ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 40 : ชิ้นที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    16 ก.พ. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ขนมปังสังขยา กับ ลาวาช็อคโกแล็ต






ชิ้นที่ 14




แม้จะเป็นวันที่สอง....
และแม้จะขอให้คนขับช่วยจอดรถโฟล์กเต่าให้ใกล้มากขึ้นกว่าเดิมแล้วก็ตาม
แต่การที่ต้องตกเป็นเป้าสายตาเพราะชุดราชปะแตนเต็มยศ
ก็ไม่ทำให้ความอายของสาลี่ลดลงแม้แต่น้อย



...มันก็แน่อยู่แล้วนี่หว่า
เขาไม่ได้หน้าหนาสักหน่อย
ถึงมันจะช่วยทำให้ขนมขายดีเป็นเทน้ำเทท่า
แต่ยังไงก็อดที่จะรู้สึกเกร็ง ๆ ไม่ได้อยู่ดี



เขายอมรับว่าแผนกลยุทธ์โปรโมทร้านแบบนี้ได้ผลมากกว่าที่คาดไว้
และไม่น่าเชื่อว่ามันจะเกิดจากไอเดียของใครบางคน
ทั้ง ๆ ที่เขาเห็นมันเป็นคู่แข่งแท้ ๆ
แต่กลับยอมมาช่วยเหลือกันแบบนี้


....ลูกแม่เดือน มันคิดอะไรของมันอยู่กันแน่นะ?




หนุ่มเจ้าของร้านขนมไทยเหม่อมองร้านฝั่งตรงข้าม
ก่อนเสียงเรียกทักจะทำให้ความความคิดสะดุดลง


น้องจำพี่ได้รึเปล่าจ๊ะ


เขาเงยหน้ามองคนถาม แล้วก็ต้องร้องอ๋อขึ้นมาในใจ
พี่พนักงานออฟฟิศผมยาวลูกค้ารายแรกที่ทักเขาว่าเรียนอยู่มอปลายนี่เอง


จำได้สิครับ แล้ววันนี้จะรับขนมอะไรดีครับ


สาลี่ยิ้มอย่างยินดีที่ลูกค้าเจ้าเดิมกลับมาอุดหนุน
และยิ่งทวีความตื้นเต้นมากขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดประโยคต่อมา


เมื่อวานพี่ซื้อขนมปังสังขยาของน้องไป 
ที่บ้านชมกันใหญ่ว่าอร่อยมากเลย
พี่เลยกะว่าจะมาขอเหมาเอาไปแจกที่ทำงานด้วย
สักสิบห้าถุง พอจะมีบ้างมั้ยจ๊ะ


มีครับมี ขอบคุณมากเลยครับ


ดวงตากลมวาบวับเป็นประกาย
ละล่ำละลักร้องบอกอย่างดีใจเป็นล้นพ้น
ในที่สุดความพยายามที่จะสร้างเมนูใหม่ก็ไม่สูญเปล่า
แถมยังมีคนชอบถึงขนาดเหมาหมดด้วย


...โอยยย แบบนี้ไม่ให้ไอ้สาลี่ปลื้มได้ยังไงคร้าบบ!!



เขาหันรีบหยิบถุงใบใหญ่ใส่ขนมปังสังขยาที่แพ็คเอาไว้
หูก็ยังคงได้ยินคำชมที่เอ่ยมาไม่ขาดปาก


ขนมปังของน้องอร่อยมากนุ่มหอมไม่เหมือนที่ไหนเลย ซื้อหรือว่าทำเองจ๊ะ


อ๋อ ผมทำเองครับ


ต๊ายย จริงเหรอ ทำเก่งขนาดนี้น่าจะเปิดร้านเบเกอรี่ขายด้วยเลยนะเนี่ย


ถ้อยคำที่ได้ยินทำเอามือที่หยิบขนมชะงัก



...เก่งเหรอ?


