ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 17 : ลิขิตกุมภีร์ : ตอน ๑๕

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,555
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 234 ครั้ง
    12 ก.ค. 61

จระเข้ตัวใหญ่ว่ายเคี้ยวคดไปตามลำน้ำ มันปีนป่ายขึ้นไปตามทางลาดชันที่กลายเป็นแอ่งปลักโคลน ฉับพลันร่างกุมภีร์ก็ค่อยๆแปรเปลี่ยนกลับมาเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาหมดจรด ผิวกายสีน้ำผึ้ง ตามต้นแขนด้านซ้ายมีตกกระสีขาวกระจายอยู่ทั่ว

“ลุงขาว...ลุงขาว!”

“มีอะไรไอ้ขามเอะอะโวยวายอะไร” ขาวนั่งชันเข่าข้างหนึ่งอยู่บนโขดหิน อดจะเอ็ดคนที่โหวกเหวกโวยวายเข้ามาในพื้นที่ลับแลของพวกตนไม่ได้

ไอ้ขาม หลานชายขาวจระเข้ที่กุมภีร์ทั้งหลายต่างตราหน้าว่าเป็นทรราชย์ถลามานั่งบนเสื่อร่วมกับเครือญาติคนอื่นๆ

ทุกคนหันมาสนใจเด็กหนุ่มเพราะคิดว่าขามคงมีเรื่องสำคัญมาแจ้ง ตาลีตาเหลือกเข้ามาขนาดนี้

“พญาชาละวัน...พญาชาละวันกับไอ้มนุษย์นั่นมันไม่ได้เป็นปรปักษ์กันอย่างที่คิดแน่ขอรับ” ขามเล่าทุกสิ่งที่พบเห็นเนื่องจากได้รับคำสั่งให้ติดตามหมอจระเข้จากพิจิตรกับชาละวันไปด้วย เห็นชาวบ้านลือกันหนาหูว่าหมอจระเข้ผู้นี้อิทธิฤทธิ์ร้ายกาจนัก ก็คิดไปสิว่ามันจักลากพญากุมภีร์ไปสังหารทิ้ง ที่ไหนได้มันลากไปปรนนิบัติพัดวี! แถมลาบล้วงกันถึงไส้ถึงพุงราวกับไปหมายใจกันมาแต่ชาติปางไหนอีกด้วย

ที่แน่ๆมีสิ่งหนึ่งที่ต้องแพร่งพรายให้รู้กันถ้วนหน้าไม่งั้นคงตายตาไม่หลับ

“พญาชาละวันหัวเราะด้วยนะลุง!”

“ชาละวันหัวเราะ?” ขาวทวนคำอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองนัก

คนที่ใช้ทุกเวลาตามล่าพวกเขา ไม่เสียเวลาสักวินาทีมาอาบแดดดั่งจระเข้ตัวอื่น ตรากตรำตามล้างตามผลาญจนญาติโกโหติกาเขาล้มตายเกือบหมดโคตรเนี่ยนะจักหัวร่อเป็น

“จริงๆนะลุงข้าได้ยินกับหู เห็นมากับตาว่ามันยิ้มให้ไอ้หมอจระเข้นั่นน่ะ” ขามยืนกราน

“งั้นที่ข้าเห็นเมื่อเจ็ดปีก่อนตาก็ไม่ได้ฝาดไปสินะ” ขาวเอามือลูบคางพลางย้อนนึกไปถึงเรื่องเมื่อเจ็ดปีก่อนที่เขาหนีตายมาได้อย่างหวุดหวิด ตอนนั้นลำพองใจเพราะเห็นมันไม่ตามลงมาในน้ำจึงแอบดำลงใต้ธารสอดส่องความเคลื่อนไหวของพวกมันจึงทันได้เห็นอ้ายชาละวันมันมอบโลหิตขัติยาให้แก่มนุษย์นั่น คืนประลองหากษัตริย์องค์ใหม่เขาก็ยังซุ่มวนเวียนอยู่แถวนั้นและได้เห็นเด็กมนุษย์นั่นมานั่งรอคอยใครบางคนที่ท่าน้ำ สีหน้าหงอยเหงาจัด คงไม่แคล้วว่ามารอคอยชาละวันเป็นแน่

