นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย ѡͧҹѹ yulsic

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 5 มิ.ย. 55 / 20:34


        ฉันเจสสิก้า จอง ชีวิตของฉันมีความสุขที่สุดตอนที่ฉันได้อยู่กับคนที่ฉันรักมากที่สุด ควอน ยูริ คนรักของฉัน ฉันรักเธอนะ เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป

        “เจส ดูสิต้นไม้ที่เราปลูกด้วยกันออกดอกสวยเชียว” ยูริยกกระถางขึ้นมา

        “ว้าว!สวยจริงๆด้วย” เจสสิก้ายิ้มกว้าง

        “ถ้าฉันเก็บเงินได้เยอะกว่านี้ ฉันจะไปซื้อที่ปลูกบ้านและทำสวนดอกไม้ให้เธอดีมั้ย เจสตื่นเช้ามาจะได้เห็นดอกไม้ทุกวัน”

        “เจสจะช่วยยูลเก็บเงินนะ เราจะอยู่บ้านที่มีสวนดอกไม้ด้วยกันจนแก่เฒ่าเลย” เจสสิก้ากอดยูริ

        “ฉันจะดูแลเจสไปชั่วชีวิต”ยูริจูบหน้าผากเจสสิก้า

        “แต่ที่จริง เงินเราก็น่าจะพอแล้วนะ ถ้าเราเอามารวมกัน”เจสสิก้าพูด

        “ยังหรอก ปีหน้าค่อยซื้อบ้านแล้วกัน ปีนี้ขอเก็บอีกหน่อย”ยูริกอดเจสสิก้า

        “ที่จริงบ้านยูลก็รวยนะ ไม่เห็นต้องมาทำอะไรแบบนี้เลย”

        “ยูลแค่อยากพิสูจน์ให้พ่อกับแม่รู้ว่ายูลก็สามารถหาเงินซื้อบ้านเองได้”

        “วันนี้ฉันทำอาหารไว้เยอะเลย เราไปทานกันก่อนดีกว่า”เจสสิก้าดึงมือยูริเดินไปที่โต๊ะอาหาร

        “โอเคจร้า”ยูริเดินตามอย่างว่าง่าย

        วันศุกร์ตอนเย็นเจสสิก้าทำงานให้เจ้านายยังไม่เสร็จจึงโทรบอกให้ยูริกลับบ้านไปก่อนไม่ต้องรอ เจสสิก้านั่งทำงานจนสองทุ่มจึงเสร็จ ยุนอาเจ้าของบริษัทที่เจสสิก้าทำอยู่เดินออกมาจากห้อง

        “อ้าว!เจส ยังไม่กลับอีกเหรอ”ยุนอายืนมองหน้าเจสสิก้า

        “เจสทำงานให้บอสอยู่ไงค่ะ เพิ่งเสร็จ”เจสสิก้าสะพายกระเป๋า

        “ฉันไปส่งนะ มันมืดค่ำแล้ว มันคงไม่ดีแน่ถ้าเธอเป็นอะไรกลางทาง”

        “แต่ว่า...”เจสสิก้าเกรงใจ

        “ไม่มีแต่ไปกันเถอะ เดี๋ยวฝนตกจะเดินทางลำบาก”

        “ค่ะ ขอบคุณค่ะบอส”

        ยุนอาเดินนำไปที่จอดรถ เจสสิก้าเดินตามไม่ห่าง ทั้งคู่คุยกันถูกคอมาก อาจเป็นเพราะยุนอามีใบหน้าคล้ายยูริ นิสัยก็คล้ายๆกันแถมยังชอบพูดประโยคที่คล้ายๆกันอีก แต่เจสสิก้ารับรู้ดีว่าตัวเองรักเพียงควอน ยูริเท่านั้น แต่ยุนอากลับมีความรู้สึกกับเจสสิก้ามากกว่านั้น ยุนอาตกหลุมรักเจสสิก้าตั้งแต่เขาเข้ามารับช่วงบริษัทต่อจากพ่อของเขา นั่นทำให้ยุนอามาทำงานทุกวันไม่มีขาดสักวัน เพราะอยากเห็นหน้าเจสสิก้า

