คัดลอกลิงก์เเล้ว

藍色 の ハウス ll เรือนสีคราม (RP) [เปิดรับสมัคร]

โดย blackdevil?

สีคราม .. คือสีของความสงบและความสุข ลองเงียบฟังดูสิ เสียงของธารวารินสีหลั่งไหลนะ..

ยอดวิวรวม

947

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


947

ความคิดเห็น


65

คนติดตาม


16
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 61 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  28 ก.พ. 60 / 18:12 น.
นิยาย 藍色 の ハウス ll ͹դ (RP) [ԴѺѤ] 藍色 の ハウス ll เรือนสีคราม (RP) [เปิดรับสมัคร] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

 

   
ยิ น ดี ต้ อ น รั บ สู่ เ รื อ น สี ค ร าม .. สีครามคือสิ่งที่แสดงถึงความสงบแต่มันก็แฝงไปด้วยความสุขสันต์
เสียงของธารวารินที่หลั่งไหลเป็นดั่งเรื่องราวของชีวิตที่ไหลผ่านไปอย่างไร้ซึ่งการหวนกลับมาอีกครา แต่ทว่า
ใ น บ า ง ที ที่ นี่ มั น อ า จ จ ะ ทำ ใ ห้ ค ว า ม สุ ข นั่ น ห ว น ม า ก็ เ ป็ น ได้ ?
 
 

 
บอร์ดประกาศข่าวประจำวัน
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
- รับสมัครคนเข้าเรือนจำกัด
      -อยู่ในช่วงของการรีบทความใหม่
- โรลกันเองไปก่อนระบบกลับมาเดือนมีนา
อาจจะอัพเควสอะไรให้ทำช่วงพฤหัส เสาร์ อาทิตย์
- สามารถรีคาร์ลงใหม่ได้สำหรับคนที่เคยลงในภาคแรก
                                                                           - แชทเรือนสีคราม คลิ๊ก
 
   


0 / 15

COMPLETELY     80%                        
T
H
E
M
Y
B
 

สารบัญ อัปเดต 28 ก.พ. 60 / 18:12

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ blackdevil? จากทั้งหมด 40 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

65 ความคิดเห็น

  1. #65 darknessmoonxx (@darknessmoonxx) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 16:26
    #65
    0
  2. #64 и a ӄ i ² (@Manjou-) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 04:51

    #64
    0
  3. #63 Siή۵βluέ (@PPllPPll) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 20:46




    ฮานะซากิ ซุยเร็น

     

    หลังจากเดินตามบุคคลตรงหน้ากลับมายังเรือนอาคาเรียว

    เขาเห็นแม่จิ้งจอกสาวที่เดินสวนไปด้วยท่าทางหงุดหงิดซึ่งสาเหตุนั้นคงไม่พ้นท่านอาคาชิ

    หลังจากมาถึงห้องท่านอาคาชิก็แสดงสีหน้าไม่พอใจอย่างชัดเจน

    " ... หยุดเดี๋ยวนี้ไออิโระ ข้าบอกให้เจ้าหยุดไง!! "

    ..

    " 
    ข้าไม่หยุดจนกว่าเจ้าจะสำนึกได้อาคาชิ "

    สถานการณ์ตรงหน้าสร้างความเป็นกังวลให้เขาไม่น้อย

    ยิ่งท่านอาโอไซยกแขนขึ้นกันเขายิ่งรู้สึกไม่ดีขึ้นไปอีก

    แต่เขาก็ไม่อาจเข้าไปแทรกสถานการณ์นี้ได้อยู่ดี

    อีกอย่างท่านอาโอไซคงไม่ทำอะไรรุนแรงกับท่านอาคาชิหรอก

    บางที..


    #63
    0
  4. #62 revisbas. (@zaito) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 20:17
    ดันนะเออออออออ
    #62
    0
  5. #61 revisbas. (@zaito) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 20:17


    อาคาชิ เรียวดัน - ไออิโระ อาโอไซ

    __________________________________________

    อาคาชิไม่พูดอะไรทั้งนั้น เขาไม่สนความรู้สึกคนอื่นหรอก
    บางทีเขาก็คิดว่ามันไม่ใช่สิ่งจำเป็นสำหรับยักษ์แบบเขา
    ร่างสุงพ่นควันออกมายาวๆโดยไม่แม้แต่จะเหลียวมองร่างของจิ้งจอก
    กลับกันเขารู้สึกไม่สบอารมณ์นักที่ในที่สุดไออิโระก็เดินมาถึงที่นี่แล้ว

    ร่างสูงใต้กิโมโนสีครามเงยมองอาคาชิแล้วขยับรอยยิ้มจางเหมือนรู้
    อาคาชิละเกลียด .. เกลียดรอยยิ้มที่เหมือนรู้ทุกอย่างนั่นเหลือเกิน
    แม้สุดท้ายเขาก็มิอาจเถียงได้ว่าไออิโระรุ้ทุกอย่างจริงๆ

    "
    แล้ว .. เจ้าทำเช่นไรละ ถึงเดือดร้อนขั้นให้เด็กจากเรือนเจ้ามาตามข้า "

