He is my boyfriend. (JinBam) feat.GOT7

ตอนที่ 10 : EP9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ก.ย. 63




เช้าวันต่อมา 
ร่างเล็กที่ตื่นมาทำอาหารไว้รออาหนุ่มของเขาตื่นขึ้นมาทานด้วยกัน เดินเข้าไปปลุกอาหนุ่มที่ห้องของเขา
พร้อมกับชุดที่เตรียมพร้อมสำหรับนัดกับเพื่อนไว้เมื่อวานนี้ หลังจากเมื่อวานที่สองคนอาหลานดูหนังกันเสร็จ จินยองเองมีคนจากที่ทำงานโทรมาคุยเรื่องงานทำให้ ร่างหนาต้องไปทำงานที่ห้องทำงานของเขา จนดึกทำให้ตอนนี้เวลาล่วงเลยมาจะเข้าเลข9 แล้วจินยองก็ยังไม่มาทานอาหารเช้าเลย

" ก๊อก ก๊อก ตื่นยังครับอา " ร่างเล็กเคาะประตูห้องจินยองเพื่อเป็นการไม่ให้เสียมารยาท
แต่ไร้เสียงตอบกลับจากเจ้าของห้อง ร่างเล็กจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปพบว่าประตูไม่ได้ล็อกไว้ แต่กลับไปพบเจ้าของในห้อง ร่างเล็กเดินเข้าไปหาในห้องน้ำก็ไม่เจอจึงเดินไปดูที่ห้องอื่นๆเพื่อจะเจอร่างหนา 



ร่างเล็กเดินมาในห้องทำงานของร่างหนาจบพบว่า เจ้าของห้องได้หลับไปแล้วทั้งที่ยังมีอุปกรณ์ที่ทำงานอยู่เต็มไปหมด เขาจึงจะปลุกร่างหนาจากการหลับไหล แต่พอจับหน้าร่างหนาทำให้รู้ว่าร่างหนาตัวร้อนจี๋เลย 
" ตัวร้อนนี้ เมื่อคืนโต้รุ่งทำงานแน่ๆ อานะๆ " ร่างเล็กบ่นอุบ
" อาจินยองครับ " ร่างเล็กพยายามปลุกร่างหนาให้ตื่นจากการหลับไหล แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะหลับลีกจึงไม่รู้สึกตัวเลย 
ร่างเล็กส่งข้อความไปในไลน์กลุ่ม
( ยูคยอม มาร์ค คือว่า อาจินยองป่วยอ่ะ ) แบมแบมพิมพ์ข้อความแทนการใช้เสียงไม่อยากให้ร่างหนาตื่น
( เป็นอะไรมากรึเปล่า ) มาร์คเอ่ยถามอาการของร่างหนา
( มีไข้นิดหน่อย เมื่อคืนนะจะทำงานโต้รุ่ง ) แบมแบมพิมพ์
( แกอยู่ดูแลอาจินยองไปล่ะกัน ไว้อาแกหายแล้วค่อยนัดกันอีกที ) ยูคยอมพิมพ์บอก
( ขอโทษด้วยนะที่ต้องเลื่อนนัด ) แบมแบมพิมพ์อย่างรู้สึกผิดต่อเพื่อนของเขา
( ไม่เป็นไรเลย ไปดูแลคนป่วยต่อเถอะ ) มาร์คไล่เพื่อนตนเองให้ไปดูแลร่างหนาได้แล้ว
( โอเคๆ บาย ) แบมแบมพิมพ์ตัดบทก่อนจะวางมือถือลง

ร่างเล็กหันมาหาร่างหนาที่หลับอยู่บนโต๊ะยังไม่รู้สึกตัว ร่างเล็กพยุงร่างหนามาจากโต๊ะทำงานแล้วพาเดินออกจากห้องทำงานไปยังห้องนอนของร่างหนา เพื่อให้ร่างหนาได้พักผ่อนอย่างเพียงพอ ร่างเล็กวางร่างหนาลงบนเตียงใหญ่ของห้อง ก่อนจะห่มผ้าให้ ร่างเล็กฝ่ามืออั่งหน้าผากมน ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วออกมาพร้อมอ่างน้ำพร้อมผ้าเช็ดหน้าผืนสะอาดพร้อมกับชุดนอนของร่างหนา เพื่อเช็ดตัวให้ร่างหนาได้สบายตัวขึ้น ร่างเล็กเริ่มเช็ดตัวให้ร่างหนาจากหน้าผากไล่มาจนถึงบริเวณลำคอขาว ก่อนจะค่อยๆถอดเสื้อผ้าของร่างหนาเพื่อจะได้เช็ดตัวได้ถนัด ร่างเล็กเช็ดไปหน้าแดงไป ด้วยความอายในหุ่นของร่างหนา ที่ไม่เคยชินเลยเมื่อเห็นร่างเล็กพยายามตั้งใจเช็ดจนเสร็จสิ้น พร้อมใส่ชุดนอนให้ร่างหนาจนเสร็จสิ้น ร่างเล็กห่มผ้าให้ร่างหนาแล้วออกจากห้องร่างหนาไป 



