คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย #TeamBris [BeeCris] #TeamBris [BeeCris] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 13 ธ.ค. 58 / 02:05


#TeamBris

 

            ‘beenamthipofficial วันนี้ตายแน่ 555 #บันเทิงไปหน่อย ชีวิตจริงไม่เหมือนในรายการ #จะด่าก็เชิญรูปนี้รูปเดียวนะคะ หรือไปด่าใน @thefacethailand #thefacethailand#thefacethailandseason2’

 

            แค่เปิดอินสตาแกรมขึ้นมาดูฆ่าเวลาในช่วงเย็นวันเสาร์ ภาพของเมนเทอร์คู่แข่งที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอก็ทำให้เมนเทอร์ภาพลักษณ์นางเอกอย่างคริสหลุดยิ้มออกมา เพราะวันนี้รายการค้นหาสุดยอดนางแบบ The Face Thailand Season 2 ที่จะออนแอร์ในอีกไม่กี่นาที ถือเป็นหนึ่งในเทปที่แรงที่สุดของซีซั่น

 

            ก็ไม่แปลกที่บีจะเตรียมอัพรูปให้คนด่าขนาดนั้น เพราะคราวที่แล้วที่ตัดน้ำหวานออก ก็ได้ข่าวว่าโดนถล่มจนอินสตาแกรมแทบพัง

 

            มือเรียวเปลี่ยนหน้าจอโทรศัพท์ให้เป็นหน้าโทรออก ก่อนจะกดหมายเลขสิบตัวที่จำได้ขึ้นใจลงไปและเอาโทรศัพท์แนบหู รอไม่กี่วินาที อีกฝ่ายก็กดรับสาย

 

            ว่าไงคะศิริน น้ำเสียงของปลายสายฟังดูสดใสผิดกับภาพบนอินสตาแกรมอย่างสิ้นเชิง ทำให้เจ้าของชื่อศิรินอมยิ้มแล้วตอบกลับไป

 

            “นี่ต้องอัพรูปเตรียมให้คนด่าขนาดนั้นเลยเหรอ”

 

            ก็เตรียมไว้ก่อน จะได้ไม่ลามไปรูปอื่นเหมือนตอนบีตัดน้ำหวานออกไง นี่คริสโทรมาแค่เนี้ยนะ เปลืองค่าโทรศัพท์มาก ฟังดูก็รู้ว่าประโยคสุดท้ายเป็นการประชด แต่คนฟังก็อดไม่ได้ที่จะยอกย้อนกลับไป

 

            “โทรมาแค่นี้แล้วทำไมอ่ะ หรือโทรไม่ได้ จะได้วาง” แม้จะอายุมากกว่า แต่คริสก็ไม่เคยแทนตัวเองว่าพี่ ตัวก็เล็กกว่าคนอายุน้อยกว่าเกือบคืบ แถมยังทำตัวงอแงง้องแง้งใส่อยู่บ่อยๆจนคนที่ไม่รู้ประวัติของทั้งสองฝ่าย ก็คิดว่าบีเป็นรุ่นพี่กันหมดแล้ว

 

            โอ๋ๆ อย่างอนสิ แล้วนี่อยู่ไหนคะ ไม่ได้ทำงานเหรอ

 

            “ไม่ว่างจะโทรหาได้เหรอ บีเถอะ ว่างหรือเปล่า”

 

            ว่างสิ เนี่ย รอดูเดอะเฟสอยู่บ้าน

 

            “ไปดูด้วยได้ป่ะ อยากเจอ”

 

            คำถามทีเล่นทีจริงทำให้คนถูกถามที่กำลังนอนเหยียดขาอยู่บนโซฟาตัวยาวเหลือบมองท้องฟ้าที่มืดเร็วกว่าปกติตามประสาหน้าหนาวผ่านหน้าต่างคอนโดอย่างชั่งใจ ไอ้อยากเจอน่ะ มันก็อยากเจอ แต่ความเป็นห่วงมันก็มีมากกว่า จึงทำให้บีตัดสินใจปฏิเสธออกไป

 

            หืม ตอนนี้เนี่ยนะ ไม่ต้องมาหรอก ค่ำแล้ว บีเป็นห่วง ไม่อยากให้คริสขับรถกลับบ้านคนเดียวดึกๆอ่ะ

 

            “ก็คริสคิดถึง...”

