Adore

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,192 Views

  • 165 Comments

  • 740 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    36

    Overall
    7,192

ตอนที่ 3 : Chapter three | อัลเดีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1838
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 187 ครั้ง
    14 พ.ค. 61

 

ร่างกายของเธอมักแข็งแรงเสมอมา ด้วยการเลี้ยงดูอันแสนอุดมสมบูรณ์แล้วนั้นเธอล้มป่วยครั้งสุดท้ายก็เมื่อตอนสิบขวบ แต่ไม่ใช่กับตอนที่แกนกลางแตกสลายไปแล้ว เพียงแค่ละอองฝนก็ทำเธอล้มป่วยได้แล้วไม่ต้องพูดถึงการยืนตากฝนนานกว่าสองชั่วโมง

 

เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะตายแต่ในขณะเดียวกันก็อดไม่ได้ที่จะแย้มยิ้มยามเห็นร่างของท่านพี่นั่งขนาบอยู่ข้างเตียง มันจะดีกว่านี้หากเธอหลงเหลือเรี่ยวแรงในการกอดรัดเขาเอาไว้

 

อัลเดียไม่มีทางหันหลังให้เธอในยามที่ล้มป่วย เขาจะอยู่กับเธอตรงนี้

 

อัลเดีย

 

....เขาไม่ได้ตอบอะไรออกมาเพียงแค่กอบกุมมือของเธอแน่นขึ้นอีกสักหน่อย ช่างน่าเสียดายที่ดวงตาของเธอนั้นช่างพร่ามัวเหลือเกินมองเห็นใบหน้าได้อย่างเลือนราง

 

คิดถึงและมันก็แค่นั้นสำหรับความต้องการอันแสนเรียบง่ายของเธอ ชีวิตนี้เธอไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าเขา

 

นาเดียขยับตัวกกกอดเรียวแขนของพี่ชายเอาไว้ไม่ให้ไปไหน ณ ตอนนี้ขอเพียงแค่เรียวแขนของเขาก็มากพอแล้ว

 

เธอไม่อยากคาดหวังอะไรไปมากกว่านี้แล้ว

 

อัลเดียขบริมฝีปากตัวเองสีหน้าของเขาไม่อาจเข้าใจได้โดยง่าย เขาใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่เสยผมของตัวเอง เหลือบมองเธอด้วยดวงตาที่วูบไหว ครู่หนึ่งนาเดียเห็นความจริงบางอย่างในดวงตาคู่นั้น

 

เธอเหยียดยิ้ม ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะหลีกหนี...

 

นาเดีย

 

นาเดียปิดเปลือกตาลงอย่างดื้อรั้น เธอไม่อยากเห็นดวงตาที่ฉายแววแห่งความเจ็บปวดของเขา ภายใต้ความสัมพันธ์นี้ทั้งเขาและเธอต่างทุกข์ระทมไม่ต่างกัน

 

พระเจ้าช่างโหดร้ายเหลือเกิน

 

.

.

.

 

4 เมษายน อากาศเริ่มแจ่มใส

 

อาการป่วยของเธอดีขึ้นตามลำดับแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่หายดีเท่าที่ควร นาเดียพลาดพิธีจบการศึกษาไปอย่างน่าเสียดาย แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นไม่มากก็น้อย

 

เธอปรือตาขึ้นด้วยความง่วงงุนสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากร่างกายของอัลเดีย ยามที่เธอขยับตัวเขาถึงได้ขมวดคิ้วและก้มมองเธอที่นอนอยู่บนตักของเขา นาเดียเป็นเด็กเอาแต่ใจดังนั้นเธอจึงซุกใบหน้ากับแผงอกของเขาเพิ่มขึ้นอีกหน่อย

 

พลางกล่าวเสียงแผ่วเบา อัลเดีย น้องหิวแล้ว

 

อย่างไรก็ตามร่างกายของเธอยังคงร้อนผ่าวกว่าเขา อัลเดียวางมือลงบนหัวของเธอ เพียงไม่นานที่ห่างกันเขาดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นจนน่าแปลกใจ

 

ตัวร้อนขึ้นรึเปล่า

 

เพื่อความสบายใจของเขาเธอส่ายหน้า เพราะความดื้อรั้นอยากจะอยู่ใกล้เขามากขึ้นนาเดียจึงได้กระเสือกกระสนตัวเองมานอนแอบอิงกับเขา 

 

หิว

 

