ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 74 : ต้นที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    2 มี.ค. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ยอดสะเดา กับ ข้าวโพดต้ม







ต้นที่ 8





ขณะนี้นายปลายฟ้ากำลังประสบปัญหาใหญ่หลวง
เป็นปัญหาซึ่งปรากฏมาในรูปของเด็กผู้หญิงอายุ 5 ขวบ
ใบหน้าจิ้มลิ้มเลอะเกรอะกรังไปด้วยขี้มูก ผมสั้นระใบหู 
ดวงตากลมโตใสแจ๋วไร้เดียงสา ปากเงียบนิ่งตลอดเวลา
ดู ๆ ไปแล้วเหมือนเด็กหญิงชาวดอยธรรมดาธรรมด๊า
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่ธรรมดาจนเขาต้องแทบยกกุมขมับนั่นก็คือ


....มือคู่น้อยกลับไม่ยอมปล่อยออกจากชายเสื้อยืดของเขา!



ปลายฟ้าเหลือบมองร่างเล็ก ๆ ข้างตัวอีกครั้ง
ก่อนถอนใจเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น


...เรื่องของเรื่องคงต้องย้อนความกลับไปเมื่อช่วงสายของวันนี้
หลังจากที่เขาจัดการกับภารกิจของหน่วยสวัสดิการเรียบร้อยแล้ว
เลยตั้งใจไว้ว่าจะไปช่วยพวกหน่วยวิชาการเหมือนเช่นเคย
แต่ขณะที่กำลังจะเดินผ่านหน้าห้องน้ำหูของเขากลับได้ยินเสียงบางอย่าง



แงงงงง!!


อ้าว...มันเสียงเด็กผู้หญิงไม่ใช่เหรอ
ทำไมมีน้องมาร้องไห้ดังลั่นอยู่ตรงนี้ได้วะ


คนสงสัยเดินหาตามต้นเสียงอย่างรีบเร่ง
ก่อนพบกับเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ นั่งสะอื้นไห้จนตัวโยนอยู่หน้าห้องน้ำ 
หัวเข่า แขนขา ถลอกปอกเปิกเลอะดิน
รองเท้ากระเด็นไปคนละทิศละทาง
จากสภาพถ้าให้เดาคงจะลื้นล้มตรงดินโคลนโดยไม่ทันระวัง

แม้ปลายฟ้าจะไม่ใช่นางงามรักเด็ก 
แต่เห็นน้ำตานองหน้าแบบนี้ใครจะทนไหว
เขาจึงรีบถลาเข้าไปช่วยอุ้มลูบหลังปลอบ 


โอ๋ๆ ...ไม่เป็นไรนะครับ  ไม่ร้องนะ คนเก่ง...
....เจ็บนิดเดียวเดี๋ยวก็หายแล้ว เดี๋ยวพี่ชายจะช่วยทำแผลให้นะครับ


คนปลอบรีบใช้เสื้อยืดเช็ดโคลนที่เลอะเปรอะตามตัว
ก่อนสำรวจดูบาดแผลที่ได้รับจากร่างเล็ก
มีรอยถลอกตรงหัวเข่ากับแขนคล้ายเลือดออกจาง ๆ

เขาจึงอุ้มร่างที่ยังคงสะอื้นฮักจนน้ำตาเปียกหัวไหล่
ไม่ลืมคว้ารองเท้าคู่เล็กก่อนรีบตรงดิ่งกลับไปยังเต็นท์ที่พัก
เพื่อเอากล่องปฐมพยาบาลออกมารักษา
ปากก็ยังคงพยายามเอ่ยปลอบหลอกล่อให้คนเจ็บหยุดร้องไห้


จุ๊ ๆ เงียบก่อนเร็ว... พี่มียาวิเศษจะให้ดูด้วย
....นี่ไงเห็นมั้ย ถ้าร้องไห้ยาวิเศษจะหมดฤทธิ์เร็วไม่รู้ด้วยนะ



...ได้ผล

เด็กน้อยหยุดเสียงลงได้บ้างแม้น้ำตาจะยังคงไหลออกมาไม่ยอมเลิก
แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะช่วยประวิงเวลาให้ร่างเล็กอยู่ ๆ นิ่ง ๆ 
เขาจึงการหยิบขวดแอลกอฮอล์ที่อ้างว่าเป็นยาวิเศษมาใช้เช็ดแผล 
ก่อนใส่ยาแดงรักษา และปิดสำลีกันเชื้อโรคให้เรียบร้อย


เดี๋ยวพี่จะร่ายมนต์ให้นะ 
ยาวิเศษจะได้ออกฤทธิ์ทำให้หายเจ็บไว ๆ  เอานะ...
โอม มะลึกกึกกึ๊ย มะลึกกึกกึ๊ย มะลึกกึกกึ๊ยเพี้ยง!
โอม มะลึกกึกกึ๊ย มะลึกกึกกึ๊ย มะลึกกึกกึ๊ยเพี้ยง!
โอม มะลึกกึกกึ๊ย มะลึกกึกกึ๊ย มะลึกกึกกึ๊ยเพี้ยง!
โอมมมมม.....เพี้ยงงง!!


