ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 73 : ต่นที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,270
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    2 มี.ค. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ยอดสะเดา กับ ข้าวโพดต้ม






ต้นที่ 7





...ไม่อาบน้ำกันรึไงวะ


ปลายฟ้าขมวดคิ้วอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่า
แถวยาวเหยียดที่เคยต่อคิวอยู่หน้าห้องน้ำเมื่อวาน
กลับหดเหลือสั้นลงเพียงไม่กี่คน ทั้ง ๆ ที่ก็เป็นเวลาค่ำมากแล้ว


นั่นสิ เป็นผู้ชายอาร๊ายยยไม่รักษาความสะอาด
ถึงชั้นจะชอบแบบแมน ๆ ก็เถอะ แต่ให้ซกมกมาก ๆ 
ก็รับไม่ได้เหมือนกันเนอะ เต่าน้อยว่ามั้ย?”


บอลล่าพูดบ่นขณะที่เดินนวยนาดออกมาจากห้องน้ำ
เตรียมกลับไปยังเต็นท์พร้อมเขา คนฟังพยักหน้าหงึก ๆ เห็นด้วย
ยิ่งพวกเด็กวิศวะที่ไปช่วยก่อสร้างกลับไม่เจอเลยสักคน
ไอ้เขารึก็อยากจะให้ไอ้เกมส์ชี้หน้าให้ดูหน่อยว่า
คนที่พูดนินทาเด็กเภสัชเสีย ๆ หาย ๆ มันเป็นใครกัน


ตอนนี้ทั้งเขาและเกมส์ยังไม่กล้าบอกเพื่อน ๆ ที่เหลือ
ด้วยกลัวว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่ ยิ่งถ้าเกิดบอลล่าได้ฟัง
มีหวังแม่คงปรี๊ดแตกไปชวนท้าตบกับเจ้าถิ่นเอาแน่ ๆ
ด้วยเหตุนี้แม่หญิงงามประจำกลุ่มจึงยังคงทำท่าดี๊ด๊า
ลิ่วตาชวนก่อร่อก่อติกกับบรรดาหนุ่มต่างคณะได้เรื่อย ๆ
โดยเฉพาะกับหนุ่มหล่อสไตล์เกาหลีที่เพิ่งเดินผ่านมาพอดี


อ้าว...ดิวไปไหนมาคะเนี่ย วันนี้ไม่ค่อยเห็นหน้าเลยนะ 
บอลล่าล่ะคิดถึ๊งงงคิดถึงง


...หยอดได้เป็นหยอดล่ะครับงานนี้
เจ๊บอลล่าจัดการเกี้ยวหนุ่มตามธรรมเนียม
ซึ่งอีกคนก็ยิ้มตอบกลับมาง่าย ๆ โดยไม่รู้ชะตากรรม


อ๋อ ผมไปอาบน้ำมาครับ


เอ๊ะ? ไปอาบน้ำ?  ที่ไหนคะ ตรงนู้นมีที่อาบด้วยเหรอ


เสียงหวานกึ่งแมนเอ่ยถามอย่างงง ๆ 
เช่นเดียวกับปลายฟ้าที่ขมวดคิ้วสงสัยไม่แพ้กัน


มีครับ เลยโค้งข้างหน้าไปหน่อยจะมีวัดอยู่ ผมเลยไปขอพระท่านอาบ
เพราะเมื่อวานเห็นคนเยอะ จะให้รอก็คงไม่ไหว 
เลยต้องให้บางส่วนแยก ๆ กันไป


อ๋อ....แบบนี้นี่เอง งั้นพรุ่งนี้บอลล่าไปอาบที่นู้นด้วยดีกว่า
คนที่เหลือจะได้ไม่ต้องรอคิวนาน


คนฟังเหล่ตามองเพื่อนข้างตัว
...ดูปุ๊บก็รู้ว่ามีแผนแน่ ๆ ครับ 
ตาเป็นประกายวิบวับขนาดนั้น
สงสัยคงตั้งใจไปดักหนุ่มในที่ใหม่ชัวร์ป๊าบ



งั้นผมขอตัวไปเก็บของก่อนนะ 
เออ.. จริงด้วย อากาศตอนเย็นมันหนาว
อย่าลืมห่มผ้าหนาๆ หน่อยนะครับ
ถ้าไม่มีมาขอพวกผมเอาก็ได้ กลัวเป็นหวัดกัน


ไม่ต้องห่วงค๊า ดิวเองก็ดูแลตัวเองดี ๆ นะคะ 


งั้นก็เจอกันพรุ่งนี้นะครับ บอลล่า เออ... แล้วก็....


