ทัณฑ์รัก เทพบุตรร้อยเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 188,893 Views

  • 169 Comments

  • 1,153 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6,413

    Overall
    188,893

ตอนที่ 9 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7195
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 220 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

“คุณรู้ดีอยู่แล้วแพตตี้ ว่าผมต้องการอะไร อย่ายั่วผมหน่อยเลยน่า”

“เอาเป็นว่าฉันดีใจที่คุณรีบมาหาฉัน ถึงมันจะช้าไปถึงสามสิบวินาทีก็เถอะ ฉันจะให้คุณมากกว่าดื่ม” แพตตี้ลุกมายืนแนบชิด กระโปรงสั้นเลยสะโพกมานิดเดียวนั่นทำให้เขารำคาญลูกตา อยากกระชากมันออกเสียเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ติดว่าตรงนี้มีคนอยู่เยอะ เขาก็คงทำแบบนั้นไปแล้ว

“งั้นเราก็

“เต้นรำค่ะ เราจะเต้นรำกันทั้งคืนจนกว่าคุณจะพอใจ” แพตตี้ขยิบดวงตาแสนเซ็กซี่ของเธอให้เขาทีหนึ่งแล้ววางแก้วลง เธอเต้นยักย้ายสะโพกออกไปแล้วกวักมือเรียกเขาเหมือนเรียกลูกแมวตัวหนึ่ง

บ้าฉิบ นั่นมันควรจะเป็นบทบาทของเขาต่างหาก

ว่าจะไม่เดินไปให้หล่อนได้ใจแล้วเชียว แต่เสียงกระเส่าแสนเซ็กซี่ที่ส่งเสียงเรียกมาก็ทำให้สองขาก้าวไปอย่างช่วยไม่ได้

 

อรจิรานั่งหน้ายุ่งอยู่บนเก้าอี้หน้าบ้านเมื่อซื้อหนังสือพิมพ์มาเพื่อดูข่าวแล้วมีแต่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของแฮร์ริสัน คอร์ลฟอร์ด เธอใช้กรรไกรตัดข่าวในหน้านั้นมาแปะไว้ในสมุดบันทึกเล่มใหญ่เพราะเห็นว่ามันมีเจนเซนอยู่ด้วย ถึงจะแค่เสี้ยวเล็กๆ แทบจะหลุดกรอบในหน้าข่าวก็เถอะ

เธอมองเอีกครั้งแล้วปิดสมุดนั้นลงแรงๆ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงได้โชคร้าย ไม่เคยสมหวังในความรักเหมือนคนอื่นเสียที

สมัยไฮสคูล เธอแอบหลงรักรุ่นพี่ ทำดีกับเขาแทบตาย สุดท้ายเขาก็แค่ตีสนิทเพื่อให้เธอช่วยเป็นแม่สื่อให้กับเพื่อนในคลาส พอมาตอนเรียนมหาวิทยาลัย มีคนมาจีบบ้างประปราย แต่พอเธอเริ่มให้ความสนใจ คนพวกนั้นก็ดีแตก เป็นพวกเจ้าชู้ประตูดิน พอๆ กับคนในข่าวเมื่อครู่นี้นั่นแหละ

เธอเบื่อแล้ว พวกหน้าตาหล่อๆ อายุน้อยๆ เลยหันมาชอบคนอายุมากดูบ้าง แต่ดูเถอะ เจนเซนจะสนใจเธอสักนิดก็ไม่มี เขามองเธอเหมือนพ่อมองลูกไม่มีผิด

หลังตัดกระดาษติดกับสมุดนั่นแล้ว อรจิราจึงอ่านข่าวของแฮร์ริสันต่อ เป็นข่าวของเขากับนางเอกหนังชื่อดังที่ควงกันออกจากไนต์คลับและหายกันไปในเพ้นท์เฮาส์ของเขา เธอเดาเลยว่าอาทิตย์หน้า ผู้หญิงที่เป็นข่าวกับเขาจะต้องไม่ใช่คนนี้แน่ๆ

