He is my boyfriend. (JinBam) feat.GOT7

ตอนที่ 11 : EP10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ก.ย. 63



เช้าวันต่อมา

ทั้งสองหนุ่มที่ไม่ได้ไปนอนที่ห้องนอนแต่หลับอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นจนถึงเช้า ร่างหนาที่รู้สึกตัวตื่นก่อนเพราะแสงอาทิตย์ยามเช้าที่ส่องลอดผ่านม่านเข้ามากระทบหน้าสวยของร่างหนาที่หลับอยู่ให้รู้สึกตัวตื่นขึ้น ถึงรับรู้ถึงความหนักที่ไหล่หนาของเขา ร่างหนามองสำรวจหลานชายสักพัก ก่อนร่างหนาจะอุ้มร่างหลานชายไปที่ห้องของแบมแบมเอง เพื่อให้ร่างเล็กได้หลับต่อสบาย ส่วนเขาเองหลังจากจัดการห่มผ้าให้หลานชายเรียบร้อย ออกไปห้องของตนจัดการธุระส่วนตัวจนเสร็จสิ้นแล้ว ลงไปทำอาหารให้หลานชายทานต่อ

ไม่นานนักร่างเล็กได้ตื่นขึ้น พอลืมตาตื่นจึงรู้ว่าตนเองได้มานอนอยู่บนเตียงนอนในห้องของเขาแล้ว เขาเองจำได้ว่าภาพสุดท้ายที่เขาจำได้นั่นคือ เขานั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่นหลังจากนั้นเขาก็หลับไป ร่างเล็กลุกออกจากเตียงแล้วเดินตรงไปห้องน้ำของเขาเพื่อทำธุระส่วนตัวก่อนจะไปหาน้าชายที่อยูที่ห้องครัว



ร่างหนาที่เห็นเงาของร่างเล็กเดินมาทางห้องครัว หันไปหาหลานชายแล้วยิ้มให้เขา



" ตื่นแล้วเหรอ ตัวเล็ก " ร่างหนาเรียกสรรพนามแบมแบมตามรูปร่างของเขา
" อาจินเรียกผมว่า ยังไงนะครับ " ร่างเล็กเอ่ยถามอีกรอบเนื่องจากได้ยินไม่ชัด เดินเขยิบเข้าหาร่างหนา
" ตัวเล็กครับ " ร่างหนาเอ่ยให้คนตรงหน้าได้ยินอีกรอบ
" ผมตัวไม่เล็กนะครับ " ร่างเล็กเถียงจินยองกลับ
" ไม่จริงหรอก ตัวเบาขนาดนั้น อาว่าอาไม่ได้เลี้ยงเราน้อยนะ " ร่างหนาเอ่ยถึงเมื่อเช้าที่เขาอุ้มร่างเล็กไปบนห้องนอน
" เอ่อออ อาจินยอง อุ้มผมขึ้นไป.... " ร่างเล็กถามไป
" ใช่ อาเป็นคนอุ้มเราไปนอนที่ห้องนอนเองแหละ คนอะไรตัวเบาๆ เล็กๆ " ร่างหนาเอ่ยแซวร่างเล็ก
" อาจินยอง อ่ะ ทำไมไม่ปลุกแบมล่ะครับ อุ้มผมทำไมอ่ะ " ร่างเล็กตอบพร้อมใบหนาเบื้อนสีแดง
" ไม่เอา อาอยากให้หลานนอน อีกอย่างอุ้มแค่นี้สบายมาก มากกว่านี้ก็ทำมาแล้ว ปาบ เจ็บนะ " ร่างหนาเอ่ยกับร่างเล็ก ก่อนจะโดนฝ่ามือตีเข้าที่แขนอย่างแรง
" สมน้ำหน้า ใครเขาให้เอาเรื่องพวกนี้มาพูดกันล่ะครับ " ร่างเล็กเอ่ยกลับ
" มานี้เลย มาให้อาลงโทษซะดีๆ " ร่างหนาเขยิบให้ร่างเล็กก่อนจะอุ้มร่างเล็กไปที่ห้องนั่งเล่น แล้วให้ร่างเล็กนั่งที่ตักของตนเองและยังคงกอดร่างเล็กอยู่อย่างนั้น
" อาจินน่ะ ปล่อยนะครับ ปล่อย " ร่างเล็กบ่นดิ้นไม่ยอมหยุด
" ไม่ปล่อย จนกว่าเราจะหยุดดิ้น ฟอด " ร่างหนาเอ่ยก่อนหอมที่ไหล่ของร่างเล็ก
" ม่ายยย ปล่อยยยยย " ร่างเล็กยังคงโวยวายไม่เลิก
" ได้ถ้าไม่หยุดดิ้นระวังตรงนั้นขออาจะตื่นมาทักทายตอนเช้านะครับ " ร่างหนาเอ่ยกับร่างเล็ก
" บ้าาาา " ร่างเล็กเอ่ยพร้อมหยุดดิ้นไป
" แค่เนี่ย ไปครับ อาทำอาหารเสร็จแล้ว " ร่างหนาเอ่ยก่อนจะปล่อยให่ร่างเล็กลุกออกจากตักแล้วจูงร่างเล็กไปที่ห้องครัวอย่างเดิม
" หื้มมมม หอมน่ากินมากเลยครับ " ร่างเล็กเอ่ยชมอาหารของอาหนุ่มที่ทำขึ้นมา
" น่ากินก็กินสิครับ เย็นหมดจะไม่อร่อยเอานะครับ " ร่างหนาเอ่ยก่อนจะลงตักอาหารให้หลานชาย ตามด้วยของตนเอง ก่อนทั้งสองคนจะไปนั่งทานที่โต๊ะอาหารตามปกติ