...เปล่าเขาไม่ได้เก่งอะไรเลย
เพราะสูตรขนมปังที่ได้มาเขาไม่ได้เป็นคนคิดขึ้นเอง
วิธีทำต่าง ๆ ก่อนหน้านี้ก็ทำไม่เป็นเลยสักนิด
ที่เขาสามารถอบขนมได้ดีแบบที่ตัวเองต้องการ


...มันก็เพราะใครบางคนที่คอยแนะนำเขาอยู่ข้าง ๆ ตลอดต่างหาก



สาลี่เผลอมองร้านฝั่งตรงข้ามที่ลูกค้าดูจะบางตากว่าปกติทุกวัน
ก่อนจะตัดสินใจหันมาตอบหญิงสาวซึ่งยืนรออยู่


ไม่หรอกครับ ถ้าพี่อยากทานเบเกอรี่อร่อย ๆ
ผมแนะนำร้านบ้านขนมเดือนใจตรงข้ามร้านผมนี่เลยครับ
ขนมปังเขาอร่อยมาก แล้วพวกเค้กโฮมเมดก็ทำเองใหม่ ๆ ทุกวันด้วย


แหนะ สงสัยเป็นเพื่อนกันล่ะสิ ถึงเชียร์ร้านนี้น่ะ
แต่ถ้าน้องว่าอร่อย เดี๋ยวพี่จะลองซื้อชิมดูนะ


คนฟังมองตามไปยังร้านอีกฝั่งพลางเอ่ยแซว
ซึ่งสาลี่ก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ตอบกลับ
แต่เมื่อรับถุงขนมแล้วเจ้าตัวก็เดินลิ่วไปหยุดอยู่ที่ร้านฝั่งตรงข้ามทันที
เห็นชี้ ๆ เลือกขนมกลับไปอยู่หลายชิ้น
ทำให้คนสังเกตดูอยู่เงียบ ๆ อดไม่ได้ที่จะโล่งใจเมื่อคำแนะนำได้ผล


...อ้าว...แล้วไหงเขาถึงได้พลอยดีใจที่เห็นร้านคู่แข่งของตัวเองขายได้ขึ้นมาล่ะ
มันต้องหงุดหงิดไม่ใช่เหรอ
ทั้ง ๆ ที่เคยประกาศชัดเจนแล้วว่าจะตั้งใจทำยอดขายถล่มร้านบ้านขนมเดือนใจให้ได้
แล้วทำไมถึงไปแนะนำลูกค้าเขาแบบนั้น



...บ้าไปแล้วรึเปล่าวะ?


....แม่งเอ้ยยย ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริง ๆ เว้ยยย!!





นี่ไง ร้านหวานละไมขนมไทยแม่พลอยที่ลงในโฆษณา


เสียงของลูกค้ากลุ่มใหม่ที่ทยอยเข้ามา
ทำให้สาลี่รีบดึงสติอันสับสนของตัวเองเข้าร่างโดยด่วน
เขาหันไปยิ้มต้อนรับลูกค้าสาว ๆ ทั้งรุ่นลูก รุ่นแม่ รุ่นป้า 
ที่เหมือนจะยกโขยงมาเป็นครอบครัวใหญ่
ดูจากท่าทางการแต่งตัวสุดชิคบอกชัดเลยว่าเป็นคนเมืองกรุง
ที่แวะมาเที่ยวต่างจังหวัดในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์แบบนี้


ว๊ายยย!! คนขายแต่งชุดไทยด้วย 
ไม่เห็นจะเขียนบอกไว้ในโฆษณาเลย เก๋ดีจัง


คำในท้ายประโยคสะดุดหูคนขายอย่างแรง
จนเขาต้องเอ่ยถามซ้ำอย่างสงสัย


เออ โฆษณาที่ว่าคืออะไรเหรอครับ?”


สาวรุ่นแม่แต่งตัวเปรี้ยวจี๊ดเจ้าของคำทัก
รีบยื่นแผ่นพับมาโบกตรงหน้าของคนถามทันที
พร้อมกับขยับปากเคลือบลิปสติกสีแดงสดอธิบาย


ก็นี่ไงจ๊ะ โฆษณาถนนคนเดินที่ลงในใบปลิวการท่องเที่ยว


สาลี่รับของที่อีกฝ่ายยื่นส่งมาให้
ดวงตากลมพลิกมองด้านหน้าของแผ่นพับ 
ที่ดูเหมือนจะเป็นการโปรโมทจังหวัดจัดร่วมกับททท.
ด้านหน้ามีการบอกประวัติที่มาที่ไปของการจัดถนนคนเดินริมน้ำขึ้นมา
ส่วนภายในแนะนำร้านค้าที่น่าสนใจต่าง ๆ เอาไว้

