[Fic Thor x Loki] Separate Ways [END]

ตอนที่ 1 : Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 301 ครั้ง
    3 ธ.ค. 60

PROLOGUE

*ฟิคเรื่องนี้เขียนต่อจากหนังธอร์ แร็คนาร็อค ควรดูหนังก่อนเพื่ออรรถรสในการอ่าน*


‘ข้าเคยคิดว่าเราสองจะเดินร่วมทางเดียวกันได้ แต่ข้าคิดผิด...เราสองคนเดินคนละเส้นทางมาเนิ่นนานแล้ว’

ถ้อยคำของพระเชษฐาลอยวนเวียนในหัวราวกับเสียงหวี่ของแมลง ยกมือปัดก็ไขว่คว้าได้เพียงอากาศธาตุ กระแอมไอก็กลบเสียงน่ารำคาญนั่นได้เพียงเสี้ยว ท้ายที่สุดมันก็กลับมาตอกย้ำโลกิอีกครั้งและอีกครั้งจนเจ้าตัวนึกระอา

ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจในสิ่งที่ธอร์เอ่ย แต่เพราะเข้าใจจึงนึกขำขันที่จังหวะนั้นเขาไม่สามารถหาถ้อยคำใดมาถากถางพี่ชายซื่อบื้อได้แม้แต่คำเดียว

ข้อเท็จจริงที่ธอร์เอาไปพูดกับใครต่อใครว่าเขาจ้องเอาชีวิตเจ้าพี่โง่นั่นกว่าพันหมื่นครั้ง มันไม่ใช่เรื่องจริงแต่ก็ไม่ได้ปรุงแต่งไปหมดเสียทีเดียว แต่สิ่งที่แน่แท้แก่ใจคือเขาไม่เคยอยากเอาชีวิตธอร์จริงๆสักครั้ง วีรกรรมปาหี่ที่ผ่านมามันก็เเค่เด็กเล่นหาประสบการณ์ และทุกครั้งที่เขาเผลอกระทำเกินกว่าเหตุจนธอร์บาดเจ็บ เขาก็กระวนกระวายใจไม่แพ้ใคร...แน่สิ! ใช่ว่าเขาจะมีความสุขบนความทุกข์ของธอร์เสียที่ไหน

เขาเองก็รู้สึกผิดและเสียใจกับการกระทำของตัวเองเสมอ เพียงแต่ไม่เคยแสดงออกมาก็เท่านั้น และการที่เจ้าพี่โง่ตัดพ้อว่าจุดหมายปลายทางในการดำรงชีวิตของเราต่างกันมันไม่ต่างอะไรกับการบอกว่าธอร์ผลักไสไล่ส่งเขาไปจากชีวิตแล้ว

เคยคิดว่าตัวเองจะหน้าด้านหน้าทนยอมรับได้สักทีว่าตัวเองไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกับพวกเทพแอสการ์ดนั่น ความจริงมันเคยรู้สึกเจ็บปวดน้อยกว่านี้...ในเมื่อยามนั้นธอร์ยังคงยอมรับในตัวเขา

อย่างน้อยก็ยังมีหลักยึด...แต่คำพูดตัดบัวไม่เหลือใยนั่นทำเอาเขาจุก และไม่รู้ว่าเพราะการปิดกั้นความรู้สึกในใจมานานจนชินชาหรือเพราะสิ่งใด เขากลับปั้นหน้ายิ้มยอมรับคำพูดนั้นราวกับไม่สะทกสะท้านอะไรทั้งสิ้น

สิ่งที่ธอร์อาจไม่รู้...คือเขาเลือกเดินบนเส้นทางเดียวกับอีกฝ่ายเสมอ

เพียงแค่ธอร์หันหลังมา...แค่เปิดใจลองหันกลับมาสักนิด

...ก็จะเห็นเขาเดินตามอยู่ไม่ไปไหน ยอมว่าเขาไม่ได้เก่งกาจเท่าสหายจากมิดการ์ดแต่เขามั่นใจว่าตัวเขาเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ซื่อตรงต่อธอร์ แม้ว่าบางการกระทำจะตรงข้ามกับใจไปหน่อยก็ตาม

