สัมผัสรักมาเฟีย

ตอนที่ 5 : ปฐมบท - 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 405 ครั้ง
    4 ต.ค. 61





ปฐมบท – 4



 

        “ให้ตาย เกิดจะมาต่อต้านอะไรตอนนี้ไอ้ลูกชาย”


        ประมุขของบ้านเอ่ยน้ำเสียงอ่อนใจ แม้จะพูดออกไปอย่างนั้น ซึ่งท่านเคยพูดกับภรรยาว่าไม่เห็นด้วย แต่ภรรยาก็ยังให้ข่าวกับพวกนักข่าวว่าเด็กทั้งสองหมั้นกัน ทั้งที่ความจริงแล้วเรื่องนี้ลูกชายของตนไม่เคยเห็นด้วย


        “เพราะผมคิดว่ามันถึงเวลาแล้วไงครับ”


        “หมายความว่าไง”


        สีหน้าของผู้เป็นพ่อครุ่นคิด เมื่อสบตากับบุตรชาย ดวงตาสีน้ำเงินเจ้าเล่ห์ร้ายลึกบอกให้รู้ว่า เจ้าตัวกำลังมีแผนการบางอย่าง


        “ธีโอ มาแล้วเหรอคะ”


        ยังไม่ทันสองบุรุษจะสนทนาต่อ เสียงแหลมของสตรีสาวสวยในชุดเดรสสีดำแบรนด์ดังก็ปรากฏตัวขึ้น เจ้าตัวถือวิสาสะเข้ามาควงแขนและนั่งบนพนักวางแขน มาเฟียหนุ่มเงยหน้ามองด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง หากดวงตาดุกร้าวบอกให้รู้ว่าเขาไม่พอใจสิ่งที่เธอกำลังทำ แต่ชากีล่าหาได้สนใจ เธอยังคงเกาะแขนของเขาแน่น


        “คิดถึงคุณจังเลยค่ะ เราไม่ได้รับประทานอาหารด้วยกันนานแล้ว เกือบเดือนเห็นจะได้”


        เจ้าหล่อนเอียงหน้าทำกระเง้ากระงอด แต่เขาไม่ได้มองว่ามันน่ารักน่าเอ็นดูสักนิด เสแสร้งกับธรรมชาติมันอ่านไม่ยาก เขาอายุขนาดนี้ผ่านมาเยอะ ไม่ได้โง่ถึงขนาดดูไม่ออก


        “ขอบคุณที่คิดถึง”


        “แหม ทำไมต้องเย็นชาด้วยล่ะคะ คุณลุงขา ทำไมลูกชายคุณลุงถึงเป็นแบบนี้ ชากีล่าคิดถึงอยู่ฝ่ายเดียว น่าน้อยใจจัง”


        เจ้าหล่อนหันไปฟ้องสามีของคุณน้า ท่านเพียงยิ้มเล็กน้อยไม่เอ่ยอะไร นั่นก็เพราะรู้ว่าอีกสักพักทุกคนในบ้านคงทราบ สีหน้าไอ้ตัวร้ายมันบอกอย่างนั้น


        “อ้าว ธีโอมาแล้วหรือจ๊ะ”


        น้ำเสียงของหญิงวัยกลางคนแต่งตัวด้วยเครื่องประดับระยิบระยับ เธอเป็นลูกครึ่งอเมริกันไทย และตอนนี้เธอคือแม่เลี้ยงของเขา เจ้าตัวพยักหน้าเล็กน้อย


        “สวัสดีครับน้าปรางทิพย์”


        “สวัสดีจ้ะ มาครบแล้วก็ไปรับประทานอาหารกันนะคะ คุณคะไปค่ะ”


        เจ้าตัวรีบเดินมาหาบิดา ทั้งคู่เดินโอบประคองกันเข้าไปในห้องรับประทานอาหาร ความจริงธีโอก็ไม่อยากจะคิดหรอก ว่าผู้หญิงคนนี้พยายามทำเลียนแบบมารดาของเขาทุกอย่าง แต่ก็ช่างเถอะ มันไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว


        “อาหารที่คุณน้าทำ มีแต่ของชอบคุณทั้งนั้นเลยนะคะ”


        “ก็ขอบใจ”


        เอ่ยสั้นๆ น้าปรางทิพย์กับชากีล่าพยายามเอาใจเขา แต่มันกลับสร้างความรำคาญมากกว่าความพอใจ พวกเธอทำอะไรก็ขัดหูขัดตาเขาไปหมด ความจริงเขาเบื่อนะ เบื่อที่ต้องมีคนมาคอยเอาอกเอาใจ แม้แต่การทำงานก็เหมือน พนักงานบางคนไม่กล้าสบตา ราวกับเขาเป็นพวกซาตาน ทั้งที่คนอย่างธีโอแม้จะโมโหและอารมณ์ร้อน แต่เขาก็มีเหตุผลเสมอ เขาไม่ใช่ประเภทฟาดงวงฟาดงาเหมือนคนบ้า


