คัดลอกลิงก์เเล้ว

(NCT) Cloud - Lujung

โดย AfuMon

บนเมฆก้อนนั้นมีอะไรอยู่กันน้าาาา น้องโจอยากรู้จังเลยฮะแม่

ยอดวิวรวม

237

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


237

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


19
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  15 มี.ค. 61 / 11:29 น.
นิยาย (NCT) Cloud - Lujung (NCT) Cloud - Lujung | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้









"แม่ครับ บนเมฆนั่นมีเทวดาไหมครับ"

"ไม่มีหรอกลูก"

"แล้วทำไมในนิทานถึงบอกว่ามีเทวดาอยู่ล่ะครับ"

"ก็นั่นในนิทานไงครับ"

"โจมีเรื่องสงสัยอีกครับแม่"

"อะไรเหรอลูก"

"แล้วทำไมวันก่อนมีลุงมาบอกว่าเขาอยู่บนเมฆล่ะครับ"




start : 07/03/2561
Finish : --/--/----






เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 มี.ค. 61 / 11:29







(NCT) Cloud : Lujung (Lucas x Jungwoo)





       บางคนความสงบสุขก็นำเรื่องที่ไม่คาดคิดมาให้เสมอ...

       เด็กชายคนหนึ่งอายุเพียงประมาณห้าย่างหกปีกำลังนั่งไกวชิงช้าเพียงลำพังในสนามเด็กเล่น เวลานี้แม้จะยังคงมีฟ้าสว่างแต่ก็ใกล้เวลาหนึ่งทุ่มอยู่รอมร่อ เนื่องจากท้องฟ้าในฤดูร้อนมันช่างยาวนานยิ่งนัก แต่เด็กคนนี้ก็ไม่ได้ลุกไปไหน

       ดวงตากลมโตแบบเด็กวัยเยาว์ช่างสดใส เด็กคนนั้นมีท่าทีสงบเสงี่ยมเกินเด็กทั่วไป ดวงตาก้มลงมากพื้นตามเท้าที่แกว่งไปมาอย่างไม่รู้เบื่อ

        ราวกับรออะไรบางอย่าง แต่เด็กคนนี้ก็ไม่รู้ว่ารออะไรอยู่กันแน่

       "หนูมานั่งทำอะไรตรงนี้ พ่อแม่ไปไหน"เด็กชายเงยหน้าขึ้นมองที่มาของเงาที่สะท้อนบนตัวเขา ใบหน้าอย่างเด็กวัยรุ่นแต่กลับใช้คำเลือกแทนตัวเขาอย่างที่คนสูงอายุทำกัน เด็กชายส่ายหน้าเพราะไม่รู้ว่าพ่อแม่จะกลับบ้านตอนไหน เพราะพ่อแม่บอกว่าจะกลับมาค่อนข้างดึก

       เงียบเกินกว่าจะทำอะไรต่อ คนตรงหน้าเด็กชายย้ายตัวลงไปนั่งบนชิงช้าอีกตัวหนึ่งที่ด้านซ้ายมือของเด็กชาย ใบหน้าเอียงมาหาเด็กน้อยแล้วชวนพูดคุย

       "แล้วทำไมไม่กลับบ้านล่ะ"

       "..."

       "ผู้ใหญ่พูดด้วยก็ต้องคุยด้วยน้า"

        "แม่บอกไม่ให้โจคุยกับคนแปลกหน้าครับ"เด็กน้อยหันหน้าไปมองคนด้านข้างแล้วตอบอย่างฉะฉาน อีกคนได้ยินคำตอบแล้วหลุดหัวเราะออกมาด้วยเพราะคำตอบและความใสซื่อของเด็กคนนี้

         "ชื่อน้องโจเหรอครับ"พอถามกลับไปเด็กตรงหน้าก็หันไปอีกด้านหนึ่งแล้วทำเลิ่กลั่ก

         "..."

        เด็กตรงหน้าเงียบลงไปอีกครั้ง อีกคนไม่ได้ใส่ใจจจะพูดต่อ เสียงร้องจากโซ๋คล้องของชิงช้าดังเบาๆไม่ได้น่ารำคาญมากสักเท่าไหร่นัก

       พอเวลาผ่านไปนานพอควร คนโตกว่าเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง

       "แล้วนี่ไม่กลับบ้าน"

       "..."

       "ให้ลุงไปส่งไหม"สรรพนามแทนตัวของอีกคนทำให้โจหันไปมองใบหน้าของอีกฝ่ายแล้วขมวดคิ้วอย่างขัดใจ เพราะถ้าเทียบกันแล้วอีกคนน่าจะอายุเท่าพี่ข้างบ้าน แต่โจก็ไม่รู้หรอกว่าอายุเท่าไหร่กันแน่

        โจยังเป็นแค่เด็ก โจไม่รู้จักเปรียบเทียบเท่าไหร่หรอก...

