คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Be mine { Lukkade X Marsha } Be mine { Lukkade X Marsha } | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 มี.ค. 61 / 23:20


- Be mine -

Special Vol.

Metinee’s part

 

 

               หลังจากวันนั้น.. ฉันก็ติดต่อเธอไม่ได้อีกเลย ฉันรู้ว่าเธอจงใจที่จะเลิกยุ่งกับฉัน เธอคงตัดใจแล้วจริงๆ ถึงแม้จะคิดเผื่อใจไว้ตลอดว่าสักวันมันจะเป็นแบบนี้ แต่เอาเข้าจริงๆ ฉันก็ยังทำใจยอมรับไม่ได้สักที

 

ทุกๆอย่างมีการเปลี่ยนแปลง

 

แต่นี่เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ฉันอยากฝืนธรรมชาติ

 

ขอให้เธอไม่เปลี่ยนใจจากฉันได้ไหม?

 

               ฉันยังคงกระหน่ำโทรไปที่เบอร์เดิมเบอร์นั้น ทั้งๆที่มันถูกระงับการใช้ไปแล้วซะด้วยซ้ำ.. ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลย แอคเคาท์แอคนั้นก็หายไป..

 

ฉันเห็นแก่ตัว.. ฉันยอมรับ

 

แต่ไม่ว่าใครก็ตามที่ต้องเลือกแบบฉัน

ระหว่าง ความถูกใจ กับ ความถูกต้อง

 

ไม่ว่าใครก็อยากเลือกในสิ่งที่ตัวเองถูกใจ

 

แต่ความถูกใจนั้นมันไม่ถูกต้อง

 

ฉันรู้ตัวเองอยู่เสมอ

 

               มีหลายหนที่ฉันทะเลาะกับเขา.. ซึ่งนั่นเป็นเรื่องของเธอ ฉันโทรหาเธอทุกวัน แหงล่ะ เป็นใครก็ไม่พอใจทั้งนั้นเมื่อภรรยาตัวเองเอาแต่โทรหาคนอื่น

               ทุกๆครั้งเธอไม่เคยจะเอ่ยถามฉันว่าทะเลาะกับเขาเรื่องอะไร และถึงแม้เธอจะถาม ฉันจะไม่มีวันให้เธอรับรู้เด็ดขาดว่ามันเป็นเพราะอะไร.. หรือเพราะใคร..

               ส่วนนึงที่ฉันเลือกการโทรคุยมากกว่า.. ที่อยากได้ยินเสียงมันก็ใช่ แต่เป็นเพียงแค่ส่วนเดียว การคุยกันด้วยเสียงไม่สามารถเก็บบันทึกไว้ดูในเวลาอื่นได้..

 

ใช่

ฉันนั่งย้อนบทสนทนาต่างๆอยู่นานหลายเดือน และไม่มีครั้งไหนเลยที่ฉันจะไม่ร้องไห้ให้กับมัน

 

.

ถ้าเราเจอกันเร็วกว่านี้ก็คงจะดีเนอะ

 

         ฉันเคยบอกกับเธอแบบนั้น และเธอก็ห้ามฉัน

 

เธอบอกกับฉันว่าควรจะไปโฟกัสกับเขามากกว่าตัวของเธอ..

รู้ดีว่ากำลังทำอะไร

รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำอยู่ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง

 

ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยคิด

คิดที่จะหยุดความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้กับเธอ

 

แต่รู้ไหม...

 

ฉันไม่เคยทำมันได้เลย

...ไม่เคยเลย

 

 

เห็นแก่ตัวใช่มั้ยล่ะ

 

 

11 February 201X

 

            วันนี้เอ็ดชวนฉันไปซื้อของมาทำอาหาร ทั้ง ๆ ที่ปกติไม่เคยทำเลยสักครั้ง แปลก.. แต่ฉันก็ยอมไปโดยดี เพียงไม่ถึงชั่วโมง ฉันและเอ็ดก็มาอยู่กลางห้างสรรพสินค้า

            คงเป็นเพราะฉันไม่ค่อยมีเวลามาเดินห้างอะไรแบบนี้บ่อยนัก ทุกอย่างดูแปลกตาไปหมดเลย.. ฉันมองไปรอบ ๆ เห็นผู้คนเดินกันไปมา บ้างก็มาเป็นคู่ บ้างมาเป็นครอบครัว ส่วนน้อยนักที่จะมาแบบคนเดียว แต่...