ร่างสูงหยุดประโยคทิ้งท้าย ก่อนหันมาหาคนที่ยังยืนนิ่งไร้บทสนทนา
ริมฝีปากได้รูปคลี่รอยยิ้มบาง ๆ พร้อมกับเอ่ยประโยคด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม



ฝันดีนะครับ ปลายฟ้า


คนถูกทักแอบสะดุ้ง เงยหน้ามองสบกับนัยน์ตาของอีกฝ่าย
ซึ่งทอประกายแปลก ๆ จนทำให้ต้องเผลอตอบรับตะกุกตะกัก


อ่ะ คะ..ครับ ฝันดีเหมือนกันครับ 


ใบหน้าหล่อยิ้มให้อีกครั้ง แล้วจึงเดินหลบไปอีกทาง
ทิ้งให้คนที่เพิ่งได้รับคำอวยพรก่อนนอนยืนงงอยู่ตรงนั้น


...อะไรวะเกิดมาก็เพิ่งจะเคยเจอผู้ชายบอกว่า ฝันดีนะเนี่ยแหละ
แถมมันยังทำเสียงอ่อนเสียงหวานอย่างกับจีบสาว เฮ้ย อย่าบอกนะว่า...



แหนะ! คิดจะทำแต้มเหรอยะ พ่อเต่าน้อย
เดี๋ยวนี้ชักร้ายนะเรา... ว่าแต่คนนี้ชั้นจองแล้วนะ 
แต่ถ้าอยากได้ก็บอกกันล่วงหน้าด้วยล่ะ...
ไม่ต้องกลัว...เพราะชั้นถือคติกฎกระเทยเหล็กข้อที่สี่
...กระเทยที่ดีจะไม่แย้งผู้ชายของเพื่อน



น่าน... โดนจนได้ คิดไม่ทันขาดคำ
คนที่อยู่ด้วยกันกลับกระทุ้งไหล่หยอกพร้อมเอ่ยคำแซว
จนเขาต้องรีบร้องโวยวายแก้ตัวพัลวัน


เฮ้ย! อะไรกันบอลล่าก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นเกย์


ย่ะ! ให้มันจริงเถอะเพื่อนสาว คิกคิก


ร่างบางหัวเราะอย่างมีเล่ห์นัย
ชวนให้ปลายฟ้าทำหน้าเซ็งกับพลังช่างจินตนาการล้นเหลือของคนชอบแหย่
กระนั้นลึก ๆ ก็อดที่จะแอบคิดตามเสียไม่ได้


...หรือว่าคุณรองประธานค่ายเป็นจะเป็นเกย์
หล่อ ๆ แบบนั้นเนี่ยนะ! แต่ก็อย่างว่า....ผู้ชายสมัยนี้ดูไม่ค่อยออกเสียด้วย
หรือบางทีมันอาจเป็นนิสัยปกติของดิวอยู่แล้วก็ได้ที่ชอบพูดแบบนั้น
เขาเองก็ไม่อยากเดาฟุ้งซ่านไปไกลว่าอีกฝ่ายตั้งใจจะทำอะไร
ขอภาวนาอย่างเดียวคือ อย่าให้เป็นแบบที่บอลล่ามันพูดแล้วกัน
ลองนึกภาพ ถ้ามีผู้ชายมาดแมนอย่างดิวมาจีบแทนที่จะเป็นสาวสวยหมวยอึ้ม


...อึ้ยยย....แค่คิดก็ขนลุกขึ้นมาบอกไม่ถูกแล้วครับ 



ปลายฟ้าพยายามหยุดภาพสยองในใจ พลางเร่งเดินกลับมาจนถึงที่พัก
บอลล่าแยกเอาผ้าไปตาก ส่วนเขากำลังจะเอาของไปเก็บในเต็นท์
ทว่ายังไม่ทันได้เข้าไป บางสิ่งที่แขวนอยู่ตรงด้านหน้าเสาเต็นท์
กลับเด่นสะดุดตาจนต้องเดินเข้าไปมองใกล้ ๆ


อะไรวะเนี่ย


ความสงสัยถูกกลั่นออกมาเป็นคำถาม เขาเอื้อมมือหยิบของสิ่งนั้นออกมา


...ถุงพลาสติก 
และไม่ใช่ถุงพลาสติกธรรมดา
แต่ภายในดันบรรจุยอดต้นไม้สีเขียวมากำใหญ่
เขาก้มลงพิจารณาอาศัยแสงไฟลาง ๆ จากด้านนอก
สะท้อนให้เห็นตัวอักษรที่เขียนด้วยปากกาเมจิกบนตัวถุง


