คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Peter x Tony] Everything

โดย SaRa_PAO

ปีเตอร์เป็นทุกอย่างสำหรับโทนี่ยกเว้นแค่อย่างเดียว l #ฟิคแก้บน

ยอดวิวรวม

2,552

ยอดวิวเดือนนี้

8

ยอดวิวรวม


2,552

ความคิดเห็น


9

คนติดตาม


79
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  20 ก.ค. 60 / 17:28 น.
นิยาย [Peter x Tony] Everything [Peter x Tony] Everything | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่โทนี่ต้องการใครสักคน ปีเตอร์จะเป็นคนแรกที่อีกฝ่ายนึกถึงเสมอ
ยกเว้นแค่อย่างเดียวเท่านั้น นั่นก็คือ....
written by : SaRa_PAO

เนื้อเรื่อง อัปเดต 20 ก.ค. 60 / 17:28


Title: Everything

Pairing: PETER PARKER x TONY STARK

Author: SaRa_PAO

Genre: Romantic

Rate: PG

Note: ฟิคแก้บน

 


ปีเตอร์ได้เข้ามาเป็นหนึ่งในสมาชิกทีมอเวนเจอร์สแล้ว

ตอนคุณได้ยินประโยคนี้นึกถึงอะไรกันมั่ง ส่วนใหญ่คงเป็นภาพเขากำลังปีนป่ายไปปกป้องโลกหรือต่อสู้กับเหล่าวายร้ายอย่างกล้าหาญและองอาจใช่มั้ย แต่น่าเสียดายที่มันไม่มีส่วนไหนในจินตนาการของคุณตรงหรือเฉียดเข้าใกล้ความเป็นจริงเลย เพราะหน้าที่หลักของเขาตั้งแต่นั้นมาคือการทำตามคำสั่ง (และคำขอกึ่งคำขอ) ของโทนี่ สตาร์ค

เอาละ ปีเตอร์ขอบ่นคนแก่แสนน่าหงุดหงิดนั่นหน่อยเถอะ เขาเหลืออดจนไม่รู้จะไประบายให้ใครฟังดี คนใกล้ตัวเขาที่รู้ว่าเขาเป็นใครเอาแต่เข้าข้างตาแก่นั่นแล้วแขวะกันว่า เพราะนายเป็นเด็กไงเพื่อน

มาเท้าความกันก่อน ตั้งแต่ได้เบอร์ของโทนี่มาปีเตอร์ก็คอยส่งข้อความหาเพื่อบอกว่าตอนนี้ตัวเองว่างหรือไม่ว่างเป็นประจำ แต่พี่แกกลับไม่ตอบข้อความ แม้แต่อ่านยังไม่เปิดเข้ามาดูเลยด้วยซ้ำ ทิ้งให้เขารอด้วยความหวังสูงลิ่วที่ตกลงมาสู่ก้นเหวลึกอย่างรวดเร็วในเย็นวันหนึ่ง

วันที่สิบสี่ กรกฎาคม เวลาประมาณหกโมงเย็น

วันนั้นปีเตอร์กำลังกลับอพาร์ตเม้นต์หลังออกมาซื้อแฮมเบอร์เกอร์ร้านประจำซึ่งซ่อมแซมเสร็จแล้ว เขาเดินไปกระโดดไปอย่างอารมณ์ดีที่จะได้ลิ้มรสชาติแสนคิดถึงอีกครั้ง ในขณะที่กำลังจะเลี้ยวเข้าตัวอพาร์ตเม้นต์นั้นเอง เสียงข้อความเข้าก็ดังขึ้น เขารีบล้วงหยิบมือถือออกมาเปิดดู โทนี่ตอบกลับข้อความทั้งหมดของเขามาแค่ว่า

