จำเลยรักจอมมาร

ตอนที่ 20 : บทที่ 11 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    19 มี.ค. 58


บทที่ 11 (1)

 

                                    ไอวราเดินทางมาทำงานแต่เช้าตรู่ ด้วยวันนี้มีประชุมในช่วงบ่าย หญิงสาวจึงต้องเดินทางมาเตรียมเอกสารของลูกค้าวีไอพีที่เพิ่งจะลงทะเบียนเข้ามา เพื่อให้ทางบริษัทจัดการหาสุภาพสตรีโปรไฟล์ดีเข้ามาเป็นคู่เดท

 

                                    มีเสียงข้อความเข้ามาทางโทรศัพท์ ไอวราจึงกดดู แล้วพบกันเร็วๆ นี้ ฮืม... ตาบ้า หาเรื่องให้เธอหงุดหงิดแต่เช้าเชียวนะ ทำยังกับภาพยนตร์ที่กำลังจะเข้าฉาย ไอวราส่ายหัว หญิงสาวพยายามโฟกัสไปที่เรื่องงาน หากพอคว้าแฟ้มเอกสารมาเรียงกัน สมองก็อดคิดทบทวนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวเองไม่ได้

 

                        “อะ แอ้ม”

 

                                    เสียงกระแอมเบาๆ ด้านหลัง เรียกให้คนที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ของความคิดสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันมองที่มาของเสียงซึ่งยื่นยิ้มอยู่ด้านหลัง

 

                                    “คุณอาร์ตี้”

 

                                    “ว่าจะเรียกแต่เห็นไอวี่กำลังเหมอๆ ก็เลยลองกระแอมเบาๆ คิดอะไรอยู่หรือ”

 

                                    “เปล่าค่ะ” โป้ปดคำโตเลยเรา เพราะการมารังควานคุกคามของอีตามาเฟียเพลย์บอยเมื่อวานมันทำให้เธอต้องคิดหนัก ไม่รู้ว่าเขาจะตามตอแยไปถึงไหน

 

                                    “คุณอาร์ตี้ไปต่างประเทศมาหลายวันเป็นไงบ้างค่ะ”

 

                                    “เหนื่อยยิ่งกว่าทำงาน ฉันเพิ่งเข้าใจถึงภาระอันยิ่งใหญ่ในตำแหน่งที่ตัวเองเข้ามายืนก็วันนี้”

 

                        คนพูดยิ้มบาง แม้จะเหนื่อยกับการออกงานในฐานะภริยาของท่านประธานาธิบดี แต่อาร์ทิมิสก็เต็มใจอย่างยิ่ง เพราะนี่คือสิ่งที่เธอตัดสินใจเลือกแล้ว ความสุขส่วนรวมมาก่อนความสุขส่วนตัว แต่กระนั้นสามีของเธอก็มิได้ขาดตกบกพร่องในหน้า ความรักความเอาใจใส่ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าตอนยังไม่ได้แต่งงานกันเสียอีก

 

                                    “คุณอาร์ตี้เป็นคนเก่ง ทำหน้าที่นี้ได้ดีอยู่แล้วค่ะ”

 

                                    “ขอบใจ ว่าแต่... ไปพักผ่อนมาเป็นไงบ้าง สัปดาห์ที่แล้วเราต่างก็งานยุ่ง ฉันเลยไม่ได้คุยกับเธอเลย”

 

                                    จะบอกอย่างไรดีว่ามันเป็นทริปที่จนตายไอวราก็ไม่มีวันลืม จะเรียกว่าทริปโดนปล้นสวาทก็คงไม่ผิดนักหรอก อ่อย... คิดถึงทีไรเจ็บใจตลอด

 

                                    “ดีค่ะ สนุกมาก” โกหกอีกแล้วเรา

 

