เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49,869 Views

  • 44 Comments

  • 238 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,154

    Overall
    49,869

ตอนที่ 7 : อััพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    14 พ.ย. 61

บนลานจอดเครื่องบินส่วนตัวของเกาะบาดไดที่กินเนื้อที่เกือบๆ หนึ่งไร่ เครื่องบินส่วนตัวลำใหญ่แล่นลงมาจอดโดยนักบินฝีมือเยี่ยมที่คนในตระกูลเอเวอร์ตันจ้างมาเป็นการส่วนตัว ผู้ที่ก้าวขาลงจากรถคือ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อจัด ขนาดนายแบบดังๆ ยังต้องอาย พร้อมด้วยบอดีการ์ดหน้าเข้มสองนาย ผมของเขามีสีน้ำตาล ดวงตาและคิ้วสีเดียวกับเส้นผม รูปร่างสูงเกือบถึงร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ดวงตาคมดุเหมือนตาเหยี่ยว จมูกโด่งคมและริมฝีปากหยักลึก เคราบางๆ ลามไล้จากจอนหูมาจดคางทำให้ใบหน้าหล่อเหลานั้นดูดุ น่าเกรงขาม มีบารมีโดยไม่จำเป็นต้องพูดอะไรออกมา

ข้างกายของชายหนุ่มคือนางแบบชื่อดังระดับโลก นิโคล ดี วาเทน หญิงสาวสวย หุ่นดีไร้ที่ติจนคนมารอต้อนรับชายหนุ่มต้องลอบกลืนน้ำลาย หน้าอกของหล่อนใหญ่โตและเจ้าของร่างก็จงใจจะปิดบังมันเพียงน้อยนิด เอวคอดกิ่วเห็นชัดจากชุดรัดรูปที่สวมอยู่ กระโปรงสั้นอวดเรียวขาไร้ไขมัน ใบหน้าสวย คมเฉี่ยว ด้วยเครื่องสำอางระดับเยี่ยมและฝีมือการแต่งหน้าของเธอ

ผู้จัดการโรงแรม ผู้จัดการคาสิโน โค้งศีรษะลงต่ำแทบจะจดสะดือเมื่อร่างสูงเดินผ่าน แล้วรีบเดินตามหลังไป ชายหนุ่มถามเป็นภาษาสากลโดยไม่ยอมหยุดเดิน

“ผลกำไรเดือนนี้เป็นยังไง”

“เพิ่มขึ้นครับท่าน มีคนให้ความสนใจคาสิโนของเรามากขึ้น โรงแรมของเราที่พักเต็มตลอดครับ” ผู้จัดการรายงาน ชายหนุ่มเพียงพยักหน้า เบื้องหน้าของเขาคือรถสุดหรู สีดำเป็นมันปลาบ พนักงานขับรถที่คัดสรรมาเป็นพิเศษค้อมศีรษะให้เขาและนิโคล พร้อมกับเปิดประตูรถให้

“จะไปที่ไหนก่อนครับท่าน”

“ไปที่บ้าน”

เขาบอกเพียงสั้นๆ แล้วขึ้นรถไป นิโคลก้าวขาขึ้นตาม สีหน้าออกแววไม่ชอบใจบนเกาะนี้นัก เพราะแดดค่อนข้างแรง อากาศร้อนมากหากเทียบกับบ้านเกิดเมืองนอนของเธอ

“ไงคิดว่าจะอยู่ได้ไหม” เขาถามไปอย่างนั้นเอง ไม่ได้สนใจกับคำตอบของนางแบบสาว หากอยู่ได้ก็อยู่ อยู่ไม่ได้ก็บินกลับไปพร้อมกับคนของเขา

 เพราะรู้ว่ามาเฟียหนุ่มผู้เย็นชา ไม่เคยแคร์ใคร หญิงสาวจึงส่งยิ้มหวานหยดให้กับเขา ขยับมาชิดแล้วแนบใบหน้าลงมาหา

“ที่ไหนมีคุณ ฉันก็อยู่ได้ค่ะ”

“ดีฉันไม่ชอบคนเรื่องมาก” ไรอันบอก ดวงตาคมดุเหมือนตาเหยี่ยวมองผ่านกระจกด้านนอกที่แล่นจากที่จอดเครื่องบนส่วนตัวมาตามถนนเล็กๆ

รถหรูแล่นผ่านเพิงเล็กๆ หลังหนึ่ง ใกล้ๆ ชายหาดเด็กๆ หลายคนวิ่งวุ่นวายกันอยู่โดยมีผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งกำลังวิ่งนำหน้า ชายหนุ่มมุ่นคิ้ว

“เกิดอะไรขึ้น”

“อ้อเด็กๆ มาออกกำลังกายกันครับ ครูมิตจะพาเด็กๆ วิ่งออกกำลังกายแบบนี้ทุกเย็นหลังเลิกเรียนครับ” คนขับรถมีดีกรีปริญญาตรีห้อยท้ายรายงาน เงินเดือนคนขับรถของเขา มากกว่าการทำงานที่อื่นเกือบเท่าตัว เขาเป็นคนในเกาะนี้ จึงถูกดึงตัวมาทำงานด้วยและเขาก็เต็มอกเต็มใจเป็นที่สุด ตำแหน่งคนขับรถของเขามีเงินเดือนเริ่มต้นมากถึงสามหมื่นบาท

“ออกกำลังกายใกล้ๆ กับถนนแบบนี้เนี่ยนะ เดี๋ยวก็พาเด็กถูกรถชนตาย” ไรอันสบถอย่างไม่ชอบใจ สองข้างทางแทนที่จะมองเห็นทิวทัศน์ของชายหาด กลับมีเด็กๆ ลูกชาวบ้านมาวิ่งแล่นไปแล่นมา ไม่น่าจรรโลงใจเลยสักนิด มันทำให้ความงดงามของเกาะนี้ลดไปมากทีเดียว

“เอ่อ

“สั่งหล่อนให้ล้มเลิกการพาเด็กๆ พวกนี้วิ่งพล่านแถวนี้ หวังว่าพรุ่งนี้จะไม่เห็น” เขาออกคำสั่งเฉียบขาด ชายคนขับรถรีบรับปาก

“ครับท่าน”

“น่ารำคาญตาจริงๆ ด้วยค่ะไรอัน เกาะสวยๆ ของคุณเสียหายหมด ท่าทางหิวโซจะขอทานกับแขกด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้” นางแบบสาวยิ้มเหยียดแคลน ส่งผลให้คนบนเกาะแท้ๆ อย่างสหัสชัยต้องขบกรามแน่น พยายามเก็บอารมณ์ขุ่นมัวเอาไว้ในใจ

คนที่นี่ถึงจะจนแต่ไม่คิดขอทานใครกิน!


+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

0 ความคิดเห็น