นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

✓ It’s feel bitter รักนี้ขยี้ใจ  [ f i c h o o n ]

คุณรู้ไหมว่าพระจันทร์กับพระอาทิตย์มันขาดกันไม่ได้หรอก :)

ยอดวิวรวม

302

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


302

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 มิ.ย. 56 / 21:12 น.
นิยาย ✓ It’s feel bitter ѡ  [ f i c h o o n ]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

「✓ It’s feel bitter รักนี้ขยี้ใจ   

 

เคยได้ยินไหม ? พระอาทิตย์กับ ดวงจันทร์ ?

พระอาทิตย์ภายนอกดูร้อนแรงน่ากลัวและเมื่อมันแตกหรือระเบิดออกมาก็จะทำให้ทุกสิ่งอยู่ไม่ได้อีก

ดวงจันทร์ภายนอกดูอบอุ่นนุ่มนวลแต่ภายในของมันถ้าแตกออกมาก็จะทำให้เย็นยะเยือก

 

 

  

 

ชเวมินโฮผู้ชายที่เปรียบเหมือนพระอาทิตย์

และ

อีจินกิผู้ชายที่เปรียบเหมือนดวงจันทร์

เมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์โคจรมาเจอกันอะไรจะเกิดขึ้น ?

จะทำให้โลกร้อนขึ้นหรือเย็นจนแข็ง หรือทุกอย่างบนโลกจะอบอุ่น ?

 

:)  shalunla

เนื้อเรื่อง อัปเดต 1 มิ.ย. 56 / 21:12


    เด็กหนุ่มสองคนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กบ้านอยู่ข้าง ๆ กัน และ อยู่กันมาเหมือนพี่น้องตลอดมาจนเมื่อโตขึ้นจากคำว่าพี่น้องมันก็เหมือนจะเปลี่ยนแปลงไปตามความรู้สึกและการนึกคิดรู้จักโลกมากขึ้น ..

   ลีจินกิเด็กหนุ่มน่าตาน่ารักผิวขาวรูปร่างอวบมีร้อยยิ้มที่อบอุ่นและเป็นสเน่ห์ 

   ชเวมินโฮเด็กหนุ่มผิวขาวหน้าคมหล่อดูมีสเนห์เป็นคนที่มีจิตใจร้อนรุ่มรุนแรง แต่คนที่เขาจะอบอุ่นด้วยเสมอก็คือลีจินกิและก็เช่นกันคนที่ทำให้เขามีอารมณ์รุนแรงที่สามารถเผาไหม้ทุกอย่างให้พังพินาศก็คืออีจินกิ

   อีจินกิกับมินโฮเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กเล็ก ๆ มินโฮจะเป็นฝ่ายที่ปกป้องอนยูเสมอ ..

 “ อนยูไม่ต้องกลัวนะ ไม่ว่าใครจะทำอะไรอนยูมินโฮจะปกป้องเอง จะดูแลอนยูไปตลอดชีวิตเลยคำพูดของเด็กที่ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่มินโฮไม่เคยลืมมันและเขาก็ทำตามสัญญานั้นมาได้ดีมาก ๆ เขาไม่เคยทิ้งอนยูไปไม่เคยปล่อยอนยูไว้ให้อยู่คนเดียว ..

   อนยูเกิดในครอบครัวของเศรษฐีขนาดใหญ่ที่มีเงินใช้ไปได้โดยไม่ต้องทำงาน แต่ .. พ่อกับแม่ของเขาก็ต้องถูกลอบฆ่าเพราะการมีปัญหากันกับทางงานและภาพนั้นติดตาอนยูมาเสมอแม้จะผ่านมานานหลายปี อนยูออกมาซื้อบ้านหลังเล็ก ๆ อยู่คนเดียวเพราะเขาไม่อาจอยู่ได้โดยไม่มีพ่อแม่ พ่อแม่เขาเป็นคนใจดีมาก ๆ เขาคงอยู่บ้านหลังนั้นไม่ได้หากขาดไป

  จากเด็กหนุ่มที่เป็นคนอารมณ์ดียิ้มแย้มตลอดเวลาตอนนี้กลายเป็นเพียงรอยยิ้มหลอกลวงที่สร้างขึ้นไม่ให้ใครหลายคนลำบากใจไปกับเขาแต่ใครจะรู้หลังรอยยิ้มนั้นมันชั่งเย็นชาเหลือเกิน ..

