยังพร้อมเปย์เสมอ เรื่องวิธีการเขียนจะซ้ำอะไรแบบไหน มุกเดิมของลู่เอินมั้ยอันนั้นไม่ได้เก็บมาคิดเล็กคิดน้อย รู้แต่ว่าอ่านแล้วมันลงตัว มันอิ่ม เป็นสายสุขนิยมอยากจะมาอ้อนวอนไรท์ได้โปรด อย่าทำร้ายหัวใจรีดเลย plsss รู้มั้ยช่วงลู่เอินมันทำให่เราจิตตก ขาดแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตไปพักนึงเลย เราร้องไห้หนักมากแบบไม่มีสาเหตุ ช้ำใจสุดๆ เรื่องนี้ขอให้สุขสมหวังทีเถอะนะคะ
    #5498
    0
  8. #5313 Yuki Hime. (@Yuki1316) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 09:54
    เราชอบความน่าติดจามของนิยายเธอนะ //ติดตามเรื่องที่4แล้ว และรู้ทีหลังทุกครั้งว่าคนเขียนเป็นเธอ
    #5313
    0
  9. #5254 kiddevila (@s1490111295) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 10:51
    อ้าว พึ่งทราบว่าผู้แต่งเดียวกับลู่เอิน ยอมใจจริงๆค่ะ เราคงเป็นแฟนคลับของคุณแบบเต็มตัวแล้ว ถูกจริตมากๆทั้งสองเรื่องเลย;-;
    #5254
    0
  10. #5021 Ogikoo (@Ogikoo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 00:03
    จะพยายามทำความเข้าใจนะคะ ไรท์แต่งสนุกมากค่ะ
    #5021
    0
  11. #4960 The.zmb (@awsdec) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 01:03
    ไม่งงจ้า
    #4960
    0
  12. #4790 Supatra_ja (@Supatra_ja) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 14:25
    นางเอกตายตอนจบเหมือนลู่เอินมั้ยไรท์
    #4790
    0
  13. #4718 Mook.mook (@l3loomme) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 23:38
    ไม่งงค่ะ ตัวละครแต่มีความลึกลับในแบบของมันเอง เราทำไมน้องคืดมากแต่อ่านและทำคงาทเข้าใจในส่งนนั้นพอไม่ต้อง คิดไปไกล ไรท์ค่อยๆ เผยปมที่ละปมเอง คือมันไม่ได้งงเลยอ่ะ
    #4718
    0
  14. #4710 appby_apple (@appby_apple) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 23:11

    ไม่งงค่ะ สนุกมาก
    #4710
    0
  15. #4653 emmy1568 (@emmy1568) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:40
    ชอบแนวเขียนของไรท์ ซับซ้อนแต่ค่อยๆเฉลยในตัวของมันเอง
    #4653
    0
  16. #4619 Muttcee (@Muttcee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:55
    คือเรื่องราวมันซับซ้อนมาก แหมปมปัญหาเยอะ ม่ะรุ้ว่าจะถามอันไหนก่อนดีอ่ะ

    แบบมันพันกันยุ่งอีรุงตุงนังไปหมดเลย แถมบางตอนเราอ่านแล้วยังรู้สึกไม่เคลียยังไงไม่รู้ อย่างตอนที่อวี้หลันไปบ้านของหนูหานน่ะ มันต้องคิดตามให้ลึกซึ้งมากถึงจะเข้าใจ หรือเราคิดน้อยไปหว่า แต่ถ้าปมปัญหาเรื่องที่ทำไมตัวร้ายถึงก่อกบฎ กับ ทำไมความจำของอวี้หลันเริ่มหายไป มันเคลียปุ้ปเราคงเข้าใจได้เยอะขึ้น รอไรท์คลายปมอยุ่น้ะค้ะ
    #4619
    0
  17. #4594 IchiISaYa (@merare) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:08
    อ่านวันเดียวรวด ดียิ่งๆ 555
    #4594
    0
  18. #4593 alisie_amps (@AomKazuko) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 19:54
    รออออค่าขอhappy ending
    #4593
    0
  19. #4592 Fhai Cotton (@fhai1995) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 19:32
    ซับซ้อนมาก ต้องรอเฉลย บางครั้งคิดไม่ค่อยลึกก็ไม่เข้าใจ แต่ภาษาดี ชอบค่ะ น่าค้นหา
    #4592
    0
  20. #4591 veraya2099 (@veraya2099) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 18:29
    ถามว่างงตรงไหน ก็คงจะตั้งแต่ตอนที่แล้ว ตกลงที่ตั้งเป็นไท่จื่อนี่คือให้ขึ้นบังหน้าเพื่อลูกรักคนรอง
    #4591
    0
  21. #4590 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 18:07
    เข้าร่วมกับอีกแคว้นเหรอ
    #4590
    0
  22. #4589 Brink Pitt (@bpitt) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 18:04
    ล้างแค้นให้แม่รึป่าวคะ
    #4589
    0
  23. #4588 หงเปี้ยน 哄骗 (@Chaporn16558) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 17:17
    เดาว่า 'ความสัมพันธ์ระหว่างแคว้น' ข้อสันนิษฐานที่ถูกจด 55
    #4588
    0
  24. #4587 7155 (@7155) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 17:08

    ขอเถอะอย่าจบเศร้าเลยนะ
    #4587
    0
  25. #4586 ptstgg (@ptstgg) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 16:59
    เราคนนึงมี่อ่านลู่เอินมาก่อน รู้สึกว่า คาแรคเตอร์ ที่มาที่ไป องค์ประกอบหลายๆอย่างค่อนข้างคล้ายลู่เอินมากค่ะ เหมือนจะไม่หลุดจากเรื่องเดิม แบบเดิม
    #4586
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น