เธอพยายามนึกหน้าผู้หญิงที่จะทำให้ผู้ชายมากรักอย่างแฮร์ริสัน คอร์ลฟอร์ดหยุดความเจ้าชู้ ถอดเขี้ยวเล็บจากเสือกลายเป็นแมวเชื่องๆ ได้ แต่มันกลับไม่มีภาพคู่ควงคนไหนของเขาผ่านเข้ามาในหัวเลย  ผู้ชายอย่างเขา อย่างดีก็แค่ให้ความสุขทางกายกับเรื่องเงินทอง แต่ความสุขทางใจคงไม่มี แบบนี้จัสติน คิดมาได้ยังไงว่าคนที่เธอชอบจะเป็นผู้ชายคนนี้ ไร้หัวคิดสิ้นดี

น้ำท่วมโลกก่อนเถอะ!

“จูน ดึกแล้ว ยังไม่นอนอีกหรือลูก” ธาดาเดินออกมาจากบ้านพร้อมด้วยนมสด อรจิราจึงรีบซ่อนสมุดนั่นไปใต้แฟ้มงาน

“ยังเคลียร์งานไม่เสร็จเลยค่ะพ่อ” เธอบอกแล้วรับแก้วนมมาดื่มจนหมด

“ตัดหนังสือพิมพ์ทำไม หลายครั้งแล้วนะที่พ่อเห็นน่ะ” ธาดาดึงมาดูแล้วเลิกคิ้ว “ข่าวของแฮร์ริสัน คอร์ลฟอร์ดอีกแล้ว อย่าบอกนะว่าชอบเขาน่ะ”

“ไม่ใช่สักหน่อยค่ะพ่อ โอ๊ยใครๆ ก็ชอบคิดว่าจูนชอบเขา ถึงเขาจะเป็นคนที่หล่อมาก เป็นที่สนใจของคนทั่วโลกโดยเฉพาะผู้หญิง แต่เว้นจูนไว้คนหนึ่งค่ะ” เธอบอกแล้วเก็บแฟ้มงานให้เข้าที่ “ไปนอนกันเถอะค่ะพ่อ พ่อเองก็ต้องไปดูร้านแต่เช้า”

หญิงสาวประคองพ่อให้ลุกขึ้นก่อนแล้วเดินตามเข้าไปในบ้าน เธอเกิดและโตที่นี่แต่พูดไทยได้ชัดแจ๋ว เพราะพ่อสอนเธอมาตั้งแต่เด็ก ลูกจ้างในร้านเองก็เป็นคนไทยทั้งหมด ส่วนแม่เป็นคนที่นี่ แต่ท่านเสียไปตั้งแต่เธออายุสิบขวบ พ่อเลยกลายเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวนับแต่นั้นมา

 

อรจิราเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นเมื่อใกล้ถึงเวลาทำงาน เมื่อเช้าเธอตื่นสายไปหน่อย กว่าจะนั่งรถไฟฟ้ามาถึงก็ช้าไปเกือบสิบนาที เธอผลักประตูกระจกเข้ามา ไม่ทันมองว่าชายร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์ไม่ใช่จัสตินก็เดินไปสะกิด เพราะวิ่งมาเหนื่อยจนตาลาย

“จัสติน โอยเหนื่อยชะมัดเลย มาช้าไปตั้งสิบนาที กฏเหล็กที่นี่ยิ่งเคี่ยวอยู่ด้วย รู้ไหมว่าเมื่อวานฉันโดนเจ้านายจอมโหดไล่ออก ดีที่คุณเจนเซนบอกว่าไม่เป็นไร จะคุยให้ ฉันถึงได้กล้ามา นี่ไม่รู้ว่าเจอหน้าฉัน เขาจะจำได้หรือเปล่าว่าไล่ฉันออกไปแล้ว ขอให้เขาเป็นพวกความจำสั้นเหมือนตอนที่จำสาวๆ ของตัวเองไม่ได้ทีเถอะ” อรจิรายังยืนหอบแล้วตีเขาแรงๆ จนเกิดเสียงเมื่อไม่เห็นว่าจัสตินจะตอบอะไรเธอ

“ยืนบื้ออะไรเล่า”

 พนักงานที่อยู่ตรงเคาน์เตอร์ยกมือมาปิดปากตัวเอง รวมทั้งคนที่อยู่แถวนั้นด้วย


+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 220 ครั้ง

0 ความคิดเห็น