พิชิตใจยัยคู่กัด

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 14 คู่กัดกลายพันธุ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 เม.ย. 60

 สามวันต่อมาปาลิตาได้กลับบ้านสมใจ สุรีรัตน์อาสามารับแฟนสาวเพราะนัดกันไปดูหนัง โชคดีที่ผื่นหายไปหมดแล้วแต่ยังเหลือล่องลอยจางๆอยู่บางที่เท่านั้น สายตามองตามรอยยิ้มสวยของปาลิตา สงสัยจะอยากปลดปล่อยเห็นอะไรก็ยิ้มไปซะหมด

“ซื้อของได้ป่ะ”

“อยากได้อะไรล่ะ เดี๋ยวเหมียวซื้อให้”

“น้ำหอมหมดอยากได้ขวดใหม่ พาไปซื้อหน่อยนะ”

“ได้อยู่แล้ว กินข้าวก่อนค่อยไปละกัน”

“โอเค”

สุรีรัตน์โอบไหล่แฟนสาวเดินเข้าไปในร้านอาหาร ปาลิตาเลือกอาหารที่เป็นผักซะส่วนใหญ่เพื่อไม่ให้ร่างกายมีอาการแพ้อย่างอื่นเพิ่มอีก  ทั้งสองสาวคุยเล่นกันไม่ได้สนใครคนอื่นเลย สายตาของคนในร้านต่างสงสัยว่าสองสาวเป็นอะไรกันทำไมถึงสนิทกันมากขนาดนี้ ปกติเพื่อนสาวจะมีระยะในการเล่นถึงเนื้อถึงตัวแต่สองสาวกลับนั่งจับมือกันตลอดเวลาเลย

“คนมองเราแปลกๆป่ะ ไม่ชินเลยอ่ะ”

“อย่าไปสนใจเลย สนใจเหมียวแค่คนเดียวก็พอหรือว่าพี่ทรายอายคะ”

“อายเรื่องอะไร”

“อายที่มีเหมียวเป็นแฟนไงคะ”

“บ้า ถ้าอายจะยอมคบด้วยหรือไง แค่ไม่ชินที่คนมองน่ะอย่าคิดมากสิ”

“นึกว่าอายที่มีแฟนเป็นผู้หญิงเหมือนกันซะอีก”

“ดูทำหน้าเข้า พี่ชอบให้เหมียวยิ้มและกวนประสาทมากกว่านะ”

“กวนอย่างอื่นด้วยได้มั้ย” สายตากรุ่มกริ่มส่งให้รุ่นพี่คนสวยได้หน้าแดงเพราะนึกออกเลยว่ารุ่นน้องตัวดีหมายถึงกวนเรื่องอะไร

“ต้องดูก่อนว่าทำตัวน่ารักหรือเปล่า”

“น่ารักสิ เค้าอ้อนเก่งนะจะบอกให้”

“เหรอ ไหนลองกะพริบตาปริบๆให้ดูน่ารักที่สุดสิ”  ปาลิตานึกสนุกอยากแกล้งคนรัก ดวงตากลมโตมองใบหน้าหวานที่ทำหน้าระรื่นอย่างเอ็นดู

“แบบนี้เหรอตัวเอง” สุรีรัตน์ทำหน้าออดอ้อนแล้วกะพริบตาให้น่ารักเหมือนที่เคยเลียนแบบบัวชมพู ใบหน้าคล้ายแมวน้อยเพราะดวงตากลมโตแวววาวเปล่งประกายที่ดูยังไงก็คล้ายแมวกำลังเล่นซน

“หึหึ สมเป็นแมวเหมียวจริงๆ น่ารักดีนะ”

“น่ารักก็รักเค้าไปนานๆนะคะ”

“อย่าออกนอกลู่นอกทางละกัน ไม่งั้นเละแน่ๆ” ปาลิตาจิกตามองสุรีรัตน์ คนที่นั่งอีกฝั่งรู้สึกขนลุกเกรียวเลยรีบยิ้มหวานประจบ

“ไม่เคยคิดตั้งแต่ตามจีบแล้วค่ะ”

