The Fate of love. (yulsic,yuri)

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 29 การพบเจอ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    16 มี.ค. 56

ตอนที่ 29 การพบเจอ...

 

 

            2 ปีผ่านไป ยูริกับเจสสิก้าก็ยังคงติดต่อกันเหมือนเช่นเดิม ตอนนี้ร่างสูงเรียนอยู่ปี 3 แล้ว ร่างสูงแทบไม่มีเวลาว่างเลยเมื่อต้องเรียนไปด้วย ทำงานไปด้วย ชีวิตที่หนักหน่วงบวกกับการทำงานอย่างหนักทำให้ยูริไม่ค่อยมีเวลาติดต่อกับเจสสิก้า ร่างบางเองก็เรียนปี 4 เป็นช่วงที่เรียนหนักอยู่เหมือนกันอีกทั้งยังต้องทำงานในโรงพยาบาลอีก

 

            สายฝนโปรยปลาย ร่างบางมองผ่านกระจกที่โรงพยาบาล เธอคิดถึงยูริมากๆ ช่วงนี้แทบไม่ได้คุยกันเลย จิตใจที่ล่องลอยไปไกล ทำให้ไม่รู้สึกว่ามีใครยืนอยู่ข้างหลังของเธอ

 

            “เหม่อไปถึงเกาหลีเลยเหรอครับ”

            “คุณหมอดงเฮ ตกใจหมดเลยค่ะ”

            “ขวัญอ่อนจริงๆเลยนะ มายืนทำอะไรตรงนี้ครับ”

            “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่รู้สึกเหงานิดหน่อยน่ะค่ะ”เจสสิก้ายิ้มให้ชายหนุ่ม

            “งั้นคืนนี้เราไปเที่ยวกันมั้ยครับ ชวนเพื่อนๆในแผนกไปด้วย คลายเครียดไง”

            “ลองชวนคนอื่นก่อนดีกว่าค่ะ หากไม่มีใครไป ฉันก็คงไม่ไป”

            “อีก 2 ชั่วโมง ผมจะมาเอาคำตอบนะครับ ผมขอตัวไปห้องตรวจก่อน”ดงเฮยิ้มให้เจสสิก้าก่อนเดินจากไป

            “..............................”เจสสิก้าได้แต่มองตาปริบๆ

            เจสสิก้าเดินไปที่ห้องทำงานของเธอและเปิดดูอีเมล์ แต่ก็ไม่มีอะไรเลย ร่างบางได้แต่ถอนหายใจ น้ำตาเริ่มคลอออกมาอย่างช้าๆ 2 อาทิตย์แล้วนะที่ยูริไม่ติดต่อกลับมา

            เสียงโทรศัพท์มือถือของร่างบางส่งเสียงดังให้เธอได้ยกขึ้นมาดูเบอร์ก่อนจะรับ

 

            “ว่าไงคริส”

            “พี่เจส วันนี้ไปธุระกับฉันหน่อยสิ”

            “ธุระอะไร สำคัญมั้ย”

            “สำคัญมากๆเลยพี่ 5 โมงเย็นพี่มาหาฉันที่สวนสาธารณะแถวมหาลัยฉันนะแค่นี้นะพี่”คริสตัลรีบวางสายไป ปล่อยให้เจสสิก้านั่งงงอยู่ที่เดิม

            “อะไรของเค้า หึหึ น้องใครเนี่ย”เจสสิก้ายิ้มให้มือถือแล้วส่ายหัวไปมาก่อนจะตั้งใจทำงาน

 

            ............................................................

 

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

            “สวัสดีครับคุณผู้ช่วย ผมมาเอาคำตอบครับ”ดงเฮยิ้มหวานอยู่หน้าประตู

            “ฉันต้องขอโทษคุณหมอจริงๆค่ะ พอดีน้องสาวฉันโทรมาให้ไปธุระด้วย คุณหมอไม่โกรธฉันใช่มั้ยคะ”เจสสิก้ายิ้มแห้งๆให้ดงเฮ

            “ไม่หรอกครับ เอาไว้เราค่อยไปเที่ยวกันวันหลังก็ได้นะ”ดงเฮยิ้มให้ร่างบางก่อนจะเดินออกไป

 

 

            สวนสาธารณะที่คริสตัลนัดเจสสิก้าไปนั้นเป็นสวนที่สวยมากๆสวนหนึ่งในอเมริกา ร่างบางเดินไปนั่งรอที่สวนดอกไม้ กลิ่นหอมของดอกไม้ทำให้เจสสิก้ายิ้มออกมาเพราะคิดถึงใครบางคน

 

            “มานั่งคนเดียวแบบนี้ไม่กลัวใครฉุดไปเหรอคะ”

            “..............................”ร่างบางหันไปตามเสียงอย่างรวดเร็ว

            T^T

            “ยูล ยูลจริงๆด้วย มาที่นี่ได้ยังไงคะ”เจสสิก้ากระโดดกอดยูริแน่น

            “เบาๆค่ะ ยูลหายใจไม่ออก”ยูริยิ้มให้เจสสิก้า

            “ยูลมาได้ยังไงคะ”เจสสิก้ามองหน้ายูริให้ชัดๆ

            “ยูลมาประชุมแทนคุณพ่อ พอดีประชุมเสร็จแล้ว ยูลเลยแอบมาหาสิก้า”

            “ยูลจะอยู่อีกกี่วันคะ”