  มินโฮเป็นคนที่รู้ใตอนยูมากที่สุดเพราะพ่อกับแม่พวกเขาเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากและร่วมกันทำงานมาด้วยกันแต่แยกออกเป็นสองสาขาและโชคก็ไม่เขาข้างตะกูลของอนยูที่ถูกลอบฆ่า แต่พ่อแม่ของมินโฮไม่เคยทิ้งอนยูและเต็มใจที่จะให้มินโฮออกไปอยุ่กับมินโฮเพราะมินโฮรู้ใจมากที่สุดและก็คงจะดีกว่าการปล่อยให้อนยูอยู่คนเดียวพวกเขารู้ดีว่ามันยากแค่ไหนกับการจะลืมภาพมากมายในอดีตที่ร้ายแรงเกินไปมันเป็นภาพที่ติดตาติดใจไม่มีวันลบออกได้ ..

 

  พี่อนยูนี่น่ารักเนาะ แถมเป็นที่รู้จักทั่วมหาลัยอีกด้วย รอยยิ้มของพี่แกน่ารักบาดใจมากเลยล่ะ มินโฮเดินผ่านเพื่อนรุ่นเดียวกันแล้วได้ยินคนพูดถึงอนยูแล้วก็ต้องยิ้ม อนยูฮ็อตมากจริง ๆ ตั้งแต่เข้ามาปี 1 เพราะหน้าตาที่ดูน่ารักและรอยยิ้มที่มีสเนห์ แต่ใครจะรู้ว่าเบื้องหลังนั้นมันเป็นยังไง

  ใช่เลยแก ไม่ว่าจะหญิงหรือชายพี่แกฮ็อตมาก ๆ เลอค์เกอร์พี่แกจะไม่เคยว่างเลยล้นทุกวัน กริ้สต่างคนต่างพูดไปนานา ๆ และชมกันไปยิ้มไป

อนยูเป็นที่ปรึกษาให้ใครหลาย ๆ คน และมีรอยยิ้มอยู่เสมอ เป็นคนที่ให้ความช่วยเหลือทุกคนได้  แต่อนยูดูเหมือนตุ๊กตาที่ใส่ถ่านมีปุ่มควบคุม เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นอนยูจะเหมือนคนปกติธรรมดา แต่เมื่อกลับบ้านเมื่อได้อยู่คนเดียวก็จะไม่พูดไม่มีแม้เสียงออกมาจนเหมือนพูดไม่ได้และมักจะมีน้ำตาไหลออกมาเสมอ ๆ  ยังดีที่มีมินโฮทำให้อนยูพูดบ้างแต่มันก็แค่เล็กน้อย แตกต่างจากตอนอยู่มหาลัย จนบ้างครั้งมินโฮก็อดน้อยใจไม่ได้

มินโฮเดินไปที่คณะของอนยูที่เขาเป็นรุ่นน้องในคณะด้วยเหมือนกัน จริง ๆ เขาไม่ได้ปลาบปลื้มคณะนี้มากมายแต่เขามาเรียนก็เพราะอนยูเขาอยากอยู่ใกล้ ๆ อยากดูแลอนยู

อนยูเมื่อมินโฮเดินไปถึงใต้อาคารคณะก็เจออนยูนั่งอยู่คนเดียว

หื้มอนยูเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะก้มลงไปเล่นเกมส์ต่อ

ทำไมเมื่อเช้าไม่รอล่ะมินโฮไปนั่งใกล้ ๆ

ไม่รู้สิอนยูตอบงืมงำในลำคอ

แล้วมินโฮก็เงียบไปก่อนจะนั่งมองอนยูเฉย ๆ

พี่อนยูฮะรุ่นน้องในคณะเดินมาทักอนยู

หื้มว่าไงอนยูเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มให้

คือผมจะปรึกษาเรื่องการทำกิจกรรสาขาหน่อยน่ะฮะน้องคนนนั้นนั่งลงตรงข้ามอนยู

อ๋อได้สิมีอะไรให้พี่ช่วยล่ะอนยูพูดแล้วเก็บเกมส์ใส่กระเป๋าก่อนจะยิ้มให้รุ่นน้อง

พี่อนยูใจดีจัง งั้นไปดูที่พวกผมเตียมงานไว้หน่อยสิฮะ พี่ว่างหรือป่าวรุ่นน้องถามแล้วลุกขึ้น

อ๋อว่าง ๆ ไป ๆ อนยูลุกขึ้นตามก่อนจะเดินตามหลังรุ่นน้องไป

มินโฮมองตาม .. พี่อนยูบางครั้งผมก็อยากไม่รู้จักพี่อยากเป็นแค่รุ่นน้องในคณะอยากมีเรื่องมาปรึกษาอยากได้รับร้อยยิ้มจากพี่ ทำไมผมถึงไม่ได้มันเหมือนคนอื่นบ้างหรอ ? เป็นเพราะตอนนั้นผมอยู่กับพี่ในวันนั้นและผมช่วยพ่อแม่พี่ไว้ไม่ได้หรอ ?

