ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 72 : ต้นที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    1 มี.ค. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ยอดสะเดา กับ ข้าวโพดต้ม 






ต้นที่ 6





ไหวเปล่าวะ ไอ้ปลาย อ่ะ...ยาดม

เกมส์ยื่นส่งยาดมหลอดสีขาวที่ไปขอจากเจ๊บอลล่ามาโบกไปมาหน้าเพื่อนรัก
ซึ่งบัดนี้กำลังซีดเป็นไก่ต้ม เดินเซประคองตัวลงมาพิงอยู่ข้างรถบัสมหาลัย


...หมดกันภาพลักษณ์ของนายปลายฟ้า
ตอนนี้สภาพไม่ต่างอะไรจากคนเมาโดนรุมโทรม
เหตุที่เป็นอย่างนี้ มีอยู่ประการเดียว...


...แม่ง! ...ไอ้โค้งนรก!



...ก็รู้อยู่หรอกว่าระยะทางเข้าหมู่บ้านมันต้องขึ้นเขา
แต่ไม่คิดว่าถนนอะไรมันจะโค้งได้เยอะขนาดนี้
มีเกือบร้อยโค้ง เดี๋ยวซ้าย... เดี๋ยวขวา... 
บางช่วงชันมากๆ ต้องไล่ให้คนลงไปเดินด้วยซ้ำเพราะกลัวรถขึ้นไม่ไหว
คดเคี้ยวซับซ้อนยิ่งกว่ารถไฟเหาะตีลังกา

แล้วนายปลายฟ้าผู้เกิดบนพื้นที่ราบ มิหนำซ้ำยังเป็นโรคน้ำในหูไม่เท่ากัน
ทำให้สูญเสียการประคองทิศทางมากกว่าคนปกติ 
จึงไม่น่าแปลกที่เขาจะตกรอบตายตั้งแต่ยี่สิบโค้งแรกแล้ว

ยาแก้เมารถไม่ช่วยอะไร  นอกจากจะทำให้เบลอและวิงเวียนยิ่งกว่าเดิม
ยิ่งเข้าไปลึก ทางก็ยิ่งขรุขระ อย่าได้ถามถึงถนนลาดยางใด ๆ
แค่ที่แล่นผ่านมาดินลูกรังก็ทำเอาแดงเถือกกันทั้งรถ


...ใช้เวลาขึ้นเขาเกือบสองชั่วโมง
ในที่สุดเมื่อดวงอาทิตย์ใกล้จะลับฟ้า
รถบัสมหาวิทยาลัยจึงแล่นเข้าจอดเทียบท่าบนหมู่บ้านเล็ก ๆ
ณ ยอดดอยในอำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย 


พวกชาวบ้านในหมู่บ้านมารอต้อนรับอยู่ก่อนแล้ว
นายปลายฟ้าจึงต้องพยายามประคับประคองสติของตัวเอง
เดินมึน ๆ ไปรวมกับชาวคณะที่อาคารเอนกประสงค์เล็ก ๆ ของโรงเรียน
โดยมีการแสดงของเด็ก ๆ แต่งตัวด้วยชุดพื้นเมืองมารำต้อนรับ 
พร้อมกับเลี้ยงอาหารมื้อเย็นง่าย ๆ ที่ชาวบ้านช่วยทำเลี้ยง 
ซึ่งหลังจากนี้อีกสิบวันพวกชาวค่ายต้องทำกินกันเอง


แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็เห็นน้ำใจของชาวบ้านทุกคนที่มาร่วมต้อนรับมากมาย
เช่นเดียวกับความรู้สึกของประธานค่าย ตัวแทนที่ขึ้นมากล่าวขอบคุณหลังจบมื้ออาหาร


พวกเราชาวค่ายวิศวะอาสารุ่นที่ 14 รู้สึกยินดี
ที่ได้มาเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาโรงเรียนให้กับน้องๆ ในครั้งนี้
ขอให้พวกเราชาวค่ายร่วมแรงร่วมใจในการทำงานให้ดีที่สุด 
เพื่อประโยชน์ของน้อง ๆ และเพื่อตอบแทนความมีน้ำใจของทุกคนในหมู่บ้านด้วยครับ


คำกล่าวสั้น ๆ ง่าย ๆ แต่ชัดเจน
เรียกรัศมีสมเป็นประธานจากคนหน้าโหดขึ้นมาทันที
เพิ่งเห็นว่ามันมีภาวะความเป็นผู้นำก็วันนี้
แต่ถ้าให้พูดจริง ๆ มันคงเป็นประเภทผู้นำจอมเผด็จการ
เพราะไม่รู้เป็นอะไรถึงชอบบังคับยัดเหยียดให้เขาอยู่เรื่อย


