ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 41 : ชิ้นที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,178
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    17 ก.พ. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ขนมปังสังขยา กับ ลาวาช็อคโกแล็ต







ชิ้นที่ 15




สาลี่เดินหอบตะกร้าหวายเหมือนไปจ่ายตลาด
แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยขนมไทยหลายชนิด ซึ่งเจ้าตัวจัดเตรียมมาพร้อม 
เพื่อให้ใครบางคนถ่ายรูปสินค้าไว้สำหรับการโฆษณาโดยเฉพาะ 


พื้นที่ห้องว่างชั้นสามร้านบ้านขนมเดือนใจ
ถูกยึดสร้างเป็นสตูดิโอถ่ายรูปชั่วคราวแบบง่าย ๆ


สาลี่นำขนมจัดวางบนโต๊ะว่าง ๆ 
เหลือบมองนักรบที่กำลังง่วนอยู่กับการวางโคมไฟให้ส่องไปยังกระดาษโปสเตอร์สีขาว
ซึ่งแปะผนังยาวเลยลงมาที่โต๊ะเพื่อใช้เป็นฉากพื้นหลัง
ทั้งยังมีอุปกรณ์วัดแสง ขาตั้งกล้อง กระดาษไข และอะไรต่อมิอะไร
ดูแล้วชวนวุ่นวายไปหมดประหนึ่งเขาจ้างพวกมืออาชีพ


คนที่เป็นลูกมือทยอยส่งขนมของตัวเองไปให้ทีละอย่าง
ซึ่งช่างกล้องก็รับมาจัดวางโลเกชั่น
ก่อนกดชัตเตอร์ถ่ายภาพด้วยสีหน้าคล้ายจะเคร่งเครียดมากกว่าปกติ
ผมยาวเพิ่มมาดเซอร์ ๆ  ถูกรวบเป็นมวยเอาไว้
ให้เห็นดวงตาคมที่ไม่ฉายแววขี้เล่นเหมือนอย่างเคย
แถมยังไม่มีคำพูดใด ๆ หลุดรอดออกมาจากปากที่ชอบแกล้งแหย่เขาเป็นประจำ



มันเงียบ...



...เงียบเสียจนอึดอัด




ลูกแม่เดือนมันเป็นอะไรของมันวะ?



...เป็นเพราะว่าจริงจังกับงาน


...หรือเป็นเพราะมีเรื่องอย่างอื่นกันแน่



เมื่อวานหลังจากแยกกับมัน
ก็เป็นเขาไม่ใช่เหรอที่เป็นฝ่ายโดนมันแกล้งยั่วโมโห
ยอมรับว่าโกรธอยู่หรอก แต่เขาเป็นประเภทโกรธง่ายหายเร็วอยู่แล้ว
อีกอย่างมีวันไหนบ้างทีเขากับมันไม่ตีกัน
ทะเลาะกันตอนเช้า พอตอนเย็นก็กลับมานั่งรถไปขายของด้วยกันเหมือนเดิม
เป็นกิจวัตรซ้ำ ๆ ซะจนเขาไม่เก็บเอาเรื่องที่มันแหย่เล่นมาใส่ใจแล้ว
ขืนเต้นตามเกมที่มันแกล้งทุกครั้งคงได้เหนื่อยกันเปล่า ๆ 
แล้วพอเขางอน มันก็หาวิธีแซวให้เขาหลุดด่าเปิงออกไปอีกจนได้




แต่กับครั้งนี้มันไม่ใช่...


เขารู้สึกเหมือนลูกแม่เดือนกำลังมีอะไรบางอย่าง
เป็นความคุกกรุ่นหงุดหงิดในใจคล้ายกับอารมณ์โกรธ



โกรธ...



โกรธใคร?




...เขาเหรอ?