       แม่เคยว่า ลุง เป็นพี่ชายของพ่อหรือแม่ แสดงว่าต้องแก่กว่าพ่อหรือแม่สิ

       แต่โจก็รูว่าคนตรงหน้าดูเยาว์วัยเกินกว่าจะเลือกว่า ลุง

        "ทำไมพี่แทนตัวเองว่าลุงล่ะ"

         "ก็เพราะว่าลุงแก่กว่าพ่อแม่ของเธอไงล่ะ"คนโตกว่าพูดแล้วแย้มยิ้มให้ ใบหน้าสดใสที่มีฉากหลังเป็นแสงพระอาทิตย์ที่ใกล้ลับขอบฟ้าทำให้อีกคนดูสดใสยิ่งกว่าเดิม "อาจจะแก่กว่าปู่ย่าตายายเธออีกก็ได้"

        โจประทับใจกับภาพตรงหน้ามากๆจนเผลอให้ความสนใจคนตรงหน้า

        "ทำไมดูเหมือนพี่ข้างบ้านจัง ดูไม่มีรอยย่นๆบนหน้าเหมือนแม่ของโจเลยครับ"โจพูดอย่างรวดเร็วจนคนตรงหน้ายิ้มขำอีกครั้ง

        "ลุงหน้าเด็กไง"

        "อื้อๆ"โจพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะลุกขึ้นจากชิงช้าด้วยความกระฉับกระเฉง คนโตกว่าลุกขึ้นตาม

         "จะกลับแล้วเหรอ?"

         "ครับ"

        "เดี๋ยวลุงไปส่ง"ไม่ว่าเปล่า คนโตกว่าเอื้อมมือมาจับมือของโจ "นำทางไเลยครับโจ"

       "ได้เลยครับผม"โจตะเบ๊ะท่าแล้วแล้วจูงมืออีกคนไปตามเส้นทางกลับบ้าน "โจเรียกลุงว่าพี่ได้ไหมครับ"

       "อืม อยากเรียกว่าพี่ก็ได้ ไม่เป็นไรหรอก"

        "พี่ชื่ออะไรเหรอ"

        ไม่รู้ว่าทำไมโจถึงรู้สึกเหมือนมือของพี่ด้านข้างถึงเย็นเฉียบขึ้น

       "ชื่อคลองครับ"

        "บ้านอยู๋แถวไหนอะ เผื่อโจจะได้ไปเล่นด้วย"

        คนโตกว่าปล่อยมือของโจแล้วนั่งยองลงข้างๆ ปลายนิ้วชี้ไปบนฟ้าเห็นเมฆก้อนใหญ่รูปร่างคล้ายนก "นั่นน่ะครับ โจเห็นเปล่า"

       "เห็นครับ"

        "นั่นน่ะครับ พี่อยู่ที่นั่น บนนั้น"

       โจมองหน้าอีกคนก่อนจะพยักหน้าขึ้นลงเหมือนกับว่าเข้าใจ แต่คิ้วที่ขมวดมุ่นอยู่ดูก็รู้ว่าไม่ได้เข้าใจเลย คลองยิ้มให้ก่อนจะขยี้ผมของเด็กชายตรงหน้าอย่างเอ็นดูแล้วเดินไปส่งโจถึงที่บ้าน คลองยิ้มให้ก่อนจะโบกมือให้เด็กที่เข้าไปอยู่ในบริเวณบ้านแล้ว โจโบกมือให้พี่ตรงหน้าแล้วเดินไปจะเข้าบ้าน คลองเห็นอย่างนั้นจึงหันหลังกำลังจะเดินออกไป

        แต่ไม่ทันไร โจก็หันหน้าไปด้านหน้าบ้านแล้วตะโกนออกมา

       "พี่คลองครับ"

        เจ้าของชื่อหันกลับมาแล้วทำหน้าสงสัย ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอีกครั้งแล้วหัวเราะพลางโบกมือให้เด็กตรงหน้า

       "ไว้เจอกันะครับพี่"

       "ถ้ามีโอกาสนะโจ"






       "นี่อะนะ เรื่องที่นายจะเล่าให้ฉันฟัง"

        "เออ จำได้จนถึงทุกวันนี้อะ"

        "แล้วนายเชื่อที่เขาอยู่ไหมวะ"คุณฟุบหน้าลงบนโต๊ะเรียนก่อนจะเอียงหน้ามามองโจที่ทำหน้าครุ่นคิด

       "ถึงแม่ฉันจะบอกว่าไม่ใช่เรื่องจริง แต่ฉันว่าเขาก็ไม่ได้โกหกว่ะ"

