จำเลยรักจอมมาร

ตอนที่ 19 : บทที่ 10 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,897
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    18 มี.ค. 58


บทที่ 10 (2)

 

                        สองสาวโยกย้ายส่ายสะโพกเข้ากับจังหวะเพลงอาร์แอนด์บีที่นักร้องบนเวทีกำลังขับขาน พวกเธอสนุกสนานตามประสาสาวโสด ความสวยที่แตกต่างระหว่างยุโรปกับเอเชียมากพอจะดึงดูดให้หนุ่มๆ ทั้งหลายที่มากันเป็นกลุ่มก้อนหันมองด้วยความสนใจ บ้างก็เดินมาทักทายชนแก้วพูดคุยก่อนเดินจากไป

 

                        “ให้ตายสิ ฉันรู้สึกว่าตัวเองมั่นใจขึ้นเยอะ” ชาช่ากระซิบกระซาบ

 

                        “ปกติหนุ่มๆ ก็ชอบมองเธออยู่แล้วนี่นา”

 

                        “คงเพราะไม่ได้เที่ยวแบบนี้เกือบเดือนแล้วมั้ง ฉันเลยรู้สึกถึงเสน่ห์ที่ตัวเองพึงมี”

 

                        บอกน้ำเสียงรื่นเริง ผู้หญิงสวย ผู้หญิงเก่ง ที่ยืนได้ด้วยลำแข่งของตัวเองมักไม่ค่อยแคร์เพศตรงข้าม ชาช่าก็จัดอยู่ในประเภทนั้น เธอจึงมุมานะทำงานเก็บหอมรอบริบได้เป็นกอบเป็นกำ

 

                        “ไม่สนใครเป็นพิเศษบ้างเหรอ”

 

                        “เฉยๆ ฉันว่าความโสดมันทำให้เราคล่องตัว ดีกว่าการมีพันธะเป็นไหน”

 

                        นั่นแหละคือความคิดของสาวนักกฎหมาย เจ้าหล่อนตีกรอบเรื่องหัวใจอย่างเคร่งครัด หนุ่มหล่อ รวย ผู้ดีแค่ไหนถ้าไม่ ก็คือไม่ หลายครั้งที่หนุ่มๆ ที่แวะเวียนขายขนมจีบให้ชาช่าต้องหน้าแตกกลับไป เพราะเจ้าหล่อนไม่คิดสานสำพันธ์ต่อ

 

                        “เหนื่อยหรือยัง”

 

                        “อืม รู้สึกร้อนแล้วล่ะ”

 

                        “ก็ถอนเสื้อคลุมออกสิ ไม่รู้จะใส่มาทำไม”

 

                        “อยากเอาใจคนให้นี่นา” ไอวราหัวเราะคิกเมื่อเห็นเพื่อนทำหน้าเมื่อย ใครจะไปรู้ว่าหลังจากทานมื้อค่ำ เพื่อนสาวนักกฎจะพาเธอมาต่อที่ผับดัง ร้านนี้ถ้าไม่เป็นเมมเบอร์เขาไม่ให้เข้า เพราะค่อนข้างคัดเกรดนักท่องเที่ยวซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในระดับบน

 

                        “ถอดเถอะ ข้างในสวมอะไร”

 

                        “สายเดี่ยว”

 

                        “ถอนเลย เต้นจนเหงื่อออกแล้ว” ไอวราพยักหน้า ยอมถอดเสื้อโค้ทขนเฟอร์พาดไว้กับพนักเก้าอี้หน้าเค้าเตอร์ เพราะมากันสองคน สองสาวจึงเลือกนั่งบริเวณบาร์เพื่อจะได้สั่งเครื่องดื่มจากบริกรง่ายหน่อย

 

                        พอถอดเสื้อโค้ทออก จึงเหลือเพียงสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนผ้าลื่นระยิบระยับเล่นกับแสงไฟ เสริมให้ผิวขาวๆ แบบสาวเอเชียดูเนียนผ่องยองใยหน้ามอง หน้าอกหน้าใจของไอวราก็ไม่ใช่เล่น เสื้อส่ายเดี่ยวกับกางเกงยีนส์ขาเดฟทำให้สาวเจ้าดูเพรียบระหง ผมยาวถูกปล่อยสยายเต็มแผ่นหลังมองแล้วเซ็กซี่

