ภรรยาของตัวร้าย [ลวง] สนพ.เฟยฮุ่ย

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 690,289 Views

  • 6,324 Comments

  • 14,053 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    69,296

    Overall
    690,289

ตอนที่ 21 : บทที่ยี่สิบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2491 ครั้ง
    25 ธ.ค. 61

เยี่ยนหลงเยี่ยลอบสังเกตสีหน้าของนางอยู่เป็นระยะ นับแต่พบเป่ยหนานฉางฮ่องเต้จวบจนตอนนี้ สายตาของเขายังไม่ยอมละไปจากดวงหน้าของนาง ราวต้องการตรวจสอบความแน่ใจ จะว่าไปตัวร้ายไม่เคยเล่าเรื่องพวกนี้ให้นางฟัง เขาให้นางรู้เท่าที่สมควรต้องรู้ การได้พบเป่ยหนานฉางฮ่องเต้อาจเป็นก้าวแรกของอะไรบางอย่าง

 

หรือบางทีเป็นเพราะว่าจะอย่างไรก็คงได้พบอยู่ดี

 

ไป๋อวี้หลันยังคงทำตัวตามปรกติ ท่ามกลางความไม่ปรกติของสามี งานเลี้ยงในยามค่ำคืนผ่านไปด้วยดี และน่าเบื่อหน่ายเช่นเคย ความสัมพันธ์ของเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้กับเป่ยหนานฉางฮ่องเต้ไม่ได้ผิดแปลกไม่จากทั่วไป การสวมหน้ากากของพวกเขา ฉีกยิ้มและสนทนาถึงเรื่องราวในแว่นแคว้น

 

แคว้นเป่ยเคยเป็นศัตรูกับแคว้นเยี่ยนเมื่อนานมาแล้ว ก่อนผูกมิตรกันเมื่อมีการแต่งงานเจริญสัมพันธไมตรีเกิดขึ้น ซึ่งก็คือมารดาของเยี่ยนหลงเยี่ย พระสนมเสียนเฟย คิดดูแล้วฐานะของตัวร้ายแท้จริงแล้วไม่ได้ด้อยไปกว่าเยี่ยนหลงเสวี่ย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าองค์ชายรองค่อนข้างมีความสามารถโดดเด่น และเหมาะสมกับตำแหน่งองค์ไท่จื่อไม่แพ้กัน

 

นางส่ายหน้าเล็กน้อย ปลายเท้าหยุดนิ่งลงหน้ากระจกทองเหลือง แล้วทรุดตัวลงนั่งปล่อยให้เยี่ยนหลงเยี่ยจัดการกับเรือนผมรวมถึงเครื่องประดับมากมายบนศีรษะ ไร้ซึ่งคำพูดใดระหว่างพวกเขา นัยน์ตาดอกหรี่ลงสะท้อนกับแสงเทียนริบหรี่ภายในกระโจม

 

“ดูองค์ชายรองจะจัดการงานนี้ได้ดีมิใช่น้อย”เสียงหวานกล่าวขึ้น เลี่ยงจะพูดถึงเป่ยหนานฉางฮ่องเต้ หวั่นเกรงจะเป็นที่หวาดระแวงของเขา “ทุกอย่างดูเป็นระเบียบเรียบร้อยดี ทั้งการแสดงที่เขาจัดหามาก็นับว่าใช้ได้”

 

มันเป็นความสามารถของเยี่ยนหลงเสวี่ย สกิลของพระเอกที่ต้องยอมรับ ผู้ชายคนนั้นสมบูรณ์แบบ และเยี่ยนหลงเยี่ยย่อมตระหนักถึงความจริงข้อนี้ดีกว่าใคร หาไม่แล้วหมิงอี้เหอคงไม่กล่าวว่าองค์ชายรองเป็นภัยร้าย

 

“น้องรองมีความสามารถนับเป็นเรื่องน่ายินของแคว้นเยี่ยน เป็นหน้าเป็นตาของเสด็จพ่อ”เขาเอ่ยเสียงเรียบ พลางดึงปิ่นหยกออกจากเส้นผมของภรรยา เรียวนิ้วมือแทรกสอดลงไปตามแพรไหมดำขลับ “เจ้าพูดเรื่องพวกนี้ขึ้นมาต้องการอะไร”

 