ปลายฟ้าเผลอมองคนที่มีอคติในใจเดินผ่านกลับไปยังที่นั่ง
ก่อนจะเรียกรวมพล เพื่อทำการแยกย้ายไปตามที่พัก
ตามปกติบางค่ายจะให้ลูกค่ายแบ่งไปนอนกับชาวบ้าน
แต่ค่ายของเราครั้งนี้ตั้งใจไว้แล้วว่าจะรบกวนพวกคนในพื้นที่ให้ได้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
เพราะเราไม่อยากให้พวกเขาต้องมาคอยลำบากดูแล  
อะไรที่พอจะจัดการกันได้ก็เลยทำกันไปก่อน


โชคดีที่โรงเรียนแห่งนี้มีอาคารปูนที่เป็นชั้นเรียนของเด็กเล็ก
ซึ่งมีที่กว้างมากพอให้พวกผู้หญิงนอนรวม ๆ กันได้สิบห้าคน
ส่วนพวกผู้ชายที่เหลือกว่าสามสิบคนนอนที่ไหน

ถามมาได้... ก็กางเต็นท์เอาสิครับ


เต็นท์ที่เตรียมมามีทั้งหลังที่นอนได้สี่คนบ้าง หกคนบ้าง
จากความอนุเคราะห์ของพี่ค่ายวิศวะอาสารุ่นก่อน ๆ 
ที่ซื้อไว้และตกทอดเป็นมรดกให้น้องๆ 
กลุ่มเภสัชของเขาเลยเลือกเต็นท์หลังที่นอนได้หกคน
แต่กว่าจะกางกันออกมาได้ก็เล่นเอาฟ้ามืดสนิทพอดี


ยิ่งดึกอากาศก็ยิ่งหนาว ถึงแม้อากาศจะบาดผิวแค่ไหน
ยังไงเราก็ต้องอาบน้ำชำระความเน่าของตัวเอง


นายปลายฟ้าจึงหอบข้าวของเสื้อผ้าเดินไปต่อคิวยาวเหยียด
เพราะห้องอาบน้ำดันมีอยู่แค่สี่ห้อง
และเป็นหน้าที่ของสุภาพบุรุษที่จะให้ผู้หญิงเป็นฝ่ายอาบก่อน
กว่าจะมาถึงคิวเขาก็เล่นยืนจนเมื่อย


พอถึงห้องน้ำปลายฟ้าก็แทบจะลืมนิสัยชักช้าของตัวเองทันที
รีบคว้าขันซัดน้ำเย็นเจี๊ยบเข้าโครม ๆ ซึ่งน้ำที่ใช้เป็นน้ำบาดาลสีแปร่ง ๆ
ก็แบบนี้แหละ...อยู่บนยอดดอยอย่าถามน้ำประปา ไฟฟ้า
แม้จะมีพลังงานแสงอาทิตย์จากโซล่าเซลล์ใช้บ้าง
แต่ถึงอย่างไรพวกเราก็ตั้งแคมป์ก่อกองไฟเล็ก ๆ 
เพื่อไล่ความหนาวกระจายความอุ่นไอให้ร่างกาย


เขาเดินปากสั่นหงึก ๆ กลับมาที่เต็นท์ 
พวกเพื่อนที่เหลืออาบน้ำกันเสร็จเรียบร้อยเตรียมนอน
ยกเว้นไอ้หัวโจกประจำกลุ่มที่ไร้วี่แวว


อ้าว...ไอ้เกมส์หายไปไหนวะ
จำได้ว่ามันเข้าไปอาบน้ำก่อนแถวเขานี่หว่า
แล้วทำไมยังไม่กลับมาอีก



ใครเห็นไอ้เกมส์บ้างมั้ย?”