มาตึกอเวนเจอร์สด่วน

มโนความคิดของปีเตอร์ในขณะนั้นคือภาพโทนี่กำลังโดนเหล่าวายร้ายรุมล้อม ตึกอเวนเจอร์สกำลังจะพังเป็นเสี่ยงๆ ความร้อนใจเกิดขึ้นมาในทันที ความเป็นห่วงชายคนนั้นเองก็พุ่งขึ้นสูงเช่นกัน เขารีบรุดไปยังสถานที่ดังกล่าวโดยไม่สนใจว่าจะโดนจับได้เรื่องเขาเป็นไอ้แมงมุม

แต่เมื่อมาถึงตึกอเวนเจอร์สแล้ว ทุกอย่างกลับเรียบร้อยเหมือนครั้งแรกที่เห็น ตึกยังดูสวยและใหม่เสมอต้นเสมอปลาย สนามซึ่งล้อมรอบสถานที่แห่งนี้ไว้ไม่มีแม้แต่รอยเดินเหยียบ

ปีเตอร์เริ่มเอะใจขึ้นมา แต่สมองฝั่งซ้ายกลับบอกว่า เฮ้ บางทีโทนี่อาจถูกจับอยู่ในนั้นก็ได้ ไปทำเท่ให้เขาเห็นซะสิ

ปีเตอร์ตอบรับคำสั่งในสมองตัวเอง เขาวิ่งสี่คูณร้อยเข้าไปหาโทนี่ ภาวนาขอให้ฮีโร่ในดวงใจยังปลอดภัยดี และขอให้เขามาช่วยอีกฝ่ายทัน โชคดีที่คำขอของเขาเป็นจริง และโชคดีโคตรๆ ที่ไม่มีเรื่องร้ายแรงอะไรเกิดขึ้นที่อัพสเตท ทุกอย่างเป็นเพียงความกังวลเกินเหตุของเขาเอง

ใช่ เรื่องเร่งด่วนของโทนี่ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย อีกฝ่ายแค่เพียงไม่มีเพื่อนคุยเพราะนอนไม่หลับ

ข้างบนที่บ่นมาเป็นเพียงตัวอย่างเท่านั้น คนแก่นั่นยังส่งข้อความมาหาเขาตลอดยามต้องการใครสักคน พอหมดประโยชน์แล้วทำยังไงรู้กันมั้ยครับ

เมินกันสิครับพี่น้อง

เฮ้อ แต่ถึงจะบ่นเป็นตาแก่อายุเก้าสิบเก้าก็เถอะ ปีเตอร์ยังคงทำตามคำสั่งและคำขอของโทนี่เท่าที่ทำได้อยู่ดี แม้จะขัดคำสั่งบ้างเพราะเบื่อการเป็นตัวสำรองก็ตามที

คงเริ่มตั้งคำถามกันแล้วละสิว่าทำไมปีเตอร์ถึงยอมทนขนาดนี้ เหตุผลก็ไม่มีอะไรมาก เขาก็แค่...แอบชอบโทนี่ สตาร์คอยู่เท่านั้นเอง

 

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่โทนี่ส่งข้อความมาหาเพียงเพราะต้องการตัวสำรองแบบเขา

“คุณสตาร์ค” ปีเตอร์ที่วิ่งกระหืดกระหอบจากหน้าตึกเข้ามายังห้องทำงานของโทนี่เอ่ยเรียกเจ้าของห้องเสียงแห้ง “มีธุระอะไรเหรอครับ”

“ไม่เชิงว่าธุระหรอก” โทนี่ตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ ใช้มือไถหน้าจอมือถือเล่นอย่างอารมณ์ดี

อีกแล้ว

คำสบถเกิดขึ้นในใจปีเตอร์ทันที อยู่ๆ หัวใจก็กระตุกแล้วเจ็บแปลบขึ้นมา มันอารมณ์เหมือนตอนเขาโดนแมงมุมกัด แต่เขาเลือกจะเมินมันแล้วเดินมาหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้เลื่อนหน้าโต๊ะทำงานของโทนี่แทน

“ฉันกำลังคิดว่าจะเป็นสปอนเซอร์เรื่องทุนการศึกษาของโรงเรียนที่นายกำลังเรียนอยู่”