ชั่วขณะหนึ่งดวงตาของพวกเขาสบเข้าหากัน ไป๋อวี้หลันลอบเหยียดยิ้ม เสียงหัวเราะแผ่วเบาเลื่อนลอดจากลำคอระหง แท้จริงแล้วบางทีความเชื่อใจในเรื่องพวกนี้ของนางกับตัวร้าย อาจมีปัญหาอยู่เสียหน่อย แต่วันนี้เขาก็คงพยายามแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้พบกับเป่ยหนานฉางฮ่องเต้

 

ริมฝีปากสีชาดแย้มยิ้มอ่อนหวาน “หม่อมฉันรู้ว่าท่านกำลังพยายาม องค์ชายรองนับว่าโดดเด่นจนเกินหน้าเกินตาท่านไปมาก กระนั้นแล้วเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้ก็มิได้ห้ามปรามเขา”

 

ทักษะการทำผมให้ภรรยาของตัวร้ายคล้ายเพิ่มขึ้นอีกขั้น ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ปิ่นปักผมถูกดึงออกไปจนหมด หลงเยี่ยวางมันลงหน้ากระจกทองเหลือง มือขนาบทาบลงไป “ข้ากับเสด็จพ่อ สิ่งที่พวกเราทำตั้งแต่ต้นคือสงครามประสาท ดังนั้นเรื่องที่เกิดขึ้นจึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเท่าไหร่ หากเขาลูบหัวข้า นั่นจึงนับว่าผิดแปลก”

 

มือของนางถูกเขาจับเอาไว้ ก่อนแตะลงบนผิวกระจก ไป๋อวี้หลันจดจ้องเขาอย่างไม่หวั่นเกรง “ท่านน่าจะรู้ว่าหม่อมฉันกำลังสงสัยอะไรบางอย่าง แท้จริงแล้วมันเรื่องง่ายที่ถ้าหม่อมฉันถามแล้วท่านจะสารภาพออกมา ทำตัวเป็นเด็กดี”

 

คำว่าเด็กดีหาได้สลักลงในหัวของเยี่ยนหลงเยี่ยไม่ เขาโคลงหัวไปมาไม่ไยดีต่อถ้อยคำของนางแม้แต่น้อย ตัวร้ายกลายเป็นเด็กดื้อผู้ไม่เชื่อฟังอะไร เรียวนิ้วมือของนางถูกเขาจับจูง วาดลงบนกระจก กลายเป็นตัวอักษรไร้สี

 

ทรราช

 

สมองเริ่มขบคิด พลันขาวโพลนเมื่อเขาได้ทำการก่อกวนนาง เพลิงปรารถนาเจืออยู่ภายในดวงตา และตอนนั้นเองเด็กน้อยเยี่ยนหลงเยี่ยได้สารภาพออกมาเป็นถ้อยคำแสนสั้น

 

“ข้าไม่มีเวลาสอนเจ้าขี่ม้าแล้ว”

 

สาบานได้ว่านั่นไม่ใช่เรื่องที่นางอยากรู้ เจ้าเด็กปากแข็ง

 

.

 

.

 

.

 

เยี่ยนหลงเยี่ยหายหัวไปตั้งแต่แรกเช้าของวันถัดมา ตัวร้ายได้ทำการทอดทิ้งภรรยาของเขาไว้ในกระโจม ไป๋อวี้หลันกะพริบตาถี่รัว เสียเวลาไปกว่าชั่วยามกับการแต่งตัว โชคยังดีที่นางพกพาเฉียวฮุ่ยติดตัวมาด้วย มันจึงคล้ายกับทุกเช้าในตำหนักบูรพา

 

ไป๋อวี้หลันไล่สายตาไปตามผืนกระดาษที่นางจดบันทึกสิ่งต่าง ๆ เอาไว้ รายชื่อของเป่ยหนานฉางฮ่องเต้ถูกเขียนเอาไว้มุมสุด ตรงรอยยับหัวมุมกระดาษ นางหันไปรื้อค้นจดหมายหลายฉบับตลอดปีที่ส่งให้ไป๋หลัวซานออกมา ปลายพู่กันขยับลากเขียนข้อสงสัยมากมายลงไป  

 

นอกจากคำสารภาพของตัวร้าย ไป๋หลัวซานน่าจะเป็นอีกหนึ่งบุคคลที่ควรให้คำตอบเรื่องนี้กับนางได้

 

