ฉันเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่ใช้ชีวิตวัยเรียนไปกับการเที่ยวเตร่ เอาจริงๆไหม ใน1 เดือน ฉันไปครบทั้ง 31 วัน ซึ่งมันก็ไม่แปลกจริงมะ ใครๆเขาก็เป็นหรอกหน่า (ปลอบใจตัวเองให้ไม่ดูแย่สินะ นางตัวดี) แต่...ฉันได้เจอคนมากมายหลายรูปแบบ แทบจะไม่มีรูปแบบใหม่ให้ฉันได้ตื่นเต้นเลย ดื่ม เมา ดิว เย็บ ตื่น แยกย้าย ตกเย็นไปอีก ซึ่งฉันก็ชินแล้วล่ะกับการใช้ชีวิตแบบนี้ ซึ่งฉันไม่ได้โฟกัสกับชีวิตรักเท่าไหร่ เจ็บมาเยอะ รักเท่าไหร่ มันก็ต้องมาค่อยระแวงแฟนตัวเอง ไม่ว่าจะเรื่องคุยกับคนอื่นบ้างแหล่ะ ลืมแฟนเก่าไม่ได้บ้างแหล่ะ เสียใจจนไม่อยากเสีย ใช้ชีวิตแบบนี้มันส์กว่าเยอะ มีคนเคยบอกฉันนะว่า ถ้าอยากเจอคนจริงใจ อย่าเจอที่...ร้านเหล้า แต่เอาจริงๆแล้ว แฟนฉันแต่ละคนมาจากที่นั่นเกือบทั้งหมด ซึ่งมันก็โอเคนะ ฮ่าๆ ลืมบอกไปเลย พูดมาซะยืดยาว ทุกคนยังไม่รู้จักฉันเลยสินะ ...
ฉันชื่อ แก้ม ชื่อธรรมดาๆ ไม่มีอะไรพิเศษ
เอาจริงไหม ความจริงฉันไม่ใช่คนแบบนี้เลยนะ แต่สถานการณ์มหาลัยมันบังคับว่ะ ให้ฉันต้องเป็นแบบนี้ (เอ้อ โทษสถานการ์ณไปอีก) แต่เอาเถอะ ร้ายๆก็ดี คนหลอกยาก แต่เราไปหลอกเขาอ่ะ หลอกได้ง่ายเลย ไม่ต้องมานั่งกอดเข่าร้องไห้เสียใจ ใช้ชีวิตให้คุ้ม เจอคนหลายๆแบบเป็นประสบการณ์ แต่เรื่องของฉัน มันเริ่มขึ้นที่...
วังเวียง ประเทศลาว
เกิดอะไรขึ้นทำไมต้องไปไกลเบอร์นั้น แน่นอน ไปล่าอปป้า
คือบอกก่อนเลยว่า อปป้าที่นั้นยังกับดาราเกาหลี ขาวมากๆ คืองานดีสุดๆ
มันก็ไม่ได้ไปล่าเป็นหลักหรอกนะ พอดีพี่สาวที่สนิทของฉันดันอยากออกไปท่องโลกภายนอกซะอย่างงั้น
หรือว่าไปเปลี่ยนที่กิน เปลี่ยนเชื้อชาติ เอ้อ เอาเถอะ ลองไปตามอ่านกันดู เผื่อเรื่องของฉันอาจจะเหมือนสาวๆหลายๆคน หรือ อาจจะปลุกความเป็นแม่เสือในตัวคุณ หรือไม่ก็เป็นข้อคิดดีๆให้หลายๆคนก็ได้นะ ฉันหวังแบบนั้น :)
โชคดีค่ะสาวๆ
ข้อความที่โพสจะต้องไม่น้อยกว่า {{min_t_comment}} ตัวอักษรและไม่เกิน {{max_t_comment}} ตัวอักษร
กรอกชื่อด้วยนะ
_________
กรอกข้อมูลในช่องต่อไปนี้ไม่ครบ
หรือข้อมูลผิดพลาดครับ :
_____________________________
ช่วยกรอกอีกครั้งนะครับ
กรุณากรอกรหัสความปลอดภัย
ความคิดเห็น