แปลว่าพวกมันมีใจต่อกันจริงๆงั้นสิ...งี้ก็ง่ายเลยสิวะ

“ว่าแต่...ผู้เกลียดมนุษย์อย่างชาละวันน่ะหรือจักมีใจให้มนุษย์ได้” ถึงชาละวันจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกมนุษย์เลยเพราะมัวแต่ตามล่าโคตรเหง้าเขาแต่เมื่อใดที่มีชาวบ้านมาก่อกวนฤาท้าทายก็จัดการเสียราบคาบแก้ว ไหนจะความเจ้ายศเจ้าอย่างของมันอีก ถ้าไม่ได้สืบสกุลท้าวรำไพขี้คร้านก็เป็นได้แค่เด็กอวดดีผู้หนึ่งล่ะวะ

“แต่ข้าเห็นจริงๆหนาลุง”

“เออ กูรู้แล้วไอ้ขามกูถึงได้หาเรื่องย้ายรกรากมาไกลถึงที่นี่แล้วให้ไอ้เถ้ามันออกอาละวาดไงเล่า”

“แสดงว่ารู้แต่แรกสินะว่าอ้ายมนุษย์พวกนี้จักเรียกหมอจระเข้จากพิจิตรมา” เถ้าตบเข่าฉาด คิดไว้แล้วว่ามันต้องมีมูลเหตุบางอย่าง ก็เราต้องหลบต้องซ่อนกันมาตลอดแต่พอมาถึงถิ่นใหม่พี่ขาวแกก็ออกปากให้เขาไปลากมนุษย์มากินซะอย่างนั้นมันน่าสงสัยน้อยเสียเมื่อไหร่ล่ะ ตอนนี้ได้รู้แจ้งสักที

“เออกูตั้งใจให้เป็นอย่างนั้นกะล่อมาฆ่าเสีย จะได้ตัดกำลังพวกมนุษย์ที่อาจทำให้แผนการเราพัง แต่ใครมันจะไปคิดวะว่าไอ้ชาละวันมันจะรู้เรื่องแล้วตามมาถึงนี่กับเขาด้วย ดีที่ไอ้พวกหมอผีมันช่วยสร้างอาเพศให้จนชาละวันมันอ่อนกำลังลงไม่งั้นเราได้ตายโหงตายห่ากันไปแล้ว” ไม่อยากยอมรับแต่ก็ต้องยอม ชาละวันเป็นจระเข้ในวรรณะกษัตริย์ แถมมีสายเลือดโดยตรงจากท้าวรำไพผู้บำเพ็ญภาวนามาร่วมพันปี ตัวของมันเองก็มีเขี้ยวเพชรไหนจะได้รับการสอนสั่งจากท้าวรำไพให้เจริญศีลภาวนาบ้างเป็นครั้งคราวจนอิทธิฤทธิ์เพิ่มพูนขึ้นเป็นเท่าตัว

ความหนุ่มแน่นของมันอีก ผสานรวมกันแล้วแทบจะไร้พ่ายเลยทีเดียว หลีกเลี่ยงได้ก็อยากหลีแต่ทำไม่ได้นี่สิ

ให้สู้กันทางตรงคงไม่ไหวแต่ถ้าเล่นด้วยกลโกงก็ไม่แน่…

“อาการมันจะดีขึ้นในเร็ววันนี้แหละ เราต้องเตรียมตัวให้พร้อม” ขาวกวาดสายตามองเครือญาติตน แต่ก่อนมีเป็นร้อยบัดนี้เหลือเพียงสิบเศษ

“แล้วหากต้องปะทะกันเล่าลุงขาวเราจะทำอะไรได้ ให้ข้าไปสู้กับมันตัวต่อตัวข้าไม่เอาด้วยหรอกหนา” ขามออกตัวคนแรกเลย จนเจอขันบินลอยใส่หัวสักทีข้อหาปอดแหกไม่เข้าเรื่อง

