ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 39 : ชิ้นที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    16 ก.พ. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ขนมปังสังขยา กับ ลาวาช็อคโกแล็ต






ชิ้นที่ 13




อ่ะ กุญแจรถ



ได้ยินเสียง...


แต่มือไม่ขยับ...



สาลี่ยังคงยืนจ้องพวงกุญแจรถโฟล์กที่เจ้าของยื่นมาตรงหน้า
เหมือนเป็นวัตถุประหลาดโดยไม่มีทีท่าจะรับไว้แต่อย่างใด
กระทั่งคนที่รอถือค้างจนเมื่อยมือต้องเร่งเอ่ยซ้ำ



รีบไปเปลี่ยนชุดซะ เดี๋ยวผมจะช่วยเฝ้าแผงให้ก่อน


แค่ได้ยินคำว่า เปลี่ยนชุดใครบางคนก็รู้สึกขนลุกซู่ไม่ทราบสาเหตุ
ก้มมองเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาสั้นสีน้ำตาลของตัวเอง



...จริง ๆ แต่งแบบนี้ก็ดีแล้ว 
จะยกหรือจะเก็บของก็คล่องตัวออกจะตาย
ไม่เห็นต้องทำอะไรให้มันยุ่งยากเลย
เพราะฉะนั้น.....เออ.....



เพราะฉะนั้น....



มะ...ไม่เอาได้มั้ย


สาลี่พูดเสียงอ่อย  ทว่ากลับไม่มีคำตอบรับใด ๆ จากคู่สนทนา
ยกเว้นแต่ดวงตาคมปลาบที่จ้องมาเมื่อได้ยินคำปฏิเสธ
ซึ่งคนถูกมองก็รีบเบือนหลบเสไปอีกทาง


...เงียบอยู่แบบนั้น เหมือนวัดใจกันเกือบครึ่งนาที



ในที่สุดนักรบก็ผ่อนลมหายใจออกอย่างเหนื่อยหน่าย พูดตัดบทอย่างนึกรำคาญ


เฮ้อ....อยากทำอะไรก็ตามใจคุณ
แต่ถ้ามันไม่ดีก็อย่ามาอ้วกในรถผมอีกล่ะ


หมุนตัวกลับทันทีที่จบคำ หากแต่ยังไม่ทันจะก้าวเดิน
ชายเสื้อของร่างสูงก็ถูกคว้าไว้หมับ
พร้อมกับได้ยินคนด้านหลังร้องเสียงหลง


เฮ้ย เดี๋ยว!!  เออ...ก็...ก็ได้


นักรบหันกลับมาทันที
ยิ่งเห็นสีหน้ากล้ำกลืนขมขื่นเหมือนถูกบังคับให้กินยาขมก็ยิ่งอดนึกขำไม่ได้


...ทำเล่นตัวไปมา สุดท้ายก็ต้องยอมอยู่ดีนั้นแหละ



หนุ่มเซอร์จึงยื่นพวงกุญแจออกไปเหมือนเดิม
แต่คราวนี้คนที่เคยลังเลกลับฉวยไว้อย่างรีบเร่ง เดินฉับ ๆ กลับไปยังที่จอดรถ
ซึ่งมีของบางสิ่งแขวนรอเตรียมพร้อมอย่างเรียบร้อย
ปล่อยให้คนที่ยังนึกขันในท่าทีนั้น ต้องแย้มรอยยิ้มบางจาง ๆ



...อยากรู้จริง ๆ ว่าโฉมใหม่จะทำให้ร้านหวานละไมเรียกลูกค้าได้มากแค่ไหนกัน



ยังไงก็พยายามเข้าล่ะ ....คุณลูกแม่พลอย




------------------------------------------------------------------------------------------------------------




...มองทำไมครับ มองทำไม...
ผมมีสามขา หรือมีหางโผล่กันหรือไงกันครับ
ถึงได้มองกันอยู่นั้นแหละ....


น้องผมเปียที่จูงมือแม่อยู่ไม่ต้องชี้เลยครับ
พี่ไม่ใช่สัตว์ประหลาดก็แค่แต่งชุดไทยเอง
มันน่าแปลกตรงไหน...


...ไม่เคยเห็นคนใส่ชุดไทยรึไงกันคร้าบพี่น้องงงง!!