        “ธีโอ ของชอบของหลานทั้งนั้นเลยนะจ๊ะ”


        “ขอบคุณครับ ความจริงคุณน้าไม่น่าลำบาก”


        ตอบเรียบๆ ระหว่างวางผ้าเช็ดปากลงบนตัก อาหารทุกอย่างมันจะอร่อยมากหากเป็นฝีมือของแม่ แต่อะไรก็ตามที่ไม่ใช่แม่ทำ ดีเลิศขนาดไหนมันก็แค่กินได้


        “ลำบากอะไรกัน น้าเต็มใจ”


        “น้าเขาอยากให้แกได้กินของที่ชอบน่ะธีโอ”


        “แต่ไม่มีของชอบไหนอร่อยเท่าแม่ของผมทำ”


        ตอบเสียงเรียบไม่สนใจมองใครอื่น ตักอาหารเข้าปาก ส่วนคนทำก็ได้แต่ยิ้มจืดเจื่อนเท่านั้น กลบเกลื่อนความไม่พอใจเอาไว้ ปรางทิพย์รู้ดีว่าลูกชายของสามีไม่ค่อยพอใจตนเท่าไรนัก จึงต้องพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้อีกฝ่ายยอมรับ


        “กินเยอะๆ นะคะ”


        “ครับ”


        ธีโอบอกเสียงเรียบ และเขาก็ตั้งหน้าตั้งตากินไม่สนทนากับใคร มีอย่างหนึ่งที่ทุกคนทราบดี คือธีโอเป็นคนโลกส่วนตัวสูงมาก ถ้าใครที่เขาไม่อยากให้ก้าวเขามาวุ่นวาย เขาก็จะกันออกไปด้วยความเงียบ ดังเช่นตอนนี้


        “ผมอิ่มแล้ว”


        “รับของหวานต่อเลยไหม”


        “ไม่ดีกว่าครับ ที่ผมมาในวันนี้ นอกจากแวะมารับประทานอาหารเพื่อความเป็นปึกแผ่นของครอบครัว มีเรื่องสำคัญที่ผมต้องการแจ้งให้ทุกคนทราบด้วย”


        คนทิ่กินข้าวเสร็จก่อนใครหันมองสบตาผู้ร่วมโต๊ะ ก่อนมองเลยไปยังคนสนิททั้งสามคน รวมถึงสาวใช้ที่ยืนเรียง ทุกคนที่ประสานสายตาถ้าไม่รู้จักมาก่อนคงพากันกลัวหัวหด ถึงได้พากันเลี่ยงหลบตาอย่างกับเขาเป็นพวฆาตกรโหด อืม มันก็คงเป็นอย่างนั้น เพราะการฆ่าใครสักคนสำหรับเขา มันไม่ใช่เรื่องยากเลย


        “เรื่องอะไรหรือคะ”


        ปรางทิพย์ถามลูกเลี้ยงด้วยวามใคร่รู้ สายตายิ้มแบบแปลกๆ คือยิ้มปากแต่ดวงตาไม่ยิ้ม มันชวนสงสัย ทำให้สองน้าหลานต้องสบตากัน


        “ผมจะหมั้นครับ”


        “หมั้น! ตายจริง นี่หูของฉันไม่ได้ฝาดใช่ไหมคะ”


        ชากีล่านั่งอยู่ข้างๆ จับแขนของธีโอเขย่าอย่างลืมตัว ด้วยคิดว่าคนที่จะหมั้นคือเธอ แน่ล่ะ ข่าวเห็นบ่อยๆ ตามหนังสือพิพม์บันเทิง ทุกคนรู้ว่าเธอกับเขาคือคู่หมั้นที่ผู้ใหญ่ต่างปลาบปลื้มเหมาะสมกันอย่างยิ่งพลอยให้คนเป็นน้ายิ้มหน้าบาน ยกเว้นแต่ประมุขของบ้านมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด ด้วยทราบว่าบุตรชายกำลังจะพูดอะไร


        “ครับ คุณไม่ได้หูฝาดชากีล่า”


        “แล้ว...”