 

            สุดท้าย คำว่าคิดถึงก็มีอิทธิพลมากพอที่จะทำให้คนฟังขับรถจากคอนโดแถวทองหล่อมาถึงคอนโดที่หรูหราไม่แพ้กันบนถนนวิทยุในเวลาไม่นานนัก เพียงก้าวเข้ามาในล็อบบี้ รุ่นพี่หน้าหมวยที่ลงมารอรับก็เดินเข้ามาคว้าข้อมือนางแบบสาวพร้อมรอยยิ้มหวานจนดวงตาทั้งสองข้างกลายเป็นพระจันทร์เสี้ยวและพาขึ้นไปบนห้องโดยไม่พูดอะไรสักคำ

 

            ทันทีที่ประตูห้องปิดลง ร่างเพรียวก็ตั้งท่าจะสวมกอดเจ้าของห้องอย่างเคยชิน แต่คริสกลับผลักออกเบาๆแล้วบุ้ยปากไปทางจอโทรทัศน์ที่เปิดรายการของพวกเธอทิ้งไว้

 

            “มาดูก่อนเร็ว กำลังพีคเลย”

 

            “โหย อะไรอ่ะ ทีกับกวางกับเจสซี่คริสยังกอดตลอดเลยนะ” บีโอดครวญระหว่างที่ถูกคนตัวเล็กกึ่งลากกึ่งจูงเธอไปที่โซฟา

 

            “แต่กวางกับเจสซี่ก็ไม่เคยมาหาคริสถึงห้องป่ะบี” คนที่กำลังตั้งใจดูผลงานของตัวเองพูดขึ้นมาลอยๆให้ร่างเพรียวยิ้มกว้างแล้วหันมาสนใจรายการบ้าง

 

            พูดแบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการบอกว่าเธอพิเศษ

 

            ตอนนี้รายการอยู่ในช่วงพีคอย่างที่คริสบอก เพราะเป็นฉากที่กวางจากทีมคริส และติญ่าจากทีมลูกเกดต้องเข้าไปฟังคำตัดสินจากบีในห้องดำ แล้วทุกอย่างก็เหนือความคาดหมายเมื่อบีบอกให้กวางออกไปบอกเมนเทอร์ของตัวเองว่าอยากอยู่ต่อ

 

            ทั้งที่ในจอ คนตัวเล็กดูโกรธมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจนถึงขั้นสบถคำหยาบออกมากลางกองถ่าย แต่นอกจอ เธอเพียงแค่ตวัดสายตามาทางคนที่กำลังทำท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวด้วยแววตาที่บ่งบอกว่ายังเคืองไม่หาย

 

            “ถามจริง ตอนนั้นบีคิดอะไรอยู่”

 

            “ก็บอกไปหมดแล้วไง” บียิ้มพลางโอบไหล่บางให้ขยับมานั่งใกล้ตัวเองมากขึ้นทั้งที่สายตายังคงจับจ้องอยู่กับตัวเองในโทรทัศน์

 

            ซึ่งกำลังถกเถียงกับคนข้างๆด้วยท่าทางที่ต่างจากชีวิตจริงอย่างสิ้นเชิง

 

            “ไม่ใช่แบบนั้นสิ” ใบหน้าหมวยๆงอง้ำอย่างที่ชอบทำเวลาไม่ได้ดั่งใจ ให้คนมองหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ

 

            “แล้วแบบไหนคะ”

 

            “ก็ถ้าบีจะเอาติญ่าออกตั้งแต่แรก แล้วทำไมต้องให้กวางออกมาพูดกับคริสแบบนั้น”

 

            “ก็เผื่อคริสจะส่งคนอื่นเข้ามาไง”

 

            คำพูดนั้นทำคริสเบ้ปากใส่อย่างไม่ปิดบัง ทำอย่างกับว่าเธอเหลือคนให้ส่งเข้าห้องนั้นเยอะนักนี่

 

            “หมายความว่าถ้าคริสส่งเจสซี่เข้าไป บีจะตัดเจสซี่ออกเหรอ” ดวงตาเรียวๆเบิกกว้างมากเท่าที่จะกว้างได้ ทำคนโดนมองต้องหลบตาวูบ

 

            “ไม่เอา ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว บีไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้นสักหน่อย รายการก็ถ่ายจบไปแล้วอ่ะ พูดไปมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก” คนที่กำลังโดนต้อนจนแทบจนมุมว่าพร้อมกับซุกหน้าลงกับไหล่ของอีกคนแล้วช้อนตามองด้วยแววตาออดอ้อนจนเจ้าของไหล่ทำท่าจะใจอ่อน