คุณโกรธผมเรื่องอะไรรึเปล่า



แค่เพียงคิดในใจ แต่สาลี่ก็หลุดปากถามออกไปอย่างยั้งไม่ทัน
คนที่ได้ยินเสียงถามทำลายความเงียบชะงักมือที่กดชัดเตอร์ 
ก่อนหันมาตอบย้อนเสียงเรียบ



เปล่านี่ ทำไมผมต้องโกรธคุณล่ะ



ไม่รู้สิ  ก็...มันไม่เหมือนทุกที



ไม่ใช่แค่ดวงตาคมจะฉายแววประหลาดใจ
แต่สาลี่เองก็แปลกใจในสิ่งที่ตัวเองพูดไม่แพ้กัน



...อ้าว  พูดอะไรออกไปอีกแล้ววะ
ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าไอ้ทุกทีมันคือแบบไหน
แต่ดันฟันธงด้วยคำตอบข้าง ๆ คู ๆ ออกไปอย่างนั้น
ขนาดตัวเองยังคิดว่างี่เง่าเลย อีกคนไม่หาว่าเขาบ้าก็คงจะเกินไปหน่อย



แล้วก็จริงดังคาด... 
เมื่อหนุ่มมาดเซอร์หยอดคำแหย่เล่น 
พร้อมกับยิ้มบาง ๆ เหมือนที่เจ้าตัวชอบทำ



อะไรกัน คิดไปเองรึเปล่า ผมก็เหมือนเดิมทุกทีนั้นแหละ 
เมื่อคืนนอนน้อยเหรอ ถึงได้หลอนเอากลางวันแสก ๆ




ไม่ใช่แล้ว...



ไม่ได้คิดไปเอง...




ยิ่งเห็นว่ายิ้มแบบนี้ก็ยิ่งพิสูจน์ได้ชัดเจน 
เขาเข้าใจแล้วในสิ่งที่ใครบางคนเคยบอก




คุณยิ้มที่ปากแต่ตาไม่ได้ยิ้ม




“......................”




ความนิ่งอึ้งเข้าครอบคลุมทันทีที่จบคำ
นักรบยืนตะลึงเหมือนถูกแช่แข็ง
ราวกับตกใจในคำทักที่ไม่คิดว่าจะโดนย้อนกลับมาที่ตัวเอง



...นี่เขาเผลอแสดงสีหน้าแบบไหนลงไปกัน และที่สำคัญ ลูกแม่พลอยมันรู้ได้ยังไง



แล้ว...



แล้ว...




...ลูกแม่พลอยจะรู้ถึงความลับในใจของเขาด้วยรึเปล่า...




ไม่ต้องรอนานเมื่อความสงสัยในใจได้รับคำตอบ 
จากคนเปิดประเด็นที่กลับเป็นฝ่ายปฏิเสธเสียเอง



ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณมีเรื่องไม่สบายใจอะไร
แต่ถ้ามีเรื่องอยากระบายก็เล่าให้ผมฟังได้นะ 



ประโยคกึ่งปลอบไม่ได้ช่วยทำให้นักรบรู้สึกดีขึ้นแม้แต่น้อย
กลับทำให้ร่างสูงถอนหายใจหนักอย่างเหนื่อยหน่าย 


...ที่แท้ลูกแม่พลอยก็แค่เดาถูกใช่มั้ย





อย่าเลย บอกไปคุณก็ไม่เข้าใจอยู่ดี


ถ้อยคำที่เหมือนไม่สนใจทำให้คนที่อุตส่าห์หวังดีเริ่มชักอารมณ์ขึ้น



ก็ถ้าไม่บอกแล้วจะไปรู้ได้ไงเล่า!



สาลี่เอ่ยคาดคั้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เห็น ๆ กันอยู่ว่ามีเรื่องในใจชัด ๆ
แล้วยังจะมาโกหกกันซึ่ง ๆ หน้าแบบนี้อีก
ทีเขามีปัญหาอะไรก็ไม่เคยจะปิดบังให้ลูกแม่เดือนรู้เลยสักนิด
แต่พอตัวเองมีมั้งกลับไม่ยอมพูดอะไรออกมา 


...ทำไม หรือไม่ไว้ใจเขา?