“เราไม่จำเป็นต้องใช้วิธีซึ่งๆหน้าเพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะนี่ อย่าลืมสิว่าคราก่อนเราเอาชนะโคจรได้อย่างไร”

กุมภีร์ทั้งหลายมองหน้ากันพลางแสยะยิ้มร้ายเมื่อฉุกคิดได้

“สร้างความหวาดหวั่นให้มนุษย์ จนพวกมันต้องพึ่งหมอจระเข้เลื่องชื่อ” ขาวยิ้มละไม เล่าเรื่องนี้ทีไรเป็นอันต้องปีติในความเก่งกล้าของตนเองทุกที

ครานั้นเหมือนฟ้าเปิดทางให้เฝ้าสังเกตการเหนือผิวน้ำแล้วทันเห็นท้าวโคจรเกี้ยวพาราสีกับมนุษย์ผู้หนึ่ง พวกเขาตามติดชีวิตทั้งสองจนโคจรไหวตัวทันและตัดสัมพันธ์กับมนุษย์ผู้นั้นด้วยกลัวว่าเขาจักทำอันตรายแก่มัน แต่ท้าวพญาคงน้ำใจงามเกินกว่าจะรู้ว่ายิ่งถอยห่างเช่นนั้นยิ่งทำให้เขามั่นใจว่าบุรุษผู้นี้คือจุดอ่อนสำคัญ

หมอผีมนุษย์กำหนดฤกษ์ยามมาให้ พวกเขาเพียงแต่ทำตามนั้น เริ่มต้นจากออกอาละวาดฆ่าแกงผู้คนให้ชาวบ้านแตกตื่น ให้พวกมันไปตระเวนหาหมอจระเข้จากทั่วทั้งสยามมาจัดการ ท้าวพันวังกับท้าวพันตาผู้อยู่ในแผนการยอมตกลงร่วมมือกับนักพรตมนุษย์เพราะพวกมันยื่นข้อเสนอจักให้ขึ้นครองแม่น้ำน่านทั้งเหนือจรดใต้หากแผนการขึ้นครองเมืองพิจิตรของพวกมันสำฤทธิ์ผล แน่นอนว่าสิ่งแรกที่ต้องกำจัดคือพญาโคจรผู้ดูแลคุ้งน้ำใต้ก่อน ท้าวรำไพมิได้อยู่ในแผนการเพราะหลายฝ่ายเห็นว่าท่านรำไพละทางโลกไปแล้วจึงไม่เห็นว่าจักเป็นขวากหนามเท่าไหร่นัก

ท้าวพันตาและพันวังสร้างเรื่องทะเลาะวิวาทไม่มีมูลขึ้นมาเพื่อหลอกล่อให้พญาโคจรออกมาห้ำหั่นกันก่อนต้องสิ้นชีพพิตักษัยด้วยเงื้อมมือพญาโคจรแต่ตัวพญาโคจรเองก็ต้องมาสิ้นลมหายใจเพราะหมอจระเข้คนดังที่พวกเขากวนเรื่องราวจนชาวบ้านไปชักชวนมันมาจากนนทบุรีได้

อ้ายมนุษย์นั่นไม่ได้เก่งกาจไปกว่าหมอจระเข้ผู้อื่นหรอก แต่ที่เลือกใช้มันเพราะมันเป็นคนเดียวที่โคจรไม่กล้าทำร้ายต่างหาก

ด้วยแผลกลนี้จึงปลิดชีพท้าวพญาแห่งคุ้งน้ำใต้ได้โดยไม่ต้องอาศัยกองทัพเป็นหมื่นพัน แต่เขาก็ยังมีเมตตาอยู่บ้าง ยามขึ้นบกมาดูซากร่างไร้วิญญาณของโคจรที่พวกหมอผีมนุษย์มันกักเก็บไว้ก็ขอธำมรงค์ที่โคจรใส่ติดตัวมาฝากให้หมอจระเข้ที่ปลิดชีพโคจร