 

            ถ้าเมนเทอร์บีในโทรทัศน์ไม่ระเบิดใส่เมนเทอร์คริสจนบ่อน้ำตาแตกเสียก่อน

 

            เรามองหน้ากันไงคะพี่เกด เราอยากจะคัดทีมเค้าออกมั้ย แต่ที่คัดออกเพราะอะไร อยากเห็นสปิริตของยูไง! ช่วยสร้างมันมากกว่านี้ ทำให้คนดูทางบ้านเค้าเห็นมากกว่านี้ ไม่ใช่ให้คนดูเค้าเห็นว่านี่คือเกม คัดคริสออก คริสก็ดราม่าร้องไห้ ความเป็นจริงเราไม่อยากทำอย่างนั้น แต่ที่เราคัดเด็กคริสออก เพราะเราอยากเห็น คริส! ก้าวกระโดดไปมากกว่าเด็กๆในทีมตัวเอง!’

 

            เท่านั้นแหละ คริสตัวเป็นๆก็ผละออกจากอ้อมกอดของเธอทันที

 

            “นี่ขนาดบีไม่ตั้งใจ ยังเหวี่ยงใส่คริสขนาดนี้เลยอ่ะ ถ้าตั้งใจนี่ขนาดไหน คงตัดคริสออกไปแล้วมั้ง” เธอบ่นพึมพำระหว่างมองหน้าตัวเองที่ย้อนอีกฝ่ายทั้งน้ำตาอย่างคนหมดทางสู้

 

            “โธ่ ทำไมศิรินพูดแบบนั้นล่ะคะ รู้มั้ยว่าตอนที่บีเห็นคริสร้องไห้ ใจบีหล่นไปอยู่ตาตุ่มเลยนะ อยากจะวิ่งเข้าไปเช็ดน้ำตาให้แทบแย่ แต่ก็ทำไม่ได้...”

 

            สิ่งที่บีพูดไม่ผิดไปจากสิ่งที่ปรากฏสู่สายตาของผู้ชมทั่วประเทศนัก เพราะแค่คริสพูดความในใจของตัวเองออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม คำพูดที่เต็มไปด้วยอารมณ์ของบีก็อ่อนลงราวกับสั่งได้ แววตาที่เคยดุดันจากการแข่งขันก็เปลี่ยนเป็นแววตาที่ฉายชัดว่าเธอกำลังเป็นห่วงคนอ่อนไหวตรงหน้ามากแค่ไหน

 

            กระทั่งพี่ลูกเกดที่แทบไม่มีบทพูดต้องโพล่งขึ้นมาว่าจะเอายังไงกันต่อ การถ่ายทำถึงดำเนินต่อไปได้

 

            “ก็บีใจร้าย บีตัดเด็กคริสออกสองคนแล้วนะ”

 

            “บีไม่ได้ใจร้าย” คนอายุน้อยกว่าสวนขึ้นมาและคว้าร่างบอบบางมากอดไว้อีกครั้งเพื่อปลอบให้อีกคนใจเย็นลง

 

            “ถ้าบีใจร้าย พอถ่ายเสร็จบีจะมาโอ๋คริสทำไมคะ จริงมั้ย”

 

          ย้อนกลับไปในวันที่ถ่ายทำเทปเจ้าปัญหานั้น ทันทีที่ส่งลูกทีมตัวเองกลับบ้านครบทุกคน บีก็ตรงดิ่งมาที่ประตูห้องสีดำสนิทที่เขียนว่า ‘Team Cris’ พร้อมความร้อนใจ

 

          แม้ว่าหน้ากล้องจะยิ้มสู้ด้วยท่าทีไม่แคร์ใครแค่ไหนก็ตาม แต่ลึกๆเมนเทอร์เจ้าของภาพลักษณ์นางแบบแสนเย่อหยิ่ง กลับเป็นห่วงความรู้สึกของคนที่โดนเธอระเบิดอารมณ์ใส่ในห้องดำมากกว่าอะไรทั้งหมด

 

          ถึงเด็กๆทีมคริสจะยังอยู่กันครบทั้งสองคน แต่เจอเหวี่ยงใส่กลางกองถ่ายขนาดนั้น ไม่ว่าใครก็ต้องรู้สึกแย่กันทั้งนั้น