โอยยย... อย่างมันหายหัวไปหม้อสาวที่ไหนรึเปล่าแล้วก็ไม่รู้
เออดี... พ่อเต่าน้อย วานไปตามมันกลับมาที
ไม่รู้มันเก็บไฟฉายไปไว้ไหน ว่าจะมาร์กนอนสักหน่อย
เดี๋ยวจิ้มผิดจิ้มถูกหน้าชั้นได้เยินหมดพอดี


บอลล่าบ่นงึมงำท่ามกลางความมืดลาง ๆ ภายในเต๊นท์
เขาเลยเป็นฝ่ายเดินออกไปหาข้างนอก
ตั้งใจจะวนไปแถวแคมป์ไฟ เผื่อมันหนาวแล้วเดินไปอยู่ตรงนั้น
แต่พอใกล้จะถึง มันกลับเดินสวนเข้ามาก่อน
ด้วยท่าทีรีบร้อนเหมือนหงุดหงิดโมโหอะไรสักอย่าง


อ้าว...หายไปไหนมาวะ บอลล่าถามหาไฟฉายที่มึงเก็บไว้อ่ะ


เออ ๆ รู้แล้วเดี๋ยวตามไป แต่แม่งเอ้ยกูเซ็งว่ะ!


ไอ้เกมส์สบถออกมาอย่างคนอารมณ์เสีย
ซึ่งสร้างความแปลกใจให้คนฟังจนต้องเอ่ยปากถามงงๆ


ทำไม? มีอะไรวะ?” 


คืองี้... กูมีเรื่องจะบอกมึง 
เมื่อกี๊กูลืมยาสีฟันไว้ในห้องน้ำ กูเลยกลับไปเอา 
แต่พอกูไปถึง กูได้ยินไอ้พวกเด็กวิศวะมันพูดกันว่า...


ยังไม่ทันจบประโยคกลับมีเสียงหนึ่งดังตะโกนเอ่ยขัดขึ้นมาจากด้านหลัง


อย่ามัวแต่คุยเล่นกัน นี่จะห้าทุ่มแล้ว 
รีบ ๆ เข้านอนซะ พรุ่งนี้ต้องทำงานแต่เช้า


ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากประธานค่ายหน้าเถื่อน
ที่ใช้ดวงตาคมกริบกวาดมองไปยังคนที่อยู่รอบแคมป์ไฟ
รวมทั้งพวกเขาที่ยืนอยู่ไม่ห่าง ทำให้คนเล่าค้างต้องตัดบทดื้อ ๆ 



เออ งั้นเอาไว้พรุ่งนี้ค่อยเล่าล่ะกัน ไปนอนเถอะ


...อ้าว...ได้ไงวะ มาหลอกให้ยากแล้วจากไป
ตกลงไอ้พวกวิศวะมันพูดอะไรกันแน่อ่ะ


ทว่าไอ้เกมส์หาได้ยินเสียงโวยวายในใจไม่
เพราะมันดันเดินนำหน้ากลับเข้าเต็นท์ไปเรียบร้อย
ปลายฟ้าจึงได้ทำแค่เพียงเก็บความสงสัยไว้
ไม่อยากเซ้าซี้ต่อด้วยเพราะตอนนี้เขาก็ชักง่วงแล้วเหมือนกัน
เป็นอาการเพลียตกค้างมาจากตอนเมารถขึ้นเขา
และที่สำคัญคือเขาต้องรีบนอนพักผ่อนเอาแรงให้ได้เร็วที่สุด


เหตุที่เป็นอย่างนั้นก็เนื่องจากเขาได้รับหน้าที่ภารกิจอันใหญ่ยิ่งยวด


นั่นก็คือ รองหัวหน้าหน่วยสวัสดิการ 


หน้าที่คือคอยช่วยเหลือประสานงานทุกอย่างในค่าย
ดูแลอาหารการกิน การพยาบาล ตลอดจนคอยช่วยเหลือเรื่องอื่น ๆ 
พูดง่าย ๆ ก็เป็นตำแหน่งเบ๊ดี ๆ นี่เอง


นอกจากนั้นยังมีหน่วยอื่น ๆ 
เช่นพวก หน่วยวิชาการอันนี้ไอ้แว่น โจ ตุ๊ต๊ะ กับบอลล่ารับงานไป
หน่วยสันทนาการเป็นของพวกพี่ฟ้า พี่อ้อม
แล้วก็ หน่วยก่อสร้างส่วนใหญ่เป็นพวกประธานค่ายกลุ่มวิศวะ


แต่ละหน่วยก็มีภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบแตกต่างกัน
ทว่าถึงอย่างไรหน่วยหลักที่ต้องตื่นเช้านอนที่หลัง
ก็ไม่พ้นพวกหน่วยสวัสดิการอยู่ดี


นายปลายฟ้าจึงต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่เช้าตรู่
สะลึมสะลือปลุกตัวเองด้วยการไปอาบน้ำเย็น ๆ 
แล้ววิ่งโร่มาช่วยหัวหน้าหน่วยสวัสดิการ
ซึ่งไม่ใช่ใครคือนั่นก็คือไอ้เกมส์เพื่อนซี้