แล้วเขาก็พบร้านของตัวเองอยู่ตรงแผ่นพับหน้ากลาง
โดดเด่นด้วยภาพน้องหงส์ขนมไทยที่ล้อเล่นแสงสวยเหมือนปะติมากรรม
รายล้อมไปด้วยรูปขนมไทยอื่น ๆ ซึ่งถ่ายซูมจนดูน่าทาน
มิหนำซ้ำยังมีรายละเอียดของร้านค้าแทรกกรอบเล็ก ๆ 
ทั้งการวางเลย์เอาท์และการใช้สีสันลงตัวพอเหมาะ


...นี่ไม่ใช่แค่ใบปลิวโฆษณาแล้ว แต่เหมือนสูจิบัตรงานศิลป์ดี ๆ สักชิ้นมากกว่า


และคนที่มีหัวครีเอทมีฝีมือถ่ายรูป
ทั้งยังนำภาพมาเข้าคู่จัดวางได้ขนาดนี้ ก็คงมีแค่คนเพียงคนเดียว



...ลูกแม่เดือน มันจะทำให้เขานึกทึ่งในไปถึงไหนกันนะ
มาช่วยกันมากขนาดนี้ เขาควรเลิกตั้งแง่กับมันสักทีดีรึเปล่า
ที่ผ่านมามันเคยพยายามขัดแข้งขัดขาไม่ให้ร้านหวานละไมขายได้มั้ย?


ก็เปล่านี่...มีแต่เขาที่คิดไปเองว่ามันเป็นคู่แข่ง


และถ้าต่อจากนี้....เขาสองคนคอยช่วยเหลือพัฒนาร้านด้วยกัน
คอยช่วยแก้ปัญหา มีอะไรก็ปรึกษากันและกัน มันจะดีสักแค่ไหนกันนะ


...มันจะดีสักแค่ไหน



...หากวันนี้ ลูกแม่พลอยกับ ลูกแม่เดือน  จะเปลี่ยนมาเป็นคนที่ต่างฝ่ายต่างเรียกกันว่า 




เพื่อน 




คำถามที่ตั้งไว้ในใจหยุดลงเมื่อกลุ่มลูกค้าเริ่มเลือกชี้ขนมให้คนขายหยิบใส่ถุง
สาลี่หันกลับไปให้ความสนใจกับการขายตามเดิม


โดยไม่รู้ตัวเลยว่าหลังจากนั้น...
สายตาของตนก็มักจะเหลือบมองไปยังร้านฝั่งตรงข้าม
ที่มีเจ้าของเป็นหนุ่มติสต์มาดเซอร์อยู่ตลอดทั้งคืน




------------------------------------------------------------------------------------------------------------




ห้าทุ่มครึ่ง บนรถโฟล์กเต่า


นักรบพยายามบังคับตัวเองให้เพ่งความสนใจไปที่ถนน
โดยไม่สนร่างซึ่งนั่งอยู่บนเบาะข้าง ๆ ที่กำลังพยายามถอดโจงกระเบนออกจากขาทั้งสองข้าง
จนเหลือแค่บ็อกเซอร์ลายตารางยาวปิดต้นขามาได้แค่คืบหนึ่งเท่านั้น
ขนาดวันนี้ขนพัดลมตัวเล็กมาช่วยเป่าคลายความร้อนจากการใส่ชุดไทยแท้ ๆ
แต่สภาพอากาศเมืองไทยก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าอบอ้าวมากแค่ไหน
จึงทำให้ทันทีที่ขึ้นรถ คนที่เหงื่อแตกพลั่กต้องรีบถอดเสื้อผ้าหันไปเร่งแอร์เพิ่มทันที



เฮ้อ...ร้อน ๆๆๆๆ



...ไอ้ร้อนก็พอจะเข้าใจอยู่หรอกว่าร้อน
แต่เล่นถอดซะจนเหลือแค่เสื้อกล้ามกับบ็อกเซอร์แค่นี้
ลูกแม่พลอยมันจงใจยั่วกันชัด ๆ