 

          ชั่งใจอยู่ไม่กี่วินาที บีก็ตัดสินใจเปิดประตูบานนั้นเข้าไป เพื่อจะพบกับภาพคริสนั่งกอดอกไขว่ห้างด้วยสีหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่คนเดียว

 

          “คริสคะ...” เธอเดินเข้ามานั่งยองๆตรงหน้าคนที่มีสีหน้านิ่งสนิทและรวบมือทั้งสองข้างมากุมไว้พร้อมกับเรียกชื่ออีกคนเสียงอ่อน

 

          “คริสแย่มากเลยใช่มั้ยบี น้องๆถึงแพ้อีกแล้ว แล้วคริส...คริสยังทำตัวงี่เง่าแบบนั้นออกทีวีอีก...” เสียงแหบเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ขาดเป็นห้วงๆเพราะแรงสะอื้นแบบที่ทำให้บีต้องขยับตัวขึ้นมากอดเธอไว้แน่นและลูบผมเบาๆเป็นเชิงปลอบ

 

          “มันไม่ใช่แบบนั้น คริสไม่ได้แย่ แต่บีรู้ว่าคริสดีได้กว่านี้ ไม่ร้องนะคะศิรินคนเก่ง”

 

          ยิ่งได้ฟังคำปลอบใจ มือเรียวก็ยิ่งกำชุดของคนตรงหน้าแน่นขึ้นแล้วร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั้นจนไหล่ของบีเปียกไปด้วยน้ำตา กระทั่งมืออุ่นๆเอื้อมมาจับไหล่ของเธอแล้วผละออกมาให้ต่างฝ่ายต่างเห็นหน้ากันชัดขึ้น

 

          “วีคหน้าเอาใหม่นะคะ บีรู้ว่าคริสทำได้ คริสเป็นไฟต์เตอร์ใช่มั้ย หืม...” ถามไปก็ใช้ปลายนิ้วเช็ดน้ำตาให้คนที่ร้องไห้จนหน้าแดงอย่างเบามือ

 

          “...ใช่” นางเอกร้อยล้านที่แปลงร่างเป็นเด็กขี้แยพยักหน้ารับพร้อมเสียงสูดน้ำมูก และสำหรับบี มันก็น่ารักน่าเอ็นดูมากทีเดียวหากไม่ได้อยู่ในสถานการณ์แบบนี้

 

          “คริสเป็นไฟต์เตอร์ แล้วคริสก็จะสอนให้เด็กๆของคริสเป็นไฟต์เตอร์ใช่มั้ยคะ”

 

          คริสยกแขนขึ้นปาดน้ำตาก่อนจะตอบรับด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นกว่าเดิม “ใช่”

 

          “บีเชื่อว่าคริสทำได้ แต่ว่า...”

 

          “แต่อะไรบี”

 

          “จะชนะทีมบีมั้ยก็อีกเรื่องนะ...โอ๊ย!” จบประโยค เมนเทอร์บีก็ต้องยกหมอนอิงขึ้นมาป้องกันตัวทันทีเมื่อมือเล็กๆนั่นฟาดลงบนต้นแขนของเธอ

 

          น้ำทิพย์ยอมโดนฟาดอีกสิบทีก็ได้ ถ้ามันจะทำให้ศิรินอารมณ์ดีได้บ้าง

 

            ขยับกลับมาที่เวลาปัจจุบัน ที่สองเมนเทอร์ซึ่งเคยเชือดเฉือนกันจะเป็นจะตายในรายการกำลังอยู่ในห้องๆเดียวกัน โดยมีคนหนึ่งกำลังนั่งอ่านกระแสตอบรับของรายการวันนี้ผ่านโซเชียลเน็ตเวิร์ค ขณะที่อีกคนก็ทำตัวราวกับเป็นเจ้าของห้องด้วยการถือวิสาสะเดินเข้าไปหาอะไรกินในครัว

 

            “บี อันนี้ไม่ได้ นานาเพิ่งซื้อมาฝาก คริสยังไม่ได้ชิมเลยนะ” เจ้าของห้องตัวจริงเอ็ดทันทีเมื่อเห็นแขกของเธอเดินกอดถุงขนมเข้ามานั่งข้างๆอย่างอารมณ์ดีและเริ่มหยิบมันเข้าปากโดยไม่ฟังเสียงทัดทานสักนิด