แล้วมินโฮก็เดินไปที่สวนด้านหหลังคณะแล้วนอนลงบนพื้นหญ้าก่อนจะหลับไปเพราะเขามีเรียนช่วงบ่ายแต่ที่รีบมาก็เพราะว่าอีกคนออกมาจากบ้านเขาจึงต้องตามออกมา มันเป็นแบบนี้เรื่อยมา

 

 

ตกเย็นมินโฮและอนยูกลับบ้านพร้อมกันด้วยรถของมินโฮเพราะอนยูปฎิเศษไม่ได้และเพราะอนยูไม่พูดมันจึงง่ายต่อการที่จะทำอะไร

อนยูวันนี้แวะไปหาแม่มินโฮก่อนได้ไหมมินโฮหันไปถามขณะออกจากมหาลัย

อืม เอาสิอนยูตอบแล้วเล่นเกมส์ในโทรศัพท์ไป

อนยูอยากกินอะไรไหม ? แม่ฝากถามมินโฮถามอนยูออกไป

อะไรก็ได้อนยูตอบ

อนยูแล้วจะซื้ออะไรก่อนไหมมินโฮถามออกไปเพราะเห็นห้างอยู่ข้างหน้าแต่ไร้เสียงตอบรับนั่นคือคำตอบว่าอนยูไม่อยากได้อะไรและไม่อยากตอบอะไรมินโฮอีก ..

แล้วทั้งสองก็เดินทางมาจนถึงบ้านของมินโฮ  มินโฮและอนยูลงจากรถก่อนจะตรงเข้าไปในตัวบ้านอนยูและมินโฮไปสวัสดีพ่อและแม่ของมินโฮก่อนที่ทั้งหมดจะไปนั่งที่โต๊ะอาหารและคุยกันเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน  ตอนนี้เป้นเหมือนเวลาที่อนยูมีความสุขที่สุดเพราะพ่อแม่มินโฮทำเหมือนว่าอนยูเป็นลูกอีกคนที่ดูเหมือนจะรักอนยูมากกว่าจนมินโฮอิจฉา

อนยูสบายดีไหมลูกแม่ของมินโฮเอ่ยถาม

สบายดีฮะแล้วคุณแม่ล่ะอนยูตอบแล้วยิ้มกว้าง

ก็ดีลูกแต่มันก็มีอาการคนแก่ปกติแหละลูกแม่มินโฮตอบแล้วยิ้มไป

แล้วเรียนเป็นไงบ้างอนยูพ่อของมินโฮเอ่ยถาม

ก็ดีฮะ สนุกเลยแหละอนยูตอบแล้วตักอาหารให้แม่มินโฮ

แล้วเจ้ามินโฮดื้อไหมอนยูพ่อมินโฮเอ่ยถาม

ไม่หรอกฮะ น่ารักดีอนยูตอบแล้วก้มหน้ากินข้าวไม่มองหน้ามินโฮ

โห้ย พ่อ แม่ ถามแต่พี่อนยูไม่ถามผมเลยมินโฮหน้างอใส่

คิดว่าน่ารักหรอหือไอ้ตัวดีพ่อตอบแล้วหัวเราะ

พ่ออ่ะ แล้วมินโฮก็เบะปากใส่พ่อตัวเอง

ฮ่า ๆๆๆๆแล้วทั้งโต๊ะก็เกิดเสียงหัวเราะขึ้น

เมื่อพวกเขากินข้าวเสร็จก็นั่งคุยกันอีกแปปเมื่อเห็นว่าดึกจึงรีบให้ทั้งสองกลับบ้านเพราะกลัวจะอันตราย

แล้วเมื่อทั้งสองกลับมาบ้านอนยูก็ขึ้นห้องอาบน้ำโดยไม่พูดอะไรกับมินโฮเลย

อนยู .. ทำไมไม่เหมือนเมื่อก่อนบ้าง

วันนี้แหละคือวันที่มินโฮจะบอกความในใจ เพราะความรักทำให้อนยูกลายเป็นคนแบบนี้ และมินโฮก็จะเอาความรักของมินโฮช่วยทำให้อนยูกลับมาเป็นอนยูที่น่ารักของมินโฮเหมือนเดิม

อนยูหลังจากอาบน้ำใส่เสื้อผ้าเสร็จก็เดินไปนั่งที่เตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเกมส์สักพักก็ได้ยินเสียงที่ประตูก่อนจะมีคนเปิดเข้ามาอนยูเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะก้มลงไปเล่นเกมส์ต่อ

