Conan Story's Tenchirina Yaoi

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,968
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 396 ครั้ง
    9 เม.ย. 63

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Talk's The author

 

ศูนย์สรรพสินค้าแห่งหนึ่งในโตเกียว ข้างๆกันนั้นมีตึกที่สูงกว่าเป็นตึกร้างสีขาวค่อนข้างไปทางขุ่นมัวจากความเก่าของสีและมีคราบต่างๆจากการไม่ได้รับการดูแลรักษาเท่าที่ควร

ตึกร้างแห่งนั้น ณ. บริเวณชั้นที่สี่ซึ่งสูงเยื้องจากห้างสรรพสินค้าซึ่งอยู่ข้างๆ โดยตัวห้างบริเวณฝั่งนั้นเป็นจุดที่ใช้กระจกในการทำแทนผนังกั้นเพื่อความสวยงาม แต่เพราะความสวยงามนี้เองที่ทำให้เป็นเรื่องง่ายดายขึ้นสำหรับการลอบสังหาร

 

เรือนร่างสูงโปร่งที่มีกล้ามเนื้อจากการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอขยับตัวเล็กน้อยเพื่อจัดท่าทางให้ถนัดสำหรับการลงมือภารกิจในครั้งนี้ มือขาวซีดที่มีเส้นเลือดขึ้นจากการทำงานอย่างหนักกระชับปืนสไนเปอร์ในมือแน่นให้มั่นคง มือบางขยับตัวเบี่ยงองศาสไนเปอร์ไปมาเล็กน้อยเพื่อหามุมที่ดีที่สุดสำหรับการลงมือ...

 

และที่เหลือก็คือการรอเวลาที่เหมาะสม..

 

รอเวลาอยู่ครู่หนึ่ง ร่างสูงผิวสีแทน เรือนผมสีดำสนิทก็เข้ามาอยู่ในจุดที่เล็งเอาไว้ ร่างโปร่งที่ถือครองสไนเปอร์อยู่ยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาสีแดงราวกับโลหิตฉายแววโหดเหี้ยม แววตาคู่นั้นแวววาวระยิบระยับอย่างพึงพอใจพร้อมๆกับริมฝีปากบางกระจับขยับปากพูดอย่างเชื่องช้าด้วยน้ำเสียงหวานนุ่มทุ้มอันเป็นเอกลักษณ์

 

"เป้าหมายมาแล้ว.. ใส่แว่นดำ.. แต่..ดูหน้าตาแล้วไม่น่าจะผิดตัว.. ให้ทำยังไง?" กรอกเสียงพูดลงไปกับไมค์ที่ติดเอาไว้ข้างๆปากสำหรับการสื่อสารก่อนได้ยินเสียงตอบกลับมาในตัวหูฟังไร้สายซึ่งเชื่อมอยู่กับโทรศัพท์ในมือของคู่สนทนาฝั่งตรงข้ามที่อยู่ห่างไกลจากจุดที่ลงมือ

 

"เข้าใจแล้ว.." ขานรับสั้นๆพร้อมกับนิ้วเรียวยาวที่เหนี่ยวไกปืนแทบทันทีที่ได้ยินคำตอบจากตัวหูฟัง คนร่างโปร่งมองร่างที่ล้มตัวลงไปโดยมีเลือดไหลออกมาจากบริเวณตำแหน่งของหัวใจ นัยน์ตาสีแดงฉานที่มีความสามารถในการมองทะลุมองไปยังร่างกายอีกฝ่ายด้วยความนิ่งเฉย เป้าหมายที่ในคราแรกภายในร่างกายมีเส้นเลือดอยู่เต็มไปหมดและก้อนเนื้อตรงหน้าอกนั้นเต้นไปมาอยู่ภายใน แต่ในครานี้ก้อนเนื้อนั้นกลับมีรูจากลูกกระสุนของตนเจาะเข้าไป

 

คนร่างโปร่งจ้องมองเป้าหมายเพื่อเช็คไม่นานนักก่อนจะรีบขยับตัวเก็บข้าวของเข้าในกระเป๋าอย่างดีที่ทำเป็นการพิเศษซึ่งมีความสามารถในการป้องกันการสแกนของเครื่องตรวจจับอาวุธได้ เมื่อเก็บข้าวของจนเรียบร้อย คนร่างโปร่งก็รีบขยับตัวสะพายกระเป๋าขึ้นบนไหล่แล้วออกตัวจากสถานที่ที่ตนลงมือลอบสังหารทันที

 

"...!!.." แต่เมื่อขายาวที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามภาษาคนออกกำลังกายก้าวยาวออกไปจู่ๆก็ปรากฎวงกลมสีดำที่ขยับหมุนวนตามเข็มนาฬิกาแล้วดูดเอาร่างโปร่งนั้นเข้าไปในทันที

 

---------------------------------------------

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 396 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

246 ความคิดเห็น

  1. #205 Jecelyn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2563 / 23:55
    น้องโรคจิตได้ใจเเม่มากเลยค่ะ!
    #205
    0
  2. #204 youngminnie (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563 / 22:00
    ไม่ค่อยอยากให้ใช้ศูนย์สรรพสินค้านะคะ คิดว่าใช้ห้างสรรพสินค้า/ศูนย์การค้าคนอ่านจะชินตากว่า
    #204
    0
  3. #2 Jeff. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 19:22

    รอบนี้นายเอกเทพพพ
    #2
    5
    • #2-3 zeroyaoi3(จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2563 / 19:52
      เปล่างับ ❤
      #2-3
    • #2-5 zeroyaoi3(จากตอนที่ 1)
      4 เมษายน 2563 / 22:44
      ❤❤❤❤❤❤❤
      #2-5