ไม่ได้ให้ของดูต่างหน้าเพราะอารีย์อย่างเดียวหนา แต่ต้องการสร้างความหวังลมๆแล้งๆให้อ้ายมนุษย์นั่นด้วย อย่างน้อยก็ถือว่ามันช่วยงานหนัก

“และหากเป็นอย่างที่เราเข้าใจ...เราอาจใช้งานไอ้หมอจระเข้ที่อยู่กับชาละวันได้”

ด้วยแผนการเดิม เราก็ไม่ต้องเฟ้นหาผู้ใดมาเข้าพวกให้เสียเวลาเลย

แปะๆ

เสียงปรบมือดังขึ้น กุมภีร์สิบกว่าชีวิตรีบตวัดสายตาหาต้นตอของมันอย่างตื่นตระหนกเพราะสถานที่แห่งนี้เป็นดังเมืองลับแลที่ได้ร่ายมนต์คาถาของจระเข้ฝั่งคุ้งน้ำเหนือปกปิดไว้อย่างดี จระเข้จากคุ้งน้ำใต้แทบไม่รู้จักวิธีคลายมนต์คาถานี้ อาจเรียกได้ว่าไม่รู้ศาสตร์ของมันเลยก็ว่าได้จึงไม่เคยมีใครคิดระแคะระคาย และเพราะเจ้าคาถานี้แหละพวกเขาถึงหลบซ่อนตัวเองมาได้ถึงเจ็ดปีเต็ม

“เรื่องมันเป็นเช่นนี้นี่เอง” ร่างสูงสง่าก้าวเข้ามาในวงสนทนาพาลให้จระเข้ตกกระแตกฮือออกเป็นวงกว้าง มีเพียงขาวที่เคยเป็นถึงอำมาตย์ในราชวงศ์ของท้าวพันตาเท่านั้นที่ยังนั่งนิ่งค้างอยู่กับที่ สีหน้าตื่นตระหนกฉายชัดให้รู้ว่าตกใจกับการมาของอีกฝ่ายมากแค่ไหน

จักไม่ให้ตกใจได้อย่างไรในเมื่อมันเข้ามาพร้อมศีรษะของทหารยามที่เฝ้าปากถ้ำลับแลของพวกตนไว้

“ทะ...ท่านพันวีร์” ขาวเสียงสั่นเครือ

“เรียกเดโชเถอะข้าละทิ้งชื่อนั้นไปนานแล้ว” แม้นใบหน้าจะมีรอยยิ้มแต่งแต้มแต่รังสีอำมหิตแผ่ซ่านเสียจนบรรดากุมภีร์ตัวกระจ้อยต้องก้มหน้าลงต่ำอย่างหวาดกลัว แต่ที่หลายฝ่ายสงสัยเห็นจะเป็นพระนามที่ขาวเอ่ยออกมา

พันวีร์ จำกันได้เลือนลางว่าท้าวพันตามีพระโอรสและพระธิดาอย่างละหนึ่ง พระธิดาคือเจ้าหญิงวิมาลาและพระโอรสองค์โตที่มีสิทธิสืบราชบัลลังก์ฝั่งคุ้งน้ำเหนือต่อจากท้าวพันตาคือเจ้าชายพันวีร์ แต่พระโอรสถูกส่งไปเป็นเชลยศึกอยู่แดนคุ้งน้ำใต้ตั้งแต่ทรงเยาว์วัยเมื่อครั้งทางฝั่งคุ้งน้ำเหนือแพ้สงครามในครากาลก่อน อีกคราก็พ่ายแพ้แก่พญาโคจรอีกแม้จะเป็นฝ่ายยื่นสาสน์ท้ารบด้วยตนเองจึงต้องยอมยกพเจ้าหญิงวิมาลาให้เป็นทั้งเชลยและคู่หมั้นคู่หมายของชาละวันบุตรชายคนเดียวของพญาโคจร และจากนั้นก็ไม่มีใครเอ่ยถึงท่านพันวีร์อีกเลยราวกับลืมเลือนหน้าคร่าตาไปจนหมดสิ้น