ไม่นานนักอาหารมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อย
ตึด!!!!! เสียงสมาร์ทโฟนร่างหนาสั่นจากข้อความที่ส่งผ่านแอปฟลิเคชั่นแชทสีเขียว
( น้องชาย สบายดีไหม ) ข้อความส่งมาจากพี่ชายของเขา ปาร์ค แจบอม พ่อของแบมแบมนั่นเอง



( ว่างไงพี่ ทักมาแต่เช้าเลย ) จินยองตอบกลับพี่ชายไป
( อาทิตย์หน้าพี่ว่างพอดีเลย อยากถามเราว่า ว่างรึเปล่า) แจบอมถามน้องชายของเขา
( อาทิตย์เหรอพี่ ) จินยองเอ่ยถามกลับ
( พอดีพี่ได้วันหยุดมา5วัน เลยอยากชวนมาเที่ยวที่เกาหลีนะ) แจบอมเอ่ยถึงประเทศท่ตนเองต้องไปทำงาน แล้วชวนน้องชายมา
( ไม่มีปัญหานะพี่ ) จินยองตอบตกลงไป
( พาแบมแบมมาด้วยนะ พี่คิดถึงลูกพี่ ) แจบอมเอ่ยถึงลูกชายตัวแสบของเขา
( เดี่ยวผมถามให้นะพี่ ) จินยองวางมือือก่อนจะหันไปถามหลานชายของตนที่นั่งข้างๆ

" แบมแบม อาทิตย์เรามีเรียนไหมครับ " จินยองเอ่ยถามแบมแบม
" อาทิตย์หน้าเหรอครับ " แบมแบมเอ่ยก่อนจะเปิดดูตารางเรียนในมือถือของเขา
" อาทิตย์หน้าหยุดสามวันต่อจากเสาร์อาทิตย์เลยครับอา ทำไมเหรอครับ " แบมแบมตอบคำถามจินยองอย่างสงสัย
" โอเค " จินยองเอ่ยก่อนจะหันไปตอบกลับแจบอม
( หลานว่างพี่ ไปหาได้อยู่ ) จินยองเอ่ยกลับแจบอม
( ตามนั่นจองเที่ยวบิน มาหาพี่ ตอนบ่ายวันพฤหัสเลยนะ ถึงนี้ค่ำๆพอดี ) แจบอมบอก
( ได้ครับ ไว้เจอกันครับ ) จินยองเอ่ยจบก่อนจะเปลี่ยนหน้าจอไปจองเที่ยวบินไปโซล 