ช่วยไม่ได้นี่...การที่พี่ชายเขารู้จักที่จะรักคนอื่นนอกจากคนในครอบครัวมันทำให้เขารู้สึกแย่เป็นบ้า

“เราจะแวะพักที่จุดพักยานอาเทม หากใครอยากลงไปยืดเส้นยืดสายก็ตามสบาย เจอกันก่อนตะวันลับขอบฟ้า...ก่อนตะวันลับขอบฟ้านะ หากช้ากว่านั้นเราจะทิ้งเจ้าไว้ที่นี่” วัลคีรี่นักรบสาวหนึ่งเดียวผู้รอดชีวิตแห่งแอสการ์ดตะโกนสั่งการแทนจอมกษัตริย์องค์ใหม่ที่เอาแต่นั่งจ้องปุ่มสั่งการยานบินกับสหายตัวเขียวในร่างมนุษย์บรูซ แบนเนอร์

โลกิที่ยืนกอดอกคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยหันมองภาพนั้นอย่างเอือมระอา และเลื่อนกลับมาสบอีกทางเมื่อรู้สึกถึงดวงตาบางคู่ที่จรดจ้องตนอยู่สักพักแล้ว

“.....” ไฮล์ดัมขยับยิ้มเล็กน้อยยามเห็นว่าโอรสองค์รองเเห่งแอสการ์ดหันมาทางตน หากแต่ในสายตาโลกิมันคล้ายรอยยิ้มเอ็นดูระคนขบขันกรายๆ...ซึ่งเมื่อมันปรากฏพร้อมกันบนหน้าไฮม์ดัลมันชวนให้รู้สึกกระดากพิกล

เทพแห่งคำลวงไม่เคยชอบดวงตาสีทองสุกสกาวคู่นั้น มันเหมือนเวทมนตร์อ่านใจชั้นสูงที่เพียงแค่เผลอสบตาก็ถูกล่วงรู้ทุกความรู้สึก

และมันคงน่าอับอาย...หากใครสักคนรับรู้ถึงเรื่องราวน้อยอกน้อยใจไร้สาระของเขา!

โชคดีที่คำสั่งจากวัลคีรี่มีผลบังคับใช้ทันที ประชากรแอสการ์ดเกือบทุกคนจึงแก่งแย่งกันออกจากเครื่องจักรลอยฟ้าเพื่อหาอากาศบริสุทธิ์ ทำให้ไฮม์ดัลที่โดนผลักดันจากด้านหลังจำต้องละสายตาไปมองทางอื่นและเดินออกจากยานไปในท้ายที่สุด

โลกิถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ยังไม่ทันได้หายใจเข้าเต็มปอดดี…

“ไม่ลงไปรึไง? ” เสียงทุ้มจากด้านหลังทำเอาผู้ที่เคยเป็นทรราชหลายดินแดนสะดุ้งโหยง ดวงตาสีมรกตเหลือบมองก่อนพบว่าเป็นกษัตริย์องค์ใหม่แห่งแอสการ์ดที่อุตส่าห์สละเวลาเล่นปุ่มกดไร้สาระมาเสวนากับเขา ปากที่ค่อนแขวะตามนิสัยจึงเผลอทำงานไปก่อนใจนึก

“รอเจ้าทำตามคำพูดล่ะมั้ง”

“คำพูด? ” ธอร์ทวนคำ คิ้วสีน้ำตาลทองเลิกขึ้นสูงอย่างใช้ความคิด และดูเหมือนว่าคู่สนทนาของเขาจะมีท่าทีตื่นตระหนกกับอาการพลั้งปากครั้งนี้ไม่น้อย หากแต่นัยยะที่พึ่งหลุดออกมามันก็น่าเคลือบแคลงสงสัยเกินกว่าที่จะปล่อยผ่านเลยไปได้

“ข้าไม่ทำตามคำพูดเรื่องใดกัน? ” เมื่อโลกิเอาแต่เงียบ ธอร์จำต้องถามย้ำ และเมื่อเห็นว่าอนุชาบุญธรรมจะทำทีแนบเนียนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหมือนทุกครา ธอร์จึงคว้าเข้าที่ข้อมือเล็กกว่าตนแล้วออกแรงดึงให้ทั้งตัวและใบหน้าติดหวานนั่นพินหันมาสบกัน