 

                        “ว้าวๆ ดูสิหนุ่มๆ มองตาเป็นมัน สงสัยงานนี้เพื่อนฉันหัวใจอาจจะไม่ว่าง”

 

                        “ไม่เอาล่ะ ยังเข็ดอยู่ ขอเลือกหน่อย”

 

                        “แต่เธอก็ไม่เคยขยาดกับความรัก”

 

                        “ความรักคือสิ่งสวยงาม เธอเป็นยุโรปน่าจะเข้าใจดี ต่อให้ต้องอกหักเป็นสิบครั้ง ฉันก็ยืนยันว่าอยากลงจากคาน”

 

                        บอกยิ้ม พลางกระดกค็อกเทลในมือขึ้นจิบ ระหว่างมองดูการแสดงบนเวที แม้จะมีหนุ่มๆ หลายคนทอดสะพานให้แต่หญิงสาวก็ไม่สน เพราะเธอไม่ชอบคบใครทีละหลายคน ตอนนี้อยากโฟกัสที่คุณแฟรงก์คนเดียว

 

                        ระหว่างกำลังสนุกสนานมองการแสดงบนเวที ดวงตาของไอวราก็บังเอิญหันไปทางประตูทางเข้า พบร่างสูงใหญ่คุ้นตาที่มาในลุคแบดบอดสุด การ์ดตามเป็นพรวนเรียกสายตานักท่องเที่ยวหลายคนให้หันไปมอง ไม่รู้ว่าโลกกลมหรือพรหมลิขิตกันแน่ ผับไฮโซโก้หรูมีตั้งหลายที่ แต่ทำไม ทำไม และทำไม ยังโคจรให้เธอกับผู้ชายอันตรายต้องมาปะกัน

 

                        “ว้าว ไอวี่ เห็นไหม”

 

                        “อะไรเหรอ” ถามกลับ ทั้งที่เห็นตั้งแต่อีกฝ่ายเดินผ่านประตูเข้ามาด้านในแล้ว ส่วนเพื่อนสาวไม่ต้องพูดถึง ยกมือมาหว่างอกทำท่าเคลิ้มฝันสุดๆ

 

                        “นั่นคุณดัสติน เจ้าของวอลตันกรุ๊ป อา... แล้วเขาก็คือคนที่เธออาเจียนใส่ด้วย” ไอวราทำหน้าเมื่อยสุดๆ ชาช่าดึงแขนเพื่อนยิกๆ

 

                        “เธอว่าเขาจะจำเธอได้ไหม”

 

                        “เพลย์บอยผู้หญิงเยอะแบบเขาคงจำหน้าใครไม่ได้หรอก แม่ตัวเองจะจำหน้าได้หรือเปล่าก็ไม่รู้”

 

                        บอกเหยียดๆ พลางเมินหน้าไปสนใจการแสดงบนเวทีตามเดิม ทว่าดวงตาก็ยังแอบตวัดไปมองอีกฝ่ายเป็นครั้งคราว ทุกเยื่องย่างของเขาไอวรายอมรับว่าสง่างามราวกับซาตานในคราบเทพบุตร เขามันจอมมาร เขามันมาเฟีย เขามันเพลย์บอย ฉายาแย่ๆ เหมาะกับเขาทั้งนั้น

 

                        “สาวๆ มองเขาเพียบ”

 

                        “ผู้ชายเจ้าชู้น่าสนใจตรงไหน เขาเป็นประเภทบุคคลอันตรายที่ฉันไม่คิดอยากเข้าใกล้ให้เสียเวลา” ชาช่าหันมาส่งค้อนให้เพื่อนสนิท

 

                        “หนุ่มเจ้าชู้มีเสน่ห์จะตาย”

 

                        “ฉันไม่เข้าใจเลยว่าคนพรรคนั้นมีดีอะไรนักหนา สาวๆ ถึงได้อยากจะเข้าใกล้และพากันชื่นชม มันทำให้เขาเหลิงมากกว่าเก่าน่ะสิ” ไอวรายังมองโลกในแง่ร้าย หรือแท้จริงแล้วเธออยากปกปิดอารมณ์บางอย่างที่แอบก่อกำเนิดอยู่ในอกเงียบๆ ก็ไม่ทราบได้ อารมณ์และความรู้สึกที่ไม่อยากยอมรับ