....แล้วแบบนี้มันจะไม่น่าโมโหได้ยังไง!




คนรอคำตอบกอดอกนิ่งมองอีกฝ่ายด้วยอารมณ์ปุด ๆ 
แต่คนถูกบีบกลับทำแค่เพียงพูดออกมาสั้น ๆ 


พอเถอะ ผมจะทำงาน


แค่คำตัดบทของช่างกล้องที่หันไปสนใจการถ่ายภาพต่อ
ก็เพียงพอจะจุดระเบิดความโมโหในตัวคนเลือดร้อน



...แม่งเล่นตัวนักใช่มั้ย


...กูไม่ทนแล้วโว้ยยยย!!!





สาลี่เดินเข้าไปกระชากไหล่ของร่างสูงให้หันมาเผชิญหน้า
ดวงตากลมโตที่บัดนี้ไร้แว่นบดบังวาวโรจน์ด้วยอารมณ์คุกกรุ่นชัดเจนมากกว่าเคย



พูดออกมานะ รบ!



ชื่อเรียกสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดจริงจัง
จนคนโดนดุต้องเหลือบมองมือที่บีบแขนของเขาไว้แน่น
บ่งบอกว่าถ้าไม่ได้คำตอบคนตรงหน้าคงไม่มีวันปล่อย



...ลูกแม่พลอยจะมาบังคับเขาทำไม
ที่วันนี้เขานิ่ง ๆ ไปก็เพราะเมื่อคืนเขานอนไม่ค่อยหลับ
แล้วที่นอนไม่หลับก็เพราะมัวแต่คิดถึงใครบางคน
วนเวียนซ้ำไปซ้ำมากับความรู้สึกที่เก็บซ่อนอยู่ในใจ 



...รัก 

...อยากจูบ

...อยากกอด

...อยากทำให้เป็นของเขาคนเดียว



ความจริงพวกนี้...บอกไปแล้วลูกแม่พลอยจะเชื่อมั้ย
แล้วจะยินดีรับความรู้สึกที่มันล้นอยู่ในใจเขารึเปล่า




แน่ใจนะว่าคุณอยากได้ยิน



สาลี่พยักหน้าลงอย่างแน่วแน่ ยิ่งสร้างความลังเลให้กับนักรบ



...ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้ คงไม่มีทางให้หนีอีกต่อไปแล้ว
ถ้าลูกแม่พลอยอยากรู้มากนัก เขาก็จะขอบอกกันตรง ๆ ส่วนผลจะเป็นยังไง...


...เขาจะยอมรับมันไว้ทุกอย่างเอง




นัยน์ตาคมประสานสายตาเข้ากับคนรอฟัง ซึ่งเจ้าตัวก็มองตอบโดยไม่หลบ
นักรบสูดลมหายใจลึก พยายามเก็บเกี่ยวทุกความรู้สึก ก่อนถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูด



คำที่อยู่ในใจมาเนิ่นนาน...





ผมอยากบอกคุณมานานแล้วว่า ผมระ....





TRRRRRRRRRRR!!!!




เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะการสนทนา
สาลี่รู้สึกถึงการสั่นเบา ๆ ไม่หยุดในกระเป๋ากางเกงของตัวเอง
เขาลังเลเล็กน้อย เพราะอีกฝ่ายยังพูดไม่ทันจบ
แต่เสียงร้องก็ยังคงดังแผดขึ้นจนน่ารำคาญ
ท้ายที่สุดเจ้าของก็ต้องล้วงกระเป๋าหยิบมือถือขึ้นมากดรับ




ฮัลโหล....ครับ... สาลี่ครับ....
อ๋อ...จำได้สิครับ... ขอบคุณมากเลยครับที่อุดหนุนขนมของผม...