    ไออิโระเอ่ยก่อนแกว่งถุงสีแดงในมือไปมาแล้วหัวเราะเสียงแผ่ว
    ร่างสูงเปิดประตูห้องของอาคาชิแล้วมองสภาพอันรกเกินคำบรรยายตรงหน้า

    " .
    . ข้าว่าเราคงต้องมีเรื่องคุยกันยาวหลังจากนี้แล้วอาคาชิ
    แต่เหนือสิ่่งอื่นใดอาคาชิข้าเคยย้ำเจ้าแล้วว่าอยู่ที่นี่เจ้ามิอาจประพฤติตัว
    เหมือนเมื่อตอนนั้นได้ .. แม่สาวเมื่อตะกี้เอง เจ้าก็อย่าลืมไปขอโทษเขาซะละ
    "

    "
    ทำไม..ต้องไปด้วยละ มันไม่ใช่กงการของข้า .. "

    ไออิโระคาดเดาคำตอบไว้อยู่แล้วว่าอาคาชิต้องตอบแบบนี้
    ไม่รอช้าร่างสูงเริ่มพึมพัมบางอย่างแล้วถือลูกปะคำในมือ
    ก่อนจะล้วงหยิบยันต์บางอย่างถุงสีแดงขยับไปมาอย่างบ้าคลั่งเลยเชียว
    แต่นั่งคงเทียบไม่ได้กับร่างที่ดิ้นทุรนทุรายตรงหน้า .. ไออิโระอองก็ไม่ชอบ
    ใช้วิธีรุนแรงกับอาคาชินักแต่ถ้าไม่หัดสอนซะบ้างคงเสียคนเป็นแน่.

    "
    ... หยุดเดี๋ยวนี้ไออิโระ ข้าบอกให้เจ้าหยุดไง!! "

    ..

    "
    ข้าไม่หยุดจนกว่าเจ้าจะสำนึกได้อาคาชิ "

    ไออิโรัหมุนมือลง แล้วเปลี่ยนถ้าเหมือนกำลังร่างคาถา
    วาดนิ้วมือเป็นรูปคล้ายดาวและวงกลม ตามจริงแล้วคาถาแค่นี้
    ไม่ได้สร้าคงามเจ็บปวดนักหรอก อย่างน้อยมันก็แค่เหมือนมีไฟฟ้าแล่นอยู่ตลอด
    ก็เท่านั้นเอง ไออิโระมองร่างตรงหน้าที่เริมมีบางอย่างออกมาบางอย่างที่
    เขาเห็นเพียงคนเดียว ร่างสูงถอนคาถาออกมาทันทีแล้วยกมือกันซุยเร็น

    ...

    "
    ..ยอมแพ้รึยังอาคาชิ .. "
     
    #61
    0
  6. #60 ❛ℒ` i t t l e.™ (@briena) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 20:03


      



    สองเท้าที่เดินลากเท้าอย่างไม่สบอารมณ์ตลอดทาง
    ก็มาหยุดยืนอยู่หน้าศาลเจ้าสีแดงสดนี่
    ดวงตาที่มีสีเดียวกับประตูโทริอินั้นแข็งกร้านอย่างน่าประหลาด
    จิ้งจอกสาวทิ้งตัวนั่งลงบนหินก้อนแถวๆนั้น
    ก่อนจะถอนหายใจที่หนักอึ้งออกมาอย่างเหน็ดเหนื่อย
    ใบหน้าที่งดงามนั้นแหงนหน้ามองท้องฟ้าที่สดใส
    สายลมอ่อนๆที่พัดมาไม่ได้พัดความมัวหมองในใจไปด้วยเลย

    เดิมที่เธอก็ไม่ถูกกับเผ่าพันธุ์อื่นนอกจากมนุษย์อยู่แล้ว
    เผ่าพันธุ์อื่นนั้นต่างกับมนุษย์ที่แม้จะอ่อนแอ
    แต่ก็ร่วมแรงร่วมใจได้
    มันหล่อหลอมทุกอย่างให้เกิดเป็นเธอ


    เธอผู้ซึ้งใช้ชีวิตด้วยการช่วยเหลือ
    แบ่งเบาภาระของกันและกันมาตลอด
    มาเจอกับบุคคลที่เธอต้องอยู่ร่วมแล้วรังเกียจการช่วยเหลือแบบนี้


    ต่อจากนี้เธอจะอยู่สถานทีนี้รอดมั้ยนะ
    เส้นผมสีขาวที่ยาวละเอียดปลิวสไวไปตามลม
    กับความหนักอึ่งในจิตใจ



    " อยากดื่มสาเกจังเลยน้า~ "


     
     
    #60
    0
  7. #59 ❛ℒ` i t t l e.™ (@briena) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:55




      

    ร่างเล็กของจิ้งจอกสาวนิ่งไปเล็กน้อย
    เธอได้กลิ่นยาสูบที่ลอยออกมาอย่างชัดเจน
    ให้ตายสิ เธอไม่ชอบคนแบบนี้เลย