ถึงจะโวยวายแค่ไหนแต่ก็ทำได้แค่เพียงกู่ร้องอยู่ในใจ
ส่วนสภาพความเป็นจริงน่ะเหรอ
ซอยเลย... ซอยเท้ารีบเดินจนแทบจะวิ่งอยู่แล้ว




สาลี่ในชุดราชปะแตนสีขาว นุ่งโจงกระเบนสีน้ำเงินเข้ม
พร้อมด้วยถุงเท้ายาวกับรองเท้าหนังสีดำคู่เก่าซึ่งใช้ตั้งแต่สมัยยังเป็นนักศึกษา
ขาดแต่สไบสีน้ำตาลที่เจ้าตัวถือไว้ในมือ ก็จะครบเต็มยศเจ้าบ่าวงานแต่ง


ทว่าเจ้าบ่าวที่ไร้คู่เจ้าสาวเวลานี้กลับก้มหน้าแดงเรื่อของตัวเองงุด ๆ
รีบจ้ำฝีเท้าเดินเร่งกลับแผงของตัวเองโดยด่วน
ท่ามกลางสายตาหลายสิบคู่ที่จ้องมองมาตั้งแต่หัวตลาดที่ตัวเองเดินผ่าน
กระทั้งถึงแผงขายขนมไทยซึ่งมีใครบางคนยืนรออยู่
มองแว๊บเดียวก็รู้ว่ามันกำลังพยายามกลั้นขำ
ยิ่งทำให้ใบหน้าเนียน ๆ งอหงิกเหมือนกุ้งจ้องอีกฝ่ายตาขวางอาฆาตโทษไว้ในใจ


มึงไม่ได้ต้องหัวเราะเลยนะ...


ไม่ต้องเลย...




จอดรถไกลฉิบหาย จะจอดเข้ามาใกล้ ๆ กว่านี้ไม่ได้หรือไงวะ!


สาลี่กระแทกเสียงบ่นออกมาอย่างหงุดหงิด
ก็ไม่ใช่เพราะมันเล่นจอดรถซะหน้าปากทางเข้าตลาดนู้น
ถึงทำให้เขาเดินฝ่าคนมาได้ตั้งไกล
ตามซอยใกล้ ๆ แถวนี้มีเยอะแยะก็ไม่ไปจอด แบบนี้จะไม่ให้โมโหได้ไง


แต่คนโดนโวยกลับส่งเสียงจุ๊ปาก เหมือนเห็นว่าคนบ่นช่างไม่รู้เรื่องอะไร
ก่อนจะเอ่ยคำอธิบายแกมย้อมถาม


เขาเรียกว่าเป็นกลยุทธ์ดึงดูดความสนใจจากลูกค้าต่างหาก
เป็นไงได้ผลดีใช่มั้ยล่ะ?”




เออ ได้ผล...ได้ผลมากกกก
ได้ผลตรงที่กูรู้สึกเหมือนเป็นตัวตลกไง
แม่งงไอ้ลูกแม่เดือนมันจงใจแกล้งกันชัด ๆ 


...อ๊ากกกกก!!!  เจ็บใจโว้ยยยยย!!!




กลับไปแผงตัวเองนู้นเลยไป๊



อะไรกัน คนอุตส่าห์มาเฝ้าให้ไม่มีขอบใจกันสักคำ
เออ ผมไปก็ได้ อ่ะ...แล้วอย่าลืมพูดว่าเป๊บซี่เวลาขายด้วยนะ
ไหนลองพูดสิ....เป๊ป ซี่ซซซซ~” 




คนกวนแหย่เล่นตามนิสัยทิ้งท้ายไว้
ก่อนจะเผ่นหายแน่บกลับไปยังร้านของตัวเองทันที
ทิ้งให้คนคับแค้นใจอ้าปากพะงาบ ๆ เพราะด่าตามไม่ทัน



...โว้ยยย!! วันนี้มันเป็นวันบ้าบออะไรกันวะ
ถูกลากตัวไปนู้นนี้แต่เช้า
แล้วพอตอนเย็นก็ต้องมาแต่งชุดโคตรน่าอายยืนขายขนมอีก
แถมยังโดนแกล้งรื้อฟื้นเรื่องเก่าไม่เลิก