นัยน์เนตรสีทองปลั่งแข็งกร้าวแฝงไปด้วยความเย้ยหยันโลกทั้งใบ และรอยยิ้มเลศนัยไม่ต่างอะไรกับน้ำใสบริสุทธิ์ที่แท้จริงแล้วคือเหล้าขาว แม้นทรงอาภรณ์ของขุนนางอำมาตย์มนุษย์ก็ไม่ได้ทำให้ดูตกต่ำค่าลง

เดโชกวาดสายตามองจระเข้ทั้งหลายแล้วหันเหความสนใจมายังอ้ายขาว ผู้ที่ชาละวันหมายตามาตลอดเจ็ดปี หนีหัวซุกหัวซุนมาซ่อนกายที่นี่เอง หากไม่ใช่เพราะเนื้อแท้เขาคือจระเข้แห่งคุ้งน้ำเหนือเหมือนพวกมันคงไม่อาจจับสังเกตมนต์จำแลงแฝงเร้นนี้ได้

ติดตามร่องรอยชาละวันจนมาถึงที่นี่ก็ใคร่สงสัยในป่ารกชันผิดปกติแถวนี้เสียก่อนจึงเข้ามาตรวจสอบ จากที่หลบซ่อนตัวฟังอยู่นานสองนานทำให้เขาได้รับรู้ความจริงหลายอย่าง...ที่แม้แต่ตัวเขาเองยังคาดไม่ถึง

พญาโคจรนำเขากลับมาเลี้ยงดั่งโอรสอีกผู้แต่วางไว้ในตำแหน่งองครักษ์หลวงเพื่อไม่ให้ชาละวันติดใจสงสัยในเรื่องความขัดแย้งของสองดินแดน

แม้จะเทิดทูนพญาโคจรดั่งบิดาคนที่สองเพียงใดแต่ก็ไม่อาจทำใจในเรื่องที่อีกฝ่ายสังหารครอบครัวตนได้ และนั่นคือเหตุผลแท้จริงที่เขาไม่ยอมลงไปช่วยพญาโคจรในการทำศึกสงครามจนท้าวพระยาผู้นั้นต้องสิ้นชีพชีวาวายไปเพราะหอกศักดิ์สิทธิ์ของหมอจระเข้ เรื่องวุ่นวายกับการแฝงตัวเป็นมนุษย์คือประเด็นรองที่เขาเลือกจะหยิบมันมาพร่ำบอกชาละวันให้เด็กนั่นเลิกติดใจสงสัย

“ท่านพ่อกับท่านอาของข้าเข้าร่วมในแผนสกปรกเช่นนี้ด้วยใช่ฤาไม่” เดโชถามเสียงรอดไรฟัน

นี่เป็นอีกสิ่งที่เขาไม่อาจรับได้ เป็นถึงชนชั้นปกครองแต่ลดตัวมาร่วมมือกับมดปลวกอย่างมนุษย์เพื่อให้ได้มาซึ่งพลังอำนาจ มันเป็นวิถีของหมาลอบกัดและเขาไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะเป็นวิธีที่สายเลือดขัติยาแห่งเขาพึงทำ

“ท่านควรเลือกฝั่งที่คู่ควรได้แล้วพระโอรส” ขาวประนมมือพลางขยับลงมานั่งแทบเท้าเดโช

เขาพยายามหลายครั้งที่จะเข้าหาพระโอรสพันวีร์ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงต้องวนเวียนอยู่แถวถ้ำทองจนเกือบโดนจับได้

“ถ้าเราทำสำเร็จท่านจักได้ขึ้นปกครองผืนน้ำน่านทั้งผืนนะพระเจ้าค่ะ” ขาวแจงเจตจำนงค์ คนที่ได้กับได้ในแผนการนี้คือท่านพันวีร์หรือบัดนี้จะเปลี่ยนเป็นเดโชแล้วก็ตาม

พวกหมอผีมนุษย์ก็ทำงานให้กับเชื้อพระวงศ์ผู้ตกอับ ท่านผู้นั้นได้บัลลังก์เราก็ได้อาณาจักรแม่น้ำน่านของเรากลับคืนมา