ปลายฟ้า


อ้าว...นี่มันชื่อเขานี่หว่า แล้วทำไมถึงมีชื่อเขาอยู่บนถุงได้
แถมไอ้ต้นไม้นี่...ให้มองซ้ายมองขวายังไงก็ดูเหมือนต้นหญ้าชัด ๆ



ใครเอาหญ้ามาแขวนไว้ตรงนี้วะ


คนสงสัยหันไปตะโกนถามอย่างมึนงง
พอดีกับที่ไอ้เกมส์เพิ่งเดินมาถึงเต๊นท์ เลยตรงปรี่เข้ามาอย่างสนอกสนใจ


ไหนอะไร ดูดิ


มันร้องบอกพลางดึงถุงเอาไปส่องกับไฟให้เห็นชัด ๆ อีกที
ก่อนจะหันมาทำหน้าระอาใส่เมื่อรู้แจ้งเห็นจริงว่าของในมือคืออะไร 
แล้วเฉลยคำตอบให้คนไร้เดียงสาได้แก้ไขความเข้าใจเสียใหม่


มันใช่หญ้าที่ไหนล่ะวะไอ้ปลาย
ไอ้เนี่ยเขาเรียกว่า ยอดสะเดาต่างหาก มึงไม่รู้จักเหรอวะ?”


ไม่อ่ะ ไม่เห็นเคยได้ยิน 


คนถูกถามส่ายหน้าปฏิเสธ หัวคิ้วขมวดมุ่นเข้าหากันอย่างมึนงงมากกว่าเก่า



...ยอดสะเดา?  มันคือผักอะไรวะ  เกิดมาเพิ่งเคยได้ยิน


เออกูลืมไปมึงมันไอ้ลูกคุณหนู ลองกินดูหน่อยมั้ยล่ะ อร่อยนะเว้ย
อ่ะ... อ้าปาก เดี๋ยวกูป้อนให้


คนชวนเด็ดยอดอ่อนมาให้ต้นหนึ่ง พลางทำท่าจะยัดใส่ปากเขาจนต้องรีบร้องห้าม


ไม่ต้องเลย กูกินเองได้


ปลายฟ้าดึงถุงจากไอ้เกมส์มาถือไว้เองป้องกันการโดนลอบทำร้าย
ดวงตากลมก้มมองยอดสะเดากำใหญ่อย่างสนใจอีกครั้ง
ก่อนหัวสมองจนหมุนวนคิดไปตามนิสัย


...ดู ๆ ไปมันก็เหมือนยอดใบไม้ธรรมดา ๆ  ไม่น่าเชื่อว่าจะเก็บมากินได้
คนเรานี่ก็ช่างสรรหาของกินรอบตัวดีเนอะ


เออ...แล้วเขาจะต้องกินจากตรงไหนดีวะ
กินได้ทั้งใบ ทั้งดอก หรือจะเอาแค่เฉพาะตรงต้นมันดี
มืด ๆ แบบนี้มองไม่ค่อยเห็นความแตกต่างของสีเลย 
ถ้าสีเข้มมันจะแก่หน่อยใช่มั้ย
แล้วตกลงมันต้องกินไอ้ที่อ่อน ๆ หรือว่าตรงที่แก่ ๆ กันแน่วะ


เออ...ถามไอ้เกมส์มันดูอีกทีดีมั้ยนะ



คนลังเลตั้งใจจะอ้าปากถามเพื่อน
แต่ทันทีที่เงยหน้าขึ้นกลับจ่ะเอ๋กับสายตาของอีกฝ่ายจ้องที่มองอยู่ก่อนแล้ว
มิหนำซ้ำมันยังแสดงสีหน้าท่าทางมีพิรุธเหมือนว่าจะลุ้น ๆ อะไรสักอย่าง
ไม่เฉพาะแค่ไอ้เกมส์ แม้แต่เพื่อนคนอื่นๆ ในกลุ่มก็มีเหลือบมอง
จนเขาต้องถามย้ำด้วยความระแวง


ทำไมจ้องกูอย่างงั้นกันอ่ะ ไอ้นี่มันกินสด ๆ ได้ใช่มั้ย กินแล้วไม่เป็นไรแน่นะ


ไอ้เกมส์รีบทำทีเป็นกลบเกลื่อนพยักหน้าหงึกหงัก
ตบไหล่เขาดังป๊าบ ร้องบอกสนับสนุนเต็มที่


ได้ดิ มันก็เหมือนผักนั่นแหละ กิน ๆ ไปเหอะ 
ลูกคุณหนูอย่างมึงหัดอยู่กับธรรมชาติบ้าง