“ข้าหลงลืมอะไรไป? เจ้าเอาแต่เงียบแล้ววันนี้ข้าจะนึกออกไหม”

“มันไม่ได้สลักสำคัญอะไรหรอกพี่ชาย เจ้าคงแค่เย้าเล่น...ตัวข้าเองก็เหมือนกัน เพราะฉะนั้น--”

“หยอกเย้าสิ่งใด? ”

“..............” ดูเหมือนประเด็นไร้สาระที่โลกิเผลอหลุดปากจะสร้างความเดือดร้อนในด้านศักดิ์ศรีกว่าที่คิด

“มันแค่เรื่องไร้สาระข้าบอกแล้วไง”

“ถ้าแค่ไร้สาระทำไมเจ้าพูดมันออกมาไม่ได้ล่ะ?”

“มันไม่ได้สลักสำคัญอะไร--”

“ไม่มีเรื่องใดในครอบครัวที่ไม่สำคัญ! ” ธอร์ขึ้นเสียงกลับ

ตอนนี้เราเหลือเพียงสองแล้ว ต่อให้ไม่ใช่สายเลือดเดียวกันแต่ก็ถูกเลี้ยงดูมาด้วยกันจนเติบใหญ่ กระทั่งตอนนี้ที่พวกเขาพอจะพูดคุยกันได้ก็ควรเจรจากันให้รู้เรื่อง ดีกว่าหันหลังใส่กันจนเกิดปัญหาตามมาไม่รู้จบ

โลกิสบถอย่างขัดใจ นึกรำคาญในเรี่ยวแรงที่น้อยกว่าเชษฐา แม้ว่าจะพยายามบิดขืนออกมาเพียงใดก็ไม่ขยับเขยื้อนสักนิด

รู้แบบนี้ข้าเฝ้าตรากตรำฝึกศาสตราวุธเพิ่มอีกสักวันละสองสามเพลาก็คงดี เผื่อจะสู้แรงเจ้าพี่โคถึกนี่ได้บ้าง!

เมื่อเห็นว่าอ้ำอึ้งไปก็มีแต่เสียการ เพราะยังมีสายตาอีกหลายสิบคู่จรดจ้องการกระทำฉันพี่น้องของพวกเขาอยู่ และหากปล่อยให้มายึดยื้อกันด้วยสภาพแนบชิดนานเข้า ไม่ใครก็ใครสักคนต้องทำตัวเป็นโทรโข่งป่าวประกาศความสัมพันธ์ประหลาดของเขากับธอร์ให้เขาขายขี้หน้าไม่ต่างอะไรกับการละเล่นตามหมอแน่

“คือเจ้าแค่บอกว่า…” โลกิสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หากจำบทภาวนาฟ้าดินได้คงหยิบยกมันมาท่องเพื่อให้ผ่อนคลายลงไปแล้ว



‘หากเจ้าอยู่ตรงนี้จริง ข้าคงกอดเจ้าไปแล้ว’

‘ข้าก็อยู่นี่ไง...’



ก็แค่คำพูดหยอกล้อกันตามวิสัย... ข้าไม่ได้อยากได้มันจริงๆ สักหน่อย

“เจ้าบอกว่าเจ้าจะกอดข้า...หากข้าอยู่ที่นี่” เทพแห่งคำลวงพูดด้วยเสียงที่พยายามปั้นแต่งให้มันดูปกติที่สุดทั้งที่มันสั่นราวกับมีใครมาเขย่าเจ้าตัวตอนพูด และท่าทางลอกแลกคล้ายเด็กกำลังสารภาพผิดนั้นเผลอทำให้ธอร์ที่จ้องอยู่ใจเต้นแบบไม่รู้ตัว