    ดวงตาสีแดงนั้นฉายแววก้าวร้าวขึ้นมานิด
    จากแผ่วตาที่สั่นไหวตอนนี้กลับมาเป็นแววตาที่แข็งกร้านขึ้นมา
    เจ้าตัวเล็กสวมกอดอกดันเอาเรือนร่างที่อวบอิ่มขึ้น

    แม้แต่เดิมที่เรื่องราวทั้งหมดจะเกิดขึ้นจากเธอก็ตาม
    แต่ไม่คิดว่ายักษ์ตนนี้จะอารมณ์ร้อนขนาดนี้
    ........ เกลียดชะมัด



    "
    งั้นเรอะ "



    เสียงหวานนั้นหยาบกระด้าง
    เธอไม่ได้ร่ำลา หรืออะไร
    คนที่ปฏิเสธความเป็นห่วงเป็นใย
    ก็ไร้มารยาทพอๆกับเธอนั้นแหละ
    เสียแรงที่นึกเป็นห่วง นึกใส่ใจจริงๆ..

    ว่าแล้วเจ้าตัวก็หมุนตัวออกไปจากบริเวณนี้
    แม้จะสวนทางกับร่างของซุยเร็นกับอาโอไซหญิงสาวก็ไม่มี
    ใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มเหมือนทุกครั้งมอบให้ทั้งสอง





     
    #59
    0
  8. #58 Siή۵βluέ (@PPllPPll) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:52




    ฮานะซากิ ซุยเร็น

     

    “ขอรับ”

    เขาขยับตัวซึ่งขวางประตูอยู่หลีกทางให้กับผู้ที่กำลังจะเดินออกมา

    รอยยิ้มของท่านอาโอไซทำให้เขารู้เกร็งและอึดอัดน้อยลงมาก

    ดวงตาม่วงเหลือบมองถุงสีแดงที่ติดมืออีกฝ่ายออกมาด้วยแต่ก็มิได้เอ่ยถามสิ่งใดออกไป

    เพราะมันไม่ใช่กงการอะไรของเขาที่จะต้องไปยุ่มย่ามเรื่องของท่านอาโอไซขนาดนั้น

    " เอาละ .. รีบไปเถอะ ข้าชักเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีแล้ว
    หากเจ้าอยู่เรือนของอาคาชิข้าเองก็มีสิ่งที่อยากเตือนไว้นัก
    เจ้านั่นน่ะ .. ควบคุมตัวเองได้ยาก ถ้าทำอะไรเกินตัวก็เรียกข้าเสีย
     "

    คำพูดของเจ้าของเรือนผมสีครามทำให้เขารู้สึกหวั่นใจตามไปด้วย

    หวังอยู่ลึกๆว่าคงไม่มีเรื่องไม่ดีอะไรเกิดขึ้น ส่วนในเรื่องของท่านอาคาชินั้นเขาก็พอจะเดาได้

    “ขอรับท่านอาโอไซ”

     


    #58
    0
  9. #57 revisbas. (@zaito) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:45
    ดันเด้อ--
    #57
    0
  10. #56 revisbas. (@zaito) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:45


    อาคาชิ เรียวดัน @ เรนริ ยูกิโซเมะ

    ..ร่างสูงยืนเงียบ อาคาชิเรียวดันเพียงแค่ใช้หางตามอง
    จะบอกว่าเขารำคาญให้พูดตามตรงแล้วเขาก็รำคาญจริงๆนั่นละ
    แต่ถ้าพูดไปแบบนั้นมีหวังได้โดนอีกรอบแน่ร่างสูงเลยหันไป
    มองด้วยสายตาเรียบนิ่ง ใบหน้าไร้อารมณ์แล้วยกกล้องยาสูบ
    ขึ้นมาจุดไฟเงียบๆพลางมองร่างตรงหน้า

    "
    เปล่า ... ก็ไม่ได้เป็นอะไร เมื่อกี้ลืมๆมันไปเถอะ "

    อีกอย่างหนึ่ง..

    เขาไม่ชอบให้ใครมาห่วงตัวเอง
    เพราะมันค่อนข้างน่ารำคาญสำหรับยักษ์แบบเขา



     
    #56
    0
  11. #55 revisbas. (@zaito) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:41


    ไออิโระ อาโอไซ @ ฮานะซากิ ซุยเร็น

    ร่างสูงยกกิโมโนขึ้นมาปิดปากแล้วหัวเราะแผ่วเบาออกมา
    มองร่างที่ดูเกร็งเมื่ออยู่ต่อหน้าเขานัยน์ตาสีฟ้าไร้แววจ้องลงต่ำ
    เขาค่อยๆยันตัวขึ้นชุดกิโมโนยาวลากพื้นแต่กลับไม่เป็นปัญหาต่อ
    การเดินของไออิโระนัก ร่างสูงหันไปหยิบบางอย่างไปด้วย

    ดูเหมือนว่ามันจะเป็นถุงสีแดงๆ..

