THIs Is LOVe?? [SJ] [ShinDong x Sung Min] [Yaoi]

ตอนที่ 7 : THIs Is LOVe?:05

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 ก.ย. 61


------------12.00น.-------------

"ยินดีต้องรับคับ"

"สวัสดีคับ  ไม่ทราบว่าซองมินอยู่รึป่าว"


"นาย...?"

"ซองมินไม่อยู่มีธุระอะไรรึป่าวคับ"

"ไม่เป็นไร  ไว้ผมจะมาไหม"

"..........."  ชินดงไม่พูดอะไรแต่ส่งยิ้มให้แทน

"กลับมาแล้ว!~  ซีวอน??" 

"โชคดีจังเลยนะคับ ซองมิน"

(นายจะกลับมาอะไรได้จังหวะขนาดนี้นะมิน!!!!!) 

"คุณมาได้ไง?"

"ผมผ่านมาเลยนึกถึงคุณขึ้นมานะ"

"งั้นนั่งก่อนสิคับ"

"คับ--"

"ไม่ได้!!" ชินดงพูดขึ้นเพื่อขัดการสนทนาของทั้งสอง

"ทำไม่ถึงไม่ได้??"

"เออ.....พอดีว่าร้านเราปิดแล้ว"

"ปิดหรอแต่นี้พึ่งบ่ายเองนะ   ทำไมปิดไวจัก?" ซองมินทักขึ้นด้วยความงง

"เออ......."

"อ๋อ  ปิดปรับปรุงร้านนะ" (ใครเขาจะเชื่อกันฟะ!! เจ้าบ้าชิน)

"ปิดดปรับปรุงร้าน?  ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องนี้เลยละ =___= "

"อ่อ.....ฉันพึ่งนึกได้นะ   จริงมั้ยฮยอกแจ?"  ชินดงรีบหันไปหาฮยอกแจเพื่อให้เขาช่วยเล่นไปตามน้ำ

"ค----คับ!  ผมขอตัวไปทำงานหลังร้านก่อนดีกว่านะ"

"ฮ---ยอก.." (ไปไวจริงๆเลย!)

"ไม่เป็นไรคับงั้นเอาไว้คาวหน้าก็ได้"

"ขอโทษจริงๆนะ ซีวอน"

"ไว้ผมจะแวะมาบ่อยๆนะ"

"ได้คับ ทางร้านเราจะลดเป็นพิเศษให้เลย^^"

"รับรองว่าผมต้องไม่พาดแน่ บาย^^"

"บาย---"

"บายบ่ายคับ---"  (อย่าได้กลับมาอีกเลยนะ)

หลังจากซีวอนออกไปได้ไม่นานทุกอย่าก็เงียบกริบและดูเหมือนว่าชินดงจะรู้ชะตากำของตัวเองแล้ว.....

"ฉันไปดูหลังร้านดีกว่า---"

"หยุดเลยไอ้บ้าชิน!"

"อะไรหรออออ??"

"อธิบายมาเดี๋ยวนนี้เลยนะว่าทำไมนายถึงได้ไล่ซีวอนแบบนั้น"

"ไล่? นายพูดอะไรกัน...." (ว่าแล้วว่าคำแก้ตัวแบบนั้นใครเขาจะเชื่อกันเรานี้โง่จริงๆ)

"นายคิดหรือว่าฉันจะเชื่อนาย  ปิดปรับปรุงบ้าบออะไรกัน!"

"นายอย่ารู้จริงๆหรอ?" 

ชินดงค่อยๆเดินก้าวไปหาซองมินที่ละก้าวๆจนดันซองมินไปติดกับกำแพง

"อ--อะไรของนายเนี่ย..."

"ก็ฉันไม่ชอบไง"

"หมายความว่าไง??"

"ฉันไม่ชอบที่เขามายุ่งกันนาย"


"....ไอ้บ้า" 

ซองมินรีบพักชินดงออกแล้วออกไปจากทันทีแล้วไม่หันกลับมามองอีก

วันถัดมา ----------13.00-----------

(ไอ้บ้า!! เมื่อวานอุตส่าห์ไล่ไปได้)
(เพราะเราออกไปทำธุระตอนบ่ายก็เลยไม่ได้อยู่เฝ้าร้านพอกลับมาอีกทีก็....เจอไอ้หมอนี้นั่งอยู่กับมินซะแล้ว)

"ว่าไงมิน! ฉันกลับมาแล้วนะ"

"เออ เห็นแล้วไม่เห็นต้องตะโกนเลย??"

"นายจะได้รู้ว่าฉันกลับมาแล้วไง"

"รู้แล้วๆๆ  กลับมาแล้วก็ไปทำงานสิ"

"อ้าว คุณซีวอนอยู่ด้วยหรอคับ??"

"สวัสดีคับคุณชินดง"

"เขามาอยู่ตั้งนานแล้วไม่เห็นรึไง  อย่ามากวนน่าาา!!"

(ไล่หรอได้เห็นดีกัน)

"ซีวอนจะรับอะไรมั้ย"

"อะไรของนายเนี่่ยยย?"

"ฉันก็ทำงานไง ซีวอนก็เป็นลูกค้าขาคงไม่คิดจะมานั่งเฉยๆโดยไม่สั่งอะไรหรอกใช่มั้ยคับ^^ "


"คับ^^"

"ไม่ต้องไปฟังเขาก็ได้นะคับ ซีวอน"

"ไม่เป็นไรยังไงผมก็จะสั่งอยู่แล้ว "

"เห็นมัย?  ว่าฉันกำลังทำงานอยู่"

"งั้นผมเอาข้าวผัดกิมจิแล้วกัน"


"ไม่มี"

"ไม่มีหรอ?" (เจ้าบ้าชินคิดจะก่อกวนอะไนอีกเนี่ย)

"อ่อ  พอดีว่ากิมจิหมดนะ"

"หมดหรอ?  แต่ว่าเมื่อวานฉันพึ่งซื้อมานะ"

"ก็ตอนนี้มันหมดแล้วนิ"

"ไม่เป็รไรคับ งั้นผมเอาไก่ทอดแล้วกัน"

"หมดเหมือนกันคับ น่าเสียดายจริงๆ ถ้าคุณมาไวกว่านี้ก็คงได้กินนะคับ"

"หมดหรอ? นี้นายกวนต*ใช่มั้ย!"

"ป่าวนะก็ไก่มันหมด----"

"งั้นมีอะไรก็เอามา  แล้วก็อย่ามากวนพวกเราอีกไปซะ!"

"ไม่ก็ได้----"
ชินดงเดินออกไปอย่างไม่ค่อยพอใจนักแต่เขาก็ต้องยอมไปเพราะตอนนี้ซองมินเริ่มจะโกรธเขาแล้ว...

"ขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยที่เสียมารยาทนะ"

"ผมไม่คิดมากหรอกคับ  แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ชอบผมเลยนะ"

"อย่าไปสนใจเขาเลยคับ"

"ผมดีใจที่ได้พบคุณอีกครั้งนะ"

"หลายๆครั้งก็ได้คับ---^^"

"ซองมินถ้าคุณไม่ว่าอะไรผมขอเบอร์คุณได้มั้ย?"

"เบอร์หรอ?  นายจะเอาไปทำไมกัน"

"ผมก็แค่อยากติดต่อคุณ  อยากจะรู้จักคุณให้มากกว่านี้"

"รู้จักผม----มากกว่านี้?"
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #8 bboyz- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 10:09
    พี่ชิ้นอย่าไปยอมมม
    #8
    0