 

                        “ถึงจะเป็นเพลย์บอยแต่เขาก็มีความเป็นสุภาพบุรุษ เขาไม่เคยบังคับใคร ผู้หญิงที่เข้ามาล้วนเต็มใจมาให้เลือกสรรด้วยตัวเอง มันยุคไหนแล้วไอวี่ เธอต้องมองโลกแบบเปิดใจ” นักกฎหมายสาวสวยหันมาบอกเพื่อน ซึ่งเธอมักจะมองต่างมุมเสมอ โดยไม่ใช้จิตใจและความอคติตัดสิน

 

                        “ฉันเกลียดขี้หน้าหมอนั่น” แหงละ ความทรงจำที่เกิดขึ้นบนเรือมันเหมือนฝันร้าย แถมยังตามหลอกหลอนไอวราอยู่ทุกค่ำคืน

 

                        “ไม่เอาน่า”

 

                        “ฉันเกลียดคนเจ้าชู้”

 

                        “อย่างน้อยคนเจ้าชู้ก็ยังเปิดเผย ไม่ใช่รักกินขโมยกิน หรือ... เอ่อ... เป็นอีแอบ” ประโยคท้ายชาช่าเสียงอ่อย รู้ว่าไปจี้ใจดำของเพื่อนสาวเข้าอย่างจัง กับอดีตคนรักเก่าที่ฝังใจอยู่

 

                        “ไม่ต้องย้ำหรอกน่า”

 

                        “แค่อยากให้เธอลองเปิดใจ”

 

                        “ฉันก็เปิดอยู่ รอคนดีๆ เข้ามาในชีวิต” เฮ้อ... แล้วคนดีๆ ในชีวิตหายเงียบไปเลย

 

                        ตืด...ตืด...

 

                        พลันนั้นโทรศัพท์ในกระเป๋าถือของไอวราก็มีเสียงเรียกเข้าพร้อมระบบสั่น สาวเจ้ารีบลนลานเปิดประเป๋า พอเห็นว่าเป็นเบอร์ที่แอบเมมไว้ก็ยิ้มด้วยความดีใจ

 

                        “เบอร์ใคร”

 

                        “อ้อ คนรู้จักน่ะ”

 

                        “คนรู้จัก!” ชาช่าไม่แปลกใจหรอกถ้าเพื่อนสาวจะมีคนรู้จักมากมาย แต่ไอ้รอยยิ้มกว้างจนปากจะฉีกต่างหาก ที่มันทำให้เธอสงสัย ไอวราไม่น่าจะดีใจขนาดนี้ถ้าเป็นเพียงเบอร์คนรู้จักธรรมดา

 

                        “ฉันขอตัวไปรับโทรศัพท์ด้านโน้นก่อนนะ”

 

                        ผับหรูทุกแห่งในบริชเธน จะมีห้องเก็บเสียงสำหรับไว้บริการลูกค้าที่ต้องการพูดคุยโทรศัพท์ ด้วยลูกค้าส่วนใหญ่มีผู้อันจะกิน ธุระบางอย่างก็สำคัญมาก

 

                        มือบางผลักประตูกระจกเข้าไปด้านใน แล้วไปนั่งเก้าอี้นวมสีน้ำตาลซึ่งตั้งอยู่มุมสุด โชคดีในนี้ไม่มีใครเลย ไอวราจึงได้ครอบครองเต็มที่

 

                        “สวัสดีค่ะคุณแฟรงก์”

 

                        “สวัสดีครับคุณไอวี่”

 

                        “ฉันนึกว่าคุณจะไม่โทรมาแล้วนะคะ” ไอวราพยายามทำเสียงให้ปกติ

 

                        “โทรมาสิครับ พอดีสัปดาห์ที่ผ่านมาผมมีประชุมเรื่องห้างที่กำลังจะเปิดใหม่เลยค่อนข้างยุ่ง คุณไอวี่ไม่โกรธผมใช่ไหมครับ” ไอวรายิ้มบางๆ