ไอ้ปลายยกหม้อแกงเขียวหวานไก่ไปตั้งบนโน้นดิ
แล้วใครเอาถุงใส่กระเทียมไปไว้ไหนวะ
มึงเห็นบ้างป่ะ พวกผู้หญิงเขาหากันไม่เจอ


เสียงหัวหน้าหน่วยบ่นไปพลางคุ้ยหาของที่กอง ๆ เอาไว้
อันประกอบด้วยลังมาม่า ปลากระป๋องหลายแพ็ค
ไม่นับรวมน้ำดื่ม อาหารสด อาหารแห้งสารพัด
ที่ขนกันมาเหมือนเป็นผู้อพยพมากกว่าไปเข้าค่าย


ปลายฟ้ายกหม้อแกงไปวางไว้บนโต๊ะเตรียมพร้อมสำหรับอาหารมื้อเช้า
ก่อนจะรับรู้ถึงแรงสะกิดจากด้านหลังให้ต้องหันมอง


เออ... เธอ ๆ ช่วยยกถังน้ำใส่กระติกได้มั้ย
มันหนักเรายกคนเดียวไม่ไหว



ผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักชี้นิ้วไปที่กระติกน้ำข้าง ๆ
พลางทำเสียงหวานอย่างวอนขอจนเขาแทบใจละลาย


นี่แหละครับ...ข้อดีอย่างเดียวของสวัสดิการคือมีผู้หญิงอยู่ค่อนข้างมาก
แต่ถึงอย่างไรก็ต้องมีผู้ชายคอยช่วยยกหม้อไห หาของ ผ่าฟืนก่อกองไฟไป 
พวกเตาแก๊สมันมีน้อยครับ ของบางอย่างใช้ได้ก็ต้องประยุกต์ใช้เอา

แต่แม้จะรวมกลุ่มกับพวกผู้หญิงให้ได้ชื่นอุรา
ทว่าถ้าให้เทียบกันแล้วความเท่ของพวกเขา
สู้ไม่ได้เลยกับพวกคนในหน่วยก่อสร้าง
ที่โชว์ความเป็นชายกันให้เห็นกันแบบแมน ๆ
จนเป็นที่กรี๊ดกร๊าดชื่นชมของสาว ๆ ในค่าย


โดยการก่อสร้างหลัก ๆ จะเน้นไปที่การทาสีซ่อมแซมอาคารเรียน 
ปรับปรุงห้องสมุดบางส่วนเพิ่มอีกนิดหน่อย
รวมไปถึงการสร้างโรงเพาะเห็ดให้กับน้อง ๆ ไว้เพิ่มรายได้ต่อไปในอนาคต 
เพราะเวลาแค่สิบวันสำหรับพวกเราไม่ได้มากพอจะทำอะไรที่ยิ่งใหญ่
เลยต้องทำอะไรเท่าที่ความสามารถของเราทำได้ไปก่อน


หลังจากช่วยงานตอนเช้าเสร็จ
นายปลายฟ้าจึงต้องหิ้วกระติกน้ำไปวางไว้แถว ๆ หน่วยก่อสร้าง
ซึ่งลงมือรื้อสังกะสีเก่าของห้องสมุดออก
เพื่อเปลี่ยนเป็นกระเบื้องลอนคู่ให้ได้มาตรฐานและความแข็งแรง 
เขายืนเมียงมองดูส่วนของงานต่อเติมอย่างสนอกสนใจ
กระทั่งไม่รู้เลยว่าตนเองยืนขวางเส้นทางลำเลียงอุปกรณ์ก่อสร้างอยู่



พวกเภสัชถอยไปอย่าเกะกะ

เสียงสั่งจากด้านหลังทำเอาคนยืนนิ่งถึงกับสะดุ้ง
เขารีบหันมองเด็กวิศวะสองคนที่แบกแผ่นกระเบื้องฝั่งละข้าง
เพื่อเอาไว้วางไว้เตรียมสำหรับขึ้นไปมุง


อ่ะ ขอโทษครับ


ปลายฟ้ารีบพูดพลางถอยหลบทางทันที
ทว่าคนฟังกลับทำเสียงจิ๊จ๊ะอย่างหงุดหงิดไม่พอใจ
ก่อนเดินผ่านไปด้วยสีหน้าบึ้งตึง