            “อีก 3 วัน จากนั้นก็ไปเคลียร์งานต่อที่บริษัท  3วันนี้ยูลขอใช้เวลากับสิก้า นะ คิดถึงจัง”ยูริกระชับกอดเจสสิก้าเอาไว้แน่น

            “แล้วยัยคริสล่ะคะอยู่ไหน”เจสสิก้านึกถึงน้องสาวตัวแสบ

            “ไปกลับแอมเบอร์แล้ว 2 คนนั้นเป็นแฟนกันแน่ๆเลยนะ ยูลเห็นเค้าจูบกันด้วย”

            “ไปเห็นตอนไหนคะ”

            “ตอนที่ยูลไปเข้าห้องน้ำ 2 คนนั้นเค้าสวีทกันเหมือนเราเลย ป่านนี้คงไปเที่ยวที่ไหนแล้วมั้ง”

            “งั้นเราก็ไปบ้างดีกว่านะ ยูลอยากไปไหนคะ”

            “ไปไหนก็ได้ ขอแค่มีสิก้าอยู่ด้วยก็พอ”

            “แหวะ ไปหัดพูดมาจากไหนคะเนี่ย สงสัยที่เป็นข่าวกับสาวๆคงเป็นเรื่องจริง”เจสสิก้ากอดอกมองยูรินิ่ง

            “เฮ้ย...ไม่จริงนะ ข่าวมั่วน่ะ อย่างไอยูตอนไปถ่ายแบบกันน้องเค้าสะดุดยูลเลยช่วยเอาไว้ นักข่าวถ่ายยังไงไม่รู้เป็นกอดกันเฉยเลย สิก้าอย่าไปเชื่อข่าวนะ เชื่อใจยูลก็พอ”ยูริทำหน้าอ้อนเจสสิก้า

            “สิก้ายังไม่ได้ว่าอะไรยูลเลยนะ สิก้าเชื่อใจยูลเสมอค่ะ เราไปหาอะไรทานกันดีกว่านะ”

            “จ๊ะ คืนนี้มานอนกับยูลได้มั้ย”ยูริกระซิบถามเจสสิก้า

            “ได้สิ ยูลนี่ช่างโชคดีจริงๆเลยนะคะ”

            “โชคดียังไงคะ ยูลไม่เข้าใจ”

            “โชคดีตรงที่คุณแม่ไปเล่นไพ่กับเพื่อนๆที่ลาสเวกัสนะสิคะ กว่าจะกลับก็อาทิตย์หน้านู้นแหนะ”เจสสิก้ายิ้มให้ยูริ

            “แบบนี้สิก้าก็มานอนกับยูลได้สบายเลยสิ แถมยูลยังเลือกที่พักใกล้โรงพยาบาลสิก้าอีกนะ”

            “ชิส์ มาอเมริกาไม่บอกสิก้าสักคำ แถมหายไปตั้ง 2 อาทิตย์ จะงอนดีมั้ย เนี่ย” เจสสิก้าบีบจมูกยูริไปมา

            “ฮ้า...เราไปกันเถอะ แต่ยูลว่าเราไปทานที่โรงแรมดีกว่านะ ยูลคิดถึงสิก้าอ่ะ”

            “อืม....ก็ได้ค่ะ”เจสสิก้ายิ้มหวานให้ยูริ

 

            ทั้งสองจึงเดินทางไปยังโรงแรมที่ยูริพักอาศัยอยู่ ตลอดทางทั้งสองคนไม่ยอมปล่อยมือออกจากกันเลย รอยยิ้มที่อบอุ่นถูกส่งให้กันเป็นระยะๆ

 

            “เข้ามาสิค่ะ”ยูริโอบเอวเจสสิก้าเข้าไปในห้อง

            “ห้องสวยดีนะคะ กว้างด้วย”เจสสิก้ามองสำรวจรอบๆห้อง

            “เอาไว้ยูลจะแอบมาหาสิก้าดีมั้ย ยูลคิดถึงสิก้ามากเลยนะ”ยูริกอดร่างบางเอาไว้พร้อมทั้งหอมแก้มเนียนอย่างคิดถึง

            “สิก้าก็คิดถึงยูลเหมือนกันค่ะ คิดถึงทุกวัน ทุกวินาที”เจสสิก้าเงยหน้ามองยูริ

            “ขอชื่นใจกอดทานอาหารเย็นหน่อยนะ”ยูริก้มลงจูบร่างบางอย่างดูดดื่ม

            “อือ...”เจสสิก้าวาดแขนโอบรอบคอของร่างสูง

           

            ความคิดถึงและโหยหากันและกันทำให้ทั้งสองต่างแสดงความรักที่รุนแรงต่อกัน แต่ก็จบด้วยความอ่อนโยนที่ต่างทนุถนอมซึ่งกันและกัน

            บทรักอีกกี่ครั้งก็ไม่พอหากสองใจยังโหยหากันและกันแบบนี้

            (ราตรีนี้อีกยาวนาน)


 

     ************************ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

170 ความคิดเห็น

  1. #139 yulyoonyul (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มีนาคม 2556 / 14:16
    ยูลสิกเจอกันแล้วหวานมาก
    #139
    0
  2. #137 Awnu (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 23:26
    เจอกันสักที
    ไรเตอร์มาแล้วคิดถึงไรเตอร์สุดๆ
    สู้ๆคะไรเตอร์
    #137
    0