ชีวิตของไอ้สาลี่มันช่างน่ารันทดจริง ๆ 
เวรกรรมอะไรของกูกันหนอที่เสือกหน้ามืดตามัวไปหลงเชื่อคนอย่างมัน
ไอ้กลยุทธ์แบบนี้มันจะไปได้ผลได้ยังไง มีแต่ทำให้กูขายขี้หน้าเอาเปล่า ๆ
เดินกลับไปเปลี่ยนเสื้อตอนนี้เลยจะทันมั้ยวะ ยังไงซะมันก็คงไม่ช่วยอะไรอยู่แล้ว


...แม่งพอกันที...!!






แต่งชุดไทยขายขนมไทยไอเดียดีจังเลยนะคะ


เสียงใสเอ่ยทักทำให้คนที่กำลังจะเตรียมเดินออกจากแผงต้องเบรกเท้ากึก
หมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับหญิงสาวผมยาวแต่งตัวคล้ายพนักงานออฟฟิศ
ซึ่งยืนจับจ้องขนมที่วางขายสลับกับมองเขาอย่างสนใจ


อุ๊ย ขนมสวย ๆ เยอะแยะไปหมดเลย 
ว้า...เลือกไม่ถูก คุณคนขายช่วยแนะนำหน่อยได้มั้ยคะ


ดะ...ได้ครับ


สาลี่รีบสวมวิญญาณพ่อค้าทันที
แนะนำขนมสองสามอย่างที่ขึ้นชื่อ
ซึ่งคนซื้อก็เต็มใจรับแถมยังเลือกขนมปังสังขยาไปอีกสองแพ็ค
ก่อนจะยื่นเงินส่งให้พร้อมกับเอ่ยถามเสียงหวาน


ปิดเทอมมาช่วยขายขนมเหรอคะ


เปล่าครับ ผมเรียนจบมาได้ปีกว่าแล้วครับ


ว๊ายย! จริงเหรอคะ คุณหน้าเด็กมากเลย
นึกว่าเรียนอยู่ชั้นมอปลายไม่ก็เพิ่งเข้ามหาลัยซะอีก



เสียงร้องอย่างตกใจทำให้คนโดนชมยิ้มเขินเกาต้นคอแก้เก้อ
แต่ยังไม่ทันจะพูดถ่อมตัว เสียงจากกลุ่มคนที่เข้ามาใกล้แผงก็ดังขึ้น



ซื้อขนมหน่อยค่า!!



เด็กมัธยมปลายผมสั้นในชุดนักเรียนโรงเรียนรัฐชื่อดังห้าหกคนเดินเข้ามารุมใกล้แผง
ทำให้เขาต้องหันไปขอบคุณลูกค้าคนเก่า
ก่อนจะกลับมาให้ความสนใจกับลูกค้ากลุ่มใหม่ที่ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวเลือกขนมกันชุลมุน 
บางอันที่ไม่รู้จักก็ร้องถามคนขาย ซึ่งสาลี่ก็อธิบายด้วยความเต็มใจแถมยังนึกดีใจเสียด้วยซ้ำ
ที่มีเด็กรุ่นใหม่หันมาให้ความสำคัญกับขนมไทย ๆ แบบนี้
จนกระทั้งมาถึงคำถามที่ทำให้เขาชะงัก



พี่คนขายชื่ออะไรคะ


สาวน้อยใส่เหล็กดัดฟันท่าทางแก่นเซี้ยวหนึ่งในกลุ่มเป็นคนพูด
แต่ดวงตาใส่แป๊วอีกสิบคู่กลับจ้องมองมาที่เขาเหมือนรอคอยคำตอบ



พี่ชื่อ สาลี่ ครับ


กรี๊ดดดด!! ชื่อน่ารักจังเลย
แล้วพี่มีแฟนหรืออ่ะยังคะ



คำถามที่สองพุ่งมาติด ๆ
เมื่อกี๊ถามเรื่องขนมอยู่ดี ๆ ไหงกลายเป็นเรื่องของเขาไปได้ล่ะเนี่ย

แต่ในเมื่อเป็นความต้องการของลูกค้าที่อยากรู้
เขาก็ไม่อาจปฏิเสธ จึงตอบออกไปตามความจริง