    "
    เอาละ .. รีบไปเถอะ ข้าชักเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีแล้ว
    หากเจ้าอยู่เรือนของอาคาชิข้าเองก็มีสิ่งที่อยากเตือนไว้นัก
    เจ้านั่นน่ะ .. ควบคุมตัวเองได้ยาก ถ้าทำอะไรเกินตัวก็เรียกข้าเสีย
    "

    เขาหรี่ตาลงต่ำนัยน์ตาสีฟ้าไร้แววดูสั่นคลอน
    เขาเองก็ไม่ค่อยกล้ารับประกันหรอกว่ารับมือยักษ์แดงแบบอาคาชิไหว
    #55
    0
  12. #54 ❛ℒ` i t t l e.™ (@briena) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:32


      

    ---???


    ดวงตาสีแดงนั้นล่อกแล่กไปมาอย่างสับสน
    จะเป็นห่วงก็เป็นห่วง แต่อีกฝ่ายกลับหนี
    ในใจก็บีบตัวเข้าหากัน หรือว่ากำลังจะกลายร่าง
    ขาดเลือด? เป็นไข้? หิวข้าว หรือว่าอะไรกัน



    คาใจคาใจคาใจคาใจ
    สาวเท้าตัวกระทืบเท้ากับแผ่นไม้ที่ระเบียง
    เดินวนไปมาอยู่หน้าห้องอาคาชิราวกับอยู่ไม่สุข
    หางที่ฟูฟ่องสีขาวก็สะบัดไปมาอย่างกระสับกระส่าย


    อาคาชิก็ถือว่ามีบุญคุณกับเธอ
    เธอไม่สามารถปล่อยให้เขาเกิดอาการเจ็บป่วยหรืออะไรได้หรอก



    "
    เฮ เจ้า! "



    สุดท้ายเจ้าตัวแสบก็อดทนไม่ได้
    เธอเป็นกังวลจนตอนนี่แทบจะพังประตูเข้าไปแล้วนะ


    " เป็นอะไรของเจ้าน่ะ อาคาชิ!!
    เป็นไข้ ขาดเลือด? หิวข้าว หรืออะไร
    บอกข้าด้วยสิ!
    ...หรือเจ้าเกลียดขี้หน้าข้าแล้ว ไม่อยากเจอหน้าข้าแล้ว..
    "



    ประโยคสุดท้ายหญิงสาวพูดขึ้น
    ด้วยน้ำเสียงที่ดูเหงาหงอย





    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 มีนาคม 2560 / 19:33
    #54
    0
  13. #53 Siή۵βluέ (@PPllPPll) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:30




    ฮานะซากิ ซุยเร็น

     

    " .. คงจะเหนื่อยแย่สินะ พักให้หายเหนื่อยเสีย..อาคาชิไม่เป็นอะไรหรอก
    อย่างน้อยข้าก็พูดได้เต็มปากเต็มคำว่าเจ้านั่นจะไม่เป็นอะไร ยังไงเสียถ้าเจ้าเป็นห่วง
    ข้าจะเรียกหมออัตสึชิให้เพื่อความสบายของพวกเจ้า .. 
    "

    “หากท่านว่าเช่นนั้น.

    ในใจลึกๆก็อยากจะนั่งเสียครู่หนึ่งแต่ก็กลัวทางนู้นจะกระวนกระวายเรื่องที่เขาไม่กลับไปเสียที

    เพราะถึงแม้ท่านอาโอไซบอกว่าท่านอาคาชิไม่เป็นอะไรแน่นอน

    แต่จิ้งจอกตนนั้นไม่ได้มารับฟังพร้อมเขาเสียหน่อย

    แถมดูแล้วท่าไม่รีบกลับไปแจ้งเรื่องนี้เขาอาจจะกลายเป็นอาหารของจิ้งจอกก็ได้

    ซึ่งมันคงจะตลกร้ายเกินไปหากเป็นเช่นนั้นจริง

    " ดูเหมือนเจ้าจะอยากให้ข้าไปดูอาการเขามากกว่าสินะ ? "

    ซุยเร็นเงยหน้าขึ้นสบดวงตาสีครามที่น่าพิศวงนั้นหลังจากฟังประโยคเมื่อครู่

    “เอ่อ..หากท่านจะกรุณาขอรับ”


    #53
    0
  14. #52 revisbas. (@zaito) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:23
    ดันนะเออ..
    #52
    0
  15. #51 revisbas. (@zaito) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:22


    อาคาชิ เรียวดัน @ เรนริ โซเมะยูกิ / ฮานะซากิ ซุยเร็น

    อาคาชิยังรู้สึกชาๆเขาพยายามส่ายหัวไปมาเพื่อเรียกสติตัวเองกลับมา
    ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นจิปากออกมาเบาแล้วสบถออกมาอย่างหยาบๆ
    เขารู้อยู่แล้วว่าทำไมมันเกิดเหตุการณ์แบบนี้ นัยน์ตาสีแดงสดเรืองวาว
    จ้องมองไปยังภาพของจิ้งจอกเบื้องหน้าสลับกับชายผมยาว


    " ท่านอาคาชิ ... เป็นอะไรรึเปล่าขอรับ "

    เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า? ขาดเลือด? เลือดจาง?
    ต้องเรียกคุณอาโอไซมั้ย
     "

