The throne of the king กับห้องปิดตายในตำนาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,636 Views

  • 42 Comments

  • 84 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    128

    Overall
    1,636

ตอนที่ 7 : บทที่6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    4 ต.ค. 61

บทที่6

          เอาล่ะ! พอมาถึงบทนี้ นี่คือการบ้านอย่างหนึ่งของฉัน นั่นคือการพูด อ่าน เขียนให้กลายเป็นภาษาสากล ดังนั้นบันทึกหลังจากนี้จะเป็นภาษาสากลทั้งสิ้น หลังจากคาบภาษาสากลผ่านไปเหมือนว่าข้ามีศัตรูเพิ่มขึ้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก 'เดวีส์ ซิมป์สัน' คนนั้นไงล่ะ! หมอนั่นเป็นพวกอวดเบ่งจนข้าอยากจะขย้อน หมายถึงฉันไม่ค่อยชอบขี้หน้าเจ้านั่นสักเท่าไหร่ แต่ก็ช่างมันเถอะ!
          ฉันกับเจียเพื่อนสนิทนัดกันมาที่ตลาดอควาในวันอาทิตย์ พ่อโอเวนเนื้อหอมก็ติดสอยห้อยตามเรามาด้วย
          "หวัดดี" โอเวนโบกมือทักทาย เขาใส่ชุดลำลองกางเกงขายาวยิ่งทำให้เขาดูสูงกว่าเด็กวัยเดียวกันเข้าไปใหญ่
          "หวัดดี" ฉันตอบรับ
          "เจียล่ะ?" เขาถาม
          "ไปเข้าห้องน้ำ" ฉันตอบ โอเวนพยายามยืดคอมองหาเด็กหญิงอีกคน นี่เป็นอีกอย่างหนึ่งที่ฉันไม่เคยบอกใคร...โอเวนชอบเจียและดูเหมือนว่าคนอื่นๆจะไม่รู้เรื่องนี้ ถ้าถามว่าทำไมฉันถึงรู้ก็คงเป็นเพราะฉันสามารถ 'รับรู้' ความรู้สึกพวกนั้นได้ล่ะมั้ง ฉันเลยมั่นใจว่าโอเวนชอบเจีย...
          "สวัสดีสหาย!" เจียวิ่งเข้ามากอดคอพวกเราสองคนด้วยความสนิทสนม
          "จริงๆต้องทักว่า...สวัสดีเพื่อน!" เจียฉีกยิ้มยิงฟันด้วยความสดใส โอเวนหน้าแดง และตัวฉันก็รู้สึกคึกคักตามไปด้วย!
          "สวัสดีเจีย" เด็กหนุ่มทักด้วยใบหน้าอมชมพู เขาเกาศีรษะด้วยความประหม่า
          "เราไปร้านขนมทางโน้นกัน ข้า เอ๊ย! ชาเลม่อนอร่อยมากทีเดียว!!"
          ฉันมองผ่านร้านขนมหวานสีสวยที่เต็มไปด้วยลูกกวาดและอาหารว่างยามบ่าย ชา กาแฟสีต่างๆถูกแต่งแต้มด้วยสีสันอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ร้าน 'ทีโรส' สีโอรสขนาดไม่ใหญ่มาก
          "ให้ตาย..." ข้า...ฉันกลอกตาไปมาเมื่อเห็น 'เดวีส์ ซิมป์สัน' ผู้มีฉายาเจ้าชายเลือดบริสุทธิ์คนนั้น
          "ไม่เคยคิดว่าเขาจะชอบเข้าร้าน...หวานแหววแบบนี้ ว่าแต่แคลร์หายไปไหนกัน" โอเวนหันซ้ายแลขวามองหาสาวร่างอวบที่นัดกันไว้เมื่อหลายวันก่อน
          "โทมัสนัดหล่อนไปทางเหนือน่ะ เห็นว่ามีเรื่องสำคัญต้องไปทำ" เจียเล่า พนักงานต้อนรับถือเมนูอาหารมาให้เรา