เออ...ยังไม่มีครับ


ว๊ายยยยย ยังไม่มีแฟน!! งั้นขอเบอร์พี่ได้อ่ะป่ะ



...เฮ้ย...! เอางี้เลยหรอน้อง


สาลี่หน้าเหวอพยายามตอบเลี่ยงด้วยกลัวข้อหาพรากผู้เยาว์


เออ...จะดีเหรอครับ


แต่กลุ่มเด็กหน้าใสวัยมัธยมกลับส่งเสียงสนับสนุนกันเซ่งแซ่



ดีสิค่ะ พี่น่ารักจะตาย รู้จักกันไว้เป็นพี่น้องกันก่อนก็ได้ค่ะ 
หนูยังไม่รีบ แต่ถ้าพี่รีบก็โอเคนะ อิอิ



คนโดนรบเร้ายิ้มแห้ง ๆ 


...เอาไงดีวะ เกิดมาก็เพิ่งจะมีคนมาเคยขอเบอร์เนี่ยแหละ
แต่ถ้ารู้จักกันเป็นพี่น้องไปก่อนก็ไม่เป็นไร
อีกอย่างน้อง ๆ เขาก็เป็นลูกค้าด้วย


ลงท้ายเจ้าตัวจึงบอกเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองไป
พร้อมกับเร่งหยิบขนมที่น้อง ๆ เลือกไว้ใส่ถุง
ทว่ายังไม่ทันจะรับเงิน ลูกค้าหน้าใหม่ที่เป็นน้องนักศึกษากลุ่มใหญ่ก็แวะเวียนเข้ามาเพิ่ม
ทำเอาตอนนี้มีจำนวนคนมากมายมามะรุมมะตุ้มร้านหวานละไมเหมือนแจกฟรี
จนคนขายต้องเร่งมือกันพัลวัน ทั้งแนะนำขนม ทั้งรับทอนตังค์
แถมยังมีคนมาขอถ่ายรูปเขาอีกต่างหาก




พี่สาลี่ ยิ้มหน่อยค่า

ซื้อขนมแถมคนขายด้วยมั้ยคะเนี่ย?”

ว๊ายยย!! อย่าเบียดฉันสิแก! เดี๋ยวรูปเบลอหมด

น้องจ๊ะ... เอาขนมปังสังขยาเพิ่มอีกถุงด้วยนะ

มีไลน์มั้ยคะ? ...สนใจแลกกันมั้ย
 
พี่สาลี่ มองกล้องหน่อย ขออีกรูปนะค่า




เฮ้ยยย... ใจเย็นคร้าบบบ!!



...ทำไมมันถึงได้วุ่นวายแบบนี้
แค่เขาแต่งชุดไทยมาขายขนมแค่เนี่ยนะ
ไม่อยากจะเชื่อว่าจะทำให้ขายดีจากหน้ามือเป็นหลังมือได้ถึงขนาดนี้
นี่ตกลง เขาควรจะดีใจหรือเสียใจวะ



แต่ตอนนี้.....



...ใครก็ได้ช่วยกูทีเถอะ!!!





------------------------------------------------------------------------------------------------------------





แล้วจะโทรไปหานะคะ


ครับ ขอบคุณที่อุดหนุนครับ



สาลี่ยิ้มส่งลูกค้าคนสุดท้าย ก่อนถอนหายใจด้วยความเหน็ดเหนื่อย
ขนมปังสังขยาสี่สิบแพ็คขายหมดเกลี้ยง
และไม่ใช่แค่ขนมปังสังขยาเท่านั้น แต่ขนมอื่น ๆ ก็พลอยขายดีไปด้วย
เรียกว่าทำยอดขายทะลุเป้าจนไม่เหลือห่อขนมใด ๆ ใส่กล่องกลับบ้านเหมือนอย่างเคย



...ไอ้ดีใจก็ดีใจอยู่หรอก แต่เหนื่อยสายตัวแทบขาด
ไหนยังจะต้องมาแบกโต๊ะกลับไปฝากร้านก๋วยจั๊บอีก
แล้วใส่ชุดราชปะแตนเต็มยศแบบนี้มันจะสะดวกแบกไปที่ไหน
ดีไม่ดีเดี๋ยวทำเสื้อสีขาวเปื้อนอีก


...โอยยย....ทำไมมันถึงได้ยุ่งยากนักวะ!!