แม้จะยังคงสงสัยระแวงอยู่ในใจ แต่ความอยากรู้กลับมีมากกว่า
สุดท้าย คนช่างเลือกจึงตัดสินใจ เด็ดเอายอดสะเดายาวเท่านิ้วก้อยมาถือไว้


...อาจจะจริง แค่ผักจะคิดไรมาก


นายปลายฟ้าจึงหยิบของในมือเข้าปากจัดการเคี้ยวให้ออกรส
ทว่าแค่เสี้ยววินาทีที่แตะลิ้น ดวงตากลมกลับเบิกโพล่ง
ก่อนรีบคายสิ่งทีอยู่ในปากทิ้งลงพื้นทันทีพร้อมคำสบถดังลั่น


เชี่ยยยย!! ขม! ขม! ขมโว้ยยย!!  
ผักอะไรวะขมโคตร!! 
ถุย!... แหวะ!! จะอ้วกกก!! 


คนโดนแกล้งพยายามถ่มน้ำลายลงกับพื้นให้รสในปากจางหาย
ท่ามกลางเสียงหัวเราะของคนในกลุ่มที่เหมือนว่าจะรู้ฤทธิ์ของยอดสะเดาดีอยู่แล้ว
โดยเฉพาะไอ้เกมส์.... ไอ้เพื่อนชั่ว! เพื่อนทรยศ! เสือกมาหลอกกันได้
แถมยังมีหน้ามากวนตีนถามกลับ


เป็นไงอร่อยป่ะ?”


เออ...อร่อย...อร่อยมาก...อร่อยจนต้องดึงลิ้นออกมาเช็ดเลยแม่ง!


ปลายฟ้าทำหน้าพะอืดพะอมไม่หาย
น้ำตาลูกผู้ชายเอ่อคลอขึ้นมาโดยอัตโนมัติ แต่ก็ยังคงเอ่ยถาม


แล้วตกลงใครมันเอาไอ้ผักขม ๆ  
มาแขวนไว้ตรงหน้าเต็นท์กันแน่วะ
แถมมีชื่อกูเขียนไว้ที่ถุงด้วย


หรือว่าเป็นของฝากจากบัดเดอร์


ไอ้แว่นพูดเดาคำตอบสมกับเป็นหัวสมองประจำกลุ่ม
แต่ข้อสันนิษฐานของมันกลับทำให้คนได้รับร้องโวยวาย


บัดเดอร์บ้านใครเอาไอ้ต้นนรกเป็นกำ ๆ มาให้กันบ้าง
มันคิดจะแกล้งกูอ่ะดิ บ้ารึเปล่า!


อุ๊ย! อย่าได้ดูถูกนะยะ ยอดสะเดาเค้ามีสรรพคุณทางยาจะตาย
มีทั้งเบต้าแคโรทีน ช่วยแก้ร้อนใน ละลายเสมหะได้ด้วย 
ที่สำคัญเอามาจิ้มกินกับน้ำปลาหวาน แกล้มด้วยปลาย่างนะ 
อูยยยย....ขอบอกอย่างแซ่บ!!


บอลล่าสาธยายไป พลางสูดน้ำลายมองยอดสะเดาอย่างเปรี้ยวปาก
ตรงข้ามกับคนได้รับซึ่งมองมันด้วยความขยะแยงเหมือนต้นยาพิษ


งั้นก็ช่วยเอาอะไรที่มันธรรมดา ๆ มาให้หน่อยไม่ดีกว่าเหรอไง


มึงอย่าเรื่องมากดิวะ อยู่บนป่าบนดอยแบบนี้  มีของมาเทคให้ก็บุญแล้ว 
ว่าแต่... พวกมึงจับได้ใครบ้างอ่ะ บอกกูมาหน่อยดิ กูอยากรู้....


ไอ้เกมส์พูดกระซิบกระซาบทำหน้าวอนขอเต็มที่
ซึ่งแน่นอนว่าทุกคนรีบทำเป็นเมิน
ต่างหันไปจัดการธุระของตัวเองต่อโดยไม่มีใครปริปากคุยใด ๆ


...ก็แน่อยู่แล้วใครมันจะบอกกันเล่า!


สุดท้ายพวกเขาเลยสลายวง 
มุดหัวเข้าไปในเต็นท์เตรียมนอนเก็บพลังงานเอาแรง
เพื่อรับศึกใหม่ที่จะเกิดในวันพรุ่งนี้


....นับเป็นอันจบวันที่สองของพวกเราชาวค่ายวิศวะอาสา




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------




วันที่สาม...