                                    “เห็นว่าคนดังไปกันเพียบ นี่ถ้าไม่ติดงานฉันกับคุณซีอัลก็คงไป เรือลำนี้คุณดัสตินเขาตั้งใจมาก ตอนนี้เป็นที่กล่าวขาลในวงกว้าง เขาเป็นนักธุรกิจที่ทุ่มเททั้งกายใจ ใส่ใจทุกรายละเอียดเชียวนะ คุณซีอัลชมเขาเล่าให้ฟังบ่อยๆ”

 

                                    ไอวราปั้นหน้าฝืนยิ้มให้เจ้านายสาวคนสวย เรื่องงานเธอไม่เถียงเลยว่าเขาเก่งมาก ขนาดคนใหญ่คนโตยังยอมยกนิ้วให้ แต่เรื่องส่วนตัวนี่สิ ติดลบเยอะมาก นี่ถ้าเจ้าตัวรู้ว่าเมียท่านประธานาธิบดีชมไม่ขาดไป คนยิ้มหน้าบานตัวลอยเลยกระมัง

 

                                    “ค่ะ”

 

                                    “แต่ก็อย่างที่รู้ว่าข้อเสียของเขาคือความเจ้าชู้”

 

                                    “นี่ถ้าเขามาขอเป็นลูกค้า คงหาผู้หญิงให้เลือกสรรไม่ไหวนะคะ” อาร์ทิมิสหัวเราะเบาๆ กับคำกระทบกระเทียบเปรียบเปรยของลูกน้องคนสนิท

 

                                    “คุณดัสตินมีสาวๆ ในสต็อกเยอะมากมาย เขาคงไม่มาใช้บริการของเราหรอก อ้อ พนักงานใหม่ที่เพิ่งรับเข้ามาพอใช้ได้หรือเปล่า”

 

                                    “หัวไวพอสมควรค่ะคุณอาร์ตี้ เรียนรู้อีกสักหน่อยก็คงเป็นงานเร็ว”

 

                                    “โทษทีนะที่ทำให้ทุกคนต้องพลอยวุ่นกันไปหมด”

 

                                    การเข้าสู่ตำแหน่งภริยาท่านประธานาธิบดีทำให้อาร์ทิมิสมีภาระเพิ่มมากขึ้น งานประจำของบริษัทจึงต้องเพลาๆ ลงคนที่ตกหนักก็คือไอวรา บริษัทจึงต้องเปิดรับพนักงานใหม่ไฟแรงเข้ามาหลายคน เพื่อรองรับฐานลูกค้าที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ

 

                                    “ไม่เป็นไรค่ะ ไอวี่ทำงานนี้ได้สบาย”

 

                                    “ถ้าไม่ได้เธอช่วยฉันคงแย่”

 

                                    “เป็นเพราะเรามีทีมเวิร์คที่ดีมากกว่าค่ะ ถ้าคุณอาร์ตี้มีธุระที่ไหนก็ไม่ต้องห่วงนะคะ” สถานะที่ไม่โสดผู้เป็นนายจึงต้องให้เวลาครอบครัวมากขึ้น

 

                                    “ขอบใจ เดี๋ยวฉันเข้าไปตรวจเอกสารก่นอนะ” พูดจบก็เดินเข้าห้องทำงาน ไอวราเป่าปากฟู่ ดีนะที่เธอปั้นหน้ามีความสุขจนนายสาวไม่สงสัย

 

                                   

 

                        ปัง! ปัง! ปัง!

 

                                    วัตถุสีดำในมือถูกจับอย่างมั่นคงอย่างคนที่ใช้ปืนเป็น เจ้าตัวจะรัวออกไปด้วยความโมโหและแรงโทสะในใจที่พุ่งพล่านอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ชาช่าอึ้งกับอาการแปลกๆ ของเพื่อน หลังจบทริปเรือสำราญสุดหรูในเครือวอลตัน เพื่อนรักก็เริ่มมีท่าทางน่าสงสัย แถมวันว่างของเธอยังชวนออกมารัวปืนที่สนามอย่างกับโกรธใครมาสักสิบชาติ

 