สาลี่หน้ามุ่ยขยับพับโต๊ะที่กางไว้เตรียมยกเดินไปเก็บ
ทว่ากลับมีมือจากด้านหลังเข้ามาแย่ง
ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นหนุ่มมาดเซอร์แผงตรงข้ามที่ขยับปากบอกสั้น ๆ



ฝากเฝ้าของผมไว้ทีนะ


จบคำ เจ้าตัวก็เดินแบกโต๊ะหายไปทางฝั่งร้านก๋วยจั๊บ
ทิ้งข้าวของไว้ให้หนุ่มในชุดไทยช่วยดูแทน



...อะไรวะ ไม่ได้ขอให้ช่วยสักหน่อย
เออแต่ก็ดีเหมือนกัน...
ไอ้ลูกแม่เดือนจะได้หัดมีน้ำใจกับเขาบ้าง
ไม่ใช่คอยเอาแต่แกล้งแหย่อย่างเดียว


สาลี่จึงได้แต่ยืนรอคนที่ช่วยยกของไปเก็บให้
แล้วก็พากันเดินกลับไปยังรถโฟล์เต่า
โดยมีนักรบคอยเหลือบตามองคนใกล้ตัวไม่ห่าง



...วันนี้ร้านบ้านขนมเดือนใจของเขาขายได้ไม่ค่อยดี
ก็พอจะเข้าใจอยู่หรอกว่าลูกค้าคงให้ความสนใจกับร้านหวานละไมมากกว่า
เล่นแต่งชุดไทยแบบนี้จะไม่เด่นก็คงแปลกเกินไปหน่อย
แต่ลึก ๆ เขาไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงหงุดหงิดนัก



...เพราะน้ำหนักของขนมที่เหลือไว้เยอะกว่าทุกวัน


....หรือเพราะเมื่อกี๊เขาได้ยินเสียงผู้หญิงขอเบอร์จากใครบางคน




ความคิดสะดุดลงเมื่อถึงที่จอดรถ นักรบไขกุญแจ
ก่อนหันไปวุ่นวายกับการเก็บข้าวของไว้ที่กระโปรงหน้ารถ
แต่พอกลับเข้ามานั่งอีกที เขาต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ
เมื่อเห็นว่าคนที่รออยู่กำลังปลดกระดุมเสื้อตัวเองออก



เฮ้ย! จะทำอะไรน่ะ



ก็ถอดเสื้อไง ตาบอดเหรอ ไอ้ชุดนี่มันร้อนโคตร ๆ เลยวะ
คนสมัยก่อนมันใส่เข้าไปได้ยังไง เหงื่อออกเหนียวตัวไปหมดแล้ว


พูดจบก็ตั้งหน้าตั้งตาถอดต่อ โดยไม่สนดวงตาคมที่มองตาค้าง



...เสื้อไปแล้ว

...โจงกระเบนไปแล้ว

...ถุงเท้ารองเท้าไม่เหลือ



ตอนนี้ร่างตรงหน้ามีแค่บ๊อกเซอร์สีดำตัวหลวม
กับเสื้อกล้ามสีขาวที่ลู่แนบเนื้อเพราะความชื้นของเหงื่อ
ผิวนวล ๆ สะท้อนแสงไฟจากโคมถนน
ทำให้ดวงตาคมแทบไม่อาจละออกมาจากภาพตรงหน้าได้



เอ้า มองไรคุณ ไม่สตาร์ทรถล่ะ


คนถูกทักสะดุ้ง ดึงสติกลับทันที 
รีบหมุนกุญแจสตาร์ทรถ พยายามตั้งสมาธิจดจ่ออยู่กับการขับ
โดยไม่สนคนยั่วตาที่เอาแต่จ่อแอร์เข้ากับใบหน้า



เฮ้อ...ค่อยหายเหนื่อยหน่อย


เหนื่อยขายขนมหรือว่าเหนื่อยแจกเบอร์กันแน่ล่ะ


ถามออกไปด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริงเหมือนอย่างเคย
แต่แปลกที่ครั้งนี้เขากลับรู้สึกหน่วง ๆ ข้างในใจลึก ๆ
ทว่าคนฟังก็ยังคงส่งเสียงตอบรับเรื่อย ๆ 