 

            คุ้น.. คุ้นมาก

 

            ไวเท่าความคิด... ฉันหยิบเครื่องมือสื่อสารเครื่องบางขึ้นมาและกด contact ล่าสุดที่ฉันติดต่อด้วย

 

 

 

.

" พี่ช่า.. กลับมาแล้วทำไมถึงไม่บอกเกด "

 

            แผ่นหลังของเธอหยุดนิ่ง.. เธอหันมาแล้ว

 

ฉันไม่รู้ว่าควรรู้สึกแบบไหนก่อนดี...

 

ดีใจ... ที่ได้เห็นหน้าเธออีกครั้ง

 

น้อยใจ... เธอไม่บอกอะไรฉันสักคำ

 

            เธอหยุดมองฉันนิ่งสักพัก ก่อนที่นัยตาของเธอที่เคยเข้มแข็ง ตอนนี้อ่อนราวกับคนหมดแรง นัยตาสั่นไหวเหมือนกลัวอะไรสักอย่าง  เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น สายตาคู่นั้นหลุดพ้นจากรัศมีสายตาของฉันไปแล้ว...

            ขาฉันเหมือนหมดแรง ไม่สิ ร่างกายของฉันตอนนี้เหมือนหมดแรง ไม่มีแรงที่จะวิ่งตามเธอไปได้ พี่ช่าเกลียดเกด.. มือหนาดึงฉันให้หันกลับไป เขากอดประโลมฉันราวกับว่าฉันไม่ได้ทำสิ่งที่เลวร้ายกับเขาเลยแม้แต่นิด รู้สึกผิด  ที่หัวใจขอฉันมันอยู่กับผู้หญิงคนนั้นตั้งแต่วันแรกที่คุยกัน

            เอ็ดพาฉันไปหาที่นั่งสงบสติอารมณ์ เพราะตอนนี้ฉันเหมือนคนสติแตก ร้องไห้ปานจะขาดใจ มือกดโทร.หาคนที่วิ่งหนีไปไม่หยุดหย่อน ไม่มีวี่แววที่เธอจะรับสายฉันเลยสักนิด ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน รู้ว่าเขาเกลียดแต่ก็ยังอยากคุยกับเค้า คุยกันให้รู้เรื่อง

 

[ ฮัลโหลเกด ว่าไงคะ..]

 

ฉันแทบจะกรีดร้องเมื่อเธอรับสาย

แต่ก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินน้ำเสียงของเธอ...

 

            ฉันไม่เข้าใจ... ว่าเธอจะร้องไห้ทำไมกัน ควรเป็นฉันรึเปล่าที่ต้องร้องไห้

ยิ่งคิดยิ่งน้อยใจ

 

" พี่ช่าเกลียดเกดหรอ..ฮึก เกลียดเกดแล้วหรอ "

 

ฉันพยายามบังคับเสียงให้สั่นน้อยที่สุด

ถึงจะรู้ว่ายังไงพี่ช่าก็ต้องรู้ว่าฉันร้องไห้

เพราะมันไม่เคยปกปิดมิดเลยสักครั้งเดียว...

 

ฉันเคยให้สัญญาว่าจะไม่ร้องไห้

แต่ฉันจะสนใจทำไม ในเมื่อเธอเองก็ผิดสัญญาเหมือนกับฉัน

 

[ ไม่.. ไม่ช.. ]

 

[ ไม่ใช่ค่ะ ]

 

พี่ช่าแทบจะตอบกลับมาในทันที

ถ้าพี่ไม่เกลียดเกดแล้ววิ่งหนีเกดทำไมกัน...

 

            ฉันไม่เคยเข้าใจมาช่าเลยสักครั้งเดียว สิ่งที่เธอพูด ฉันรู้สึกได้ว่ามันไม่ตรงกับใจเธอเลยสักนิด..

            ตอนนี้ฉันไม่สนอะไรแล้ว ฉันอยากถามทุกอย่างกับเธอ คำถามมันมีมากมายภายในใจเต็มไปหมด เพราะรู้ดีแล้วว่า ความสัมพันธ์ของฉันและเธอมันจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ไม่ใช่พี่น้อง... ไม่ใช่คนรัก... เราจะกลายมาเป็นแค่คนรู้จักกันเหมือนเดิม

 

" พี่จะหนีเกดทำไม.. ฮึก ทำไมอะ ไม่อยากเจอเกดแล้วหรอ "

 

ฉันถามออกไปได้แค่นี้...

แค่นี้จริง ๆ

 

 

[ พี่.. แค่ตื่นเต้นค่ะ ]

 

 

โกหก..