เริ่มต้นวันใหม่กันด้วยการถูกปลุกจากกลุ่มสันทนาการ
เพื่อนำทัพออกกำลังกายตอนเช้า


ปลายฟ้าไม่ได้ไปออกกำลังอะไรกับเขาหรอก
เพราะต้องรีบวิ่งไปเป็นกรรมกรแบกหามช่วยทำกับข้าวมื้อเช้าเสียก่อน
ยอดสะเดาที่ได้มาเมื่อคืน ถูกบอลล่ารีเควสทำน้ำปลาหวานไปเรียบร้อยแล้ว
แถมยังบ่นเสียดายที่ไม่มีปลาเผามาเป็นกับเคืองเคียงด้วย
เขาไม่เห็นจะเข้าใจเลยว่าไอ้ผักขม ๆ นั่นมันอร่อยตรงไหน


...แค่ลองทีเดียว ก็ขยาดไปทั้งชีวิตแล้วครับ



พอจัดการให้ชาวค่ายกินข้าวกันอิ่มหนำสำราญ
ต่างคนต่างก็แยกย้ายกันไปทำตามหน้าที่ใครหน้าที่มัน


หลังจากที่โดนพวกหน่วยก่อสร้างเขม่นเอาเมื่อวาน
เขาก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวในบริเวณนั้นให้เป็นเรื่อง
จึงปลีกตัวมาช่วยฝ่ายวิชาการ ซึ่งมีบรรดาเพื่อนของเขาดูแลอยู่

ลักษณะการเรียนการสอนของที่นี่ อย่าได้ถามถึงแท๊ปลง แท๊ปเล็ตครับ 
เพราะแค่หนังสือเรียนยังยาก... ต้องใช้กันซ้ำ ๆ จนเปื่อยแล้วเปื่อยอีก
ยิ่งเห็นสภาพห้องเรียนของน้อง ๆ ที่เป็นห้องเล็ก ๆ  
มีนักเรียนอยู่ไม่ถึงสี่สิบคนทั้งเด็กเล็กและเด็กโต
ก็ยิ่งรู้สึกอยากช่วยเหลือน้อง ๆ มากขึ้นไปอีก


เขาจึงพยายามเข้าไปมีส่วนร่วมในการช่วยสอนและทำกิจกรรมให้น้อง ๆ อย่างดีที่สุด 
เพราะในเมื่อเขามีโอกาสที่ดีกว่าจึงอยากจะแบ่งปันให้ได้มากเท่าที่ทำได้


ถึงกระนั้นรองหัวหน้าสวัสดิการอย่างปลายฟ้าก็ไม่ลืมหน้าที่
พอตกเย็นก็เตรียมหิ้วน้ำและเจลแก้ปวดเมื่อยทั้งหลาย
ไปเตรียมนวดคลายเส้นให้พวกใช้แรงงาน
ซึ่งนั่งพักกองหมดแรงอยู่ที่อาคารเอนกประสงค์


...มองจากสภาพแล้วคงจะเหนื่อยหนักมาทั้งวัน
ขนาดเมื่อวานนวดคลายกล้ามเนื้อไปให้บ้างแล้ว
แต่ก็ยังมีบางคนที่ดูเหมือนจะใช้แรงหนักจนเกิดอาการอักเสบขึ้นมา
ไม่อยากจะคิดเลยว่างานมันจะโหดขนาดไหน



เดี๋ยวพวกคนที่วัดแบบ พักเสร็จแล้วมาคุยกันตรงนี้หน่อย
แล้วพรุ่งนี้ให้ใครไปสั่งเหล็ก 3 หุนสี่สิบเส้น
กับปูนก่ออีกตันหนึ่งมาจากข้างล่างแต่เช้าด้วย
เหฯ อยู่ไหนวะ? ไอ้บีม อย่าลืมดูแลงบให้เรียบร้อยนะ 


เสียงพูดสั่งงานล่งเหล่งเรียกความสนใจจากปลายฟ้าซึ่งกำลังเก็บกระปุกยาให้เข้าที่
แน่นอนว่าเป็นใครไปไม่ได้นอกจากไอ้ประธานหน้าเถื่อน
ที่ทำท่าวางอำนาจซะใหญ่โตเดินคุมลูกค่ายไม่มีหยุด


..โหดไม่โหดก็ดูจากหัวหน่วยเนี่ยแหละ ขนาดพักยังไม่มีเวลาให้เลย
ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดีที่ไม่ได้อยู่หน่วยนี้
แต่ขืนทำตัวไม่ได้เรื่องเดี๋ยวพวกวิศวะมันจะหาว่าอ่อนเข้าพอดี
คดีที่ค้างคากันไว้ใช่จะลืมกันง่าย ๆ ซะเมื่อไร
เห็นแล้วก็แอบพาลหมั้นไส้ขึ้นมาตงิด ๆ



เออ...ว่าแต่นิ้วโป้งมันมีอะไรแดงๆ วะ



ดะ...เดี๋ยวก่อน




นั่นมัน.... 