        “ถึงคอนโดฉันแล้ว จอดตรงนี้แหละค่ะ ขอบคุณนะค่ะ”

        “ไม่เป็นไร ฉันกลับก่อนนะ”

        ยุนอาขับรถออกไป เจสสิก้าจึงเดินเข้าลิฟท์ในใจอยากเห็นหน้ายูริมากมาย

        “ยูล เจสกลับมาแล้ว”เจสสิก้าเปิดประตูเข้าห้อง

        “กลับมาแล้วเหรอ ยูลรอตั้งนานแหนะ ทานข้าวกันเถอะ”

        “อืม หิวจะแย่แล้วเหมือนกัน”

        ทั้งสองลงมือทานอาหารที่อยู่ตรงหน้าไม่มีเหลือเลย ยูริเดินไปดูทีวีโดยมีเจสสิก้านั่งอยู่ด้วยข้างๆ

        “ยูลค่ะ เจสอยากอาบน้ำ เราไปอาบน้ำกันนะ”

        “ก็ดีเหมือนกัน ชักเหนียวตัวแล้วสิ ไปกันเถอะเดี๋ยวยูลถูหลังให้”

        ทั้งสองผลัดกันถูหลังให้กัน ยูริแกล้งลูบหลังเจสสิก้าไปมา

        “ยูลค่ะ อย่าแกล้งสิ เดี๋ยวเจสทนไม่ไหวยูลต้องรับผิดชอบนะ”

        “ก็กำลังรับผิดชอบอยู่นี่ไง”

        ยูริพรมจูบเจสสิก้า ร่างบางเอามือโอบรอบคอของยูริไว้ ยูริพาเจสสิก้าไปเช็ดตัวจนแห้ง

        “เราไปต่อที่เตียงดีกว่านะที่รัก”ยูริกระซิบข้างหู

        “ยูลอุ้มนะ เจสขี้เกียจเดิน”เจสสิก้าอ้อน

        “ได้อยู่แล้ว เจสตัวนิดเดียวอุ้มสบายมาก...”

        ยูริอุ้มเจสสิก้ามาที่เตียง จากนั้นก็ค่อยๆก้มลงไปจูบที่ริมฝีปากได้รูปของร่างบาง ทั้งสองต่างแลกจูบซึ่งกันและกัน

        “ยูลจะรักและจะอยู่กับเจสตลอดไป ยูลสัญญา”

        “เจสก็จะรักแต่ยูลคนเดียว เจสสัญญา”

        บทรักอันแสนหวานกำลังดำเนินไปเรื่อยๆตามอารมณ์ปารถนาของคนทั้งสอง เสียงร้องของเจสสิก้าทำให้ยูริยิ่งแกล้งเธออีก เจสสิก้าหลี่ตามองยูริ

        “ยูลอย่าแกล้งเจสสิค่ะ มะ ไม่ไหวแล้ว...นะ”เจสสิก้าเสียงแหบพร่า

        ยูริยิ้มแล้วขยับตัวขึ้นไปทาบทับร่างของเจสสิก้า สักพักร่างกายของเจสสิก้ากับยูริก็กระตุกพร้อมกัน ยูริปล่อยตัวเองนอนราบบนตัวเจสสิก้า ทั้งคู่นอนหลับในอ้อมกอดของกันและกัน

 

        1ปีที่ผ่านมา ชีวิตของเจสสิก้ากับยูริมีแต่ความสุข ทั้งคู่ใช้เวลาร่วมกัน ไม่เคยทะเลาะกันเลยสักครั้ง ยุนอากับเจสสิก้าก็สนิทกันมากขึ้น ยุนอาคอยเทคแคร์เจสสิก้าทุกอย่าง เจสสิก้าก็ทำตัวปกติกับยุนอาเพราะเจสสิก้าให้ความรู้สึกกับยุนอาได้แค่เพื่อนจริงๆ