          "สวัสดีค่ะ! สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทั้งหลาย" ว่าแล้วก็ขยิบตาหนึ่งทีทำเอาฉันอึ้งไปพักหนึ่ง 'รินดา เชอแปง' งั้นเหรอ ชื่อเพราะจัง
          "ขอต้องรับเข้าสู่..." รินดาดีดนิ้วดัง 'เป๊าะ' แล้วตัวอักษรตัวเขียนภาษาอังกฤษสีโอรสคำว่า 'ทีโรส' ก็เปล่งประกายลอยมาตรงอากาศ
          "ว้าว!!" พวกเราอดไม่ได้ที่จะร้องออกมาอย่างพร้อมเพรียงกับความวิเศษนี้
          "อุบ!" ข้าหันไปมองเดวีส์ที่ทำท่ากลั้นขำเป็นการใหญ่ หมอนี่เอาอีกแล้ว แต่ก็นั่นแหละข้ามัวแต่สนใจความอลังการตรงหน้าเลยเลือกที่เก็บความรู้สึกโมโหไว้ข้างในเงียบๆ
          "ขอเชิญคุณหนูตัวน้อยๆ สั่งเมนูที่ต้องการมาได้เลยค่ะ!"
          "ฉัน! ฉันสั่งเค้กกุหลาบ ชีสกุหลาบ กุหลาบไฟหนึ่งแก้วค่ะ"
          "อืม...ผมขอกุหลาบนมแก้วหนึ่งครับ"
          "...ชากุหลาบค่ะ..." เพราะมัวแต่ตื่นตกใจกับเวทย์มนตร์ตรงหน้าทำให้ข้าลืมรายการอาหารที่ต้องการไปจนหมด
          "เค้กกุหลาบ ชีสกุหลาบ กุหลาบไฟ กุหลาบนม ชากุหลาบอย่างละหนึ่งที่ ต้องการสั่งอะไรเพิ่มอีกไหมคะ?" หล่อนถาม
          "กุหลาบมันค่ะ" ข้าเหลือบมองไปยังเมนูอีกครั้งแล้วสั่ง
          "กุหลาบมันอีกหนึ่งที่นะคะ" หญิงสาวขยิบตาอีกครั้งแล้วเดินหายเข้าไปในครัวหลังจากไม่มีใครสั่งอะไรเพิ่มแล้ว
          พวกเรานั่งคุยเล่นสักพักอาหารจานแรกที่นำมาเสริฟก็คือ 'กุหลาบมัน' หรือมันฝรั่งทอดนั่นเอง ที่แปลกตาไปคงเพราะสีของมันฝรั่งเป็นสีชมพูและมีขนาดใหญ่กว่าร้านทั่วๆไปนั่นแหละ จากนั้นก็ตามมาด้วย ชีสกุหลาบสีรุ้งรสชาติมันอร่อยจนลืมไม่ลงเชียวล่ะ!! เค้กกุหลาบสีแดงสดถูกนำมาว่าต่อกัน อันนี้ยกให้เป็นหน้าที่ของเจียเพราะข้ากับโอเวนไม่ชอบกินเค้กเท่าไหร่นัก
          ไม่นานเครื่องดื่มของแต่ละคนก็ถูกนำมาวางติดๆกัน
          "ขอให้มีความสุขกับของว่างยามบ่ายค่ะ" รินดาพูดพร้อมกับดีดนิ้วพุสีโอรสก็พุ่งขึ้นมาแล้วกระจายใส่แก้วสร้างสีสันให้กับเครื่องดื่มของแต่ละคน
ชากุหลาบร้อนๆในถ้วยชาลายกุหลาบ รสชาติไม่ฝาดหรือขมจนเกินไปทำให้ข้ารู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นกว่าเดิม
          "อร่อยมาก!" พวกเราสามคนอุทานออกมาพร้อมกันโดยที่ไม่ได้นัดมาก นั่นทำให้เราหัวเราะออกมาเบาๆกับความบังเอิญนี้ โดยที่ลืมไปเลยว่าเรามาเพื่อสั่งชาเลม่อนแค่อย่างเดียว...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

0 ความคิดเห็น