“แผนการต่อไปคืออะไร?” ดำริจากเดโชเรียกให้ขาวเงยหน้าขึ้นสบพระพักตร์แล้วแย้มยิ้มกว้าง

“ตาสว่างเสียทีนะท่าน” ไม่วายสัพยอกเพิ่มเติม ในเมื่อเดโชไม่สังหารผู้อื่นต่อ และยอมรับฟังแผนการของพวกตนต่อไปนั่นก็หมายความว่าอีกฝ่ายยอมตกลงเข้าพวกเดียวกับเราแล้ว

“พวกมนุษย์จะคืนชีพกายหยาบของพญากุมภีร์ทั้งสาม ส่วนพวกเราต้องหาหนทางสังหารพญาชาละวันให้สิ้น”

“ฆ่าชาละวันไม่ได้ง่ายๆ มันมีเขี้ยวเพชรฟันแทงไม่เข้าเจ้าเองก็รู้”

“ง่ายดายแน่พะยะค่ะหากเราใช้คนที่มันพึงใจเข้าเล่นงาน”

“เจ้าหมายถึง?” เดโชเริ่มขมวดคิ้วอย่างสับสน

แฝงกายอารักขามานานยังไม่เห็นชาละวันจักพึงใจต่อใครกระทั่งน้องวิมาลาเองก็ยังไม่แลหางตาเท่าใดนัก

“มนุษย์ผู้ได้รับโลหิตขัติยาพระเจ้าค่ะ...ไอ้ขามหลานข้าเห็นพวกมันร่วมหลับนอนด้วยกันอยู่”

“!....” เดโชกระตุกยิ้มขำ ที่แท้ก็มาตกม้าตายกับมนุษย์ที่แสนรังเกียจนี่เอง ก็ใคร่คิดไปสิว่าเหตุใดคนอย่างมันถึงได้มอบโลหิตขัติยาให้มนุษย์ต้อยต่ำคนนั้น แถมตามข่าวมาถึงชุมพรด้วยตัวเองแล้วหายหัวไปโดยไม่ส่งข่าวใคร

จากคำพูดอ้ายขาวชาละวันคงหลงลืมกระทั่งงานอภิเษกกับภคินีเขาในอีกราตรีข้างหน้าด้วยกระมัง...มันน่านักเชียว

“จักเริ่มแผนการนี้เมื่อไหร่?”

“ไม่เกินเจ็ดทิวานี่แหละท่าน”


…..


เอ้ก อี เอ้ก เอ้ก!!


ไก่มันขยันขันจังวะ…

ไกรทองคิดอย่างหงุดหงิดเมื่อต้องสะดุ้งตื่นเพราะเสียงไอ้แจ้เป็นประจำตั้งแต่เด็กจนโต หมอจระเข้หนุ่มค่อยๆหยัดกายลุกขึ้นนั่งงัวเงียพลางบิดขี้เกียจ

เมื่อคืนฝันประหลาดชะมัด...ฝันว่าได้เจอกับโจรขโมยจูบเมื่อเจ็ดปีก่อนและหมอนั่นก็…

เปลือกตาจำต้องกระพริบถี่ๆเพื่อปรับทัศนียภาพในการมองเห็นและประมวลสิ่งต่างๆในหัวไปพร้อมๆกัน

หากแต่พอก้มลงสำรวจร่างกายตัวเองดีๆก็พบรอยแดงจ้ำไปทั้งแผ่นอกลามมายันข้อมือ ส่วนมากเป็นรอยขบกัดทั้งสิ้น ห่างไปไม่ไกลก็เห็นหมอนอีกใบที่เคยวางเคียงกัน ผืนเสื่อเองก็ยับยู่ยี่บ่งบอกว่าที่ตรงนั้นเคยมีร่างของใครบางคนอยู่

“ไม่ใช่ความฝัน…” ไกรทองพึมพำ หน้าซีดเผือดขึ้นเรื่อยๆเมื่อเห็นผ้าโจงกระเบนสีเขียวขาบกองอยู่ปลายเท้าหากแต่ไร้ร่องรอยเจ้าของมัน

มองไปทั่วเรือนไม้หลังใหญ่ก็พบแต่ความว่างเปล่า

นี่เจ้า…

“เจ้าทำเรื่องบัดสีแล้วทิ้งข้าไว้อีกแล้วเรอะ!”