ด้วยเหตุนี้เวลาที่ดวงอาทิตย์อยู่กลางหัว นางจึงได้หยุดยืนอยู่หน้ากระโจมของราชเลขาธิการไป๋ ตำแหน่งไท่จื่อเฟยมากพอสำหรับการเข้าพบขุนนาง หรือให้ถูกควรเป็นขุนนางที่ถูกไท่จื่อเฟยเรียกพบ ทว่าไป๋หลัวซานคือที่ปรึกษาของฝ่าบาท อีกอย่างนับตามศักดิ์ก็เป็นบิดา และนิสัยของเขาเองก็การมาด้วยตนเองจึงนับเป็นทางเลือกที่ดีกว่า

 

น้ำชาอุ่นร้อนถูกรินลงในถ้วย เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่มีโอกาสได้พบหน้ากันตามลำพัง ไป๋หลัวซานไม่ได้ต่างออกไปจากเดิมแม้แต่น้อย นัยน์ตาคู่นั้นยังแฝงไว้ซึ่งเย่อหยิ่ง บุคลิกเหมือนมหาบัณฑิตน่าเลื่อมใส คราแรกเขาดูแปลกใจ กระนั้นก็ยังสามารถควบคุมสติของตนได้ดี

 

“หลายครั้งที่เขียนจดหมายไปแล้วท่านเลี่ยงจะตอบ วันนี้จึงได้มาด้วยตนเอง”ไป๋อวี้หลันเงยหน้าสบตาอีกฝ่าย ริมฝีปากสีชาดกระตุกยิ้ม “ท่านอยู่ข้างกายของฝ่าบาทมานาน ท่านต้องตอบข้าได้ว่าทำไม ข้ามีความสงสัยเกี่ยวกับตำแหน่งขององค์ไท่จื่อ”

 

ไป๋หลัวซานเพียงเหลือบตามองนาง ชายผู้นั้นยกยิ้มบางเบา เสมือนว่านางตกอยู่ภายใต้การควบคุมและนั้นค่อนข้างน่าหงุดหงิด ทำตัวเหมือนกับทีมตัวร้าย

 

“องค์ชายรองนับว่ามีความเหมาะสมในทุกด้าน เขาเป็นเชื้อสายตรง และดูจากการกระของฝ่าบาทในครั้งนี้ คนอื่นย่อมคาดเดากันได้ไม่ยากนัก แม้นหมูในเล้าไร้ปัญญาก็ยังมองออกว่าไหม”

 

ชายวัยกลางคนโบกมือ แสร้งทำเป็นไร้สติปัญญา “องค์ไท่จื่อมีราชกิจมากมาย ได้องค์ชายรองมาแบ่งเบารับว่าถูกต้อง”

 

นางกลอกตาเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ ก่อนเมินเฉยต่อการตลบตะแลงอันไร้ทักษะ “ตอนนั้นข้าสงสัยว่าทำไมถึงต้องทำเรื่องยุ่งยาก หากบอกว่าเพื่อถ่วงดุลอำนาจ เป็นเกราะป้องกันภัยให้กับองค์ไท่จื่อตัวจริง นั่นก็ยุ่งยากไป เพราะมันทำให้ขุนนางแตกออกเป็นสองฝ่าย อีกอย่างเยี่ยนหลงเสวี่ยเป็นที่ยอมรับของคนหมู่มาก แต่งตั้งเขาขึ้นมาเลยคงมิใช่ปัญหา”

 

“เช่นนั้นเจ้าคิดว่าอะไร”

 

ความอวดดีมากมายฉายชัดในดวงตาคู่คม

 

ถ้วยชาขุนมัวยกขึ้นจรดริมฝีปาก “ข้อสงสัยตรงนี้กระจ่างแจ้งขึ้นมา เมื่อได้พบกับเป่ยหนานฉางฮ่องเต้ในงานเลี้ยงคืนก่อน การแต่งตั้งเยี่ยนหลงเยี่ยเป็นการควบคุมแคว้นเป่ยไปในตัว คิดถึงผลประโยชน์พวกนี้ ข้าก็พอเดาได้ถึงเหตุผล แต่งตั้งมาใช้ประโยชน์ชั่วคราวแล้วค่อยปลดลงก็นับว่าไม่เลว ถือวิธีการชาญฉลาดใช้ได้”

 

เพียงแต่เยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้คงไม่รู้ว่าตัวร้ายฉลาดมากเพียงใด สงครามประสาทที่เขาบอก ย่อมหมายความว่าเขารู้แต่แรกถึงความจริงพวกนี้ และขุนนางระดับสูงหลายคนต้องรู้เช่นเดียวกัน หาไม่พวกเขาคงเข้าพวกกับเยี่ยนหลงเยี่ยบ้าง แต่นี่ไม่มีเลย