 

                        “ใครจะกล้าโกรธคุณล่ะค่ะ ฉันเองก็คนทำงานเหมือนกัน เข้าใจดีกว่าคุณคงยุ่งมากที่ต้องทิ้งงานไปหลายวัน” ผู้หญิงเข้าใจง่ายอะไรแบบนี้สิถึงจะเหมาะกับเขา อย่างน้อย... หากในวันข้างหน้าเจ้าหล่อนรับรู้ความจริง เจ้าหล่อนคงไม่โวยวายให้เขาต้องรำคาญใจ

 

                        “ขอบคุณที่เข้าใจนะครับ ว่าแต่ตอนนี้คุณไอวี่อยู่ไหนครับ”

 

                        “ฉันออกมาทานอาหารข้างนอกกับเพื่อนค่ะ”

 

                        “เสียดายจริงที่ผมเพิ่งทานอาหารเย็นไปเมื่อครู่”

 

                        ไอวราหัวเราะคิก สีหน้าและท่าทางมีความสุขของหญิงสาวทำให้ร่างสูงที่บังเอิญเดินผ่านประตูกระจกมองเข้ามาด้วยความประหลาดใจ  ไม่คิดว่าโลกจะกลมขนาดนี้

 

                        “แค่คุณแฟรงก์นึกถึงกัน ฉันก็ดีใจแล้วล่ะค่ะ”

 

                        “สัปดาห์นี้คุณไอวี่พอมีเวลาว่างบ้างไหมครับ” เขาทอดสะพานมาขนาดนี้ มีหรือไอวราจะไม่เดินข้ามไป

 

                        “ส่วนมากว่างตอนเย็นค่ะ ถ้าไม่ติดลูกค้าหรือมีประชุมด่วน แต่อีกสองวันก็ถึงวันหยุดแล้วค่ะ” อุตาย รายงานเขาหมดเลยนะไอวี่ เราเปิดใจรับเขามากไปหรือเปล่า

 

                        “โอเคครับ ถ้างั้นพรุ่งนี้เย็นผมจะโทรหาคุณอีกที บอกตามตรงว่าผมอยากเป็นเจ้ามือเลี้ยงอาหารคุณมากเลยครับ”

 

                        “ได้ค่ะ ถ้าเลิกงานเร็วฉันจะโทรไปหาก่อนนะคะ”

 

                        “ยินดีครับ”

 

                        ไอวราสนทนากับแฟรงก์อีกไม่กี่ประโยคจึงวางสาย ไม่อยากปล่อยให้เพื่อนรักต้องอยู่คนเดียว มาด้วยกันไม่ควรนำเรื่องส่วนตัวมาเสียเวลาแห่งความสนุก ทว่าพอหมุนตัวกลับมาสาวเจ้าก็ต้องสะดุ้งตกใจ เมื่อเห็นคนตัวใหญ่ยืนล้วงกระเป๋าขวางประตูทางเข้าอย่างไร้มารยาท

 

                        “หลีกทางค่ะ ฉันจะออกไปด้านนอก”

 

                        “ถ้าไม่หลีกล่ะ”

 

                        “อย่ามาวุ่นวายได้ไหม เพื่อนฉันรออยู่”

 

                        “ก็ปล่อยให้รอต่อไป”

 

                        ดวงตาสีเทาวาววับ มองหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า อืม... ให้ตายเถอะ สายเดี่ยวที่เจ้าหล่อนสวมใส่มันพลิ้วไหวโชว์เนินอกอวบอิ่มที่เขาเคยสัมผัส วูบหนึ่งมาเฟียเพลย์บอยรู้สึกหวงแหนขึ้นมาอย่างน่าโมโห

 

                        “วันนี้จะมาหาเหยื่อหรือไงถึงแต่งตัวล่อเหยื่อล่อจระเข้แบบนี้” ต่อว่าตรงๆ น้ำเสียงไม่พอใจ อืม... แต่ปกติคู่นอนของเขาแต่ละคนโนบราด้วยซ้ำ ทว่าดัสตินก็ไม่เคยต่อว่าหรือสนใจ แล้วทำไมเขาจึงรู้สึกหงุดหงิดกับการแต่งกายของคนตรงหน้า