นาเดียยังคงเบี่ยงประเด็น เธออยากจะใช้ช่วงเวลานี้ทำกิจกรรมร่วมกับเขามากกว่านี้อีกหน่อย หลายปีให้หลังมานี้หาได้ยากยิ่งที่อัลเดียจะหยุดงานเพื่อมาอยู่ร่วมกับเธอ

 

เขาพยายามหลีกหนีเธอมาโดยตลอด

 

รู้แล้วเขาตอบอย่างเรียบง่าย มือไล้ไปตามใบหน้าที่แดงเรื่อและร้อนผ่าวของเธอ 

 

นาเดียไม่เคยหยุดนิ่งดังนั้นเธอจึงยกมือขึ้นคล้องลำคอของเขาเอาไว้ พลางหอบหายใจอย่างร้อนผ่าวให้เขาได้สัมผัสถึงมัน รับรู้ได้ถึงร่างกายของตัวเองที่กำลังถูกเขาโอบอุ้มไปยังห้องอาหาร

 

ไม่ใช่ว่าเธอเดินไม่ไหว เพียงแต่ว่านาเดียมีความฝันว่าอยากโดนเขาโอบอุ้มเข้าไปในห้องอาหารเพื่อทานมื้อเที่ยงด้วยกันสักครั้งหนึ่ง

 

ชีวิตที่ผ่านมาเธอออกรบกับพวกผู้หญิงของอัลเดียมามากมาย พี่ชายของเธอไม่ใช่พวกสงบเสงี่ยมที่ชอบอยู่ติดบ้าน แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ใช่พวกชอบหว่านเสน่ห์ไปทั่ว

 

เพื่อที่เธอจะยังสามารถนั่งอยู่บนตักของพี่ชายได้ต่อไป นาเดียส่งเสียงร้องพึมพำไปต่างกับแมวหลังคฤหาสน์และเริ่มเซ้าซี้กับเขาไม่เลิก

 

อัลเดียของเธอเป็นผู้ชายที่ดีมากคนหนึ่ง หากเธอเป็นหญิงสาวพวกนั้นนาเดียไม่อายแม้แต่น้อยที่จะคุกเข่าขอเขาแต่งงาน

 

อัลเดีย อือเธอร้องครางในลำคอฝั่งใบหน้ากับแผ่นอกของเขา เกาะติดเขาอย่างเหนี่ยวแน่นไม่ต่างอะไรกับลูกแมวตัวน้อย

 

หากถามว่าใครรักพี่ชายที่สุดในโลก ตอบในเต็มปากเลยว่าต้องมีชื่อเธออยู่ติดอยู่ในนั้น

 

นาเดียได้ยินเสียงกลืนน้ำลายลงในลำคออย่างอดกลั้นของเขา และเธอเริ่มหัวเราะร่วนให้เขาได้ยิน รวมถึงซุกไซร้เขาโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

 

นาเดียพอได้แล้วน้ำเสียงของเขาเริ่มเข้มขึ้นและนั้นเป็นสัญญาณว่าเธอควรจะหยุดก่อนที่เขาจะทนไม่ไหว

 

นาเดียกลับมาเป็นเด็กดีทันใด เพื่อไม่ให้มื้ออาการเที่ยงล่มลงอย่างไม่เป็นท่า

 

อย่างไรก็ตามในวันนี้เธอได้ลวนลามพี่ชายไปมากเกินพอแล้ว

 

.

.

.

 

ในคืนนั้น นาเดียรับรู้ได้ถึงร่างของใครสักคนที่โอบกอดเธอจากทางด้านหลัง ดวงตาของเธอเบิกกว้างท่ามกลางความมืด สัมผัสถึงเตียงนอนที่สั่นไหวรวมถึงเสียงหอบหายใจของเขา

 

เธอกัดปากพยายามปิดเปลือกตาลงขณะที่เล็บมือจิกลงกับเตียงนอน เรียวแขนข้างที่ว่างอยู่ของเขาโอบกอดเธอเอาไว้แน่น นาเดียได้ยินเสียงหอบหายใจและเสียงครางอย่างแผ่วเบาของเขาปะปนกันไป

 

และเพียงไม่นานเธอได้ยินเสียงครางชื่อของเธออย่างรุนแรง ใบหน้าของเขาซบอยู่กับแผ่นหลังของเธออย่างอ่อนแรง 

 

นาเดีย...

 

หลังจากนั้นแผ่นหลังของเธอเริ่มเปียกชื้นด้วยน้ำตาของเขา

 

.

.

.