ร่างเล็กกลับมาพร้อมถาดอาหารที่มีข้าวต้มพร้อมน้ำหนึ่งแก้วและยาแก้ไข มาให้ร่างหนา ร่างเล็กวางถามอาหารไว้บริเวณโต๊ะหัวเตียง ก่อนจะปลุกร่างหนาให้ตื่นมาทานข้าวก่อนจะนอนต่อ
" อาจินยองครับ อาจินยองครับ ตื่นก่อนครับ " ร่างเล็กปลุกร่างหนา ร่างหนาลุกด้วยความยากลำบากหัวที่มึนๆหนักจากพิษไข้ ทำให้ปากร่างหนาซีด ร่างหนาค่อยๆลืมตาขึ้มมามองหน้าร่างเล็ก 
" แบมแบม แค่กกก " ร่างหนาเอ่ยเรียกร่างเล็กพร้อมกับไอออกมาด้วยความเจ็บคอ
" อย่าเพิ่งพูดอะไรเลยนะครับ ทานข้าวทานยาก่อนนะครับ " ร่างเล็กเอ่ยก่อนจะช่วยร่างหนาให้นังพิงหัวเตียงได้ 



" แค่กกก แล้วแบมไม่ไปดูหนังกับเพื่อนเหรอ แค่กก " ร่างหนาเอ่ยถามพร้อมไปไอด้วย
" อาป่วยขนาดนี้จะให้ผมไปดูหนังกับเพื่อนได้ไงล่ะครับ " ร่างเล็กเอ่ยก่อนจะยกถาดอาหารมาให้จินยองทาน
" ทานข้าวต้มหน่อยนะครับ " ร่างเล็กเอ่ยเลื่อนถาดอาหารไปใกล้ๆร่างหนา
" อาไม่ค่อยหิวเลย " ร่างหนาเอ่ย
" ไม่ได้ครับ ยังไงก็ต้องทานครับ มาเดียวผมป้อนอาเอง " ร่างเล็กที่เห็นร่างหนาไม่ยอมทานเองง่ายๆจึงจัดการป้อนร่างหนาเองเลย ร่างเล็กหยิบช้อนมาตักข้าวต้มให้ร่างหนาแล้วเป่าให้ป้อนร่างหนา ร่างหนาทานข้าวต้มดีๆไม่ขัดขืนอะไรจนหมด ตามด้วยยาและน้ำดื่มที่ร่างเล็กเตรียมขึ้นมาให้
" ขอบคุณนะที่อยู่ดูแลอา แค่กกก " ร่างหนาเอ่ย
" ครับ แต่อาต้องหายไวๆนะครับ เดียวแบมขอตัวก่อนนะ อานอนพักก่อนนะครับ " ร่างบางเอ่ย
" ครับ " จินยองเขยิบลงมานอนที่เดิมก่อนจะหลับไป



ร่างเล็กนำถาดอาหารออกจากห้องนอนจินยองไป แล้วลงไปทานข้าวที่ตนเองทำไว้จนหมด จากนั้นร่างเล็กเข้าไปหยิบแทปเล็ตกับมือถือออกมาจากห้องนอนของตนพร้อมเปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้านปกติ มานอนเฝ้าร่างหนาในห้องร่างหนา  ร่างบางเดินมานั่งบนเตียงอีกฝั่งที่จินยองนอนอยู่อย่างเบาโดยไม่ให้ร่างหนารู้สึกตัว ร่างเล็กนั่งพิงหัวเตียงเล่นแทบเล็ต​ไป​ดูอาการ​ป่วยของคนข้างๆ​ ผ่านไป​​ 1 ชั่วโมง​ร่างเล็ก​เช็คอาการนำปลอดมาหวัดไข้​จนไข้เริ่มทรงตัวไม่ได้ร้อนเหมือนตอนแรก​ 

" หนาวๆๆ​" ร่างหนาที่ละเมอหนาวเพราะพิษไข้จนร่างเล็ก​ตกใจหันมาสนใจร่างหนาที่หลับอยู่    ร่างเล็กวางอุปกรณ์ต่างๆไว้บนโต๊ะบนหัวเตียงจากนั้นค่อยมาขยับผ้าห่มให้ขึ้นมาบริเวณคอมากขึ้น   ร่างเล็กห่มผ้าให้ร่างหนาเสร็จ กำลังจะกลับมานั่งในท่าเดิม แต่แล้วร่างหนาที่อยู่ดึงแขนเขาไปนึกว่าเป็นหมอนข้างทำให้ร่างเล็กขยับไปไหนไม่ได้ กลายเป็นร่างเล็กนอนอยู่ข้างร่างหนาที่หันหน้าเข้าหาคนป่วย ร่างเล็กพยายามขยับตัวเพื่อให้แขนของร่างหนาหลุดออกจากตัวแต่ก็ไม่เป็นผล  ร่างเล็กที่ทำอะไรไม่ได้หันหลังให้ร่างหนาแทนที่ยืมตัวร่างเล็กเป็นหมอนข้างจำเป็นไปแล้ว ร่างเล็กที่เริ่มเคลิ้มกับการต้องดูแลคนป่วย บวกกับความเย็นของเครื่องปรับอากาศในห้องของจินยองทำให้ร่างเล็กรู้สึกสบายพร้อมความอบอุ่นที่ร่างหนากอดเขาอยู่ ทำให้เคลิ้มหลับไป  


เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง 


ท้องฟ้าเริ่มมือลงแล้ว ร่างหนาที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแล้วพบว่ามีลมหายใจของใครสักคนอยู่ใกล้ๆใบหน้าเขา นั่นก็คือ หลานชายของเขานั่นเอง ที่ตอนนี้หน้าของทั้งสองคนอยู่ไม่ห่างกันเท่าไรนัก ร่างหนาเห็นดังนั้น ได้แต่รอบยิ้มให้กับร่างเล็กที่กอดตัวเขาเป็นหมอนข้างไปแล้ว 


ร่างเล็กไม่นานนักเริ่มรู้สึกตัวตื่น เห็นร่างหนาในระยะใกล้ แอบตกใจเล็กๆก่อนจะขยี้ตาปรับโฟกัสให้มองได้ชัดขึ้น

" ตื่นแล้วเหรอครับ " ร่างเล็กถามอาหนุ่มที่มองหน้าเขาอยู่

" ตื่นมาทันคนแอบใช่เราเป็นหมอนข้างทันนะ " ร่างหนาเอ่ยก่อนร่างเล็กจะมองไปรอบๆจนรู้สึกตัวว่าตนกอดตัวร่างหนาอยู่ ร่างเล็กเอาแขนออกจากลำตัวร่างหนา ก่อนจะเช็คความร้อนของร่างหนา

" อาจินยองยัง ปวดหัวอยู่ไหมครับ แต่ดูเหมือนไข้จะลดลงแล้วนะครับ " ร่างเล็กเอ่ยถามอาการของจินยอง

" มึนๆนิดหน่อย ว่าแต่เรามานอนเฝ้าอาตลอดเลยเหรอ " ร่างหนาถามร่างเล็ก

" ใช่สิครับ ผมนะมานั่งเล่นไอแพดนี่แหละครับ แต่อานั่นแหละดึงแขนแบมไปกอดเฉยเลย ผมจึงไปไหนไม่ได้ " ร่างเล็กอ่ยถึงเหตุการณ์ตอนที่ร่างหนาหลับอยู่

" แล้วทำไมปลุกล่ะ " ร่างหนาถามขึ้น

" ผมอยากให้อาพักผ่อนให้พอนะครับ " ร่างเล็กเอ่ย

" ขอบคุณนะครับ ที่อยู่ดูแลอา " ร่างหนาเอ่ยกับร่างเล็ก

" ไม่เป็นไรครับ นี่ก็เย็นมากแล้ว เดียวไปทำอะไรให้ทานนะครับ จะได้ทานยา " ร่างเล็กกำลังจะลุกออกจากเตียง

" อย่าเพิ่งสิ ขออากอดหน่อย " ร่างหนาลุกมานั่งดึงร่างเล็กไปกอดไว้ไม่ให้หลุดออกไปไหน

" อาครับ ปล่อยครับ " ร่างเล็กเอ่ยหน้าที่แดงขึ้นเพราะความเขินอาย

" อาไม่อยากทานหรอก อยากทานเรามากกว่า " ร่างหนาแอบคลอเคลียร่างเล็ก

" คนลามก ปล่อยเลยครับ " ร่างเล็กว่าจินยอง

" ว่าอาเหรอ " จินยองจี้ที่เอวร่างเล็กจนร่างเล็กหลุดออกจากอ้อมกอด

" 555555 พอแล้วครับ " ร่างเล็กขำไปด้วยพูดไปด้วย

" ผมไปทำอะไรให้ทานก่อนนะครับ " ร่างเล็กเอ่ยก่อนจะออกจากห้องนอนไป




หลังจากนั้นร่างเล็กนำอาหารมาให้ร่างหนาทานที่ห้องนอน ร่างหนาที่เบื่อกับการนอนแล้วจึงลุกมาดูทีวีที่ห้องนั่งเล่น โดยมีร่างเล็กนั่งอยู่ข้างๆ ก่อนจะหมดวันไปอีกหนึ่งวัน



ฝากติดตามตอนต่อไปกันด้วยนะคะ

ขอบคุณคะ



   












 






TB

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น