ก็ทั้งคู่นั้นแหละ ทำไม อิจฉาอ่ะดิ
ทุกทีมีแต่สาว ๆ ไปรุมร้านคุณ
แต่คราวนี้เป็นทีของร้านผมบ้าง
หัวเราะที่หลังยังไงก็ดังกว่าเว้ย  ฮ่าๆๆๆ



ดูสิ... ไอ้ลูกแม่พลอย
พอหายเหนื่อยก็เริ่มอารมณ์ดีจนลืมไปแล้วว่าเจ้าของไอเดียนั่งทนโท่อยู่ข้าง ๆ 
เห็นอย่างนี้ก็อดแกล้งอีกรอบไม่ได้



ดีแล้ว รถผมจะได้ปลอดภัยจากอ้วกคุณซะที


คนถูกล้อหันขวับ รีบขึ้นเสียงเถียงอย่างไม่ยอมแพ้


น้อย ๆ หน่อย โห ตอกย้ำกันอยู่ได้
อ่ะ งั้นผมจะเลี้ยงคุณตอบแทนล่ะกัน
จะได้ไม่ต้องมาทวงบุญคุณกันอีก
 

หืม... อย่างคุณน่ะเหรอจะเลี้ยง


เออ ไม่ได้งกนะเว้ย! วันนี้ขายดีได้กำไรมาเพียบ
อยากกินอะไรล่ะ บอกมาดิ


อะไรก็ได้ ผมกินได้ทั้งนั้น


คนฟังทำท่าครุ่นคิดไปหลายวิ
ก่อนจะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เมื่อเหลือบเห็นป้ายร้านสีเขียวข้างทาง
หัวสมองสั่งให้ปากร้องบอกทันควัน



งั้นซาลาเปาเซเว่นล่ะกัน



คำตอบที่ได้ยินเล่นเอาคนขับแทบจะหน้าทิ่มไปกับพวงมาลัย


ห่ะ? เนี่ยนะแล้วบอกว่าไม่งก



แต่คนถูกประท้วงกลับทำแค่เพียงยักไหล่



เอ้า ก็คุณบอกเองว่าอะไรก็ได้นี่หว่า
อีกอย่างซาลาเปาเซเว่นลูกตั้งสิบห้าบาท
ถูกซะทีไหนกัน เลือกเองแล้วจะมาว่าผมไม่ได้นะ 
สมน้ำหน้า ฮ่าๆๆๆๆ



นักรบชำเลืองมองคนที่หัวเราะอย่างสะใจที่ได้แก้แค้นคืน
แม้ตัวเองจะเป็นฝ่ายโดนแกล้ง
แต่ไม่รู้ทำไม เขาถึงดีใจที่ได้ยินเสียงหัวเราะออกมาแบบนั้น



...ลูกแม่พลอยจะรู้มั้ยว่าเสียงหัวเราะกับรอยยิ้มของมันสดใสมากแค่ไหน
เห็นแล้วก็อยากจะยิ้มตามไปด้วย



...และไม่ใช่แค่อยากจะยิ้ม 
แต่เขาต้องการแม้กระทั้งหยุดเวลาตรงนี้ไว้



...เพื่อที่จะได้อยู่ข้าง ๆ คนคนนี้ตลอดไป




กระนั้นแม้จะภาวนาในใจให้ถนนมันยืดยาวออกไปสักเพียงไร
แต่ท้ายที่สุดรถโฟล์กเต่าก็มาหยุดจอดรถตรงหน้าร้านของทั้งสอง
สาลี่รีบเปลี่ยนกลับมาใส่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น
ด้วยกลัวว่าแม่พลอยเห็นแล้วอาจรับไม่ได้กับสภาพลูกตัวเอง
ต่างคนต่างขนของของกลับเข้าบ้าน



นักรบพยายามไขกุญแจอย่างเบามือ
เพราะเดาว่าแม่คงอาจจะเข้านอนแล้ว
ทว่ายังไม่ทันจะผลักประตูร้านเข้าไป
เสียงเรียกจากใครคนหนึ่งด้านหลังก็ทำให้เขาชะงัก





รบ






ชื่อ...