 

7 เมษายน เมฆครึ้มอีกครั้ง

 

อาการป่วยของนาเดียดีขึ้นจนเกือบจะหายดี หลังจากคืนนั้นอัลเดียก็เหมือนจะพยายามถอนห่างเธอไปอีกก้าว เช่นเคยที่นาเดียทำได้เพียงเฝ้ามองแผ่นหลังของเขาที่เริ่มเลือนหายไป

 

ธอปิดหนังสือลงวางมันทิ้งไว้บนเตียง ก่อนจะก้าวเท้าลงไปด้านล่างและเพียงไม่นานเรียวขาของเธอหยุดชะงักลงยามเห็นร่างบอบบางของหญิงสาวนางหนึ่งนั่งอยู่ในห้องรับรอง

 

คุณหนูราเชล ว่าที่คู่หมั้นของอัลเดีย

 

ดวงตาของเราสบเข้าหากันอย่างลืมตัว และเป็นอีกฝ่ายที่หลบตาลงต่ำ นาเดียกัดปากหากถามว่าเธอรู้สึกอย่างไร ตอนนี้นอกเหนือจากความว่างเปล่าเธอก็ไม่รับรู้ถึงอะไรอีกแล้ว

 

สำหรับเธอแล้วผู้หญิงตรงหน้าก็แค่ตุ๊กตาเลียนแบบก็แค่นั้น

 

กระทั่งคนภายนอกยังรับรู้ได้ถึงความคล้ายคลึงระหว่างเธอกับราเชล แม้ว่าสีตาจะต่างกันแต่เรือนผมสีทองและโครงหน้าที่คล้ายคลึงกับเธอถึงหกส่วน แค่นั้นก็มากพอแล้วที่ท่านพี่จะเลือกนาง

 

หากรวบผมขึ้นและมองจากทางด้านข้างนั้นไม่ต่างอะไรกัยมองท่านหญิงนาเดีย

 

ยอมรับเลยว่าอัลเดียมีความสามารถที่จะตามหาผู้หญิงที่มีความคล้ายคลึงกับเธอ

 

ขนาดคนภายนอกยังรับรู้ถึงความเหมือนนี้มีหรือว่าเจ้าตัวจะไม่รู้ 

 

ท่านหญิง

 

เพียงไม่นานพี่ชายของเธอเคลื่อนตัวเข้ามาขว้างกั้นใช้ร่างกายของเขาบดบังอีกฝ่ายไว้ทางด้านหลัง นาเดียยกยิ้มบางเบาไม่อาจบรรยายความรู้สึกของตนเองในยามนี้ได้เลย

 

ราเชลจะมาร่วมทานมื้อเย็นกับเราวันนี้

 

นาเดียร้องครางเป็นเชิงรับรู้ เธอมีอีกหนึ่งทางเลือกคือการทานอาหารเย็นในห้องของตนเอง แต่นั้นจะดูเป็นการมอบพี่ชายให้กับนางมากเกินไป ดังนั้นเธอจึงรั้งที่อยู่ทานกับพวกเขา

 

ที่นั่งด้านข้างของอัลเดียถูกผู้หญิงคนนั้นแย่งชิงไป ทั้งที่ปกติมันควรเป็นของเธอ หากเป็นเมื่อก่อนเธอคงแย่งชิงมันกลับคืนมา แต่นั้นช่างไร้สาระเหลือเกินสำหรับในตอนนี้

 

เธอเลือกที่จะนั่งในฝั่งตรงข้ามกับเขา มองดูบรรดาอาหารมากมายบนโต๊ะอาหารของเรา

 

ยามที่บทสนทนาเริ่มขึ้นนาเดียได้กลายเป็นส่วนเกินของพวกเขาโดยสมบูรณ์แบบ ผู้หญิงคนนั้นไม่เว้นช่องว่างแม้แต่น้อยให้กับเธอ ปฎิเสธไม่ได้ว่าริ้วความโกรธได้โลดแล่นยามเห็นว่านางกำลังแย่งชิงท่านพี่ไป

 

แต่นั้นแล้วอย่างไร ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นเพียงสิ่งที่ท่านพี่ต้องการให้เกิดขึ้นแต่แรก

 

นาเดียกำช้อนส้อมในมือแน่น เธอถอนหายใจอย่างอดกลั้นเลือกที่จะเมินเฉยต่อพวกเขาและตักอาหารรสอ่อนให้แก่ตนเอง 

 

