ระบบเทพอสูร

ตอนที่ 28 : แหวนมิติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 772
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    13 ก.พ. 63

ยินดีด้วย คุณได้ฆ่านักฆ่า
พลังระดับ 3 ดาว ขั้น ต่ำ
ได้รับ ค่าประสบการณ์ 50000



"อาาาในที่สุดก็จบสักทีนะ"เฟิร์สที่ได้ยินเสียงของระบบแจ้งเตือนก็ได้พูดขึ้นมา และก็ได้ทิ้งตัวนั่งลงกับพื้น และเขาก็ได้ง่วงนอนมากแต่เขาก็พยายามที่และไม่หลับ



หลังจากที่เฟิร์สได้นั่งลงกับพื้นมาได้ซักพัก เขาก็ได้มีแรงขึ้นมาและเขาก็ได้คิดถึงคำพูดที่นักฆ่าได้พูดก่อนด้วยขึ้น



ทำให้เฟิร์สจึงได้พยายามลุกขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเขาลุกขึ้นมาได้แล้วเขาก็ได้เดินไปที่ศพของนักฆ่าที่เขาพึงได้ฆ่าไป และเมื่อมาถึงเขาก็ได้เอาของทุกอย่างที่อยู่ในร่างกายของนักฆ่านั้น ยกเว้นเสื้อผ้าที่นักฆ่าได้ใส่ตอนที่สู้กับเขา



"ฉันของเอาไปเลยแล้วกันนะ จะว่าไปรู้สึกว่ามันจะมีอะไรอย่างที่สามารถเก็บของลงมิติได้ด้วยสินะมันอันไหนกันนะ"เฟิร์สได้ที่คิดได้ดังนั้นก็ได้เริ่มใช้สกิลตรวจสอบข้าวของของนักฆ่าทั้งหมด ว่าของชิ้นไหนที่สามารถเก็บของในมิติได้



หลังจากที่เฟิร์สได้ตรวจสอบข้าวของของนักฆ่ามาได้ซักพัก เขาก็ได้ยิบแหวนวงหนึ่งขึ้นมาตรวจสอบดูก็พบว่ามันเป็นแหวนมิติ



แหวนมิติ

สามารถเก็บของที่ไม่มีชีวิตเข้าไปในมิติของแหวนได้ มีพื้นที่เก็บได้ 500 ตารางเมตร



"มีจริงๆด้วยฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดฉันก็ได้ของที่อยากได้ที่สุดในตอนนี้ ทีนี้แหละฉันจะได้เก็บอะไรๆได้ง่ายขึ้น"เฟิร์สได้พูดออกมาอย่างดีใจ และได้ลองเปิดแหวนมิติดูทันที ว่ามันมีอะไรอยู่ในแหวนมิตินั้นกันแน่ในแหวนมิติของนักฆ่านั้น



หลังจากที่เฟิร์สได้เปิดแหวนมิติขึ้นมาดูก็พบกับข้าวของมากมาย ไม่ว่าจะเป็นอาหารและอุปกรณ์ของใช้ต่างๆ และศพของนักฆ่าที่ถูกเขาฆ่าไปคนแรกอีกด้วย เขาจึงได้เอาศพนั้นออกมาจากแหวนมิติ และได้ค้นร่างกายของศพนั้นและได้เอาข้าวของออกจากร่างกายของศพนั้นจนหมดยกเว้นเสื้อผ้าที่นักฆ่าใส่อยู่



"เอาละฉันจะเผาศพของพวกแกให้แล้วกันนะ เพื่อไม่สัตว์อสูรมากัดกินศพของพวกแก ถือว่าเป็นการขอบคุณสำหรับข้าวของของพวกแกและข้อมูลที่แกบอกฉันก่อนแกตายแล้วกัน ถึงไม่รู้ว่ามันไปความจริงไมก็ตาม"เฟิร์สได้เอาศพของพวกเขามาวางไว้ด้วยกัน และได้ปล่อยไฟออกมาเผาศพพวกเขาทั้งสองคน



หลังจากที่ผ่านซักพักหนึ่งศพของนักฆ่าทั้งสองคนนั้นก็ได้ถูกเผา จนเหลือแค่ขี้เทา



"เอาละได้เวลากลับไปที่ถ้ำที่เราคิดถึงสักที แต่ก่อนอื่นไปเอาเนื้อของเสืออัสนีกับงูทมิฬก่อนแล้วกัน เพราะว่าตอนนี้ฉันมีแหวนมิติแล้ว ทีนี้ก็สามารถที่จะเอาเนื้อของเสืออัสนีกับงูทมิฬกลับไปด้วยได้แล้ว"หลังจากที่เผาศพของนักฆ่าทั้งสองเสร็จแล้วเฟิร์สก็ได้พูดขึ้น และได้รีบวิ่งไปที่ที่เนื้อของเสืออัสนีกับงูอัสนีทันที