ปลายฟ้ารู้สึกตัวเองจะใกล้เคียงกับพิธีกรรายการหลอกเด็กเข้าไปทุกที
เขาแปลงเพลงแม่มดน้อยที่เคยได้ยินสมัยละอ่อนมาร่ายเป็นมนต์
แล้วจบด้วยการเป่าลมฟู่ใหญ่ ๆ ทิ้งท้ายเพิ่มความขลัง


เอาว่ะ...ถึงมันจะดูปัญญาอ่อนไปหน่อย
แต่ยังไงน้องเค้าก็หยุดร้องไปได้ แถมยังทำตาโตสนอกสนใจ
เหมือนมนต์ที่เขาเสกจะช่วยปัดเป่าความเจ็บไปได้จริง ๆ


เก่งมากเลยครับ เห็นมั้ย.... ไม่เจ็บเลยสักนิด 
อ้าว... แล้วดูสิ... หน้าเลอะเทอะไปหมดแล้ว 
เดี๋ยวไม่สวยนะ ...มาพี่เช็ดให้


ปลายฟ้าคว้านหากระดาษทิชชู่ในกระเป๋ายา
มาช่วยซับใบหน้าที่ยังมอมแมมด้วยน้ำตาให้สะอาด
ก่อนจะอุ้มคนเจ็บเตรียมตัวเดินกลับไปส่งที่....


เออ... เดี๋ยวก่อนนะ...


...แล้วจะให้ไปส่งที่ไหนวะ?



ความสงสัยที่ผุดขึ้นทำให้คนกำลังเดินต้องชะงึกกึก
เหลือบมองร่างเล็กที่อุ้มอยู่ในมือ


...จำได้ว่าเมื่อวานที่เขาไปช่วยไอ้แว่นมันสอนน้อง ๆ
มีแต่เด็กโต ๆ ทั้งนั้น เด็กเล็กสุดอย่างน้อยก็สักเจ็ดแปดขวบ
แต่นี่น้องเขาคงเพิ่งจะห้าขวบได้มั้งแถมไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนด้วย


แล้วนี่...น้องเขาเดินออกมาเข้าห้องน้ำคนเดียวได้ยังไง
ปกติต้องมีพี่ค่ายมาช่วยเดินส่งน้องแล้วรออยู่ด้วยไม่ใช่เหรอ?
ทำไมถึงปล่อยให้คาดสายตามาได้ล่ะ หรือว่าน้องจะไม่ได้เข้าเรียน?


คำถามมากมายเหล่านี้คงมีเพียงคนเดียวที่สามารถตอบเรื่องราวทั้งหมดได้
เขาจึงวางเด็กน้อยให้นั่งลงกับเก้าอี้ข้างเต็นท์เมื่อครู่ แล้วหันมาเริ่มพูดคุยหาข้อมูล


เออ... น้องครับ...บอกพี่หน่อยได้มั้ยว่าน้องจะไปไหน ...พี่จะได้พาไปส่ง


“.....................”




...เงียบ


มีเพียงความเงียบและดวงตากลมโตใสแจ๋วที่จ้องกลับมาเป็นคำตอบ


เดี๋ยวพี่พาไปส่งไม่ถูกนะ ...บอกพี่ก่อนเร็ว ใช่ตรงแถวห้องเรียนรึเปล่าครับ?”


“.....................”



ยังคงไร้การตอบสนองใด ๆ จากคู่สนทนา


...จะว่าน้องฟังภาษาไทยไม่ออกก็ไม่ใช่
หมู่บ้านนี้แม้จะอยู่บนดอยแต่ก็ยังเป็นคนไทย
แถมตอนที่เขาโม้เรื่องยาวิเศษเจ้าตัวยังตั้งใจฟังอยู่เลย


ปลายฟ้าเริ่มเหงื่อตกกับสถานการณ์ตรงหน้า
หรือว่าน้องเขาจะกลัวคนแปลกหน้าเลยไม่กล้าพูด


เออ...งั้นเอางี้ น้องชื่ออะไรครับ  พี่ชื่อปลายฟ้านะ 
...บอกชื่อน้องให้พี่ปลายรู้ได้มั้ยครับ?”


“......................” 


“......................”



