เปลี่ยนนางร้ายเป็นเด็กดีคือมาตราการการเอาตัวรอดของฉันค่ะ!

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4 : ดวงตาที่ลุกโชนของฉันกับแรร์ไอเทมระดับตำนาน พร้อมรบแล้วค่ะ! [รีไรท์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 384 ครั้ง
    11 ต.ค. 61








       หลังจากวันนั้นผ่านไปอีกหลายวัน ไม่นานห้องหนังสือที่เป็นเสมือนสมบัติชิ้นสำคัญของฉันก็สร้างเสร็จ! อา... กลิ่นที่น่าคิดถึง ข้ากลับมาแล้วเหล่าหนังสือเอ๋ย! เอาล่ะ จงหลงใหลในตัวข้าซะสิ รุมล้อมข้าซะสิ! โฮะ ๆ หนังสือล่ะ หนังสือเต็มไปหมด เลือกอ่านอันไหนก่อนดีน๊า~ ฉันนึกสภาพตัวเองตอนทำมือปลาหมึกมองหนังสือด้วยสายตาอันน่าสะพรึงกลัวไม่ออกจริง ๆ ค่ะ 

       "โซแซงค์ พี่จัดหนังสือให้เรียบร้อยแล้ว แล้วก็ข้อนี้สำคัญนะ! ห้ามอ่านหนังสือเพลินเข้าใจไหม อย่าลืมทานข้าว! อย่าลืมไปเรียนเวลาที่ครูเข้ามาสอนล่ะ! นอกจากนี้หากมีใครมาเคาะประตูก็ควรจะโต้ตอบกลับไปบ้างไม่อย่างนั้นทุกคนจะเข้าใจผิดเอาได้นะ เพราะฉะนั้น..."

       "เป็นเด็กดี ตั้งใจเรียน ทานข้าวให้ตรงเวลา และไม่หมกมุ่นอยู่ในห้องนี้มากเกินไป ทุกอย่างที่คุณพูดดิฉันเข้าใจหมดแล้วล่ะค่ะ" ฉันพูดตัดบทกลางครันแล้วดันหลังคุณเบลล์ให้ออกไปจากห้องทันที ไม่สิตอนนี้แม่สาวอกโตได้อัพสถานะมาเป็นพี่สาวฉันแทนซะแล้ว ให้ตายสิคุณทรอยส์! ฉันแพ้ความเจิดจ้าของเธอซะจริง! โดยเฉพาะลูกโป่งคู่นั้นที่เด้งดึ๋งไปมาเวลาที่เธอเคลื่อนไหวร่างกาย อา... ความเป็นหญิงในตัวฉันพ่ายแพ้อย่างยับเยิน รสชาติของความพ่ายแพ้ของช่วงอายุนี้มันช่างไม่น่าอภิรมย์จริง ๆ นะคะ

       พอไม่มีใครมากวนใจแล้วฉันก็หันมามองสภาพห้องที่ทำใหม่ซะสวยงามน่ามองต่างจากรังหนูที่มีแต่กองขยะเมื่ออาทิตย์ก่อน คุณเฟียสนี่ฝีมือไม่เลวเลย ทุกอย่างถูกสร้างมาอย่างที่ฉันวาดฝันไว้ เพื่อเป็นการขอบคุณเอาไว้ว่าง ๆ ฉันจะไปเกลี้ยกล่อมเขาให้มาเป็นคนของตระกูลฟรังซิแยร์ซะเลยดีมั้ยนะ ถ้าทำงานให้กับท่านพ่อคอยวางแปลนสร้างบริษัทหรือก่อสร้างอะไรเนี้ยท่าทางจะรุ่งด้วยกันทั้งสองฝ่าย ฉันเองก็จะพลอยมีความสุขไปด้วย เงินเอ๋ยก็จงไหลสะพัดเข้าบ้านไม่ขาดสาย! จากนั้นพอเริ่มสนิทกันก็วานให้คุณเฟียสสร้างห้องสมุดขึ้นล้อมบ้านอีกสักหลาย ๆ ห้องเลยน่าจะดีกว่า ยังไง ๆ บ้านของเราก็มีห้องว่างตั้งมากมายอยู่แล้ว อีกอย่างท่านพ่อเองก็เคยพูดประมาณว่า

       "โซแซงค์ ทุกอย่างของพ่อแม่ก็คือของของลูก" ท่านพ่อลูบหัวฉัน ส่งรอยยิ้มงดงามเปี่ยมสุขให้แล้วเดินออกไป

       ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะนึกคำนี้ขึ้นมาได้กะทันหัน ท่านพ่อเนี้ยที่จริงแล้วก็มีมุมที่อบอุ่นเหมือนกันนะคะ ยอมรับตามตรงว่าตั้งแต่ที่ฉันเกิดมาเคยเห็นท่านพ่อนับครั้งได้ ดังนั้นระหว่างท่านแม่ ท่านพ่อและคุณชาร์วิล มันก็เลือกไม่ยากเลยที่ฉันจะรู้สึกสนิทใจกับชายวัยสี่สิบสามปีที่ทำหน้าที่เลี้ยงดูฉันตั้งแต่เกิดมากกว่า

       "โซแซงค์ แม่ขอเข้าไปได้ไหมจ๊ะ"

       อ๊ะ! ฉันแอบสะดุ้งในใจ โชคดีที่ห้องหนังสือที่ทำใหม่นั้นมีประตูเปิดปิดทำให้ท่านแม่ไม่อาจเห็นตัวฉันที่กำลังลุกลี้ลุกลน

       ฉันสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามสงบนิ่งในใจ เมื่อพร้อมแล้วจึงย่างสามขุมไปเปิดประตูให้ท่านแม่เข้ามาก่อนจะเชื้อเชิญท่านให้เดินไปนั่งที่เก้าอี้ประจำของฉัน พอซื้อเฟอร์นิเจอร์มาใหม่ ตบแต่งใหม่แล้วรู้สึกรื่นหูรื่นตาขึ้นเยอะ ทีนี้พอคุณวัวมาเห็นก็อาจจะอุทานร้องว้าวจนหลุดมาดพ่อนมไปเลยก็ได้ พูดถึงคุณวัวแล้ว ฉันโทรบอกคุณเวนส์ให้ลาพักร้อนกันอีกสักหน่อย และก็กำชับให้ทานอาหารสุขภาพที่ฉันตุนเอาไว้ตรงท้ายรถให้หมด คุณเวนส์เองก็ตกปากรับคำอย่างดีไม่น่าจะมีปัญหาอะไร 

       ท่านแม่เข้ามาหาฉันที่นี่น่าจะมีเรื่องเร่งด่วนคุยด้วย เพราะปกติแล้วถ้าหากมีเรื่องอะไรท่านแม่ก็มักจะพูดตอนทานอาหารร่วมกันเสมอ ฉันเองก็ไม่ได้เร่งรีบอยากรู้ขนาดนั้นก็เลยนั่งข้าง ๆ ท่านแม่แล้วอ่านหนังสือเงียบ ๆ ไว้ท่านแม่อยากจะบอกเมื่อไหร่ก็ส่งสัญญาณเสียงมานะคะ บทกวีนิพนธ์ของอดัม สก๊อต นั้นล้ำลึกมาก ฉันเองบางทีต้องแบกหนังสือเล่มนี้ไปถามคุณลุงเกว็นเลยทีเดียว คุณลุงที่ว่าก็คือคุณลุงที่ฉันไปเจอในร้านหนังสือตอนไปห้างนั่นล่ะค่ะ หลังจากวันนั้นฉันก็มักจะไปห้างบ่อยมากขึ้นก็เลยพลอยสนิทกับลุงเกว็นแกมากขึ้น ตอนหลังถึงได้รู้ว่าร้านแกกำลังจะปิดตัวลงเพราะสมัยนี้ไม่ค่อยมีใครสนใจการเข้าร้านหนังสือแล้ว ในโลกใบนี้ก้าวหน้าไปกว่าโลกเก่านิดหน่อย สื่ออินเทอร์เน็ตเข้ามามาก แม้จะหาซื้อหนังสือโหลดอ่านตามเว็บออนไลน์ก็ไม่ใช่เรื่องยากแถมยังสะดวกสบายประหยัดเวลา มันจึงไม่แปลกที่เดี๋ยวนี้ร้านหนังสือจะมีจำนวนน้อยลง โดยเฉพาะพวกบทกวีและวรรณกรรม คนเรายุคสมัยนี้ก็ต้องนิยายรักหวานแหววกันสินะคะ 

       ว่าแต่นี่มันก็ผ่านมาจวนจะชั่วโมงแล้วท่านแม่ยังไม่ยอมพูดอะไรออกมา หรือว่าครั้งนี้แค่มาดูห้องที่ทำใหม่เฉย ๆ นะ? ยิ่งคิดยิ่งรกสมอง ฉันโยนทุกอย่างทิ้งก่อนจะก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือต่อไป 

       "โซแซงค์ ห้องนี้สวยดีนะจ๊ะ เหมือนจะเป็นแบบสไตส์ฝรั่งเศสยุคก่อนใช่หรือเปล่านะ?" 