เจ้าช่าง...น่ารัก

“อ่อ...รอกอดจากข้านี่เอง” ธอร์ปัดความคิดพิเรนทร์ท์ออกจากหัว กลับกลายเป็นเทพเจ้าสายฟ้าเองที่ติดเชื้อเงอะงะไปด้วย ร่างสูงใหญ่ของเทพนักรบเดินเข้าไปโอบกอดโลกิที่เหมือนจะบ่นปฏิเสธอะไรสักอย่าง พอถูกสวมกอดเข้าจริงๆ ถึงกับอ้าปากอยู่กับที่

“..............” แบนเนอร์ลอบส่งสายตาขำขันกับวัลคีรีโดยมีชาวแอสการ์ดอีกสองสามชีวิตที่ยืนป้องปากมองมิตรภาพลูกผู้ชายด้วยอาการสำรวมที่สุดเท่าที่จะทำได้

“เจ้า...ไม่จำเป็นต้องจริงจังกับเรื่องไร้สาระขนาดนี้พี่ข้า...และพอได้แล้วมันอึดอัด! ” คนในอ้อมกอดเริ่มดิ้นขลุกขลัก ดวงหน้าที่เคยขาวเนียนบัดนี้ขึ้นสีแดงระเรื่อไม่ต่างกับผลมะเดื่อ

“แววตาน้อยใจของเจ้ามันบอกให้ข้าจริงจัง” ธอร์กลั้วหัวเราะ ไม่วายค่อนแขวะนิสัยดื้อเงียบของน้องชายตัวเองไปอีกระลอก จากนั้นก็ค่อยๆผละปล่อยโลกิให้เป็นอิสระ และเสียงหัวเราะที่มีอยู่แล้วก็ต้องดังกังวานไปทั่วยามเทพเจ้าแห่งคำลวงเลือกจะก่นด่าเขาสาดเสียเทเสียแต่กลับเดินก้มหน้ามองดินออกจากยานไปแทนที่จะอยู่ต่อล้อต่อเถียงเหมือนทุกครา

การพ่ายแพ้ย่อยยับครั้งนี้ โลกิจัดอันดับให้มันเป็นหนึ่งในเรื่องน่าละอายอันดับต้นๆ ในชีวิตเลยก็ว่าได้

“ให้ตายเถอะธอร์...เจ้าพี่โง่” ปากก็พร่ำด่าเชษฐา สองขาก็เดินลิ่วเข้าไปในเขตสวนสาธารณะที่ห่างจากตัวเมืองไปไม่ไกลนัก และเพราะเรื่องราวมากมายในหัวจึงไม่ทันได้สังเกตว่าตนเดินออกมาไกลจนทะลุออกมาถึงป่าไม้รกชันแล้ว

แกร๊บ!

รองเท้าหนังเหยียบเข้าเต็มกิ่งไม้แห้ง และเสียงนั้นก็ปลุกโลกิจากภวังค์ ดวงตาสีเขียวสอดส่องรอบด้านด้วยอาการหงุดหงิดพลางนึกโทษพี่ชายตัวดีที่ทำให้เขาเหม่อลอยจนเดินออกมาไกลขนาดนี้

“ข้าต้องไปทางซ้าย...รึขวา” จอมเวทเริ่มพูดคุยกับตัวเองเพื่อลดอาการประหม่า ยิ่งเห็นสีส้มตรงเส้นขอบฟ้าเริ่มถูกสีน้ำเงินกลืนกินไปมากเท่าใด ความกลัวก็เริ่มเพิ่มพูนขึ้นเท่านั้น

ตะวันจะลับขอบฟ้าแล้ว…

ถึงการถูกทิ้งร้างแทบกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันไปแล้วหากแต่วินาทีนี้...วินาทีที่เขาและพี่ชายพึ่งกลับมาพูดคุยกันได้มันช่างมีความสุขเกินกว่าที่เขาจะยอมเสียมันไป

อย่างน้อยที่สุดก็ขอยืดเวลาออกไปอีกสักนิด...ก็ยังดี

“เอาตามตำรามิดการ์ดแล้วกัน ขวาร้ายเพราะฉะนั้นซ้ายต้อง-- อุ๊บ! ...” ริมฝีปากหยักชะงักค้างเมื่อมีบางอย่างพุ่งมากอดรวบจากด้านหลัง แขนและขาถูกหลายชีวิตดึงล็อกพาดหลังจนขยับเขยื้อนไม่ได้ เสี้ยววินาทีนั้นผืนผ้าแพรอาบด้วยสมุนไพรกดประสาทก็กดทาบลงมาเต็มส่วนจมูกและปาก