“ครับ”

“แต่ลังเลว่าจะเป็นในนามตัวเองหรือในนามไอรอนแมนดี” โทนี่ผละสายตาจากหน้าจอขึ้นมามองกัน สีหน้าไม่ได้ดูเป็นอย่างปากว่าเลยสักนิด

ปีเตอร์แกล้งทำท่าคิดเพื่อกลบเกลื่อนความจริงที่เขากำลังโมโหคนตรงหน้าซึ่งเรียกตัวเขามาเพียงเพราะเรื่องแค่นี้ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเป็นได้เพียงเด็กในความดูแลของโทนี่เสมอ ถึงจะมีไม่เชื่อฟังบ้างตามประสาวัยรุ่น แต่สุดท้ายก็หงอทุกครั้งเมื่อเห็นว่าคนแก่คนนี้กำลังโมโหกันอยู่

ตอนแรกปีเตอร์ดีใจมากที่โทนี่มาหาเขาถึงห้องพักเพื่อชวนเข้าทีม ได้พูดคุยกับไอดอลในดวงใจตามลำพังในห้องนอน ได้สู้กับศัตรูด้วยกัน ได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน (ถึงจะแค่สองครั้งหลังเหตุการณ์ซีวิล วอร์ก็เถอะ) แถมยังได้ของขวัญจากมหาเศรษฐีใจบุญคนนี้หลายต่อหลายครั้ง (แล้วโดนยึดก็ตาม) แต่พวกมันก็ทำให้พอนึกถึงทีไรแล้วอดยิ้มออกมาไม่ได้ทุกครั้ง อีกทั้งยังมีความสุขมากๆ จนเผลอคิดเข้าข้างตัวเองไปไกล

ใจหนึ่งเขารู้อยู่แล้วว่าอายุซึ่งห่างกันเกินสามสิบปีของพวกเรามันทำให้เขาหมดหวังตั้งแต่ต้น ทว่ายิ่งได้เข้าใกล้โทนี่ ยิ่งถูกเรียกหาทุกครั้งที่ชายคนนี้ต้องการตัว ปีเตอร์ก็ไม่อาจตัดใจจากโทนี่ได้สักครั้งจริงๆ และพอมานั่งไล่ทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมดแล้ว เขาก็พบว่าตัวเองเป็นมาเกือบทุกอย่างยกเว้นแค่เป็นคนรู้ใจของโทนี่ สตาร์ค

คิดบ้าอะไรของแก ปีเตอร์ถามตัวเองพลางสะบัดหน้าไปมา อายุห่างกันขนาดนี้เขาคงเก็บแกเป็นตัวเลือกหรอก

แล้วปีเตอร์ก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ หงอยและซึมไปเลยเมื่อตัวเองคงเป็นได้แค่คนที่โทนี่ต้องการในบางครั้งเท่านั้น

“ไอ้หนูสไปดี้!?

“ครับ!

ปีเตอร์ลุกขึ้นพรวดพร้อมขานรับเมื่อโดนตะโกนเรียก หัวใจของเขาเต้นเร็วด้วยความตกใจ สายตาจับจ้องใบหน้าชายวัยกลางคนซึ่งกำลังงงในตัวเขา

“จะใจลอยอีกนานมั้ย”

“ขอโทษครับ” ปีเตอร์ตอบเสียงอ่อย กลับไปนั่งเก้าอี้ตามเดิม

“มีเรื่องไม่สบายใจหรือไง” โทนี่เอ่ยถามพลางท้าวโต๊ะ ยื่นหน้ามามองกันใกล้ๆ “เรื่องสาวหรือเปล่า”