อนยูมินโฮปิดประตูแล้วเรียกชื่ออนยูเบา ๆ

อืออนยูตอบในลำคอ

แล้วมินโฮก็เดินมานั่งข้าง ๆ อนยูก่อนจะหยิบมือถือออกไป

อ้ะอนยูมองตาม

สนใจกันหน่อยได้ไหมมินโฮพูดแล้วจับหน้าอนยูให้หันไปมองเขา

มีอะไรอนยูพูดเสียงเบา

อนยูรู้ไหมมินโฮเสียใจมากแค่ไหนที่เคยบอกว่าจะปกป้องอนยู แต่อนยูไม่เคยต้องการมินโฮ มินโฮรู้ว่ามินโฮผิดที่ตอนนั้นไม่ออกไปช่วยพ่อกับแม่อนยู แต่มินโฮไม่คิดว่าอนยูจะทำกับมินโฮแบบนี้ ถ้ามินโฮออกไปช่วยมินโฮคงไม่ต้องเจ็บแบบนี้มินโฮถ้ารู้ล่วงหน้าว่าจะเป็นแบบนี้มินโฮคงยอมตายไปแล้ว อนยูรู้ไหมมินโฮอยากเป็นคนที่ไม่รู้จักอนยูอยากเป็นรุ่นน้องอนยูที่มีเรื่องมาปรึกษาอนยู อนยูรู้ไหมมินโฮอิจฉาพวกนั้นแค่ไหนทั้งที่มินโฮมีโอกาศมากกว่าคนพวกนั้นแต่อนยูก็ไม่เคยเปิดโอกาสให้มินโฮเลย อนยูเคบรับรู้บ้างไหมว่ามินโฮรักอนยูแค่ไหน

มินโฮพูดทุกอย่างที่อยู่ในใจออกมาโดยไม่ปล่อยให้อีกคนได้พูดอะไรเมื่อเขาพูดจบเขาก็มองไปที่หน้าของอนยูที่ตอนนี้ก้มหน้าอยู่เขาไม่รู้ว่าเขาปล่อยหน้าอนยูไปตอนไหน

มินโฮอนยูเรียนมินโฮเสียงเบาเหมือนกระซิบ

หือ อนยูมินโฮตอบแล้วจ้องมองเรือนผมตรงหน้า

ขอบคุณที่รักอนยู ขอบคุณที่ทำให้อนยูรู้สึกว่าอนยูไม่เดียวดาย และขอบคุณที่มินโฮพูดว่ารักอนยูออกมาจากใจที่แท้จริง

ขอบคุณที่ทำให้หัวใจอนยูกลับมาเต้นแรงอีกครั้ง ขอบคุณมากนะ”  อนยูตอบแล้วดผเขากอดมินโฮก่อนจะปล่อยให้น้ำตามากมายไหลออกมา

อนยู มินโฮรักอนยูและจะไม่ทิ้งไปไหนจะอยู่ดูแลไปตลอดไปเลยนะมินโฮลูบหัวอนยูอย่างถนุถนอมจะไม่ยอมให้ใครได้ทำแบบนี้กลับร่างตรงหน้าแน่ ๆ

ขอบคุณนะมินโฮที่ให้แสงสว่างอนยูมาตลอด ... อนยูผละออกก่อนจะจูบเบา ๆ ที่ปากของมินโฮ

 

 

 

 

  

 

 

เย้ ! สวัสดีวันเสาร์

เพราะมันแป็นวันหยุดเลยมาแต่งฟิคสั้นลงเพื่อที่ทุกคนจะไม่ลืมคู่ โฮอน

พล็อตเรื่องนี้ไรเตอร์ได้มาจากการเรียนฟิสิกส์ 5555555  ที่แต่งสั้นก็เพราะว่าไม่อยากให้รอไง

ช่วงนี้งานเริ่มไหลมาเทมาแต่ก็ไม่ทิ้งทุกคนไปไหนหรอกนะ

ติดตามต่อไปอย่าทิ้งไรเตอร์น้ะ <3

ผลงานอื่นๆ ของ เดอะซิกกะแน่ว

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 มิถุนายน 2556 / 23:22
    แอบสงสารมินโฮ ที่เฮียเย็นชาได้ขนาดนี้
    #4
    0
  2. #3 blur
    วันที่ 3 มิถุนายน 2556 / 22:33
    เศร้าและหวานไปพร้อมๆกัน

    หันมามองโฮบ้างนะอนยู
    #3
    0
  3. #2 Kidnep
    วันที่ 3 มิถุนายน 2556 / 14:27
    สงสารมินโฮแท้ สนใจมินโฮบ้างดิอนยู -3 เหมือนจะเป็นอนโฮเลย 55555
    #2
    0
  4. #1 Kidnep
    วันที่ 3 มิถุนายน 2556 / 14:27
    สงสารมินโฮแท้ สนใจมินโฮบ้างดิอนยู -3 เหมือนจะเป็นอนโฮเลย 55555
    #1
    0