หากแต่ชั่ววินาทีต่อมา เกิดความผิดพลาดบางอย่างขึ้นมากับร่างกายของเธอ ช้อนในมือของเธอร่วงหล่นลงตกกระทบกับจานจนเกิดเสียงดังเรียกสายตาของพวกเขา

 

ดวงตาของนาเดียวูบไหว หยาดเหงื่อไหลซึมออกมาจากทางไรผม

 

เป็นอะไร

 

เธอยกยิ้มส่ายหน้า น้องขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่

 

จากนั้นเริ่มเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วไปยังห้องน้ำที่ใกล้ที่สุด ก่อนจะปิดประตูและลงกลอนเอาไว้อย่างแน่นหนา เธอทิ้งตัวไหลลงไปกับพื้นรับรู้ถึงความหวาดกลัวของตนเอง

 

มีบางอย่างกำลังทิ่มแทงหัวใจของเธอ ราวกับว่ามันคือหนามแหลมคม นาเดียกัดฟันแน่น หมอไม่ได้พูดถึงว่าเธอจะมีอาการเช่นนี้มาก่อน ริมฝีปากของเธอเอื้อมมือขึ้นคว้าอ่างล้างหน้าไว้เป็นหลักยึด

 

ปลายนิ้วของเธอสั่นพร่าและสติเริ่มที่จะควบคุมเอาไว้ไม่อยู่ ในจังหวะที่กำลังเปิดก๊อกน้ำมือของเธอสั่นจนไปชนกับแจกันข้างอ่างล้างหน้าจนตกแตกสร้างเสียงดังกังวานไปทั่วทั้งห้อง

 

นาเดียเริ่มตื่นกลัวว่าท่านพี่อาจจะได้ยินเสียงของมันหรือใครสักคนในคฤหาสน์หลังนี้ ไม่เพียงแค่นิ้วมือกระทั่งริมฝีปากของเธอยังสั่นจนถึงที่สุด นาเดียย่อตัวลงก่อนอื่นเธอต้องเก็บพวกมันทิ้งลงถังขยะและ...

 

อะ...เธอส่งเสียงร้องอย่างแผ่วเบายามที่หนึ่งในเศษแก้วพวกนั้นบาดนิ้วของเธอจนเลือดไหลออกมา ในขณะที่หนึ่งหยาดหยดของโลหิตไหลลงบนผ้าลินินสีขาวย้อมพวกมันจนกลายเป็นสีเดียวกัน

 

นาเดียเริ่มแตกตื่นอีกครั้ง ถ้าหากท่านพี่มาเห็นเข้า ดังนั้นเธอจึงเปิดก๊อกน้ำและพยายามล้างมันออกจากชุดกระโปรงของตนอย่างร้อนรน จนลืมไปว่าแท้จริงแล้วบาดแผลนั้นอยู่ที่ปลายนิ้วของตนเอง

 

ไม่ว่าจะออกแรงล้างเท่าไหร่น้ำในอ่างยังคงเป็นสีแดงไหลเปอะไปทั่วทุกพื้นที่

 

ในที่สุดความหวาดกลัวของเธอเริ่มเป็นจริงขึ้นมา นาเดียได้ยินเสียงเคาะประตูอย่างบ้าคลั่งและเพียงไม่นานมันถูกเปิดออกโดยฝีมือของเขา สภาพของเธอไม่ต่างอะไรกับหญิงสาวที่พึ่งผ่านสงครามแดงเดือด

 

เธอมองเขาอย่างร้อนร้น พยายามคิดหาข้ออ้างต่างๆ 

 

“อัลเดีย”

 

น่าเสียดายที่ตอนนี้อัลเดียไม่ต่างอะไรกับสัตว์ตัวน้อยที่กำลังตื่นกลัว เขาพุ่งเข้ามากอดเธอเอาไว้แน่นนาเดียเคยจินตนาการเอาไว้ว่าจะเป็นอย่างไรหากเขาเป็นฝ่ายเข้ามาจูบเธอเอาไว้ แต่เธอไม่เคยคาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้นในสถานการณ์นองเลือดเช่นนี้

 

จูบของเขารุนแรงและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ร่างกายของเขาสั่นไหวอย่างรุนแรง ในเวลานี้อัลเดียไม่สามารถควบคุมสติได้อีกต่อไป เขากลายเป็นคนเสียสติในขณะที่นาเดียเริ่มกลับมามีสติอีกครั้ง

 