....เลือด ใช่รึเปล่า?



คำถามที่เกิดขึ้นในใจทำให้คนสงสัยต้องเพ่งมองดี ๆ ให้มั่นใจอีกครั้ง


...ใช่ เลือดแน่ ๆ แล้วไม่ก็ได้น้อย ๆ ด้วย
เพราะมันค่อย ๆ ไหลผ่านง่ามนิ้วจนเริ่มหยดลงพื้นทีละหยด
แต่ดูเหมือนไอ้คนมีแผลจะไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย


ถึงจะไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากแค่ไหน
แต่เห็นกันตำตาแบบนี้จะให้ปล่อยผ่านเลยก็คงไม่ได้
คนที่มีวิญญาณเภสัชในตัวจึงตัดสินใจเดินเข้าไปหา



นิ้วไปโดนอะไรมา


คมสันสะดุ้ง เมื่อได้ยินเสียงเรียกทัก
ก่อนจะแปลกใจทันทีที่หันหลังมาพบว่าคนนั้นพูดเป็นใคร
แต่เมื่อดวงตาของอีกฝ่ายยังคงจับจ้องอยู่ที่มือซ้ายของเขา
จึงทำให้ร่างสูงต้องยกมือขึ้นมามอง


หือ... อ๋อเนี่ยหรอ...สงสัยโดนสังกะสีบาดมั้ง
ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวก็หาย


เขาตอบกลับรู้ตัวอยู่แล้วว่าเลือดออก แต่ไม่ได้สนใจ
แผลแค่นี้เอาไปน้ำล้างสักหน่อยก็โอเคแล้ว
หากแต่คู่สนทนากลัยยังคงยืนนิ่ง แถมยังเอ่ยประโยคต่อเรียบ ๆ 


มาให้เราใส่ยาเถอะ 


คมสันประหลาดใจซ้ำสองกับท่าทีของคนตรงหน้า
กระนั้นเขาก็ยังเลือกตอบปัดปฏิเสธ


ก็บอกว่าไม่เป็นไรไง 
เดี๋ยวเราต้องรีบไปคุยเรื่องแปลนก่อสร้างด้วย 
ไปช่วยคนอื่นเถอะ


ก็กำลังช่วยอยู่นี่ไง บอกให้มาก็มาสิ!



คราวนี้ไม่ใช่ความประหลาดใจ....
แต่เป็นความอึ้งสนิทที่คนซึ่งพูดน้อยจนนับครั้งได้กลับเป็นฝ่ายดุเขาเสียแทน 
แถมยังบังคับลากเขาไปยังโต๊ะที่วางกระเป๋ายาเอาไว้
ก่อนจะจัดการใช้แอลกอฮอล์เช็ดแผลทำความสะอาด ใส่ทิงเจอร์ไอโอดีนฆ่าเชื้อ 
และปิดท้ายด้วยการใช้สำลีพันนิ้วโป้งไว้เพื่อกันเชื้อโรค
โดยมีร่างสูงนิ่งมองพิธีกรรมรักษาไปเงียบ ๆ ด้วยความไม่เข้าใจ


เดี๋ยวก็ต้องอาบน้ำแล้วจะทำแผลไปทำไม


เสียงบ่นพึมพำทำที่เผลอหลุดออกมา
ส่งผลให้ดวงตากลมเงยขึ้นมองเพียงแวบเดียว
ก่อนจะตามมาด้วยคำอธิบายเสียงเรียบ


ถ้าสังกะสีมันมีสนิม แล้วเกิดติดเชื้อขึ้นมาจะทำยังไง
เอาแต่คิดว่ามันเป็นแค่เรื่องเล็ก ๆ ไม่สำคัญ ปล่อยไปก็ได้
แล้วถ้าต่อไปมันดันเกิดผลเสียใหญ่โตขึ้นมาทีหลัง 
ถึงตอนนั้นจะให้แก้ไขอะไรก็คงลำบาก
จะมัวแต่รีบร้อน แล้วมองข้ามเรื่องพวกนี้ไปไม่ได้หรอกนะ



...นับเป็นประโยคพูดคุยที่ยาวที่สุดเท่าที่คมสันได้ยินจากปากของคนคนนี้


ถ้อยคำเต็มไปด้วยเหตุผลคล้ายกับจะทั้งดุทั้งเตือนไปพร้อม ๆ กัน
ทำให้คมสันต้องนิ่งฟังอย่างคิดทบทวนอยู่อย่างนั้น