“ให้มันจริงเถอะ แล้วน้องน้ำตาลคนสวยล่ะยังตามมาเชียร์อยู่หรือเปล่า”

“ฮั่นแน่! รู้ละเอียดจังนะ พี่ไปหลบอยู่มุมไหนทำไมเหมียวไม่เคยเห็นล่ะ”

“นั่งอยู่กับกวางตรงมุมห้องซ้อม พี่พากวางไปเชียร์หนึ่งตลอดนะแต่เหมียวไม่เห็นพวกเราเอง”

“แหม...ตอนเหมียวซ้อมไม่ได้สนใจอะไรหรอก คู่ต่อสู้ตรงหน้าสำคัญที่สุด ไม่งั้นก็โดนอัดสิคะ”

“เอาไว้พรุ่งนี้จะไปนั่งให้เห็นเด่นๆเลย ดูสิว่าจะมีสาวคนไหนกล้าเข้ามาจีบบ้าง”

“แหะๆ เราเลิกพูดเรื่องพวกนี้ดีกว่านะ พี่รู้แค่ว่าเหมียวรักพี่ก็พอ”

“รีบกินข้าวเถอะก่อนที่จะอิ่มอย่างอื่น”

“หึหึ ตักให้นะตัวเล็ก เดี๋ยวไปดูหนังกับซื้อของอีกไม่อยากกลับดึกเดี๋ยวป้านวลจะเป็นห่วง”

“พูดถึงแม่ พี่ว่าเราบอกเรื่องของเราให้แม่รู้ดีมั้ย”

“ไม่เอานะ! เหมียวอยากอยู่กับพี่ทราย ถ้าทุกคนรู้ว่าเราดีกันต้องให้พี่ไปอยู่ห้องพี่นิตาตามเดิม เหมียวไม่ยอมนะ เหมียวอยากอยู่กับพี่ทุกวันเลย อย่าบอกนะคะ”

“งอแงเป็นเด็กๆไปได้ ไม่บอกก็ไม่บอก”

“ตัวเล็กของเค้าน่ารักที่สุดเลย”

ปาลิตามองใบหน้าหวานที่มีแต่รอยยิ้ม เมื่อก่อนพวกเธอหาเรื่องกวนประสาทกันทุกวันจนมีปากเสียงกันบ่อยๆ แต่สิ่งหนึ่งที่เธอแน่ใจมาตลอดคือเธอไม่ได้เกลียดอีกคนแต่ชอบมากต่างหากรู้สึกชีวิตที่เรียบง่ายและมีโลกส่วนตัวสูงถูกสุรีรัตน์แง้มประตูหัวใจเข้ามาตั้งแต่เจอกันวันรับน้อง ที่ทะเลาะด้วยทุกครั้งไม่ใช่ว่ารำคาญหรอกแต่กำลังกลบเกลื่อนความรู้สึกที่มีให้สาวร่างสูงคนนี้ต่างหาก ไม่อยากให้รู้ว่าแอบรักแอบชอบ อยากให้เขามาวนเวียนใกล้ๆเลยต้องยอมต่อล้อต่อเถียงด้วยทุกครั้ง

“ไปดูโปรแกรมหนังก่อนมั้ย เผื่อมีเรื่องที่อยากดู”

“ก็ดีนะ เดี๋ยวค่อยซื้อของก่อนกลับคอนโดละกัน”

“ตามนั้นค่ะ”  สุรีรัตน์จับมือปาลิตาเดินไปตลอดทาง รอยยิ้มที่ส่งให้กันมีความรักส่งให้อีกฝ่ายตลอด พวกเธอไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างที่มองการกระทำที่ใกล้ชิดเกินเพื่อน ถ้าต้องแคร์คนอื่นพวกเธอก็คงหาความสุขไม่เจอ

“คนเยอะจังเลยนะ เหมียวอยากดูเรื่องอะไรอ่ะ”

“ตามใจพี่ทรายเลยเหมียวดูได้ทุกแนว วันนี้จะตามใจแฟนทั้งวันเลยค่ะ”