                                    มัจจุราชสีดำยังถูกรัวออกไปเป็นชุดกระทั่งหมดแม็ค เจ้าตัวจึงถอดที่ปิดหูวางไว้ตามเดิม เลื่อนเป้ามาดูใกล้ๆ ชาช่าไม่ตกใจสักนิด เพราะรู้ว่าเพื่อนสาวมีฝีมือด้านนี้ เคยค่อนขอดหลายครั้งว่าน่าจะไปสมัครเป็นบอร์ดี้การ์ดเสียให้รู้แล้วรู้รอด

 

                                    “แม่นเหลือเกินเพื่อนฉัน โมโหใครมาปะเนี่ย” ถามทีเล่นทีจริง ไอวรายิ้มเย็น

 

                                    “เปล่า”

 

                                    “หมู่นี้เธอมีท่าทางแปลกๆ นะไอวี่”

 

                                    “แปลกอะไร ฉันก็เหมือนเดิม”

 

                                    “เช่นวันนี้เธอจริงจังกับการยิงปืนมาก มากจนฉันคิดว่าถ้าเป้านั่นคือสิ่งมีชีวิต มันคงพลุ่นไปทั้งตัวเลือดอาบแดงฉาน” บอกพลางทำท่าสยดสยองน่าสะพรึงไอวราส่ายหน้าทิ้งกายนั่งพักบนเก้าอี้ คว้าแก้วผลไม้มาดื่มดับอารมณ์โมโหในใจ

 

                                    “แล้วเธอไม่คิดจะยิงบ้างหรือไงคุณนักกฎหมาย”

 

                                    “เธอก็รู้ว่าฉันไม่ค่อยชอบปืนผาหน้าไม้ร คือแบบว่า ฉันไม่ชอบพวกโลหะน่ะ”

 

                        คนฟังส่ายหน้ารอบที่สอง ชาช่าเป็นสาวเก่ง แต่กลับตาขาวในเรื่องแบบนี้ ต่างกับเธอที่แม้จะเป็นสาวเก่ง สาวมั่น และภาพลักษณ์เซ็กซี่ยามทำงาน กลับชอบการยิงปืนเป็นชีวิตจิตใจ ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นเพราะครอบครัวมีแต่ผู้หญิง เธอจึงอยากเรียนรู้วิธีการป้องกันตัว

 

                                    “ฝึกไว้บ้างก็ดี จำได้ว่าชวนมากี่ครั้งเธอก็ไม่เคยคิดจะลองเลย น่าสนุกจะตาย”

 

                                    “มันเหมาะกับผู้ชายมากกว่า”

 

                                    “มันยุคโลกาภิวัตน์แล้วย่ะ” ไอวราส่งค้อนให้เพื่อนสาวที่รีบส่ายหน้าปฏิเสธ

 

                                    “ก็ฉันไม่ชอบ”

 

                                    “ทีเพลย์บอยอย่างหมอนั่นละชื่นชมจัง” ชาช่าหัวคิ้วชนกัน ชื่นชมเพลย์บอยมันเกี่ยวกับการยิงปืนตรงไหน

 

                                    “ไอวี่... มีอะไรที่ฉันไม่รู้หรือเปล่า” คนที่มีชนักติดหลังกรอกตาขึ้นลงทำไม่รู้ไม่ชี้

 

                                    “ไม่ต้องมาทำหน้าอย่างนั้นนะ”

 

                                    “ก็แค่เปรียบเทียบให้ฟัง อย่าคิดมากน่า”

 

                                    “ถ้าเธอไม่ทำตัวหงุดหงิดเหมือนโมโหใครมาจนต้องลากฉันมาลับฝีมือถึงสนามยิงปืน ฉันคงไม่เอะใจ โดยเฉพาะการพาดพิงถึงคุณดัสตินเมื่อครู่นี้” เพื่อนนักกฎหมายช่างสังเกตสังกา แถมยังรู้จักสันนิษฐานนำเรื่องมาปะติปะต่อกันไม่น่าพลั้งปากเลยเรา

 

                                    “คิดมาก”

 

