The throne of the king กับห้องปิดตายในตำนาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,648 Views

  • 42 Comments

  • 85 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    140

    Overall
    1,648

ตอนที่ 6 : บทที่5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    1 ต.ค. 61

บทที่5

          ข้าลุกขึ้นจากที่นอนเพราะเสียงกลองแสนหนวกหู ปลุกสหายข้างตัวหลังจากอาบน้ำเรียบร้อยแล้ว เจียงัวเงียมองหน้าข้าด้วยความขุ่นเคืองนิดๆ แค่ก็ช่วยไม่ได้ ข้าไม่อยากสายตั้งแต่คลาสแรกหรอกนะ!
          "ให้ตายเถอะ! ไม่คิดว่าต้องตื่นเช้าขนาดนี้" เด็กหญิงหน้าตกกระบ่น แคลร์เป็นอีกคนที่ไม่ชอบตื่นเช้าเช่นกัน พวกเราสามสาวลงไปทานอาหารเช้ากันตอนเจ็ดโมง พวกเราเห็นโอเวนมานั่งกินแพนเค้กที่ห้องอาหารเป็นคนแรก
          "ว้าว! เจ้าตื่นแต่เช้าเลย" แคลร์ทัก ข้ากับเจียหันไปมองหน้ากันแล้วยิ้มกันอยู่สองคน สาวร่างท้วมทัดผมไว้ข้างหูด้วยความประหม่า
          "ข้ามีซ้อมบอลน่ะ" โอเวนยิ้มอวดฟันขาว เด็กหญิงหน้าเปลี่ยนเป็นสีชมพูด้วยความเขิน
         "ฝากเพื่อนไว้คนหนึ่งนะโอเวน เราสองคนกินข้าวกันมาแล้ว แต่แคลร์ยังไม่ได้กินอะไรมาเลย" เจียเกาะแขนข้าแล้วพูดอย่างชาญฉลาด ไม่รอช้ารีบลากข้าออกจากโต๊ะทันที
          "ว้าว! ข้าอิ่มตั้งแต่ยังไม่ได้กินข้าวเลยนะเนี่ย" ข้ากลอกตาด้วยความหงุดหงิด ตอนนี้ข้าหิวเกินกว่าจะสนใจเรื่องป็อบปี้เลิฟพวกนั้น
          "ไม่เอาน่า! เห็นๆกันอยู่ว่าสองคนนั้นอยากมีเวลาร่วมกัน" สายตาช่างฝันของเจียทำเอาข้าขนลุกฉับพลัน "เราไปเรียนกันเถอะ!"
          "ข้าวเช้าข้าล่ะ!" ข้าร้องเสียงหลง ไม่ยอมอดข้าวมื้อเช้าเป็นแน่!!
          "เอานี่! ข้าหยิบขนมปังเมลอนมาสองชิ้น" เจียว่าพร้อมกับยื่นขนมปังมาตรงหน้า
          "ข้าเกลียดเมล่อน!!" ข้าว่าเสียงหลง แต่ไม่ทันแล้ว เด็กหญิงยัดขนมปังไส้หวานเข้าปากข้าทันทีที่พูดจบ
          "...จริงๆมันก็อร่อยดี..." ข้าพึมพำ
          "ใช่ไหมล่ะ!! เราต้องเปิดใจให้กว้าง" เจียหัวเราะเสียงสูงจากนั้นเราสองคนก็เดินกอดแขนกันเข้าห้องเรียน

          ห้องเรียนของเราเรียนคละหอกันและแบ่งเป็นสามห้องใหญ่ๆ ข้า เจีย แคลร์และโอเวนอยู่ห้องเดียวกัน ส่วนอีกสองหอก็ดีน รินดาและโทมัสจากหอพยัคฆา ส่วนหอเทพนารินก็มีคลาร์ก ชอว์ เมอร์เลย์และเดวีส์ ซิมป์สัน
          ต้องบอกไว้ก่อนว่าเดวีส์ ซิมป์สันเป็นเด็กเลือดบริสุทธิ์ คือครอบครัวที่พระเจ้าประทานพรให้เป็นผู้อยู่เหนือคนธรรมดาทั้งปวง ตระกูลนี้ส่วนใหญ่มักจะแต่งงานกับญาติเพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของสายเลือดนี้ไว้ และหมอนี่กร่างจนน่ารำคาญ!! เขามีเส้นผมสีขาวเหมาะสมกับสายเลือดนัก คลาร์กและเมอร์เลย์เป็นเหมือนลูกไล่คอยรับใช้เอาอกเอาใจตลอดเวลา
          วิชาแรกเริ่มด้วยมารยาทสากล พวกเขาสอนวิธีการพูดไหม่ให้กับเรา เพราะในอีกไม่ช้าภาษาจะก้าวหน้าไปมากกว่านี้อย่างเช่นการแทนตัวเองจาก 'ข้า' เป็น 'ฉัน' จาก 'เจ้า' เป็น 'เธอหรือนาย'
          "ก็ไม่ใช่ว่าไม่รู้นี่" เดวีส์พูดขึ้น เขากลอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่าย "บ้านฉันใช้คำพวกนี้จนชินแล้ว" เขายักไหล่เหมือนมันเป็นเรื่องธรรมดา
          "หวังว่าจะได้เอนะคุณซิมป์สัน" ข้า...ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันแต่ไม่ได้มองหน้าอีกฝ่าย
          "คิกๆๆ" เสียงหัวเราะดังขึ้นเป็นจังหวะ โดยเฉพาะเด็กหญิงเพื่อนสนิทของ...ฉันที่ขำจนหน้าดำหน้าแดง
          "เจ้า!!" เดวีส์แผดเสียงด้วยความโกรธ
          "ต้องพูดว่า 'เธอ' สิ คุณซิมป์สัน" ข้า เฮ้ย! ฉันพูดพร้อมกับแสยะยิ้มไปในตัว
          "ฮ่าๆๆ" เท่านั้นแหละเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นแม้แต่อาจารย์เรเชลยังขำไม่หยุด
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #11 darlingcutety (@darlingcutety) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 16:42
    เดวีส์นี้ร่างจำแลงเดรโกหรือเปล่าค่ะ ในอนาคต2คนนี้ต้องเป็นคู่กัดกันแน่ๆเลย 555555555555
    #11
    0