“อ่…..” ร่างที่ดิ้นขืนเอาตัวรอดเริ่มเชือนชาเพราะฤทธิ์ยาที่เผลอสูดเข้าไปเต็มปอด ลมหายใจผะแผ่วลง เปลือกตาหนักอึ้งเสมือนมีหินมหึมาทับถ่วงเอาไว้และไม่ทันที่จะได้คิดสิ่งใดต่อสติก็พลันดับวูบลง


..................................................


“881 882 883” แบนเนอร์ขานนับจำนวนประชากรอีกรอบเมื่อรู้สึกว่ามันไม่ครบตามจำนวนที่สมองจำได้

หลังจากที่เครือคณะหนีออกจากแอสการ์ดทันก่อนอาณาจักรจะล่มสลายเขาและทหารอีกหลายนายช่วยกันนับชาวแอสการ์เดียนว่าเหลือกันเท่าไหร่

นับมาสามรอบแล้วก็เหมือนว่าจะ…

“ขาดไปคนนึง”

“พวกเจ้ามองรอบตัวให้ดี...คนในครอบครัวเจ้าคนใดหายไปรึไม่! ” วัลคีรี่ตะโกนถามฝูงชนด้านล่าง ส่งผลให้เกิดเสียงฮือฮาระลอกใหญ่ ฝูงชนหันรีหันขวางมองหาญาติสนิทมิตรสหายกันจ้าละหวั่น

“ธอร์...” ไฮม์ดัลแหวกฝูงชนขึ้นมาหาบุรุษที่นั่งจังก้าอยู่บนเก้าอี้นวมที่ผู้คนสถาปนาว่ามันคือบัลลังก์ขนาดย่อม

“ว่าไง? พบแล้วรึว่าใครหายไป” กษัตริย์หนุ่มเอ่ยถาม สีหน้าเป็นกังวลของไฮม์ดัลทำให้เทพเจ้าสายฟ้าหยุดมือที่กำลังไล้ไปตามปุ่มบังคับเพื่อเพ่งสมาธิไปกับสิ่งที่ผู้มองเห็นทุกสรรพสิ่งกำลังจะบอก

“โลกิ...”

“ว่าไงนะ? ”

“โลกิหายไป”







------------------------------------------

มาลงอินโทรให้แล้วค่ะ อาจจะเขียนเรื่องนี้ควบคู่ไปกับฟิค Stony : Mad War ภาค 2 นะคะ ใครแฟนๆ คู่ปู่ป๋าก็ฝากอีกเรื่องด้วยน้า ยังไงก็คงพูดได้แค่ฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยนะคะ เม้นติชมให้ด้วยน้า 1 เม้น 1 ล้านกำลังใจฮ้าบ

#thorkiseparateways









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 301 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,852 ความคิดเห็น