        “ฟังให้จบ เพราะผมจะพูดแค่ครั้งเดียว ไม่อยากพูดมากเดี๋ยวเจ็บคอ”


        อืม สาบานว่าเขาไม่ใช่คนตลก แต่เขาก็ไม่ใช่คนเครียดเห็นสีหน้าของสองน้าหลานแล้วบอกตรงๆ ว่าอยากหัวเราะ หึ นี่คงวาดฝันอนาคตไว้เยอะสินะ ว่าเขาน่ะจะเป็นคนดียอมรับการหมั้นหมายบ้าๆ นั่น


        “น้ารอฟังอยู่ คุณด้วยใช่ไหมคะที่รัก”


        “อืม”        


        พ่อของเขาตอบสั้นๆ เพ่งมองบุตรชายแต่ไม่เอ่ยอะไรมากกว่านั้น เรื่องงานเขายังตัดสินใจเอง ฉะนั้นเรื่องเมียเรื่องแม่ของลูกในอนาคตเขาก็จะจัดการเองเหมือนกัน


        “ผมจะหมั้น กับเมียของผมครับ”


        “ว่าไงนะคะ เมียของคุณงั้นเหรอ”


        ชากีล่ามีสีหน้าตกใจสุดขีด เจ้าหล่อนส่ายหน้าไปมา มือที่จับช้อนและส้อมกำแน่นเข้าหากันเม้มปากเป็นเส้นตรง มันเรื่องบ้าบออะไร เธอกับเขาตกเป็นข่าวว่าเป็นคู่หมั้นกันมากว่าสองปี แล้วจู่ๆ เขาบอกจะหมั้นกับเมีย มันต้องมีอะไรผิดพลาด


        “ครับ ตามนั้น”


 

……………………………………..

 

พี่ธีโอของเรามีเมียแล้วนะจ้า ส่วนใครจะเป็นเมียต้องลุ้นกันไหม อิอิ เอาใจช่วยพี่ด้วยนะคะ งานนี้พี่รักจริงหวังแต่งเสียด้วย รอเมียผู้โชคดี ปกมาแล้วถูกใจกันไหมคะ ค่าตัวเดี๋ยวรอแปบนะคะ กำลังจะเคาะราคาะ หนังสือวางในงานหนังสือเดือนตุลาคมนี้ค่ะ

 

ขอบคุณจากใจ

กานต์มณี ช่อศิญา

 

วิกฤตรัก CEO
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          CEO หนุ่มสุดฮ็อตปรอทแตกอย่าง ปกรณ์  อิทธิพลวณิช  ชอยส์  ซ่อนเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวไว้ภายใต้ความนิ่งและมาดสุขุมของผู้บริหารระดับสูง เก็บงำความเจ้าชู้ของตัวเองไว้ไม่ปล่อยออกมาแผลงฤทธิ์กับผู้ช่วยเลขาฯ สาวคนใหม่ สมันน้อยอย่าง ระสา  จึงดูตื่นกลัวไม่น้อยยามได้เห็นพายุหึงหวงเมื่อรู้ว่าหล่อนไปโปรยเสน่ห์ใส่หนุ่มอื่น          ชายหนุ่มลืมจนหมดสิ้นแล้วว่าเคยปรามาสหล่อนไว้เยอะ ใช่! หล่อนหน้าจืดสนิท เฉิ่ม และก็เชย แต่นาทีนี้เขาไม่สนกับภาพลวงตาที่หล่อนสร้างขึ้นมา ตั้งหน้าตั้งตาทำตัวเป็นก้างชิ้นโต ขัดขวางหล่อนทุกทาง ก่อนจะพลิกเกมให้ตัวเองเป็นฝ่ายกำชัยชนะ!          “อยากมีแฟนใช่ไหม”          “สาบอกไปแล้วว่าเปล่า”          “งั้นมาเป็นแฟนฉัน”           เขาพูดหน้าตาย และอยากหลุดขำเมื่อเห็นใบหน้าเนียนตื่นตะลึงปากอ้าหวอ มันแปลกตรงไหน ยายซื่อบื้อเอ๊ย แต่ให้ตายเถอะ วันนี้พอไม่สวมแว่นความสวยความน่ารักที่เขาเคยเห็นเพียงคนเดียวมันก็ปรากฏให้ผู้ชายในคลับเห็น เขาเกลียดสายตาพวกนั้น           “คุณกรณ์เมาใช่ไหม หรือว่ามึน จนเผลอพูดออกมา”          “เหล้าแค่นั้นมันทำอะไรฉันไม่ได้หรอกหนูน้อยระสา เลิกกับไอ้เขต ให้มันเป็นแฟนได้แค่วันเดียว ที่เหลือฉันจะรับช่วงต่อเป็นแฟนให้เอง”           ไม่ใช่ประโยคขอร้อง แต่มันคือประโยคคำสั่ง ดวงตาสีน้ำตาลคู่คมแน่วแน่ขนาดนั้น     ระสากลืนน้ำลายลงคอกับสถานะที่เขาบอก แฟนเหรอ เป็นแฟนบอส           “สาไม่ตลกนะคะ อย่ามาล้อเล่นกับสา”          “ยายหน้าจืด น้ำเสียงฉันล้อเล่นเหรอ”          “ไว้พะ...พรุ่งนี้ตื่นมาแล้วคุณกรณ์ไม่เมา เราค่อยคุยกันใหม่นะคะ”          “อย่าให้ต้องโมโห ระสา”          “แล้วบรรดาคู่ควงของคุณกรณ์ล่ะคะ”          “หึง?” เลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ทำไมนะเธอจึงรู้สึกว่าเหมือนบอสกำลังพอใจกระนั้นแหละ หึ ทำไมต้องหึง ระสาบอกตัวเองว่าไม่ได้รู้สึกแบบนั้นสักนิด แค่อิจฉาเฉยๆ หรอก          “ตอบสิ”          “ไม่อยากตอบค่ะ”