...อะไรวะ ทำหน้าอย่างกับคนท้องผูก



มึงมานี่เหอะ ไอ้ปลาย


เป็นไอ้เกมส์ที่เรียกคนที่ยังนืนงงจากอีกทาง
แล้วรีบลากแขนเขาให้ออกห่างจากหน่วยก่อสร้าง
เดินมาหลบมุมแถวโรงอาหารที่ไม่ค่อยมีคน 
พร้อมกับทำหน้าซีเรียสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเครียด


มึงจำเรื่องที่กูว่าจะเล่าให้มึงฟังเมื่อคืนได้มั้ย


ปลายฟ้าหูผึงรีบพยักหน้ารับทันที
คนกุมความลับมองซ้ายขวาให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่
ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องที่เก็บไว้ออกมา


เมื่อคืนที่กูกลับไปเอายาสีฟันในห้องน้ำอ่ะ
กูบังเอิญไปได้ยินไอ้พวกเด็กวิศวะพูดกันว่า 
ไอ้พวกเด็กเภสัชแม่งโคตรเอาเปรียบ
ไม่ได้มาค่ายด้วยจิตอาสา แต่มาเพราะจะทำเอาคะแนน
งานก็รับหน้าที่ง่าย ๆ เป็นพวกสวัสดิ พวกวิชาการ
ถ้าไม่ใช่เพราะอยากได้คะแนน แม่งคงจะทำทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ


คนโดนกล่าวหานิ่งฟังด้วยความตะลึง


...เฮ้ย! อะไรวะ นี่พวกวิศวะมันคิดกันแบบนี้เหรอ
มันก็จริงอยู่หรอกว่าพวกเขามาทำงานตรงนี้แลกเกรด
ไม่ได้มาด้วยใจจิตอาสาเหมือนกับคนอื่น ๆ
แต่ที่ผ่านมาเขาก็ช่วยทำงานอย่างเต็มที่ตลอด
แถมที่เป็นหน่วยสวัสดิกับวิชาการเนี่ย
ไอ้ประธานมันก็เป็นคนมอบตำแหน่งให้อีกต่างหาก
ไม่ใช่ว่ามารับงานง่าย ๆ ทำทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ สักเมื่อไรกัน



แล้วมึงทำยังไง ได้ไปเคลียร์กับเขามั้ย


ปลายฟ้าเอ่ยเสียงเครียดขึ้นมาบ้าง แต่อีกคนกลับส่ายหน้าปฏิเสธ


พวกเยอะขนาดนั้นกูคงเคลียร์ได้หรอก
ดีที่ว่ามันมืด พวกมันเลยไม่เห็นว่ากูได้ยิน
กูฟังกูก็โมโหนะเว้ย แต่กูก็ไม่อยากได้เอฟเหมือนกัน
ขืนมีเรื่องได้โดนอาจารย์ชลิดาด่าแหลกแน่มึง
เอาเป็นว่าช่างมันเถอะว่ะ ทน ๆ ไปอีกสิบวันเดี๋ยวก็จบแล้ว



...ถูกของไอ้เกมส์มัน

ถ้าทะเลาะกันคงได้เรียนวิชาจริยศาสตร์ซ้ำอีกปี
แถมยังต้องมาสร้างความกระอักกระอวนบาดหมางกันระหว่างคณะด้วย
เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าพวกเด็กวิศวะจะมีอคติต่อเภสัชขนาดนี้
แล้วต่อไปจะตั้งใจทำงานร่วมกันได้ยังไง
คิดแล้วก็พาลนึกไปถึงใครบางคน


...ไอ้วิศวะหน้าโหดที่เป็นหัวหน้าของค่าย
และยังเป็น บัดดี้ที่เขาจับได้ มันจะรับรู้ถึงปัญหานี้มั้ย



....แล้วมันจะคิดแบบเดียวกันกับคนอื่นรึเปล่า



แม้ปลายฟ้าจะยังคงไม่พอใจกับสิ่งที่ได้ยินมาอยู่ลึก ๆ 
แต่สุดท้ายก็ยังคงต้องรับผิดชอบทำหน้าที่ของตัวเอง
ดังนั้นตอนเลิกงานก่อสร้าง เขาจึงต้องจำใจเดินหิ้วกระติกน้ำพร้อมกับแผ่นเจลต่าง ๆ
ไปให้พวกที่ลุยงานหนักกันมาทั้งวันใช้นวดคล้ายกล้ามเนื้อ