...เป็นปลายฟ้าที่เริ่มใบ้แดกบ้างแล้ว



ถามอะไรก็ไม่หือไม่อือสักคำ 
เอาแต่นั่งนิ่ง แล้วจ้องมองเขาเงียบ ๆ อยู่อย่างนั้น
แบบนี้ขืนซักไซร้ต่อไปมีหวังเสียเวลาตายชัก


เฮ้อ... สงสัยต้องคิดเอาเองแล้วมั้งว่าจะเอายังไง
งั้นคงต้องเริ่มจากไปห้องเรียนก่อนล่ะกัน
เด็กนักเรียนมีไม่มากอาจจะยังพอมีคนรู้จักน้องบ้าง



คนตัดสินใจได้จึงอุ้มสาวน้อยเดินตรงไปสู่ชั้นเรียนในอาคารหลังเล็ก
ยิ่งเข้าไปใกล้... ก็ยิ่งได้ยินเสียงเด็กนักเรียนกำลังหัวเราะ
คงเป็นวิชาภาษาอังกฤษจากคุณครูบอลล่าและคุณครูแว่น
ซึ่งออกลีลาสอนอยู่หน้าชั้นเรียนอย่างสนุกสนาน


เขาจึงเดินเลี่ยงเข้าไปยังประตูด้านหลังเพราะไม่อยากรบกวนการสอน
แต่ก็ยังไม่วายมีเสียงไอ้เกมส์ตะโกนแซวขึ้นจากข้างห้องจนได้


อ้าว...ไอ้ปลาย หายหัวไปแป๊บเดี๋ยว อุ้มลูกมาซะแล้วเหรอ ไวไฟจริง ๆ เว้ย!


คำทักเรียกให้คนทั้งห้องเหลียวมองผู้มาใหม่เป็นตาเดียว
เขาถึงกับสะดุ้งที่อยู่ ๆ กลายมาเป็นจุดสนใจกะทันหัน
แต่ก็ยังคงพยายามเรียบเรียงคำเล่าสถานการณ์ให้คนอื่นฟัง


“...คือว่าน้องเขาล้มอยู่หน้าห้องน้ำเลยพาไปช่วยทำแผล
แต่ถามอะไรก็ไม่ยอมตอบเลยต้องมาที่นี่ 
ไม่รู้ว่าในห้องนี้ มีใครพอจะรู้จักน้องเขาบ้างมั้ย?”


หนูรู้ค่ะ


เด็กผู้หญิงหน้ากลมเกลี้ยง คะเนอายุน่าจะอยู่สักป.ห้า ป.หก
เป็นคนยกมือตอบพร้อมกับพูดอธิบายเสียงเจื้อยแจ้ว 


น้องชื่อ กานดาเป็นน้องข้างบ้านหนูเอง
ตอนเช้าเขาตามหนูมาโรงเรียน แต่พอเข้าแถวเสร็จน้องก็หายไปไหนไม่รู้
หนูต้องเข้าชั้นเรียนเลยออกไปตามหาไม่ได้


แล้วที่บ้านน้องเขารู้เรื่องรึเปล่า


ปลายฟ้าถามขึ้นอีกครั้ง เกิดพ่อแม่เขาไม่รู้เรื่อง
แล้วกำลังออกตามหาอยู่เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่


อืม...น่าจะรู้นะคะ เพราะทุกคนได้ยินว่าที่โรงเรียนมีพี่ ๆ มาสอน


คนตอบเอ่ยลังเลแต่แฝงด้วยน้ำเสียงมั่นใจ 


...ก็อาจจะจริงอย่างที่ว่า
ถ้ามีเด็กหายพวกผู้ใหญ่ก็น่าจะมาถามหาแถวโรงเรียนก่อน
แต่นี่ไม่มีใครมาโวยวายอะไร  ไม่แน่ว่าพ่อแม่เขาอาจรู้อยู่แล้วก็ได้
เลยปล่อยน้องให้พี่ ๆ นักศึกษาคอยช่วยดูแลระหว่างที่ตัวเองไปทำงาน



งั้นก็ฝากน้องเขาวันที่นี่วันหนึ่งล่ะกัน
แล้วเดี๋ยวตอนเย็นหนูช่วยพาน้องกลับไปบ้านทีนะคะ


บอลล่าเอ่ยสรุปจบพลางเดินเข้ามาใกล้เด็กน้อยที่เพื่อนกำลังอุ้มอยู่


อุ๊ย! น่ารักจัง มาเล่นกับพี่มา


หญิงงามประจำกลุ่มยื่นมือบางออกไปรับร่างเล็ก
แต่แทนที่เจ้าตัวจะยอมปล่อยมือโดยดี เด็กน้อยกลับพยายามขยับหนี 
ซุกหน้าเข้ากับอกปลายฟ้าโดยมือเล็กยังคงกำเสื้อเขาไว้แน่น
ไม่ว่าจะบอลล่าจะพยายามหลอกล่อยังไงก็ไม่เป็นผล
มิหนำซ้ำยังเบะปากน้ำตาคลอทำท่าจะร้องไห้อีกด้วย


อ๋อ...หนูลืมบอกไป น้องเขาค่อยไม่ชอบคนแปลกหน้านะคะ


เสียงเด็กข้างบ้านเจ้าเดิมดังเป็นแบล็กกราวน์
อธิบายให้เพื่อน ๆ และนายปลายฟ้าเข้าใจ
ถึงสาเหตุที่ร่างเล็กดื้อดึงไม่ยอมไปกับใคร


อ้าวเดี๋ยว...