 

                        “มันสิทธิ์ของฉัน ไม่เกี่ยวกับคุณ”

 

                        “คุณเป็นของผม”

 

                        “คุณนี่มันหน้าด้านที่สุดเลย”

 

                        “เพราะผมความจำดี ไม่ใช่แม่ปลาทองความจำสั้นแบบคุณที่จดจำผัวตัวเองไม่ได้”

 

                        มือบางสองข้างกำแนบลำตัว ภาวนาในอกบอกว่าตนเองไม่ใช่นางร้ายที่จะมาร้องกรี๊ดๆ สิ่งที่ทำได้จึงเป็นเพียงมองด้วยสายตาขุ่นขวาง ไอวราก้าวไปข้างหน้าเดินเลี่ยงร่างหนา แต่ชายหนุ่มรั้งแขนเรียวเอาไว้แล้วกระชากเช้าหาลำตัว เกิดมาเป็นคน เคยมีแต่สตรีต้องการ ไม่เคยสักครั้งที่จะถูกหมางเมินใส่แบบที่เจ้าหล่อนกำลังทำ

 

                        “ถ้าผมไม่อนุญาตคุณจะไปไหนไม่ได้”
            “ผู้หญิงเขาไม่ต้องการ ก็ยังหน้าด้านตามตื้ออยู่ได้ ไม่เบื่อบ้างหรือไง กลัดมันมากนักก็โทรเรียกคู่ขาของคุณสิ คงมีใครว่างบ้างมาแก้ขัดได้สักคนหรอก” บอกเหยียดๆ ดัสตินขบกรามจนขึ้นสัน รู้ว่าเจ้าหล่อนหวาดหวั่นในตัวเขา แต่ก็ยังทำอวดดี

 

                        “ผมอยากนอนกับคุณ”
            “คุณดัสติน
!

 

                        “ผมพูดจริง ผมต้องการนอนกับคุณเท่านั้นไอวี่”

 

                        “แต่ฉันไม่ต้องการคุณ คนที่ฉันจะนอนด้วยต้องเป็นคนรักของฉันเท่านั้น ไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้มั่วไม่เลือกแบบคุณ” มาเฟียหนุ่มออกแรงดันร่างบางไปชนกับผนังห้อง

 

                        “คุณต้องการเท่าไรว่ามา”

 

                        “โอ๊ย เลิกพูดประโยคนี้ได้ไหม ฉันไม่ขายตัว”

 

                        “ก็อย่าคิดว่าขายสิ เราต่างก็วินๆ สนุกด้วยกัน คุณเองก็ชอบ ทำไมไม่ทำตามหัวใจปรารถนา เรื่องแบบนี้หนุ่มสาวที่ไหนก็ทำกัน” คำพูดง่ายๆ กรีดลงบนเนื้อหัวใจของไอวรา เขาพูดราวกับเธอคือของไร้ค่าที่อยากจะลากไปไหนมาไหนก็ได้

 

                        เผียะ!

 

                        ฝ่ามือบางตวัดตบบนใบหน้ามาเฟียเพลย์บอยเข้าอย่างจัง ดัสตินไม่คิดว่าหญิงสาวจะกล้าทำร้ายเขา ใบหน้าหล่อเหลาอันมามองเอาเรื่อง ไอวราเนื้อตัวสั่นแต่ก็ฝืนยิ้มเยาะหยันปิดกลั้นความประหวั่นพรั่นพรึง

 

                        “คุณตบผม”
            “เผื่อสมองของคุณจะคิดได้บ้าง ว่าผู้หญิงไม่เหมือนกันหมดทุกคน ฉันจะไม่มีทางเป็นนางบำเรอของใครแน่นอน” มือบางพยายามแกะมือหนาออกจากต้นแขน แต่ดัสตินกลับออกแรงบีบมากกว่าเดิม ถ้าจำไม่ผิดนี่เป็นตบที่สามแล้วที่เจ้าหล่อนประเคนลงบนหน้าเขา พระเจ้า
! ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงตอบโต้กลับด้วยวิธีเดียวกัน

 

                        “ทำไมจะตบฉันคืนหรือไง”

 