----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


มาอัพเพิ่มแล้วขรั่บ เหมือนเป็นกิมมิคของพวกจระเข้ไปแล้วรึไงนะที่ชอบปั่นหัวมนุษย์แล้วจากไป 555

ฝากเม้นติชมเหมือนเดิมนะฮะ หนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจคร้าบ

#ลิขิตกุมภีร์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 234 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2648 SUNelf213 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 01:37
    เดโชก็คือเอ็นดูน้องชาล่ะสิ รู้ทัน!!
    #2,648
    0
  2. #2558 reluz (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 00:14
    รีคห.ที่2,035ค่ะ จรเข้ผีทะเล!! 55555555
    #2,558
    0
  3. #2224 Mamimilky (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 23:32
    ขำน้อง555555555555555555 นี่คิดว่าเดโชแค่ตามเกมส์เพื่อรู้ความเคลื่อนไหวอ่ะ ชอบตรง 'มันน่านักเชียว' เนี่ย เอ็นดูเขาไปดิ5555555555
    #2,224
    0
  4. #2035 kunsatree (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 21:07
    จรเข้ผีทะเล!!!555
    #2,035
    0
  5. #1941 KKMP (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 16:39
    หวังว่าคราวนี้จะไม่ซ้ำอีกหรอบเดิมนะ เหม็นขี้หน้าเดโชจัง
    #1,941
    0
  6. #1634 bloodc2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 18:53
    ชาละวันเป็นคนแบบนี้เองสินะ
    เจ้าจระเข้บัดสี!😂
    #1,634
    0
  7. #1308 dearlychpd ♡ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 00:29
    เอ้า! แล้วเดโชจะยังไงเนี่ย อยู่ข้างไหนแน่ ที่มานี่มาเพื่ออะไร มาตามชาละวันไปแต่งงานอย่างเดียวหรอ หรืออะไรยังไง โอ๊ย สงสัยไปหมดแล้วค่า ฮืๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    แล้วสรุปว่าคนที่ฝากแหวนมาให้ขุนไกรไม่ใช่โคจรสินะ ก็คือตายแล้วจริงๆสินะ ป๋วดใจ๋ทิสุ๋ดเล๋ย ฮือออออออออออ
    #1,308
    0
  8. #1305 ♛รักหมอ♛ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 10:18

    พี่วันจะทิ้งน้องไกรแบบนี้ไม่ได้55555 ชอบพี่เดโชเหลือเกินนนนนน ยังเชื่อใจนางอยู่ ก็นางถามเฉยๆอะ ว่าแล้วไงต่อ ไม่ได้พูดสักกะคำว่าจะร่วมด้วย5555555 คือคิดว่านางเป็นตัวแปรสำคัญมาก ที่จะทำให้คู่ไกรวันจบแฮปปี้เอนดิ้ง ให้กำลัฃใจไรท์แรง ตามเรื่องนี้มานานมากจริงๆ ดีใจมากที่มาอัพ รอเสมอค่ะ ดรั๊ก