เมื่อได้ยินเสียงอธิบายจากปลายสายว่าใครเป็นคนโทรมา
เจ้าตัวก็เปลี่ยนท่าทีพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง
ปล่อยมือที่บีบแขนร่างสูงไว้ ผละออกห่าง แล้วเดินไปคุยอีกทาง

แต่เสียงพูดเหล่านั้น จะให้เบายังไง
ก็คล้ายกับเป็นการเร่งให้ดังท่ามกลางความเงียบ
แม้ไม่ได้ตั้งใจฟัง แต่ใครอีกคนในห้องแคบ ๆ ก็ยังคงได้ยินทุกถ้อยคำ



ร้านผมอยู่ไหนเหรอ พี่รู้จักตลาดเก่ามั้ยครับ... 
นั้นแหละครับ...เข้ามาจากหอนาฬิกาสักสามร้อยเมตร 
อยู่ตรงข้ามกับร้านขายชุดนักเรียน...
อะไรนะ...ให้ผมไปรับพี่เหรอ..
พูดจริงรึเปล่าครับเนี่ย...ผมไปได้นะ...


เปล่าครับ... ผมยังไม่มีแฟน
ผมเลยว่างมารับพี่ได้ไง...
อ๋อ...ร้านผมยังไม่มีเดลิเวอรี่ครับ...
แต่ถ้าพี่สั่งเยอะผมยินดีบริการให้พี่เป็นพิเศษเลย...


ครับ....ไม่ลืมลดให้อยู่แล้วครับ 
โห...พี่ไม่ต้องชมผมเลย.... 
...ผมเขินไปหมดแล้วครับ...ฮ่าๆๆ


โอเคครับ...แล้วผมจะรอ...
ครับ.....ขอบคุณมากเลยครับ



สาลี่กดวางสายจากลูกค้าเจ้าประจำ

...ดีจริง ที่พี่คนที่เหมาขนมไปคราวนั้นบอกว่าจะแวะมาสั่งขนมปังสังขยาเพิ่มอีกที่ร้าน
แถมยังช่วยแนะนำร้านเขาให้คนอื่น ๆ ด้วย



เออ...ว่าแต่.. 



จริงสิ...เมื่อกี๊ถึงไหนแล้วนะ




คนที่ยังคาใจในบทสนทนาซึ่งยังไม่จบดีกำลังจะหันไปถาม
แต่ช่างกล้องที่เพิ่งกดชัตเตอร์รูปถ่ายใบสุดท้ายกลับพูดขัดขึ้น


เสร็จแล้ว พรุ่งนี้คุณค่อยมาเลือกรูปแล้วกัน


เอ่ยเพียงแค่นั้นก่อนร่างสูงจะปิดโคมไฟ
แล้วหิ้วกล้องเดินเปิดประตูออกไปนอกห้อง


เฮ้ย เดี๋ยว...


สาลี่ร้องอย่างตกใจให้กับการกระทำปุบปับ
เขารีบเดินลงบันไดมาด้านล่าง
แต่ก็ยังไม่กับคนที่นำมา ซึ่งเดินขึ้นรถเต่าที่จอดอยู่หน้าร้าน
ก่อนขับรถออกไปโดยไม่ทิ้งคำอธิบายใด ๆ ไว้เลย



อ้าว...สาลี่ ถ่ายรูปเสร็จแล้วใช่มั้ยลูก
เห็นเจ้ารบรีบร้อนไม่รู้ไปไหนของเขา
ว่าจะฝากให้ซื้อแป้งขนมปังเพิ่มเสียหน่อย
เฮ้อ...ใช้ไม่ได้เลยเจ้าลูกคนนี้



แม่เดือนบ่นถึงลูกชายเมื่อเห็นแขกเดินลงมา
คนฟังยิ้มรับแห้ง ๆ ก่อนจะขอตัวเดินกลับขึ้นไปเก็บขนมไทยของตัวเอง
เขากวาดตามองขนมที่วางกองอยู่บนโต๊ะ
แล้วก็ต้องเผลอหงุดหงิดให้กับคนที่ทิ้งงานไปกลางคัน



...เสร็จบ้าอะไรกันวะ
ยังเหลือขนมอีกตั้งห้าหกอย่างที่ยังไม่ได้ถ่าย
แถมเรื่องที่พูดก็ยังคุยกันไม่จบด้วย




ผมอยากบอกคุณมานานแล้วว่า ผม....