                                    “ฉันไม่อยากคิดน้อยต่างหาก” ชาช่าตอบ ลอบสังเกตปฏิกิริยาของเพื่อนที่เมินหน้าไปทางอื่น

 

                                    “เธอเป็นฉันเป็นเพื่อนหรือเปล่าไอวี่”

 

                                    “ถามอะไรแบบนั้น”

 

                                    “เหมือนเธอไม่อยากตอบคำตามของฉันเลยมายเฟรนส์”

 

                        คนถูกถามทำหน้าเมื่อย ยัยเพื่อนนักกฎหมายกำลังจะซักฟอกตน ให้ตายสิ ไอวรารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้ร้ายที่กำลังจะถูกตำรวจต้อนให้จนมุมอย่างไรอย่างนั้น

 

                                    “ชาช่าอย่าซีเรียสซี้”

 

                                    “ฉันไม่ได้ซีเรียส แต่คำพูดของเธอมันมัดตัวเธอเอง”   

 

                        “ไม่เอาแล้ว ยิงปืนต่อดีกว่า”

 

                                    “เข้าใจหาทางบ่ายเบี่ยงนะ”

 

                                    “มายิงปืนก็ต้องยิงปืนสิ” สาวมั่นคนสวยรีบออกตัว ขืนวัวสันหลังหวะอย่างเธอนั่งคุยกับเพื่อนต่อ มีหวังงานนี้ได้มีหลุดกันบ้าง

 

                                    ร่างบางลุกจากเก้าอี้เดินไปคว้าหูฟังสวมใส่ ถอดแม็คกระสุนอันเก่าออกแล้วเปลี่ยนใส่อันใหม่ ก่อนจะรัวกระสุนออกไปอีกครั้ง

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

                                    วันหยุดสองสาวพากันตลอดทัวร์พักผ่อนหย่อนใจ กลับจากสนามยิงปืน พวกเธอก็พากันไปหาอะไรทานแล้วช็อปปิ้งกับข้าวของเครื่องใช้กันพอสมควรในซุปเปอร์มาร์เก็ต และตั้งใจว่าเย็นนี้จะทำอาหารทานที่ห้องของไอวรา

 

                                    “คุณไอวราคะ”

 

                                    “ว่าไง” ก่อนที่สองร่างจะเดินผ่านพนักงานหน้าเคาน์เตอร์ของคอนโด เสียงของพนักงานท่านหนึ่งก็เรียกชื่อไอวรา

 

                                    “มีคนฝากของไว้ให้คุณไอวราค่ะ”

 

                                    “ของอะไรเหรอ”

 

                                    พนักงานก้มๆ เงยๆ หยิบถุงกระดาษขนาดใหญ่กว่าสิบถุงยื่นให้ไอวรา หญิงสาวรับไว้แบบงงๆ เพราะไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ส่งมาให้ แค่ตรายี่ห้อบนถุงก็รู้แล้วว่าราคาไม่ใช่ถูกๆ แบรนด์นี้ดังมากเธอแทบไม่เคยซื้อใส่

 

                                    “ใครส่งมาให้เหรอ” ชาช่าถามเพื่อน

 

                                    “ไม่รู้สิ”

 

                                    “ของแพงๆ ทั้งนั้น ขึ้นไปดูบนห้องกันดีกว่า” ไอวราพยักหน้างงๆ ด้วยนึกไม่ออกจริงๆ ว่าใครส่งมา

 

                                    “คุณทราบชื่อคนฝากของนี้ไว้หรือเปล่าคะ”

 

                                    “ไม่ค่ะ เขาไม่แจ้ง”

 

                                    “แล้วถ้าเขาฝากระเบิดไว้ให้ฉันเราคงไม่รู้ตัวคนร้าย” พนักงานสาวยิ้มกว้าง

 

                                    “ทางเราตรวจสอบของด้านในเรียบร้อยแล้วค่ะ” สองสาวค่อยถอนหายใจโล่งอก ไอวรากับชาช่าจึงต้องช่วยกันหอบหิ้วถุงแบรนด์เนมเดินเข้าลิฟต์ เพราะข้าวของที่ซื้อมาจากซุปเปอร์มาเก็ตก็เต็มไม้เต็มมือพออยู่แล้ว