" อาจินยองทำอะไรเหรอครับ " แบมแบมถามจินยองที่เห็นยุ่งๆตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
" ไม่มีอะไรหรอกครับ พอดีว่า อาทิตย์หน้าที่เราหยุดนะ อาจองตั๋วไปหาพ่อเราที่เกาหลี เรียบร้อยแล้วนะ " จินยองเอ่ยกับร่างหลานชาย
" อะไรนะครับ เราจะไปหาป่ะป๋ากันเหรอครับ อา " แบมแบมเอ่ยด้วยความดีใจที่จะได้เจอพ่อของเขาแล้ว
" ใช่แล้วครับ ดีใจมั๊ย " จินยองเอ่ยถามหลานชายที่อึ้งอยู่
" ดีใจสิครับ ผมดีใจมากเลยครับอา ขอบคุณนะครับ " แบมแบมหลุดจากภวังค์ก่อนจะดีใจกระโดดกอดอาอย่างเต็มรัก
" อาก็ดีใจกับหลานด้วยนะ ฟอด " จินยองเอ่ยพร้อมรอยยิ้มกอดหลานชายอยู่
" แล้วเรื่อง.... " แบมแบมที่รอยยิ้มหายไปเหลือเพียงความกังวลเรื่องของเขากับอาหนุ่ม
" อย่าเพิ่งคิดมากเลยนะครับ " จินยองเอ่ย
" แต่ว่า..... " แบมแบมน้ำตาจะคลอเบ้าเมื่อพูดถึงเรื่องที่จะตามมาหลังจากพ่อของเขารู้เรื่อง
" ถึงเวลานั้น อาจะเป็นคนพ่อของหลานเอง อาจะทำทุกอย่างไม่ให้ทุกอย่างไม่แย่ " จินยองกอดร่างเล็กลูบหัวให้กำลังใจและมั่นใจกับแบมแบม
" ครับอา ฮื้ม " ร่างเล็กน้ำตายังไหลอยู่ ร่างหนาเช็ดน้ำตาให้ร่างเล็กอย่างเบามือ ก่อจะพรมจูบที่ดวงตาก้มโตทั้งสองข้างอย่างเบาๆ ร่างเล็กเองที่โดนปลอบประโลมใจหลับตาลงให้ร่างหนาช่วยให้สบายใจมากขึ้น
" ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง เชื่ออานะครับ " จินยองกอดร่างเล็กอยู่อย่างนั้น

จากนั้นร่างเล็กออกไปเรียนโดยมีร่างหนาของอาจินยองไปส่งที่หน้าโรงเรียนอย่างเดิม ส่วนร่างหนาที่หลังจากเข้าบริษัทแล้วเขา ต้องไปเป็นนายแบบให้กับยองแจตามที่บอกกับเพื่อนไว้ ที่ร้านของยองแจที่เพิ่งจะเปิดได้ไม่นานมานี้




รถยนต์คันสวยของร่างหนาอีกคันที่วันนี้จินยองนำออกมาขับจอดอยู่หน้าร้านยองแจเรียบร้อยแล้ว ยองแจที่เห็นเพื่อนเดินมาจากรถยนต์เดินเข้าไปหาทักทายตามปกติ



" หวัดดีเพิ่ลจิน " ยองแจทักทายจินยองตามปกติ
" ไง กูมาตามคำขอแล้วนะ ว่าแต่จะม้วนลิ้นทำ... " จินยองเว้นไว้ให้เพื่อนคิดเอง
" อย่าเพิ่งหัวร้อนนะครับ ไงก็ขอบคุณเพื่อนมากที่มาถ่ายให้ " ยองแจเอ่ยพร้อมรอยยิ้มกับจินยอง
" เริ่มงานตอนไหน " จินยองเอ่ยถึงงานที่เขาต้องทำ
" อ่ะ ใจเย็นก่อนนะเพื่อน เพิ่งหายป่วยไม่ใช่เหรอ " ยองแจเอ่ยถาม
" รู้ได้ไง " จินยองเอ่ยถามเพื่อนของเขา
" เห็นมาร์ค ลูกศิษย์กูเขาเล่าให้กูฟังแล้วนะ " ยองแจเอ่ยหลุดชื่อเด็กหนุ่มนักเรียน หนึ่งในเพื่อนสนิทของแบมแบมขึ้นมา
" เดียวนะ มึงไปสนิทกับเพื่อนแบมแบม ตอนไหน " จินยองถามถึงที่มาที่ไปตามที่สงสัย
" พอดี เด็กโทรมาถามเรื่องงาน เขาเลยบ่นให้ฟังไม่มีอะไร เข้าไปในร้านก่อนไป " ยองแจเอ่ยเปลี่ยนเรื่องดึงแขนร่างหนาเดินเข้ามาในร้านของยองแจก่อน