       ในที่สุดท่านแม่ก็เริ่มพูด แต่เอ๋! ไม่ได้มีธุระเร่งด่วนแต่มาชมห้องจริง ๆ ด้วยสิเนี้ย! ฉันเองก็อุตส่าห์เผลอคิดไปตั้งไกล อืมอย่างนี้นี่เอง ฉันรับคำท่านแม่ไปเล็กน้อย ห้องสไตส์ฝรั่งเศสเหรอ? ฉันสามารถสื่อถึงมันออกมาได้จริง ๆ ด้วยสินะ ที่จริงก็แอบอุ๊บเงียบไว้ในใจรอให้ใครสักคนมาทักอยู่เหมือนกันแหละว่าอ้าวโซแซงค์ นี่ทำห้องเป็นสไตส์ฝรั่งเศสเหรอ สวยดีนะ อะไรแบบนี้ ไม่คิดด้วยล่ะค่ะว่าคนที่สังเกตถึงสิ่งที่ฉันต้องการจะสื่อจะกลายเป็นท่านแม่ที่งานล้นมือคนนี้ รู้สึกปลื้มปริ่มในใจจนอยากจะร้องไห้เลยล่ะค่ะ กระซิก ๆ  ฉันปาดน้ำตาเงียบ ๆ ในใจ

       ท่านแม่ถามฉันอีกสองสามคำก่อนจะขอตัวกลับไป แถมก่อนจะไปยังมีการทิ้งระเบิดก้อนใหญ่เอาไว้อีกว่า "ได้ข่าวว่าจะมีการเปิดสวนสาธารณะหนังสือเพื่อประมูลหนังสือยุค 70 แนวความคิดสมัยนิยมและบทกลอนบทกวี ถ้าลูกสนใจแม่จะลงทะเบียนไว้ให้ ถ้าลูกสนใจเกี่ยวกับมันจริง ๆ เก็บคำตอบไว้แล้วมาบอกแม่ที่ห้องอาหารเย็นนี้นะจ๊ะ" 

       ยุค 70... 

       ยุค 70...

       ราวกับเสียงอะไรบางอย่างได้ดังขึ้นในหัวของฉัน นี่มันน่าตื่นเต้นมากเลยนะคะ ได้ไปประมูลหนังสือเนี้ย! ฉันเองอยากจะตอบท่านแม่ไปในทันทีทันใด อ๊า! รับรู้ได้เลยว่ามือตัวเองกำลังสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ หนังสือยุค 70 เนี้ยคือข้อเสนอที่เร้าใจ! แรร์ไอเทมระดับตำนานเชียวนะคะ!

       ดวงตาของฉันถูกไฟแห่งความละโมบแผดเผาจนลุกโชนอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

       คุณเคลวิน คุณทรอยส์ คุณอดัม คุณเชอร์แปง! ดิฉันขอนอกใจพวกคุณไปหาหนังสือยุค 70 ก่อนนะคะ!






---------------------------------------


ตอนนี้ชีวิตนางถ้าให้เปรียบก็เหมือนกับกราฟเส้นตรงดี ๆ นี่เอง โธ๋ ๆ มีความสุขกับชีวิตที่ราบเรียบก็พอใจแล้วสินะ อีหนูช่างเจียมเนื้อ เจียมตน เจียมสังขารจริง ๆ

     



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 384 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #104 elleryup (@elleryup) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 18:23
    เตียวเสี้ยนเป็นฮูหยินของลิโป้ไม่ใช่หรอคะ
    #104
    0
  2. #99 Silent Scream (@ryw38220) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 20:45
    เอ๋?แม่นางเตียวเสี้ยนไม่ใช่ฮูหยินรองของลิโป้หรอกเหรอครับ
    #99
    0
  3. #60 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 16:04
    จิตวิญญาณนักกวีพุ่งพล่านเลยทีเดียว 5555
    #60
    0
  4. #39 CHOMPOO_XM_MS (@CHOMPOO_XM_MS) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 01:13
    คือ...ฝรั่งเศ"ส" ใช้ "ส" นะ ไม่ใช่ ษ แก้เถอะ
    #39
    1
  5. #22 Balck-S (@Balck-S) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 23:41
    โห...จิตวิญญาณของหนอนหนังสือรุกโชนกันเลยทีเดียว...
    #22
    0
  6. #16 Mina_Chu+Chu (@lovelyztk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 19:43
    นางเอกน่ารักจัง พระเอกตัวจริงคงเป็นคุณหนังสือแล้วล่ะคะ /มองด้วยสายตาว่างเปล่า
    #16
    0
  7. #9 araigunnier (@araigunnier) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 23:38
    ชอบนิยายเรื่องนี้ ติดตามๆๆ
    #9
    0
  8. #3 0885305319 (@0885305319) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 19:26
    น่าติดตามนะ รอยุนะค่ะ
    #3
    0