 

            “ช่วงนี้คริสถ่ายละครเยอะนี่ กินขนมพวกนี้มีหวังน้ำหนักขึ้น เข้ากล้องมาก็ตัวบวมกันพอดี เดี๋ยวบีกินแทนเอง” บีลอยหน้าลอยตาตอบตบท้ายด้วยการโยนขนมเข้าปากอีกชิ้น

 

            จนคนตัวเล็กละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์มามองหน้าเธอตาเขียวนั่นแหละ ถึงได้ยอมหยิบขนมป้อนให้ถึงปาก

 

            “อย่ามองบีแบบนั้นสิคะ แค่พูดเล่นเฉยๆเอง คริสตัวเล็กจะตาย กินยังไงก็ไม่อ้วนหรอกเนอะ มาๆ บีป้อนนะ”

 

            “ไม่ต้องเลย เอามานี่ คริสกินเอง บีไปเปิดดูไอจีเลยนะ โดนด่าเละแล้วมั้ง” คริสไม่พูดเปล่า คว้าถุงขนมมากอดไว้เองและยื่นโทรศัพท์ให้อีกฝ่ายที่รับไปถือไว้ แต่แทนที่จะเปิดดูอินสตาแกรมที่ลงรูปไว้เพื่อโดนด่าตั้งแต่รายการยังไม่ออนแอร์ บีกลับเลื่อนปลายนิ้วไปที่ไอคอนรูปนกสีขาวบนพื้นสีฟ้า พิมพ์อะไรยุกยิกอยู่ครู่เดียวก็ยกขึ้นมาอวดสาวหน้าหมวยด้วยรอยยิ้ม

 

            “ไม่ดูแล้วไอจงไอจี ดูแท็กบีคริสดีกว่า มีความสุขกว่าตั้งเยอะ”

 

            “วันนี้บีด่าคริสฉอดๆขนาดนั้น ไม่มีอะไรให้จิ้นหรอกน่า” เธอส่ายหัวเบาๆ เคยเปิดไปอ่านแท็ก #บีคริส บ้างเหมือนกันทั้งในอินสตาแกรมและในทวิตเตอร์ ไม่นับภาพที่อีกฝ่ายเป็นคนอัพแถมยังแท็กมาให้เสร็จสรรพ ทั้งที่มันก็เป็นแค่การจินตนาการของคนดูบางส่วน

 

            แต่ไม่รู้ทำไม เข้าไปส่องแล้วต้องแอบยิ้มทุกที

 

            “ใครบอกไม่มี” บียิ้มกว้างแล้วเปิดรูปของตัวเองที่มีคนแคปมาจากคลิปของรายการให้ศิรินของเธอดู

 

            “นี่นะ เป็นภาพบีก่อนที่คริสจะร้องไห้”

 

            แค่เห็นหน้าก็รู้ว่าอารมณ์มาเต็มขนาดไหน

 

            “ส่วนภาพนี้ เป็นภาพตอนที่คริสร้องไห้แล้ว”

 

            อ่อนลงอย่างกับคนละคนเลยทีเดียว

 

            “เห็นมั้ยว่าบีแคร์ความรู้สึกคริสมากขนาดไหน” นิ้วเรียวยาวเกลี่ยเส้นผมยุ่งๆที่หล่นลงมาปิดใบหน้าสไตล์หมวยๆอย่างเบามือพลางถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

            “เห็น แล้วก็ยังจำได้ด้วยว่าวีคที่แล้วบีบอกว่าคริสขี้อาฆาต เลวร้ายยิ่งกว่าไลลาอีก ยังไม่ได้ทำโทษเลยนะ”

 

            “โธ่ นั่นมันในรายการนี่คะ งานก็คืองาน ส่วนตัวก็คือส่วนตัวเหมือนที่บีพูดในรายการเมื่อกี้ไง”

 

            “แล้วมันต่างกันยังไงอ่ะ ในเมื่อเดอะเฟสก็เป็นเรียลลิตี้อยู่ดี” คนอายุมากกว่าเริ่มงอแงขึ้นมาอีกครั้ง ให้บีต้องรวบร่างเล็กๆของเธอมากอดไว้และจูบเบาๆที่หน้าผาก

 

            “ต่างสิ เพราะในชีวิตจริง บียอมแพ้ตั้งแต่เห็นน้ำตาศิรินแล้วล่ะ”