ผมอะไร...?



..อยากรู้จริง ๆ ว่าลูกแม่เดือนมันตั้งใจจะบอกอะไรเขากันแน่นะ




สาลี่ทยอยเก็บข้าวของไปยังร้านของตัวเอง
แล้วก็กลับไปช่วยแม่เฝ้าร้านหวานละไมขายขนมไทยตามเดิม
หากแต่ภายในใจยังคงวนเวียนสงสัย
กับคำถามที่ยังไม่ได้คำตอบจากใครบางคนตลอดทั้งวัน





------------------------------------------------------------------------------------------------------------





...เก้าโมงเช้า



หนุ่มเจ้าของไทยเดินเข้าไปในร้านบ้านขนมเดือนใจตามคำนัด
เผื่อที่จะไปดูรูปซึ่งถ่ายเอาไว้เมื่อวาน
เขาชะโงกหน้ามองเข้าไปในครัวเห็นนักรบกำลังนวดแป้งอยู่



..เออ...เอาไงดีวะ จะทักมันตอนนี้ดีมั้ย
หรือจะรอให้ทำเสร็จก่อนแล้วค่อยมาดูรูปอีกที



ทว่ายังไม่ทันจะหันหลังกลับ ดวงตาคมก็เหลือบเห็นพอดี



คุณเข้าไปห้องผมเลย ชั้นสองใกล้ห้องน้ำ
เปิดคอมดูในไฟล์ชื่อว่าขนม แล้วตั้งโฟลเดอร์ใหม่เลือกรูปใส่เข้าไปเลย
เดี๋ยวผมอบเค้กเสร็จแล้วจะตามขึ้นไป



ท่าทีที่พูดคุยอย่างเป็นปกติ ทำให้คนฟังพยักหน้า 
แม้จะยังคงตงิดใจนิด ๆ กับเรื่องที่ยังไม่ได้คำตอบเมื่อวาน
แต่จะให้มาคาดคั้นตอนนี้มันก็กระไรอยู่ ไว้รอโอกาสที่อยู่ด้วยกันค่อยถามใหม่
ถ้ายังยึกยักไม่ตอบก็คงต้องบังคับกันอีกรอบล่ะ คราวนี้เขาไม่ยอมปล่อยให้หนีอีกแน่ ๆ



สาลี่คิดในใจอย่างมุ่งมั่นขณะเดินขึ้นชั้นบนเปิดประตูห้องตามที่ได้ยิน


...ห้องของนักรบดูรกกว่าที่คิดไว้ 
เห็นแล้วก็แอบขัดตากับความไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย ตามประสานิสัยรักสะอาดอย่างเขา
ดวงตากลมมองหาโน๊ตบุ๊คซึ่งตั้งอยู่บนโต๊ะติดผนังใกล้ ๆ ประตู
เขาหยิบปลั๊กขึ้นเสียบ กดเปิด รอให้เครื่องดาวน์โหลด พักเดียว หน้าจอก็สว่างวาบขึ้น



โห...โฟลเดอร์เต็มแน่นไปหมด หัดจัดบ้างรึเปล่าเนี่ย
ไม่ต่างอะไรจากห้องตัวเองเลยจริง ๆ
เออ...ลูกแม่เดือนบอกชื่อไฟล์ว่าขนม
แล้วมันอยู่ไหนวะ มีแต่ชื่อเป็นภาษาอังกฤษทั้งนั้น



....Music

....Game

....Download

....Photo101

....Sweet....





...Sweet? 




 
‘Sweet’ มันแปลว่า ขนมเหมือนกันนี่หว่าใช่มั้ย?




เขาให้คำตอบตัวเองเสร็จสรรพ มือเลื่อนคลิกเปิดอัตโนมัติ
และทันทีที่ภาพหน้าจอเปลี่ยนสลับไฟล์
ดวงตากลมก็เบิกกว้างเมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏ



รูป...