...นึกว่าจะเงียบเป็นอย่างเดียวเสียอีก
คิดแล้วก็แปลกเขาชอบบอกให้อีกคนระวัง
แต่ครั้งนี้กลับเป็นฝ่ายถูกสั่งให้คอยระวังเอง 


ปลายฟ้านี่เป็นคนยังไงกันแน่นะ 
มีอะไรให้ต้องประหลาดใจอยู่เรื่อยเลย
ถ้าไม่พูดก็คงไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วคิดยังไงอยู่
เมื่อวานอยู่ ๆ ก็โมโห แต่วันนี้กลับเข้ามาช่วยเขาเสียอย่างนั้น
ตกลงเลยไม่รู้ว่าโกรธเรื่องอะไรกันแน่



นายคมสันตั้งใจจะย้อนความถาม
ทว่ายังไม่ทันที่เริ่มเสียงหนึ่งกลับตะโกนขึ้นดังขัด



ไอ้ปลายยยย!! เอาเก้าอี้แถวนั้นมาให้ตัวดิ ตรงนี้ไม่มีที่วางแก้วแล้ว


หัวหน้าหน่วยสวัสดิการร้องสั่งมาจากลานอีกฝั่ง
ทำให้เจ้าของชื่อรีบเก็บขวดยาลงกระเป๋า
แต่เมื่อหันมาจะยกเก้าอี้พลาสติกสีน้ำเงินที่อยู่ข้างตัว
อีกคนกลับยกขึ้นมาแทนจนเขาต้องรีบเอ่ยปากห้าม



อ่ะ... ไม่ต้อง เดี๋ยวเรายกเอง


“...แค่อยากช่วย



คำพูดที่ดังขึ้นสั้น ๆ มีอานุภาพมากพอให้คนฟังชะงัก
ดวงตาคมประสานกับนัยน์ตาของคนตรงข้ามตรง ๆ 
ก่อนร่างสูงจะเอ่ยบอกสิ่งที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจ


เรื่องเมื่อวานก็ด้วย เราเต็มใจทำให้ ที่ผ่านมาไม่เคยคิดว่าเป็นภาระเลยสักครั้ง


คราวนี้ปลายฟ้ากลับเป็นฝ่ายนิ่งอึ้งกับข้อความที่ได้ยินบ้าง 
ปล่อยให้คมสันลุกขึ้นเดินห่างออกไปเพื่อเอาเก้าอี้ไปให้แทน
โดยไม่มีคำขอบคุณใด ๆ ระหว่างกันเช่นเดียวกับที่ผ่านมา



...แค่อยากช่วย



ไอ้หน้าเถื่อนเนี่ยนะจะมาช่วยเขา
ก็แค่ชอบเสือกชอบยุ่งเรื่องของชาวบ้านมากกว่าไม่ใช่เหรอ



เออ... แล้วเขาเองล่ะ.... 
วันนี้ดันจะไปญาติดีกับมันทำไม
ไปทำแผลให้ แถมยังไปสั่งสอนมันอีกว่าให้คอยระวัง
ทั้งๆ  ที่จะทำเป็นไม่สนใจปล่อยมันให้เลือดไหลจนหมดตัวไปก็ได้แท้ ๆ 



แบบนี้ใช่ที่เขาเรียกว่า....



...'แค่อยากช่วย' เหมือนกันรึเปล่า?



ไม่หรอก...ไม่ใช่หรอกมั้ง...


ก็นี่ไง.... 


...ก็เพราะมันเป็น บัดดี้ของเขา เขาก็เลยต้องคอยดูแลสิ



...ใช่ ๆ  ที่ช่วยเพราะมันเป็นบัดดี้ต่างหาก


แล้วอีกอย่างมันเป็นหน้าที่หน่วยสวัสดิการด้วย
ไม่ได้เกี่ยวเพราะอยากทำดีด้วยเลยสักหน่อย



ปลายฟ้าหาเหตุผลให้กับการกระทำอันสับสัน
ก่อนจะตัดสินใจเลือกสรุปไปยังข้อหลังอย่างลังเล