    อาคาชิส่ายหน้ากลับไปแล้วค่อยๆยันตัวขึ้นเต็มความสูง
    เขาเมินเฉยต่อการช่วยเหลือกลับกันแล้วนั้นเหมือนเจ้าตัวจะไม่ชอบ
    ให้ใครมาเห็นด้านอ่อนแอนัก ร่างสูงพยายามจะรั้งร่างของซุยเร็น
    ทว่าเขาก็ไปเสียแล้ว .. ไปหาไออิดระ อาโอไซ คนที่เขาไม่อยากเจอที่สุด

    ร่างสูงไม่พูดอะไรเพียงแต่หันหลังเดินกลับไปในห้อง วูบหนึ่งที่เปิดห้อง
    มีกลิ่นกำยานลอยออกมาคละคลุ้งไปทั่ว.. และกิดมโนสีแดง
    ลายดอกฮิกังที่ถูกกำชับขึ้นเพราะบางอย่าง ..

    บางทีอาคาชิอาจจะกำลังกังวลบางอย่าง

    __________________________________

    เรนริ ยูกิโซเมะ +1

     
    #51
    0
  16. #50 revisbas. (@zaito) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 19:15


    ไออิโระ อาโอไซ @ฮานะซากิ ซุยเร็น

    ไออิโระที่กำลังสวดมนต์ประจำวันเงยมองร่างปริศนาที่อยู่ตรงหน้า
    ชายผู้มีผมยาวจนเลยกลางหลังใบหน้าเรียวคมแต่กลับเหมือนอิสตรี
    ขนตายาวเป็นแพขยับไปมาครู่หนึ่งแล้วเลิกคิ้วสูง เมื่ออีกฝ่ายพูดถึงอาคาชิ
    ที่มีอาการไม่สู้นัก ไออิโระเองก็ร้องอ๋อในลำคอออกมาทันทีเหมือนว่าเขาจะ
    รู้อยู่แล้วว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้แต่ก็เพียงขยับยิ้มจางออกมาเท่านั้น

    "
    .. คงจะเหนื่อยแย่สินะ พักให้หายเหนื่อยเสีย..อาคาชิไม่เป็นอะไรหรอก
    อย่างน้อยข้าก็พูดได้เต็มปากเต็มคำว่าเจ้านั่นจะไม่เป็นอะไร ยังไงเสียถ้าเจ้าเป็นห่วง
    ข้าจะเรียกหมออัตสึชิให้เพื่อความสบายของพวกเจ้า ..
    "

    ไออิโระเงียบครู่หนึ่งแล้วจ้องที่ตาอีกฝ่าย

    "
    ดูเหมือนเจ้าจะอยากให้ข้าไปดูอาการเขามากกว่าสินะ ? "
    #50
    0
  17. #49 Siή۵βluέ (@PPllPPll) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 18:46




    ฮานะซากิ ซุยเร็น

    ผมยาวสยายปลิวสะบัดตามการเคลื่อนไหวจนกลัวว่าเกศาที่ยาวจรดพื้นนั่นจะทำให้หกล้มซะเอง

    มือเรียวทั้งสอบจับชายชุดของตนขณะกำลังวิ่งกันสะดุด

    ซุยเร็นไม่อยากคิดเลยว่าตอนนี้เขาจะเหมือนหญิงสาวขนาดไหน

    กลับไปจะไปตัดชุดตัวเองใหม่

    นั่นคือสิ่งที่คิดระหว่างทางวิ่งตรงมาที่นี่

    ร่างสูงบางยืนสงบอยู่หน้าบานประตูครู่หนึ่ง เพราะการวิ่งตรงมาที่นี้ทำให้เขาเหนื่อยไม่ใช่น้อย

    “ขออนุญาตและขออภัยที่มาขัดขวางการพักผ่อนขอรับ ท่านอาโอไซ

    ข้ามีนามว่าฮานะซากิ ซุยเร็น พักอยู่ที่เรือนอาคาเรียว

    อันอยู่ในความดูแลของท่านอาคาชิ เรียวดัน แต่เมื่อสักครู่ท่านอาคาชิมีอาการไม่สู้ดีนัก

    ข้าจึงมาเรียนให้ท่านทราและอยากจะเรียนเชิญท่านไปดูอาการท่านอาคาชิขอรับ”

    ซุยเร็นยืนพูดอยู่หน้าบานประตู ใบหน้ามีหยดเหงื่อเกาะแพรวพราวอันมาจากการวิ่ง

    หลังจากพูดจบก็ถอยหายใจเบาๆอันเนื่องมากจากอาหารหอบ

    ไม่คิดเลยว่าวันแรกก็เกิดเรื่องเสียแล้ว


    #49
    0
  18. #48 Siή۵βluέ (@PPllPPll) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 18:44