                        “ผมมีวิธีที่ดีกว่านั้น”
            “อย่าเชียวนะ ฉันไม่ยอม ปล่อยสิ ปล่อย อื้อ... ไอ้บ้าดัสติน อื้อ...” ใครเลยจะกล้าเข้ามาช่วยไอวรา เพราะด้านนอกมีคนของดัสตินคอยดูแลอยู่ ชายหนุ่มจึงไม่แคร์ที่จะยึดห้องนี้ลงโทษผู้หญิงหัวดื้อ

 

                        ปากได้รูปบดขยี้ลงมาหนักๆ รุกรานบังคับให้ไอวราเปิดปาก แต่สาวเจ้าดื้อรั้นเบี่ยงหนีเม้มปากต่อต้าน คนอย่างเธอฆ่าได้หยามไม่ได้ แต่มาเฟียผู้เอาแต่ใจหรือจะยอม ถ้าได้รุกเขาก็ต้องรุกให้ถึงที่สุด เบียดบดร่างกายใหญ่โตกับร่างสาวจนไอวราแทบหายจมไปกับผนังห้อง มือหน้าบังคับท้ายทอยให้หญิงสาวรับแรงขยี้ แม่คนดื้อก็หายอมไม่ ใช้อีกมือบีบปลายคางเรียบเต็มแรง

 

                        “ไอ้บ้า เจ็บนะ”

 

                        “เจ็บสิดี”
            “ไอ้ซาดิสม์ อืม... อา...”

 

                        จังหวะที่ไอวราต่อว่าต่อขาน ลิ้นร้อนราวเหล็กไหลก็พรวดพราดเข้ามาดื่มชิมความหวานในปากคนดื้อ ถ้าเจ้าหล่อนตบเขาจะจูบ จูบให้ขาดใจคาอ้อมแขนไปเลย

 

                                    ร้อยวันพันปีมาเฟียอย่างดัสตินไม่เคยต้องอดอยากเรื่องผู้หญิง เขาคือเพลย์บอย คือนักรักที่ผู้หญิงค่อนประเทศปรารถนา ชายหนุ่มภาคภูมิใจกับฉายานี้มาตลอด ทว่าไอวรากลับทำให้เขาเสียความมั่นใจ การจะเรียกคืนกำลังใจกลับมาได้ มีทางเดียวคือต้องยอมทำให้เจ้าหล่อนศิโรราบ

 

                                    “ปะ ปล่อย ฮื้อ...”

 

                                    แย่แล้ว เรากำลังจะหลงวนไปในกับดักที่เขาวางไวอีกแล้ว ถอยสิไอวรา ถอยออกมา อย่าได้ปล่อยตัวปล่อยใจสมยอมให้เขามาตราหน้าดูถูก ไม่หรอก ไม่เป็นไร ขออีกนิดเถอะ จูบช่างหนาหลงใหลเหลือเกิน สมองสองด้านของสาวมั่นเริ่มไม่อยู่กับร่องกับรอย กำปั้นน้อยๆ ที่ทุบทีเริ่มหยุดนิ่งลูบไล้ไปบนปกเสื้อเชิ้ตเนื้อดีของมาเฟียหนุ่ม สอดเข้าสู่กลุ่มผมดกสีน้ำตาลเข้มสอดเล่นอยู่อย่างนั้น

 

                                    ดัสตินผ่านผู้หญิงมาเยอะ ไอวราคือผู้หญิงไวไฟที่เขาปลื้มเปรม ขนาดใหม่ต่อเกมรักเธอยังร้อนแรง แล้วถ้าอยู่ด้วยกันเขากับเธอคงยิ่งกว่าไฟกับน้ำมันมาเจอกัน

 

                                    “หวานเหลือเกินไอวี่”

 

                                    มาเฟียหนุ่มถอนปากเพื่อบอกแค่นั้น พอสาวเจ้าหายใจนำออกซิเจนเข้าในปอดก็ทาบทับลงมาอีก สองมือที่บังคับแต่แรกเลื่อนไล้สู่แผ่นหลังเนียน ลูบไล้ขึ้นลงร่องกลางหลังจนขนกายของสาวเจ้าลุกชัน ทว่าพอมืออีกข้างเลื่อนมาบีบขยำอกอิ่มไอวราจึงรู้สึกตัว เปิดเปลือกตาที่หลับพริ้มขึ้นรวดเร็ว