ไอ้ที่มันจะปวดเมื่อยตามตัวก็ตั้งแต่วันแรกเนี่ยแหละ 
เพราะกล้ามเนื้อมันยังไม่ได้ปรับสภาพจากการออกแรงหนัก ๆ 
ถ้าไม่ดูแลดี ๆ เดี๋ยวอักเสบขึ้นมาจะแย่ ยังไงก็ต้องทำงานอีกหลายวัน
รายไหนที่มีอาการปวดก็ประคบร้อนกันไปก่อน
พวกเพื่อนเขาที่เหลือก็มาช่วยกันดูแลให้สมกับได้ชื่อว่าเด็กเภสัช
กระนั้น หน่วยสวัสดิการอย่างเขาก็ต้องคอยดูแลด้านอื่น ๆ ควบคู่ไปด้วย



ไอ้ปลายน้ำหมดแล้ว ไปเอามาเพิ่มที

เสียงหัวหน้าหน่วยตะโกนเรียกเขาให้ไปช่วย ซึ่งเจ้าของชื่อก็ตะโกนตอบกลับ


ได้ ๆ รอแป๊บ


ปลายฟ้ารีบวิ่งไปยังที่เก็บเสบียง แต่ยังไม่ทันถึงดีกลับมีเสียงน้องผู้ชายคนหนึ่งทัก


เออ...พี่ครับ มีพาราสักเม็ดมั้ยครับ เพื่อนผมเค้าขอ


อ๋อมี ๆ เดี๋ยวไปเอามาให้นะ


เขารับปากพลางเร่งเดินกลับไปยังจุดหมาย
ทว่าเพียงห่างไปไม่กี่ก้าวก็ดันเจอกับพี่อ้อมซึ่งสวนมาพอดี


น้องปลายจ๊ะ เดี๋ยวจะเดินกลับไปที่อาคารรึเปล่า
พี่วานฝากไวท์บอร์ดไปให้พี่ฟ้าที่นู้นได้มั้ย
เดี๋ยวพี่ไปจัดการเรื่องเครื่องเสียงแป๊บหนึ่ง


เออ.. ได้ครับ


คนถูกไหว้วานพยักหน้าพลางรับไวท์บอร์ดแผ่นเล็กมาถือไว้
ก่อนคนฝากจะเดินหายไปอีกทางอย่างรีบเร่ง



ตอนนี้ รายการที่เขาต้องจัดการชักเยอะพะรุงพะรัง
คนลังเลจึงเริ่มต้องคิดอย่างชั่งใจตามนิสัย


....เอาไงดีวะ


...จะเดินกลับไปเอาบอร์ดให้พี่ฟ้าเลย หรือว่าจะไปเอาของตรงนู้นก่อน


...แล้วกระเป๋ายาล่ะจะทำยังไง
จะให้เอาออกมาแค่พาราหรือจะยกมาทั้งหมดดี
แต่เผื่อมีคนต้องการยาอย่างอื่นด้วยคงต้องเอาไปทั้งหมด


...ไหนจะถังน้ำอีกล่ะ  ให้แบกไปพร้อมกันเลยดีมั้ยจะได้ไม่เสียเทียว
ถึงจะดูลำบากไปหน่อย แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว



อืม....เอาไปด้วยเลยแล้วกัน




ปลายฟ้าตัดสินใจวิ่งควบสามกะ
ตรงรีไปเอากระเป๋ายาที่เก็บไว้ในเต็นท์คล้องกับไหล่
มืออีกข้างหนีบกระดานไวท์บอร์ดไว้
แล้วเดินไปยกถังน้ำถือมายังอาคารอเนกประสงค์ด้วยสภาพทุลักทุเล


แต่ด้วยความที่ถือถังน้ำใบใหญ่ขวางการมองเห็น
ทำให้คนเดินไม่ทันสังเกตขั้นปูนที่อยู่ระหว่างพื้นอาคาร
ปลายเท้าของปลายฟ้าจึงสะดุดเข้ากับขอบกั้นเต็ม ๆ



เฮ้ย!!