 

            คนถูกจูบฉีกยิ้มกว้างจนดวงตากลายเป็นพระจันทร์เสี้ยวตอนที่หยิบขนมป้อนให้เจ้าของอ้อมกอดอบอุ่นแล้วเอ่ยประโยคต่อมา

 

            “งั้นต่อไปก็ไม่มี #TeamCris กับ #TeamBee แล้วสิ”

 

            “ไม่มีสิคะ ก็รายการถ่ายจบแล้วนี่” บีตอบทั้งที่ยังเคี้ยวขนมเต็มปาก

 

            แต่คริสกลับส่ายหน้าและแย่งโทรศัพท์ไปกดพิมพ์ข้อความอะไรบางอย่างก่อนส่งคืนให้เจ้าของ

 

            “มีแต่ทีมนี้ต่างหาก”

 

            #TeamBris

Talk : ลั่นเบาๆพอกรุบกริบ สครีมฟิคติดแท็ก #ฟิคTeamBris นะคะ ขอบคุณค่า ^^

ผลงานอื่นๆ ของ yok6kao

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

16 ความคิดเห็น

  1. #16 ฉันเคยพลาดมาแล้วว
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 23:21
    ทีม บริส. - -"





    ลั่นนนน!!!!!!!!!!!!!!
    #16
    0
  2. วันที่ 19 มกราคม 2559 / 22:44
    น่าร๊ากกกกกกกกกกกกก!! 
    #15
    0
  3. #14 ขวัญเองง
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 18:31
    งืออออ ฟินนง่ะ
    #14
    0
  4. #13 Ssss.
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 21:55
    ชอบบบบบ

    แลดูจริงงงงงงมากกก

    ฟินมากกกกกกกกกกกกกกกกก

    งือ
    #13
    0
  5. วันที่ 2 มกราคม 2559 / 20:07
    ฟิคเรื่องนี้มุ้งมิ้งได้อีกกกก

    ชอบๆๆๆๆ
    #12
    0
  6. #11 Sicky0929 (@sicky0929) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 02:39
    ฟินมากกกกกกกกก ยิ้มแก้มแตก
    #11
    0
  7. #10 BC forever
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 23:14
    คือดีงามมม!!! ชอบมากมายย
    #10
    0
  8. #9 Supat
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 21:18
    โอ๊ยยยยยยย ฟินรุนแรงมากค่ะไรท์

    "บียอมแพ้ตั้งแต่เห็นน้ำตาศิริน" ชอตนี้ตายแน่ๆ
    #9
    0
  9. วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 13:48
    "บียอมแพ้ตังแต่เหนน้ำตาศิรินแล้ว" ชอตนี้ดิ้นตายค่ะ55555>/////////////<
    #8
    0
  10. วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 11:33
    ม้วนตัว เขินนนนนนนน >///////////<
    #7
    0
  11. #6 &#128563;
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 11:22
    น่ารักกกก เหมือนจริงมากก โอ้ยอินน ชอบบ💕
    #6
    0
  12. วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 10:42
    เขินรุนแรงงง
    #5
    0
  13. วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 10:17
    โอ้ยย อกอีแป้น ให้ตายเหอะ อบอุ่นมาก
    #4
    0
  14. #3 Nun
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 10:14
    ทำเอาคิดว่าพี่บีมาเขียนเองเลยอ่าาา

    โอ้ยยยย เขินแรงงงง >\\\\<
    #3
    0
  15. #2 slothbear (@peachara) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 03:36
    ดีงามมม คำพูดคำจาดูเป็นคริสดูเป็นบีมาก กิกิกิ ไรเตอร์ทำการบ้านมาดี555555 เขิน เราก็เห็นชัดเลยว่าบีแพ้น้ำตาคริสจริงๆ แบบอ่อนลงเลยจริงๆ ตอนแรกวีนแตกมาก อารมณ์ขึ้นสุดจนคริสร้องให้เหมือนเริ่มคิดได้ อ่ะ เอาเด็กมาตัดสินใหม่ โหยยยยยยๆๆๆ แง้ เขิน5555555
    #2
    0
  16. วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 02:15
    เกร้สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส อ่านไปตัวบิดไป คือไม่ได้ดูเดอะเฟส(อ่านแต่วิต) แต่บับ งื้มมมมม มันละมุนนนน >///////<
    #1
    0