 

                                    “ไม่ เราต้องหยุด”

 

                                    “ให้ตายสิ กำลังเพลินเชียว”

 

                                    “ปล่อยเลยนะ ฉันจะกลับแล้ว”

 

                                    “กี่ปล่อยแล้วที่คุณพูด กี่ปล่อยแล้วที่คุณพยายามบ่ายเบี่ยง ทั้งที่ความเป็นจริงร่างกายของคุณต้องการผม” ไอวราเมินหน้าไปทางอื่น

 

                                    “ถูกใจกับถูกต้องมันต่างกัน ฉันขอเลือกความถูกต้อง”

 

                                    “โดยต้องมาทนทุกข์ไม่มีความสุขอย่างนั้นหรือ”

 

                                    “ฉันจะมีความสุขกับคุณแฟรงก์” คนฟังยิ้มเยาะ เจ้าหล่อนช่างไร้เดียงสา ความอยากเอาชนะทำให้หูตามืดบอดมองไม่เห็นความจริง

 

                                    “แม่ปลาทองสองใจ จำไว้ว่าคุณคือผู้หญิงของผม ไม่ว่าอย่างไรคุณก็ต้องเป็นของผม” น้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง ดัสตินเอ่ยคำพูดนี้จากใจ สาวเอเชียไม่ใช่สเป็คของเขาเลย แต่... ดูเหมือนตอนนี้สาวเอเชียจะทำให้เขาเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้

 

                                    “ฉันไม่ใช่ปลาทอง”

 

                                    “ปลาทองสิ จำผัวตัวเองไม่ได้” เอ่ยยิ้มๆ เห็นเจ้าหล่อนทำหน้าโมโหแล้วอารมณ์ดี

 

                                    “คุณไม่ใช่ผัวฉัน”

 

                                    “งั้นครั้งหน้าผมจะตอก และย้ำ ซ้ำๆ ตราตรึงไปถึงหัวใจของคุณ ผมยิ่งกว่ามั่นใจไอวี่ ว่าคุณไม่มีทางลืมบทรักของเรา” ไอวราขืนกายออกจากอ้อมแขนแกร่ง การต่อปากต่อคำกับเขาจะยิ่งทำให้เขาได้ใจ

 

                                    “ถ้าเจอกันครั้งหน้าผมจะไม่ปล่อยคุณไปอย่างวันนี้”

 

                                    “ฝันไปเถอะว่าฉันจะยอม”

 

                                    “เราได้ฝันด้วยกันแน่ทูนหัว” พูดจบก็โน้มศีรษะหอมแก้มนุ่มๆ โดยที่สาวเจ้าไม่ทันตั้งตัว มือบางยกขึ้นคลำแก้มไปมา รีบจ้ำอ้าวออกจากบริเวณนั้นด้วยหัวใจที่เต้นรัว

 

                                    ไม่ได้รังเกียจ แต่ก็ไม่อยากเป็นของเล่น ถ้าเป็นเพียงของชั่วคราว เธอขอโสดดีกว่า

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

                       

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #268 jeabkiss (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 18:19
    ไอวี่หนีเสือปะจรเข้แน่เลย
    #268
    0
  2. #239 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 09:04
    อ้ายๆๆๆดัสติน น่ารักจังเลย ชอบๆๆ
    #239
    0
  3. #209 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:13