       "เออ ดีละนายไม่ได้เรียนสายวิทย์"คุณส่ายหน้าไปมากับแขน "ถ้าตอบแบบนี้ในข้อสอบที่ถามว่ามีสิ่งมีชีวิตอยู่บนเมฆไหมแล้วตอบว่าลุงพี่คลอง นายน่าจะโดนซ่อมวิชานั้นว่ะ"

        "ใครมันจะบ้าไปตอบวะ ก็ต้องตอบตามที่เรียนมาดิ"

       "เผื่อคิดไม่ออกไง"

        "โว๊ะ พูดให้ฟังแล้วก็เป็นแบบนี้ตลอดอะ"โจส่ายหน้าแล้วขยี้หัวคุณที่นอนฟุบหน้าทำเสียงงุ้งงิ้งอยู่ "ลุกได้แล้ว ไปเรียนตึกไอที"

       "เออๆ"

       คุณลุกขึ้นแล้วสะพายกระเป๋าที่วางไว้ด้านข้างตัวเอง โจคล้องแขนตัวเองเข้ากับคอของคุณแล้วเดินไปพร้อมๆกัน

       ทางเดินไประหว่างตึกเชื่อม เด็กนักเรียในสาขาต่างๆแล้ะอาจารย์ที่ใช้ทางเดินนี้สัญจรไปมามีไม่เยอะไม่น้อยแต่สายตาของโจกลับไปสะดุดกับคนในรูปร่างดีในชุดภูมิฐานดูดี

       ไม่จริงน่า?

        "รีบไปกันเถอะน่า จะหยุดทำไมวะ"คุณหันกลับมาด้านหลังเพราะเพื่อนไม่เดินไปสักที ใบหน้าของอีกคนหันตามร่างของอาจารย์ที่ค่อนข้างรูปร่างดีอย่างไม่หยุด "เป็นอะไรของนายวะ มองอาจารย์อะไรขนาดนั้น"

        "อาจารย์?"

        "เออ"

        "ไม่น่าเชื่อเลยว่ะ"

        "เชื่ออะไรวะ"

        "หน้าเหมือนพี่คลองที่ฉันเล่าให้นายฟังเลยว่ะ"






        วิชาภาคไอทีที่เขาน่าจะเรียนสนุกเป็นไปอย่างเชื่องช้าเนื่องจากเขาไม่มีสมาธิกับการเรียนเพราะอาจารย์

        ก็อาจารย์คนนั้นดันมาสอนวิชานี้ที่เขาจะเรียนพอดีน่ะสิ

       ยอมรับว่าพฤติกรรมที่อยู่ๆก็ไปยืนมองหน้าแถมยังมองตามไม่หยุดขนาดนั้นคงไม่ได้สร้างความประทับใจให้กับใครนักหรอก

       "วันนี้เป็นคาบเรียนแรก ผมอยากจะให้พวกคุณกลับไปทบทวนความรู้เก่าๆที่เคยมาก่อนในชั้นปีก่อนหน้า ตอนนี้ก็เลิกเรียนได้ครับ"อาจารย์ตรงหน้ากล่าวก่อจะหันไปสนใจกับคอมพิวเตอร์ที่ใช้ในการประกอบการสอน แต่ก็ทำหน้าเหมือนนึกคิดได้ ตาเสมองไปสบกับโจที่กำลังยืนรอคุณเก็บของ พอถูกจ้องมองโจจึงทำท่าทางเร่งเร้าให้อีกคนรีบเก็บของให้เร็วที่สุด

       "เดี๋ยวนักเรียนคนนั้นที่มองหน้าผมอยู่ช่วยอยู่รอพบผมก่อนนะครับ"

        เสียงประกาศจากไมค์ของอาจารย์ดังขึ้น โจทำหน้าเลิ่กลั่กอย่างเสียไม่ได้

       เรียนคาบแรกก็โดนซะแล้ว

       นักศึกษาภาคช่างไอทีเดินออกไปจนหมด เหลือเพียงคุณและโจที่ยังนั่งอยู่ในห้องเรียน อาจารย์ที่หน้าตาคล้ายกับพี่คลองในวัยเด็กของโจเดินเข้ามแล้วแย้มยิ้มให้โจอย่างเป็นมิตร ดวงตาหยีลงแล้วใช้มือลูบผมของโจอย่างเอ็นดู

       "ไม่เจอกันนานเลยนะ น้องโจ"




------------------------------------------------

Status : 100/100 15/03/2561 11.27 น.

ผลงานอื่นๆ ของ AfuMon

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 1608aug (@1608aug) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 00:00
    ประหลาดใจมากๆ ใช่คนเดียวกันกับพี่คลองหรือไม่ ให้คุ้กกี้ทำนายกัน
    #2
    0
  2. #1 bmw0626 (@beamlovebleach) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 13:49
    แงงง อยากรู้ต่อจังว่าเป็นไง
    #1
    0