รอยยิ้มกรุ้มกริ่มบนใบหน้าโทนี่มันทำปีเตอร์หงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เขาอยากจะโวยวาย อยากจะตะโกนบอกทุกสิ่งที่คิดอยู่ออกไปตรงๆ แต่เมื่อมาคิดดูว่าหากทำแบบนั้นแล้วทุกอย่างพังไม่เป็นท่า เขาจะทนกับการไม่มีโทนี่อีกต่อไปได้ไหม แล้วคำตอบที่ฉายชัดขึ้นมาอย่างรวดเร็วก็คือ ไม่ได้

“ผมไม่มีเวลาคิดเรื่องพวกนั้นหรอกครับ”

โทนี่คว่ำปากชวนให้หมั่นไส้กว่าเดิม “แต่ฉันว่านายถึงวัยต้องคิดเรื่องพวกนี้แล้วนะ อยากได้เทคนิคจีบสาวมั้ยล่ะ”

ปีเตอร์ส่ายหัวไปมา “ธุระที่คุณเรียกผมมาวันนี้มีแค่เรื่องที่พูดมาเมื่อตอนต้นใช่มั้ยครับ”

“ก็ใช่ ส่วนหนึ่ง” โทนี่ยักไหล่ ทำท่าจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็เปลี่ยนใจ “ทำไม ไม่พอใจหรือไงไอ้หนู”

“เปล่าครับ” ปีเตอร์กระแทกเสียงตอบ “ใครจะไปกล้ามีปัญหากับคุณละครับ”

โทนี่ฉีกยิ้มอย่างอวดดี พยักหน้าสองสามทีเป็นเชิงเห็นด้วย แล้วเปลี่ยนเรื่อง

“นายยังไม่ได้ตอบฉันเลยนะว่าฉันควรลงนามในฐานะใครดี”

“ไม่ว่าจะเป็นชื่อไหนมันก็คือคุณไม่ใช่หรือไงครับ”

“นั่นสิ” โทนี่ครางรับแล้วเอนกายพิงพนักเก้าอี้ เด้งตัวขึ้นลงเล่นเมื่อเข้าโหมดคิดหนักไปแล้ว ก่อนจะหันขวับมาจ้องกันเขม็ง “ฉันตัดสินใจแล้ว เอาเป็นว่าใช้ชื่ออื่นที่ไม่สื่อถึงตัวฉันหรือครอบครัวฉันดีกว่า”

“ก็ตามใจครับ”

โทนี่เลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ ปีเตอร์เองก็รู้สึกแบบเดียวกัน ไม่รู้ตัวเลยว่าตั้งแต่ตอนไหนที่เผลอเย็นชาขึ้นมา เขาในตอนนี้ไม่ต่างจากลูกที่ต้องการเรียกร้องความสนใจจากคุณแม่ ไม่สิ ไม่ๆๆๆ เขาเหมือนคนที่กำลังเรียกร้องให้แฟนสนใจตัวเองมากกว่า ทั้งเรื่องที่ชอบส่งข้อความหาไม่ขาดสาย เรื่องที่ยอมมาหาโทนี่ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าต้องเจอเหตุการณ์แบบใด หลักฐานพวกนี้มันเหมือนต้องการยืนยันว่าเขาแค่อยากให้โทนี่สนใจกัน และเพียงเพื่อเรื่องแค่นั้นเขายอมเป็นได้ทุกอย่างที่อีกฝ่ายขอ

ถึงจะพูดงั้นก็เหอะ ยังไงความจริงก็คือความจริงอยู่วันยังค่ำ ปีเตอร์ไม่เคยได้รับความสนใจจากโทนี่เพิ่มขึ้นกว่าเดิมเลย อย่างมากก็แค่เรียกตัวมาหาบ่อยขึ้นเพื่อฟังเรื่องไร้สาระ ก่อนจบด้วยการไล่กันกลับไปเมื่อตัวเองอยากพักผ่อน จนตอนนี้ปีเตอร์ไม่รู้แล้วว่าสำหรับโทนี่ตัวเขาอยู่ในฐานะไหน