ร้านLullaby ของยองแจ นั่นตั้งใจให้เป็นทั้งสถานที่สำหรับผู้ที่ชอบการแต่งตัว รักการถ่ายรูปได้มาใช้บริการที่ร้านของเขา บวกกับบริเวณชั้นสองที่มีคาเฟ่เปิดไว้บริการอยู่ที่ชั้นสอง ภายในร้านตกแต่งด้วยไม้อัดดูสบายตา สลับกับสีขาวของสีพื้นหลังของตัวหลัง รวมกับของตกแต่งที่ทำให้ร้านดูน่ารัก อบอุ่นมากขึ้น 

" มึงนั่งดูรอบๆร้านไปก่อนนะ จะเดินดูก็ได้ เดียวขอไปประชุมก่อน เราจะเริ่มถ่ายก็ใกล้ ห้าโมงนั่นแหละ รอแป๊ปนะ " ยองแจเอ่ยก่อนจะเดินไปบริเวณที่มีคนจำนวนนั่งอยู่บริเวณโต๊ะประชุม 

ด้านจินยองที่นั่งอยู่คนเดียวไม่รู้จะทำอะไร เขานำหนังสือมาด้วยจึง นำมาอ่านแก้เบื่อไปก่อน

ส่วนแบมแบมที่ตอนนี้อยู่กับมาร์คและยูคยอม ระหว่างอยู่ในห้องเรียน ทั้งสองหนุ่มเอาแต่จ้องหน้าแบมแบมแล้วพูดคุยกันอยู่สองคนโดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่ได้เอ๊ะใจอะไร จนกระทั่ง ช่วงเที่ยงทั้งสามหนุ่มลงไปทานข้าวตอนเที่ยงตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือ ปฏิกิริยาของสองแสบเพื่อนแบมแบมที่แปลกไป
" จะมองอีกนานไหมครับ " แบมแบมที่เริ่มรู้สึกรำคาณเพื่อนสองคนนี้มาสักพักแล้ว
" ทำไม มองไม่ได้เหรอ " ยูคยอมตอบแบบกวนๆกลับไป
" นั่นนะสิ ทำไมจะเก็บใบหน้านี้ให้ใครมองเหรอ " มาร์คเอ่ยแซวเพื่อนสนิท
" อะไร เก็บอะไรให้ใคร พวกมึงนี้พูดไปเรื่อย " แบมแบมเอ่ยปัดก่อนจะเดินออกไปซื้อข้าวกิน
" ไร้สาระ ไปหาอะไรกินดีกว่า " แบมแบมเอ่ยก่อนลุกออกจากโต๊ะทานข้าวเพื่อไปหาอะไรทาน
" อะไรว่ะ ถามแค่เนี่ย รอด้วยสิ " ยูคยอมเดินตามแบมแบมไป ตามมาด้วยมาร์ค เนื่องจากเขานำของมาวางจองเรียบร้อยแล้ว

เมื่อทั้งสามหนุ่มกลับมาที่โต๊ะอาหารเดิม 
" แบมแบม อาจินยอง ป่วยเป็นไงบ้างว่ะ " มาร์คเอ่ยถามเมื่อพวกเขานั่งลงเรียบร้อยแล้ว
" ก็มีไข้นะ แต่ตอนนี้ก็ดีขึ้นแล้วแหละ " แบมแบมเอ่ยตามความจริง ตักข้าวเข้าปาก
" แล้วได้พาไปหาหมอไหม " ยูคยอมถามแบมแบม
" ไม่อ่ะ กูดูแลเอง " แบมแบมเอ่ยปกติ
" อ่อ สงสัยได้พยาบาลดีเลยหายไว " มาร์คเอ่ยขึ้นมา
" พยาบาลอะไร ไม่มีหรอก กูเนี่ยเป็นคนดูแลเขาเอง " แบมแบมเอ่ยอย่างซื่อๆ
" โอ๊ยยยย มึงนี่นะ เกิดจะฉลาดก็โครตฉลาด เกิดจะซื่อก็ซื่อจนบื้อไปแล้ว รู้ตัวไหมเนี่ย " ยูคยอมเอ่ยด่าเพื่อนทางอ้อม
" โห้ยยยย ทำไมต้องด่ากันด้วยว่ะ " แบมแบมเอ่ยหน้าหงิด
" กูหมายถึง มึงอ่ะ เป็นคนดูแลเขาดี เหมือนพยาบาลไง " มาร์คเอ่ยให้แบมแบมเข้าใจ
" อ่อออ " แบมแบมเข้าใจตามที่เพื่อนบอก
" เฮ้ออออ คนหล่อล่ะ เซ็ง " มาร์คบ่นขึ้นมา