 

            ฉันไม่ชินเลย คนที่เข้มแข็งทุกครั้งเวลาฉันร้องไห้เพื่อมาปลอบฉัน วันนี้เราทั้งสองคนกลับอ่อนแอใส่กัน ฉันเสียใจที่อาจเป็นต้นเหตุที่ทำให้เธอร้องไห้ เพราะฉันไม่เคยเห็นหรือได้ยินเสียงเธอร้องไห้มาก่อนเลย ไม่ชอบเลย ไม่เลยแม้แต่นิด...

 

[ อย่าร้องไห้สิเกด.. ]

 

พี่ก็ร้อง...

 

            ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ นั่นคือคำพูดที่ทำให้ฉันปล่อยโฮออกมาได้ทันทีที่เธอพูดจบ เป็นเวลาเดียวกับที่เอ็ดเดินกลับมาจากการไปหาซื้อน้ำเพื่อให้ฉันดื่ม และสบายใจขึ้น คิดว่านะ... เขาตกใจมากและรีบมานั่งกอดปลอบฉันเหมือนตอนที่มาช่าวิ่งหนีไป

 

" พี่ช่าก็ร้อง ฮือ.. เพราะเกดใช่มั้ย "

 

            มันหนักขึ้น... เอ็ดกอดฉันแน่นขึ้น ถึงเขาจะฟังไม่ค่อยออกแต่คงเข้าใจ มั้งนะ

            มาช่าเงียบไป... เราต่างเงียบใส่กัน มีเพียงเสียงสะอื้นเบา ๆ จากทั้งสองฝ่ายเท่านั้น เอ็ดหยิบมือถือในมือฉันออกและกดตัดสายไป เขาลูบหัวฉันเบา ๆ มันยิ่งทำให้ความรู้สึกผิด ที่ฉันมีต่อเขามันเพิ่มขึ้นมาเป็นร้อยเท่า...

 

.

 

 

           เย็นวันนั้นเอง เอ็ดรอให้ฉันสงบสติอารมณ์ก่อนที่เราจะกลับไปที่บ้าน เขาเริ่มถามฉันถึงเธอคนนั้น.. พี่ช่า เขาถามว่าพี่ช่าเป็นใคร ใช่คนที่ฉันคุยด้วยทุกวันไหม ฉันเงียบ ยิ่งเงียบเขาก็ยิ่งโมโห เขาโวยวายใส่ฉัน ถามว่าแค่เพื่อนคนเดียวทำไมถึงร้องไห้จะเป็นจะตาย

 

แล้วฉันก็เผลอขึ้นเสียงใส่เขา ว่าคนที่เขากล่าวถึงไม่ใช่แค่เพื่อนของฉัน..

 

          เขาเงียบไปพักใหญ่ เหมือนเขาจะเข้าใจในสิ่งที่ฉันพูดออกไป มันเป็นเพียงประโยคสั้นๆที่ตีความทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เขาคงรู้มานานแล้ว แต่วันนี้มันแค่ชัดเจนขึ้น เพราะคำพูดจากปากของฉันเอง

          ฉันรับรู้ได้ว่าเขาโกรธจนตัวสั่น เขาพูดว่าฉันรักแต่ตัวเองแล้วเดินออกจากบ้านไป

 

สุดท้ายฉันก็เผลอทำตามใจตัวเอง ทำในสิ่งที่ถูกใจ

เห็นแก่ตัว.. เห็นแก่ตัวจริงๆ

 

ถ้าฉันเลือกได้ ฉันจะเลือกอยู่คนเดียว

คนแบบฉันมันไม่คู่ควรให้ใครรัก.. ไม่คู่ควรกับใครเลยสักคน

ฉันมันรักแต่ตัวเอง อย่างที่เขาพูดจริงๆนั่นแหละ

 

.

 

.

 

.

 

15 May 201X

 

          ตั้งแต่วันนั้นที่เอ็ดออกจากบ้านไป เขาก็ไม่วกกลับมา ส่วนฉันเองก็ไม่ได้โทร.ตามหรือติดต่อเขาเลย มันคงดูตลกมากใช่ไหมที่ฉันยังเฝ้าคอยโทร.ไปเบอร์เดิมเบอร์นั้น.. ฉันทำแบบนี้วันละหลายครั้งตลอด 2 เดือนที่ผ่านมา ฉันได้แต่ภาวนาให้ฉันได้คุยกับเธออีกครั้ง อีกแค่สักครั้งก็ยังดี

 

 