“งั้นดูหนังผีกันมั้ย”

“กลัวผีไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงอยากดู”

“รู้ได้ไงว่าพี่กลัวผี”

“เรารู้จักกันมา 3 ปีแล้วนะ เรื่องของพี่ทรายเหมียวรู้ทุกอย่างแหละ”

“น่ารักจัง ที่พี่อยากดูเพราะมีเหมียวอยู่ด้วยไงเลยไม่กลัว”  ปาลิตากอดแขนแฟนสาวแล้วซบที่ไหล่อย่างออดอ้อน ไม่จำเป็นต้องเก๊กเพราะเธออยากทำแบบนี้มาตลอด สิทธิ์ของเธอมีเต็มที่ทำไมจะต้องแคร์คนอื่นด้วย กลัวจะมีใครมาแย่งแฟนมากกว่า

“เดี๋ยวเราไปซื้อตั๋วด้วยกันเลยนะ ไม่อยากปล่อยให้อยู่คนเดียว หวง”

“ไปสิ พี่ก็หวงเหมือนกัน”

ทั้งสองจับมือกันไปเข้าแถวเพื่อซื้อตั๋วหนังโดยไม่รับรู้เลยว่ามีสายตาสองคู่จ้องมาทางพวกเธอ คนหนึ่งแค้นใจที่เห็นคนที่ตัวเองหลงรักมากับคู่กัดส่วนอีกคนดีใจที่เห็นว่าสองสาวคู่จิ้นเปิดตัวกันซะที

“เราน่าจะเข้าไปทักทั้งสองคนนั้นหน่อยนะป๊อบ”

“ทำไมต้องไปด้วยคะ ป๊อบไม่อยากเข้าไปหาสองคนนั้น”

“กลัวใจตัวเองเหรอคะ ปีใหม่จะไปแสดงความยินดีกับสองคนนั้นซะหน่อย ทรายหยุดเรียนไปหลายวันแต่กลับมาสวีทกับคู่กัดคู่จิ้นมันน่าสงสัยนะ” ปีใหม่แสยะยิ้มมองใบหน้าของฐิติรัตน์ที่เผลอแสดงออกชัดเจนว่าไม่ชอบใจ ทำไมวันนี้โชคดีจริงๆที่ได้เห็นฉากสำคัญแบบนี้ต่อไปฐิติรัตน์คงยอมตัดใจซะทีถ้าหากยังดื้อดึงตามจีบปาลิตาอีกคงต้องตัดหางปล่อยวัดทางใครทางมันก็แล้วกัน

“เรื่องของพวกเขาสิ ป๊อบมีปีใหม่อยู่แล้วนี่นา”

“หึ! งั้นเราไปทักพวกเขาดีกว่า อย่างน้อยก็เป็นเพื่อนห้องเดียวกันนะคะ”

“ตามใจปีใหม่เถอะค่ะ” ฐิติรัตน์ถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ เธอรู้ว่าปีใหม่เข้าไปทักทายปาลิตาทำไม ต่อไปเธอจะทำยังไงถ้าปาลิตาทำเย็นชาใส่เธอเหมือนคนอื่นๆที่เข้ามาจีบ ปีใหม่นะปีใหม่ ยัยตัวน่ารำคาญ

สุรีรัตน์กระตุกมือปาลิตาให้หยุดเดินเมื่อเห็นรุ่นพี่ที่คุ้นหน้ากันดีเดินเข้ามาหา นึกไม่ชอบใจที่เห็นสายตาของฐิติรัตน์ ทำไมต้องมองแฟนเธอขนาดนั้นด้วย ปาลิตาหันมามองหน้าแฟนสาวก่อนจะกระชับมือแน่นเพื่อบอกอีกคนว่าเธอไม่ได้สนใจใครนอกจากคนที่ทำหน้าบึ้งคนนี้คนเดียว สุรีรัตน์เลยผ่อนอารมณ์ลงเพราะไม่อยากมีปัญหา

“ไงจ๊ะทราย ไม่ยักรู้ว่าพวกเธอสนิทกันขนาดนี้”

