นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

คุณรักฉันไหม? (Do You Love Me?)

โดย BBTF

“แจ็คสัน…ตอนนี้พี่ก็ไม่รู้ว่าพี่ รักแจ็คสันจริงหรือปล่าว” “มะ…เมื่อกี้พี่ว่าอะไรนะ” “พี่ขอโทษนะ” คงไม่มีคำไหนที่ดีไปกว่าการขอโทษอีกคน “…………...” “พี่ขอให้นาเจอคนท

ยอดวิวรวม

384

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


384

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


3
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  22 ต.ค. 59 / 21:32 น.
นิยาย سѡѹ? (Do You Love Me?)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
“แจ็คสันตอนนี้พี่ก็ไม่รู้ว่าพี่ รักแจ็คสันจริงหรือปล่าว”

“มะเมื่อกี้พี่ว่าอะไรนะ”

“พี่ขอโทษนะ” 

…………...

“พี่ขอให้นาเจอคนที่ดีนะ” 

 

 


เนื้อเรื่อง อัปเดต 22 ต.ค. 59 / 21:32


“แจ็คสันตอนนี้พี่ก็ไม่รู้ว่าพี่ รักแจ็คสันจริงหรือปล่าว”

“มะเมื่อกี้พี่ว่าอะไรนะ”

“พี่ขอโทษนะ” คงไม่มีคำไหนที่ดีไปกว่าการขอโทษอีกคน

…………...

“พี่ขอให้นายเจอคนที่ดีนะ” พูดเสร็จก็เดินออกจากห้องไปปล่อให้อีกคนที่ตอนนี้น้ำตาเริ่มไหลไม่หยุดและทรุดตัวลงอยู่หน้าประตูอย่างคนหมดแรง


------------------------------------------- 2 เดือนผ่านไป-------------------------------------------

 

“แจ๊คสันตอนนี้พี่รู้แล้วนะ  ว่าพี่รักนาย” พูดไปน้ำตาก็ไหลไป เมื่อนึกถึงคนคนหนึ่ง คนที่เขาไม่เคยแน่ใจว่าเขานั้นรักคนคนนี้จริงหรือเปล่า แต่เวลาก็ทำให้รู้ว่าเขานั้นรักใครคนนั้น และขาดคนนั้นไม่ได้

“ถ้าพระเจ้ามีจริง พี่ขอให้ได้เจอนายอีกสักครั้ง แล้วพี่จะบอกในสิ่งที่นายอยากได้ยิน” ได้โปรดพระเจ้า ขอให้ลูกได้พบกับเขาคนนั้น คนที่ลูกเคยผลักไสเขา ได้โปรด

Mark end

 

 

Jackson^^

เป็นเวลาเกือบ 2 เดือนที่เขาออกมาจากคอนโดของเขาและใครอีกคน คนที่เอาทั้งตัวทั้งหัวใจของเขาไป 

ย้อนกลับไปเมื่อ 2เดือนก่อน

แจ็คสันพี่ไม่รู้ว่าพี่รักแจ็คสันจริงหรือเปล่า อึก แจ๊คสันไม่ดิ้นเสีงอะไรเลยนับตั้งแต่วินาทีนั้น ก่อนจะดึงสติตัวเองกลับมา และถามอีกคนเพื่อความแน่ใจว่าเมื่อกี้เขาไม่ได้หูฝาดไป

มะเมื่อกี้พี่ว่าอะไรนะ ถามไปน้ำตาก็ไหลไป มันเจ็บเหมือนมีอะไรมาทุบที่หัวใจ

พี่ขอโทษนะ จบแล้ว มันจบแล้วความรัก  มันจบแล้วจริงๆ

‘……………’ หึ น่าสมเพชสิ้นดี ทั้งๆที่ให้ทั้งตัวทั้งหัวใจไป

พี่ขอให้นาเจอคนที่ดีนะ’ พูดจบอีกคนก็เดินออกไป และนั้นทำให้เขาถึงกับเข่าอ่อน

Jackson end

 

 

 

 อาทิตหน้าเขาก็จะเดินทางกลับไปบ้านของเขาอีกใจหนึ่งก็อยากไปแต่อีกใจบอกว่าไม่ไป

 

ร่างเล็กมาหยุดที่หน้าห้องห้องหนึ่ง ห้องที่เคยเป็นห้องของเขาและใครอีกคน แจ็คสันกำลังจะเปิดประตูแต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อประตูนั้นเปิดออกก่อนที่จะเผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มอีกคนที่อึ้งๆไป เขากำลังจะหันกลับไปแต่ก็โดนอีกคนกอดไว้เสียก่อน และหัวใจดวงน้อยๆเริ่มเต้นรัวเมื่ออีกคนเอ่ยขึ้น

“แจ๊คสันนายจริงๆใช่ไหม นะนายกลับมาหาพี่แล้วใช่ไหม” อีกคนพูดพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

………..” แจ็คสันไม่ได้ตอบกลับไปเพราะยังอึ้งไม่หายไม่คิดว่าการที่เขากลับมาห้องนี้อีกครั้งจะทำให้เขาได้เจอใครอีกคน