 

                                    พอลิฟต์ถึงชั้นที่พักสองสาวก็หิ้วของพะรุงพะรังเข้าไปในห้องไอวรา เจ้าของห้องเดินไปรินน้ำเย็นๆ มาให้เพื่อน พลางลดกายนั่งลงโซฟาตัวยาวข้างแขกสาว

 

                                    “ใครกันเนี่ยอภินันทนาการส่งมาให้ถึงที่”

 

                                    “ไม่รู้”

 

                                    “เธอต้องมีอะไรปิดบังฉันแน่ๆ”

 

                                    ไอวราทำหน้าเมื่อย เรื่องปิดบังนะมีอยู่ แต่ข้าวของเต็มโต๊ะพวกนี้เธอรู้จริงๆ ว่าใครส่งมา เอ... หรือว่าจะส่งผิดห้อง แต่ก็ไม่น่าใช่ ของเยอะขนาดนี้ผิดห้องคงโดนเจ้าของตัวจริงต่อว่ายาว ในขณะที่ไอวรากำลังขบคิด เพื่อนสาวนักกฏหมายก็ถือโอกาสสำรวจของแต่ละถุง

 

                                    “เปิดดูกันเถอะ”

 

                                    “ตามใจเธอสิ”

 

                                    “ไม่ว่าแน่นะ” ไอวราส่ายหน้าแทนคำตอบ ชาช่ายิ้มกว้าง แบบนี้ก็ไม่เกรงใจ คว้าของในถุงแรกมาเปิดดู ตามด้วยถุงที่สอง กล่องเสื้อผ้าแบรนเนมถูกวางบนโต๊ะเรียงกันจนเต็ม สองสาวถึงกับหันมองหน้ากันเมื่อเห็นแต่ละชุด

 

                                    “ให้ตายสิ นี่มันคอลเล็คชั่นใหม่ทั้งนั้น เพิ่งขึ้นปกนิตยสารเมื่อสัปดาห์ที่แล้วเอง ส่วนแบนรด์นี้เปิดตัวที่ลอนดอน คนที่จะเป็นเจ้าของได้ต้องสั่งจอง โอ... รองเท้าคู่นี้คนที่สวมใสตอนเปิดคือดาราระดับแม่เหล็กของฮอลีวูด ส่วนเครื่องสำอางแบรนด์นี้เพิ่งจะเปิดงานไปเมื่อวันพฤหัส เสื้อผ้าตัวนี้ก็อีก...”

 

                                    อย่าว่าแต่เพื่อนสาวอึ้งเลย ไอวราก็อึ้งไม่ต่างกัน ข้าวของที่ไม่มีที่มาที่ไปแพงหูฉี สนนเงินเดือนเรือนแสนของเธอยังซื้อไม่ได้ เพราะคอลเล็คชั่นนี้เป็นระดับแนวหน้า คนที่จะสวมใส่มีแต่ไฮโซมีอันจะกินเท่านั้น

 

                                    “ทำไมเยอะขนาดนี้”

 

                                    “เดี๋ยวนะ ขอกดเครื่องคิดเลขก่อน”

 

                                    ว่าแล้วนักกฎหมายสาวสวยก็จัดการคว้ามือถือมากดตัวเลขยอดรวมตามป้าย ลมจะจับชาช่าเสียให้ได้ รวมกันแล้วเงินเดือนที่ว่าเยอะของพวกเธอยังต้องหลีกทางให้

 

                                    “ถุงนั้นล่ะไม่เห็นเปิด”

 

                                    “โอเค” ชาช่าคว้าถุงที่เล็กสุด แต่ที่ทำเอาชาช่าสดุดตาก็คือตัวหนังสือภาษาอังกฤษนูนเด่น PREMIERA แบรนด์เพชรชื่อดังระดับโลกอันเก่าแก่อยู่คู่มหาเศรษฐีมายาวนานกว่าร้อยปี เรื่องราคาน้ำงามของเพชรนั้นไม่ต้องพูดถึง คนอยากรู้จึงรีบดึงกล่องกำมะหยี่อันหรูหราออกมา