ร่างเล็กเซเสียสมดุล ยิ่งประกอบกับของที่หิ้วมาเต็มอัตรา
ส่งผลให้ร่างของเขาเอียงจนเกือบจะล้ม


...ซวยแล้ว



ปลายฟ้าหลับตาปี๋ เตรียมตัวกระแทกเข้ากับพื้น
แต่ยังไม่ทันได้สัมผัสกลับมีบางสิ่งมาช่วยดันเขาไว้จากด้านหลัง
จนดวงตากลมต้องเปิดมองหันไปหาผู้มีพระคุณ


ระวังหน่อยสิ หิ้วอะไรมาเยอะแยะขนาดนี้ ทำไมไม่เรียกคนอื่นให้ช่วยล่ะ
ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องยก เกิดเจ็บตัวขึ้นมาจะทำยังไง


ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากไอ้ตัวชอบเสือกเจ้าเก่า
ใบหน้าคมขมวดคิ้วดุ รีบดึงถังน้ำไปถือไว้แทน
ปากก็บ่นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ


มานี่ เดี๋ยวช่วย ไปพักทางนู้นไป  อยู่ตรงนี้เดี๋ยวจะเกะกะเปล่าๆ



...คำว่า เกะกะตกกระทบลงกลางใจของคนฟัง



เออ...ใช่ซี้ กูมันไม่ใช่พวกวิศวะ
เป็นแค่ปลิงเกาะดูดหวังเอาคะแนนเฉย ๆ
แต่มันไม่ได้หมายความว่ากูจะไม่ทำอะไรเลยนะเว้ยย!!


ไม่ต้องช่วย แค่นี้เราทำเองได้ ไม่อยากเป็นภาระให้ใคร



ปลายฟ้าพูดเสียงเย็น ก่อนจะเบี่ยงตัวเดินหลีกไปอีกทาง
ไม่ทันที่นายคมสันจะอ้าปากตอบว่าอะไร
ร่างสูงใหญ่จึงทำได้แค่เพียงยืนงงกับท่าทีของอีกฝ่าย



...เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนคนนี้โมโห


ทุกทีเห็นเงียบ ๆ แล้วก็ชอบจ้องเขาเฉย ๆ
แต่คราวนี้กลับพูดด้วยคำที่แสดงออกชัดเจนว่าไม่พอใจ
แล้วเขาไปทำอะไรให้โกรธกันตอนไหน


ก็บังเอิญผ่านมาพอดี เห็นว่าเดินถือของตั้งเยอะเลยกลัวว่าจะไม่ไหว
เมื่อกี๊ก็เกือบจะล้มไปทีนึงแล้วเลยอยากจะช่วย 
ไม่ได้คิดว่าเป็นภาระเลยสักนิด


อีกอย่างวันนี้ก็เห็นวิ่งวุ่นไปมาทั้งวัน
ทำงานเหนื่อย ๆ  เลยอยากให้ไปพักบ้างก็เท่านั้น 
ที่เหลือเดี๋ยวเขาจัดการเองได้ 
แล้วนี่ตกลงเขาทำผิดเรื่องอะไรกัน?



...ไม่เห็นจะเข้าใจเลย



นายคมสันได้แต่คิดในใจอย่างสับสน
หากคราวนี้กลับเป็นฝ่ายเขา
ที่ไม่มีโอกาสได้อธิบายความคิดของตัวเองให้อีกคนได้ฟัง



...แม้เพียงนิดเดียว




--------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #4815 lk-czsoung (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 20:53
    ก็ดีกว่ามาแล้วไม่ช่วยอะไรเลย มีปากแต่ไม่ใีสมองไตร่ตรองความคิดว่ะ-พวกนี้
    #4,815
    0
  2. #4736 baekbow (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 20:57
    เฮ้อ...เข้าใจทุกฝ่ายนะ วิศวะจะคิดแบบนั้นก็ไม่ผิดหรอก แต่ก็ต้องดูก่อนว่าเขาทำอะไรบ้างหน้าที่จะหนักจะเบามันก็คือหน้าที่ นี่ยังไม่เห็นก็มานินทาก่อนละ ส่วนปลายมันมีตะกอนในใจอยู่แล้ว มาได้ยินแบบนี้จะให้เข้าใจไปทางไหนล่ะ
    #4,736
    0
  3. #4471 bbbbbbbys (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:03
    งี้แหละะะะะ มีอคติพูดละมันขึ้นนนนน
    #4,471
    0
  4. #4386 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 15:17
    ถึงตอนแรกจะมาเพราะคะแนนแต่พอเข้ามาแล้วก็ทำด้วยใจนะ แต่คนอื่นก็มีสิทธิ์คิดแหละจะห้ามความคิดใครได้ ของแบบนี้ต้องพิสูจน์ให้เห็นจริงไหมน้องปลาย
    #4,386
    0
  5. วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 15:22
    งุ้งงิ้งมุ้งมิ้งดีแท้
    #4,108
    0
  6. #4043 ¦ MITUИΛ`★ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 14:41
    T v T เด็กวิศวะใจร้ายกับเด็กเภสัชไปแล้ว TT 
    #4,043
    0
  7. #3992 Yuki Kuro (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 17:33
    ใจเย็นค่อยๆพูดค่อยๆจา Q_Q
    #3,992
    0
  8. #3891 Sakari (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 01:30
    โห่คมพูดซะเครียดอ่า!!!
    #3,891
    0
  9. #3734 fakanda (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 16:26
    คมหนอคมมมมมม พูดดีไม่ได้หรอ~~~ ห่วงเขาแต่พูดซะฮึย
    #3,734
    0
  10. #3296 ICEwaTEr ' (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 15:09
    อุ้ยยยย ปลายโมโหหหหห TvT โมโหยังน่ารักเลยอ่ะ 55555555555555
    #3,296
    0
  11. #3208 Redberrylips (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 02:59
    เอ้า แต่ก็งี้เเหล่ะ คนละคณะ ก็งี้เเหล่ะ 
    #3,208
    0
  12. #2996 YoSChi (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2556 / 16:01
    อย่าพึ่งตีกันนนนนนนนนน