    ฮานะซากิ ซุยเร็น

    ภาพของปีศาจสาวที่แสดงความเป็นห่วงออกมานั้นสร้างความแปลกใจให้แก่เขาเป็นอย่างมาก

    ทั้งๆที่เธอน่าจะเป็นคนที่ดูแล้วสมควรโกรธท่านอาคาชิมากที่สุดแท้ๆ

    จิ้งจอกสาวหันมามองเขาพร้อมขยับปากอย่างพยายามจะสื่ออะไรบางอย่าง

    อาตามท่านอาโอไซสินะ

    ซุยเร็นพยักหน้าเข้าใจเบาๆก็จะหันตัวออกวิ่งไปจากเรือนมุ่งไปยังเรือนอาอิโระ

    ถ้าเขาจะสะดุดล้มขึ้นมาก็คงไม่แปลกใช่หรือไม่เพราะชุดอาภรณ์ของเขาช่างยาวเสียเหลือเกิน


    #48
    0
  19. #47 ❛ℒ` i t t l e.™ (@briena) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 09:30


      

    ทั้งๆที่ในใจก่อความรู้สึกผิดปกติที่ยักษ์หนุ่มจะเซไปแบบนั้น
    แต่เจ้าตัวเล็กกว่ากลับพุ่งเข้าไปประคองร่างอีกฝ่ายด้วยความเร็วสูง
    เจ้าตัวแสบนั้นมีสีหน้าที่คล้ายกับกังวลขึ้นมาแว่บและจางหายไปอย่างรวดเร็ว
    แต่นัยตาสีแดงที่สั่นไหวนั้น ก็ยังคงมีความกังวลไม่จางหาย
    ทั้งๆที่ชายตรงหน้าจะทำร้ายเธอทั้งๆที่บีบใบหน้าที่เธอหวงแหน


    แต่ท่าทางที่ประคองชายหนุ่มเอาไว้นั้นช่างนุ่มนวลเหมือนมิตรสหาย



    "
    เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า? ขาดเลือด? เลือดจาง?
    ต้องเรียกคุณอาโอไซมั้ย
    "



    เสียงหวานนั้นพูดระรัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
    เธอหันไปมองซุยเร็นอย่างเลิกลั่ก ก่อนจะเผยอปากแบบไร้เสียงว่า


    '
    ให้รีบไปตามคุณอาโอไซ '




    "
    ไหวมั้ย ถ้าไม่ไหว.. เลือดข้าจะช่วยได้มั้ย? "


    ในใจก็นึกว่าตัวเองที่มาป่วนชายหนุ่ม
    ทั้งๆที่ตั้งใจจะมาผูกมิตรด้วยแท้ๆ

     
    #47
    0
  20. #46 Siή۵βluέ (@PPllPPll) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 22:47




    ฮานะซากิ ซุยเร็น


    “ขอรับ”

    ซุยเร็นตอบรับสั้นๆ หากเป็นอย่างที่อีกฝ่ายกล่าวสิ่งนั้นย่อมเกินกว่าที่มนุษย์อย่างเขาจะรับไหวเป็นแน่

    " ข้าควรทำยังไงกับเจ้าดีนะ .. ในฐานะนายเรือน ? "

    ดวงตาสีใสมองตรงไปยังสถานการณ์เบื้องหน้าเงียบๆ

    นึกหวาดกลัวแทนปีศาจตนนั้นอยู่ในใจแต่ทว่า

    อะไรบางอย่างบนศีรษะของท่านอาคาชิดึงดูดความสนใจของเขา

    ลักษณะแบบนั้นซุยเร็นคิดว่ามันคือสิ่งที่เรียกว่าเขาเขาของยักษ์

    " สบายใจเสีย .. ข้าไม่ทำร้ายมนุษย์หรอกเหตุผลเหรอ .. เพราะข้า "

    ยังไม่ทันกล่าวจบประโยคเสียงของผู้เป็นจ้าวเรือนอาคาเรียวก็เงียบไป

    พร้อมๆกับที่อีกฝ่ายสะบัดมือของตนออกจากใบหน้าจิ้งจอกสาวแล้วทรุดตัวลงนั่ง

    และแน่นอนว่ามันสร้างความสงสัยและกังวลแก่เขาผู้ยืนมองอยู่เป็นอย่างยิ่ง

    เพราะยังไงเสียเขาก็ได้เข้ามาเป็นหนึ่งในผู้อาศัยของที่นี่แล้ว

    ก็ควรจะตอบแทนผู้มีพระคุณที่กรุณารับเขาเข้ามาแม้ว่าจะไม่ใช่โดยตรงก็ตาม

    “ท่านอาคาชิ..เป็นอะไรรึเปล่าขอรับ”

    ซุยเร็นยังคงยืนอยู่ที่เดิมเนื่องจากเกรงว่าหากก้าวเข้าไปดูจะเป็นการไม่สมควร

    เพราะพวกเขาพึ่งพบกัน มันจะดูเป็นการยุ่มย่ามเกินไปในความคิดของเขา

    พลันความคิดบางอย่างก็แวบขึ้นมาในหัว

    หรือจะเป็น..ท่านอาโอไซ..