        ยูริแอบซื้อบ้านหลังเล็กหลังหนึ่ง ถ้าอยู่สองคนบ้านก็ใหญ่พอดูเหมือนกัน ยูริไปซื้อดอกไม้มาปลูกและจัดสวนตรงหน้าบ้านเองทุกอย่าง ยูริซื้อบ้านโดยโอนชื่อเจสสิก้าเป็นเจ้าของบ้าน ยูริอยู่ตกแต่งบ้านจนกลับบ้านดึกทุกวัน ยุนอาเห็นเจสสิก้าเศร้าลงทุกวันก็อยู่เป็นเพื่อนเธอที่ทำงานจนดึกทุกวันเหมือนกัน

        “เจสกลับบ้านเถอะ ยุนไปส่ง”ยุนอาจับมือเจสสิก้า

        “อืม ก็ได้”เจสสิก้าเดินตาม

        ยุนอามาส่งเจสสิก้าถึงหน้าคอนโด ยูริเพิ่งลงจากรถแท็กซี่เห็นเจสสิก้าพอดีก็รีบวิ่งข้ามถนนมาหา แต่เพราะไม่ทันดูรถสิบล้อที่แล่นมาด้วยความเร็วสูงบวกกับคนขับเมาสุราด้วยจึงไม่เห็นยูริเช่นกัน

“ยูลระวัง”เจสสิก้าร้องเสียงดังลั่น

รถสิบล้อพุ่งชนยูริอย่างแรง ร่างของเธอลอยไปตกอีกฝากหนึ่งของถนน เจสสิก้ายืนตัวแข็งเพราะเขาเห็นยูริวิ่งข้ามถนนมาจนถูกรถชน เสียงเบรครถดังไปทั่วทั้งถนน เมื่อได้สติเจสสิก้าวิ่งมาหายูริที่กลางถนน

        “ยูล ยูลไม่นะ อย่าทิ้งเจสไว้คนเดียวนะ ไหนสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันไง”

        เจสสิก้าร้องไห้ฟูมฟาย ยุนอารีบโทรเรียกรถพยาบาล

        “เจส ใจเย็นๆเดี๋ยวรถโรงพยาบาลก็มาแล้ว”ยุนอาจับไหล่เจสสิก้า

        “ยูลอย่าเป็นอะไรไปนะ เจสรักคุณนะ เจสอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มียูล ได้ยินมั้ย ลืมตาสิยูล ลืมตาขึ้นมา” เจสสิก้าร้องไห้หนักกว่าเดิม

        ยูริค่อยๆยกมือไปแตะแก้มเจสสิก้า ยูริพยายามพูดอะไรบางอย่าง

        “ยูลพูดอะไรเจสไม่ได้ยินเลย”เจสสิก้าเอาหูไปใกล้ปากยูริ

        “เจส ยูลรักเจสนะ บ้านของเราอยู่ที่.....................เจสไปอยู่ที่นั่นนะ เราจะอยู่ด้วยกัน...ตลอด...ไป”ยูริยิ้มให้เจสสิก้าและค่อยๆหลับตาลง

        “ยูล อย่าตายนะ ยูลลืมตาสิ เจสบอกให้ลืมตาไง”เจสสิก้ากอดยูริแน่น

        “เจส พอเถอะ เขาจากไปแล้ว”ยุนอาจับไหล่เจสสิก้า

        “ยัง...ยูลยังไม่ตาย คุณโกหก ยูลสัญญาจะอยู่กับฉัน”

        รถพยาบาลมาแล้วแต่ยูริเสียชีวิตไปก่อนที่รถพยาบาลจะมาถึง จึงไม่มีใครช่วยอะไรได้ เจสสิก้าร้องไห้จวนจะขาดใจ แม้ยุนอาจะเจ็บปวดแต่ก็ต้องอยู่เป็นเพื่อนคอยปลอบเจสสิก้า งานศพของยูริถูกจัดขึ้น ร่างของยูริถูกฝังไว้ที่หลุมฝังศพของตระกูลควอน เจสสิก้าเสียใจมากได้แต่นั่งเหม่อ ข้าวปลาไม่ค่อยทาน ยุนอาก็คอยอยู่เป็นเพื่อนเธอ จนผ่านไปสองเดือนเจสสิก้าเริ่มดีขึ้น เธอบอกให้ยุนอาพาไปที่แห่งหนึ่ง