“ขยันเหม่อจริงเว้ย” โทนี่บ่นเชิงรำคาญ อีกฝ่ายลุกเดินมานั่งบนโต๊ะทำงานโดยหันหน้าเข้าหาเขา “ฉันเคยผ่านประสบการณ์แบบนี้มาก่อน พอจะเดาออกว่านายเป็นอะไร”

“เหรอครับ”

“ทะเลาะกับเมย์มาเหรอ” โทนี่ถามพลางเขยิบหน้ามาหาเสียใกล้ “ไปช่วยไกล่เกลี่ยให้มั้ย คิดถึงป้านายอยู่พอดี”

ปีเตอร์ขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจทันที ระบุไม่ได้เหมือนกันว่าเป็นเรื่องที่โทนี่จะจีบป้าตัวเอง หรือเป็นเพราะหึง ไม่ว่ามันจะเป็นเหตุผลอะไรก็ตาม มันทำเขาอารมณ์เสียมากขึ้นกว่าเดิม

“ล้อเล่นน่า อย่าจริงจังเบอร์นั้นดิว้า” โทนี่พูดกลั้วหัวเราะพลางบีบไหล่กันเบาๆ “ไม่ขำหรอกเหรอ”

“ไม่เลยครับ” ปีเตอร์ส่ายหน้าเป็นการยืนยัน ก่อนรีบอธิบายให้โทนี่เข้าใจ “จริงๆ แล้วผมไม่ได้เป็นอะไร แค่เครียดเรื่องการบ้านนิดหน่อย”

“งั้นก็ทำให้สมองปลอดโปร่งสิ”

“พูดเหมือนง่ายเลยนะครับ”

ปีเตอร์หัวเราะแห้งๆ ก่อนหลบสายตาคนแก่กว่ามากเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายจับไต๋เขาได้ โทนี่เองก็เงียบบ้าง ทำให้บรรยากาศอึดอัดกว่าเดิมเป็นเท่าตัว มันพาความกดดันมาปกคลุมไปทั่วห้องนี้ด้วย สุดท้ายปีเตอร์ก็เป็นฝ่ายทนไม่ไหว เงยหน้าขึ้นมองมหาเศรษฐีที่ยังนั่งอยู่ที่เดิมในท่าเดิม

“ผมมีเรื่องอยากถาม” ปีเตอร์หาเรื่องมาพูดทำลายบรรยากาศแย่ๆ ลง “คุณเป็นสายบุญเหรอครับ”

“อย่างฉันเหรอสายบุญ” โทนี่แค่นเสียงหัวเราะขึ้นจมูก “เป็นแค่คนใจบุญคนหนึ่งซึ่งหล่อสุดในโลก”

ปีเตอร์ไม่รู้จะต่อมุกของพี่แกยังไงดี เอาเป็นว่าหัวเราะตอบกลับไปเบาๆ ไม่ให้โทนี่เสียเซลฟ์แล้วกัน

“ผมได้ยินมาว่าคุณให้ทุนกับเอ็มไอทีด้วย แถมจะยังให้โรงเรียนของผมอีก คุณชอบเด็กเหรอครับ”

ทันทีที่ถามจบปีเตอร์แทบจะมุดหน้าลงในโต๊ะทำงานของโทนี่ เขาก่นด่าตัวเองสารพัดจนเกือบไม่ได้ยินคำตอบของคนแก่ตรงหน้า

“ฉันไม่ได้ชอบเด็ก” โทนี่ทำหน้าจริงจังเสียจนปีเตอร์อยากร้องไห้เลย “ฉันเหมือนพวกชอบเล่นกับเด็กหรือไง”

“แล้วอยากโดนเด็กเล่นบ้างมั้ยครับ”

“หือ”

โทนี่เลิกคิ้วสูง ตาโตเป็นไข่ห่าน ทำปากพะงาบๆ เหมือนอยากพูดอะไรสักอย่างแต่พูดไม่ออก ปีเตอร์เองก็อึ้งไปเหมือนกันที่กล้าเล่นมุกสองแง่สองง่ามแบบนี้ เขารีบโบกสองมือไปมาเพื่อให้โทนี่ลืมเรื่องเมื่อครู่ซะ แต่คนแก่กลับหัวเราะจนตาปิด