    ค่ายนี้คงมีอะไรดีๆละเนอะ
    #2,996
    0
  13. #2816 HENS Singular (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 14:58
    สมานฉันท์กันไว้นะลูก อย่าตีกันๆๆๆ
    #2,816
    0
  14. #2781 rorony (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กันยายน 2556 / 09:04
    อ่านตอนนี้แล้วของขึ้น อคติชะมัด คมไปเคลียร์ดิ๊!! ไม่น้องปลายก็เหวี่ยงไปเลย//เอิ่ม ไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอ
    #2,781
    0
  15. #2375 sunmile (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2556 / 21:10
    บ๊ะแล่ววว มีน้ำโหหห >_<
    #2,375
    0
  16. #2278 de.fang (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 01:07
    เฮียถึงกับงงกับความอินดี้ของปลายเลยหรอ ฮิฮิ
    รีบๆให้เคลียร์นะเฮีย ><
    #2,278
    0
  17. #2253 DazaDay (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2556 / 08:56
    โห... ประธานค่ายเคีลยร์ดิ๊ มีเด็กเภสัชมาด้วยไม่ดีตรงไหนเผื่อใครเป็นอะไรขึ้นมา ไม่มีเด็กเภสัชจ่ายยาผิดยาถูกจะทำยังไงหาาาาาาาาาา!!!!! -*-

    สวัสดิการน่ะเหนื่อยนะโว้ยยยยยยย ไม่ใช่แค่พวกก่อสร้างที่เหนื่อย ก่อสร้างก็แค่ทำหน้าที่ของตัวเองไปอย่างเดียว แต่สวัสดิการนี่วิ่งวุ่นคอยบริการพวกแกนะยะ! -*- #ของเริ่มขึ้น
    #2,253
    0
  18. #2131 Romeo sane ★ . (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 14:50
    เฮียคมเคลียร์ด่วนนนนน พวกวิศวะพวกนั้น
    ทำให้เฮียกับหนูปลายเข้าใจผิดดดด งานนี้เฮียต้องเคลียยยยร์
    #2,131
    0
  19. #2064 MayKamon (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2556 / 16:54
    หนูปลายวีนแตก เฮียรีบเคลียร์เลยนะ^^
    #2,064
    0
  20. #1868 berry berry (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 00:34
    อย่าให้น้องปลายวีนขึ้นมาบ้างนะ
    #1,868
    0
  21. #1438 แกงส้ม (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2556 / 15:22
    ซะงั้นอ่ะ
    #1,438
    0
  22. #1215 Jolokia (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 15:10
    ทำไมพวกวิศวะถึงคิดอย่างนี้ล่ะ?
    พวกสวัสดิการอะ เหนื่อยนะ ไม่ใช่แค่พวกแกที่เหนื่อย
    ไม่ต้องว่ากันก็ได้ คือถ้าไม่มีฝ่ายนี่น้ำท่าไม่ได้กินกันหรอก - -*
    #อินไปป่ะ 5555555555555555555555555555
    #1,215
    0
  23. #1111 Plankton J (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 20:39
    เต่าปลายลูก
    #1,111
    0
  24. #932 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 20:31
    ใครเป็นบัดดี้ของปลายฟ้ากันน้า
    #932
    0
  25. #835 MonMaSand (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 01:17
    เงิบเลยหล่ะสิพี่คม โดนเข้าให้แล้วไง 55555555555
    #835
    0