 

ไป๋หลัวซานเคาะมือลงบนขอบถ้วยน้ำชา รอยยิ้มบนใบหน้าขยับกว้าง “องค์ไท่จื่อเป็นคนบอกเจ้าถึงพวกนี้งั้นหรือ”เสียงทุ้มต่ำพลันขาดห้วง “ไม่ คนอย่างเขาไม่มีทางบอกเจ้า สติปัญญาของเจ้านับว่าไม่เลว”

 

ไร้ซึ่งเหยื่อใยใดของการเป็นบิดาและบุตรี ความสัมพันธ์ของนางกับไป๋หลัวซาน นับเป็นผลประโยชน์อย่างแท้จริง ยิ่งกว่านั้นพวกเขาต่างยอมรับเรื่องนี้ได้ดี

 

“มีอีกหนึ่งข้อสงสัยซึ่งท่านต้องเป็นคนตอบ”ถ้วยน้ำชาถูกวางลง นางเหยียดตัวขึ้นเต็มความสูง “หลายปีก่อนข้าไม่เข้าใจถึงฐานะแท้จริงของไป๋อวี้หลัน นางดูเป็นสตรีหัวอ่อน ไหว้พระ สวมมนต์ ไม่เหมาะแม้แต่น้อยสำหรับการเป็นสายคอยจับตามององค์ไท่จื่อ”

 

 

“ทว่าเมื่อเห็นการเลี้ยงดูไป๋ฉิงฮวาของท่าน ข้าก็เริ่มคิดว่าสตรีเช่นนี้ต่างหากจึงเหมาะสมต่อการชักจูง ทั้งจากองค์ไท่จื่อและจากท่านเอง การที่ท่านพร่ำบอกให้ไป๋อวี้หลันคัดพระคัมภีร์ อาจเป็นเพราะต้องการใช้มันเป็นเครื่องมือครอบง่ำความคิด”ปลายเท้าของนางหยุดนิ่งลงเบื้องหน้า “ทั้งนางยังมีเยี่ยนหลงเสวี่ยอยู่ในใจ จากนั้นก็รอจนถึงเวลาที่เหมาะสม แล้วบอกให้นางหาหลักฐานจัดการกับองค์ไท่จื่อ เพียงเท่านี้ก็จะมีเหตุผลสำหรับการปลดเยี่ยนหลงเยี่ยลง”

 

เยี่ยนหลงเยี่ยฉลาดเพียงใด เยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้ย่อมไม่โง่เขลาเช่นหมูในเล้าโดยเด็ดขาด พวกเขาย่อมฉลาดเท่าทันกัน จนรู้แน่ชัดว่าตัวร้ายต้องหาทางตลบหลังกลับ การวางไป๋อวี้หลันไว้ข้างกายองค์ไท่จื่อจึงเหมาะสม ใช้ไป๋อวี้หลันเป็นเครื่องหาเหตุผลปลด  หาไม่แล้วโอรสสวรรค์คงไม่สบายอกสบายใจถึงเพียงนี้ อีกทั้งบุตรีของราชเลขาธิการหรือจะมีวาสนาขนาดเป็นไท่จื่อเฟย

 

แต่นั่นก็ยังย้อนแย้งอยู่ดี เพราะในหน้าประวัติศาสตร์

 

“การหาเหตุผลปลดองค์ไท่จื่อนั่นง่ายดายเหมือนกับการปลดเฉินฮองเฮา [1] จะทำให้ยุ่งยากไปทำไม ทั้งต้องควบคุมไป๋อวี้หลัน ซึ่งไม่รู้ว่าวันใดจะหลุดนอกกรอบ ทั้งต้องหวาดระแวงเพราะอาจถูกเยี่ยนหลงเยี่ยชักจูง ข้ากระหายอยากจะรู้นักถึงเหตุผลแท้จริง”

 

ถึงจะคิดเอาไว้แล้วก็ตามที กระนั้นแล้วนั่นยังไม่มากพอ นางต้องการความแน่ใจ แล้วใช้มันเพื่อชักจูงเยี่ยนหลงเยี่ย ต่อให้เขาจะอยากก่อกบฏ เพราะอะไรก็ตามแต่ ในเมื่อมีทางลงที่สวยงามรออยู่นางก็ควรใช้มัน ส่วนเรื่องเป่ยหนานฉางฮ่องเต้ ค่อยหาวิธีจัดการ น่าจะไม่ยากนัก