...นั่นชื่อเขาไม่ใช่เหรอ
ปกติเรียกแต่คุณ.. คุณ.. 
แล้วทำไมอยู่ ๆ ลูกแม่พลอยถึงได้...




ร่างสูงรีบหันกลับไปมอง และก็ต้องนิ่งอึ้งจนแทบหยุดหายใจ
เมื่อเห็นรอยยิ้มจากใครบางคนที่ส่งมาให้



...และเป็นรอยยิ้มทั้งปากและตาที่สวยที่สุดที่เขาเคยพบ




ขอบใจนะ





เจ้าของรอยยิ้มพูดเพียงแค่นั้น ก่อนเดินลิ่วเข้าบ้านปิดประตูไป



โดยไม่รู้เลยว่า... 


...แค่คำคำเดียวจะส่งผลต่อใจคนฟังได้มากถึงขนาดไหน




นักรบเดินเหม่อลอยเก็บข้าวของอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยเหมือนคนไม่รู้ตัว
ก่อนจะกลับมาล้มตัวลงนอนนิ่งจ้องมองเพดาน ฟังเสียงนาฬิกาข้างผนัง
พยายามข่มใจตัวเองอย่างสุดความสามารถ พลิกตัวไปมากระสับกระส่าย



สุดท้าย... เขาก็ผุดลุกขึ้นดึงเก๊ะข้างหัวเตียงเปิดออก
หยิบรูปของใครบางคนออกมา รูปปึกใหญ่ไม่รู้กี่ใบต่อกี่ใบ
ที่เก็บสีหน้าทุกอากัปกริยาของคนที่ถูกแอบถ่ายทีเผลอไว้




....ลูกแม่พลอย 



คุณรู้มั้ยว่า...คุณจะทำให้ผมเป็นบ้า

คุณรู้มั้ยว่า...ผมไม่ได้ถ่ายรูปเพราะอยากแกล้งคุณ แต่เพราะอยากจะเก็บเอาไว้ดูเอง

คุณรู้มั้ยว่า...ผมหลับไม่ลงถ้าไม่ได้นอนมองรูปของคุณ

คุณรู้มั้ยว่า...ทุกคืนผมยิ้มกับรูปพวกนี้จนเมื่อยปากขนาดไหน





...แล้วลูกแม่พลอย คุณรู้มั้ยว่าไอ้อาการที่ผมเป็นอยู่มันเรียกว่าอะไร




...ใช่ที่เขาเรียกกันว่า ตกหลุมรักรึเปล่า..?




ถ้าใช่... 


คุณรู้ไว้เถอะว่า...




...ตอนนี้ ลูกแม่เดือนกำลัง ตกหลุมรักลูกแม่พลอยเข้าไปเต็มเปาซะแล้ว




------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #5011 chebi (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 14:58
    โอ๊ย น่ารักไปไหน