“ขอโทษขอโทษที่ทำให้ต้องร้องไห้ ขอโทษที่ทำให้เจ็บ” มาร์คผละอ้อมกอดออกจากอีกคนเพื่อที่จะได้เห็นหน้าอีกคนชัดๆ ที่ตอนนี้มีน้ำตาไหลลงมามาร์คใช้มือปัดน้ำตานั้นออก ก่อนจะพูดคำๆหนึ่งที่ทำให้อีกคนน้ำตาไหลลงมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไหลไม่ใช่เพราะเสียใจแต่มันไหลเพราะความสุข ความสุขที่เปี่ยมล้น และคำๆนั้นที่เขาอยากได้ยินจากอีกคนที่รอมานานแสนนาน

“พี่รักแจ็คสันนะครับ”

…………….

“แล้วแจ็คสันละ” มาร์คถามเพื่อความมั่นใจว่าตลอดระเวลา2เดือนที่ผ่านมาคนรักของเขานั้นมีใครหรือยัง

….” แจ็คสันเงียบนั้นทำให้มาร์ครู้สึกใจหาย กลัวว่าอีกคนจะมีใครแล้ว แต่แล้วคำตอบของแจ็คสันก็ทำให้มาร์คน้ำตาแทบไหล

อืม” แจ็คสันตอบพร้อมกับยิ้มจนตาปิด

พอแจ็คสันพูดจบมาร์คก็รวบอีกคนมากอดไว้แน่น

“อือ ปล่อยได้แล้วหายใจไม่ออก” แจ็คสันพูดจบก็ดันอกอีกคนออกเพราะมาร์คกอดแน่นจนเขาคิดว่าถ้ากอดนานกว่านี้เขาอาจจะขาดออกซิเจนตายได้

“ก็คนมันคิดถึงนิ คิดถึงจนจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว” มาร์คพูดพร้อมยิ้มจนปากจะฉีกถึงหู

“รู้แล้วคิดถึงเหมือนกัน” แก้มกลมขึ้นสีแดงเรื่อเพราะความเขิน แล้วนั้นทำให้มาร์คอดฟัดแก้มแดงๆนั้นไม่ได้

ฟอดดดดดดดดดด

“อ่าชื่นใจชะมัด” พูดไปก็หัวเราะไปเพราะแก้มของคนที่ถูกหอมเริ่มแดงขึ้นกว่าเก่า นั่นทำให้มาร์คยิ่งหัวเราะไปอีก

“หัวเราะไร” แจ็คสันเห็นอีกคนหัวเราะตัวเองก็ยิ่งเขินไปอีก

“ปล๊าววววว” มาร์คตอบเสียงสูงทำให้คนฟังรู้สึกหมันไส้เลยบิดพุงอย่างแรง

“โอ๊ย!!! พอแล้วๆ” มาร์คร้องออกมาเสียงดังเพราะความแสบจากการโดนบิดพุง

“แล้วนี้จะยืนอีกนานไหมเมื่อยขาแล้วนะ!!!”  แจ็คสันบ่นอีกคนเพราะเขาเริ่มเมื่อยแล้วถ้ามัวแต่หยอกล้อกันอยู่อย่างนี้คงอีกนานกว่าจะได้เข้าห้อง

“โอเคๆ” มาร์คพูดจบก็หลีกทางให้อีกคนเดินเข้ามา

แจ็คสันเดินเข้ามาพร้อมกับมองไปรอบๆห้อง ทุกอย่างยังเหมือนเดิม

เขาเดินตรงมาที่โซฟาตัวโปรดที่ชอบนั่งเป็นประจำ ฝุ่นสักนิดก็ไม่มี

“พี่ทำความสะอาดทุกวันเลยนะ ฝุ่นไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม เพราะพี่รู้ว่ายังไงแจ็คสันก็จะกลับมา” เสีงของมาร์คทำให้แจ็คสันหลุดออกจากภวังค์ มันทำให้เขายิ้ม ใช่ยังไงเขาก็ต้องกลับมา แจ็คสันหันกลับไปหามาร์ค ก่อนจะกระโดดกอดอีกคน

“ขอบคุณนะ

…………….” มาร์คเพียงแต่พยักหน้าแล้วกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น กอดกันอยู่นานเป็นมาร์คที่ผละออกมาก่อนจะบรรจงจูบอีกคนอย่างห่วงหา

“รักนะครับมาร์ครักแจ็คสัน อีเอิ้นรักกากา” พอมาร์คพูดจบน้ำตาของแจ็คสันก็เริ่มไหลลงมา

“แล้วกากาละรักอีเอิ้นรึเปล่า” มาร์คถามพร้อมเอามือเช็ดน้ำตาของคนที่น้ำตาไหลไม่หยุด

“รักกาการักอีกเอิ้น” แจ็คสันพูดจบก็โดนอีกคนจูบทันที

 

 

end









ขอบคุณที่ติดตามนะคะ 
Thank you
TW: @markson_tw

ผลงานอื่นๆ ของ BBTF

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น