...แล้วเขาไม่ใช่คนแปลกหน้าเหรอวะ!



วู้ววว! ไอ้ปลายเนื้อหอมจนสาวติดเลยวะ ฮ่าๆๆ


ไอ้เกมส์ยังคงรักษาความกวนได้เสมอต้นเสมอปลาย
ร้องแซวจนเรียกเสียงฮาจากคนทั้งห้อง
ลงท้ายบอลล่าจึงหมดความพยายาม
ปล่อยให้พ่อหนุ่มเนื้อหอมคอยดูแลร่างเล็กแต่เพียงผู้เดียว



...นี่คือสาเหตุที่ นายปลายฟ้า’  ต้องมาติดแหง๊กกับ เด็กหญิงกานดา



กระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงวันก็ยังไม่ยอมหยุด
แม้ว่าเขาชักจะเมื่อยแขนจากการอุ้มจนต้องปล่อยให้น้องลงเดิน
แต่ร่างน้อยก็ยังคงใช้มือของตนเองกำชายเสื้อเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยชนิดไปไหนไปกัน 
ไม่ว่าจะเดิน... จะนั่ง... จะยกจานไปวาง... จะถือกระติกน้ำหิ้วไปเสิร์ฟ...
น้องกานดาก็จะคอยเกาะอยู่ข้าง ๆ เหมือนกลัวหลงจนเป็นที่สังเกตของชาวค่ายไม่น้อย
โดยเฉพาะพวกผู้หญิง
ที่คอยมารุมถามพยายามเล่นกับน้อง ทว่าเจ้าตัวก็ยังไม่ปริปากพูด
แถมยังหลบไปแอบอยู่ด้านหลังของเขาเสียด้วยซ้ำ



สงสัยน้องคงจะขี้อาย

พี่อ้อมผู้ทดลองชวนน้องเล่นรายล่าสุดพูดเดาทิ้งท้าย
หลังจากเอาตำแหน่งหัวหน้าสันทนาการมาเป็นประกันแต่กลับไม่เป็นผล


ทำอะไรกันอยู่เหรอครับ?”


เสียงเรียกทักดังขึ้นมาจากนอกวงของกลุ่ม
ก่อนหนุ่มหล่อเกาหลีประจำค่ายจะเดินเข้ามา
พร้อมกับหนุ่มหน้าโหดสุดประจำค่ายเช่นกัน


อ๋อ... กำลังเล่นกับ ลูกติดน้องปลายน่ะจ๊ะ


พี่อ้อมตอบตลกไปขำ ๆ แต่คนโดนยิงมุกกับเลิกคิ้วถามอย่างตกใจ


ห่ะ...อะไรนะครับ!ลูกติด?”


สายตาของคนมาใหม่รีบมองไปทางเด็กหญิง
ที่ยังคงเกาะชายเสื้อของปลายฟ้าแน่นไม่ยอมปล่อย
แต่คนโดนปรักปรำกลับไม่ทันได้แก้ไขอธิบายอะไร
บอลล่าก็เป็นฝ่ายชิงเล่าขึ้นเสียก่อน


คืออย่างนี้จ๊ะดิว...พ่อเต่าน้อยเนี่ย 
เขาเห็นน้องล้มอยู่หน้าห้องน้ำเลยใจดีพาไปช่วยทำแผล
ที่นี่ไป ๆ มา ๆ กลายเป็นว่าน้องเขาดันเกาะติดแจไม่ยอมปล่อย
ใครเข้าใกล้ก็ไม่ยอมเล่นด้วย สงสัยจะเห็นว่าพ่อเต่าน้อยเป็นพระเอกขี่ม้าขาว
เลยยอมให้เข้าใกล้ได้อยู่คนเดียว


เรื่องของบอลล่าดูดีกว่าคำว่าลูกติดขึ้นมาหน่อย
แต่ก็ยังไม่วายแต่งเติมหยอกเล่นกันสนุกสนานจนปลายฟ้าทำหน้าเซ็ง


....ไม่ใช่ว่าจะรำคาญอะไรน้องเขาหรอก
แต่ถ้าขืนอยู่ด้วยกันตลอดเขาจะทำงานอื่น ๆ ลำบาก
เดี๋ยวต้องวิ่งไปวิ่งมาคอยดูแลพวกชาวค่ายจิปาถะ
มีน้องกานดาไปด้วยงานมันจะช้าลง 
แล้วไหนจะต้องคอยระวังไม่ให้น้องบาดเจ็บด้วย
สู้ให้น้องเขาอยู่กับพวกผู้หญิงคอยเล่นอะไรไปดีกว่า