 

เอาล่ะทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง อยู่ภายใต้การควบคุม เหลือแต่สกิลการหลอกล่อเยี่ยนหลงเยี่ย 

 

ถ้าหากนี่เป็นความเมตตาของเยี่ยนจิ่นเหอฮ่องเต้ เพราะถ้าขอราชโองการด้วยตนเอง การเนรเทศไปเป็นอ๋องที่ชายแดนก็นับเป็นทางออกที่ดี กลับกันแล้วองค์ไท่จื่อที่ถูกปลดจุดจบของพวกเขาย่อมไม่สวยงาม

 

ทว่าไป๋หลัวซานกลับยังชอบท้าทายนาง

 

“ถ้ากระหม่อมมิอยากตอบ”

 

และเขาคงไม่รู้ว่า นั่นไม่ฉลาดนัก

 

ไป๋อวี้หลันเปล่งเสียงหัวเราะลั่น “ฐานะของท่านกล้าต่อรองกับเปิ่นไท่จื่อเฟยด้วยงั้นหรือ”

 

 

“ถ้าท่านมิยอมตอบ เปิ่นไท่จื่อเฟยก็จะใช้ความรุนแรงเยี่ยงเดรัจฉาน”

 

[1] ฮองเฮาคนแรกของฮั่นอู่ตี้ ถูกปลดในข้อหาใช้มนต์ดำ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.491K ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #6052 P. Sanggil (@pupaemu) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:32

    สนุกมากค่ะ แต่ไม่สามารถคาดเดาอะไรได้เลยยย ข้านั้นเหมือนหมูในเล้าของไรต์

    ถูกชักจูงไปจนคาดเดาอะไรไม่ออกแล้วววววว 5555
    #6052
    0
  2. #5701 socute217 (@socute217) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 08:28
    สนุกมากคะ
    #5701
    0
  3. #5201 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 12:08
    เราเป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ
    #5201
    0
  4. #5003 ziinaay (@ziinaay) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 19:01
    มันเทามาตลอดทั้งเรื่อง เริ่มเครียดแล้วนะเนี่ย จะจบสุขนิยมยังไงอ่า
    #5003
    0
  5. #4781 lakkee (@lakkee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 12:32
    เรื่องนี้จะหาทางลงยังไงนะ
    #4781
    0
  6. #4748 Corona_Borealis (@Corona_Borealis) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 07:53
    อยากให้ตอนจบคู่พระนางได้อยู่ด้วยกัน ไม่อยากให้ใครคนนึงต้องจากไป ถ้าจะไปก็ไปพร้อมกัน2คนดีกว่า
    #4748
    0
  7. #4738 Meemiza (@NichaPes) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 06:41
    คุณสามีน่าจะไม่ยอมลงง่ายๆแน่ รอดูตอนเฉลยปมค่ะ
    #4738
    0
  8. #4728 SuperNova (@changemoo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 01:04

    อวี้หลันมองโลกในแง่ดีนะ แบบทางลงที่สวยงาม เป็นเราเราก็คิดแบบนี้ แต่จริงๆ น่าจะจบกันไม่สวย คือสามีลุยแน่อ่ะ ตามแบบฉบับ น่าจะไม่ลงง่ายๆ เพราะมันไม่มีทางลงที่สวยงามจริงๆ คนอยู่สูงคือคนหวาดระแวง ก็หวาดระแวงได้ตลอด แต่ครั้งนี้ ไม่อยากให้จบแบบเสียเลือดเนื้อกันเลย ถ้าตัวร้ายชนะ ก็ไม่อยากให้เป็นฮ่องเต้ ถ้าองค์ชายรองชนะ ชีวิตสองสามีภรรยาแย่แน่ แล้วจบแบบไหน เรื่องนี้ถึงจะแฮปปี้นะ 555 เราอยากมองแฮปปี้ไว้ก่อน

    #4728
    0
  9. #4709 จิ๊บจิ๊บ (@fassa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 23:07

    รรอให้ไท่จื่อเฟยกระทำการ อร๋อยย

    #4709
    0
  10. #4705 N_ing (@Ninging28335) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:58
    เรื่องราวผูกกันจนเป็นปม
    #4705
    0
  11. #4695 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:46
    สงสารตัวร้ายอย่างพี่เยี่ย อย่าเป็นเลยฮ่องเต้ ชีวิตไม่มีความสุขหรอก ดูท่าต้องหาทางลงจากตำแหน่งสวยๆ ไปเป็นอ๋องที่หัวเมืองใหญ่สบายๆดีกว่า
    #4695
    0
  12. #4680 ลอยไปมา (@2maniac) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:19

    เหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ ถ้ายังไงขอคำอธิบายเรื่อง เป่ยหนานฮ่องเต้กับหลงเยี่ยด้วยได้มั้ยคะ?