...โดยที่ลึก ๆ  แล้วแม้แต่ตัวเองก็ไม่อาจจะเข้าใจ




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------




TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4737 baekbow (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 21:08
    สงสารปลายใครมาแกล้งเต่าน้อยของเราเนี่ย เราว่าเพื่อนปลายแหละ ตัวดี รู้แต่ไม่บอก 555
    #4,737
    0
  2. #4430 li-on (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 10:30
    เข้าใจความรู้สึกของเกมส์มากค่ะ ฮามากตอนปลายกินสะเดา
    #4,430
    0
  3. #4387 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 16:01
    เป็นของเทคที่แปลกดีจริงๆ ทีหลังแถมน้ำปลาหวานกับปลาดุกย่างมาด้วยสิอย่าเอามาแต่สะเดาอย่างเดียว
    #4,387
    0
  4. #3993 Yuki Kuro (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 17:42
    คนอ่านนั่งเงิบ วิญญาณหมอเข้าสิง เอื้อ!
    #3,993
    0
  5. #3209 Redberrylips (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 03:02
    ละเพื่อนคมที่ทำคมท้องคนนั้นเค้าชอบปลายอ่อ โอยยย
    #3,209
    0
  6. #2997 YoSChi (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 16:07
    ปลายอย่าสับสนเยอะสิ อยากช่วยคืออยากช่วย ไม่เกี่ยวกะบัดดี้นะเออ
    #2,997
    0
  7. #2859 InLove (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 11:21
    คนที่เอายอดสะเดามาเทคนี่แสบมากเลยนะคะ 5555555555
    #2,859
    0
  8. #2826 HENS Singular (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 16:33
    พูดกันเยอะขึ้นแล้ว ห่วงกันด้วย
    อย่าพยายามหาเหตุผลเลยน้องปลาย
    แค่ใช่ใจรับรู้ก็พอ
    #2,826
    0
  9. #2782 rorony (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 09:10
    #1 จริงเหรอคะ เดี๋ยวจะลองกินบ้าง

    ความผูกพันเริ่มก่อตัวขึ้นช้าๆแต่ชัวร์แล้วค่า อิอิ
    #2,782
    0
  10. #2376 sunmile (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2556 / 21:21
    ก้แค่อยากจะช่วยยยยยย อยากรู้อะว่าใครเปนบัดดี้ปลายฟ้า -0-
    #2,376
    0
  11. #2279 de.fang (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 01:15
    โอ้วว แอบหวานนะฮะ 555
    แค่อยากช่วยอ่ะ ><
    #2,279
    0
  12. #2135 Romeo sane ★ . (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 20:06
    คิดว่ามันคงไม่ใช่แค่ความรู้สึกของบัดดี้แล้วล่ะจ้ะปลายฟ้าาาาา
    #2,135
    0
  13. #2065 MayKamon (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2556 / 17:11
    โอ้ว โมเม้นท์หวานๆ หวังว่าจะมาอีกเรื่อยๆเนอะ ^_^
    #2,065
    0
  14. #1869 berry berry (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 00:43
    พี่คมอย่ามัวชักช้า โดนพี่ดิวตัดหน้าไม่รู้ด้วย
    #1,869
    0
  15. #1439 แกงส้ม (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 15:25
    ดิว จะจีบปลายเรอะ
    #1,439
    0
  16. #1216 Jolokia (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 17:47
    เป็นห่วงเค้าก็บอกมาเห๊อะเต่าปลายย 55555555555
    แต่น่ารักอร้ะ มีทำแผลให้ด้วย >//< #ก็เค้าเป็นฝ่ายสวัสดิการนี่ยะ 5555
    #1,216
    0
  17. #1112 Plankton J (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 20:49
    เต่าน้อยที่แสนจะใสซื่อ
    #1,112
    0
  18. #933 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 20:39
    คมจับได้ใครกันน้า
    #933
    0
  19. #836 MonMaSand (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 01:30
    น้องปลาย พี่ดิว ชอบคู่นี้ใครจะว่่าอะไรมั้ย?

    โดนพี่คมต่อยสลบ 5555555555555
    #836
    0
  20. #566 yutoyama129 (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 2 มีนาคม 2556 / 18:51
    ปลายฟ้าเสน่ห์แรงอ่ะ พี่คมน้องปลายรีบรู้หัวใจตัวเองเถอะ เดี๋ยวมันจิวุ่นเน้ออ
    #566
    0
  21. #563 แป๋งแป้ง (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 2 มีนาคม 2556 / 14:41
    พูดไม่ออกเลยแหะ แล้วยอดสะเดานี่ใครเป็นคนมาให้หว่า
    #563
    0
  22. #554 run*-* (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 23:56
    ปลายฟ้าโดนแกล้ง ฮาๆๆๆ ยอดสะเดาขมมาก แต่ทำให้ กินข้าวอร่อยมาก
    #554
    0
  23. #553 0vin0 (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 23:54
    ไม่เคยกินสะเดา
    #553
    0
  24. #551 มังกรอินดี้ (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 21:52
    อั๊ยยะ น่ารักมากมาย

    ปล.สะเดาน้ำปลาหวานลำขนาดจริงๆนะเออ =.,=
    #551
    0