งั้นให้ปลายคอยดูแลน้องไปจนกว่าน้องจะกลับ
งานอื่นที่มันหนัก ๆ ก็วานให้คนอื่นช่วยทำไปแทนก่อนแล้วกัน


ประธานค่ายที่เอาแต่นิ่งเงียบมาตั้งแต่เมื่อครู่เอ่ยอนุญาตให้พักงานหลักชั่วคราว
เหมือนคล้ายจะได้ยินเสียงบ่นที่อยู่ในใจจนปลายฟ้าต้องหันไปมอง
ทว่าอีกฝ่ายกลับยังคงทำหน้านิ่งดูดิบเถื่อนเหมือนเดิมจนแทบจะเดาความคิดไม่ได้


ผิดกับอีกคนที่ย่อตัวลงมาเสมอกับเด็กน้อย
พลางล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง
ก่อนยื่นบางสิ่งไปให้ด้วยท่าทางใจดี


อ่ะนี่... พี่ให้...


ลูกอมซูกัสสีชมพูเม็ดเล็กถูกยื่นออกมาตรงหน้าร่างเล็กซึ่งยังคงแอบอยู่ข้างหลังเขา 
แต่ครั้งนี้ดวงตากลมโตใสแจ๋วกลับมีท่าทางสนอกสนใจ 
ใบหน้ากลมชะเง้อมองอย่างอยากรู้ ใช้เวลาเพียงชั่วครู่เหมือนเด็กน้อยกำลังลังเล
ท้ายที่สุดมือเล็กจึงยื่นออกมารับลูกอมอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ 
พอรับเสร็จก็รีบวิ่งไปแอบอยู่ข้างหลังเขาเหมือนเดิม


แต่แค่นี้ก็นับเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่แล้ว
หลังจากที่ใครหลายคนพยายามให้เด็กหญิงกานดาตอบสนอง
จนทั้งกลุ่มอดไม่ได้ที่จะอมยิ้มให้กับการกระทำที่เพิ่งประสบผลเป็นครั้งแรก


....จริงอย่างที่เขาว่า


...เด็กกับขนมคงเป็นของคู่กัน


ปลายฟ้าเหลือบมองคนที่ยังดึงชายเสื้อเขาไว้ด้วยความเอ็นดู
ก่อนจะชะงักเมื่อได้ยินเสียงของคนตรงหน้า



เออ...แล้วอันนี้ ผมให้ปลายฟ้านะ



...ซูกัสสีชมพูอีกเม็ดถูกยื่นส่งมาให้


คนที่ได้รับกระพริบตามองอย่างงง ๆ 
แต่ดิวก็ยังถือลูกอมค้างไว้พร้อมรอยยิ้มที่ดูเชื้อเชิญอย่างเป็นมิตร
จนเขาต้องหยิบของจากอีกฝ่ายพลางตอบกลับไปสั้น ๆ


ขอบใจนะ


ท่าทีแสดงออกนอกหน้าของคนสองคน
ทำเอาคนรอบข้างที่ยืนรออยู่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากกระเซ้าแหย่


แหม...ให้แต่พ่อเต่าน้อยคนเดียว 
ทีคนอื่นไม่เห็นมีบ้างเลย...บอลล่าน้อยใจนะคะเนี่ย


อ๋อ พอดีมีเหลืออยู่อีกเม็ดเดียวน่ะครับ


อ้าว...แล้วทำไมต้องให้เฉพาะปลายฟ้าล่ะคะ
เอ๊ะ! หรือว่าดิวจะเป็นบัดเดอร์ของพ่อเต่าน้อย


เสียงหวานกึงแมนสันนิษฐานขึ้นมาลอย ๆ 
คนถูกถามกลับย้อนความกลับไปสั้น ๆ 
หากแต่เล่นเอาทุกคนต้องหันมามองเป็นตาเดียว



ถ้าใช่ล่ะครับ




...เฮ้ย!  


ปลายฟ้ารีบหันขวับมองคนอ้างตัวเป็นบัดเดอร์ทันควัน


...เล่นบอกกันโต้ง ๆ ไม่มีกั๊กอย่างนี้เลยเหรอ
ไม่คิดจะเก็บไว้ให้เขาเดาแบบลุ้น ๆ บ้างสักนิดก็ยังดี
แต่... มันอาจจะจริงก็ได้... เพราะคราวที่แล้วตอนเจอกัน 
ดิวยังแสดงท่าทีเป็นห่วงเป็นใยเขามากเกินกว่าปกติเลย


ว๊ายยยย!! จริงอ่ะ! เสียใจจัง
นึกว่าดิวจับได้บอลล่าเสียอีก แบบนี้ก็อดลุ้นเลยสิ 
หว่า....คนสวยเซ็ง!