และเพียงไม่นานเขากอดเธอเอาไว้แน่น ก่อนจะเริ่มร้องไห้ออกมา นาเดียไม่เคยคิดว่าผู้ชายจะสามารถร้องไห้ออกมาอย่างหนักหน่วงไม่ต่างกับหญิงสาวผู้อ่อนไหวคนหนึ่ง

 

เรียวแขนของเธอยกขึ้นกอดเขาเอาไว้และเริ่มเป็นฝ่ายปลอบโยนเขา อัลเดีย น้องรักท่านพี่เสมอค่ะ

 

ไม่ว่าท่านพี่จะพยายามหลีกหนีน้องอย่างไรก็ตาม

 

ถึงจะอย่างนั้นอัลเดียยังคงร้องไห้ต่อโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ราวกับว่าเขากำลังระบายความอัดอั้นและทุกข์ระทมระหว่างเราออกมา

 

.

.

.

 

คุยกันค่ะ

 

เรื่องนี้แตกต่างจากกรณีของแครอลรีนอย่างชัดเจนค่ะ อ่านเรื่อยๆทุกคนจะรู้ว่าทำไมนางเอกถึงไม่สามารถถอยห่างจากพี่ชายและเริ่มต้นใหม่ได้

 

มันเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่ถูกต้องในหลักศีลธรรม และค้ำคอร์อย่างรุนแรง ค่อนข้างดาร์ครวมถึงดราม่าอย่างถึงที่สุด เป็นอะไรที่อธิบายไม่ถูกฮา

 

ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์และการติดตามค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 187 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #160 Corona_Borealis (@Corona_Borealis) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 21:57
    ไม่อยากคิดเลยถ้านาเดียยอมแพ้แล้วคิดว่าไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้แล้วอัลเดียจะเป็นยังไง

