Met n' Gone (Yuri) - นิยาย Met n' Gone (Yuri) : Dek-D.com - Writer
×

    Met n' Gone (Yuri)

    เมื่อฉันได้ค้นพบว่า คำว่า "ตลอดไป" ไม่มีจริง แล้วฉันจะรับมือกับมันได้อย่างไร? ถ้าสิ่งเดียวที่ฉันปรารถนา คือการที่เราได้มีกันและกัน "ตลอดไป"

    ผู้เข้าชมรวม

    386

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    6

    ผู้เข้าชมรวม


    386

    ความคิดเห็น


    4

    คนติดตาม


    3
    หมวด :  รักดราม่า
    จำนวนตอน :  4 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  7 ก.ย. 61 / 01:17 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    เคยคิดมาตลอดว่า คำว่า "ตลอดไป" มันช่างแสนนาน ฉันเลยพยายามใช้ชีวิตอยู่กับคำนั้น ด้วยการกระทำในแต่ละวันคล้ายเดิม วนไปเวียนมาอยู่อย่างนั้นให้เสมอเหมือนกับคำว่า "ตลอดไป"

    เพราะการคิดอย่างนั้น.. มันจะทำให้ชีวิตฉันมั่นคง ไม่คลอนแคลน ไม่ว้าเหว่ และช่วยประคับประคอง ไม่ให้ฉันต้องคอยพะวักพะวงถึงความกลวงโบ๋ในใจ ที่ถ้าไม่สื่อสารกับมันดีดี มันก็พร้อมจะกระชากฉันให้กลับไปเป็นคนซึมเศร้า โดยที่ไม่รู้แล้วว่า ควรจะต้องเอาสิ่งใดมาเติมเต็มมันได้อีก..

    ---------

    เคยคิดมาตลอดว่า คำว่า "สิ้นหวัง" มันคือการที่เราต้องหมดสิ้นแล้วซึ่งความหวังทุกสิ่งทุกอย่าง ซึ่งตอนแรกมันก็ใช่อย่างที่ฉันคิดนั่นล่ะ เพราะหากนับตั้งแต่ฉันต้องสูญเสียครอบครัวทั้งหมดที่ฉันมีไปกับเหตุการณ์เรือสำราญนำเที่ยวล่มกลางทะเลอันดามัน โดยที่ฉันรอด.. เพราะฉันบังเอิญติดงานด่วน ฉันก็ใช้ชีวิตนับแต่นั้น โดยให้คำว่า "สิ้นหวัง"มันนำพาลมหายใจไป

    ซึ่งแม้ว่าความสิ้นหวังจะนำพาฉันไปพบกับความจริงของรหัสพันธุกรรมที่ถูกส่งต่อมาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ ฉันก็รู้สึกแค่เพียงเฉยชากับมัน แทบไม่มีความรู้สึกใดๆ และแม้จะรู้กำหนดสุดท้ายในชีวิตของตัวเอง ความสิ้นหวังที่นำพาชีวิตฉันมาตั้งแต่แรกก็ยังคงทำหน้าที่ได้ดี

    เพราะไม่ว่ายังไงสำหรับฉัน.. "สิ้นหวังมันก็คือสิ้นหวัง" ฉันไม่มีทางเปลี่ยนสิ่งใดได้

    แต่แล้ววันหนึ่ง.. ความหมายของคำว่า "สิ้นหวัง" ของฉัน ก็ถูกรอยยิ้มสดใสเต็มใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่งทำให้เปลี่ยนไป

    ฉันค้นพบว่าในความสิ้นหวังของชีวิตที่เหลือของฉันมันยังมีแสงแห่งความหวังส่องสว่างอยู่บ้าง แม้จะน้อยนิดจนแทบจะเลือนราง แต่มันก็ทำให้ฉันขับเคลื่อนความมีชีวิตที่เหลือต่อไป เพียงแค่ได้มอง "เธอ" โดยที่ไม่เคยคิดจะถามตัวเองเลยแม้แต่น้อยว่า..

    "ทำไมถึงต้องเป็นผู้หญิง?" หรือ "ทำไมฉันถึงมาลงเอยกับความชอบเพศเดียวกัน?"

    และ.. "ทำไมต้องเป็นเธอ?"

    เพราะฉันมีเพียงความหมายของถ้อยคำใหม่ ที่มาเบียดบังคำว่า "สิ้นหวัง" ให้กระเด็นไปไกลลิบตา ซึ่งคำๆนั้นก็คือคำว่า.. "ขอบคุณ"

    "ฉันขอบคุณที่การได้แอบยืนมองรอยยิ้มสดใสของเธอจากพื้นที่เล็กๆตรงนี้ ได้ทำให้ช่วงชีวิตที่เหลืออยู่ของฉัน กลับมาสัมผัสรู้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจตัวเองอีกครั้ง.. ฉันขอบคุณจริงๆ"

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น