บอลล่าเองก็คงคิดเหมือนกัน
นางจึงแสดงท่าทีผิดหวังออกมาอย่างชัดเจน
ดิวเองแค่ยิ้ม ๆ ยังไม่ทันที่ใครจะตอบว่าอะไร 
ประธานค่ายกลับเป็นฝ่ายพูดขึ้นตัดบท


เดี๋ยวพวกเราไปทำงานต่อแล้ว ยังไงที่เหลือก็ฝากด้วยนะ


ดวงตาคมมองตรงยังปลายฟ้า
ก่อนจะเลยมาที่เด็กน้อยซึ่งโผล่หน้ามาหน่อยหนึ่งจากด้านหลัง
แล้วสองหนุ่มวิศวะจึงพากันเดินห่างออกไป
ปล่อยให้ทั้งกลุ่มซุบซิบถึงเรื่องบัดเดอร์ที่เพิ่งเฉลยตัวออกมาตรง ๆ


ปลายฟ้าเองก็ยังนิ่งอึ้งมึนงงไม่หาย
แต่ชั่วขณะนั้นเขากลับรู้สึกถึงแรงกระตุกจากชายเสื้อจนต้องก้มลงมอง 
จึงเห็นมือเล็ก ๆ ยื่นซองลูกอมมาให้


หือ? ให้พี่แกะให้เหรอ?”


เขาเดาท่าทีของเด็กหญิง แล้วย่อตัวลงไปแกะห่อพลาสติกออกให้
หูก็ได้ยินเสียงไอ้เกมส์พูดบ่น


นึกว่าน้องจะไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ซะอีก
แต่พอรองประธานมาปุ๊บดันเล่นด้วยได้ง่าย ๆ เลยซะงั้น
ไอ้เรารึอุตส่าห์พยายามแทบตาย


ก็เพราะดิวเขาหล่อกว่าแกไงไอ้เกมส์
...ใช่มั้ยลูก? บอกมาเลยไม่ต้องกลัว....
พี่คนไหนเขาหล่อกว่า... คนนี้หรือคนนู้น...


บอลล่าย่อตัวลงมาคุยกับเด็กน้อยบ้างพลางชี้ไม้ชี้มือถาม
จนคนโดนเอาชื่อไปเอี่ยวต้องร้องโวยวายเถียงดังลั่น


อะไรวะ... พี่เกมส์หล่อกว่าเห็น ๆ เนอะน้องเนอะ
ทั้งเท่ห์ มาดแมน เป็นสุภาพบุรุษ มีน้ำใจขนาดนี้
โห...เอามาเทียบกันได้ไง ...ใช้ตาตุ่มมองเหรอเจ๊
 

แต่พี่ว่า ถ้าพูดถึงเรื่องความมีน้ำใจเนี่ย ประธานค่ายเขากินขาดเลยนะ


พี่อ้อมที่ร่วมวงคุยด้วยเสนอชื่อขึ้นมา เรียกให้บอลล่าพยักหน้าหงึกหงักตาม


อือ ๆ ใช่ๆ ถึงหน้าจะดูดุไปหน่อย
แต่ก็คอยช่วยลูกค่ายตลอด ยกโต๊ะบ้าง... เก็บเก้าอี้บ้าง...
บางวันชั้นยังเห็นเขาไปช่วยกวาดพื้นให้ด้วยเลย 
ทำมันทุกหน้าที่... มีอะไรบอกประธานจัดให้
คะแนนรับผิดชอบดีเลิศ ...เอาไปเลยเต็มสิบ!



...มีน้ำใจ


ปลายฟ้าสะดุดหูกับถ้อยคำที่ได้ฟัง สิ่งนี้ตอกย้ำเรื่องเมื่อวานที่ใครบางคนพูด


....ใครบางคน 


...ที่มีสถานะเป็น บัดดี้ของตัวเอง



หรือมันแค่มีน้ำใจอยากจะช่วยจริง ๆ 
ไม่ได้ตั้งใจมายุ่งเรื่องชาวบ้านแบบที่เขาชอบคิด


นึกถึงเมื่อวานตอนที่ทำแผลให้มัน
แม้จะพยายามหลอกตัวเองว่าเพราะมันเป็น บัดดี้
แต่เขารู้ว่าเขาก็แค่ทำหน้าตามที่ 
ไม่ได้มีอะไรปฏิบัติเป็นพิเศษเหมือนอย่างที่บัดเดอร์สมควรทำให้เขา


อย่างดิวเองก็ออกตัวแรงว่าเป็นบัดเดอร์เขาแล้ว 
คอยดูแลเทคแคร์ไม่ปิดบังกันโต้ง ๆ
เขาสิยังไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันให้สมฐานะบัดเดอร์บ้างเลย


แล้วอย่างไอ้ระดับประธานค่ายมันจะรับความช่วยเหลือจากเขารึเปล่า?
แต่จะให้ช่วยมันทั้งที่ยังตะขิดตะขวงใจแปลกๆ ก็รู้สึกไม่ดี 
จะหาโอกาสให้ของ อยู่บนป่าบนดอยแบบนี้จะให้หาอะไร
หรือจะให้ยอดสะเดา เหมือนที่เขาเคยได้....