    ยิ่งอ่านยิ่งเขินอ่ะพาร์ทนี้

    เอาใจช่วยน้องรบน้า

    น้องสาก็นะขยันทำตัวให้น่าหมั่นเขี้ยวมาก
    #5,011
    0
  2. #4924 ciel_dek-d772559 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 20:48
    โอ๊ยดีอ่ะ 555+ 
    #4,924
    0
  3. #4795 WSwen (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 16:27
    โว้ยๆๆๆๆๆๆ เขินน>////////////<
    มันดีต่อใจ ///เอามือกุมอก
    #4,795
    0
  4. #4706 baekbow (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 19:46
    กรี๊ดดดดด โดนสไมล์แอทแทคเข้าไป น็อกเลยค่ะลูกแม่เดือน แบบนี้ช้าไม่ได้แล้วนะ เดี๋ยวสาโดนสาวคาบไปกินพอดี
    #4,706
    0
  5. #4507 _cake_ky_ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 16:35
    งุ้ยยย น่ารัก ละมุน >< ลูกแม่พลอยเตรียมตัวเลยนะคะ~
    #4,507
    0
  6. #4356 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 20:27
    จ้าๆๆ ลูกแม่เดือนตกหลุมรักลูกแม่พลอยไปแล้ว มีคงมีเคืองที่ไปแจกเบอร์สาวด้วย แล้วเมื่อไหร่น๊าลูกแม่พลอยจะมีใจกลับมาบ้าง
    #4,356
    0
  7. #4291 snowwy pcy 61 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 22:02
    ง่อวววววว เขินแรงงงงง งื้ออออ ง่าาาาาา งืมมมมมม เขินนนนนนนน>//////////<
    #4,291
    0
  8. #4273 crazy pierrot (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 22:13
    คือ...แบบเขิน+ฟินจนจิกหมอนแทบนุ่นทะลักละค่ะ -//////-
    #4,273
    0
  9. #3964 Yuki Kuro (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 20:38
    รักเลยค่าาาาาา ชูป้าย
    #3,964
    0
  10. #3847 hayvril (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 00:37
    งื้ออออออออออ จบแล้ว น่ารักมากกกกกกกกกกก เขินนน
    #3,847
    0
  11. #3779 p446 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 20:47
    แหม่ะ ลูกแม่เดือนตกหลุมรักลูกแม่พลอยซะและ ฮี่ๆ
    #3,779
    0
  12. #3745 Weeraphat Suebjakplong (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 11:15
    จบฟินม้ากกกก แอบหอมแก้มตอนถ่ายรูป อารมณ์คล้ายๆดูตอนจบการ์ตูนดิสนีย์ 5555555555 ฟินน~~~
    #3,745
    0
  13. #3744 Weeraphat Suebjakplong (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 10:14
    หลงรักคุณลูกแม่พลอย แอบมองอยู่ทุกวัน~ แอร้
    #3,744
    0
  14. #3730 fakanda (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 09:16
    อ๊ากกกกก ลูกแม่พลอย~~~~ ลุกแม่เดือนมันตกหลุมรักเธอแล้ว~~~ แบบนี้มันต้องรับผิดชอบ แต่งกันไปเลยค่า~~!
    #3,730
    0
  15. #3521 souprupk (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 00:14
    อยากให้ลูกแม่พลอยกับลูกแม่เดือนรักกันกิ๊บกิ้วแล้วอ่า งือ -//-
    #3,521
    0
  16. #3198 Maou (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 22:32
    อร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก /// #ใบ้กินชั่วคราว
    #3,198
    0
  17. #3131 นัท (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 12:12
    ฮรื้ออออออออ น่ารักอ้ะ >
    #3,131
    0
  18. #2951 YoSChi (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 20:32
    ลูกแม่เดือนตกหลุมรักลูกแม่พลอยซะแล้ว ~
    #2,951
    0
  19. #2881 CARTOON (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 04:14
    โอ้ย ยิ้มแก้นปริแล้ว >< ลูกแม่พลอย ลูกแม่เดือนจ๋า

    โมเมนท์นี้รุนแรงนี้จริงๆ อารมณ์ฟิน พุ่งปรี๊ด!!!

    เขินแทนอ่ะ >\\
    #2,881
    0
  20. #2751 InLove (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 กันยายน 2556 / 18:57
    อร๊ายยยย รีบๆจีบนะนักรบ ><
    #2,751
    0
  21. #2701 rorony (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 17:29
    กรี๊ดดดดดดดดดด ตกหลุมรักแล้วค่า รักเขาเข้าแล้วใช่ไหมค้าาา กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!
    #2,701
    0
  22. #2574 ทูน่าจังเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 10:20
    อร๊ายยยยยยยยยยยย>/// #2,574
    0
  23. #2555 sawhaชาลิตี้* (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 18:47
    โอ่ยยยยย #กัดนิ้วตัวเอง #เจ็บ 
    นักรบรุกเลยยย ลูกแม่พลอยเค้าหวั่นไหวอยู่แล้ววว 555555555555555555
    #2,555
    0
  24. #2495 สายฟ้า (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 10:13
    คุณนักเขียน แล้วคุณรู้บ้างไหมว่า ฉันต้องยิ้มจนเมื่อยปากมากแค่ไหนเพราะนั่งอ่านนิยายของคุณ
    #2,495
    0
  25. #2439 DazaDay (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 17:04
    ฮ์อออ สมงสมองไปหมดแล้วววว ลูกแม่เดือนลูกแม่พลอยรับผิดชอบด้วยนะ อ๊ากกกกกกกกกก

    ทำไมมันน่ารักแบบนี้วะ!!?
    #2,439
    0