...น่าแปลกที่ร่างกายผู้ชายเหมือนกันแท้ ๆ
แถมไม่มีส่วนเว้าส่วนโค้งให้ดูน่าเย้ายวนตรงไหน
แต่ทำไมเขากลับรู้สึกตื้นเต้นแปลก ๆ 



...อยากจะแตะต้องเนื้อนวล ๆ เพื่อพิสูจน์ว่ามันจะนุ่มขนาดไหน

...อยากจะลิ้มชิมกลีบปากสีชมพูจาง ๆ ว่าจะหวานละมุนลิ้นคล้ายกับสังขยาที่กินในคราวนั้นมั้ย

...อยากจะตระกองกอดคนตรงหน้านี้ไว้ 

...อยากให้รอยยิ้มและหัวใจเป็นของเขาคนเดียว




มันจะเป็นไปได้มั้ย...?

ลูกแม่พลอยพอจะให้โอกาสกันบ้างรึเปล่า...?




เห็นโฆษณาที่คุณถ่ายในแผ่นพับแล้วนะ


สติที่หลุดลอยไปไกลของนักรบ ถูกขัดจังหวะลงด้วยเสียงพูดของคนข้างตัว
เขาพยายามทวนสิ่งที่ตัวเองได้ยินผ่านหู


...โฆษณา... แผ่นพับ...


...อ๋อ...แผ่นพับโปรโมทถนนคนเดินที่คณะกรรมการจัดงานช่วยขอให้เขาทำน่ะหรอ
ความจริงมันก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรขนาดนั้นหรอก
เพราะเขาทำเลียนแบบสูจิบัตรงานศิลปะของตัวเองในโปรเจคจบมหาลัย
อีกอย่างเขาก็ชอบใช้โปรแกรมแต่งภาพจนคล่องมือแล้วด้วย
มันก็เลยเป็นงานที่เสร็จออกมาได้แปลกและน่าสนใจ
จากความคิดที่นอกกรอบไม่ยึดติดกับอะไรเดิม ๆ ในแบบของเขา



แล้วชอบมั้ยล่ะ


นักรบย้อนถามกลับ เกริ่นออกมาแบบนี้ ถ้าให้เดาคงต้องมีถูกใจกันอยู่บ้าง



อือ ก็สวยดี


คำตอบสั้น ๆ จากอีกฝ่ายทำให้เขาขยับยิ้มขึ้นมา
กำลังคิดหาคำแหย่กลับ ทว่ายังไม่ทันได้พูด
เสียงของสาลี่ก็ร้องขัดขึ้นมายาวเหยียด



พอเห็นคุณถ่ายรูปสวยแบบนี้
ผมก็เลยคิดว่าอยากให้คุณช่วยถ่ายรูปขนมของผมหลาย ๆ แบบ
แล้วเปิดเว็บเพจไว้เรียกลูกค้าจากต่างจังหวัด
ถึงเขาจะรู้จักร้านเราจากถนนคนเดิน แต่ร้านใหญ่จริง ๆ ของเราคนยังไม่รู้จักเท่าไร
ถ้าเปิดเว็บร่วมกันทั้งขนมไทย ทั้งเบเกอรี่ 
บางทีอาจจะช่วยดึงพวกลูกค้าที่มาเที่ยว ให้เขาอยากซื้อกลับไปเป็นของฝากก็ได้
ไหน ๆ ร้านเราก็เปิดติดกันอยู่แล้ว หรือคุณว่าไง



...หืม...ลูกแม่พลอยคิดได้ขนาดนี้เลยหรอ
เขาเองก็เล่นเน็ทบ่อยอยู่เหมือนกัน แต่ไม่เคยคิดจะใช้โลกโซเชียลให้เป็นประโยชน์
อย่างดีก็แค่เล่นเกมคลายเครียดนิดหน่อยเท่านั้น
แล้วยังจะมาบอกให้ช่วยกันทำด้วย คนรักศักดิ์ศรีไม่ยอมแพ้ใครอย่างลูกแม่พลอย 
เลิกมองว่าร้านเขาเป็นคู่แข่งแล้วหรือไง มาญาติดีร่วมมือกันแบบนี้ไม่อยากจะเชื่อเลย