...เอ๊ะ! เดี๋ยวก่อน... 


แล้วตกลงดิวเป็นคนให้ยอดสะเดาเขาจริง ๆ เหรอ?
ลืมถามซะด้วยสิ...ลุคแบบดิวไม่น่าให้ต้นไม้ประหลาด ๆ ได้เลย
...แค่ตั้งใจจะแกล้งเขาเล่น ๆ  
หรือจริง ๆ แล้วอาจเป็นใครที่คิดอยากฝากให้เขา
เอายอดสะเดามาทำเป็นกับข้าวมื้อเช้ารึเปล่า?



โอยยยย....แม่งไม่รู้เว้ย!



ปลายฟ้ายกมือกุมขมับยิ่งนึกก็ยิ่งปวดหัว จนได้แต่ถอนใจถึงปัญหาที่แก้ไม่ตก


เฮ้อ...ไม่น่าปล่อยให้พวกวิศวะมันคิดเลย



...เกมส์อะไรวะยุ่งยากจริง ๆ 




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------




คล้อยหลังจากกลุ่มของเด็กเภสัชไปไม่ไกล...
หนุ่มหล่อเดินผิวปากอย่างสบายอารมณ์มุ่งหน้ากลับไปยังที่ก่อสร้าง
ข้าง ๆ กันเป็นหนุ่มหน้าโหดประธานค่าย
ซึ่งสักพักคล้ายกับได้ยินเสียงแกรกกร๊าก
เหมือนแกะอะไรบางอย่างจนดวงตาคมต้องหันไปมอง 
ก่อนพบว่าอีกฝ่ายกำลังล้วงหยิบลูกอมซูกัสสีเขียวขึ้นฉีกห่อออก


ไหนบอกว่าเหลือแค่เม็ดสุดท้าย


ก็สีชมพูมันเม็ดสุดท้าย ที่เหลือมันสีอื่นนี่หวา...เอาด้วยหน่อยมั้ย?”


ดิวแค่ยักไหล่ โยนซูกัสเข้าปาก บอกคำตอบอย่างไม่ใส่ใจ
แล้วจึงล้วงหยิบลูกอมหลายสียกเว้นสีชมพูขึ้นมาพูดชวน
แต่คมสันกลับส่ายหน้าปฏิเสธ พลางเอ่ยเปลี่ยนประเด็น


พูดเฉลยออกไปตรง ๆ แบบนั้นจะดีเหรอ


อืม ก็นะ... บอกไปให้เจ้าตัวรู้ไปเลยดีกว่า
เวลาทำอะไรหลาย ๆ อย่างมันจะได้ง่ายขึ้นไง
แล้วมึงไม่เฉลยไปบ้างเหรอวะ ...ตกลงจับได้ใคร?”


คนตอบย้อนถามกลับ ดวงตาแวววับด้วยความเจ้าเล่ห์
ร่างสูงใหญ่ชะงักไปชั่วครู่ แต่ก็เพียงแค่นิดเดียว ก่อนพูดตอบออกมาสั้น ๆ



เดี๋ยวก็รู้เอง



ดิวมองคนปากแข็งยิ้ม   

...รู้อยู่แล้วว่าต่อให้ตายไอ้เพื่อนซี้ก็คงไม่บอกออกมาหรอก
แต่ตรงนี้แหละที่ทำให้มันน่าลุ้น



...ใครกันที่ถูกไอ้คนจิตอาสาจับได้

....แล้วใครกันที่เป็นคนจับได้มัน




หึ จะว่าไป...




...ไอ้เกมส์นี่มันก็สนุกไปอีกแบบดีจริง ๆ



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4738 baekbow (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 22:23
    ดิวจับได้ปลายจริงๆหรอ สงสัยจะจริงแฮะ
    #4,738
    0
  2. #4388 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 16:28
    ประโยคคำพูดของเกมส์ดูแหม่งๆนะ เหมือนจะแอบชอบปลายยังไงไม่รู้
    ดิวจับได้ปลายเป็นบัดดี้จริงเหรอ?
    #4,388
    0
  3. #3994 Yuki Kuro (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 18:02
    อุต้ะ! เขิล งุ้งงิ้งๆ
    #3,994
    0
  4. #3808 mrin (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 19:14
    ปลายมีลูกติด =[]=ll
    #3,808
    0
  5. #3297 ICEwaTEr ' (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 16:52
    คนที่ชื่อปลายหรือปายนี่ เสน่ห์แรงและน่ารักจริง ๆ 5555555555555
    ดิวชอบปลายแน่เลออออ -.-
    #3,297
    0
  6. #3210 Redberrylips (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 03:06
    ขี้โม้ ใช่มะ พี่ประธานตั้งหากที่จำได้น้องปลายฟ้าอ่ะ 
    #3,210
    0
  7. #2998 YoSChi (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 16:12
    ดิวโกหกแน่เบย  ไม่น่าใช่บัดเดอร์ของปลายหรอกดิวน่ะ