    #1,305
    0
  9. #1277 'นมชมพู' (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 15:17
    ทำเรื่องแล้วหายตล๊อดดดด รอตอนต่อไปค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์เสมออออ
    #1,277
    0
  10. #1274 ฉันคือความฝัน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 12:53
    เดโชจะต้องเป็นคนดีแน่ๆ เราสัมผัสได้!!!
    #1,274
    1
    • #1274-1 ฉันคือความฝัน(จากตอนที่ 17)
      14 กรกฎาคม 2561 / 12:54
      หรือขามจะคู่เดโชหว่า... #แจวเรือผี
      #1274-1
  11. #1273 Pzsxdc (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 08:22
    ห่วงความปลอดภัยของน้องไกรทองพวกจระเจ้มันร้ายนะคะท่านหัวหน้า
    #1,273
    0
  12. #1272 bunyarat462 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 00:53
    ขำ หมั่นไส้พวกโกงๆ แล้วก็เอ็นดูน้องค่ะ ฟฟฟ
    #1,272
    0
  13. #1270 Gee Orra (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 20:56
    ขามๆ เอ็งพูดว่าไงนะ เค้าหลับนอนกันแล้วเหรอ ไม่ใช่นอนหลับแต่เป็นหลับนอนเลยนะรู้ความหมายใช่มั้ยๆ
    #1,270
    0
  14. #1269 Banananaaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 12:22
    ขำทุกคนตอนที่ขามเล่าว่าชาละวันยิ้มด้วยนะลุง ทุกคนสตันท์ไปหลายวิ ตลกกก

    พี่วันไปแกล้งน้องเค้าแบบนั้นทำไม เอ๊ะ หรือ ไม่ได้แกล้ง 555555555
    #1,269
    0
  15. #1267 Mikaela (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 09:11

    สงสารทั้งคู่พ่อคู่ลูก ขอให้จบแบบแฮปปี้เถอะๆ สู้ๆนะไรท์ รอตอนต่อไปอยู่55555

    #1,267
    0
  16. #1266 Hammy_PCS (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 00:41
    อย่ากรี๊ดให้ท่านเดโช หักใจไว้
    #1,266
    0
  17. #1263 Hyukky38 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:34
    ทำไมรู้สึกว่าพี่เดโชเท่จังคะ ใจเต้นไปหมด//กรี๊ดดดดด
    #1,263
    0
  18. #1260 prapapormsr (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 21:49
    ตอนท้าย ทำไมอ่านแล้วเขิน555
    #1,260
    0
  19. #1259 幽霊人形 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 21:06

    555 ไอไกรเอ๊ยยย

    #1,259
    0
  20. #1257 ROS195 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 20:39
    ถ้าไม่ขาวไม่ตายเราคงนอนไม่หลับอ่ะ แค้น!!!
    #1,257
    0
  21. #1256 Johnnytrash (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 19:45
    เห้ย เราชอบพี่เดโชมากๆ ทำไมทำอย่างนี้ล่ะคะคุณพี่ น้องผิดผวังในตัวคุณพี่เหลือเกิน ฮือ แล้วตาพี่ลักหลับน้องหรอ!!!! อมก!!! ผิดผี!!!
    #1,256
    0
  22. #1255 delta-n (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 19:42
    ไกรทองโดนทิ้งอีกแล้ววววว พี่ชาละวันกลับมารับผิดชอบน้องก่อน เดโชนี่จะทรยศจริงๆใช่ไหมเนี่ย ฮือออ ไม่ดีเลยนะไม่ดี
    #1,255
    0
  23. #1254 T o m a t o ! (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 19:18

    เดฌช ไอจระเข้เลี้ยงไม่เชื่อง!

    #1,254
    0
  24. #1253 T o m a t o ! (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 19:18

    อ้าว เจอคนปล้ำแล้วทิ้งค่ะ!

    #1,253
    0
  25. #1252 Crazy Devill (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 19:15
    พี่วันทิ้งอีกแล้ว!!!!!!! น้องไกรขามาซบอกพี่ก็ได้ถึงแม้มันจะเรียบกฌเถอะ​แต่เดโชนี่คงไม่คิดจะให้วิธีไร้ศักดิ์ศรี​นั่นหรอกนะ​ส่วน-ขามนี่........ ชั่งเถอะแต่พี่วันนะพี่วันบังอาจมากินลูกสาวฉันแล้วทิ้งไว้​มันเสียศักดิ์ศรี​น้องนะเห้ยย​ให้เกียรติ​น้องบ้างงงงงงงแต่-ขาวนี่จะแช่งให้ตายเร็วๆเล๊ย!!!!!! รอต่อไปค่ะ​ สนึกมากๆเลยค่ะคุณเฟย
    #1,252
    0