หลังจากที่เฟิร์สได้วิ่งมาถึงที่ที่มีเนื้อของเสืออัสนีกับงูทมิฬแล้ว ก็ได้รีบเก็บเนื้อของพวกมันทั้งสองตัวเข้าในแหวนมิติแล้ว



เฟิร์สก็ได้รีบวิ่งกลับไปที่ถ้ำที่เขาเคยอยู่ทันที โดยที่ไม่ได้เปิดดูแหวนมิติของนักฆ่าที่เขาได้ฆ่าเป็นคนแรกว่ามีอะไรบ้างเลย



เฟิร์สที่ได้วิ่งตามกลิ่นของถ้ำที่เขาอยู่นั้น และระหว่างที่เขาได้วิ่งตามกลิ่นของถ้ำก็ได้เจอกับสัตว์อสูรหลายตัวมาก แต่เขาก็ไม่ได้เข้าไปต่อสู้หรืออะไรกับพวกมันเลย แต่เขาได้วิ่งกลับถ้ำอย่างเดียวโดยที่ไม่สนใจอะไรเลย เพราะว่าตอนนี้เขานั้นได้จะหลับไปอยู่แล้ว



แต่เฟิร์สได้กัดลิ้นของตัวเองไว้ เพื่อให้เขาจะได้รู้สึกตัวตลอดเวลา เพื่อที่จะได้ไม่หลับไปในขณะวิ่งอยู่นั้น เมื่อจะหลับเขาจะกัดลิ้นของตัวเองทันที ทำให้เขายังไม่หลับไป



ถ้าเฟิร์สไม่ทำอย่างนี้ละก็เขาคงจะหลับไปแล้ว จากการที่ถูกทั้งผงนิทราและจากการที่เขาเหนื่อยล้ามากจากการต่อสู้กับนักฆ่าทั้งสองคนนั้นและได้รับบาดเจ็บหนักหลายแห่งอีกด้วย ทำให้ร่างกายของเขาต้องการพักผ่อนมาก



หลังจากที่เฟิร์สได้วิ่งมาอยู่นานเขาก็ได้มาถึงถ้ำแสนสุขของเขา และเมื่อมาถึงถ้ำและได้เข้ามาถึงในถ้ำเขาก็ได้ไปนอนในที่นอนของเขาทันที และเมื่อเขาได้ล้มตัวลงนอนเขาก็ได้หลับไปในทันที เพราะเขานั้นได้คิดว่าถ้ำแห่งนี้เป็นเหมือนบ้านของเขาไปแล้ว ทำให้เขาได้คิดว่าในถ้ำแห่งนี้เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้วในโลกนี้



"Zzzzzz"



ในขณะเดียวกันในที่แห่งหนึ่งในป่าแห่งนี้



"นี้มันอะไรกันอาาาตามหามาตั้งหลายวันแล้ว ทำไมมันยังหาไม่เจออีกกัน หรือมันไม่ได้อยู่ในป่าแห่งนี้แล้วกันน่าถึงหาไม่เจอสักทีแบบนี้ ไอ้สัตว์อสูรที่มีสายเลือดของสัตว์เทพนั้นนะ"คนที่นักฆ่าที่มาโจมตีเฟิร์สได้เรียกว่าท่านผู้นั้นพูดขึ้นมาคนเดียวอย่างอารมณ์เสีย จากการที่เขาหาสัตว์อสูรที่มีสายเลือดของสัตว์เทพสักทีหนึ่งหลังจากที่หามาตั้งหลายวัน แต่กับไม่เจอแม้แต่เงาของสัตว์อสูรที่มีสายเลือดของสัตว์เทพเลย



"แต่ยังไงก็มีแต่ต้องหวังว่าจะหามันเจอล่ะนะ"คนที่นักฆ่าได้เรียกว่าท่านผู้นั้นได้พูดออกมาอย่างมีความหวัง



"หวังว่าจะหาเจอนะพลังของฉันจะได้เพิ่มขึ้นมาสักที หลังจากที่สิบปีมานี้ไม่ว่าฉันจะทำยังไงมันก็ไม่เพิ่มขึ้นสักที แต่ถ้าฉันได้เลือดของสัตว์เทพมาล่ะก็ ไม่เพียงแต่พลังของฉันจะเพิ่มขึ้นเท่านั้น แต่มันจะทำให้ฉันสามารถใช้พลังของสัตว์เทพได้อีกด้วย และถ้าเป็นแบบนั้นคนที่มีพลังอยู่ในระดับเดียวกับฉันจะไม่สามารถสู้ฉันได้เลยฮ่าาาฮ่าาาฮ่าาาา"หลังจากที่คนที่นักที่มาโจมตีเฟิร์สได้พูดจบ ก็ได้เดินหายไปในความมืดทันที








#ขอบคุณที่ติดตามนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น