     


    #46
    0
  21. #45 revisbas. (@zaito) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 22:09


    อาคาชิ เรียวดัน @ เรนริ ยูกิโซเมะ / ฮานะซากิ ซุยเร็น

    เขาหรี่ตาลงต่ำ .. รู้ตัวอีกทีก็บันดาลโทสะใส่เสียแล้วแน่สิ
    ร้อยวันพันปีไม่เคยจะเจอคนไร้มารยาทเฉกคนตรงหน้ามันชวนเขา
    รุ้สึกโมโหนัก อาคาชิส่งเสียงชิออกมาพร้อมกับดอกฮิกันที่ยิ่งงอกมากขึ้น
    เหมือนกับว่ายิ่งเขาโกรธ มันยิ่งเพิ่มและแผ่ขยายอาณาเขตของมันมากขึ้น

    เขามองบุคคลตรงหน้าทั้งสองสิ้นคำที่จิ้งจอกตรงหน้าว่า
    ไม่ชอบทำลายข้าวของ .. สบายใจเถอะเจ้าดอกนี้ไม่ทำเรือนพังหรอก
    แน่สิถ้าเรือนพังตอนนี้มีหวังได้โดนยันต์นั่นแปะหน้าอีกทีแน่

    "
    .. ข้าจะถือว่าไม่เคยมีอะไรรเกิดขึ้นแล้วกัน เหอะ นี่เป็นเพียงคำขู่ให้เจ้าคนไร้มารยาทเท่านั้น
    ส่วนเรืองดอกนี้ไม่จำเป็นต้องนำไปจัดแจกันหรอก เจ้าพวกนี้เป็นเพียงแค่ภาพมายา อีกอย่าง
    เจ้าดอกไม้นี่น่ะไม่ใช่สิ่งที่พวกเจ้าจะบังอาจมาจับได้ง่ายๆหรอกนะ ..
    ."

    อาคาชิเหยียดยิ้มแสยะกว้างร่างสูงก้าวลงจากเรือนพร้อมบรรยากาศหนักอึ้ง
    แน่นอนว่ามันหนักพอจะทำให้แม้แต่ต้นไม้ยังสั่นไหวไปมาอย่างน่ากลัว
    เขายืนประจัญหน้าเรนริ แล้วใช้มือหนาบีบใบหน้าร่างเล้กไว้แล้วเหยียดยิ้มแสยะ

    "
    ข้าควรทำยังไงกับเจ้าดีนะ .. ในฐานะนายเรือน ? "

    แย่ซะจริง .. เขาไม่ใช่ไออิโระเสียหน่อยที่ใครมาไร้มารยาทใส่ก็ใจดี
    ไปเสียหมด อ่อนโอนตามเขาไปทั่ว อาคาชิน่ะต่างออกไปเขาไม่มีคุณสมบัติ
    ของผู้ดูแลที่ดีนัก ถ้าให้เปรียบเขาคงเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการข่มเหงเสียมากกว่า

    ร่างสูงกลอกตาไปทางชายอีกคนที่ยืนในบริเวณนี้แล้วระบายยิ้มจาง
    เชื่อว่าตอนนี้อีกฝ่ายต้องเห็นเขาโง้มๆบนหัวที่งอกออกมาแล้วแน่ๆ

    "
    สบายใจเสีย .. ข้าไม่ทำร้ายมนุษย์หรอกเหตุผลเหรอ .. เพราะข้า "

    อาคาชิสะบัดมือออกจากหน้าเรนริเพราะบางอย่างราวกับ
    รู้สึกมีไฟฟ้าแล่นแปล๊บไปทั่วร่าง อาคาชิถอยออกมาสองสามก้าว
    แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นไม้เรือนนั่นราวกับถูกใครบังคับไม่ให้ทำอะไรเกินเลยมากกว่านี้
    #45
    0
  22. #44 XvictimX (@leopardx) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 10:17



    เป็นเวลานานมากแล้วที่ไดกิไม่ได้สัมผัสกับธรรมชาติอย่างนี้ ตั้งแต่จำความได้ตัวเขา
    ในตอนเด็กก็ถูกเลี้ยงให้อยู่เพียงแต่ในเรือนและร่ำเรียนความรู้แทบทุกอย่างเท่าที่ผู้
    เป็นบิดาจะหามาได้ และเขาในตอนนั้นก็ทำได้เพียงแต่มองน้องๆที่เล่นกันอย่างสนุก
    สนานโดยไม่ต้องมาทนนั่งหลังขดหลังแข็งตั้งใจเรียนเช่นเขา



    บางทีถ้าไม่ได้เกิดในตระกูลฮาจิเมะมันก็คงจะดี นั่นเป็นความคิดที่เข้ามาในหัวของไดกิ
    อยู่หลายครั้ง



    ไดกิอดไม่ได้ที่จะเข้าไปชื่นชมดอก ฮิกันบานะ ใกล้ๆ มารดาของเขาเคยสอนเกี่ยวกับ
    ดอกไม้ชนิดนี้มามากมาย มันทั้งมีความหมายที่งดงามและความหมายที่น่าหวาดหวั่น
    เหมือนกันกับมนุษย์ที่ช่างมีมากมายหลายมุม 