        ยุนอาขับรถไปหมู่บ้านที่เจสสิก้าบอก เมื่อมาถึงยุนอาจอดรถและลงไปดูเลขที่บ้าน

        “เจสที่นี่แหละ”

        “ยูล”เจสสิก้ายืนมองบ้านแล้วน้ำตาไหล

        “ถ้าฉันเก็บเงินได้เยอะกว่านี้ ฉันจะไปซื้อที่ปลูกบ้านและทำสวนดอกไม้ให้เธอดีมั้ย เจสตื่นเช้ามาจะได้เห็นดอกไม้ทุกวัน”

        ภาพยูริยืนยิ้มให้เจสสิก้าอยู่ในบ้าน เจสสิก้าเช็ดน้ำตาตัวเองแล้ววิ่งเข้าบ้านไป

ภายในบ้านมีแต่รูปยูริกับเจสสิก้าที่ถ่ายด้วยกัน แขวนเต็มไปหมด ยุนอายืนมองอย่างปวดใจ

        “พวกเธอคงรักกันมากเลยนะ”ยุนอามองหน้าเจสสิก้า

        “ฉันคิดถึงยูล ฉันจะอยู่ได้ยังไงเมื่อไม่มียูลอยู่ด้วย”เจสสิก้ากอดยุนอา

        “ฉันจะดูแลเธอเอง ถึงเธอจะมองฉันเป็นตัวแทนเขา ฉันก็ยอม”ยุนอากอดเจสสิก้าแน่น

        เวลาผ่านไป 5ปี เจสสิก้าคบกับยุนอาได้ 4ปีแล้ว หลังจากที่ยุนอาพิสูจน์ให้เจสเห็นว่าเขารักเธอจริง ทุกครั้งที่เจสสิก้ามองหน้ายุนอา เจสสิก้าจะเห็นหน้าของยูริซ้อนทับอยู่เสมอ ยุนอาคอยดูแลเจสสิก้าอย่างดี แม้ต้องอยู่บ้านที่ยูริซื้อให้เจสสิก้าก็ตาม เธอยอมทุกอย่างเพื่อคนๆนี้จริงๆ

        เจสสิก้ามักเก็บตัวอยู่ในห้องที่ยูริทำเป็นห้องนอนของทั้งคู่ ยุนอานอนอีกห้องหนึ่งเพราะเจสสิก้าไม่ให้ยุนอามานอนห้องนี้ ความเจ็บปวดที่ยุนอาแบกรับไว้และคิดว่าทำได้นั้นมันเริ่มแบกรับไม่ไหวแล้ว ยุนอาเห็นเจสสิก้าร้องไห้ในห้องนอนนี้ทุกวัน ยุนอาเปิดประตูห้องเข้าไป เห็นเจสสิก้านอนกอดรูปของยูริอยู่ ก็เกิดอาการโมโหขึ้นมา

        “เจส ได้โปรดมองฉันบ้างได้มั้ย เขาไม่มีตัวตนในโลกนี้แล้วนะ”

        “เธอพูดอะไรยุน”เจสสิก้ามองหน้ายุนอา

        ยุนอาเดินไปจับแขนเจสสิก้ากดลงที่เตียง แล้วขึ้นคล่อมเธอไว้

        “ยุนจะทำอะไร ปล่อยเจสนะ นี่มันห้องของยูล เธอจะทำอะไรแบบนี้ไม่ได้นะ” เจสสิก้าดิ้นไปมายิ่งดิ้นยุนอายิ่งจับแน่น

        “หึ ฉันจะให้มันเห็นเธอกับฉันมีอะไรกันในห้องนอนนี้แหละ”ยุนอาโมโหสุดขีด

        ยุนอาไม่ฟังเสียงขอร้องจากเจสสิก้าแม้แต่คำเดียว ยุนอาจับเจสสิก้ากดจนสำเร็จ เจสสิก้าได้แต่ร้องไห้ ยุนอาเริ่มสำนึกผิด