รูปนับพัน..... 



และที่สำคัญมันเป็นรูปของเขา



...ทุกสีหน้า ทุกการกระทำ
ถูกถ่ายเก็บเอาไว้โดยไม่รู้ตัวว่าตั้งแต่ตอนไหนและเมื่อไร
รูปที่ไล่เรียงเหมือนถูกแก้ไขปรับให้เป็นโปสการ์ด โดยมีข้อความเขียนไว้ข้างใน



สาลี่คลิกเปิดมันขึ้นมาให้ขยายรูปจนเห็นข้อความสั้น ๆ ที่ประกอบเข้ากัน
หากแต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ถ่ายทอดออกมาจากใจของคนทำ



ใบหน้าเนียนร้อนผ่าว

หัวใจเต้นระรัวด้วยความสั่นไหว

เมื่อสายตาจับจ้องไล่อ่านตัวอักษร....




อยากให้ยิ้มของคุณเป็นของผมคนเดียว

...ภาพที่เขากำลังยิ้มหลังจากกินขนมปังสังขยาที่ทำเองครั้งแรก



คุณมองอะไร... จะมองเห็นผมบ้างรึเปล่า

...ภาพที่เขากำลังเหม่อมองบางสิ่งจากแผงขายในถนนคนเดิน



อรุณสวัสดิ์ คนน่ารัก"

...ภาพที่เขาลงมาพร้อมชุดนอนหลังจากเจอกับแม่เดือนครั้งแรก



ผมบอกหรือยังว่าชอบหน้าคุณตอนกำลังงอน

...ภาพที่เขากำลังโมโหเพราะโดนแกล้ง



คุณเมาเหล้า แต่ผมเมารัก

...ภาพที่เขาชูสองนิ้วยิ้มให้กล้องอีกมือถือกระป๋องเบียร์ตอนอยู่ถนนริมน้ำ



อย่าเศร้านะคนดี มีผมอยู่ตรงนี้ข้าง ๆ คุณ

...ภาพตอนที่เขากำลังยืนซึมเพราะขายขนมปังสังขยาไม่ได้



จูบของคุณคือขนมที่หวานที่สุด

...ภาพหลังจากที่เขาโดนขโมยจูบแรก



คุณจะรู้มั้ยว่ามีใคร ตกหลุมรักคุณ

...ภาพที่นักรบหอมหน้าผากของเขาที่กำลังหลับตาเอนซบกับไหล่





นี่มัน...




มันอะไรกัน...





...แกร๊ก





เลือกได้หรือยะ...




คำถามสะดุดลงทันที เมื่อคนเปิดประตูเข้ามาเห็นชัดเต็มสองตาว่าในจอคอมปรากฏภาพบางสิ่ง...


...บางสิ่งที่ไม่กล้าเอ่ยคำบอก


...บางสิ่งที่พยายามเก็บไว้ในใจ




แต่บางสิ่งในตอนนี้...



...กลับถูกคนที่ไม่สมควรเห็นมากที่สุดรับรู้เข้าเสียแล้ว...




------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #5013 chebi (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 17:25
    กำลังสนุกเลยอ่ะ