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

                       

 

                        

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #419 fah (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 07:36
    คิดไว้ในใจว่สใครส้งมา ลุ้นๆ
    #419
    0
  2. #269 jeabkiss (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 18:27
    ใครส่งมาน๊า
    #269
    0
  3. #240 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 09:13
    เอ๊ะ ใคร น้า ส่งของมาให้ ไอวี่ หึหึหึ
    #240
    0
  4. #226 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 08:37

    คำผิดค่ะพี่สาว

    เหมอ เหม่อ

    ในหน้า – ในหน้าที่

    คนยิ้ม – คงยิ้ม

    บอร์ดี้การ์ด – บอดี้การ์ด

    พลุ่น พรุน

    หน้าไม้ร – หน้าไม้

    เธอเป็นฉัน – เธอเห็นฉัน

    แบนรด์ แบรนด์

    สวมใส – สวมใส่

    #226
    0
  5. #225 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 08:36
    ใครกันหนอ เฮียดัสแน่เลยค่ะ
    #225
    0
  6. #224 fsn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 08:11
    ว้ายๆๆๆๆ ป๋าโชว์ทุ่ม
    #224
    0
  7. #223 Mon amour / มง นามูร์ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 23:38
    ฝีมือพระเอกเราหรอ
    #223
    0
  8. #222 visa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 23:28
    เฮียดัสส่งของมาให้ไอวี่เหรอจะรับหรือจะคืนดีล่ะงานนี้ อัพต่อเร็วๆนะค่ะชอบเรื่องนี้มากๆ
    #222
    0
  9. #221 aphadsara (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 21:44
    ดัสตินทำsurpriseไอวี่จะรู้มั้ยเนี่ย มาต่อเร็วๆนะ
    #221
    0
  10. #220 cattycall (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 20:53
    #220
    0
  11. #219 sonzii (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 19:37
    อัพเร็วๆนะคะ
    #219
    0
  12. #217 niramol (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 18:09
    ขอบคุณคะ
    #217
    0
  13. #215 Fern^^ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 16:51
    ใครส่งมาให้ล่ะเนี่ยยย??😱😱 ทิ้งไว้เป้นปริศนาอีกแระ😤😤 มาต่อไวไวนะค้าา😋😋
    #215
    0
  14. #214 เอม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 12:43
    ผู้ชายบ้ากามส่งมาให้ ล้าน %
    #214
    0
  15. #213 พิมพิม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 11:24
    ใครส่งมานะ รอคร้าาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #213
    0
  16. #212 ดอกไม้ยามเหงา- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 10:28
    ใครส่งมาให้หนออออ????!!! ติดตามค้าา มาต่อไวไวน๊าาา
    #212
    0
  17. #211 ห้าง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 10:21
    คุณพระเอกส่งมาแน่เลย 5555 หรือว่า นางแฟรงก์อะ
    #211
    0
  18. #210 gibbsfreeenergy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 09:47
    แฟรงก์รึป่าว เข้าใจแฟชั่น
    #210
    0
  19. #207 ไหมจันทร์ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 06:32
    ไอวี่จะรู้ไหมนะ ว่าหนุ่มที่ไหนส่งมา
    #207
    0
  20. #206 paiky (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 06:23
    อย่าบอกนะว่าอิเฮียส่งอภอนันทนาการมาให้..เดี๋ยวโดนอืหนูไอวจัดหนัก
    #206
    0
  21. #205 คนที่รอมานาน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 02:27
    คงไม่ใช่เพราะว่าไอวี่ไม่เอาเงินคุณมาเฟียเลยส่งของมาเป็นกับดักแทนนะ ไม่มีชื่อด้วยคืนไม่ได้
    #205
    0
  22. #204 นงลักษณ์ ไพบูลย์ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 00:52
    ใครส่งมาล่ะ ฮึ
    #204
    0