    จีบปลายอ่าเด่!!
    #2,998
    0
  8. #2864 InLove (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 19:14
    อาจจะเกิดศึกชิงปลายก็เป็นได้ 5555
    #2,864
    0
  9. #2827 HENS Singular (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 16:48
    พี่ดิว.....เหมือนจะเห็นเงาลางๆละว่าพี่จะเป็น....ก้าง 555+ #เค้าขอโทษ
    #2,827
    0
  10. #2783 rorony (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 09:19
    ชอบดิวอ่ะ > < แต่เฮียเนียนใช่ไหม ต้องเป็นเฮียคมสิๆๆ
    #2,783
    0
  11. #2377 sunmile (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2556 / 21:42
    ไม่ได้นะ ต้องคมกับปลายฟ้าสิ
    #2,377
    0
  12. #2280 de.fang (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 01:24
    ดิวอย่าสิ เราหวั่นไหว//เกี่ยว?

    #2,280
    0
  13. #2254 DazaDay (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 09:46
    ดิวอย่ามา -____________________________________-
    #2,254
    0
  14. #2138 Romeo sane ★ . (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 20:51
    ดิวนายอย่ามั่ว เฮียคมต่างหากที่จับได้
    ดิวมั่วมาก บู้ๆๆๆ
    #2,138
    0
  15. #2068 MayKamon (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2556 / 10:19
    ดิวมันแอบเนียนใช่มั้ย เฮียเค้าออกตัวแรงแล้วนะ ถึงเฮียจะเป็นพระเอกแต่ก็อย่าช้านะ
    #2,068
    0
  16. #1870 berry berry (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 00:52
    ดิวไม่ได้จับได้ปลายหรอก เราว่ามั่วนิ่มเอามากกว่ามั้ง
    #1,870
    0
  17. #1463 to_on!!!! (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2556 / 13:00
    อ้าว สรุปดิวเป็นบัดเดอร์ปลายจริง ๆ หรอ ลุ้นนึกว่าจะเป็นท่านประธานค่ายเสียอีก
    #1,463
    0
  18. #1440 แกงส้ม (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 15:36
    ดิว นายเนี่ย หน้าม่อจริงๆ
    #1,440
    0
  19. #1220 Jolokia (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 22:06
    อ้าว เดี๋ยวนะ... แล้วสรุปว่าใครเป็นบัดเดอร์ของปลายอ้ะ?
    ดิวหรือพี่คม #เรียกดิวเฉยๆแต่กับคมสันต์เรียกพี่ #ความยุติธรรมอยู่หนายยย 555555555
    หรือว่า... พี่คมเป็นคนจับได้ปลาย แต่ดิวทำเหมือนจับได้ปลายทั้งๆที่ไม่ใช่?
    มันน่าจะเป็นงั้นป้ะอะ 5555555555555 #นี่ก็เดาไปเรื่อย

    แต่ก็นะ... เอาสะเดามายังไงก็พี่คมอยู่แล้วชิปร้ะ? >///< 5555
    #1,220
    0
  20. #934 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 20:43
    ครอบครัวสุขสันต์
    #934
    0
  21. #838 MonMaSand (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 01:41
    คำเดียว พยางค์เดียว ลุ้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #838
    0
  22. #668 gummy3113 (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 11 มีนาคม 2556 / 23:01
    ลุ้นๆๆ พี่คมจะเทคแคร์ใครละเนี่ย
    #668
    0
  23. #595 แป๋งแป้ง (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 3 มีนาคม 2556 / 13:08
    พี่คมจับได้ใครหว่า ไม่ใช่ว่ามีบัดดี้คนเดียวกันนะ = ="
    #595
    0
  24. #579 run*-* (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 2 มีนาคม 2556 / 23:48
    ดิว..........คิดไรปะเนี่ย อย่าดราม่านะค่ะ ชอบ พี่คม น่ารักที่สุด
    #579
    0
  25. #568 มังกรอินดี้ (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 2 มีนาคม 2556 / 19:41
    เป็นเรื่องที่ดำเนินไปเรื่อยๆแต่อ่านแล้วเพลินมาก :)
    #568
    0