    ฮิกันบานะ ถ้าพูดถึงในชื่อแง่ดีก็คือ มันจูชาเกะ ดอกไม้แห่งสวรรค์ แต่เพราะความงดงาม
    มักมาพร้อมกับพิษร้ายเสมอ ฮิกันบานะมีชื่อที่มีความหมายน่ากลัวอยู่มากมายดอกไม้คนตาย
    ดอกไม้นรก หรือ ดอกไม้วิญญาณ 



    ชายหนุ่มอดจะยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อดอกไม้เหล่านี้ทำให้เขาหวนนึกถึงผู้เป็นมารดาอย่างสุด
    หัวใจ ไม่รู้ว่าในเวลานี้นางจะทำอะไรอยู่ จะเสียใจหรือไม่ที่ลูกชายคนนี้เห็นแก่ตัวและหนี
    ออกมา 



    "ลูกรู้ไหมไดกิว่าดอกฮิกันบานะสีแดงมันมีความหมายถึงอิสรภาพ" 


    เขายังจำเสียงอ่อนหวานของมารดาได้อยู่จนถึงทุกวันนี้ เธอส่งดอกฮิกันบานะสีแดงให้
    แก่เขา และบอกว่าสักวันหนึ่งเขาจะได้พบเจอกับอิสรภาพของตัวเอง


    แต่ในขณะที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ของความหลังนั้น เสียงโวยวายก็ดังมาจากเรือนอาคาเรียว
    ที่ชายหนุ่มจำได้ดีว่าผู้ดูแลเรือนนั้นเป็น
    ยักษ์แดง อาคาชิ เรียวดัน ซึ่งดูเหมือนว่าจะมีนิสัยที่
    ค่อนข้างรุนแรง



    "มีปัญหาอะไรกันรึเปล่านะ.."



    https://image.dek-d.com/27/0384/8933/


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 มีนาคม 2560 / 10:19
    #44
    0
  23. วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:26
    มีคำถามค่ะส่งฝาแฝดมาได้มั้ยคะ
    #43
    1
    • 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:39
      ส่งได้ครับ-----
      #43-1
  24. #42 Siή۵βluέ (@PPllPPll) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:45




    ฮานะซากิ ซุยเร็น

    ซุยเร็นดีใจเป็นอย่างยิ่งที่อีกฝ่ายไม่โต้กลับด้วยอารมณ์เช่นเดียวกัน

    ไม่เช่นนั้นแล้วเรือนหลังนี้คงมีหวังพังพินาศเป็นแน่

    ผมยาวสยายพลิ้วไหวตามร่างที่ขยับลุกขึ้น

    มือเรียวหยิบผ้าที่ตนผกไว้ออกมาเช็ดรอยหยดของน้ำสาเกที่มาจากการเขวี้ยงปาเมื่อครู่

    ดวงตาสีม่วงเหลือบมองดอกไม้สีแดงงดงามที่เบ่งบานขึ้นมาจากพื้นดิน

    พลันรอยยิ้มบางๆก็คลี่ประดับเรือนหน้างดงามของเขา

    “ขออนุญาตเรียนถาม

    ท่านต้องการให้ข้านำดอกไม้เหล่านี้มาจัดใส่แจกันประดับไว้ในห้องนี้หรือไม่”

    ซุยเร็นเกรงว่าหากปล่อยให้บานทิ้งไว้เช่นนั้นก็ช่างน่าเสียดายหากมีคนเดินมาเหยียบเข้า
    และเพื่อเป็นการปรับบรรยากาศอันน่าอึดอัดนี่ภายในตัว


    #42
    0
  25. #41 ❛ℒ` i t t l e.™ (@briena) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:29



      


    .............
    มันเป็นสรรจะธรรมของโลก
    ที่พอเห็นอีกคนหนึงขึ้นกว่า
    และตัวเองจะสงบลง
    นั้นคือปีศาจจิ้งจอก..

    นอกจากตัวสีขาว ตาก็ยังขาวอีกด้วย



    "
    เฮ ถ้าเจ้าใช้กำลังกับข้า
    เจ้าต้องซ่อมของที่เสียหายเอาเองนะ
    "




    เสียงหวานนั้นไม่ได้สั่นเครือ ไม่ได้กวนประสาทยียวน

    ดวงตาสีแดงก่ำที่ไม่ต่างอะไรกับดอกฮิกังบานะที่กำลังเบ่งบานอยู่นั้น
    จ้องตรงไปสู่นัยตาของยักษหนุ่ม ใบหน้าของเขาสะท้อนมายังดวงตาคู่สวย
    และใบหน้าที่เรียบสงบของเธอก็สะท้อนมายังดวงตาของอาคาชิ

    ก่อนเธอจะเบ้ปากที่เคลือบด้วยเบนิสีสดนั้นคว่ำลง



    "
    นายไม่ชอบให้ข้าวของพังไม่ใช่เหรอ "



    แม้ปากจะพูดเหมือนเกลี้ยกล่อม
    แต่ก็ยังไม่ยอมขอโทษดีดี
    จิ้งจอกก็มัศักดิ์ศรันะ มีอะไรก็ตะโกนเรียกคุณอาโอไซก็ได้ (?)






    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:31
    #41
    0