  1. #1821 Ikolsson (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 14:30
    ธอร์ น้องท่านหายไปเจ้าพี่โง่
    #1,821
    0
  2. #1788 Yook-Yik (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 15:29
    ธอร์น้องนายหายอ่ั
    #1,788
    0
  3. #1771 Lionchuu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 20:52
    กิน่ารักกกกกก พี่ธอร์ไปช่วยน้องเร็ววววว
    #1,771
    0
  4. #1756 Jennifer0412 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 07:29
    พี่ท้อไปช่วยน้องเร็ว
    #1,756
    0
  5. #1736 ลมมรณะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 05:50
    เราเจอกันช้าไป ข้าเปย์มิทันนน
    #1,736
    0
  6. #1724 [ May! Nie! Mo! ] (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 12:33
    อมกกกกก ใครจับไป
    #1,724
    0
  7. #1715 iinnchh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 18:27
    อื้อหือออ เพิ่งมาเจอออ น้องน่ารักกกกกกกกก
    #1,715
    0
  8. #1690 BeemKwsd (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 18:01
    น้องงงงงง พี่หมีธอร์ไปช่วยเร็วเข้า ><
    #1,690
    0
  9. #1652 Mamimilky (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 15:44
    คัยมาพาน้องไป!!!!
    #1,652
    0
  10. #1267 bigbowka (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 14:54
    ตอนนี้ธอร์โสดจ้า นางเลิกกับแฟนเพื่อนมาหาโลกิใช่ไหม
    อิฉันจิ้นคู่นี้มาตั้งนาน หนังภาคนี้ก็ยังเน้นพึ่น้อง
    #1,267
    0
  11. #1245 Dew Tsuyu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 11:01
    ตอนไปดูธอร์3 อินี่ขำกับมุขตามหมอของสองพี่น้องนี่หนักมาก 555555555555
    #1,245
    0
  12. #1057 MozMozz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 23:42
    ใครบังอาจลักพาตัวน้องงงง
    #1,057
    0
  13. #1032 yourmn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 19:51
    โลกิหายไปไหนนนน
    #1,032
    0
  14. #1021 AiAhe (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 02:50
    มิตรภาพพี่น้องนี่มันดีจริงๆเลยนะขอรับ :>
    #1,021
    0
  15. #885 namnam68 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 03:38
    โอยยยย อีพี่ท้ออออ นังง้าววว
    #885
    0
  16. #796 Buka (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 20:33
    พี่ชายซื่ิอจริงๆน้องโลกิคงปวดใจมิใช่น้อย
    #796
    0
  17. #794 Six Boxes (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 20:11
    หนูกิน้อยใจได้น่ารักมากกก พี่ธอร์ก็ยังคงเป็นพี่ธอร์วันยังค่ำ เป็นโคถึกเสมอมาและเสมอไป
    #สู้ๆนะไรท์
    #794
    0
  18. #746 gabriel.la(: (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 08:18
    อยากอ่านเรื่องนี้จนต้องรีบไปดูหนังเลย
    #746
    0
  19. #703 Helenbrabra (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 20:17
    เขียนดีมากเลยค่ะ ภาษาสวย โลกิก็น่ารักมากๆๆ อ้ากกกกกก
    #703
    0
  20. #618 YOK YOK ~~~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 10:18
    กินี่หนูน้อยใจพี่ชรั่ยที่ยังไม่ทำตามที่พูดใช่มั้ยคะลูกกกก ถถถถถถถถถถ
    #618
    0
  21. #613 ฮิเมะหิมะขาว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 07:24
    ในที่สุดก็เจอฟิคสนองนีทหลังจากที่ไปดูหนังกลับมา กดติดตามรัวๆเลย O(≧▽≦)O
    #613
    0
  22. #589 PEPIPRIM (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 23:34
    หลังจากไปดูธอร์3มาก็เกิดกาวหนักมาก ไม่รู้จะไปหาที่พึ่งที่ไหน(?)จนมาเจอฟิคเรื่องนี้ ฮืออออออ แล้วภาษาสวยมากเลยค่ะ  เปิดแค่อินโทรมายังน่าติดตามเลย TvT
    #589
    0
  23. #519 △เอสวีดี; (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 15:42
    ต่อไปนี้จะเป็นการเม้นหวีดแบบรัวๆเลยนะคะ(?)55555555 กรี๊ดดดด ทำไมเพิ่งเจอฟิคคค อยากเปิดเพลงช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยดังๆให้กับคู่นี้ยเลยค่ะฮอล
    #519
    0
  24. #464 Chimchim's13 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 22:31
    ฉาก I?m here ที่ให้ไปมโนต่อเอาเอง หลังจากอ่านฟิคนี้ไปก็คิดว่า อีเห้ หลังจากนั้นต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ แต่ก็ลืมไปว่าเออ อันนี้ก็มโนเอานะเหมือนกัน5555555แต่ไม่รู้แหละ ดีงามที่สุดเลยค่ะ! ชอบบบบบบบ รอติดตามอยู่นะคะ ไรท์ขยันอัพมากๆเลย
    #464
    0
  25. #413 เฮะๆ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 03:47
    มันดีงามมาก อมก เขียนน่ารักมากกกกก
    #413
    0