“ไม่เห็นจะแปลกตรงไหนนี่”

“แปลกสิ ปกติเห็นทะเลาะกันทุกวันไม่ใช่เหรอ หรือว่าข่าวลือจะเป็นเรื่องจริง”

“ข่าวลืออะไร”

“อ้าว...เขาลือกันให้แซดว่าพวกเธอคบกันแต่ทำเป็นปากแข็งไม่ยอมรับ ที่แท้แอบมาสวีทกันนอกมหาลัยนี่เอง”

“ข่าวลือยังไงก็เป็นข่าวลือ แต่ความจริงคือพวกเราเพิ่งตกลงเป็นแฟนกัน เธออาจดีใจก็ได้นะที่ฉันคบกับเหมียว”  ปาลิตาปรายตามองฐิติรัตน์ที่ยืนนิ่งจ้องหน้าสุรีรัตน์ไม่วางตา นึกหวั่นว่าจะเกิดมวยคู่เอกขึ้นกลางห้าง ทางที่ดีรีบไปให้ห่างสองคนนี้ดีกว่า

“ดีใจสิ ดีใจมากด้วยเพราะป๊อบจะได้ตัดใจจากเธอซะที”

“อันที่จริงฉันไม่สนใจด้วยซ้ำเรื่องที่ป๊อบมาจีบฉันเพราะฉันคิดกับป๊อบแค่เพื่อน”

“ให้มันจริงเถอะ ฉันไม่มีทางปล่อยป๊อบไปให้เธอหรอกนะ”  ปีใหม่มองศัตรูคู่แค้นก่อนจะแสยะยิ้มร้าย เล่นเปิดตัวแบบนี้เธอคงวางใจไปเปราะหนึ่งได้แล้วมั้ง

“ถึงปล่อยมาฉันก็ไม่เอา ฉันมีแฟนคนเดียวคือเหมียวเท่านั้น”

“จู่ๆทำไมคู่กัดถึงเปลี่ยนมารักกันได้ล่ะ บอกป๊อบหน่อยได้มั้ยทราย”  ฐิติรัตน์มองเพื่อนสาวตัวเล็กอย่างตัดพ้อและเจ็บปวดใจ เธอพยายามจีบปาลิตาตั้งแต่เลิกกับแฟนคนเก่าแต่อีกคนไม่เคยสนใจเธอเลยสักครั้ง จู่ๆมาบอกว่าคบกับคู่กัดที่ทะเลาะกันแทบทุกวันมันหมายความว่ายังไง

“ที่จริงเหมียวชวนพี่ทรายทะเลาะเพราะต้องการจีบพี่ทราย ดูเหมือนจะได้ผลนะ”

“ฉันไม่ได้ถามแก หุบปากไปซะ”

“น่ากลัวจังเลย ที่รักรีบบอกพี่ป๊อบไปสิคะ เราจะได้ไปกินไอติมกันซะที”

“ฉันชัดเจนมาตลอดนะป๊อบ ฉันให้แกได้แค่เพื่อนและที่ฉันยอมรับหัวใจตัวเองซะทีเพราะฉันเกือบไม่ได้ฟื้นมายืนอยู่ตรงนี้ ฉันจะไม่รออะไรอีก ชีวิตคนเรามันสั้น ฉันเพิ่งรู้ตอนที่กำลังจะตาย ฉันรักเหมียวมาตลอดตั้งแต่เจอกันวันที่รับน้อง”

“ตายอย่างนั้นเหรอ เกิดอะไรขึ้น”

“มีอุบัติเหตุนิดหน่อยน่ะ ฉันนอนโรงพยาบาลห้าคืนแล้วเลยไม่ได้ไปเรียน”

“ทำไมไม่บอกกันบ้าง รู้มั้ยว่าป๊อบเป็นห่วงทรายแค่ไหน”

“ป๊อบทำไมพูดแบบนี้ล่ะ ต่อหน้าปีใหม่เลยนะ”

“เธอเงียบไปเลย ฉันยังคุยไม่จบ”