    #4680
    0
  13. #4678 นางฟ้ารักโลกกก (@fa-faaum) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:15
    อวี้หลันเท่ห์อะ 55555
    #4678
    0
  14. #4674 ลี่ฉาฮวา (@cartoon23) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 22:04
    งงในงงในงงอีกที ในเรื่องนี้นอกจากพ่อนางเอก(นางเอกของเรื่องจริง ๆ ที่ไม่ใช่ไท่จื่อเฟย)แล้ว ก็ไม่มีใครรักลูกตัวเองเลยเหรอ แต่นั่นแหละเรื่องนี้หักมุม เดาไม่ถูกเลย
    #4674
    0
  15. #4666 ...-.crone.-... (@rinan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:50
    นี้เป็นอีกตอนหนึ่งที่แสดงความสัมพันธ์ของนางเอกและพ่อ

    สำหรับเราคิดว่ามันดูคงเส้นงวามาก

    จะมีตอนที่ได้เห็นมุมมองของตัวร้าย และเพื่อนตัวร้ายไหมคะ
    #4666
    0
  16. #4648 vooda (@vooda) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:34
    คนเรามันจะกบฏเพราะใครที่ไหน ทำเพื่อตัวเองทั้งนั้นน รอเฉลยค่ะ
    #4648
    0
  17. #4645 niceday777 (@niceday777) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:31
    พ่อ ลูก กันจริงไหม ดูเหินห่างกันจัง
    #4645
    0
  18. #4627 sir_chad (@sir_chad) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:19

    เริ่มจะมัน รอตอนต่อไปค่ะ

    #4627
    0
  19. #4626 rawiwan163 (@rawiwan163) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:19
    งงไปอีกจ้า
    #4626
    0
  20. #4625 wilainat27 (@wilainat27) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:18
    พ่อไม่รักลูก น่ารังเกียจ ฮองเต้ก็มีแต่แผนชั่วทำร้ายลูก ขุนนางเองก็เน่าหาแต่ผลประโยชน์

    ผลร้ายตกอยู่ที่ประชาชนตาดำๆ
    #4625
    0
  21. #4624 Por_Zang (@Por_Zang) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:17

    เอาเรื่องว่ะ5555555

    #4624
    0
  22. #4623 หว่างเฟย (@myeye-e) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:09
    ตอนแรกเราคิดว่าเราเดาทางออกนะ แต่อ่านไปอ่านมาไม่รู้ว่าจะเดาไปทางไหน ไรท์แต่งได้ดี เป็นนิยายที่ต้องวิเคราะห์มากจริงๆ สู้ๆค่า ชอบมากๆ
    #4623
    0
  23. #4622 piifahRungnapa (@piifahRungnapa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:04
    งงยุจ้า 😂😂😂
    #4622
    0
  24. #4621 yanan (@tpyanan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 21:04
    ตอนนี้งงจริง
    #4621
    0
  25. #4618 Good One D@y (@magic_girl) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:53

    เดี๋ยวเฮ้ย เผยไต๋งี้เลยเหรอเจ๊ ปรากฏว่าพ่อเจ๊รู้ก่อนแล้วใช่มั้ยว่าเจ๊ไม่ใช่ลูกอ่ะ

    #4618
    0
  26. #4615 ยืนงงในดงนิยาย (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:44

    เอาจริงๆนะ เป็นนิยายที่แบบว่าถ้าให้เราอ่านแล้วเล่าต่อให้คนอื่นฟัง เราเล่าไม่ถูกเลย สนุกมันก็สนุกนะ แต่งงๆก็มีเยอะ มันดูต้องวิเคราะห์ตลอดเวลา เข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง เดาทางไม่ถูกเลยอ่ะ

    #4615
    1
    • #4615-1 nydecode (@nydecode) (จากตอนที่ 21)
      24 ธันวาคม 2561 / 20:59
      ใช่ สนุกแบบ งงๆ ติดตามต่อไป
      #4615-1
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น