ทันใดนั่นเสียงมือถือของมาร์คได้ดังขึ้น
( ฮัลโหล สวัสดีครับ อาจารย์ชเว ) มาร์คเอ่ยถึงชื่อคนในสาย
( มาร์ค หลังเลิกเรียน นักเรียนว่างไหมครับ ) ยองแจเอ่ยถาม
( ว่างครับ ผมไม่ได้มีธุระที่ไหน ) มาร์คเอ่ยถามอาจารย์
( พอดีว่า อาอยากให้เรามาเป็นนายแบบให้ ทางร้านอาจารย์อีกสักคน จะได้พาแบมแบมมาหาจินยองด้วยเลย ) ยองแจเอ่ยเข้าประเด็นที่โทรหามาร์ค
( ได้ครับ อ้าว แล้วอาจินยองไปอยู่ร้านอาจารย์ได้ไงครับ ) มาร์คถามอย่างสงสัย
( อ่อ พอดี ผมให้อาจินยองมาถ่ายแบบให้ร้านด้วยนะ ) ยองแจเอ่ย
( ครับ เข้าใจแล้วครับ ตอนเย็นเจอกันครับ สวัสดีครับ ) มาร์คเอ่ยก่อนจะวางสายอาจารย์ไป

" ใครโทรมาว่ะ มาร์ค " ยูคยอมถามเพื่อนที่เพิ่งวางสายไป
" อ่อ อาจารย์ยองแจนะ เขาจะให้กู ไปถ่ายแบบให้ร้านเขาหน่อยนะ อ่อ แบม อามึงก็อยู่ที่ร้านนะ " มาร์คเอ่ยกับแบมแบม
" อ่อ ได้ยินมาว่า อาจินยองไปถ่ายแบบให้อาจารย์ยองแจที่ร้านวันนี้นี่ " แบมแบมเอ่ยก่อนมาร์คจะพูดต่อ
" รู้ดีอีกแล้วนะ " ยูคยอมแซวเพื่อนอีกรอบ
" อ้าววว ก็อาจินมาปรึกษากู ว่าจะถ่ายดีไหม กูถึงรู้ไง " แบมแบมอธิบายให้เพื่อนทั้งสองฟัง
" เหรออออ เดียวนี้มีปรึกษากันด้วย " มาร์คกลับมาแซวแบมแบมอย่างเดิม
" เอ่อออ พวกมึงจะแซวอะไรก็เรื่องของพวกมึงเลย กูไปแหละ " แบมแบมที่ทานอาหารเที่ยงเสร็จเรียบร้อยยกจานไปเก็บโดนไม่รอสองคนที่ยังทานไม่หมด
" อะไรว่ะ รีบไปไหนของมัน " มาร์คเอ่ยก่อนส่ายหัว
" นั่นนะสิ " ยูคยอมเอ่ยก่อนจะลงมือทานอาหารให้หมด

เวลาผ่านไปจนถึงเวลาถ่ายแบบ


รถยนต์คันสวยของมาร์ค ต้วนขับมาจอดหน้าร้านยองแจตามที่ ยองแจส่งโลเคชั่นให้มาร์ค



" สวัสดีครับ อาจารย์ยองแจ ผมมาแล้วครับ " มาร์คเดินเข้ามาทักยองแจในร้าน พร้อมแบมแบมที่เดินตามมาข้างหลัง



แบมแบมที่เดินเข้ามาทักทาย ยองแจตามปกติแต่ตามของเขาไปเห็นอะไรบางอย่าง

ด้านยองแจที่โทรหามาร์คตามที่ได้ตกลงกันไว้ คือ จะขอให้ทั้งมาร์คและจินยองมาถ่ายแบบให้ทางร้าน










แบมแบมเข้ามาในร้านเห็นอะไรนะ แล้วการถ่ายแบบจะเป็นอย่างไร
เรื่องราวจะดำเนินต่อไปอย่างไร ต้องติดตามตอนต่อไปนะคะ
ลีดเดอร์ทุกคน ฝากด้วยนะคะ ขอบคุณคะ >0<

















TB

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น