    คำผิดค่ะพี่สาว

    ลำแข่ง – ลำแข้ง

    รอบริบ – รอมริบ

    สำพันธ์ – สัมพันธ์

    ถอนเสื้อ – ถอดเสื้อ

    นักกฎ – นักกฎหมาย

    ถอนเลย – ถอนเลย

    เสื้อส่ายเดี่ยว – เสื้อสายเดี่ยว

    คนพรรคนั้น – คนพรรค์นั้น

    หนาหลงใหล – น่าหลงใหล

    #209
    0
  4. #208 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:13
    ไอวี่ก็ดูแฟรงก์ไม่ออกสักทีเนอะ
    #208
    0
  5. #203 นงลักษณ์ ไพบูลย์ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 00:35
    อีตาดัส เมือไหร่จะหายปากเปราะห๊า พูดจาไม่เข้าหูไอวี่เลย
    #203
    0
  6. #202 ไอติม (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 19:43
    เมื่อไหร่ไอวี่จะรู้ความจริงว่าแฟรงค์เป็นอีแอบ!!
    #202
    0
  7. #201 aphadsara (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 19:16
    มันค้างอ่ะป๋าไม่ยอมฟันฟินให้สุดอ่ะ แล้วเทอจะรู้มั้ยว่าแฟรงน่ะเกย์นะยะรอคร่า จะได้อ่านต่อมั้ยเนี่ย 10บทแย้วอ่ะ
    #201
    0
  8. #200 น้ำเพชร (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 19:02
    ไอวี่ เธอก้เพิ่งเลิกกะแฟนที่เป็นเกย์ เเต่ไม่เอ้ะใจเลยว่าทำไมแฟรงไม่มีเเฟนเปนโสด คนที่หล่อรวยเเล้วเป็นโสด ก้น่าจะเอ้ะใจสักนิด ยิ่งเปนฝรั่งเรื่องผู้หญิงยิ่งไวไฟ จะสงสารดีมั้ยเพิ่งอกหักเเต่ด่วนตัดสินใจเร็วไป สู้ๆๆล่ะกัน ส่วนอีพระเอกอยากเอาไม้ฟาดหัวมากๆๆ คิดว่าผู้หญิงง่ายทุกคนรึไง ฝันไปเหอะ ชมที่นางเอกเราไม่ยอมเป็นของเล่นใคร ซี่รี่3เรื่องนี้ที่ได้อ่านชอบลุ๊คเเบบนี้เเระ ลุ้นๆๆ
    #200
    0
  9. #199 ai^_^ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 12:41
    ตกลงตาแฟร้งค์เป็นอีแอบรึเปล่าถ้าใช่ดวงหนูไอวี่นี่ถูกกับอีแอบจังนะ
    #199
    0
  10. #198 ห้าง (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 11:15
    สงสารนางเอก อีตาแฟรงมันเป็นอะไรเนี่ย เกย์
    #198
    0
  11. #197 niramol (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 10:43
    ขอบคุณคะ
    #197
    0
  12. #196 Wonnakanok Noikasun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 10:23
    เคมีเข้ากันจิงจิงเลยที่รัก
    #196
    0
  13. #195 ดอกไม้ยามเหงา- (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 08:43
    เข้ากันได้ดีมากๆ น่ารักทั้งคู่เยย ชอบอ้ะะะ ป๋าดัสกับหนูไอวี่เป็นคู่ที่หนูชอบมากกกกกกกก {ก.ล้านตัว}เพราะว่า เคมีเข้ากันได้อย่างน่าประหลาดใจ แต่ทั้งคู่ปากแข็ง แถมป๋าดัสนี่ก็รุกเต็มที่ หนูไอวี่ก็ปากแข็งเกิ๊นนน รวมๆแล้วสนุก แหม!!!! แฟรงค์คิดว่าผู้หญิงเข้าใจง่ายจะยอมรับที่เราเป็นได้เหรอะ555555 ฝันไปเถอะ หนูไอวี่ได้
    อาระวาดแน่ๆ ป๋าดัสใจร้ายไม่ยอมบอกน้ะ...งอน ปล่อยให้หนูไอวี่ไม่รู้อยู่อย่างงี้ได้งายยยย นางยิ่งอินโนเซ้นท์กับเรื่องแบบนี้อยู่ ติดตามค้าาา มาต่อไวไวน๊าาา รักและคิดถึงพี่จิ๊บจ้า
    #195
    0
  14. #194 paiky (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 06:30
    สรปเคมีเข้ากั๊นๆ แต่ปากแข็งดื้อดึงทั้งคู่นะคะ
    #194
    0
  15. #193 กระต่าย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 03:24
    เปิดอ่านในโทรศัพท์ เนื้อหา ข้อความสามารถคัดลอกได้นะคะ



    นิยายสนุกมากค่ะ ติดตามนะคะ ^^
    #193
    0
  16. #192 kang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 02:36
    ชอบ 😚😚😚
    #192
    0