“อยู่กับนายนี่สนุกจริงด้วย ให้ตายสิ” ปีเตอร์ยิ้มรับแล้วกลับไปนั่งซึมอีกรอบ “อย่าทำหน้างั้นดิพีท”

ปีเตอร์พยักหน้าแล้วพยายามทำตัวให้ดูปกติที่สุด ก่อนฝ่ามือกร้านโลกจะเอื้อมมาวางบนหัวกัน เขาจ้องคนกระทำไม่วางตา

“ถ้านายทำหน้าเศร้าคนอื่นก็ไม่มีความสุขตามไปด้วยพอดี”

“ผมเองก็เศร้าเป็นเหมือนกันนะครับ ไม่ใช่แป๊ะยิ้มซะหน่อย

นายกวนประสาทฉันอยู่ใช่มั้ย” โทนี่ถามเสียงเหี้ยมแต่ยังคงจับหัวกันอยู่ “เรามาสนุกกันดีกว่าน่า

“ถ้าคุณขอผมก็ทำให้ได้ครับ” ปีเตอร์ตอบเสียงฉะฉานผิดจากทุกที “ยังไงในสายตาคุณผมก็เป็นได้แค่คนคอยรับคำสั่งอยู่แล้ว”

สีหน้าของโทนี่เปลี่ยนเป็นนิ่งจนเดาความคิดไม่ออก มันทำปีเตอร์ไม่กล้าพูดต่อด้วยความเกรงกลัวในอำนาจบางอย่างซึ่งส่งตรงมายังเขา

“รู้ดีกว่าตัวฉันอีกนะเนี่ย นายน่ะ”

“หรือไม่จริงละครับ” ปีเตอร์ถามเสียงเบาด้วยความกล้าๆ กลัวๆ เขาก้มหน้าลงมองสองมือบนตักตัวเอง “ทุกครั้งที่คุณต้องการใครสักคนคุณก็จะส่งข้อความมาหาผม พอหมดประโยชน์คุณก็ไล่ผมกลับไป”

“แล้วนายคิดว่าทำไมฉันต้องเรียกนายตลอดเวลาที่ฉันต้องการใคร”

“เพราะผมเป็นคนเดียวที่ว่าง ดูเชื่อฟัง แล้วก็กระตือรือร้นละมั้งครับ”

“ไม่คิดถึงเหตุผลอื่นบ้างเหรอ” โทนี่หยั่งเชิงถาม ปีเตอร์ยักไหล่ตอบ “ถ้าฉันแค่ต้องการใครสักคนฉันคงไม่เรียกนายตลอดหรอก จริงมั้ย”

ปีเตอร์ยอมเงยหน้าขึ้นมองโทนี่ หัวใจมันโบยบินออกมานอกอกด้วยความหวังซึ่งเปี่ยมไปทั้งทรวง เขาลองเสี่ยงถามออกไปว่า “คุณหมายความว่าคุณอยากเจอผมทุกเวลางั้นเหรอ”

โทนี่ไม่ได้ตอบ ผละมือกลับไปอยู่ข้างลำตัวตามเดิม พร้อมเบือนสายตาไปมองทางอื่นพลางทำเนียนเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร

ปีเตอร์พอจะรู้ว่าโทนี่ สตาร์คเป็นคนปากแข็ง ถ้าไม่ใช้ความสามารถขั้นสูงก็แทบแงะปากชายคนนี้ไม่ออก และระดับของเขาในตอนนี้ก็ยังไม่ถึงขั้นนั้น ทำให้เขาไม่อาจหาความจริงของคำถามเมื่อครู่ของตัวเองได้ คงมีเพียงการตีความจากท่าทาง สีหน้า และแววตาของอีกฝ่ายเท่านั้นที่พอใช้ตอบตัวเองได้