        “เจส ยุนขอโทษนะ”ยุนอาจับไหล่เจสสิก้าที่นอนหันหลังให้

        เพี้ยะ...เจสสิก้าตบยุนอาอย่างแรง ก่อนจะลุกไปใส่เสื้อผ้า แล้วคว้ารูปของยูริออกไปด้วย ยุนอารีบใส่เสื้อผ้า แล้ววิ่งตามไปจนถึงถนนใหญ่ ฝนที่ตกหนักทำให้มองเห็นทางไม่ชัดเท่าไหร่นัก

        “เจส หยุดนะ ยุนขอโทษ เจสอย่าวิ่งไปนะ”

        เจสสิก้าร้องไห้วิ่งไม่สนใจคำพูดของยุนอา พลันสายตาก็มองเห็นยูริยืนยิ้มให้อยู่อีกฟากของถนน เจสสิก้ายิ้มดีใจรีบวิ่งไปโดยไม่สนใจรถที่แล่นมาด้วยความเร็วสูง ยุนอาตกใจมากร้องเสียงหลง

        “เจสสิก้าระวังรถ”

        เอี๊ยด.....โคลม เจสสิก้าลอยไป หัวเธอฟาดกับฟุตบาทถนน เลือดไหลเต็มท้องถนน

        “เจสสิก้า... เจส ยุนขอโทษ ยุนขอโทษ”ยุนอากอดร่างไร้วิญญาณของเจสสิก้า

        ยุนอาร้องไห้และเสียใจกับการกระทำของตัวเองที่ไม่คิดก่อน มัวใช้แต่อารมณ์ตัวเองจนต้องเสียเจสสิก้าไปแบบนี้ ต่อจากนี้ความรู้สึกผิดคงเกาะกินใจของยุนอาไปตลอดชีวิต ยุนอานั่งร้องไห้กอดเจสสิก้าไว้แน่น

        ยูริยื่นมือให้เจสสิก้า เจสสิก้ายิ้มแล้วโผล่เข้ากอดยูริ

        “เรากลับบ้านกันเถอะ บ้านของเราสองคน”ยูริยิ้มกว้าง

        “เราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไปใช่มั้ย...ยูล”

        “ใช่ เราสองคนจะอยู่ด้วยกันตลอดไป...ที่รักของยูล”

        “ฉันคิดถึงเธอมากเลยรู้มั้ย” เจสสิก้าควงแขนยูริ

        “ฉันก็อยู่กับเจสตลอดเวลานั่นแหละ เพียงแต่เจสไม่เห็นเท่านั้นเอง ถึงแล้วบ้านเราสวยมากเลยใช่มั้ย”

        “ใช่ เจสชอบบ้านของเรามากเลย”

        “งั้นเราก็อยู่ด้วยกันที่นี้ ตลอดไปนะเจส”

        “ฉันจะอยู่กับเธอตลอดไป”

        ยูริกอดเจสสิก้า ทั้งสองยิ้มให้กันและกอดกันก่อนพากันเดินเข้าบ้านไป

        “เราจะรักกันและอยู่ด้วยกันนิรันดร” ทั้งคู่ยิ้มให้กัน

 

จบแล้วจ๊ะ

ผลงานอื่นๆ ของ ลิงน้อยจอมซน

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 Supa
    วันที่ 30 สิงหาคม 2555 / 02:27
    เอาซะ..ต่อมเศร้ากำเริบ...เฮ้อ...
    #5
    0
  2. #4 pleng
    วันที่ 7 มิถุนายน 2555 / 19:07
    โอ้วววว... สุดยอด!!! ตายคู่เลย - -

    แต่ก็ได้อยู่ด้วยกันตลอดไปนิเนอะ



    ยูลสิก!!!!!!
    #4
    0
  3. วันที่ 7 มิถุนายน 2555 / 19:06
    โอ๊ยยย

    เศร้าอ๊ไรเตอร์
    #3
    0
  4. วันที่ 5 มิถุนายน 2555 / 23:12

    ยูลสิกรักตลอดกาล

    #2
    0
  5. วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 13:51
    มันดราม่านะเนี่ยะ ไรเตอร์หลอกอ่ะ ชื่อเรื่องอย่างหวานเลย ร้องไห้เลยตอนคุณควอนตายอ่ะ แล้วสิก้ามาเห็นบ้านอ่ะ แงๆๆๆๆๆ
    #1
    0