“กล้าขึ้นเสียงกับฉันเหรอ ถ้าอยากลองดีก็ได้ฉันจะจัดให้”

“เอ่อ...ปีใหม่ ป๊อบขอโทษนะคะ ป๊อบแค่โมโห ปีใหม่อย่าโกรธป๊อบเลยนะ”

“เราไปกันดีกว่าพี่ทราย เหมียวว่าเราเสียเวลามามากแล้วนะ”

“ขอตัวนะ แฟนฉันอยากไปกินไอติมแล้วล่ะ”

“เชิญเลย ฉันจะกลับไปจัดการแฟนของฉันเหมือนกัน กลับบ้านค่ะป๊อบ”

“เอ่อ... ค่ะ” ฐิติรัตน์ไม่กล้าขัดเพราะปีใหม่พูดจริงทำจริง สายตามองปาลิตาที่จับมือรุ่นน้องคู่แค้นออกไป นึกเจ็บใจที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากเชื่อฟังปีใหม่เท่านั้น

ตลอดเส้นทางกลับบ้านฐิติรัตน์คิดแผนการช่วงชิงปาลิตาตลอดเวลา คนที่นั่งข้างกายคืออุปสรรคที่เธอไม่สามารถทำอะไรได้ตามอำเภอใจ ต้องสลัดปีใหม่ให้หลุดถึงจะสามารถตามจีบปาลิตาได้อีกครั้ง เธอต้องหาใครสักคนที่หน้าตาดี โปรไฟล์เยี่ยมมาให้ปีใหม่รู้จักเผื่อเธอจะหลุดพ้นจากผู้หญิงคนนี้ซะที แต่ก่อนจะทิ้งไปขอใช้ลูกน้องของอีกคนให้เป็นประโยชน์ก่อนละกัน เราได้เห็นดีกันแน่ยัยเหมียว

ปีใหม่เดินนำมาจนเข้าไปในห้อง อารมณ์ที่กำลังปะทุขึ้นทำให้ใบหน้าแดงก่ำสิ่งที่เธอกลัวที่สุดกำลังจะเกิดขึ้น ฐิติรัตน์ไม่ยอมตัดใจจากปาลิตา เธอจะทำยังไงดีนะ

“รักมันมากเหรอ?”

“คะ?”

“ฉันถามว่ารักยัยทรายมากเหรอ ทำไมล่ะป๊อบ  รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่รักยังจะตามตื้ออีก บอกฉันหน่อยได้มั้ย”

“ป๊อบเปล่าตื้อนะ ตอนนี้ป๊อบมีปีใหม่แล้วไง ป๊อบจะตัดใจจากทรายนะคะ”

“พูดจริงเหรอ”

“จริงค่ะ ปีใหม่เป็นเมียป๊อบแล้ว ป๊อบต้องรักและดูแลปีใหม่สิ  ป๊อบขอโทษนะคะ อย่าโกรธป๊อบเลยนะ” ฐิติรัตน์รีบเข้าไปกอดออดอ้อนปีใหม่ให้หลงเชื่อ เธอต้องการคนหนุนหลัง ปีใหม่เหมาะที่สุดเพราะมีลูกน้องอยู่ในมือหลายคน

“ปีใหม่รักป๊อบนะ อย่าทำให้ปีใหม่เสียใจนะคะ”

“ค่ะ ป๊อบจะไม่ทำให้เมียสุดที่รักเสียใจเด็ดขาด เราไปอาบน้ำกันดีกว่านะคะ”

“ก็ได้ค่ะ ป๊อบนวดหลังให้ปีใหม่ด้วยนะ”

“ได้เลยที่รัก ไปกันเถอะ”