    ปวดตับเลยฮะ
    #160
    0
  2. #131 ไนติงเกลสีดำ (@kingpai1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 02:12
    มองงงงงงงแบบบ-งงง
    #131
    0
  3. #110 kulchari (@kulchari) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 11:59
    เพิ่งมาอ่าน ทำได้นะ แค่หนีไปให้ไกลในที่ไม่มีคนรู้จัก แต่ก็ทำไม่ได้เพราะเป็นคนสูงศักดิ์ไปไหนก็ไม่พ้น
    #110
    0
  4. #75 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 15:42
    แงงงงกดพลาดโพสไปเฉยเลย ต่อๆ
    รู้สึกได้ว่านาเดียมีความเจ็บปวดที่ขัดแย้งในใจสูงมากเหมือนกัน คนที่เริ่มความสัมพันธ์เกินพี่น้องแบบนี้ก่อนเหมือนจะเป็นอัลเดียสินะ นาเดียก็โตมากับพี่มีพี่เป็นทุกอย่างของชีวิต จะตัดก็ตัดไม่ขาด นี่มองไม่เห็นจุดจบที่ดีของคู่นี้เลยจริงๆค่ะ มอบความรักให้คนที่พยายามหนีจากตนเองตลอดเวลาไม่รู้ต้องแบกรับความเจ็บปวดมากเท่าไร วิธีเดียวที่นาเดียจะเดินหน้าได้คงมีแต่สังเวยความตายของตัวเองเท่านั้นแล้วมั้ง
    #75
    0
  5. #74 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 15:39
    ไม่อาจทิ้งห่างแต่ก็ไม่ได้รับการอนุญาตให้เข้าใกล้กว่านี้ เป็นความรู้
    #74
    0
  6. #65 kathun (@katterrynn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 23:29
    มันหน่วงแต่พอเข้าใจความสัมพันธ์ของทั้งคู่ อัลเดียเหมือนเลือกราเชลมาเพราะเป็นตัวเเทนของนาเดีย แต่แบบความรักของสองพี่น้องมันถลำลึกไปแล้วอะยิ่งนาเดียยิ่งรักมากแต่มันพังอะพังไปหมดยิ่งผลักไสนาเดียยิ่งแย่ลง
    #65
    0
  7. วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 10:34
    ไอนี้ดฮีลลิ่งงงงง//มันเจ็บมันหน่วงแต่เราชอบบบบ(รู้สึกขัดแย้งจังค่ะ)
    #63
    0
  8. วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 06:16
    ไรท์คะ ฮีลเราที---
    #62
    0
  9. #61 MilkyQuartz (@MilkyQuartz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 00:44
    ยิ่งอัลเดียพยายามตัดใจและไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่น นาเดียจะยิ่งพังขึ้นเรื่อยๆ แล้วถ้านาเดียเกิดเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ สิ่งที่อัลเดียทำมาจะไม่มีความหมายเลย เหมือนกำลังฆ่าผู้หญิงที่ตัวเองรักทางอ้อมอ่ะ นาเดียไม่ยอมตัดใจหรอก
    #61
    0
  10. #60 RINKISELU (@rinada123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 00:08
    ฉันชอบแนวนี้อย่างบอกไม่ถูก...
    #60
    0
  11. #59 MjChainarong (@MjChainarong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 23:02
    มันหน่วงมาก มันเเบบ..เป็นความสัมพันธ์ที่หลีกหนีก็ไม่ได้ไปต่อก็ไม่ได้อ่ะ ฮือ
    #59
    0
  12. #58 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 22:10
    อ่านนิยายเรื่องนี้แล้วรู้สึกสนุกมาก มันเจ็บดี หน่วงเรามาก ต่อให้รักเธอไม่ได้ แต่ก็จะไม่ยกเธอให้ใคร //ชอบมากไรต์มันเหมือนเติมเต็มสิ่งที่ตามหา55555
    #58
    1
    • #58-1 Ta.ti.sa (@0831352513) (จากตอนที่ 3)
      14 พฤษภาคม 2561 / 22:10
      จับมือ!!
      #58-1
  13. #57 Marius Yo (@tongue) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:47
    แบบเดาว่าพี่ก็ชอบอาเรีย แต่มันค้ำคอร์เลยหาตัวแทนผู้หญิงเป็นอาเรีย ความรู้สึกเรา อ่านทีไร เหมือนน้ำตาลในตัวจะจางทุกที55555
    #57
    0
  14. #56 Good One D@y (@magic_girl) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:18
    <p>โหย บอกเลย เหนื่อยใจ เหมือนคนอยู่ผิดที่ผิดทาง ถ้าไม่ใช่พี่น้อง คงจะดีกว่านี้ อ่านแล้ว รู้เลย อนาคต คนที่ตายคนแรก คงเป็นนาเดีย ชีวิตนางน่าจะสั้นลง สูญเสียเวทย์มนต์ไปงี้ เหมือนลดอายุไขเลย นิยายเรื่องนี้จะมีกี่ตอนค่ะ ไม่รู้ทำไม เราคิดว่าน่าจะใกล้เคียงกับตอนของเจ้าหญิงแครอลลีน เหมือนมันอยู่ในช่วงสุดท้ายของชีวิตงี้ ช่วงเวลาที่จะกลายเป็นความทรงจำที่คนที่อยู่คงเหมือนตายทั้งเป็น</p>
    #56
    0
  15. #53 เจ้าตัวจิ๋ว (@hgnn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:55
    เฮ้อ เราเสพติดนิยายไรท์หมดทุกเรื่องเลยอ่า~ อ่านของคนอื่นทีบอกควาทรู้สึกไม่ถูก เหมือนไม่สนุกเท่าเรื่องนี้ยังไงก็ไม่รู้ ไรท์อ่าาาาา
    #53
    0
  16. #52 1000 ราตรี (@achira169) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 16:06
    คาร์ลีอัน แครอรีน ต่อมาก็ อัลเดีย ตามมาทุกเรื่อง~
    #52
    1
    • #52-1 Ta.ti.sa (@0831352513) (จากตอนที่ 3)
      14 พฤษภาคม 2561 / 16:15
      ขอบคุณนะคะ&#128522;
      #52-1
  17. #51 supa-dooper (@mmdooper) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 15:50
    เราว่าเรื่องนี้ต่างตรงที่ว่าทั้งคู่ต่างก็มีใจให้กันและต้องการกันและกันมาก เพียงแต่ทำไม่ได้เพราะเป็นเรื่องต้องห้ามเพียงเท่านั้น เอาใจช่วยนะคะ ติดเสพสำนวนการเขียนนิยายแนวนี้ไปแล้ว ขอบคุณมากค่ะ
    #51
    0
  18. #50 0992291240 (@0992291240) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 15:07
    มาค่ะ!มาร่วมเศร้าไปด้วยกัน น้ำตาถึงกับแตก โอยยย ปวดตับมาก สงสารทั้งนางสงสารทั้งอัลเดีย
    #50
    0
  19. #49 EveiI_retasia (@EveiI_retasia) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 13:38
    อ่า เป็นอีกตอนและอีกเรื่องที่ทำเอาจุก พูดไม่ออก อาเมน...
    #49
    0