ชีคร้ายจู่โจมรัก
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          อัญมณี  แฝงตัวเข้ามาในประเทศบาฮาเพื่อหาข่าวให้กับองค์กรตำรวจสากล ความลับบางอย่างที่เธอไปล่วงรู้มาว่ากำลังจะเกิดเหตุร้ายกับชีครัชทายาทของประเทศ ด้วยความหวังดี หญิงสาวจึงต้องหาทางเข้าพบชีครัชทายาทโดยด่วน แต่นั่นกลับเป็นการตัดสินใจที่ผิดมหันต์          ชีคซาบิต  บิน  ราชิต  ฮาทูราน  มีความสงสัยในตัวเธออย่างเต็มเปี่ยม อัญมณีเข้ามาอย่างมีเงื่อนงำ เต็มไปด้วยปริศนาชวนให้เขาข้องใจ ไม่มีข้อมูลอะไรเล็ดลอดให้เขาได้ทราบเกี่ยวกับเธอ ชีคหนุ่มจึงได้แต่ชั่งใจว่า เขาจะคาดคั้นให้เธอสารภาพความจริง หรือจะยอมรามือแล้วเปลี่ยนจากการสารภาพความจริงมาทำให้เธอยอมรับคำสารภาพรักจากเขา!          “ท่านชีคจะฆ่าฉันหรือทรมานล่ะ ฉันรู้ว่าประเทศนี้มันบ้านป่าเมืองเถื่อนขนาดไหน”           “รู้ดีแต่ก็ยังกล้าแฝงตัวเข้ามาในถ้ำเสือ เธอเป็นใคร ทำงานให้ใคร อลิส” เสียงห้าวทุ้มเย็นยะเยือก          “ไม่มีใครจ้างมาทั้งนั้น”          “โกหก”          “ฉันไม่ได้โกหก” เงยหน้าสบตากับเขา ความจริงเป็นอย่างไร เธอก็จะขอตายไปพร้อมกับมัน           “อลิส ฉันต้องการรู้ความจริง”          “ฉันไม่มีอะไรจะบอกทั้งนั้น” คิดสิยายอลิส หาทางออกให้กับตัวเอง รีบหนีออกจากที่นี่ ด้านนอกเงียบแบบนี้แสดงว่าไม่มีใครรู้เรื่อง เธอต้องหาทาง สาวเจ้าพยายามใช้มีดเล็กๆ ที่เสียบไว้ในแขนเสื้อถูกับเชือกที่อีกฝ่ายผูกไว้           “อย่าคิดตบตา”





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 405 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

896 ความคิดเห็น

  1. #57 wilair72 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 10:30
    บอกแล้วว่าธีโอร้าย
    #57
    0
  2. #53 kanokradaparima (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 08:20

    ความมโนว่ามีเมียก็มา
    #53
    0
  3. #48 aemly (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 17:49

    ไม่พูดเยอะเจ็บคอ555

    #48
    0
  4. #43 08849653 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 15:12
    ปกสวยค่ะ
    #43
    0
  5. #42 dokao (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 13:27
    มีเมียตอนไหนคะ
    #42
    0
  6. #41 kusiniii908 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 08:41

    รอไปจัดธีโอที่งานหนังสือนะคะ

    #41
    0
  7. #38 Mai & Nut (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 08:19
    ถามยัยหน้าจืดแล้วหรอว่าจะยอมเป็นเมียแกป่าว
    #38
    0
  8. #37 muttanaseemawong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:59

    อร๊ายยย เจ้าตัวเค้ารู้ยังจ๊ะ คุณชายมาเฟีย
    #37
    0
  9. #36 Emm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:57

    ว่าที่เมียรู้รึยังคะ

    #36
    0
  10. #35 นู๋_นุ่มนิ่ม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:24

    เมีย!!!งานนี้หวยต้องออกยัยหน้าจืดเราแน่นอน.....มัดมือชกเนี่ยคงงานถนัดเลยใช่ไม๊คะเฮียธีโอ555

    #35
    0
  11. #34 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:09
    ดูจะเข้าทางพี่นะ. เมียอ่ะ
    #34
    0