ฐิติรัตน์ปั้นหน้ายิ้มหวานให้ปีใหม่  ในใจก็คิดแผนการเอาคืนสุรีรัตน์ที่แย่งปาลิตาไปจากเธอ คนอย่างเธอไม่มีวันยกปาลิตาให้ใครหรอก ต่อให้ต้องข่มเหงเอามาเป็นเมียเธอก็จะทำ คนอย่างปาลิตาถ้าได้ลองทำให้คนรักเสียใจจะไม่มีวันกลับไปหาอีก เรื่องนี้เธอต้องจัดการให้เร็วที่สุดและทำอย่างระมัดระวังด้วย แบล็กของสุรีรัตน์ใหญ่มากกว่าจะเข้าไปยุ่ง ความผิดทุกอย่างเธอจะโยนให้ปีใหม่รับเพราะลูกน้องเป็นของปีใหม่ หากตามสืบทุกอย่างก็โยงไปที่ตัวของปีใหม่หมด อะไรมันจะเหมาะเจาะขนาดนี้นะ คราวนี้แกไม่รอดแน่ หึหึหึ

ใบหน้าหวานบึ้งตึงมาตลอดทางเพราะไม่ชอบใจที่รุ่นพี่สาวหล่อทำท่าทางหึงหวงคนของเธอแบบนั้นทั้งๆที่มีแฟนมาด้วยทั้งคนแต่กลับพูดเหมือนยัยเตี้ยเป็นแฟนตัวเองอย่างนั้นแหละ เกลียดขี้หน้าชะมัด

“นี่เลิกทำหน้าบึ้งได้แล้วนะ เห็นแล้วเซ็ง”

“เพราะใครล่ะ”

“เดี๋ยวตบหน้าหันเลยนี่ พี่ทำอะไรผิดฮะ”

“ผิดสิ ผิดที่สวยเกินไปจนมีคนมาจีบไง”

ผัวะ

“ขอสักทีเถอะ”

“ตบหัวเค้าทำไมอ่ะ เค้างอนอยู่นะ”

“แล้วที่พูดมาเมื่อกี้คิดหรือเปล่าฮะ พี่บอกไปแล้วว่าเป็นแฟนเหมียว จะเอาไงก็ว่ามาเลย ทำตัวเป็นเด็กแบบนี้พี่ไม่ชอบ”

“โธ่...ตัวเล็กจ๋า เค้ารักตัวเล็กมากเลยนะ เค้าแค่หึงอ่ะ ไม่โกรธนะที่รัก”

“ทีอย่างนี้มาทำออดอ้อน เดี๋ยวปั๊ด!

“อย่านะจ๊ะ ตัวเองมือหนักเค้ากลัวสมองไหล”

“นั่งลงแล้วสั่งไอติมมากินซะ อย่าให้โมโหอีกนะ”

“จ้ะๆ ดุชะมัดเลย”

“สามีที่ดีควรเชื่อฟังภรรยานะ หรือจะเถียง”

“เถียงไม่ออกหรอก โดนยึดอำนาจซะขนาดนี้ เฮ้อ...ไอ้เหมียวเอ๊ย อาภัพชะมัด”

“บ่นเหรอ”

“เปล่าจ้ะที่รัก เราสั่งไอติมกันเถอะนะ อันนี้น่ากินจังสั่งถ้วยใหญ่มาดีกว่านะคะ”

“เอารสรวมมิตรมาเลยก็ได้นะเหมียว”

“ค่ะ”

สุรีรัตน์ยอมรับเลยว่าตอนนี้กลัวเมียมากที่สุด เมื่อก่อนยียวนได้เพราะอยากให้รักแต่พอเค้ารักและยอมคบหาด้วยกลับไม่กล้าหือ โอ๊ย...ฉันกำลังเป็นพี่ฮารุนะสองหรือนี่ กลัวเมียยิ่งกว่ากลัวแม่ซะอีก ฮือ ฮือ ฮือ 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

73 ความคิดเห็น

  1. #29 เล็กหมูน้อย (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 22:08
    หายแล้วเที่ยวเลยนะทราย

    ไม่น่ามาเจอกันเลย โลกก็กลมเกิ๊น
    #29
    0
  2. #27 เล็กหมูน้อย (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 21:44
    เหมียวระวังตัวดีๆๆละ มีคนจะมาคิดร้าย อย่าประมาทละ

    บอดี้การ์ดหาไปไหนนะ
    #27
    0