หรือว่านี่... จะเป็นโอกาสดี ๆ ที่จะทำให้เขาพัฒนาความสัมพันธ์ไปได้มากกว่าเดิม


นักรบพยายามข่มความดีใจของตัวเอง พยักหน้าตอบกลับด้วยท่าทีสงบนิ่ง 


อืม เข้าท่าดี ผมเห็นด้วย


เจ้าของไอเดียได้ยินคำสนับสนุนก็ยิ้มกว้าง รีบบอกเสียงเริงร่า


ใช่มั้ยล่ะ งั้นพรุ่งนี้คุณว่างมั้ย ผมจะได้เตรียมทำขนมเอาไว้เลย


โอเค ร้านผมมีห้องว่างอยู่ พอใช้เป็นสตูดิโอชั่วคราวได้
พรุ่งนี้ตอนสาย ๆ คุณก็ขนขนมมาร้านผมเลยแล้วกัน


ความจริงเขาเคยใช้สถานที่ในร้านถ่ายรูปทำโปสการ์ดขายมาก่อน
อุปกรณ์อะไรก็พอหาประยุกต์เองง่าย ๆ 
มีโคมไฟ กระดาษแข็งสีขาว  แล้วก็...



คุณจะคิดค่าจ้างเท่าไร



...คำถามเพียงคำเดียว
ไม่ใช่แค่ทำให้ความคิดเตรียมการทั้งหมดสะดุด
แต่ยังรวมถึงลมหายใจของคนฟังที่แทบขาดห้วงลงไปด้วย



ค่าจ้าง?”



ร่างสูงเอ่ยทวนคำขึ้นช้า ๆ
รู้สึกคล้ายกับถูกถ้อยคำนี้ตบหน้า บีบลงไปในใจกลางความรู้สึก
ทั้ง ๆ ที่จะร่วมมือกันทำไมต้องมาคิดถึงเรื่องเงินทองด้วย
ทว่าคู่สนทนากลับเอ่ยเหมือนเห็นเป็นเรื่องปกติ


ก็เดี๋ยวว่าผมงกอีก ถึงจะเป็นเพื่อนกันผมก็ไม่คิดจะเอาเปรียบหรอกนะ


เพื่อน?”


นักรบเอ่ยทวนออกมาเป็นครั้งที่สอง
แต่แปลกที่ครั้งนี้ ถ้อยคำไม่ได้โยงถึงความหมายที่ห่างเหิน
แต่เขารู้สึกถึงแรงบีบรัดรุนแรงกว่า คล้ายถูกมีดกรีดลงตรงหัวใจ


อ่ะ เออ...ก็...เราเป็นเพื่อนกันแล้วไม่ใช่เหรอ


สาลี่เกาต้นคอแก้เก้อ เหมือนคนยังไม่ชินปากที่จะเอ่ยคำพูดนี้ออกมา
แต่ก็เพราะตกลงใจแล้วว่าจะยอมรับอีกฝ่ายในฐานะเพื่อน
และนึกว่าลูกแม่เดือนก็คงคิดไม่ต่างกัน ทว่าทุกสิ่งกลับผิดความคาดหมาย
เมื่อร่างสูงกลับพูดย้อนถามออกมาเสียงเรียบ



ผมเคยบอกเหรอว่าอยากเป็นเพื่อนคุณ




...หัวใจหล่นวูบ


...รู้สึกทั้งเสียหน้า และเสียศักดิ์ศรี 


...เปล่า... มันไม่เคยบอกว่าอยากเป็นเพื่อน
มีแค่เขาที่คิดเองเออเองอยู่คนเดียว
ทั้ง ๆ ที่ยอมลดกำแพงของตัวเองลง เพื่อให้อีกคนได้เข้ามาอยู่ข้าง ๆ 
เพราะคิดว่ามันเข้าใจเขามากที่สุดแท้ ๆ แต่โดนเหยียบย่ำน้ำใจกันขนาดนี้