    ตื่นเต้นอ่ะ ว่าต่อไปจะเป็นยังไง

    ใจเต้นแทนนักรบเลยอ่ะ

    ลุ้นๆๆๆๆ

    #5,013
    0
  2. #4926 ciel_dek-d772559 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 20:58
    สาลี่ใจเย็น ๆ นะ ลุ้น ๆ ขอให้ใจตรงกันเถอะ
    #4,926
    0
  3. #4708 baekbow (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 22:08
    จะออกหัวออกก้อยล่ะงานนี้ ตอนแรกนึกว่ารบตั้งใจให้เห็น...อย่างน้อยก็คงแค่ตกใจ ถ้ามากหน่อยก็คงช็อก 555
    #4,708
    0
  4. #4358 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 21:00
    สาลี่รู้แล้ว ต่อไปรบจะทำยังไง
    #4,358
    0
  5. #4038 ¦ MITUИΛ`★ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 21:33
    เอาแล้วลูกแม่เดือนนนน~! 
    #4,038
    0
  6. #3966 Yuki Kuro (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 21:03
    เจอแล้ว... ชะแว้บ เอื้อ!!
    #3,966
    0
  7. #3781 p446 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 21:05
    ทาด๊า~ แจ็กพอตแตก
    #3,781
    0
  8. #3731 fakanda (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 09:48
    อู้้~~~~~ โฟลเดอร์สวีทซะด้วย ไม่รอดแล้วรบ ยอมรับแล้วบอกรักไปเถอะ -///-
    #3,731
    0
  9. #3200 Maou (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 23:18
    อู้ววววววว เริ่มเรื่องเผ็ดร้อนขึ้นแล้วไง O_O;;;
    #3,200
    0
  10. #3132 นัท (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 12:34
    เง้ออออ ความแตก จะเป็นยังไงต่อไปเนี่ยย
    #3,132
    0
  11. #2954 YoSChi (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 20:40
    ไดุกลิ่นมาม่าโชยมายังไงไม่รู้


    สาลี่อย่าเปลี่ยนไปนะ
    #2,954
    0
  12. #2754 InLove (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 กันยายน 2556 / 19:15
    สาลี่ห้ามงอนนักรบนะ //นี่สั่งเลยนะ55
    #2,754
    0
  13. #2703 rorony (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 17:50
    ลุ้นมาก สาลี่ อย่าก่อดราม่านะขอร้อง ให้โอกาสนักรบหน่อย
    #2,703
    0
  14. #2596 sawhaชาลิตี้* (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 10:59
    ใจเต้นนนน ลุ้นเว่อร์ -..-
    #2,596
    0
  15. #2575 ทูน่าจังเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 11:27
    งานเข้าเเล้วนักรบ
    #2,575
    0
  16. #2497 สายฟ้า (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 10:31
    เชียร์รบสุดใจ สา อึ้งได้ งงได้ สับสนได้ แต่อย่าโกรธ อย่าเกลียดนักรบน๊าาาาาาาาาาาาาาา
    #2,497
    0
  17. #2442 DazaDay (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 17:27
    ตายๆๆๆ พีีี่รบว่าไง สาว่าไง อ๊ากกกก ลงล็อคทีเถ้อออออออ
    #2,442
    0
  18. #2195 Romeo sane ★ . (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 20:27
    อ่ะจะอ่ะ....โฟลเดอร์ลับสุดยอด หึหึหึ
    #2,195
    0
  19. #1829 berry berry (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2556 / 10:04
    อย่าดราม่านะ รับรักไปเลยนะสาลี่นะ
    #1,829
    0
  20. #1730 MayKamon (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 09:35
    ลูกแม่พลอยจ๋า เค้าอนุญาตให้ตกใจได้ แต่ห้ามเกลียด ห้ามหนี ห้ามโกรธลูกแม่เดือนนะ - -"
    #1,730
    0
  21. #1728 Key_NRGZGI (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 09:11
    เวรกรรม..... ไม่ดราม่านะะะะะะะ
    #1,728
    0
  22. #1552 sompriaw ak (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 12:34
    สาลี่เห็นแล้ว แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปล่ะนั่น

    เอาใจช่วยรบนะ สู้ๆ
    #1,552
    0
  23. #1462 N (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2556 / 10:36
    เริ่มมีประเด็น หึหึหึหึหึหึหึ ติดตามตอนต่อไปค่า สู้ๆนะไรท์!!
    #1,462
    0
  24. #1407 KizzllKizz (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 23:47
    เรื่องแดงแล้วไงงงง ทำไงล่ะรบ - . -
    #1,407
    0
  25. #1138 Plankton J (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 00:33
    อุ้ยตายแล้ววววววววววววววว
    #1,138
    0