“ถ้าคุณไม่ตอบผมจะถือว่าใช่นะครับ” โทนี่ยังคงเงียบต่อ ปีเตอร์แอบร้องเยสในใจถึงแม้มันจะเป็นเพียงการคิดเข้าข้างตัวเองก็ตาม แต่แค่นี้เขาก็มีความสุขขึ้นมาอีกระดับแล้ว “ถ้างั้นทำไมคุณถึงไม่ตอบข้อความของผมเลยล่ะ”

“โอ้โฮพ่อคุณ เล่นส่งมาทุกสองนาทีใครจะไปตอบทันครับ แล้วข้อความของนายในวันนึงก็เยอะยิ่งกว่าแจ้งเตือนข่าวจากทั่วโลกอีก ฉันเหมือนคนว่างงานหรือไง”

“อื้อ” ปีเตอร์พยักหน้าและทำตาแป๋วตอบทันควัน

“ไอ้เด็กนี่” โทนี่ครางกรอด “เปลี่ยนคนซะดีมั้ง”

“อย่านะครับ” ปีเตอร์กึ่งออกคำสั่งกึ่งขอร้อง เขาลุกขึ้นโน้มตัวไปใช้มือท้าวโต๊ะคร่อมร่างคนแก่กว่าเอาไว้ “ผมไม่ยอมแน่”

“แล้วนายจะทำไม หื้ม สไปเดอร์บอย”

“ผมจะทวงตำแหน่งคืนน่ะสิ” ปีเตอร์ทำหน้าจริงจังเสียจนใบหน้าของเขาเป็นกากแห่งการจดจ่อ “แล้ว...ในอนาคต ผมหวังว่าจะได้เป็นตำแหน่งอื่นบ้างนะครับ”

โทนี่ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา เพียงแค่ส่งยิ้มให้อย่างรู้กัน

 

 


THE END
ขอบคุณที่มาร่วมสนุกกันค่ะ

ผลงานทั้งหมด ของ SaRa_PAO

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

9 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 23:51

    นึกว่าจะมีแค่เราที่ขึ้นแล้วก็แจวเรือผีลำนี้ โง้ยยย น่ารักค่าาา

    #9
    0
  2. วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 15:58
    ขอบคุณเรือบาปลำนี้มากค่ะ ฟินไปถึงไหนต่อไหน //ขอให้พีทมุ่งมั่นพรากผู้เฒ่าคนนี้ต่อไปนะคะ
    #8
    0
  3. วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 08:16
    กินเด็กก้อถือเป็นสิ่งดีนะคะโทนี่
    #7
    0
  4. #6 Sakura_bamm (@Sakura_bammbi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 01:28
    กรี๊ดดดดด น่ารักมากเขินมากกก พีทเอ้ย เขินตอนเล่นมุขสองแง่สองง่าม ><
    #6
    0
  5. วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 00:04
    อ่านจบแล้วมีการกรี๊ดกร๊าดเบาๆ 
    นี่ป๋าจงใจแกล้งสไปดี้เหรอค่ะ อะไรจะปากแข็งเบอร์นั้นกันค่ะ
    ดูดิเด็กน้อยแอบงอล คิดมากไปไกลหลายตลบจนจะเฉาตายอยู่แล้วนะนั่น
    #5
    0
  6. วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 21:22
    โอ๊ะโอ น่ารักอะ น่ารักเกินไปแล้ว งืออออ
    #4
    0
  7. วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 19:49
    อยากให้เปิดเป็นเรื่องยาวนะค่ะ
    #3
    0
  8. วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 19:03
    ใช่ค่ะ  อยากได้เรื่องยาวๆอ้ะอยากอ่านความเป็นไปของพวกเขา ฮืออออ เชียร์ให้เป็นเรื่องยาวสุดใจเลย
    #2
    0
  9. #1 1234
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 18:26
    อยากได้เรื่องยาวแบบจริงจังจังเลยอิๆ^^
    #1
    0