...น่าขายหน้าชะมัด




รถโฟล์กเต่าจอดลงสนิทที่ร้านหน้าเหมือนเช่นเคย
สาลี่รีบหยิบเสื้อยืดกางเกงขาสั้นของตัวเองมาสวม
เอี้ยวคว้าข้าวของจากเบาะหลัง เตรียมตัวจะเปิดประตูลงรถ 
แต่ยังไม่ทันจะผละตัวออกห่างเสียงจากคนที่นั่งนิ่งอยู่ ๆ ก็พูดขึ้น


ถ้าให้ผมเป็นเพื่อนคุณได้ปวดหัวตายชัก
ทั้งขี้โวยวาย ทั้งเอาแต่ใจ แถมยังปากเก่งอีก
แหนะ ๆ ดู... ไม่ทันไร หน้าบึ้งอีกล่ะ
เพื่อนกันมันก็ต้องพูดได้ทุกเรื่องสิ
ผมพูดไม่กี่เรื่องก็ทำงอน แล้วอย่างนี้จะมาบอกว่าเป็นเพื่อนกันได้อีกเหรอ 


แค่ฟังน้ำเสียงก็รู้แล้วว่าโดนแกล้งเข้าให้อีกแล้ว
ใจที่หม่นเศร้าในตอนแรกเปลี่ยนเป็นความหงุดหงิด
กระแทกประโยคตอกกลับไปอย่างโมโห


เออ ผมก็ไม่อยากเป็นเพื่อนกับคนปากหมาอย่างคุณหรอก
คุยด้วยดี ๆ ต้องแหย่เล่นให้อารมณ์เสียอยู่เรื่อย โรคจิตรึไงวะ!!"


หากแต่คนโดนด่ากลับทำลอยหน้าลอยตา


เพิ่งรู้เหรอ สงสัยจะติดมาจากน้องสาลี่เนี่ยแหละ 
เลี้ยงพันธุ์อะไรไว้ในปากเหรอครับ ถึงได้ดุเชียว ฮ่าๆๆๆๆ


เสียงหัวเราะอย่างสะใจยั่วความโกรธให้พุ่งปรี๊ด
สาลี่กระชากประตูรถปิดดังโครม ก่อนเดินลิ่วเข้าบ้านไปอย่างไม่สนใจ
ทิ้งให้คนที่ยังก้มหน้าอยู่กับพวงมาลัยหัวเราะอย่างเอาเป็นเอาตายเพียงลำพัง



...หัวเราะ


...หัวเราะจนหมดแรง


...แต่ต่อให้หัวเราะมากแค่ไหนก็ไม่สามารถลดความเจ็บปวดทรมานลงไปได้เลย



ลูกแม่พลอยจะรู้มั้ยว่าคำคำนั้นเขาไม่ได้แหย่เล่นเลยสักนิด

แต่เขาพูดมันออกมาจากความรู้สึกลึก ๆ ข้างในใจ



ความรู้สึกที่มันฟ้องอยู่ชัดเจนว่า...




...เขาไม่อยากเป็น 'แค่เพื่อน' กับลูกแม่พลอยจริง ๆ





------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #5012 chebi (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 15:42
    สงสารนักรบอ่ะ

    จะเป็นยังไงต่อไปน้า
    #5,012
    0
  2. #4925 ciel_dek-d772559 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 20:52
    ก็บอกเขาไปตรง ๆ สิว่าไม่ได้อยากเป็นเพื่อน แต่อยากเป็นอย่างอื่นแทน หรือจะให้แม่ไปขอเลยไหมนักรบ555
    #4,925
    0
  3. #4707 baekbow (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 21:58
    เจ็บไปรักไปเลยไหมล่ะ 555 บอกเขาไปดิว่าอยากเป็นแฟน จะได้ไม่ต้องเศร้า
    #4,707
    0
  4. #4357 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 20:43
    เอ๊า อยากเป็นมากกว่าเพื่อนก็บอกเขาไปตรงๆสิ พูดแบบนี้เข้าใจผิดหมด
    #4,357
    0
  5. #4037 ¦ MITUИΛ`★ (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 21:11
    อธิบายให้ชัดเจนด้วยค่าลูกแม่เดือน 555
    #4,037
    0
  6. #3965 Yuki Kuro (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 20:53
    เรื่องมันเศร้า.. อ่านนิยายต่อแปป
    #3,965
    0
  7. #3780 p446 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 20:54
    เพื่อนไม่รัก รักเพื่อน ซะงั้น
    #3,780
    0
  8. #3723 ya_o (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 15:23
    คำว่า'ไม่อยากเพื่อนเป็นเพื่อน'มันคิดได้2ทางนินา -w-
    โอ้ยยย นะ -*-
    #3,723
    0
  9. #3522 souprupk (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 00:26
    ทะเลาะกันอีกแล้ว :((
    #3,522
    0
  10. #3199 Maou (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 23:10
    ว่าแล้วเชียว... ยิ่งหวานมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้ว่าความขมมันก็ใกล้จะเข้ามาเท่านั้น TTwTT