ฉันเพิ่งได้รู้ว่าชีวิตของฉันที่ไม่มีเธออยู่มันเหมือนไร้ที่พึ่ง

 

ก่อนหน้านี้ฉันคงเคยชินเกินไปกับการที่มีเธออยู่เคียงข้าง คอยปลอบฉัน

 

นี่สิความเป็นจริง.. ฉันเอาเปรียบเธอมามากพอแล้ว

 

          แล้วสวรรค์ก็เหมือนจะเข้าข้างฉัน

ตู๊ด..ตู๊ด

                 นั่นคือเสียงสัญญาณที่ฉันเฝ้าคอยที่จะได้ยินมาตลอดสองเดือน.. ติดแล้ว ติดเสียที น้ำตาเจ้ากรรมรื้นขึ้นมาที่ขอบตาจนล้นออกมา ฉันยกมือปิดปากสะอื้นจนตัวโยน เหลือแค่รับสายเท่านั้น.. เท่านั้นจริงๆ ได้โปรด

 

 [ ฮัลโหล.. ]

 

พ..พี่ช่าคะ

 

          ฉันตอบกลับไปแทบทันทีเมื่อได้ยินเสียงนั้น ความดีใจบดบังทุกสิ่งไปจนหมด จนฉันลืมสังเกตไป

 

[ คือฉันเพิ่งซื้อซิมมาใหม่ คุณคงโทรผิดแล้วค่ะ.. ]

 

...

 

ฟ้าเล่นตลกกับฉันอีกแล้วสินะ

 

          ฉันร้องไห้ใส่คนปลายสายที่ฉันไม่รู้จักอย่างลืมอาย รู้ตัวอีกทีเบอร์นั้นก็ตัดสายไปแล้ว.. ร่างกายฉันชาไปหมด ทุกอย่างมืดไปหมด สิ่งที่ฉันรอคอยมาตลอดสองเดือน ไม่คุ้มเลย ไม่คุ้มจริงๆ ตั้งแต่ที่เจอกันวันนั้น.. ไม่มีอะไรเป็นสัญญาณเตือนว่าเราจะได้พบกันเป็นครั้งสุดท้าย

 

 

 

ถ้าย้อนกลับไปได้.. ฉันจะวิ่งตามเธอไป

 

 

ถ้าย้อนกลับไปได้.. ฉันจะจับมือเธอแน่นๆ ฉันจะไม่ยอมให้เธอหลุดมือไปง่ายๆ

 

 

ถ้าย้อนกลับไปได้..  ฉันจะออกตามหาเธอ ฉันจะต้องเจอเธอให้เร็วกว่านี้

 

 

ถ้าย้อนกลับไปได้.. ฉันจะร้องขอทุกวิถีทางให้เธอไม่ไปจากฉัน

 

 

เราเลิกคุยกันมั้ย

ถ้าย้อนกลับไปได้.. ฉันจะไม่พูดประโยคบ้าๆนั้นกับเธอ

 

 

ถ้าย้อนกลับไปได้.. ฉันจะอยู่ตัวคนเดียวเพื่อรอเธอ..

 

 

แต่ความจริงก็คือความจริง ไม่มีใครย้อนเวลาได้ ไม่มีเลยสักคนเดียว

.

.

.

 

ก่อนขนนกจะร่วงโรย

 

ก่อนใบไม้จะปลิดปลิว

 

ก่อนชีพจรจะหยุดลง

 

ขอเพียงฉันได้พบหน้าเธอเป็นครั้งสุดท้าย...จะได้ไหม

 

เมทินี


.


.


.


.


-----------------------------------------------------

[ TALK ]


นี่คือพาร์ทพี่เกดตามคำสัญญานะคะ หวังว่าจะถูกใจและไม่มีอะไรค้างคากันอีก


เหมือนเดิม สามารถสกรีมพูดคุยผ่าน #bemineks กันได้ หรืออยากด่าไรท์ก็ได้ค่ะ @itsyellowgirlx

ปล. พาร์ทนี้มีไรท์อีคนนึงร่วมด้วยคือแฝดผีอิชั้นเอง กีกี้ @natladaaaa ด่าน้องด้วยค่ะกระจายกันไป 


สุดท้ายนี้ก็ขอบคุณที่ชอบเรื่องเรื่องนี้และอินไปกับเรานะคะ

รัก

 

 

 

 

           

 

 

 

 

 

 

.

.

.

 

 

 

 

           

 

           

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ yellowgirlx

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 nannysetapan (@nannysetapan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 22:48
    งื้ออ น้ำตาแตกเลยทีเดียว
    #1
    0