    เป็นกำลังใจให้ทั้งสองคนนะ
    #3,199
    0
  11. #2953 YoSChi (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 20:36
    มาม่าอืดเลยทีเดียว ไม่ดีเลยนะลูกแม่เดือนลูกแม่พลอย
    #2,953
    0
  12. #2753 InLove (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 กันยายน 2556 / 19:09
    ทำไมลูกแม่เดือนไม่บอกลูกแม่พลอยไปตรงๆเลยล่ะคะ ลูกแม่พลอยเค้างอนแล้วนะคะ 5555555555555555
    #2,753
    0
  13. #2702 rorony (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 17:41
    ทั้งคู่ไปไม่เท่ากันอ่า คนนึงก็รู้สึกถึงขั้นไม่อยากเป็นแค่เพื่อนแล้ว แต่อีกคนกลับเพิ่งอยากยอมเป็นเพื่อนด้วย
    #2,702
    0
  14. #2595 sawhaชาลิตี้* (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 10:54
    นักรบสู้ๆ  
    สาี่ลี่เด็กน้อยจัง -w-
    #2,595
    0
  15. #2496 สายฟ้า (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 10:24
    โธ่... ไม่ต่อให้จบล่ะว่าไม่อยากเป็นแค่เพื่อน
    #2,496
    0
  16. #2441 DazaDay (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 17:19
    อืม.. หน่วงแทนพี่รบจริงๆนะนี่ เฮ้อออ สาลี่เอ๊ยยยย
    #2,441
    0
  17. #2194 Romeo sane ★ . (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 20:23
    โธ่ ... เข้าใจผิดกันคนล่ะแบบเลยแหะ
    อีกคนก็อยาก "เป็นเพื่อน" ด้วย ส่วนอีกคนก็ไม่อยากเป็น "แค่เพื่อน"
    #2,194
    0
  18. #1828 berry berry (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2556 / 09:56
    บอกไปเลยๆๆๆ นักรบสู้ๆๆๆ
    #1,828
    0
  19. #1727 Key_NRGZGI (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 08:43
    บอกไปเลยเด้ กิ้วๆๆๆ 
    #1,727
    0
  20. #1714 MayKamon (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 00:12
    เอาน่า ค่อยเป็นค่อยไปนะลูกแม่เดือน แต่เราเข้าใจนายจริงๆนะ รอลูกแม่พลอยเปิดใจนะค่ะ น้องสาลี่จ๋ารับรักทีนะ^^
    #1,714
    0
  21. #1406 KizzllKizz (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 23:42
    อยากเป็นมากกว่าเพื่อนก็บอกไปเถอะ 5555555555555
    #1,406
    0
  22. #1137 Plankton J (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 00:30
    ทำไมไม่บอกตรงๆไปละลูกกกกกกกกกกกกกกกกก 
    เสียหน้าใหญ่แล้ว เสียใจด้วย
    #1,137
    0
  23. #1086 saiyuki-bf (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 00:53
    นั่นไง!เจอเจ้าจนได้:"(จะเป็นยังไงต่อละเนี้ย....อย่างงี้ต้องอ่านต่อ??!!!!
    #1,086
    0
  24. #996 Kimino (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 08:32
    เฮ้ย! รุกเลยๆๆ รีดเดอร์เชียร์ยุนะตะเอง 55+
    #996
    0
  25. #901 +-Black_White_God_Devil+- (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 16:02
    จะเป็นไงต่อล่ะเนี่ย
    #901
    0